هدگیر ارتودنسی: سرعت بیشتر در درمان ارتودنسی

اکثر ما کاملا با ظاهر بریس های سنتی آشنا هستیم. اما گاهی اوقات دستگاه های پیچیده تری را می بینیم که کودکان یا نوجوانان استفاده کرده اند: سیم های ضخیم تری که از دهان بیرون آمده اند و بندهایی که پشت گردن یا سر محکم می شوند. به این دستگاه هدگیر ارتودنسی گرفته می شود. این دستگاه چیست و چرا گاهی فرد به آنها نیاز پیدا می کند؟

هدگیر ارتودنسی چیست؟

به طور کلی، به ابزارهای ارتودنسی که دارای قطعات خارجی متصل به سر، گردن یا چانه هستند هدگیر ارتودنسی خوانده می شوند. از این دستگاه ها برای درمان برخی عارضه های خاص در ارتودنسی استفاده می شود اما همه اینها یک چیز مشترک دارند: ممکن است برای رسیدگی به تعدادی از شرایط خاص ارتودنسی استفاده شوند، اما همه آنها یک چیز مشترک دارند: پایگاه محکمی برای حرکت دادن دندان ها به موقعیت بهتر به شمار می روند.

حرکت دندان:

ممکن است تعجب آور باشد که دندان ها با تمام ظاهر محکم خود به راحتی حرکت کنند. این امر بدین دلیل است که دندان ها به طور مستقیم به استخوان متصل نیستند بلکه واسطه ای به نام رباط آنها را به استخوان متصل کرده است. با استفاده از نیروی کنترل شده، دندان ها را می توان به آرامی در استخوان فک به حرکت درآورد. این حرکت مانند حرکت دادن یک چوب در شن و ماسه است. البته برای حرکت دادن چوب لنگری قوی مانند پاهای خود را در اختیار دارید. در ارتودنسی اغلب دندان های آسیاب با ریشه های متعدد خود پایه محکمی برای حرکت دادن دندان ها هستند. اما گاهی دندان های عقب به تنهایی برای این کار کافی نیستند.

برای مثال، اگر یک فضای بسیار بزرگ بین دندان ها بسته شود، یعنی دندان های عقب به جلو بروند و دندان های جلو به عقب کشیده شوند، این امر می تواند منجر به ناهماهنگی و اشکال در جویدن شود. در موارد دیگر، ممکن است لازم باشد دندان های جلو به جای عقب به سمت جلو کشیده شوند. در این صورت دندان های عقبی کاری نمی توانند بکنند. در این جاست که بیمار به هدگیر ارتودنسی نیاز خواهد داشت.

انواع هدگیر:

برخی از انواع هدگیر دارای بندهایی پشت سر یا گردن هستند. آنها از کل سر به عنوان یک لنگرگاه استفاده می کنند. انواع دیگر، به نام هدگیر کشش معکوس، دارای بندی است که بر روی چانه یا پیشانی قرار می گیرد؛ آنها می توانند دندان ها را به جلو بکشند. هدگیر ارتودنسی می تواند رشد ساختارهای صورت را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل معمولا در کودکان و نوجوانانی دیده می شود که رشد آنها هنوز کامل نشده است. هدگیر معمولا برای دوره کوتاهی ۱۲ ساعت در روز استفاده می شود.

هرچند که هدگیرها ظاهر جالبی ندارند، اما بسیار سریع تر از بریس های ارتودنسی قادر به حرکت دادن دندان به موقعیت مناسب خود هستند. می توانید زمان استفاده از این وسیله را به زمان هایی محدود کنید که در خانه هستید تا تداخلی با برنامه روزمره و اجتماعی شما نداشته باشد.

منبع

gillettedental

نصب بریس لینگوال: مراحل و مراقبت های ضروری

نصب بریس لینگوال به دلیل آنکه پشت دندان متصل می شود بسیار پیچیده تر از بریس های سنتی است. اما مزایای آن برای برخی از بیماران به قدری است که چشم پوشی از این روش را دشوار می سازد. چهار مرحله زیر در نصب بریس های لینگوال در هر بیمار ضروری است.

گام اول:

برای نصب بریس لینگوال دندانپزشک از یک قالب پلاستیکی برای قالب گیری دندان ها استفاده می کند.

گام دوم:

قالب گرفته شده از دندان آزمایشگاه فرستاده می شود و آزمایشگاه از قالب برای ایجاد براکت های سفارشی استفاده می کند. معمولا ساخت براکت های سفارشی یک یا دو هفته طول می کشد.

گام سوم:

در جلسه دوم با دندانپزشک، براکت ها به پشت دندان ها چسبانده می شوند. سیم نیز بین براکت ها نصب می شود تا فشار لازم برای حرکت دندان ها ایجاد شود. برنامه معاینه بریس ها و حرکت دندان ها باید طبق توصیه دندانپزشک پیشگیری شود.

گام چهارم:

معمولا پس از برداشتن بریس های لینگوال از ریتینر استفاده می شود تا از عدم بازگشت دندان ها به محل قبلی اطمینان حاصل شود.

بسته به پیچیدگی کار دندانپزشکی مورد نیاز، هر فرد ممکن است به مراحل بیشتری برای درمان خود نیاز داشته باشد. برای مثال، ممکن است برای تسهیل حرکت دندان ها، یک یا چند دندان در برخی از بیماران کشیده شود. برخی دیگر ممکن است برای تسریع حرکت دندان ها به استفاده از هدگیر مجبور شوند. پیش از شروع پروسه درمان دندانپزشک شما را از نیازها و مراحل درمان آگاه خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها پس از نصب بریس لینگوال:

پس از نصب بریس لینگوال تبعیت از توصیه های دندانپزشک از اهمیت بالایی برخوردار است. مراقبت صحیح از بریس ها صحت و نتیجه مطلوب درمان را تضمین می کند. عدم مراقبت صحیح به معنی افزایش طول درمان و حتی در برخی موارد آسیب به دندان ها است.

از آنجا که بریس های لینگوال پشت دندان متصل می شوند، غذاها به راحتی در این مکان گیر می کنند. احتمالا دندانپزشک مراجعه منظم برای جرمگیری و استفاده از دهانشویه فلوراید را به شما توصیه خواهد کرد. همچنین می توانید تکنیک های مناسب برای تمیز کردن براکت ها را نیز از دندانپزشک خود اموزش ببینید. احتمالا پس از مدتی متوجه می شوید که مصرف کدام غذاها سخت و کدام غذاها راحت تر است.  احتمالا مسواک زدن دندان پس از هر بار مصرف مواد غذایی نیز به شما در در حل مشکل می تواند کمک کند.

منبع

hda-online

بریس لینگوال: رفع مشکل دیده شدن بریس ارتودنسی

هر چه درمان های دندانپزشکی پیچیده تر، در دسترس تر و متنوع تر می شوند، اگاهی مراجع از تنوع روش های و گزینه ها اهمیت بیشتری می یابد. بریس لینگوال یکی از آن پیشرفت هایی است که نیاز بسیاری از بیماران بالغ را برطرف کرده است. مشکل بسیاری از بزرگسالان دیده شدن بریس های فلزی از بیرون و کاهش اعتماد به نفس آنان بود. اما در حال حاضر این مشکل حل شده است. در این مطلب شما را با بریس لینگوال و سوالات رایج در مورد آن آشنا می کنیم.

بریس لینگوال چیست؟

این نوع بریس دقیقا مشابه سایر بریس های سنتی عمل می کند. تنها تفاوت آن این است که بریس های لینگوال پشت دندان قرار می گیرند. بنابراین براکت ها و سیم ها به طور موثری پنهان می شوند.

مزیت بریس های لینگوال:

مهمترین مزیت بریس های لینگوال پنهان بودن آنها است. این بدان معنی است که افراد می توانند بدون خجالت از دریافت درمان ارتودنسی از مزایای آن بهره مند شوند. بسیاری از بزرگسالان از دیده شدن بریس و براکت روی دندان خود راضی نیستند و به دلایل زیبایی شناختی از درمان طفره می روند. با استفاده از این روش افراد می توانند زندگی عادی خود را از سر بگیرند و بدون کاهش اعتماد به نفس در ملاقات های کاری و شرایط اجتماعی حاضر شوند.

شاید بهترین مراجعان برای بریس های لینگوال افراد مشهور باشند که می توانند بدون تغییر در چهره و لبخند خود در انظار عمومی ظاهر شوند.

معایب این روش:

تنها نکته قابل توجهی که در مقایسه با سایر روش های درمانی ارتودنسی در بریس های لینگوال مشاهده می شود اذیت شدن بیمار در برخی موارد است. از آنجا که بریس های لینگوال به پشت دندان متصل می شوند برخی از بیماران به زمان بیشتری برای عادت کردن به آن نیاز دارند. در طی این مدت تمیز کردن دندان، جویدن، بلعیدن و صحبت کردن می تواند دشوار باشد.

از آنجا که جسم جدیدی وارد دهان شده است، ممکن است برخی افراد به صورت ناخودآگاه بریس ها را دائما با زبان خود لمس کنند. بنابراین زخم شدن زبان در تماس مداوم با براکت از دیگر معایب این روش است. بهتر است در چند روز اول سعی کنید با زبان به بریس ها فشار وارد نکنید.

از دیگر مشکلاتی که این روش دارد اشکال در نواختن آلات موسیقی دهانی و ورزش کردن است. بنابراین در صورتی که در هر یک از این حوزه ها فعالیت دارید بهتر است دندانپزشک خود را از این امر آگاه کنید. ممکن است لازم باشد شما از روش دیگر یا نوع دیگری از بریس های لینگوال بهره ببرید.

منبع

hda-online

عوارض اپیسکتومی پس از درمان

اپیسکتومی به درمانی بسیار حساس برای رفع عفونت در پایه دندان و پیشگیری از عود عفونت و نیاز به عصب کشی مجدد اطلاق می شود. این درمان از این جهت حساس است که در صورت عود عفونت احتمال نیاز به کشیدن دندان بیشتر می شود. عوارض اپیسکتومی بسیار نادر است، اما به طور معمول اندودونتیست در جلسات مشاوره اولیه شما را از آنها آگاه می کند. اطلاع از خطرات جراحی ضروری است و در صورتی که جراح شما را از آنها مطلع نکرد خود در این مورد با او صحبت کنید. در غیر این صورت بهتر است فرد دیگری را برای انجام کار بیابید.

عوارض اپیسکتومی:

ثابت شده است که این روش تحت نظر یک اندودنتیست یا دندانپزشک واجد شرایط و با تجربه در اغلب موارد موفقیت آمیز است. اصلی ترین عوارض اپیسکتومی ناموفق بودن آن است. در این موارد معمولا لازم است دندان کشیده شود و راهی به جز استفاده از یک جایگزین مصنوعی باقی نمی ماند. سایر عوارض جانبی عبارتند از آسیب عصبی و عفونت های سینوسی.

آسیب عصبی:

خطر آسیب عصبی بسیار به محل دندان تحت درمان در دهان شما وابسته است. اگر دندان بیمار در فک پایین و در انتهای دهان قرار داشته باشد، خطر آسیب عصب بیشتر خواهد بود، زیرا اینجا محل اعصاب بسیار مهمی از جمله عصب مندیبولار است.

یک دندانپزشک حرفه ای باید از میزان عوارض اپیسکتومی آگاه باشد. احتمال دارد که قبل از اپیسکتومی از دندان رادیوگرافی تهیه شود. بدین ترتیب فاصله ریشه دندان تا اعصاب مهم مشخص می شود. با توجه به میزان خطر احتمالی تناسب این روش برای شما بررسی خواهد شد.

عفونت سینوسی:

همانند آسیب عصبی، خطر عفونت سینوسی نیز به محل قرارگیری دندان در دهان شما وابسته است. اگر دندان در فک فوقانی نیاز به جراحی داشته باشد، شما در معرض خطر بیشتری برای انتقال عفونت به سینوس ها پس از اپیسکتومی قرار خواهید داشت. در تلاش برای جلوگیری از این اتفاق، دندانپزشک یا اندودنتیست معمولا برای شما آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. لازم به ذکر است که این داروهای تجویزی می توانند با دیگر داروهای مصرفی شما تداخل داشته باشند. بنابراین دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه سازید.

زمان تماس با متخصص:

در صورتی که در ناحیه انجام اپیسکتومی دچار درد شدید و تورم هستید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. این امر می تواند نشانه ای از آسیب عصبی باشد و بنابراین مهم است که منطقه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و درمان مناسب برای آن اتخاذ شود.

در برخی موارد ممکن است در اطراف دندان جراحی شده یک فیستول بدون درد ظاهر شود. فیستول ها جوش های کوچکی هستند که اغلب نسبتا خیلی سریع به حالت عادی برمی گردند. با این حال گاهی دوباره عود می کنند، که نشانه ای از وجود عفونت است. در صورت مشاهده چند باره فیستول برای پیشگیری از انتشار عفونت به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع

hda-online

اپیسکتومی چیست: روش انجام و دوره بهبودی

اپیسکتومی روشی در دندانپزشکی است که در آن هر بافت آلوده و عفونی در طول عصب کشی برداشته می شود. این روش از این نظر اهمیت دارد که برای جلوگیری از عفونت های آینده و به نوبه خود عصب کشی مجدد ضروری است. اگر بعد از یک عصب کشی مجددا عفونت رخ دهد، یا باید یک عصب کشی دیگر انجام شود یا به جراحی گسترده تری برای حل مشکل نیاز است.

چرا اپیسکتومی انجام می شود؟

این روش برای حذف بافت آلوده و عفونی انجام می شود که در طی یک عصب کشی پیدا می شود. با حذف این بافت، کانال ریشه می تواند به طور کامل بهبود یابد. این روش برای جلوگیری از تکرار عفونت نیز انجام می شود.

آمادگی قبلی برای درمان:

قبل از انجام اپیسکتومی برای بیمار، دندانپزشک درخواست انجام رادیوگرافی از دندان آسیب دیده و استخوان اطراف آن را می دهد. بیماران از چند روز قبل از دهان شویه ضدعفونی استفاده می کند، دوره ای از آنتی بیوتیک را دریافت خواهد کرد و برای مبارزه با التهاب داروهایی برای او تجویز می شود. سابقه پزشکی و دارویی بیمار نیز بررسی می شود.

نحوه انجام این روش:

دندانپزشک ابتدا بافت لثه را می برد و آن را از روی دندان برمی دارد تا به ریشه دندان دسترسی پیدا کنند. قسمت کوچکی از نوک ریشه و بافت آلوده حذف خواهد شد. سپس با استفاده از رنگی مخصوص شکاف ها و ترک های دندان مشخص می شود تا احتمال نیاز به کشیدن دندان بررسی شود. در آخر کانال دندان پاکسازی و بسته خواهد شد. از دندان و ناحیه اطراف آن دوباره رادیوگرافی گرفته می شود تا از موفقیت آمیز بودن روش اطمینان حاصل شود. پس از آن اندودنتیست بافت را به جای خود باز می گرداند و بخیه می زند.

ریسک های مرتبط با اپیسکتومی:

یکی از بزرگترین خطرات این روش شکست جراحی است. در صورتی که جراحی موفقیت آمیز نباشد، دندان بیمار باید کشیده شود. سایر خطرات احتمالی در این روش عبارتند از آسیب به سینوس ها، عفونت، احتقان و آسیب عصبی. اگر بیمار دچار تورم، درد یا فیستول شود، باید در اسرع وقت با دندانپزشک خود تماس بگیرد.

دوره بهبودی:

ممکن است بیمار تا چند روز دچار درد و تورم باشد. مقداری کبودی و تورم نیز طبیعی است. غذا خوردن و نوشیدن بیمار تا چند روز محدود خواهد شد. بیمار امکان مسواک زدن روی ناحیه جراحی شده را نخواهد داشت. دندانپزشک برای بیمار آنتی بیوتیک و داروهای ضروری را تجویز خواهد کرد. بیمار در دوره بهبودی نباید سیگار بکشد. اغلب بیماران طی دو هفته پس از جراحی به طور کامل بهبود می یابند.

منبع

healthguideinfo

کاشت نگین روی دندان: سوالات رایج

نگین های مورد استفاده بر روی دندان در انواع و اشکال مختلف ارائه می شوند. مهم ترین مواد تشکیل دهنده این نگین ها کریستال های شیشه ای، طلای زرد یا سفید ۱۸، ۲۲ یا ۲۴ عیار است که به طور خاص برای استفاده دندان ساخته شده است. امروزه کاشت نگین روی دندان از محبوبیت زیادی بین جوانان برخوردار شده است که در ادامه شما را با جزئیات آن آشنا می کنیم.

در بین انواع نگین ها معمولا نگین های کریستالی از همه ارزان تر هستند. این نگین ها دارای یک پوشش مخصوص در پشت هستند و برش آنها به نحوی است که نور را منعکس می کنند. در حال حاضر برای کاشت نگین روی دندان همانند قبل از روش های حفاری و مته استفاده نمی شود. بلکه نگین با استفاده از مواد کامپوزیتی روی دندان متصل می شود.

عمر کاشت نگین روی دندان:

از انجایی که در کاشت از حفاری استفاده نمی شود، این روش قابل بازگشت است. بنابراین هر زمان که بیمار بخواهد می تواند نگین را توسط دندانپزشک از روی دندان خود بردارد. به طور معمول عمر نگین روی دندان چیزی بین ۶ ماه تا یک سال است.

آیا وجود نگین روی دندان حس می شود؟

به طور معمول ضخامت این نگین ها کمتر از یک میلیمتر و قطر آن بین دو تا سه میلی متر است. در ابتدا حضور چیزی روی دندان احساس متفاوتی به شما خواهد داد. اما بعد از چند روز به نگین عادت می کنید و دیگر حضور آن را حس نخواهید کرد.

آیا کاشت نگین روی دندان به آن آسیب می زند؟

خیر! کاشت نگین در صورتی که با استفاده از حفاری همراه نباشد، همانند یک بریس ارتودنسی عمل خواهد کرد. بنابراین کل پروسه نصب و حذف آن را می توان با درمان ارتودنسی مقایسه نمود. زمانی که نگین برداشته می شود، دندان برای حذف سایر بقایای مواد چسبنده پولیش می شود.

آیا نگین مانع از مسواک زدن می شود؟

خیر! حضور این سنگ ها اختلالی در روند بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. با این حال، بهتر است تا ۲۴ ساعت پس از نصب نگین از مسواک برقی روی آن استفاده نشود.

اگر نگین افتاد و آن را خوردیم چطور؟

نگین های کریستالی یا طلایی بسیار کوچک هستند و هیچ لبه تیزی ندارند. اساسا آسیبی به شما نمی زنند و همانند سایر مواد زائد به روش طبیعی از بدن شما دفع می شوند.

آیا می توانم دندان های خود را جرم گیری کنم؟

بله، می توانید و باید دندان های خود را به طور مرتب توسط دندانپزشک جرم گیری کنید. کاشت نگین روی دندان اختلالی با جرم گیری ندارد. ناحیه زیر نگین با مواد پرکننده مهر و موم شده است و عاری از باکتری است. نواحی اطراف و بالای آن را نیز می توان با مقداری دقت کاملا تمیز نمود.

منبع

decodent

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان

در سال های اخیر، سوراخ کردن زبان و لب به ویژه در میان جوانان بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر تصمیم به انجام این کار گرفته اید بهتر است ابتدا کمی با تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان آشنا شوید. سپس می توانید دوباره به تصمیم خود فکر کنید.

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان:

سوراخ کردن لب، زبان، یا هر جای دیگری از دهان شما به معنی حضور مادام العمر چیزی خارجی در دهان شماست. وجود این شی فلزی موجب بروز مشکلات بهداشتی زیادی می شود که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

بوی بد دهان:

مهمترین تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان بوی بد دهان است. استفاده از فلز روی زبان یا لب می تواند محل جدیدی را برای تجمع باکتری ها ایجاد کند. مسواک کردن اطراف این فلز دشوار خواهد بود. بنابراین اگر به طور مرتب نتوانید محل را به طور کامل تمیز کنید، پس از مدتی دهان شما بد بو خواهد شد.

بیرون ریختن تف:

سوراخ کردن دهان تولید بزاق را افزایش می دهد. بزاق می تواند به مبارزه با ایجاد پوسیدگی کمک کند، اما احتمالا بیرون پاشیدن تف در حین حرف زدن را نیز افزایش می دهد.

عفونت، درد و تورم:

حتی اگر شما زبان و لب خود را در محیطی کاملا استریل سوراخ کرده باشید، احتمالا ابتلا به عفونت پس از سوراخ کردن بسیار بالاست. دهان شما محل مرطوبی است که آن را به مکان فوق العاده ای برای باکتری ها تبدیل می کند. در نتیجه به راحتی ممکن است دچار عفونت شوید. محل را از نظر وجود تورم بررسی کنید، زیرا ممکن است زبان به قدری تورم کند که راه هوایی را ببندد. درصورتی که در محل سوراخ کردن دچار خارش و سوزش هستید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

اشکال در معاینات دندانپزشکی:

از آنجا که استفاده از این روش به معنی کاشت فلز در دهان است، ممکن است رادیوگرافی با اختلال همراه شود. در صورتی که در دهان خود فلز دارید، این موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید تا تغییرات لازم را انجام دهد.

دندان ترک خورده:

اکثر افرادی که دارای سوراخ لب و یا زبان هستند، دچار وسوسه بازی با آن می شوند. این امر می تواند شانس ترک خوردن دندان را افزایش دهد. فلز روی زبان یا لب شما می تواند به کارهای انجام گرفته روی دندان مانند پرشدگی ها، بریس، بریج و تاج نیز آسیب وارد کند.

فرسایش مینای دندان:

مالش دائمی فلز به مینای دندان باعث می شود که در طول زمان مینا تخریب شده و دندان در معرض خطر حساسیت و پوسیدگی قرار گیرد. در عین حال، هر چند رایج نیست اما فلز روی زبان ممکن است باعث ایجاد فاصله بین دو دندان جلو شود.

تحلیل لثه:

دیگر تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان تحلیل لثه است. حدود ۳۵ درصد از افرادی که به مدت ۴ سال یا بیشتر دارای سوراخ روی زبان بوده اند دچار تحلیل لثه می شوند. حرکت فلز و تماس آن با لثه باعث تحلیل رفتن آن و قرارگیری ریشه در معرض محیط دهان می گردد. سوراخ کردن زبان باعث تحلیل لثه های پشت دندان جلو و سوراخ کردن لب باعث تحلیل لثه جلو دندان ها می شود.

بیماری های پریودنتال:

تحلیل لثه ای که درمان نشود و در واقع پیشرفت کند، می تواند به بیماری های پریودنتال ختم شود. درمان این نوع بیماری ها دشوارتر است و اغلب با از دست رفتن دندان همراه است.

آسیب عصبی:

گاهی اوقات سوراخ کردن زبان می تواند باعث بی حسی آن شود. در اغلب موارد بی حسی موقتی است اما گاهی می تواند دائمی شود. از بین رفتن جوانه های چشایی در بخشی از زبان نیز باعث می شود طعم و مزه مواد خوراکی را کمتر حس کنید.

منبع

silveradofamilydental

مزایای روش پیوند بافت نرم و نرخ موفقیت آن

تحلیل لثه بیماری رایجی است که فرد در اثر بی توجهی به بهداشت دهان و دندان به آن دچار می شود. این بیماری با وجودی که درد ندارد اما به قدری پر خطر است که در مراحل پیشرفته به از دست رفتن دندان می انجامد. در مطالب قبل به روش درمان این عارضه با تکنیک های مختلف پیوند بافت نرم پرداختیم. در ادامه شما را با مزایای روش پیوند بافت نرم و نرخ موفقیت آن در بیماران آشنا می کنیم.

علل بروز تحلیل لثه:

بیماری های پریودنتال علت ایجاد تحلیل لثه هستند. طبق تحقیقات بهداشت دهان و دندان ناکافی، عوامل ژنتیکی، تغییرات هورمونی، دیابت و برخی بیماری ها شانس ابتلا به عفونت اولیه را افزایش می دهند. طبق تحقیقات افراد سیگاری چهار برابر غیر سیگاری ها در معرض خطر ابتلا به این مشکل هستند.

دیگر علل تحلیل لثه عبارتند از درست مسواک نزدن یا وارد کردن فشار زیاد روی لثه با مسواک، فشار زیاد روی لثه حاصل از دندان قروچه به خصوص در دندان های دچار در هم ریختگی. در عین حال سوراخ کردن لب و زبان نیز با تحریک لثه می توانند عامل ابتلا به این مشکل باشند.

مزایای روش پیوند بافت نرم:

درمان به موقع، علاوه بر دارا بودن مزیت جلوگیری از تحلیل بیشتر لثه و از دست رفتن استخوان فک، حساسیت دندان ها را نیز به مواد غذایی گرم و سرد کاهش می دهد و از پوسیدگی ریشه دندان جلوگیری می کند. از دیگر مزایای روش پیوند بافت نرم می توان به افزایش اعتماد به نفس فرد به دلیل زیباتر شدن خط لبخند وی اشاره کرد.

نرخ موفقیت پیوند بافت نرم:

در صورت انتخاب تکنیک مناسب، روش پیوند بافت نرم در اغلب افراد به خوبی نتیجه می دهد. فاکتورهایی که در میزان موفقیت درمان دخالت دارند عبارتند از نوع نقص تحت درمان و فشار وارد آمده به ناحیه پس از پیوند. نوع نقص در موفقیت پیوند انجام گرفته دخیل است. نقص های باریک با بافت دست نخورده بین دندان احتمال موفقیت بیشتری دارند، زیرا سطح ریشه خونریزی ندارد و بافت دندان مجاور به بهبودی بافت پیوند شده کمک می کند. پوشش کامل ریشه دندان از نتایج قابل پیش بینی این نوع نقیصه است. با از دست رفتن بافت استخوان بین دندان، نرخ موفقیت پوشش ریشه نیز کاهش می یابد.

هر چیزی که باعث حرکت بافت پیوند داده شده در طول بهبودی شود، مانند کشیدن عضله از داخل لب، بر بهبودی اثر می گذارد. به همین دلیل است که دندانپزشک پس از جراحی محل را به بیمار نشان می دهد و از وی می خواهد در طول هفته اول دیگر به آن نگاه نکند. دندانپزشک می داند که هر بار که بیمار لب خود را بالا بکشد تا محل جراحی را ببیند احتمال حرکت کردن بافت پیوند زده شده زیاد است.

برای برخورداری از مزایای روش پیوند بافت نرم بهتر است توصیه های دندانپزشک خود را به طور دقیق رعایت کنید.

منبع

colgate

عود تحلیل لثه: امکان نیاز مجدد به پیوند بافت لثه

تحلیل لثه عارضه ای تدریجی است که به همین دلیل بسیاری از بیماران تا پیشرفت شدید بیماری متوجه بروز آن نمی شوند. این بیماری با وجودی که تا مراحل انتهایی معمولا بدون درد و نشانه است، عوارض زیادی از جمله از دست دادن دندان ها را در پی دارد. در نتیجه درمان به موقع بیماری های لثه از اهمیت بالایی برخوردار است. در مراحل پیشرفته تحلیل لثه از پیوند بافت لثه استفاده می شود. اما شانس عود تحلیل لثه و نیاز مجدد به پیوند چقدر است؟

در حالی که پیوند بافت لثه روشی ایمن در ترمیم تحلیل لثه و پیشگیری از آسیب های بیشتر است، هیچ تضمینی برای عود تحلیل لثه و بروز مجدد بیماری وجود ندارد. احتمال عود مشکل در افرادی که پیش از این آن را تجربه کرده اند بیشتر است. به همین دلیل انجام معاینات منظم شش ماه در این افراد از اهمیت بیشتری برخوردار است. انجام معاینات منظم دندانپزشکی و رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه می تواند تا حد زیادی از بروز بیماری های شدید که مستلزم جراحی هستند، پیشگیری کند.

روش های پیشگیری از عود تحلیل لثه:

افرادی که سابقه تحلیل لثه داشته اند، باید نکات زیر را به دقت رعایت کنند.

بیمار باید روزی دو بار به دقت و صحیح با خمیردندان حاوی فلوراید مسواک بزنند. دهان باید به چهارقسمت تقسیم شود و هر بخش حدود ۳۰ ثانیه به دقت مسواک شود. استفاده صحیح از نخ دندان نیز در پیشگیری از عود تحلیل لثه نقش زیادی دارد. مسواک به برخی نقاط دسترسی کامل ندارد. نخ دندان می تواند پلاک های تجمع یافته را از بین دندان ها و زیر خط لثه بیرون بکشد. استفاده از دهان شویه ضدعفونی کننده نیز می تواند در از بین بردن باکتری های عامل عفونت لثه نقش زیادی داشته باشد.

بیمار باید هر شش ماه یک بار یا طبق توصیه دندان پزشک برای جرم گیری و تمیز کردن اصولی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کند و در صورت لزوم جلسه ای نیز با پریودنتیست خود داشته باشد.

مصرف یک رژیم غذایی متفادل حاوی مقدار کافی فیبر و کلسیم نیز در پیشگیری از بیماری های لثه اهمیت دارد. خشکی دهان یکی از عوامل بروز بیماری های لثه است. بنابراین بیمار باید هر روز مقدار کافی آب مصرف کند یا برای درمان خشکی مزمن دهان به پزشک مراجعه کند.

استعمال دخانیات علاوه بر زرد کردن دندان ها، تاثیر زیادی در خشکی دهان و افزایش احتمال بروز بیماری های لثه دارد. بیماران مستعد عود تحلیل لثه بهتر است از مصرف انواع دخانیات دوری کنند.

منبع

webmd

بهبودی پس از پیوند بافت لثه: دستورالعمل

از پیوند بافت لثه در مواردی استفاده می شود که بیمار دچار تحلیل لثه شده است و سایر درمان ها اثربخش نیستند. این روش بسیار ساده و سریع است. پس از جراحی می توانید بلافاصله به خانه بروید. اما در صورت استفاده از بی حسی و آرام بخش بهتر است فرد دیگری شما را تا خانه همراهی کند. بهبودی پس از پیوند بافت لثه در صورت رعایت برخی نکات بسیار سریع است.

دستورالعمل های بهبودی پس از پیوند بافت لثه:

دندانپزشک دستورالعمل های خاصی در مورد مراقبت های بعد از عمل، مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروها به شما ارائه می دهد. تا زمان بهبودی کامل لثه نباید خط لثه را مسواک کنید یا نخ دندان بکشید. برای کنترل فرایند تشکیل پلاک در طول دوره بهبودی پس از پیوند بافت لثه به شما دهانشویه خاصی داده می شود که هر شب باید از آن استفاده کنید. همچنین برای کنترل عفونت نیز برای شما آنتی بیوتیک تجویز می شود.

مواد غذایی مجاز:

به مدت یک یا دو هفته بعد از پیوند بافت لثه بیمار باید غذاهای نرم و خنک مانند تخم مرغ، ماکارونی، ژله-ماست، ماست، پنیر، سبزیجات پخته شده و بستنی مصرف کند. مصرف غذاهای تحریک کننده مانند غذاهای تند و ترش ممنوع است.

میزان درد:

مقدار درد بعد از جراحی بستگی به نوع عمل جراحی لثه دارد. اگر هیچ بافتی از قسمت کام دهان شما برداشته نشده باشد، احساس ناراحتی ناچیزی خواهید داشت. با این حال، اگر از بافت کام شما استفاده شده باشد، تا چند روز پس از عمل احساس درد و ناراحتی خواهید داشت. زخم کام دهان شما سوزش و درد خواهد داشت، اما خبر خوب این است که به سرعت بهبود می یابد. داروهای ضد التهابی بدون نسخه یا داروهای تجویزی گزینه خوبی برای کنترل درد و سوزش در دوره بهبودی پس از پیوند بافت لثه هستند.

از سرگیری فعالیت های روزمره:

در حالی که بهبودی کامل ممکن است یک یا دو هفته طول بکشد اما از روز بعد از جراحی می توانید به محل کار بازگردید یا فعالیت های روزمره خود را از سر بگیرید.

تماس با دندانپزشک:

جراحی پیوند بافت لثه روندی ساده و سریع است. عوارض گزارش شده با این روش ناچیز است. با این حال اگر در روزهای پس از چراحی دچار علائم غیر معمول زیر شدید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • عدم توقف خونریزی پس از ۲ دقیقه فشار دادن موضع
  • مقدار درد، تورم و کبودی فراتر از گفته های دندانپزشک

منبع

webmd