رادیوگرافی دندان برای کودکان

بسیاری از والدین نگران تاثیرات رادیوگرافی دندان در کودکان هستند. کودکان نسبت به تابش حساس هستند. با این حال، میزان اشعه در رادیوگرافی دندان برای کودکان ایمن است. همانطور که فک و دندان های کودک به طور مداوم تغییر می کنند، باید به رشد آنها توجه داشته باشید. از رادیوگرافی در موارد متعددی برای کودکان استفاده می شود که عبارتند از:

  • اطمینان از اندازه مناسب فک برای رشد دندان های دائمی
  • نظارت بر پیشرفت دندان های عقل
  • تعیین لق شدن دندان های شیری
  • درمان سریع پوسیدگی و بیماری های لثه

مراجعه منظم کودکان به دندانپزشک ضروری است. برنامه دقیق استفاده از رادیوگرافی بسته به نیازهای فردی کودک متفاوت خواهد بود.

خطرات رادیوگرافی دندان برای کودکان:

اما نگرانی نسبت به رادیوگرافی دندان برای کودکان از کجا ناشی می شود؟

کودکان نسبت به بزرگسالان حساس تر هستند، بنابراین خطر ابتلا به سرطان به ازای هر واحد دوز اشعه ایکس برای کودکان بیشتر از بزرگسالان است.

این تابش یکاشعه ایکس نیست که منجر به سرطان می شود؛ بلکه مجموع مقدار تابش تجمعی در طول عمر عامل بروز بیماری است. هرچه سن کودک برای قرارگیری در معرض تابش پایین تر باشد، مقدار تجمعی تابش های بعدی در طول عمر وی بیشتر خواهد بود.

تنظیمات تجهیزات رادیوگرافی دندانپزشکی اغلب برای بزرگسالان مناسب است. این امر باعث می شود که مقدار تابش دریافتی برای کودکان در زیر این دستگاه بیش از حد مورد نیاز باشد. بهتر است برای تصویربرداری از کودک از تجهیزات مدرنی استفاده شود که امکان تغییر میزان تابش در آن وجود دارد.

از رادیوگرافی برای کودکان مگر در موارد زیر استفاده نمی شود:

نکات ایمنی:

مطمئن شوید که دستگاه رادیوگرافی دندانپزشک دیجیتال است. این گونه دستگاه ها پرتو کمتری نسبت به دستگاه های معمولی دارند. اطمینان حاصل کنید که در این روش از E-Film و نه D-film استفاده می شود. E-film در مقایسه با نوع دیگر آن حساسیت بیشتری نسبت به نور دارد. در نتیجه برای ظهور فیلم به مقدار تابش کمتری نیاز است.

از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان از روشی به غیر از رادیوگرافی استفاده کند. یکی از این روش ها استفاده از cavity detector است. هرچند این روش با مقداری خطا همراه است اما می تواند جایگزین مناسبی برای استفاده از رادیوگرافی برای کودک باشد.

منبع

askthedentist

رادیوگرافی دندان: ملاحظات ایمنی و سلامتی

رادیوگرافی دندان یک روش تشخیصی بسیار رایج و امن در دندانپزشکی است. رادیوگرافی دندان دارای دوز بسیار کمی از اشعه است که نسبت به سایر روش های تصویربرداری بسیار ناچیز است. اگر نسبت به استفاده از این روش نگران هستید، یا تصور می کنید به دلیل سایر شرایط پزشکی باید آن را فراموش کنید، با ادامه این مطلب همراه باشید.

هنگامی که رادیوگرافی دندان با اقدامات احتیاطی مناسب انجام شود، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. یک معاینه دندانپزشکی معمولی با چهار رادیوگرافی دندان، مساوی با مقدار تابش دریافت شده در طول یک پرواز دو ساعته با هواپیماست.

چه کسانی نیاز به رادیوگرافی دندان دارند؟

رادیوگرافی دندان به منظور کمک به دندانپزشکان در تشخیص مسائلی استفاده می شود که در غیر این صورت برای چشم غیر مسلح تقریبا نامرئی هستند. در بزرگسالان از این روش برای شناسایی مشکلات مختلف و درمان صحیح آنها استفاده می شود. استفاده از این روش در تشخیص موارد زیر به دندانپزشک کمک می کند:

  • مناطق پوسیده، از جمله بین دندان ها یا زیر پرشدگی ها
  • از دست دادن استخوان در ارتباط با بیماری لثه
  • آبسه ها، که عفونت در ریشه دندان یا بین دندان و لثه هستند
  • تومورها
  • تغییرات در کانال ریشه

بدون رادیوگرافی دندان بسیاری از این مشکلات می تواند ناشناخته بماند. دندانپزشکان با استفاده از این روش به عنوان یک مرجع، نیز برای آماده سازی ایمپلنت های دندانی، پروتزهای دندانی، ترمیم و سایر روش های مشابه مجهزتر هستند.

ملاحظات ایمنی:

عدم آسیب رسانی این روش به بدن ثابت شده است. هر چند که در برخی تحقیقات ارتباط مواجهه مداوم با اشعه ثابت شده است، اما مقدار این تابش در دندانپزشکی ناچیز است. در عین حال دندانپزشک می تواند به روش های مختلف مقدار تابش اشعه ایکس را از مقدار معمول نیز کمتر سازد. استفاده از یک رادیوگرافی به جای چندین مرتبه برای هر ترمیم می تواند در کاهش مقدار مواجهه فرد مفید باشد. همچنین می توانید در مورد تغییر تنظیمات دستگاه به حداقل مقدار تابش مورد نیاز، به خصوص برای تشخیص و درمان بیماری در کودکان، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

روش دیگر در کاهش مقدار مواجهه با اشعه در دندانپزشکی استفاده از کاورهای مخصوص برای روی برخی نواحی بدن است. این کاورها بدن را از جذب اشعه محافظت می کند. از این روش برای زنان بارداری استفاده می شود که به رادیوگرافی دندان نیاز دارند. این پوشش بر روی شکم بیمار قرار می گیرد و رادیوگرافی تا حد امکان تنها در یک مرحله و با حداقل میزان تابش انجام می گیرد.

منبع

۱۲۳dentist

پوسیدگی دندان شیری: چرا باید ترمیم شود؟

اگرچه کودکان از مجموعه ای از دندان ها استفاده می کنند که در نهایت از بین می روند، اما این مجموعه دندان ها باید تا زمان رشد طبیعی دندان های دائمی زنده بمانند. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان به محض رشد دندان های نوزاد ضروری است و آموزش باید از سنین پایین انجام گیرد. با وجود تلاش های زیاد برخی والدین برای اطمینان از بهداشت دهان و دندان فرزند خود، گاهی اوقات با پوسیدگی دندان شیری روبرو می شوند. درمان پوسیدگی دندان شیری کودکان بسیار شبیه به بزرگسالان است، زیرا حفظ سلامت دندان ها مهمترین جنبه آن است.

دندان های شیری را پر کنید:

اگرچه دندان های شیری کودک دائمی نیستند، اما تنها دندان هایی هستند که وی تا چند سال خواهد داشت. برای حفظ سلامتی دهان و دندان کودک، دندانپزشک بر اساس نوع مشکل تصمیم به پر کردن یا استفاده از روکش روی آن خواهد گرفت. دندان های شیری به رشد صحیح دندان های دائمی کمک می کنند. بنابراین از دست دادن زودهنگام آنها به زیبایی لبخند کودک در آینده لطمه خواهد زد.

بازگشت پوسیدگی دندان شیری:

اگر چه دندانپزشک برای حذف پوسیدگی دندان شیری تلاش زیادی کرده است، گاهی اوقات مشکل تکرار می شود. دندان هایی که حفره در بین آن ایجاد شده نسبت به دندان هایی که حفره روی سطح آن قرار دارد، در معرض احتمال بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی مجدد هستند. هنگامی که پوسیدگی باز می گردد، برای درمان دندان و پر کردن مجدد دندان باید پرشدگی قبلی تخلیه شود.

تروما:

پوسیدگی دندان تنها یک دلیل برای نیاز به پر کردن دندان است. اگر تروما به دندان آسیب برساند، باید دندان پر شود. مسائل دیگر عبارتند از شکل نامناسب دندان ها، عدم رشد کامل دندان، ترک خوردن یا شکستن دندان در اثر ضربه. دراغلب این موارد دندانپزشک استفاده از روکش را به پر کردن ترجیح می دهد.

کشیدن دندان:

نگهداری دندان های شیری بخش مهمی از مراقبت های دندان برای کودکان است. اما گاهی اوقات هیچ گزینه ای برای دندانپزشک باقی نمی ماند. اگر پوسیدگی خیلی پیشرفته باشد، و موجب بیماری لثه یا درد کودک شده باشد، بهترین راه کشیدن دندان است. بسیاری از دندانپزشکان در محل دندان کشیده شده از یک دندان مصنوعی یا فضا نگهدار استفاده می کنند تا فضای خالی بر رشد دندان های دائمی تاثیر نامطلوبی باقی نگذارد.

گاز خنده:

هنگامی که کودک نیاز به پر کردن دندان دارد، ممکن است دندانپزشک از اکسید نیتروژن یا گاز خنده برای آرامش او استفاده کند. اکسید نیتروژن اضطراب را کاهش می دهد و کودک درد ناشی از انجام کار را حس نخواهد کرد. گاز خنده برای همه کودکان موثر نیست. بنابراین بسته به شرایط ممکن است دندانپزشک از روش دیگری استفاده کند.

تعداد پرکردگی در یک جلسه:

زمانی که کار برای یک کودک شروع می شود، گاهی پوسیدگی تمام دندان ها در یک جلسه درمان می شود و گاهی تنها یک دندان ترمیم می گردد. دلیل این امر راحتی کودک و نه تعداد حفره ها است. برخی کودکان با نشستن طولانی مدت روی صندلی مشکلی ندارند، در حالی که برخی دیگر حاضر به همکاری نیستند. دندانپزشک به دنبال بهترین نتیجه برای کودک است. اگر این امر طی جلسات متعدد به دست می آید، روال درمان بر این اساس قرار خواهد گرفت. به هر حال، درمان صحیح و کامل کودکی که در حال جیغ زدن است هم برای کودک و هم والدین دشوار است.

اگر در مورد درمان پوسیدگی دندان کودک خود دچار اضطراب هستید، دندانپزشکان کلینیک شبانه روزی یوسف آباد می توانند با ارائه اطلاعات دقیق تر از روند درمان و مراقبت های پس از درمان موجب آرامش خاطر شما شوند.

منبع

۱۲۳dentist

علل از دست دادن دندان یا ادنتولیسم

از دست دادن دندان میزان زیادی از تواناییتان برای جویدن و حرف زدن را از شما می دزدد. نبود دندان در دهان عواقب اجتماعی، روانی و عاطفی زیادی برای فرد دارد که بر کیفیت زندگی، خود انگاره و عزت نفس وی تاثیر می گذارند. علل از دست دادن دندان در هر سن متفاوت است.

علل از دست دادن دندان:

گرچه از دست دادن دندان معمولا با افراد مسن همراه است، در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، ادنتولیسم می تواند در کودکان و بزرگسالان نیز رخ دهد.

علل از دست دادن دندان در کودکان:

کودکان نوپا و خردسال در معرض دو نوع آسیب دندانی هستند: از دست دادن زودرس دندان های شیری و از دست دادن دندان های دائمی به علت آسیب یا غفلت از رعایت بهداشت. پوسیدگی دندان یکی از دلایل اصلی از دست رفتن دندان در کودکان و نوجوانان است.

علل از دست دادن دندان در بزرگسالان:

بیماری لثه و پوسیدگی دندان علت اصلی از دست دادن دندان در بین بزرگسالان است. بیماری پریودنتال یک عفونت باکتریایی مزمن است که بر لثه و استخوان هایی که از دندان ها حمایت می کنند، تاثیر می گذارد. همانطور که بیماری، بافت و استخوان لثه را از بین می برد، دندان ها از بین می روند و ممکن است نیاز به کشیدن داشته باشند. سیگار کشیدن، بیماری قلبی و دیابت نیز با از دست دادن دندان همراه است.

علل از دست دادن دندان در سالمندان:

انباشت پلاک و سخت شدن آن، تحلیل لثه، پرکردگی های قدیمی و خشک شدن دهان، افراد سالمند را در معرض خطر بیشتری برای از دست دادن دندان های طبیعی خود قرار می دهد.

بروز ادنتولیسم در میان جمعیتی خاص نشان دهنده تفاوت در رفتارهای سالم و نگرش آن نسبت به بهداشت دهان و دندان، و همچنین دسترسی به خدمات دندان پزشکی، درمان و استفاده از آن است.

تحقیقات نشان می دهد که از دست دادن دندان ناشی از بیماری لثه معمولا با شاخص های خطر مرتبط است که عبارتند از سن، جنس (شایع تر در مردان)، سیگار کشیدن، بهداشت دهان و دندان ناکافی، مراقبت های دندان پزشکی حرفه ای، دیابت، فشار خون بالا و آرتریت روماتوئید.

نژاد/قومیت و اقتصاد نیز نقش مهمی در از دست دادن دندان ها ایفا می کنند. همچنین، بهداشت دهان و دندان در درصد بالایی از افراد فقیر در هر سنی بسیار ضعیف تر از افرادی با وضعیت اقتصادی بهتر است.

علل دیگر بی دندانی عبارتند از:

عادت های بهداشت دهان و دندان ضعیف:

عدم مسواک زدن و نخ دندان روزانه می تواند منجر به رشد و پیشرفت پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود.

رژیم غذایی نامناسب:

غذاها و نوشیدنی هایی با قند، کربوهیدرات و اسید زیاد ممکن است به دندان و لثه آسیب بزنند.

عادت های بد:

سیگار کشیدن، تنباکو و یا مصرف مواد مخدر می تواند به دندان ها آسیب برساند.

فقدان آموزش:

فقدان آموزش در مورد علل و پیامدهای از دست رفتن دندان، مانع از اتخاذ شیوه زندگی پیشگیرانه مناسب و اقدامات مراقبتی از دهان و دندان یا پیگیری دوره های دندانپزشکی یا درمان های لازم برای ترمیم می شود.

ترس و خجالت:

بسیاری از مردم از ترس یا اضطراب مراجعه به دندانپزشک رنج می برند و حتی با وجود درد و مشکل به دنبال درمان دندان نیستند. نادیده گرفتن پوسیدگی دندان یا سایر مشکلات دندانی جدی می تواند این وضعیت را طولانی و تشدید کند.

مسائل مالی:

بعضی از افراد به دلیل هزینه های بالای مراقبت های دندانپزشکی و/یا عدم پوشش بیمه نمی توانند به دنبال درمان باشند. متأسفانه طولانی شدن یا عدم مراجعه، احتمال ایجاد مشکلات جدی تر و پس از آن هزینه های بیشتر برای ترمیم را افزایش می دهد.

تروما:

ضربه به دندان می تواند باعث افتادن دندان شود. در صورتی که والدین از اقدامات سریع برای حفظ دندان آگاهی نداشته باشند امکان پیوند دندان به محل دیگر وجود نخواهد داشت. شرکت در ورزش های فردی بدنی نیز عامل افتادن دندان بزرگسالان است.

شرایط سیستمیک:

شرایط سیستمیک مانند بیماری قلبی، بیماری تنفسی، دیابت، عفونت HIV، سوء تغذیه و سرکوب ایمنی همه با انواع بیماری های پریودنتیت مرتبط هستند که اغلب باعث از دست رفتن دندان می شوند.

درمان های پزشکی:

درمان های خاصی نظیر شیمی درمانی، پرتودرمانی، داروی های ضدویروسی، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند. این درمان ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت های دندان را افزایش داده و در نتیجه فرد نیاز به کشیدن دندان داشته باشد.

منبع

۱۲۳dentist

شکستن براکت ارتودنسی: چه باید کرد؟

شکستن براکت ارتودنسی یکی از رایج ترین خطرات استفاده از این درمان است. متاسفانه این اتفاق همیشه در ساعات کاری معمول رخ نمی دهد، اما در عین حال واجد شرایط یک حادثه اورژانس نیز نیست. بنابراین اگر براکت شما در خانه در حین شام شکست چه باید کرد؟ اولین گام این است که نگران نباشید. در اغلب موارد می توانید تا زمان رسیدن به مطب دندانپزشک از روش های ترمیمی استفاده کنید.

با ارتودنتیست خود تماس بگیرید:

ممکن است پس از خوردن چیزی به خصوص سخت یا ترد، متوجه رها شدن یکی از براکت ها شوید. این مشکل رایج زمانی اتفاق می افتد که چسب براکت ضخامت خود را از دست داده است یا دچار ترک شده است. در صورتی که این اتفاق در ساعات کاری رخ داده است، بهتر است با کلینیک ما تماس حاصل کنید.

با توضیح شرایط به همکاران وضعیت ارزیابی می شود. در صورتی که مشکل خفیف باشد، با توضیحات دندانپزشک برای نحوه ترمیم مشکل می توانید تا قرار ملاقات بعدی برای ترمیم آن صبر کنید.

چنانچه مشکل حاد تشخیص داده شود برای ترمیم براکت باید به مطب مراجعه کنید. به هر حال شکستن براکت ارتودنسی مانع حرکت دندان های شما به سمت مطلوب خواهد شد. براکت شکسته با هزینه جداگانه برای شما ترمیم خواهد شد.

درمان خانگی تا زمان رسیدن به ارتودنتیست:

به هر حال قبل از رسیدن به مطب دندانپزشک با مقداری ناراحتی رو به رو خواهید شد. به خصوص اگر براکت جدا شده باشد و سیم ها به زبان یا گونه شما آسیب وارد کنند تحمل وضعیت دشوارتر خواهد بود. اگر براکت جداشده است آن را در دستمالی همراه با خود به مطب دندانپزشک ببرید. در صورتی که براکت آسیب جدی ندیده باشد می توان از آن مجددا استفاده کرد. بدین ترتیب هزینه درمان کمتر خواهد شد.

چنانچه براکت هنوز به سیم متصل است از دستکاری آن خودداری کنید. این کار می تواند به دندان و بافت نرم دهان شما آسیب بیشتری وارد کند.

در عوض از وکسی که در جلسات پیشین به شما داده شده است به منظور پوشاندن لبه های تیز آن استفاده کنید.

پیشگیری از شکستن براکت ارتودنسی:

بدترین کاری که می توانید درطول درمان ارتودنسی انجام دهید، مصرف غذاهای چسبناک و سفت است. بزرگترین دشمنان شما در این دوره میوه های سفت و شکلات تافی است. این مواد می توانند رزین های متصل به براکت را شل کنند و موجب شکستن براکت ارتودنسی شوند. سایر مواد مضر برای شما عبارتند از آب نبات های سخت، سیب، پاپ کورن و هر ماده ای که بین براکت ها گیر می کند. بهتر است در طول درمان از مصرف این مواد پیشگیری کنید. در غیر این صورت متحمل هزینه های زیاد برای ترمیم براکت های خود خواهید شد.

منبع

drssavagesabolvisser

تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن

با افزایش سن، بدن ما با تغییرات مختلفی مواجه می شود که بعضی اوقات می تواند به مسائل بهداشتی جدید منجر شود. همین وضعیت می تواند در دهان شما اتفاق بیافتد. با این حال اغلب افراد از تغییر سلامت دهان و دندان خود تا وقوع عارضه ای ناخوشایند خبردار نمی شوند. به همین دلیل با افزایش سن باید به بهداشت دهان و دندان اهمیت بیشتری داده شود. در این مطلب شما را با تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن آشنا می کنیم.

تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن:

مینای دندان:

بعد از این همه سال جویدن، آسیاب کردن و ضربه های سخت که دندان های شما تحمل کرده اند فرسوده شدن طبیعی است. نیازی به اشاره به این مورد نیست که شکستگی، ترک یا سایر آسیب های احتمالی در دندان نیز می تواند در بزرگسالی اثرات نامطلوبی روی دندان ها داشته باشد. با گذشت زمان، در پی استفاده مداوم از دندان ها لایه بیرونی آن، مینا، فرسوده می شود. مینای دندان قابل بازسازی نیست و در صورت از بین رفتن عارضه دائمی است.

برای به تاخیر انداختن تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن باید از برخی عادات دوری کنید. این عادات مضر عبارتند از جویدن یخ یا چیزهای سخت دیگری مانند قلم و مداد، دندان قروچه، فشردن فک، و شرکت در ورزش های پرقدرت بدون هیچ گونه گارد دهان. اگر مستعد دندان قروچه هستید برای دریافت گارد شبانه به دندان پزشک مراجعه کنید. مصرف مکرر غذاهای اسیدی مانند آب میوه، میوه های مرکبات، قهوه و نوشیدنی های غیر الکلی نیز می تواند موجب فرسایش مینای دندان شود. سعی کنید آب را جایگزین نوشیدنی های اسیدی کنید و دندان های خود را ۳۰ دقیقه بعد یا بیشتر پس از مصرف غذاهای اسیدی مسواک بزنید تا از حمله اسید به دندان پیشگیری کنید. از آنجا که اسید مینای دندان را تضعیف می کنند، از مسواک کردن دندان پیش از این زمان خودداری کنید.

خشکی دهان:

یکی از تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن خشکی دهان است. این تغییر می تواند در پی مصرف دارو نیز رخ دهد. وجود بزاق در مراقبت های دهان و دندان ضروری است زیرا به از بین رفتن ذرات و باکتری های مواد غذایی کمک می کند. بدون این پاکسازی، میزان رشد باکتری در دهان افزایش می یابد. از سوی دیگر بزاق به شادابی بافت نرم دهان نیز کمک می کند. هنگامی که دهان خیلی خشک باشد، این بافت ها مستعد تحریک، تورم و گاهی اوقات زخم یا عفونت هستند. اگر دچار خشکی دهان هستید و مشکوک به این هستید که علت آن عوارض جانبی دارو است، با پزشک خود در مورد این موضوع صحبت کنید. اگر دهان شما به طور طبیعی خشک می شود، در طول روز مایعات بیشتری مصرف کنید.

کاهش سلامتی بافت لثه:

لثه ها برای سلامتی کلی دهان شما بسیار مهم هستند، زیرا پایه ای برای محکم نگه داشتن دندان به شمار می روند و مانعی برای ورود باکتری ها به بدن هستند. با گذشت زمان، لثه به شیوه های گوناگون در معرض آسیب قرار می گیرد و بدون دریافت درمان ضعیف و بیمار می شود. سیگار کشیدن، به ویژه در طی مدت زمان طولانی، تهدیدی جدی برای سلامتی لثه است زیرا توانایی سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با عفونت را کاهش می دهد. این بدان معنی است که مانع محافظتی لثه تحت تاثیر قرار می گیرد و نمی تواند به راحتی با عفونت مبارزه کند. ضعف مانع حفاظتی لثه به بیماری لثه و سایر مسائلی منجر می شود که می تواند سلامت دهان و دندان را در معرض خطر جدی قرار دهد.

برای محافظت از لثه ها تا پایان عمر، از سیگار کشیدن اجتناب کنید. هر روز دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. برای پیشگیری از بیماری های لثه و برای انجام معاینات شش ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید.

افزایش خطر ابتلا به سرطان دهان:

همانند سایر سرطان ها، خطر ابتلا به سرطان دهان با افزایش سن افزایش می یابد. طبق آمار مراکز درمان سرطان آمریکا، اکثر افراد مبتلا به سرطان دهان بیش از ۵۵ سال داشته اند و مردان دو برابر زنان احتمال ابتلا به آن را داشته اند. سن تنها عامل خطر در سرطان دهان نیست؛ سیگار کشیدن، استفاده از محصولات تنباکو، عفونت های مرتبط با HPV، سوء مصرف الکل و عوامل دیگر نیز در ایجاد انواع سرطان نقش مهمی دارد.

با در نظر گرفتن همه این عوامل انجام معاینات منظم دندانپزشکی با افزایش سن اهمیت بیشتری می یابد. بهتر است بعد از ۵۰ سالگی فواصل معاینات را کمتر کنید. می توانید به صورت سالیانه آزمایش غربالگری سرطان دهان را انجام دهید که سریع و ساده است. در صورت مواجهه با هرگونه زخم در دهان، تورم، اشکال در بلع، و وجود بافت در دهان موضوع را با دندانپزشک و پزشک خانواده خود در میان بگذارید.

منبع

۱۲۳dentist

قلم سفید کننده دندان: اثربخشی و عوارض

قلم سفید کننده دندان آخرین سیستم سفید کردن دندان بدون نیاز به مراجعه به مطب دندانپزشکی است. با استفاده از این قلم روند سفید کردن دندان ها هرگز ساده تر از این نبوده است! قلم های متعددی در بازار وجود دارد که سریع و بدون کثیف کاری هستند و در یک برنامه روزمره پر کار قابل استفاده هستند.

با این حال، فریب نخورید. اگرچه قلم سفید کننده دندان راه حل ساده ای هستند اما همیشه موثر نیستند و ممکن است با عوارض جانبی خاصی همراه باشند.

قلم سفید کننده دندان در مقایسه با روش های حرفه ای:

قلم های سفید کننده دندان حاوی غلظت کمی از مواد سفید کننده هستند. در حالی که ژل مورد استفاده در روش های حرفه ای از غلظت بالایی برخوردار است. عامل سفید کننده مورد استفاده پراکسید کربامید یا پراکسید هیدروژن است. ژل دارای غلظت بالا حاوی ۱۰-۳۰ درصد پراکسید هیدروژن است، در حالی که غلظت کم حاوی کمتر از ۱۰ درصد آن است.

استفاده از یک قلم سفید کننده معمولا شامل قرار دادن اکسید کننده به دندان ها تا چند ساعت در روز در مدت ۵ تا ۱۴ روز است. نتایج حاصله به برند قلم بستگی دارد. به طوری که بعضی افراد در عرض چند روز به دندان های سفیدتری می رسند در حالی که برخی به زمان بیشتری نیاز دارند و برخی هیچ نتیجه ای نمی گیرند.

اثرات جانبی:

قلم های سفید کننده می توانند کمی از مینای دندان را بردارند که ممکن است به طور موقت موجب حساسیت دندان و تحریک خفیف بافت نرم دهان به ویژه لثه ها شود. سوزش لثه و حساسیت به مواد سرد و گرم بعد از استفاده از این ماده رایج است. کاهش تماس لثه با مواد قلم می تواند به کاهش مشکل کمک کند. حساسیت دندان اغلب در مراحل اولیه درمان رخ می دهد. هر دو این عوارض معمولا موقت هستند و در عرض یک تا سه روز پس از توقف یا تکمیل درمان ناپدید می شوند. در صورت تداوم علائم بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید.

افرادی که دارای دندان و لثه های حساس هستند، لثه های آنها تحلیل رفته است و دچار پوسیدگی دندان هستند، باید برای استفاده از این قلم با دندانپزشک خود مشورت کنند. افرادی که به پراکسید هیدروژن حساس هستند نباید بدون مشاوره با متخصص دندانپزشکی هیچ نوع محصول سفید کننده را امتحان کنند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مواد سفید کننده می تواند به طور دائمی به مینای دندان آسیب برساند. بنابراین استفاده از این روش باید با مراقبت همراه باشد.

منبع

docshop

درمان لبخند لثه ای: روش های مختلف

لبخند لثه ای عارضه ای است که در آن لثه فرد در حین خندیدن یا حرف زدن بیش از حد نرمال دیده می شود. این حالت برای عده زیادی مطلوب نیست و بنابراین فرد مجبور به استفاده از روش های درمانی می شود. خوشبختانه درمان های زیادی برای این مشکل وجود دارد. اما درمان لبخند لثه ای تا حد زیادی به علت آن بستگی دارد. علت عارضه تعیین کننده نوع درمان است.

درمان لبخند لثه ای:

فک:

چنانچه علت بروز لبخند لثه ای خفیف باشد و مشکل ناشی از اشکالات فک و دندان باشد، گاهی اوقات می توان از ارتودنسی برای تغییر موقعیت دندان ها و نمایش کمتر لثه استفاده کرد. در صورتی که این روش درمانی انتخاب شود، از بریس های شفاف یا بریس به همراه دستگاه TADS استفاده می شود. این دستگاه ایمپلنت های کوچک تیتانیومی هستند که به استخوان بالای دندان متصل می شوند تا نقطه ای ثابت برای اعمال فشار برای حرکت دادن دندان ایجاد کنند. این دستگاه در واقع نوعی هدگیر است که در داخل دهان قرار می گیرد. شاید کمی ترسناک به نظر برسد اما نگران نباشید. این روش بسیار ساده و موقتی است.

بهترین روش برای درمان لبخند لثه ای متوسط ​​و شدید، جراحی ارتوگناتیک یا جراحی فک همراه با درمان ارتودنسی است. یک جراح، استخوان فک را به مقدار مناسب برمی دارد و سپس در موقعیت ایده آل آن را بالا می برد. در آخر با استفاده از صفحه و پیچ آن را در جای خود محکم می کند. این کار تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و نیاز به بستری در بیمارستان دارد. درمان معمولا با یک سال ارتودنسی شروع می شود. پس از آن جراحی فک انجام می شود و سپس با یک سال ارتودنسی مجدد به اتمام می رسد. با وجودی که بهبودی بعد از عمل طولانی است و هزینه اصلاح لبخند را افزایش می دهد، اما نتایج آن بسیار قابل توجه است.

دندان:

گاهی لبخند لثه ای به دلیل کوتاه بودن دندان ایجاد می شود. در چنین مواردی استفاده از ونیر و تاج می تواند مشکل را تا حد زیادی جبران کند.

لثه:

اگر مشکل به دلیل اضافه بودن بافت لثه باشد، درمان لبخند لثه ای از طریق ژنژیوکتومی انجام خواهد شد. در این روش بافت اضافی لثه برداشته می شود و زیبایی لبخند به آن باز می گردد.

لب:

در صورتی که لبخند لثه ای به دلیل بیش فعالی لب یا لب فوق العاده کوتاه باشد، جراحی تغییر موضع لب و سپس درمان ارتودنسی می تواند یک جایگزین مناسب برای عمل جراحی فک باشد.

کانتورینگ لثه:

روش های برش لثه با عوارض، درد و خونریزی زیاد همراه است. روش های جدید تر برای درمان لبخند لثه ای که شامل استفاده از لیزر در برداشتن بافت اضافی می شود مزیت های زیادی بر روش های تیغ و چاقو دارند. از این میان می توان به کاهش خونریزی، سوزش لثه و بهبودی سریع تر اشاره کرد.

بوتاکس:

بوتاکس درمان پیشرفته ای است که امروزه محبوبیت بیشتری یافته است. این روش بسیار ارزان تر از سایر روش هاست اما موقتی است و تنها سه تا چهار ماه دوام دارد. در این روش به لب بالا مقداری بوتاکس تزریق می شود تا مشکل بالا رفتن بیش از حد لب با فلج شدن عضلات ها از بین برود.

منبع

moonortho

لبخند لثه ای: تعریف و علل عارضه

لبخند لثه ای به لحاظ فنی عبارتست از نمایش قسمت زیادی از لثه دندان های جلو در حین خندیدن یا حرف زدن. این حالت می تواند برای برخی ناخوشایند باشد و عزت نفس آنان را کاهش دهد. دندانپزشکان در طول کار خود با بیماران زیادی رو به رو می شوند که از لبخند خود ناراضی هستند و تصور می کنند درمانی برای آن وجود ندارد. خوشبختانه ما به عنوان متخصصان دندانپزشکی به شما اطمینان می دهیم که این مشکل درمان دارد اما نوع درمان به علت اصلی لبخند لثه ای بستگی دارد. زمانی که علت مشخص شود راه درمان به سوی لبخندی زیبا هموار می شود.

لبخند لثه ای چیست؟

آنچه در واقع به عنوان نمایش بیش از حد لثه در نظر گرفته می شود متفاوت است. مطالعات نشان می دهند که افراد درک متفاوتی از زیبایی شناسی لبخند خود دارند. برای برخی نمایش لثه در حین خندیدن زشت نیست و برخی افراد حتی از مقدار جزئی آن نیز ناراحت می شوند. با این وجود برای اغلب افراد دیده شدن بیش از ۲ میلیمتر لثه در حین خندیدن مطلوب شناخته نمی شود.

علل لبخند لثه ای

برخی عارضه ها موجب بروز لبخند لثه ای می شوند. در اینجا به چند مورد اشاره می کنیم که از همه مهم تر هستند:

فک و دندان:

هنگامی که فک فوقانی طولانی باشد، ممکن است فرد دچار لبخند لثه ای شود. این مسئله اسکلتی است. دندان های فرسوده یا دندان های طولانی نیز ممکن است باعث شکل گیری لبخند لثه ای شوند.

لب ها:

لب ها می توانند نقش مهمی در نمایش لثه بازی کنند. هنگامی که لب بالا خیلی کوتاه است، ممکن است دندان ها و لثه را به طور صحیح پوشش ندهد. بیش فعالی لب بالا نیز می تواند عامل این مشکل باشد. در این صورت، ظاهر فرد در حالت استراحت لب طبیعی است. اما زمانی که فرد حرف می زند یا لبخند می زند لب بیش از حد رو به بالا کشیده می شود.

لثه:

مشکل ممکن است در صورتی رخ دهد که لثه ها بیش از حد طولانی یا بزرگ باشند. در عین حال در صورتی که دندان ها به طور کامل رشد نکنند نیز فرد دچار این عارضه می شود. در این شرایط به دلیل کوتاه بودن دندان و پوشیده شدن توسط بخش زیادی از لثه فرد دارای لبخند زیبایی نخواهد بود.

اگر از لبخند خود رضایت ندارید و بخش زیادی از لثه شما نمایش داده می شود، بهتر است به دندان پزشک خود مراجعه کنید. درمان این عارضه با توجه به علت آن تعیین می شود.

منبع

auraortho

خمیردندان ذغالی: اثربخشی و عوارض جانبی

در سال های اخیر تبلیغات زیادی پیرامون استفاده از خمیردندان ذغالی برای سفید کردن دندان ها در همه جا شنیده می شود. تلویزیون، روزنامه مجلات و حتی شبکه های مجازی پر از عکس های افراد با دهان های سیاه و سفید است. این عکس ها به شما وعده می دهند که این خمیردندان بر خلاف ظاهر آن دندان های سفیدتری به شما می بخشد.

اما سوال اینجاست که آیا واقعا این روش اثربخش است؟ در حالی که بسیاری از وبلاگ نویسان و مبلغان رسانه های تلویزیونی از تاثیرگذاری این روش صحبت می کنند، متخصصان دندانپزشکی خاطر نشان می کنند که استفاده از این روش می تواند با خطراتی برای دندان همراه باشد.

تاریخچه:

در حقیقت استفاده از ذغال چوب برای تمیز کردن یا سفید کردن دندان ها یک روند جدید نیست. در زمان رومی های باستان، مردم از پودر زغال چوب به عنوان ماده ای اولیه در خمیر دندان استفاده می کردند. دستور تهیه خمیر دندان های خانگی نیز که از قرن نوزدهم به جا مانده اند به ذغال چوب به عنوان یک عنصر کلیدی اشاره کرده اند.

استفاده از ذغال فعال در سایر کاربردهای پزشکی دارای سابقه طولانی است. یکی از کاربردهای اولیه آن کمک به درمان افرادی است که مسموم شده اند. تصور می شود که ذغال چوب سموم را به خود جذب می کند و در نتیجه به توقف روند مسمومیت کمک می کند. جالب توجه است که موسسات ملی بهداشت اشاره می کنند که از ذغال فعال اغلب برای درمان موارد شدید مصرف بیش از حد خمیر دندان استفاده می شود.

آیا استفاده از خمیردندان ذغالی ایمن است؟

اگر در پی تبلیغات به فکر استفاده از خمیردندان ذغالی افتاده اید، بهتر است یک بار دیگر به تصمیم خود فکر کنید. شاید به طور آنی متوجه اثرات منفی استفاده از این خمیردندان نشوید، اما انجمن دندانپزشکی آمریکا هشدار می دهد که ذغال فعال بیش از حد ساینده است و مینای دندان شما را از بین می برد. هنگامی که مینای دندان از بین برود، برای همیشه از بین رفته است. در نتیجه از بین رفتن مینا، لایه زیرین دندان بیشتر قابل مشاهده است. لایه زیرین دندان به طور طبیعی زرد است. بنابراین ممکن است پس از مدتی استفاده از خمیردندان ذغالی با دندان هایی رو به رو شوید که از روز اول نیز زردتر هستند و دچار مشکلات شدید تری شده اند.

گزینه های دیگر شما چه هستند؟

راه های زیادی برای رسیدن به لبخند سفید تر وجود دارد که شامل سایش ذغال به دندان نمی شود. اگر می خواهید لکه های سطحی را از روی دندان خود از بین ببرید می توانید از خمیر دندان های سفید کننده ای استفاده کنید که حاوی ترکیبات سفید کننده حرفه ای مانند پراکسید هیدروژن هستند. در طول درمان از مصرف غذا و نوشیدنی هایی که دندان ها را لکه دار می کنند اجتناب کنید.

دندانپزشک می تواند به شما روش های مختلف سفید کردن دندان، از جمله روش های مطبی و خانگی را توضیح دهد. روش مناسب برای شما به بودجه، زمان مورد نظر برای کسب نتیجه و مقدار زرد شدگی دندان بستگی دارد.

هنگامی که صحبت از مراقبت از دندان ها و بهبود لبخند به میان می آید، همیشه نمی توان به تبلیغات تلویزیونی و رسانه های اجتماعی اطمینان کرد. به یاد داشته باشید که دندانپزشک می تواند در انتخاب بهترین گزینه برای سلامت دندان ها به شما کمک کند و همیشه از پاسخگویی به سوالات شما در رابطه با روش های درمانی خوشحال خواهد شد.

منبع

colgate