بهترین شیرینی ها برای دندان و بدترین آنها

حتی اگر جز افرادی باشید که همیشه غذاهای سالم می خورند، اما زمان هایی وجود دارد که مایل هستید چند شکلات یا آب نبات بخورید. اگر می خواهید زیاده روی کنید، حداقل از فهرست بهترین شیرینی ها برای دندان یکی را انتخاب کنید. اگر نمی خواهید بهداشت دهان و دندان خود را به خطر بیاندازید، با استفاده از نکات زیر ضمن لذت بردن از خوردن شکلات و شیرینی از ابتلا به پوسیدگی دندان هم پیشگیری می کنید.

بهترین شیرینی ها برای دندان:

آدامس/آب نبات بدون قند:

اگر واقعا به دنبال چیز شیرینی هستید، سعی کنید یک آدامس یا آبنبات بدون قند بخورید. این دو جز بهترین شیرینی ها برای دندان هستند، زیرا حاوی زایلیتول هستند. زایلیتول اسید دهان را خنثی می کند و موجب تحریک تولید بزاق می شود.

شکلات تلخ:

اگر شکلات را سریع بخورید یا یک تکه شکلات تلخ را انتخاب کنید، برای دندان هایتان بد نیست. از شکلات های مغزدار پرهیز کنید. مغز این شکلات ها باعث می شود که شکلات جویدنی شود و با چسبیدن به دندان، به آن آسیب برساند. بهترین شیرینی ها برای دندان همان شکلات تلخ بدون مغز است.

بدترین شکلات ها برای دندان:

آب نبات های جویدنی:

آب نبات بدترین شیرینی برای دندان است، زیرا خوردن آن زمان زیادی طول می کشد. مکیدن طولانی مدت آب نبات باعث می شود که دندان با قند پوشیده شود و این برای دندان های شما بد است.

شکلات کاراملی:

این نوع شکلات نیز برای دندان بسیار بد است. آنها بسیار شیرین هستند به تمام پستی و بلندی های دندان می چسبند. هر چیزی که با شکر ساخته شده باشد و چسبناک باشد، در فواصل و شکاف های دندان گیر می کند و تمیز کردن آن سخت است.

نکات:

  • اگر می خواهید شکلات بخورید، سعی کنید آن را بعد از غذا میل کنید.
  • در طول روز به دفعات آب نبات نخورید. گاهی یک تکه کافی است.
  • پس از خوردن هر آب نبات دهانتان را بشویید. یا از آن بهتر مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا تمام بقایای آن از بین دندان های شما خارج شود.
  • برای جشن گرفتن عید و مراسمات، به جای دادن شکلات، به بچه های کوچک هدیه های ارزان قیمت یا برچسب بدهید.

همیشه بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرید و از موادی که باعث پوسیدگی دندان می شود پرهیز کنید. مصرف مداوم مواد شیرین حتی با وجود رعایت بهداشت دهان و دندان ریسک ابتلا به پوسیدگی را افزایش می دهد.

منبع:

greenspointdental

روغن کشی دندان: روشی ۳۰۰۰ ساله

شاید چیزی در این مورد در اینترنت دیده باشید یا از دوستی به تازگی شنیده باشید، اما مطمئن نیستند که این روش دقیقا چیست. روغن کشی دندان روند رو به رشدی است اما اصلا جدید نیست.

این روش درمانی از ۳۰۰۰ سال پیش در طب آیورودا، یک سیستم سنتی هندی، انجام می شود. در این روش فرد تقریبا ۱ قاشق غذاخوری روغن، به طور معمول نارگیل، کنجد، یا روغن آفتابگردان، را به مدت ۲۰ دقیقه در دهان خود قرقره می کند و سپس آن را تف می کند.

برخلاف بسیاری از روش های خانگی، این روش اصلا مبتنی بر شبه علم نیست، بلکه کاملا ریشه در اصول علمی دارد. مطالعات اخیر نشان می دهند که روغن کشی دندان از ابتلا به بیماری های لثه، تجمع پلاک و میکروارگانیسم هایی که موجب تنفس بد بو می شوند جلوگیری می کند. اما این کار چگونه انجام می گیرد؟ اکثر میکروارگانیسم ها در دهان تک سلولی هستند. سلول ها با یک غشاء چربی پوشیده شده اند که پوسته سلول نامیده می شود. زمانی که سلول ها در معرض روغن قرار می گیرند، به آن می چسبند و از دندان جدا می شوند.

نکات روغن کشی دندان:

از روغن نارگیل استفاده کنید. در حالی که روغن کنجد یا روغن آفتابگردان هم توانایی مبارزه با باکتری های دهان را دارند، روغن نارگیل دارای مزیت افزوده اسید لوریک است که به خوبی در مبارزه با عوامل ضد میکروبی شناخته شده است. همچنین، در مطالعات اخیر نشان داده شده است که روغن نارگیل به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند.

با ۵ دقیقه در روز شروع کنید. بیست دقیقه قرقره زمان زیادی است. هر چند هر چقدر مدت بیشتری قرقره کنید، باکتری های بیشتری را از بین می برید، اما ۵ تا ۱۰ دقیقه هم خوب است. اگر پس از چند دقیقه قرقره کردن فکتان درد گرفت، سرعت خود را کم کنید. قرقره آرام، مکش و هل دادن روغن به شکل آرام در بین دندان ها تمام آن چیزی است که لازم دارید.

روغن را نبلعید. اگر نمی توانید از خوردن روغن اجتناب کنید، احتمالا مقدار زیادی از آن را در دهان خود نگه داشته اید. روغن را تف کنید و دوباره با مقداری کمتری از آن امتحان کنید. همچنین روغن را در ظرفشویی تف نکنید. روغن می تواند باعث گرفتگی لوله ها شود. پس از اتمام کار آن را مستقیما در سطل زباله تف کنید.

مسواک زدن و نخ دندان را فراموش نکنید. روغن کشی دندان هرگز نباید جایگزین معاینات روتین دندانپزشکی و مراقبت های دهان و دندان شود. روغن کشی روند پوسیدگی را معکوس نمی کند، اما درمان مکمل خوبی در بهداشت دهان و دندان است.

نکته کارشناسی:

روغن نارگیل و آفتابگردان تنها روغن هایی نیستند که در بهداشت دهان و دندان به کار می روند. برای لثه های تحریک شده، متورم و قرمز مقداری ویتامین E روی آن بزنید تا درمان شود. این کرم سرشار از آنتی اکسیدان است، به راحتی جذب می شود، و به بازسازی بافت لثه کمک می کند.

منبع:

webmd

مزایای فرنکتومی لبی و زبانی برای بیمار

فرنکتومی یک روش جراحی دهان و دندان ساده است که حضور فرنوم در دهان را از بین می برد. فرنوم یک پیوند عضلانی بین دو بافت در داخل دهان و لثه ها است. فرنوم شامل دو نوع لبی و زبانی می شود. مزایای فرنکتومی باعث ارتقا زندگی بیمار می شود.

فرنوم لبی یک بافت عضلانی است که داخل لب بالا را به مرکز لثه در بین دو دندان جلو بالا متصل می کند. حضور این فرنوم باعث ایجاد یک شکاف بزرگ بین دو دندان پیشین می شود. در عین حال با بالا کشیدن مداوم لثه آن را از استخوان جدا کرده و باعث تحلیل لثه می شود. معمولا پیش از درمان فرنکتومی لب، دندانپزشکان به بیماران توصیه می کنند تا زمان رشد دندان های دائمی صبر کنند. دلیل این توصیه این است که گاهی شکاف پس از رشد دندان های دائمی به صورت خود به خود از بین می رود. با این وجود اگر این اتفاق نیوفتد، از بریس ارتودنسی برای بستن شکاف بین دندان استفاده می شود. فرنکتومی لبی تنها در صورتی انجام می شود که ارتودنسی قادر به بستن شکاف بین دندان نباشد. در مواردی که وجود فرنوم لبی بزرگ، باعث بروز درد در لب و لثه کودک می شود، جراحی زودتر انجام می شود.

نوع دوم فرنوم زبانی خوانده می شود. این فرنوم یک بافت عضلانی است که مرکز زبان را به کف دهان متصل می کند. فرنوم زبانی که تا نوک زبان ادامه یافته باشد، باعث محدود شدن حرکات زبان بیمار برای خوردن و صحبت کردن می شود. فرنوکتومی زبانی تنها در صورتی انجام می شود که اتصال زبان باعث اشکال در غذا خوردن و حرف زدن کودک شود.

مزایای فرنکتومی:

زندگی بیمارانی که تحت درمان فرنکتومی قرار می گیرند، کیفیت بهتری پیدا می کند.

مزایای فرنکتومی لبی:

  • ناراحتی دهان را کاهش می دهد.
  • با از بین بردن فاصله زیاد بین دو دندان پیشین بیمار، باعث بهبود ظاهر صورت او می شود.
  • اعتماد به نفس بیمار را افزایش می دهد.
  • عملکرد فک و جویدن بیمار را بهبود می بخشد.
  • در بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند، کاربرد پروتز را تسهیل می کند.

مزایای فرنتکتومی زبانی:

  • قدرت بیان و برقراری ارتباط بیمار را افزایش می دهد.
  • وضوح کلامی بیمار را بهبود می بخشد.
  • از آنجا که بیمار می تواند به راحتی غذا بخورد، اشتها را بهبود می بخشد.

فرنکتومی درمانی بسیار سریع و ساده است که صرفا ظرف چند دقیقه انجام می شود. دوره بهبودی کوتاهی دارد و معمولا بیمار دچار ناراحتی نمی شود. در صورتی که سوالی در مورد فرنکتومی دارید، متخصصان ما از راهنمایی شما خوشحال می شوند.

منبع:

glendorafamilydentistry

عوامل مهم در انتخاب دهان شویه

انتخاب دهانشویه که همه مزایای ممکن را داشته باشد، می تواند دشوار باشد. دو نوع دهانشویه وجود دارد: آرایشی و درمانی. دهانشویه های آرایشی تنها تنفس بدبو را از بین می برند، دندان هایتان را سفیدتر می کنند و عطر خوبی به دهان شما می دهند. اما دهاشویه های درمانی با ابتلا به حفره و جینجیویت مبارزه می کنند. در ادامه عوامل مهم در انتخاب دهان شویه را بررسی می کنیم.

بهترین نوع دهانشویه نوع درمانی آن است چرا که نه تنها با تنفس بد بو مبارزه می کند، بلکه در حفظ سلامت دهان و دندان نیز نقش مهمی بازی می کند.

عوامل مهم در انتخاب دهان شویه:

فلوراید:

اغلب افراد پس از مسواک زدن دهان خود را با آب می شوند. اما این کار فلوراید خمیر دندان را که برای تقویت مینای دندان ضروری است از دهان خارج می کند. به جای استفاده از آب، از دهان شویه استفاده کنید. دهان شویه نه تنها دهان شما را از خمیر دندان تمیز می کند، بلکه فلوراید از دست رفته را نیز جایگزین می کند.

مواد آنتی باکتریال:

مواد آنتی باکتریال از مهم ترین عوامل مهم در انتخاب دهان شویه هستند. این نوع دهانشویه با باکتری ها مبارزه می کند، و از تشکیل پلاک و بیماری لثه جلوگیری می کند. پلاک مکانی برای رشد و تکثیر باکتری ها فراهم می کند و جینجیویت نیز ناشی از عفونت باکتریایی است. وجود این ماده در دهانشویه ها باعث کاهش تعداد باکتری ها در دهان می شود و به توقف فعالیت باکتری در دهان کمک می کند.

بدون الکل:

بسیاری از دهان شویه ها حاوی الکل هستند. متاسفانه، الکل در دهانشویه می تواند منجر به مشکلات متعددی شود. از جمله این مشکلات می توان به خشکی دهان و تحریک بافت داخلی اشاره کرد. در صورتی که کودک این نوع دهانشویه را ببلعد بسیار خطرناک است. اگر دچار خشکی دهان هستید و از زخم های دهان رنج می برید، دهانشویه بدون الکل بهترین گزینه است. به طور کلی، به جز در مواردی که پزشک تجویز کند، همواره سعی کنید الکل جز مواد تشکیل دهنده دهان شویه مورد نظر شما نباشد.

تایید وزارت بهداشت:

وزارت بهداشت و سازمان استاندارد باید دهان شویه ها را تایید کنند. هنگام خرید دهان شویه از وجود تاییده این دو سازمان بر روی محصول مطمئن شوید. محصولی که چنین برچسبی دارد به تعهدات خود در تولید محصول عمل کرده و صرفا از مواد مورد تایید سازمان در محصول خود استفاده کرده است.

خاص بخرید:

دهانشویه را مطابق با نیازهای خود خریداری کنید. برخی از دهانشویه ها با دارا بودن پراکسید هیدروژن به سفید شدن دندان ها کمک می کنند و عناصری در خود دارند که مانع از تشکیل لکه روی دندان می شود. برخی از دهان شویه ها مخصوص دهان های خشک هستند و داخل دهان را مرطوب می کنند. برخی بر مبارزه با پوسیدگی تمرکز می کنند در حالی که برخی دیگر فقط برای کشتن باکتری ها به کار می روند. برخی دیگر هم مراقبت کاملی از دهان و دندان شما می کنند. نیازها و مشکلات دهان و دندان شما از عوامل مهم در انتخاب دهان شویه هستند. در عین حال برای انتخاب بهترین گزینه بهتر است با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

greenspointdental

نوک زبانی حرف زدن یا رانش زبان: تفاوت دو اختلال

نوک زبانی حرف زدن یا رانش زبان اغلب برای توصیف یک چیز استفاده می شوند اما دو اختلال متفاوت هستند. نوک زبانی حرف زدن به یک اختلال گفتاری اشاره می کند، در حالی که رانش زبانی در واقع به شیوه بلع مواد غذایی گفته می  شود.

در ادامه تفاوت هر یک و تاثیر آنها بر سلامت دندان ها بررسی می شود.

نوک زبانی حرف زدن یک اختلال گفتاری است که در آن شخص حروف “س” و “ز” را اشتباه تلفظ می کند، و آن را با “ث” جایگزین می کند.

بسیاری از کودکان تا حدود ۴ سالگی نوک زبانی هستند. تا آنکه دایره واژگانی آنان افزایش می یابد و تسلط آنان بر نحوه تلفظ حروف بیشتر می شود. ۴ نوع نوک زبانی مختلف وجود دارد.

نوک زبانی بین دندانی:

در این نوع اختلال، زبان در تلاش برای تلفظ “س” یا “ز” بین دندان ها می لغزد و صدای “ث” تولید می کند.

نوک زبانی دندانی:

در این نوع اختلال، زبان وارد فضای بین دندان های پیشین نمی شود بلکه پشت دندان های جلو را لمس می کند.

نوک زبانی دو طرفه:

هنگام تلفظ “س” دو طرف زبان باید بالا بیاید. اما در این نوع اختلال، هر دو طرف زبان صاف باقی می ماند و هوا از گوشه های آن خارج می شود. این اختلال صدای خفیفی ایجاد می کند.

نوک زبانی کامی:

در این نوع اختلال وسط زبان قسمت کام و عقب سقف دهان را لمس می کند.

اختلال رانش زبان:

رانش زبان یا بلع معکوس زمانی اتفاق می افتد که فرد هنگام غذا خوردن زبان خود را به سمت لثه ها یا دندان های جلو فشار می دهد.

همه نوزادان با رانش زبان به دنیا می آیند، اما کم کم تا سن ۷ سالگی یاد می گیرند که بلع را با لب های بسته انجام دهند و از زبان خود برای حرکت دادن مواد غذایی به سمت گلو استفاده کنند.

علل نوک زبانی حرف زدن:

عوامل متعددی باعث ابتلا به نوک زبانی حرف زدن می شود:

  • اوربایت یا آندربایت
  • افتادن دندان های جلو
  • استفاده از دندان مصنوعی
  • مکیدن انگشت

دیگر علت این اختلال کلامی، رانش زبان است. اگر نوک زبانی هستید، احتمالا دچار رانش زبان هم هستید.

چگونه بدانم به رانش زبان مبتلا هستم؟

در بلع طبیعی، دندان ها و لب های شما بسته اند و نوک زبان بر روی دندان های بالا فشار می آورد. در هنگام بلع زبان با حرکتی موج مانند غذا را به سمت گلو حرکت می دهد. زمانی که فرد دچار رانش زبان باشد، دو طرف زبان به قسمت جلویی دندان ها فشار می آورد. حتی اگر لب ها بسته باشند، فک معمولا باز است. قسمت جلویی زبان و نوک زبان وارد فضای بین دندان می شود و حتی بین لب ها می آید. این کار غذا را به سمت جلو دهان می آورد.

چه باید کرد:

در حالی که نوک زبانی ها به طور کلی با گفتار درمانی می شوند، افرادی که دچار رانش زبان هستند به هر دو درمان دندانپزشکی و گفتار درمانی نیاز دارند. در هر دو اختلال، به خصوص زمانی که مشکل ناشی از اوربایت یا آندربایت است، ممکن است به بریس ارتودنسی نیاز باشد.

در صورتی که نوک زبانی هستید، برای تعیین عامل مشکل و بهترین روش درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با معاینه نحوه قرارگیری دندان ها روی هم و بررسی فک می تواند ارتباط اختلال گفتاری را با مشکلات دندانی مشخص کند.

منبع:

greenspointdental

فرنکتومی: برداشتن بافت اضافی فرنوم لبی یا زبانی

در حفره دهان، اکثر افراد دارای دو بافت به نام فرنوم هستند که در داخل و اطراف دندان ها و لثه قرار دارند. اما اگر این بافت عملکرد دهان را مختل کند چه می شود؟ در این صورت درمانی به نام فرنکتومی می تواند راه حل مشکل باشد.

فرنکتومی چیست؟

دو نوع فرنوم در دهان وجود دارد: فرنوم زبانی و لبی.

فرنوم زبان بین پایه زبان و کف دهان قرار دارد. این فرنوم در اندازه های مختلف دیده می شود. در صورتی که طول فرنوم حرکت زبان را محدود کند، روشی به نام فرنکتومی برای رها کردن زبان انجام می شود. این روش می تواند توسط یک دندانپزشک عمومی یا یک جراح دهان انجام شود. هدف آزاد کردن زبان و روانی در صحبت کردن و حرکات زبان است.

در قوس بالا، بافتی که لثه را به لب متصل می کند، فرنوم لبی نامیده می شود. در صورتی که فرنوم بیش از حد طولانی باشد، از لثه عبور کرده و به قسمت دندان های جلو پیشروی می کند. وقتی فرنوم لبی بیش از حد بزرگ باشد، می تواند باعث ایجاد فاصله بین دندان های پیشین شود. عمل جراحی برداشتن فرنوم توسط دندانپزشک عمومی یا جراح دهان انجام می شود. اما در صورتی که فرنوم باعث ایجاد فاصله بین دندان ها شده باشد، برای تعیین زمان انجام جراحی باید با ارتودنتیست مشورت شود.

روش انجام:

بسته به ترجیحات پزشک و محدودیت های روش، فرنکتومی ممکن است با چاقوی جراحی یا لیزر مخصوص برش بافت نرم انجام شود. در برخی موارد، برای دستیابی به نتایج ایده آل، ترکیبی از این دو ابزار استفاده می شود.

بهبودی پس از جراحی:

در بسیاری از موارد، بیمار پس از جراحی درد و تورم کمی خواهد داشت. عملکرد لب و زبان به صورت طبیعی انجام خواهد گرفت. بسیاری از بیماران حتی متوجه عوارض جراحی نخواهند شد.

برخی از بیماران مقداری سوزش حس خواهند کرد. استفاده از دهان شویه تجویز شده توسط پزشک می تواند به کشتن باکتری ها، محافظت از منطقه جراحی و تسریع بهبودی کمک می کند.

پس از چند بر معاینه، روال بهداشت دهان و دندان بیمار و معاینات دندانپزشکی به حالت قبل باز خواهد گشت.

فرنکتومی روش بسیار ساده ای است که برای بهبود سلامت دهان و دندان و داشتن لبخندی زیبا می تواند در هر سنی انجام گیرد.

منبع:

colgate

مزایا و معایب پالپوتومی چیست؟

پالپوتومی روشی مهم در درمان دندان های پوسیده اطفال است. این روش که معادل عصب کشی در بزرگسالان است، می تواند با نجات دندان شیری، عمر آن را در دهان افزایش دهد. اما هیچ روشی بدون خطر و عارضه نیست. با آگاهی از مزایا و معایب پالپوتومی می توانید تصمیم بهتری برای کودک خود اتخاذ کنید.

مزایا و معایب پالپوتومی:

مزیت ها:

دندان های شیری به خوبی به حذف بخش بیمار پالپ دندان پاسخ می دهند، در حالی که بخش سالم دست نخورده باقی مانده است. حفره ایجاد شده در دندان به علاوه بخشی از پالپ که توسط باکتری آلوده شده است، از دندان خارج می شوند. ماده ضد عفونی کننده در بالای پالپ باقی مانده قرار می گیرد. سپس دندان با استفاده از تاج جدید بسته می شود. این روش اجازه می دهد تا دندان به صورت زنده در دهان باقی بماند.

مزیت واضح پالپوتومی این است که عملکرد دندان حفظ می شود و فضای لازم برای رشد دندان دائمی در دهان باقی می ماند. یکی از معایب این روش این است که دندان عصب کشی شده به تاج فلزی نیاز دارد تا به قدرت و دوام مورد نظر دست یابد. این امر ظاهر کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. در برخی موارد نیز باکتری ها به دندان حمله کرده و پالپوتومی شکست می خورد. در این موارد دندان باید کشیده شود. اما ریسک این امر بسیار کم است و نرخ موفقیت درمان معمولا بالاست.

جایگزین این روش:

با وجود بررسی مزایا و معایب پالپوتومی و تاثیر این روش در رشد دندان های دائمی، برخی والدین علاقه ای به انجام آن ندارند. گاهی نیز به دلیل شرایط خاص بدنی کودک، امکان انجام آن برای او وجود ندارد. در چنین مواردی باید به فکر درمان جایگزین بود. به دلیل شدت پوسیدگی، راهی به جز کشیدن دندان وجود ندارد. پس از کشیدن دندان، معمولا در دهان کودک از فضا نگهدار (اسپیسر) استفاده می شود تا فضای لازم برای رشد دندان دائمی دست نخورده باقی بماند. دندان های دائمی بین سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی رشد می کنند.

تفاوت هزینه دو روش چقدر است؟

گرچه انجام روش پالپوتومی و تاج دندان کمی هزینه بر است، اما قیمت آن با کشیدن دندان و ساخت فضا نگهدار برای کودک تقریبا یکسان است. به یاد داشته باشید که هر دو روش برای حفظ فضای مورد نیاز برای رشد دندان دائمی انجام می شوند.

نتیجه عدم درمان چیست؟

معمولا درد و عفونت بیمار ادامه می یابد و افزایش پیدا می کند. همچنین در صورت عدم درمان، خطر آسیب به دندان دائمی زیر دندان شیری وجود دارد. عفونت دندان معمولا به آبسه می انجامد و چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی ماند.

منبع:

smilingkidsindy

تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان

تحقیقات نشان می دهند آنتی بیوتیکی که معمولا برای درمان عفونت گوش کودکان استفاده می شود ممکن است با نقص های مینای دندان مرتبط باشد. در این مطلب تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان را بررسی می کنیم.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آموکسی سیلین که اغلب برای درمان عفونت گوش در کودکان استفاده می شود، با بروز نقص در مینای دندان در ارتباط است.

با توجه به تحقیقات منتشر شده در مجله پزشکی اطفال و نوجوانان، تاثیر هر چند جزئی آنتی بیوتیک بر مینای دندان به خصوص آموکسی سیلین، به دلیل فراگیری استفاده از آن، می تواند عواقب قابل توجهی بر بهداشت دهان و دندان عمومی داشته باشد.

تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان:

نتایج نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در دوران اولیه کودکی می تواند با فلوئوروزیس در دندان های مولار دائمی و دندان پیش بالا نقش داشته باشد.

فلوئوروزیس عارضه ای است که در آن مینای دندان های دائمی دچار لکه و رگه های رنگی می شود. این عارضه تنها زیبایی ظاهری دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و ارتباطی با پوسیدگی دندان ندارد. نشانه های فلوروزیس از رگه های سفید رنگ تا لکه های قهوه را شامل می شود.

در تحقیق انجام گرفته توسط دکتر هنگ و همکارانش ارتباط فلوئوروزیس دندان و تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان مورد ارزیابی قرار گرفت.

شرکت کنندگان در تحقیق:

محققان به این نتیجه رسیدند که مدت مصرف آموکسی سیلین با تعداد دندان های دائمی مبتلا به فلوروزیس مرتبط است. در یک سالگی شرکت کنندگان در این تحقیق، سه چهارم این افراد تحت درمان با آموکسی سیلین قرار گرفته بودند و تا ۳۲ ماهگی ۹۱ درصد از آنتی بیوتیک استفاده کرده بودند.

به طور کلی، ۲۴ درصد شرکت کنندگان در این تحقیق دچار فلوئوروزیس در دندان های مولار و پیش بالا شدند. محققان افزوده اند که مصرف آموکسی سیلین از سه تا شش ماه خطر ابتلا به فلوئوروزیس دندانی را تا دو برابر افزایش می دهد.

این یافته ها نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در مراحل ابتدایی رشد می تواند خطر ابتلا به برخی عوارض در دندان های دائمی را افزایش دهد. در حالی که نتایج چند تحقیق برای توصیه به توقف کامل استفاده از آموکسی سیلین کافی نیست، اما نشان می دهد که باید از آنتی بیوتیک ها به خصوص در مراحل ابتدایی عمر به صورت آگاهانه و عاقلانه استفاده شود.

محققان این تحقیقات می افزایند که برای اثبات کامل تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان باید مطالعات آزمایشگاهی و بالینی بیشتری بر روی دوز آموکسی سیلین و طول دوره مصرف آن، ضمن کنترل سایر عوامل زمینه ساز، انجام گیرد.

منبع:

colgate

پالپکتومی چیست و چرا به کار می رود؟

داخل دهان هر فرد ماده ای به نام پالپ وجود دارد. در حالی که مینا و عاج دندان به عنوان لایه های بیرونی، سخت و مرده هستند، اما پالپ نرم، زنده و بسیار حساس است. هنگامی که لایه های بیرونی دندان آسیب ببینند، ممکن است پالپ داخل دندان هم آلوده شود. در برخی موارد، بهترین گزینه برای نجات دندان، روش شناخته شده ای به نام پالپکتومی است.

روش انجام:

ساده ترین توضیح برای این روش این است که پالپ آلوده را از دندان حذف می کنند. هدف درمان نجات دندانی است که ممکن است در غیر این صورت کشیده شود. پالپکتومی شبیه عصب کشی است، در واقع یکی از مراحل انجام آن است. دندانپزشک پس از خارج کردن پالپ آلوده داخل دندان را ضدعفونی می کند و سپس با مواد پر کننده آن را پر می کند.

کاندیدای انجام پالپکتومی:

این روش اغلب در کودکانی انجام می شود که هنوز دندان شیری در دهان خود دارند. ریشه های دندان شیری از دندان دائمی متفاوت است. به طور معمول، دندان های شیری دارای ریشه های کوتاه تری هستند که قرار است در نهایت توسط بدن جذب شوند. جذب ریشه های دندان شیری باعث می شود که دندان بیوفتد و دندان دائمی جایگزین آن شود. از آنجا که ریشه های دندان کودک باید جذب شوند، در انجام این روش از موادی استفاده می شود که قابلیت جذب دارند.

چرا دندان باید حفظ شود؟

فرضیه معمول در ذهن اکثر مردم این است که چون دندان های شیری قرار است در نهایت بیوفتند، دلیلی برای حفظ آنها وجود ندارد. به همین دلیل درک لزوم انجام این روش ها روی یک دندان شیری برای اغلب خانواده ها دشوار است.

نقش دندان های شیری چیزی بیشتر از آن است که فقط منتظر رشد دندان دائمی نشسته باشد. علاوه بر اینکه این دندان ها به حرف زدن و غذا خوردن کودک شما کمک می کنند، محل رشد دندان های دائمی را نیز حفظ می کنند. در صورتی که دندان شیری پیش ازموعد بیوفتد، در آینده کودک شما با مرتب بودن دندان های دائمی خود دچار مشکل خواهد شد.

این بدان معنا نیست که حذف و بازیابی پالپ همیشه بهترین گزینه درمان است. در برخی موارد، کشیدن دندان ضروری به نظر می رسد. همه این موارد به فاصله زمانی تا رشد دندان دائمی، میزان آسیب وارد آمده به دندان و عمق عفونت بستگی دارد.

آیا می توان از پالپکتومی پیشگیری کرد؟

در صورتی که ایده استفاده از یک روش درمانی عمده برای کودک مورد علاقه شما نیست، باید به دنبال راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به عفونت و آسیب باشید. تشویق رعایت بهداشت دهان و دندان در بچه ها از سنین پایین و تمیز کردن دندان ها به پیشگیری از عفونت دندان کمک می کند.

چنانچه دو بار در روز به کودک خود کمک کنید که با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزند، شانس ابتلا به پوسیدگی در دندان های شیری را تا حد زیادی کاهش داده اید. در صورتی که کودک شما به مسواک زدن علاقه ندارد، مسواکی با شخصیت های مورد علاقه او برایش بخرید.

انجام معاینات منظم دندانپزشکی نیز ضروری است. هر چه دندانپزشک زودتر دندان های کودک را معاینه کند، علائم پوسیدگی در مراحل اولیه تشخیص داده می شود و نیاز به انجام روش های شدیدتر درمانی کاهش پیدا می کند.

منبع:

colgate