کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا

کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا یکی از عوارضی است که در آن چند دندان دائمی رشد نمی کنند. هایپودونتیا یکی از عوارض رایجی است که حدود ۱۶٫۲ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

اما چرا دندان های دائمی در برخی افراد رشد نمی کنند؟ چه نوع درمانی برای این اختلال وجود دارد؟

علت کمبود دندان مادرزادی چیست؟

پیش از اینکه دندان رشد کند، گروه کوچکی از بافت به نام لامیا زیر لثه رشد می کنند. هایپودونتیا معمولا نتیجه اختلال در مراحل اولیه رشد دندان است که مانعی بر سر راه رشد این بافت به وجود می آید.


نیاز به معاینه تخصصی دندانپزشکی دارید؟


دریافت نوبت از طریق وب‌سایت | دریافت نوبت از طریق تلگرام

مکانیسم های دیگر و عوامل محیطی شامل تروما، عفونت و برخی داروها نیز می توانند باعث کمبود دندان مادرزادی شوند.

ژن ها نیز در این امر نقش مهمی بازی می کنند. تحقیقات این عارضه را با بیش از ۱۲۰ سندرم ژنتیکی، از جمله شکاف لب و کام، سندرم داون و دیسپلازی اکتودرمال، مرتبط دانسته اند.

چرا هایپودونتیا باید درمان شود؟

اگر برخی از دندان های دائمی فرزند شما رشد نکرد، آیا باید نگران شد؟ آیا واقعا به درمان نیاز است؟

شاید نه! گاهی دندانی که رشد نکرده است، دندان عقل است. جراحان دندان اغلب برای پیشگیری از مشکلات دندانی در آینده کشیدن دندان لق را توصیه می کنند. بنابراین عدم رشد مادرزادی آن اصلا عارضه بدی نیست.

با این حال، گاهی این دندان های پری مولار یا حتی پیشین هستند که رشد نکرده اند. این عارضه نه تنها ظاهر بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه باعث بروز مال اکلوژن یا عدم تراز فک و دندان ها در زمان بسته بودن دهان می گردد. مشکلاتی مانند رشد استخوان، اشکال در حرف زدن، کاهش توانایی جویدن مواد غذایی و آسیب های پریودنتال می تواند نتیجه شکلی از هایپودونتیا باشد.

روش های درمانی:

درمان کمبود مادرزادی دندان از چند روش امکان پذیر است و برخی موارد جدی به درمان ارتودنسی و جراحی در ترکیب با هم نیاز دارند.

اگر چند دندان در کودک رشد نکرده است، ایمپلنت دندان پس از اتمام رشد فک گزینه ای برای جایگزینی دندان هاست. در عین حال می توانید از بریج ثابت یا دندان مصنوعی قابل جابه جایی استفاده کنید.

با این حال، پیش از جایگزینی دندان های رشد نکرده کارهای دیگری نیز باید انجام شود. ممکن است برای حرکت دادن دندان های موجود در دهان و ایجاد فضای لازم برای جایگزینی دندان به بریس ارتودنسی نیاز باشد. ممکن است جراحی اصلاحی فک یا دیگر جراحی های دهان و دندان نیز ضروری باشد.

شدت مال اکلوژن کودک، شلوغی دندان ها و تاثیر هایپودونتیا بر ظاهر صورت کودک، نوع برنامه درمان را مشخص می کند. گاهی نیز کمبود دندان مادرزادی در اثر عدم رشد آن نیست، بلکه دندان از لثه بیرون نزده است. در واقع فرد دچار نهفتگی دندان است. در برخی موارد ترکیبی از جراحی دندان و ارتودنسی می تواند راه حل موثری باشد.

برای تشخیص و درمان این عارضه در کودک خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

oralsurgeryofutah

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *