بهداشت دهان و دندان در مهمانی و تعطیلات

فصل تعطیلات فصل مناسبی برای جشن و خوردن و شاد بودن است. درست است که هیچ فصل دیگری مانند فصل تابستان پر از شیرینی و خوراکی های ترد نیست، اما اگر مراقب نباشید ممکن است روی بهداشت دهان و لبخندتان تأثیر منفی بگذارد. در اینجا چند راهکار برای حفظ بهداشت دهان و دندان در مهمانی و تعطیلات ارائه می کنیم:

برای بهداشت دهان و دندان در مهمانی و تعطیلات وقت بگذارید:

تقریبا تمام مهمانی هایی که در این فصل می روید، پر از خوراکی است. می توانید از مهمانی و معاشرت با دوستان، همکاران و خانواده خود لذت ببرید، اما نباید اهمیت بهداشت دهان خود را فراموش کنید. از هر داروخانه ای می توانید یک کیت مراقبت از دهان حاوی مسواک مسافرتی، نخ دندان و خمیردندانی کوچک خریداری کنید. این کیت ها به راحتی در کیف های کوچک و حتی جیب کت یا شلوار جا می گیرند. با این کیت ها به راحتی می توانید در شب مسواک زده، نخ دندان بکشید و به طور کلی بهداشت دهان و دندان در مهمانی و تعطیلات را رعایت کنید.

اجازه ندهید برنامه روزانه شما به هم بخورد:

طی مسافرت های طولانی، که همه ما تجربه اش را داریم، باید برای مراقبت از خود تلاش کنید. حتی اگر در حال مسافرت هستید نیز می توانید بهداشت دهان خود را رعایت کنید. با استفاده از ست مسافرتی به راحتی می توانید در سفر مسواک زده و نخ دندان بکشید. ترجیحا بهتر است حداقل دوبار در روز بعد از صرف غذا مسواک زده و نخ دندان بکشید. ممکن است سخت باشد که در مسافرت یا مهمانی این کار را انجام دهید، ولی دندان هایی سالم و لبخندی زیبا ارزشش را دارند.

خوراکی های سالم را انتخاب کنید:

مهمانی ها پر از شیرینی، شکلات، کیک و خوراکی های چسبنده و خیلی شیرین هستند. گهگاه می توان از این خوراکی ها استفاده کرد، اما باید مراقب باشید زیاده روی نکنید. این خوراکی ها بسیار خوشمزه هستند و به همین دلیل در مهمانی ها فراوان وجود دارند. اما بهتر است برای بهداشت دهان و دندان در مهمانی و تعطیلات بیشتر دنبال سبزیجات، میوه ها و آجیل ها باشید. با اینکه این خوراکی ها نیز ترد هستند و ممکن است در افرادی که دندان های ضعیفی دارند مشکل ایجاد کنند، اما گزینه های بهتری نسبت به خوراکی های دیگر هستند. بهترین نوشیدنی، آب است، اما گاهی می توان از نوشیدنی های کم شیرین نیز استفاده کرد.

تغییر ایجاد کنید:

این که به چه مراسمی دعوت شده اید اهمیت ندارد، باز هم می توانید بهداشت دهان خود را رعایت کنید. اگر تاکنون برنامه روزانه ای برای مراقبت از دهان و دندان خود نداشتید یا بهداشت دهانتان ضعیف بوده است، تعطیلات فرصت مناسبی برای شروع دوباره است. تصمیم بگیرید در تعطیلات، بیشتر از دهان و دندان خود مراقبت کنید. این کار نه تنها باعث زیبایی لبخند و داشتن دهان و دندانی سالم می شود، بلکه روی سلامت کلی شما نیز تأثیر مثبت می گذارد.

منبع

charlotteorthodontists

تسکین درد پس از تنگ کردن براکت: ۶ راهکار

اگر در هفته گذشته برای تنظیم براکت ها به دندانپزشک خود مراجعه کرده اید، احتمالا اکنون به دنبال روش های تسکین درد پس از تنگ کردن براکت می گردید. نگران نباشید، این مسئله طبیعی است. هربار که برای معاینه ارتودنسی خود به دندانپزشک مراجعه می کنید، دندانپزشک آرچ وایر، سیمی فلزی که به طور سرتاسری روی دندان ها قرار می گیرد، را تنظیم می کند. امکان دارد سیم را خم، تنظیم یا تنگ کرده و یا با سیمی ضخیم تر جایگزین کند تا دندان ها را وادار به حرکت کند.  همچنین ممکن است کش هایی که براکت را به آرچ وایر وصل می کنند نیز عوض کرده و تنظیمات دیگری نیز روی براکت ها انجام دهد.

هر یک از این تنظیم ها قدمی به سوی مرتب شدن دندان هاست. اما گاهی حرکت دندان ها باعث ایجاد درد می شود. در این صورت می توانید از راهکارهای زیر برای تسکین درد پس از تنگ کردن براکت استفاده کنید:

از بی حس کننده دهان استفاده کنید:

اوراژل و آنبسول دو مسکن هستند که می توان از آنها مستقیما روی دندان ها و لثه استفاده کرد. برای مالیدن داروی بی حسی به ناحیه مورد نظر از گوش پاک کن یا انگشت خود استفاده کنید. ممکن است این ژل ها طعم خوبی نداشته باشند، اما حساسیت دهان را کم کرده و درد ناشی از حرکت دندان ها را کاهش می دهند.

از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید:

از قبل پیش بینی کنید! اگر یک ساعت قبل از مراجعه به دندانپزشک از مسکن های درد استفاده کنید، تسکین درد پس از تنگ کردن براکت آسان تر شود. هرکدام از مسکن های درد بدون نسخه می توانند مؤثر باشند. اما حتما دستورالعمل های مصرف که در قوطی دارو وجود دارد را انجام دهید. توصیه نمی شود که به طور مرتب از مسکن های درد استفاده کنید، زیرا استفاده بیش از حد می تواند خطرساز باشد. اما برای دردی که با دیگر داروها تسکین پیدا نمی کند، می توان از این داروها استفاده کرد.

از کیسه یخ استفاده کنید:

درست همانند آسیب های دیگر و به این دلیل که تورم باعث افزایش درد می شود، استفاده از فشار سرد بر روی ناحیه ای که درد می کند اهمیت دارد. می توانید کیسه یخ یا کیسه یخ ژله ای را روی دهان قرار دهید. این کار تورم را کاهش داده و در نتیجه درد را تسکین می دهد.

آب سرد بنوشید:

نوشیدن آب یخ راهی بسیار مناسب و ارزان برای تسکین درد پس از تنگ کردن براکت است. دمای پایین باعث ایجاد بی حسی در دهان می شود و ورم لثه ها را کم می کند.

غذاهای نرم مصرف کنید:

بعد از تنگ کردن براکت ها، دندان ها به این دلیل که حرکت می کنند حساس می شوند. از مصرف غذاهای ترد و سخت اجتناب کرده و غذاهای نرم را انتخاب کنید. پوره سیب زمینی، اسموتی، پودینگ و سوپ گزینه های مناسبی هستند که نیاز به جویدن زیادی ندارند.

تسکین درد پس از تنگ کردن براکت: صبور باشید

با اینکه ممکن است تنگ شدن براکت ها باعث ناراحتی و درد شما شده باشد، اما به یاد داشته باشید این درد موقتی بوده و بعد از چند روز از بین می رود. این دردها ارزش رسیدن به لبخندی کاملا متقارن و زیبا را دارند.

منبع

acceledent

کانتورینگ لثه: روشی در درمان لبخند لثه ای

حتی اگر فرد دندان هایی مرتب، سالم و متقارن داشته باشد، چنانچه خط لثه ناصاف یا از خط لب بلندتر باشد، باز هم زیبایی لبخند فرد تحت تأثیر قرار می گیرد. بسیاری از دندانپزشکان، لثه ای که بسیار بزرگ و بیرون زده است را لبخند لثه ای می نامند. این وضعیت باعث می شود دندان ها کوچک تر به نظر برسند و همچنین اعتماد به نفس فرد را در هنگام لبخند زدن کم می کند. در حالت ایده آل، باید سطحی کم و یکدست از لثه نمایان باشد و بیشتر به عنوان چهارچوبی برای تکمیل لبخند فرد عمل کند. خوشبختانه، امروزه لبخند لثه ای را می توان از طریق نوعی جراحی دندانپزشکی به نام کانتورینگ لثه درمان کرد.

جراحی کانتورینگ لثه با لیزر:

در گذشته، برای جدا کردن بیرون زدگی های لثه در بیمارانی که لبخند لثه ای داشتند، از تیغ استفاده می شد که ممکن بود منجر به خونریزی شده و فرآیند بهبود را سخت کند. اما امروزه، با پیدایش تکنولوژی دندانپزشکی با لیزر و وسایلی مانند لیزر دیودی، می توان لثه های بیماران را به گونه ای تراش و شکل داد که کاملاً با لبخند افراد متناسب باشد. این تکنولوژی، جراحی کانتورینگ لثه را به جراحی سریع، ساده و تقریبا بدون درد بدل کرده است.

برای شروع فرآیند کانتورینگ لثه با لیزر، دهان فرد با حسی موضعی بی حس می شود تا فرد متحمل درد نشود. سپس دندانپزشک از لیزر دیودی برای جدا کردن بافت اضافی لثه و تراشیدن خط لثه به صورت متقارن استفاده می کند. لیزرهای دیودی در هنگامی که برش ایجاد می کنند، بافت را می سوزانند که در نتیجه خونریزی کمتری ایجاد شده و به طور چشمگیری احتمال بروز عفونت در فرد کاهش پیدا می کند. کل فرآیند جراحی کانتورینگ لثه در یک جلسه مراجعه به دندانپزشک انجام می شود.

بهبودی بعد از جراحی کانتورینگ لثه با لیزر:

بعد از جراحی لیفتینگ لثه، ممکن است بیمار تا یک هفته دچار ورم یا درد در لثه ها شود. با این حال، این وضعیت، حداقلی بوده و با فعالیت های روزانه مانند صحبت کردن، غذا خوردن یا نوشیدن مایعات تداخلی ندارد. فرد باید تا چند روز بعد از عمل از غذاهای نرم استفاده کرده و از مصرف غذاهای تند یا محتوی هسته و دانه خودداری کند.

دندانپزشک برای تسکین درد یا ناراحتی فرد، مسکن های درد مانند ایبوپروفن تجویز خواهد کرد. در عین حال، در هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن، فرد باید سعی کند تا جایی که می تواند آهسته عمل کند.

فواید و خطرات کانتورینگ لثه با لیزر:

افرادی که لثه های نامتقارن دارند و یا لثه هایی دارند که سطح بیشتری از دندان هایشان را پنهان می کنند، بهترین گزینه برای کانتورینگ لثه با لیزر هستند. یک دندانپزشک زیبایی مجرب، شکل خط لثه را برای بلندتر کردن دندان ها تغییر داده، میزان سطحی از لثه که هنگام لبخند زدن نمایان می شوند را کاهش داده و خط لثه ای متقارن تر ایجاد می کند.

چنانچه دندانپزشک زیبایی مجربی را برای درمان انتخاب کرده باشید، احتمال بروز عوارض حین یا بعد از عمل کانتورینگ لثه با لیزر کم خواهد بود. اما با این حال باز هم ممکن است مشکلاتی پیش بیاید. خونریزی بیش از حد، تورم لثه ها و واکنش آلرژیک نسبت به بی حسی از عوارض این جراحی هستند.

منبع

docshop

افزایش طول تاج دندان: همه چیز درباره آن

افزایش طول تاج دندان برای نمایان کردن بخش بیشتری از دندان به دلایل مختلف انجام می شود. از بین بردن ظاهر لثه ای و همچنین اطمینان از اینکه پرکردگی ها و روکش ها پشتیبان کافی را دارند، جزء این دلایل هستند. برای اطمینان از اینکه تاج دندان بلندتر به نظر می رسد، بافت لثه و استخوان برداشته می شوند. این جراحی نسبتاً متداول است.

افزایش طول تاج دندان: دلایل انجام این جراحی

اگر دندان در خط لثه شکسته شود، افزایش طول تاج دندان قسمت بیشتری از تاج را نمایان می کند. به این ترتیب، به جای اینکه لازم باشد دندان را درآورده و ایمپلنت کار گذاشته شود، با این جراحی جایگذاری روکش روی دندان ممکن می شود. اگر در زیر پرکردگی پوسیدگی ایجاد شود، دندانپزشک از جراحی افزایش طول تاج استفاده خواهد کرد تا دندان را ثابت کند.

همانطور که می دانید، برخی از افراد بافت لثه اضافی دارند. این وضعیت معمولاً برای دندان های بالایی ایجاد می شود. به طور معمول نمایان شدن قسمت بیشتری از هرکدام از دندان ها، باعث می شود که لثه ها کوچکتر به نظر رسیده و در نتیجه لبخند لثه ای از بین برود.

ملاحظات مربوط به بیمار:

قبل از عمل افزایش طول تاج دندان احتمالاً باید دندان ها به طور کامل تمیز شوند. همچنین لازم است به یک پریودنتیست (مختصص لثه) نیز مراجعه کرده و عکس برداری با پرتوی ایکس انجام دهید. پریودنتیست بعد از بررسی سوابق پزشکی زمان جراحی را تعیین خواهد کرد.

چگونگی انجام این جراحی:

اکثر جراحی های افزایش طول تاج دندان نیاز به بی حسی های موضعی دارند. طبیعی است که اگر این عمل برای چندین دندان انجام شود، نیاز به زمان بیشتری است. همچنین اگر علاوه بر لثه، نیاز باشد که استخوان نیز برداشته شود، جراحی بیشتر طول خواهد کشید. به این دلیل که در جراحی افزایش طول تاج دندان شکل لثه ها تغییر داده می شود، دندان های مجاور نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. در اکثر موارد، دندانپزشک تلاش خواهد کرد تا جایی که امکان دارد شکل لثه ها را به طور تدریجی تغییر دهد. معمولاً اگر روکش های موقت دارید، قبل از تغییر شکل لثه ها برداشته و بعد از اتمام جراحی دوباره جایگذاری خواهند شد.

در شروع جراحی، پریودنتیست لثه را برش داده و از دندان جدا خواهد کرد. زمانی که استخوان و ریشه دندان نمایان شدند، دندانپزشک تصمیم خواهد گرفت که آیا نیازی به برداشتن قسمتی از استخوان هست یا خیر. اگر برداشتن تنها قسمت کمی از بافت لثه کافی باشد، دندانپزشک احتمالاً از روکش های موقت برای دندان استفاده خواهد کرد. بعد از شستشوی ناحیه موردنظر با محلول استریل نمکی، لثه ها بخیه خواهند شد. در بعضی موارد احتمال دارد دندانپزشک محل جراحی را پانسمان کند.

برای بیشتر افراد، حدود سه ماه طول می کشد تا دهان بهبود یابد. هنگامی که محل موردنظر برای انجام فرآیندهای دیگر آماده شد، دندانپزشک روکش موقت دوم را برای ثابت کردن دندانی که بلندتر شده است خواهد ساخت. اگر لثه ها در طول دوران بهبود همچنان کوچک شوند، دندانپزشک قبل از ساخت روکش دائمی زمان بیشتری صبر خواهد کرد.

ملاحظات بعد از جراحی:

برای کاهش تورم بعد از عمل، لازم است که تا دو روز بعد از جراحی از یخ استفاده کنید. همچنین لازم است از دهانشویه استفاده کرده و غذاهای نرم مصرف کنید. ممکن است لازم باشد از مسکن های درد نیز در این دوران استفاده کنید. بعد از ۱۰-۷ روز، باید دوباره به پریودنتیست مراجعه کنید تا بخیه ها را بکشد. احتمال دارد پریودنتیست برای اطمینان از اینکه همه چیز رو به راه است درخواست کند که ۶-۴ هفته دیگر دوباره مراجعه کنید.

همانطور که انتظار می رود، لازم است که بعد از جراحی نیز بهداشت دهان خود را رعایت کنید. می توانید دندان های کنار بخیه ها را مسواک بزنید، اما از مسواک زدن لثه ها حتماً خودداری کنید. اگر می خواهید ذرات غذا را از بین دندان ها دربیاورید، بهتر است از واترجت های دندانی یا خلال دندان استفاده کنید.

احتمال خطر بیماری:

درست همانند جراحی های دیگر، در جراحی افزایش طول تاج دندان نیز امکان خونریزی ناحیه برای مدتی وجود دارد. ممکن است عفونت نیز بروز کند. از آنجایی که بافت ریشه در طول عمل جراحی در معرض هوا قرار می گیرد، امکان دارد دندان ها نسبت به دماهای سرد و داغ حساس تر شوند. در اکثر موارد این حساسیت خودبخود یا بعد از نصب روکش دائم فروکش می کند.

در صورت متوقف نشدن خونریزی یا درد شدید، حتما به دندانپزشک خود مراجعه کنید. اگر احساس می کنید ناحیه دچار عفونت شده یا متوجه چرک یا تورم شدید، باید بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید. همچنین باید مراقب ورم غدد لنفاوی در فک پایینی و گردن خود باشید. به علاوه، اگر پانسمان شل شد یا افتاد، این مسئله را حتما با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

اگر جراحی افزایش طول تاج فقط برای یک دندان انجام شده باشد، ممکن است این دندان بلندتر از دندان های کناری به نظر برسد. علاوه بر این، ممکن است احساس کنید این دندان لق شده و احتمال دارد از جای خود دربیاید. متأسفانه اگر دندانی که افزایش طول داده شده از جای خود دربیاید، جایگذاری دوباره آن سخت تر خواهد بود.

منبع

dentanet

روکش دندان: موارد استفاده و مزیت ها

ظاهر هر فرد تا حد زیادی به وضعیت دندان های وی بستگی دارد. هر چند ممکن است عده ای این مسئله را انکار کنند، اما قسمتی از قضاوت افراد از فرد روبه رو و تازه وارد در نگاه اول بر اساس ظاهر دندان های وی انجام می گیرد. دندان های بدشکل برای هیچ کس مطلوب نیستند. خوشبختانه امروزه طیف وسیعی از گزینه ها برای رفع ظاهر نامناسب و مشکلات دندانی در اختیار بیماران قرار دارد. یکی از این گزینه ها روکش دندان است.

موارد استفاده:

روکش دندان در اغلب وضعیت های دندانپزشکی حضور موثری دارند. برای ترمیم دندانی که دچار شکستگی، آسیب دیدگی یا پوسیدگی شده، و جهت اصلاح بدشکلی دندان یا حتی برای پوشاندن دندانی که به شدت تغییر رنگ داده، روکش های دندانی راه حلی مناسب و با دوام طولانی هستند.

روکش دندان روی دندان طبیعی فرد قرار داده می شوند تا ظاهر، استحکام، شکل و اندازه آن را حفظ کنند. زمانی که روکش در محل موردنظر قرار داده شد، مانند یک سرپوش کاملا محل را پوشانده و قسمت های قابل رؤیت دندان طبیعی را پنهان می کند.

روکش های تمام سرامیکی (پرسلن ها):

روکش های تمام سرامیک یا پرسلن ها ظاهری کاملا طبیعی به دندان می دهند. مواد مورد استفاده در روکش های پرسلن، مات (بسیار شبیه مینای دندان طبیعی) بوده و اندازه، شکل و رنگ آن را می توان کاملا با دندان های دیگر فرد تطبیق داد تا لبخند فرد، ظاهری بدون نقص داشته باشد.

نحوه کارگذاری روکش دندان:

برای جایگذاری روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش دندان را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست می شود. همچنین روکش به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

دلایل استفاده از روکش دندان:

موارد زیر، از عمده دلایل استفاده از روکش دندان در حوزه دندان پزشکی هستند:

  • پوشاندن ایمپلنت دندانی
  • پوشاندن دندانی که به شدت تغییر رنگ داده
  • پوشاندن دندان بدشکل
  • ایجاد بریج دندانی در محل
  • ترمیم دندان شکسته یا آسیب دیده
  • جلوگیری از آسیب های بیشتر یا شکستگی در دندان های ضعیف
  • کنار هم نگهداشتن دندان ترک خورده
  • پوشاندن و حمایت از دندانی که به طور قابل ملاحظه ای دارای پوسیدگی است و یا دندانی که بیشتر قسمت های آن پر شده است.

منبع

drlauriesmiles

براکت های شش ماهه: ارتودنسی سریع

براکت های شش ماهه انقلابی در خدمات ارتودنسی برای بزرگسالان ایجاد کرد که تا الان بر این باور بودند که باید دو سال براکت های ثابت را تحمل کنند. تاکنون، اگر دندان های نامرتبی داشتید، باید تنها بین ونیرهای سرامیکی و براکت های بلند مدت مرسوم انتخاب می کردید.

ارتودنسی های بلند مدت مرسوم ممکن است یک تا دو سال و یا حتی در مواردی بیشتر، زمان نیاز داشته باشند تا تمام دندان ها را مرتب کنند. به طبع، بسیاری از بزرگسالان تمایلی ندارند تا مدت طولانی براکت داشته باشند. با این حال، هنوز هم براکت های مرسوم جایگاه خود را دارند.

براکت های شش ماهه مخصوص بزرگسالان در بسیاری موارد گزینه بهتری نسبت به دو مورد قبلی هستند.

ظاهر براکت های شش ماهه چگونه است؟

ممکن است در ذهنتان لبخندی با سیم های فلزی تداعی شود. اما در ارتودنسی با براکت های شش ماهه از براکت ها و سیم های همرنگ دندان (سفید) استفاده می شود. این براکت ها به راحتی قابل رؤیت نیستند.

براکت های شش ماهه برای تصحیح فضاها، فواصل، نامرتبی یا شلوغی دندان ها مناسب هستند. اگر هنگام لبخند زدن دندان هایتان نامرتب جلوه می کند، براکت های شش ماهه بهترین راه حل برای شما هستند.

آیا براکت های شش ماهه همانند براکت های معمول هستند؟

براکت های شش ماهه از این لحاظ که با براکت و سیم ارتباط دارند شبیه ارتودنسی های مرسوم بزرگسالان هستند. مکانیسم حرکت دندان ها نیز یکسان است. تفاوت بین براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم در هدف درمان است. در براکت های شش ماهه، تمرکز تنها بر روی دندان هایی است که در لبخند دیده می شوند. هدف براکت های شش ماهه این است که به شما لبخندی بدهد که مدت ها به آن افتخار کنید. این نوع از ارتودنسی، مسائل زیبایی را مورد ملاحظه قرار می دهد.

بسیاری از مردم هنگام جویدن غذا مشکلی ندارند. کارکرد دندان های آن ها بسیار خوب بوده و دندان هایشان به طرز مناسبی روی هم قرار می گیرند. براکت های شش ماهه سریع تر از براکت های مرسوم به پایان می رسند، زیرا هدف، تغییر مکان دندان ها نیست. براکت های بلند مدت مرسوم مدت زیادی طول می کشند تا طرز قرارگیری دندان های عقبی را تصحیح کنند.

آیا واقعا فقط شش ماه طول می کشند؟

در اکثر مواد استفاده از براکت شش ماهه، حدود شش ماه زمان نیاز است. در مواردی ممکن است نیاز به زمان کمتری باشد. گاهی نیز ممکن است بیشتر از شش ماه زمان نیاز باشد. در مواردی که نیاز به زمان بیشتری دارند، برای رسیدن به اهداف درمان، نهایتاً تا ۹ ماه زمان نیاز است. اما اکثریت موارد، شش ماه زمان می برند.

آیا براکت شش ماهه باعث آسیب به دندان می شوند؟

براکت شش ماهه برای جابجایی دندان ها با همان سرعت براکت های مرسوم، از نیرویی ملایم و ایمن استفاده می کنند. دندان ها سریع تر جابجا نمی شوند. تفاوت میان براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم این است که درمان در براکت های شش ماهه زودتر به اتمام می رسد. دندان های جلویی شما (که در لبخند دیده می شوند) سریع تر از دندان های عقبی حرکت می کنند. براکت های مرسوم زمان بیشتری احتیاج دارند، زیرا باید طرز قرارگیری دندان های عقبی را نیز تغییر دهند. در براکت های شش ماهه هدف تصحیح طرز قرارگیری دندان های عقبی نیست، به همین دلیل زمانی که دندان های جلویی مرتب شده و لبخند ظاهر زیبایی گرفت درمان متوقف می شود. بنابراین، سرعت حرکت دندان ها یکسان است، اما کل زمان درمان حدود شش ماه یعنی زودتر از درمان های معمول است.

منبع

dentanet

تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی: ۴ علت مهم

رنگ دندان برای بسیاری اهمیت بالایی دارد. برای برخی افراد دلیل اصلی رعایت اصول بهداشت دهان و دندان پیشگیری از زرد یا سیاه شدن ظاهر دندان هاست. مسواک نزدن و تجمع پلاک اولین دلیل بروز این مشکل است. اما این همه چیز نیست. تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی نیز از مواردی است که برای بسیاری از بیماران پیش می آید. در این مطلب شما را با چهار دلیل بروز این مشکل آشنا می کنیم.

چنانچه قسمتی از پالپ دندان درون آن باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی رخ می دهد:

پالپ دندان لایه مرکزی دندان است. ممکن است دندانپزشک سهواً قسمتی از بافت پالپ را در درون دندان جا بگذارد، زیرا گاهی اوقات پالپ کاملاً در مرکز دندان جمع نشده است. در برخی افراد پالپ دندان دارای انشعاباتی است که از محفظه اصلی پالپ خارج شده است. به این انشعابات شاخک های پالپ گفته می شود.

شاخک های پالپ و ضمایم جانبی آن اغلب اوقات در طول معالجه ریشه دست نخوره باقی می مانند. جدا کردن دقیق این بافت و بقایای آن می تواند از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند. اگر بعد از معالجه ریشه، تکه ای از پالپ در درون دندان باقی بماند، ممکن است دچار پوسیدگی شده و در نهایت رنگ دندان را تغییر دهد.

درمان:

در صورت تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی به دلیل باقی ماندن پالپ، دندان پزشک می تواند با استفاده از روشی به نام بلیچ کردن داخلی مشکل را تا حد زیادی برطرف کند.

چنانچه مواد معالجه ریشه در درون تاج دندان باقی بماند، می تواند باعث تغییر رنگ دندان شود:

زمانی که دندانپزشکان معالجه ریشه انجام می دهند، پالپ دندان را خارج کرده و جای آن را با سیلر مایع و ماده پرکننده ای جامد و پلاستیکی به نام گوتا پرکا پر می کنند. طبق یکی از تحقیقات، چنانچه بقایای سیلر در تاج دندان باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی محتمل است. همچنین این تحقیقات نشان می دهند که گوتا پرکا نیز می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد.

درمان:

پیشگیری، بهترین راه برای جلوگیری از این نوع تغییر رنگ است. دندانپزشک می تواند با خارج کردن هر گونه ماده مورد استفاده در معالجه ریشه از تاج دندان و ایزوله کردن این مواد در قسمت ریشه، از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند.

در عین حال دندان پزشک می تواند از روش بلیچ کردن داخلی نیز استفاده کند. چنانچه مشکل به دلیل سیلری باشد که حاوی ماده فلزی بالایی است این مشکل بعد از مدتی مجدداً بروز می کند.

داروهایی که در معالجه ریشه مورد استفاده قرار می گیرند ممکن است باعث تغییر رنگ دندان شوند.

گاهی اوقات دندانپزشکان برای معالجه ریشه از داروهای به خصوصی استفاده می کنند تا شانس موفقیت درمان را بالا ببرند. براساس کتاب های دندانپزشکی داروهای مختلفی هستند که به طور بالقوه می توانند باعث تغییر رنگ درونی دندان شوند. داروهایی که بر پایه فنولیک یا یدوفرم هستند، در صورت تماس مستقیم با عاج دندان، گاهی در مدت زمان طولانی دچار نفوذ و اکسیداسیون می شوند. این ترکیبات می توانند رفته رفته باعث تغییر رنگ دندان بعد از عصب کشی شوند.

درمان:

اغلب موارد تغییر رنگ دندان در اثر استفاده از داروهای عصب کشی را می توان با بلیچ دندان برطرف کرد.

بسته به نوع ماده ای که در داخل عاج دندان قرار می گیرد، معالجه ریشه می تواند رنگ دندان را تغییر دهد:

اگر بعد از اتمام معالجه ریشه برای تاج دندان از پرکننده آمالگام (پرکننده نقره ای) استفاده شود، این پرکننده می تواند رنگ دندان را به خاکستری تیره تغییر دهد. می توانید برای جلوگیری از این اتفاق از دندانپزشک خود بخواهید که برای دندان های جلویی شما از پرکننده ای به غیر از آمالگام استفاده کند تا تغییری در نمای لبخندتان ایجاد نشود.

نتیجه گیری:

همانطور که می بینید، علل مختلفی هستند که باعث تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی می شوند، اما معمولاً این تغییر رنگ ها برگشت پذیرند. این به این معنی نیست که معالجه ریشه همیشه باعث تغییر رنگ دندان می شود. در حقیقت، بسیاری اوقات معالجه ریشه می تواند دندانی که تغییر رنگ یافته را دوباره سفید کند!

منبع

oralanswers

مواد تشکیل دهنده خمیردندان: ۱۰ ماده اصلی

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. اگر می خواهید بدانید در این خمیر چسبناکی که هر روز برای دندان هایتان استفاده می کنید چه موادی وجود دارد، با ما همراه باشید.

فلوراید:

فلوراید تنها ماده فعال در همه خمیردندان ها است. اولین بار در حدود ۵۰ سال پیش فلوراید به خمیردندان ها اضافه شد. فلوراید تنها حدود ۱۵/۰ درصد بیشتر خمیردندان ها را تشکیل می دهد. با این حال، خمیردندان های تجویزی با میزان فلوراید بالا حاوی بیش از ۱ درصد فلوراید هستند.

مواد ساینده:

مواد ساینده به کار رفته در خمیردندان ها، به برداشت جرم از روی دندان کمک می کنند. لازم به ذکر است که بسیاری از خمیردندان های سفیدکننده دارای مقادیر زیادی از ساینده ها هستند که باعث فرسودگی مینا و سمنتوم دندان ها شده و دندان ها را حساس می کنند.

از مواد ساینده، به عنوان مثال می توان میکا، کلسیم کربنات، کلسیم پیروفسفات، دی کلسیم فسفات، سدیم کربنات و سیلیس هیدراته را نام برد. ماده معدنی میکا تنها به عنوان ساینده عمل نمی کند، بلکه باعث درخشندگی خمیردندان شده و افراد را به مسواک زدن ترغیب می کند.

مواد کف کننده:

مواد کف کننده با تولید کف و حباب این حس را به افراد می دهند که دندان هایشان بهتر تمیز می شود. ماده کف کننده اصلی در خمیردندان، ماده ای به نام سدیم لوریل سولفات (SLS) است. تعدادی از محققان بر این باورند که سدیم لوریل سولفات باعث ایجاد آفت های دهانی می شود.

مواد طعم دهنده:

بیشتر خمیردندان ها حاوی مواد طعم دهنده هستند. بعضی از رایج ترین طعم ها، طعم آدامس بادکنکی، میوه، نعناع و دارچین هستند. هدف استفاده از طعم دهنده ها پوشاندن هرگونه طعم بد در خمیردندان بوده و با از بین بردن بوهای بد دهان به تازه شدن نفس شما کمک می کنند.

نرم کننده ها و مواد حفظ کننده رطوبت:

مواد حفظ کننده رطوبت باعث مرطوب ماندن یک ماده می شوند. این مواد باعث حفظ نرمی و لطافت خمیردندان ها شده و مانع از خشک شدن آن ها می شود. تعدادی از این مواد که بیشترین استفاده را در خمیردندان دارند، گلیسیرین، سوربیتول و آب هستند.

عوامل ضد باکتریایی:

از مواد تشکیل دهنده خمیردندان می توان به تری کلوزان اشاره کرد که ماده ای ضدباکتری و ضد قارچ است. این ماده معمولاً در صابون های ضد باکتری استفاده می شود. چندین سال پیش، شرکت کولگیت شروع به اضافه کردن این ماده به خمیردندان ها کرده و محصولی با نام خمیردندان کامل کولگیت تولید کرد. آن ها ادعا کردند که این محصول از دندان ها تا ۱۲ ساعت در برابر جرم ها محافظت می کند.

مواد نگهدارنده:

نگهدارنده ها به این منظور به خمیردندان اضافه می شوند که از رشد باکتری ها در خمیردندان و خراب شدن آن جلوگیری کنند. در غیر اینصورت باید خمیردندان ها را در یخچال نگهداری می کردیم که قطعاً بسیار سخت بود، مخصوصاً برای کسانی که دندان های حساسی نسبت به سرما دارند. به لطف نگهدارنده ها می توان چندین ماه خمیردندان را در دمای اتاق نگهداری کرد.

رنگ ها:

رنگ ها به خمیردندان ظاهری جذاب می دهند. خمیردندان های طبیعی ظاهری بسیار بدرنگ دارند که با اضافه کردن رنگ می توان این مشکل را حل کرد.

شیرین کننده ها:

احتمالا اگر از شما درباره مواد تشکیل دهنده خمیردندان سوال کنند، آخرین چیزی که حدس می زنید ماده ای شیریناست. اما خمیردندان ها معمولاً حاوی ماده ای هستند که طعمی شیرین به آن ها داده تا از مسواک زدن لذت ببرید. اکثر خمیردندان ها حاوی ساخارین، اسپارتام و زایلیتول هستند که این مواد خمیردندان را کمی شیرین می کنند.

غلیظ کننده ها:

در مواردی که خمیردندان بسیار رقیق باشد، تولیدکننده ها می توانند موادی را برای افزایش غلظت به خمیردندان اضافه کنند. کاراگینان و صمغ زانتان رایج ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان برای غلیظ کردن آن هستند.

سایر مواد تشکیل دهنده خمیردندان:

موارد بالا اصلی ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان بودند. با این حال، بعضی از فرمولاسیون های خاص برای خمیردندان هستند که مواد دیگری را نیز دربرمی گیرند. از جمله:

  • پراکسید
  • جوش شیرین یا سدیم کربنات که بعضی از خمیردندان ها حاوی مقادیر زیادی از آن هستند.
  • مواد ضد جرم
  • ترکیبات ضد حساسیت

منبع

oralanswers

پانسمان موقت دندان: مراقبت از آن

دلایل زیادی وجود دارد که ‪دندانپزشک تصمیم می گیرد برای شما از پانسمان موقت دندان استفاده کند. ممکن است معالجه ریشه انجام داده و یا منتظر آماده شدن پرکننده طلا یا روکش برای مشکل دندانی خود باشید. دلیل هرچه که هست، اگر چنین پانسمانی در دهان خود دارید، احتمالاً با این سؤال مواجه خواهید شد که تا زمانی که دندان شما به صورت دائم ترمیم شود چه کارهایی باید و چه کارهایی نباید انجام دهید.

از آنجایی که این پانسمان موقت است، کاملاً واضح به نظر می رسد که راحت تر از پرکردگی های معمولی از جای خود خارج می شود. پس چگونه می توان آن ها را تا زمان مراجعه بعدی به دندانپزشک در سر جای خود نگه داشت؟

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام غذا خوردن:

دندانپزشک به شما خواهد گفت که تا جایی که امکان دارد از خوردن غذا با آن سمتی از دهان که پانسمان موقت شده است خودداری کنید. گاهی ممکن است نیاز باشد پانسمان موقت دندان چندین هفته یا بیشتر ادامه یابد، در طول این زمان فراموش کردن اینکه در دهان خود پانسمان دارید راحت بوده و ممکن است گهگاهی از آن قسمت برای جویدن استفاده کنید. این کار نباید مشکلی ایجاد کند. تا زمانی که با آن طرف دهان خود به آهستگی غذا می خورید، مشکلی برای پانسمان موقت ایجاد نخواهد شد. از مصرف برخی غذاها در طول دوره استفاده از پانسمان موقت دندان باید اجتناب کنید. غذاهای سخت و ترد مانند آجیل ها، شکلات های جویدنی و تافی و جویدن آدامس مثال هایی از این دست هستند.

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام مسواک زدن و استفاده از نخ دندان:

بعد از اینکه دندان شما به صورت موقت پانسمان شد، ممکن است در مورد مسواک زدن دندان ها دچار نگرانی شوید. اما مشخصاً مسواک زدن دندانی که به طور موقت پانسمان شده به شکلی که دیگر دندان ها را مسواک می زنید هیچ اشکالی ندارد. برای احتیاط بیشتر، از مسواک های دارای برس نرم یا فوق نرم استفاده کنید و به آرامی ولی به صورت کامل مسواک بزنید.

استفاده از نخ دندان برای دندان تازه پر شده مستلزم دقت زیاد است. اگر پرکردگی به لبه دندان رسیده باشد، برای استفاده از نخ دندان باید بسیار مراقب باشید. در هنگام بیرون آوردن نخ دندان از بین دندان ها، به جای اینکه نخ دندان را به سمت بالا بکشید، آن را از کنار بیرون بیاورید تا به پانسمان موقت دندان گیر نکرده و باعث درآمدن آن نشود.

به طور کلی چنانچه مراقبت های لازم را به عمل آورید، پانسمان موقت دندان تا هنگام مراجعه بعدی به دندانپزشک یا حتی گاهی تا حدود یک ماه دوام کافی را خواهد داشت.

منبع

colgate

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: چرا دیگر اثر ندارد؟

اغلب افراد خمیر دندان های سفید کننده را به امید داشتن دندان های سفیدتر خریداری می کنند. ولی اغلب اوقات، این خمیر دندانها اثری در تغییر رنگ دندان ندارند. آیا این شعار یک نوع تبلیغات کاذب است؟ در واقع، این طور نیست.
مشکل در سردرگمی در تعریف «خمیر دندان سفید کننده» نهفته است. سفید کردن دندان (teeth whitening) در دقیق ترین مفهوم به معنای بازگرداندن دندان ها به رنگ طبیعی خودشان است. بلیچ دندان ها (Teeth bleaching)، از سوی دیگر به معنی سفید کردن دندانها فراتر از رنگ طبیعی خودشان می باشد. بنابراین اگر به امید بلیچ کردن دندان ها به داروخانه مراجعه کرده اید، از سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان تعجب نکنید. به عبارت دیگر، برای این که یک خمیر دندان، دهان شویه، یا آدامس توسط ADA به عنوان سفید کننده دندان تایید شود، تنها کافی است بتواند لکه های سطحی را از دندان ها بزداید.

چگونگی لکه دار شدن دندان ها:

هنگامی که دندان های دائمی در می آیند، رنگ سفید براقی دارند. با این حال، با گذشت عمر و خوردن مقدار زیادی از غذاهایی که دندانها را کثیف و لکه دار می کنند، دندان های ما بیشتر و بیشتر به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آیند. خمیر دندان های سفید کننده می توانند لکه های دخانیات، لکه قهوه، و دیگر لکه هایی که ما در زندگی روزمره به دندانهای خود اضافه می کنیم را حذف کنند.

متاسفانه، خمیر دندان های سفید کننده دندان تنها می توانند دندان های ما را به رنگ اصلی خود بازگردانند. این خمیر دندانها حاوی مواد ساینده بسیار ملایم هستند که با مالش بر روی لکه به تدریج آنها را حذف می کنند. بنابراین سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان چیز عجیبی نیست. این رنگ خود دندان های شماست که مطابق میلتان نیست.

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: دندان شما اصلا لک نبوده است!

اگر شما خیلی قهوه نمی نوشید و یا سیگار نمی کشید، به احتمال زیاد دندان های شما اصلا لکه دار نشده اند. در این صورت، اگر از خمیر دندان های سفید کننده استفاده نمایید، احتمالا متوجه تفاوت سفیدتر شدن دندان های خود نخواهید شد.

همچنین، در ده سال گذشته، به نظر می رسد که همه خمیر دندان ها به نوعی سفید کننده بوده اند. احتمالا، شما از قبل در حال مسواک زدن با خمیر دندان های سفید کننده بوده اید و ادامه دادن به این کار یا تغییر برند خمیردندان، دندان های شما را سفیدتر نخواهد کرد چرا که قبلا این کار را با خمیر دندان های سفید کننده قبلی انجام داده اید.

سفید کردن دندان ها:

اگر واقعا می خواهید دندان های شما سفیدتر شوند، احتمالا باید از روشی به غیر از خمیردندان های سفیدکننده استفاده کنید. سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان به این دلیل است که آنها طراحی شده اند تا با خذف لک های روی دندان، رنگ طبیعی آنها را بازگردانند. بنابراین اگر از رنگ واقعی دندان های خود راضی نیستید، از خرید برندهای مختلف خمیردندان های سفیدکننده دست بکشید و به دندان پزشک مراجعه کنید. گزینه هایی مانند ژل های بلیچ دندان برای استفاده در خانه یا مطب، استفاده از روکش و مواد بلیچ دندان می توانند مشکل شما را حل کنند.

منبع

oralanswers