مزایای ارتودنسی دیمون: بریس های خود باز شونده

بریس های دیمون یک درمان نسبتا جدید در ارتودنسی است. در حالی که هزینه چنین درمانی نسبت به روش های سنتی بیشتر است، مزایای ارتودنسی دیمون به قدری هست که از آن گزینه به صرفه تری می سازد. برای آشنایی با این مزایا تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.

بریس دیمون چیست؟

سیستم دیمون نوعی درمان ارتودنسی است که از بریس های خود باز شونده یا سلف لیگیت استفاده می کند. این بدان معنی است که به جای اتصال آرچ وایر به براکت ها با لیگاتورهای الاستیک، براکت ها خود دارای قطعه ای هستند که دور سیم بسته می شود تا سیم در آن قرار گیرد.

مزایای ارتودنسی دیمون چیست؟

مزایای ارتودنسی دیمون یا سیستم سلف لیگیت بر بریس های استاندارد بسیار قابل توجه است. به لحاظ زیبایی شناسی براکت های سیستم دیمون کمتر از براکت های سنتی قابل توجه است. اما از آنجا که امروزه هر دو روش با بریس های شفاف ارائه می شوند، این مورد دیگر جز مزایای ارتودنسی دیمون نسبت به سایر روش ها به شمار نمی رود.

با این حال، آنچه نمی تواند به راحتی نادیده گرفته شود، کاهش طول دوره درمان با استفاده از ارتودنسی دیمون است. در یک مطالعه تطبیقی، طول درمان در بیماران تحت درمان با ارتودنسی دیمون تقریبا نصف بیماران تحت درمان با روش های سنتی بوده است. جلسات معاینه در بیماران تحت درمان با روش دیمون ۴۷٫۸ درصد کمتر از بیماران تحت درمان به روش های سنتی بوده است. در نتیجه بیمار به طور کلی هزینه کمتری برای پیگیری درمان پرداخته است.

از آنجا که در این روش خبری از اصطکاک به دلیل استفاده از لیگاتورهای الاستیک یا فلزی نیست، بنابراین طول درمان کمتر است. یکی از دیگر مزایای ارتودنسی دیمون درد کمتر به نسبت روش های سنتی است که به دلیل استفاده از بریس های خود باز شونده است.

کش های الاستیکی که همراه با بریس های معمولی استفاده می شوند می توانند محل خوبی برای تجمع باکتری و پلاک باشند. در نتیجه پس از مدتی با تغییر رنگ نیز همراه می شوند. با حذف این لیگاتورها، سیستم دیمون می تواند به بهداشت بهتر در طول درمان ارتودنسی منجر شود. در نتیجه در پایان درمان بیمار دندان های زیباتر، سفیدتر و سالم تری خواهد داشت.

آیا ارزش دارد؟

با متخصص ارتودنسی خود در مورد تناسب این روش با شرایط شما، پوشش هزینه های درمان توسط بیمه و نحوه پرداخت هزینه ها صحبت کنید. هر روشی را که برای اصلاح لبخند خود انتخاب کنید، مطمئن باشید که نتیجه نهایی ارزش زمان و هزینه صرف شده را خواهد داشت.

منبع:

colgate

ارتودنسی دیمون: روشی بدون درد و ناراحتی

هر کسی به دنبال یک لبخند جذاب است، اما تصور زندگی با دهانی پر از بریس های فلزی می تواند شما را به تردید بیاندازد. در ادامه اطلاعاتی در مورد بریس شفاف دیمون ارائه می شود. ارتودنسی دیمون روشی کمتر تهاجمی است که به لحاظ زیبایی شناسی برای بیماران مطلوب تر است.

اهمیت درمان ارتودنسی:

انجمن ارتودنسی آمریکا (AAO) بر این عقیده است که لبخندی سالم و با اعتماد به نفس از نتایج مهم درمان ارتودنسی است اما مهم تر از اصلاح ناهنجاری فک و ناتوانی در جویدن نیست. اصلاح ناهنجاری های دندان می تواند از بروز مشکلات بیشتر برای بیمار در آینده پیشگیری کند.

تمیز کردن دندان های نامرتب و شلوغ، دندان های فاصله دار و دندان های بیرون زده از فک می تواند دشوار باشد و به پوسیدگی دندان و بیماری لثه ختم شود. ناهنجاری فک می تواند باعث فرسایش شدیدتر سطح دندان و ناهنجاری در مفصل فک شود. دندان های مرتب و ردیف برای پیشگیری از این گونه مشکلات، راحت تر جویدن، هضم بهتر و پیشگیری از مشکلات گفتاری ضروری است.

بزرگسالان نیز به درمان ارتودنسی نیاز دارند:

ارتودنسی فقط برای بچه ها نیست. استفاده از درمان ارتودنسی هرگز برای شما دیر نیست. فرقی نمی کند ۶ ساله باشید یا ۶۰ ساله، همواره می توانید از مزایای دندان های مرتب و ردیف بهره مند شوید. آمارها نشان می دهند تعداد بزرگسالانی که به درمان ارتودنسی نیاز کم نیستند. ارتودنسی دیمون مزایای زیادی نسبت به روش های سنتی دارد که از آن گزینه خوبی برای درمان بزرگسالان می سازد.

ارتودنسی دیمون: بدون لکه، بدون درد

ارتودنسی دیمون از بریس های شفاف و گسسته استفاده می کند. برخی از بریس های شفاف از بخش های فلزی یا اتصالات الاستیکی تشکیل می شوند، که اغلب در طول درمان زرد می شوند. اما چون بریس های دیمون نیازی به کش ندارند، دیگر دچار لک و تغییر رنگ نمی شوند. تفاوت این روش آن قدر زیاد است که فامیل و دوستان از اینکه بفهمند شما تحت درمان ارتودنسی هستید متعجب خواهند شد.

اگر چه طول درمان بسته به شرایط هر فرد متفاوت است، تحقیقات نشان می دهند که درمان به روش ارتودنسی دیمون تا شش ماه سریع تر از روش های سنتی انجام می شود. این روش راحت تر هم هست. از آنجا که دیمون به اتصالات رایج نیازی ندارد و لازم نیست هر بار تنگ تر شود، بیمار پس از هر جلسه درمانی درد نخواهد داشت.

نگهداری کم:

بیمارانی که تحت درمان به روش ارتودنسی دیمون قرار می گیرند به جلسات معاینه کمتری نیاز دارند. رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه نیز راحت تر از روش های سنتی است: بهداشت دهان و دندان همواره یکی از نگرانی های بیماران تحت درمان است. اما تمیز کردن دندان ها در این روش راحت تر است. بیمار باید روتین تمیز کردن دندان ها با مسواک و خمیردندان را رعایت کنند تا دندان ها در پایان دوره درمان سالم و بدون پوسیدگی باشند.

زمانی که دوره ارتودنسی دیمون تمام شد، بیمار باید شب ها از اسپلینت دیمون متحرک استفاده کند تا از تغییر موقعیت دندان ها به محل قبلی پیشگیری کند. با این وجود، بریس های دیمون برای حرکت دقیق دندان ها و نتایج طولانی مدت طراحی شده اند. و از آنجا که نیاز به گسترش دهنده کام کمتر است، این روش اشکال کمتری در نحوه گفتار شما ایجاد می کند.

اگر کاندیدای استفاده از ارتودنسی هستید، به دیمون به عنوان روشی جدید در برنامه درمان خود فکر کنید. همراه با بهداشت خوب دهان و دندان و مراقبت های منظم دندانپزشکی، دندان های مرتب و یک فک تراز شده می تواند سلامت دهان و دندان شما را در تمام طول عمر حفظ کند.

منبع:

colgate

دیسپلازی مینای دندان: نقص در پوشش خارجی دندان

دیسپلازی مینای دندان عارضه ای است که بر سطح عادی مینای دندان فرد تاثیر می گذارد. مینای دندان با بافت بسیار محکم خود، به عنوان پوسته محافظ برای بخش های حساس داخلی دندان، پالپ، عاج و بافت سمنتوم، عمل می کند. این عارضه اغلب در اثر هایپوپلازی مینای دندان ایجاد می شود که به رشد نادرست مینای دندان یا کالسیفه نشدن مینای دندان گفته می شود. این عارضه در نهایت بر سطح قابل مشاهده دندان تاثیر می گذارد.

نشانه های دیسپلازی مینای دندان:

بیمارانی که از دیسپلازی مینای دندان رنج می برند ممکن است نشانه های کاملا مشخصی داشته باشند:

چاله و فیشورها:

دندان های خلفی مانند مولار و پری مولار اغلب با شیارها و حفره ها در مینای دندان کامل می شوند. این چاله ها فیشور نامیده می شوند و هدف از آن کمک به جویدن غذا بدون آسیب رسانی به دندان است. با این حال اگر مینا ضعیف باشد این چاله ها عمیق تر خواهد شد. در طول زمان، تجمع پلاک و باکتری با تولید اسید همان مینای ضعیف را نیز از بین می برد که منجر به نشانه های بارزی از دیسپلازی می شود.

سطح نازک مینای دندان:

دیسپلازی مینای دندان را می توان در پوشش به شدت نازک روی دندان مشاهده کرد. اگر مینای دندان نازک تر از آن چیزی که باید باشد، احتمال دارد که دندان ظاهر شفافی داشته باشد. مینای دندان می تواند به علت شرایط متعدد در بزرگسالان فرسوده شود، اما تضعیف مینای دندان در کودکان و نوجوانان می تواند تا حدی در اثر دیسپلازی مینا باشد.

تغییر رنگ:

یکی از رایج ترین نشانه های ناهنجاری مینای دندان، تغییر رنگ سطح دندان است. کسانی که دچار این وضعیت هستند، اغلب لکه و خطوطی روی دندان خود دارند که ممکن است سفید، قهوه ای یا زرد باشد و در اثر تروما به مینای ضعیف حاصل شده باشد. این عارضه همچنین ممکن است در اثر فلئوروزیس به وجود آید که نشان دهنده مصرف بیش از حد فلوراید در دوره رشد دندان هاست.

حساسیت بیش از حد:

هر چه مینای دندان نازک تر باشد، از دندان حفاظت کمتری به عمل می آورد و دندان نسبت به سرما، گرما و سایر محرک ها حساسیت بیشتری خواهد داشت. حساسیت بیش از حد یکی از نشانه های رایج دیسپلازی مینای دندان است هر چند که ممکن است در اثر سایر عوارض نیز به وجود آمده باشد. بزرگسالان می توانند ضمن حفظ مینای دندان، از محصولات رفع حساسیت دندان استفاده کنند اما کودکان برای رفع این مشکل به روش های دیگری نیاز دارند.

احتمال پوسیدگی بیشتر:

بیماران مبتلا به دیسپلازی مینای دندان ممکن است بیشتر از سایرین به پوسیدگی دندان و سایر عوارض دندانی مبتلا شوند. در واقع تحقیقات دندانپزشکی نشان می دهند که حدود ۳۷ درصد کودکان ۵ ساله مبتلا به هایپوپلازی مینای دندان به پوسیدگی و از دست رفتن دندان دچار می شوند در حالی که این رقم در کودکان سالم ۱۷ درصد است.

اگر کودک شما دچار مجموعی از نشانه های فوق است، ممکن است وی به هایپوپلازی یا دیسپلازی مینای دندان مبتلا باشد. برای معاینه و دریافت مشاوره درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

درمان هایپوپلازی مینای دندان یا دندان گچی

مینا سخت ترین ماده در بدن انسان است و بنابراین برای سلامت دندان ها حیاتی است. با این حال همه مینای دندان محکمی ندارند و برخی حتی دندان هایی بدون مینا دارند. بدون وجود مینا برای محافظت از بخش های داخلی دندان، نمی توانید فشار طبیعی جویدن و گاز زدن را تحمل کنید. درمان هایپوپلازی مینای دندان به روش های متعددی انجام می شود که در ادامه بررسی می شود.

هایپوپلازی مینای دندان:

دندان ها ممکن است در اثر مسائل ژنتیکی یا به علت قرارگیری در معرض برخی مواد بدون مینا رشد کنند. هر دو دندان شیری و دائمی ممکن است با مینای ضعیف، بدشکل، یا کلا فقدان مینا رشد کنند. یکی از این عارضه ها هایپوپلازی مینای دندان است که به معنی رشد ناقص مینای دندان است. این عارضه باعث می شود مینای دندان نازک و ناقص باشد که گاهی به شکل چاله یا حتی سوراخ در دندان دیده می شود. در موارد پیشرفته که فرد فاقد مینای دندان است، عاج حساس در معرض محیط دندان قرار می گیرد.

درمان هایپوپلازی مینای دندان:

دندانی که مینا نداشته باشد به شدت مستعد آسیب، پوسیدگی و تروما است. هر چند مینای دندان را نمی توان جایگزین کرد، درمان هایپوپلازی مینای دندان می تواند به نحوی انجام شود که دندان به شرایط عادی خود بازگردد. نوع درمان به شدت از دست رفتن مینا، محل و نوع دندان و سن بیمار بستگی دارد. برای مثال، بیماران بالغ با دندان های دائمی به درمان های دائمی نیاز دارند در حالی که درمان برای دندان شیری کمتر تهاجمی است.

برخی از روش های درمان هایپوپلازی مینای دندان عبارتند از:

سیلانت می تواند در موارد خفیف هایپوپلازی مینای دندان مفید باشد. باندینگ نیز یکی از روش های نسبتا محافظه کارانه است که از رزین هم رنگ دندان برای پوشش نقاط تغییر رنگ یافته یا ضعیف استفاده می شود. با این حال، استفاده از هر دو روش برای درمان هایپوپلازی مینای دندان به مقدار مشخصی از مینای طبیعی یا نزدیک به طبیعی دارد تا مواد به خوبی به آن بچسبد. در بسیاری از موارد لازم است که دندان با تاج یا روکش پوشانده شود تا حفاظت کامل برای آن ایجاد شود. البته در موارد پیچیده تر، دندان باید کشیده و جایگزین شود.

رایج ترین روش های جایگزینی دندان، ایمپلنت های دندانی و بریج است. ایمپلنت می تواند کل دندان، شامل ریشه را در فک جایگزین کند. از سوی دیگر، بریج به دو دندان کناری محکم نیاز دارد تا پروتز را به وسیله تاج محکم در جای خود نگه دارند. از آنجا که هایپوپلازی به طور مشخص تمام دندان را تضعیف می کند، بریج همیشه نمی تواند یک راه حل عملی باشد.

چنانچه شما یا فرزندتان دچار این عارضه هستید، شما و دندانپزشک باید در همکاری با یکدیگر برای یافتن بهترین روش درمان تصمیم گیری کنید. برای حمایت از دندان و مینای آن باید از خمیردندان های مخصوص نیز استفاده کنید.

منبع:

colgate

هایپوپلازی مینای دندان و کمبود مواد معدنی مینا

هایپوپلازی مینای دندان نوعی نقص رشد است که می تواند بر دندان های شیری و دائمی تاثیر بگذارد. این نقص گاهی به صورت فقدان فیزیکی در ساختار دندان دیده می شود و به شکل چاله و فرورفتگی یا گاهی فقدان برخی بخش ها در تاج دندان شناسایی می شود. از سوی دیگر، کمبود مواد معدنی در مینای دندان صرفا به کاهش مواد معدنی مینا گفته می شود. ممکن است این عارضه به قدری شدید باشد که ظاهری شفاف به دندان بدهد یا خفیف باشد و تنها باعث کدورت دندان شود. این کمبود مواد معدنی مینای دندان است که باعث نرم شدن آن می شود.

چگونه شکل می گیرد:

دندان از سه بافت بسیار معدنی و پیچیده تشکیل می شود: مینا لایه بیرونی تاج دندان را تشکیل می دهد، عاج پوشش لایه داخلی تاج و ریشه های زیرین است. سمنتوم، یکی دیگر از بافت های مینرالیزه دندان، عاج را پوشش می دهد. مینای دندان تنها بخش قابل مشاهده است، بنابراین اگرچه هایپوپلازی مینای دندان می تواند باعث نقص های رشدی در عاج و سمنتوم شود، اما در ابتدا قابل مشاهده نیست.

علت ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان:

هر دو دندان شیری و دائمی در زمان های مختلفی رشد می کنند. بنابراین بسته به ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان یا صرفا کمبود مواد معدنی در مینا، بیماری می تواند شدت مختلفی داشته باشد. با این وجود هر دو عارضه دندان را در معرض پوسیدگی بیشتر قرار می دهد.

از آنجا که شکل گیری دندان ها بر اساس برنامه ریزی ژنتیکی انجام می گیرد، مشکلات ژنتیکی در اقلیت کوچکی از جامعه می تواند موجب تاثیر پذیری کل دندان ها از هایپوپلازی مینای دندان شود. مسائل مربوط به سلامت سیستمیک که فرایند متابولیک رشد مینای دندان را تغییر می دهند نیز می تواند روی دندان تاثیر بگذارند. این مسائل شامل مشکلات بارداری مانند سیگار کشیدن مادر، کمبود ویتامین D و حتی زایمان زودرس است. طبق تحقیقات آکادمی دندانپزشکی کودکان (AAPD) در صورت بروز عفونت زایمان، بیماری هایی مانند سرخک، نیز می توانند باعث ابتلا به هایپوپلازی مینای دندان شوند.

کودکان مبتلا به هایپوپلازی مینای دندان یا کمبود مواد معدنی ممکن است از عوارض یکسانی از جمله مسائل مربوط به زیبایی دندان، حساسیت دندان و خطر ابتلا به پوسیدگی دندان رنج ببرند. بنابراین معاینه زودهنگام دندانپزشکی می تواند مفید باشد. دندانپزشک ممکن است استفاده از فلوراید درمانی را برای کاهش پوسیدگی توصیه کند. در برخی موارد دندان به باندینگ، مواد پرکننده، یا حتی تاج و روکش نیاز خواهد داشت. در مواردی که کودک به دندان قروچه های شبانه نیز مبتلاست، برای کاهش فرسایش دندان باید از گارد دهان استفاده کند.

 منبع:

colgate

زرد شدن دندان های نیش و پیشین

امروزه دندان های سوپر سفید در سراسر جهان محبوب تر از گذشته شده اند. سلبریتی ها را می بینید که با دندان های مرواریدی و بدون نقص می خندند و این ترند از بین نمی رود. از روش های سفید کننده دندان در مطب تا خانه، افراد هر کاری می کنند تا دندان هایشان سفیدتر شود. اما با این همه تلاش برای رسیدن به کمال باز هم متوجه می شویم که برخی دندان ها زردتر از دندان های دیگر هستند. علت زرد شدن دندان های نیش و پیشین چیزی است که هر بار به آیینه نگاه می کنیم به آن فکر می کنیم.

در اغلب افراد دندان های نیش فک بالا و چهار دندان پیشین در فک پایین، زردتر از سایر دندان ها در دهان هستند. اما در حالی که تمام دندان ها به یک مقدار مسواک، نخ دندان، دهان شویه و حتی درمان های سفید کننده دندان دریافت می کنند، علت زرد شدن دندان های نیش و پیشین بیشتر از سایر دندان ها چه می تواند باشد؟

علت زرد شدن دندان های نیش و پیشین:

مینا قسمت براق بیرونی دندان است. زیر مینای دندان عاج قرار دارد. عاج دندان رنگی دارد که به صورت طبیعی از زرد کم رنگ تا قهوه ای تیره متنوع است. این رنگ معمولا توسط مینای دندان پوشیده می شود اما گاهی در اثر تضعیف مینا دیده می شود. با تضعیف شدن و شفاف شدن مینا، رنگ زرد زیر آن بیشتر دیده می شود.

رنگ عاج و ضخامت مینا هر دو ارثی هستند. دندان های سفید تر با مینای ضخیم تر و دندان های زرد با مینای نازک تر پوشانده شده اند. شما نمی توانید ضخامت مینای دندان خود را افزایش دهید اما می توانید رنگ عاج را با بلیچینگ دندان تغییر دهید.

دندان عاج و پیشین زردتر:

با این شش دندانی که همیشه کمی زردتر از سایر دندان ها هستند چه باید کرد؟ دندان نیش دندان های تیزی هستند که برای گاز زدن غذاهای سخت به کار می روند. از آنجا که دندان های نیش باید مقاومت بیشتری در برابر فرسایش و پوسیدگی داشته باشند، آنها عاج بیشتری نسبت به سایر دندان ها دارند. به دلیل وجود عاج بیشتر ضخامت مینا در این دندان ها کمتر است. هر دو این عوامل در کنار هم باعث می شود که دندان زردتر به نظر برسد. بنابراین نیازی نیست نگران نحوه مسواک زدن خود باشید، زرد شدن دندان های نیش و پیشین بیشتر یک عامل ژنتیکی است.

مسن شدن دندان ها:

هر چه سن شما افزایش یابد، دندان هایتان تیره تر می شود زیرا لایه محافظ مینای دندان تضعیف می شود. تنها راه کند کردن این روند طبیعی، حفاظت هر چه بیشتر از ضخامت مینای دندان است. از نوشیدنی های اسیدی مانند نوشابه، آب میوه و نوشیدنی های ورزشی پرهیز کنید. این نوشیدنی ها روند تضعیف مینا را افزایش می دهند و باعث زرد شدن دندان های نیش و پیشین به میزان بیشتری از قبل می شوند.

تمام این عوامل ژنتیکی اجتناب ناپذیر هستند. دندانهایتان به طور طبیعی در طول زمان تیره خواهند شد. با این حال، با رعایت بهداشت دهان و دندان و پرهیز از مواد قندی و اسیدی می توانید این روند را کند کنید. روش های سفید کردن دندان نیز راهی عالی برای برگرداندن رنگ سفید مینای تضعیف شده است.

منبع:

greenspointdental

آپنه خواب: درمان توسط دندانپزشک

آپنه خواب به طور کلی تحت عنوان یک یا چند وقفه در تنفس یا تنفس فوق العاده ضعیف در طول خواب تعریف می شود. آپنه خواب دو نوع دارد که در ادامه به علل و نحوه وقوع وقفه در تنفس می پردازیم.

آپنه انسدادی خواب:

اگر دچار آپنه انسدادی خواب هستید، ممکن است مشکل به علت عضلات گلو یعنی، لوزه ها، یوولا، کام نرم، زبان و دیواره های گلویتان، باشد. به طور خلاصه، این عضلات به طور کامل در حالت آرام قرار می گیرند و مسیر هوایی را می بندند که این امر باعث ایجاد وقفه در تنفس پیش از بیدار شدن از خواب و باز شدن مجدد مسیر هوایی می شود. اگرچه ممکن است بیدار شدن خود از خواب را به یاد نیاورید، اما این چرخه مداوم باعث فقدان یک خواب عمیق و احساس خستگی مداوم در طول روز می شود.

علل آپنه خواب:

عوامل خطر متعددی در ارتباط با احتمال ابتلا به آپنه خواب وجود دارد.

چاقی:

افرادی که اضافه وزن دارند بیش از دیگران در گلوی خود دارای چربی هستند که می تواند مسیر هوایی را مسدود کند یا وزن زیاد روی عضلات گردن باعث افتادن آنها می شود.

سیگار کشیدن:

مقدار احتباس مایع در گلو و ریه ها می تواند موجب التهاب مسیر هوایی شود و آن را تنگ تر و باریک تر کند.

ژنتیک:

ابتلا به این عارضه در افرادی که دارای سابقه فامیلی هستند بیشتر است. مردان دو برابر زنان بیشتر به این عارضه دچار می شوند و شدت آن در افراد بالای ۶۵ سال بیشتر است.

آپنه خواب مرکزی:

آپنه خواب مرکزی ناشی از آرامش عضلانی نیست، بلکه به خاطر نقص مغز است. بدین معنی که مغز نمی تواند به عضلات پیغام دهد که به درستی عمل کنند. این مشکل نادر است اما بسیاری از مشخصه های آپنه خواب ناشی از چاقی را دارد، به خصوص فقدان خواب عمیق در اثر بیدار شدن های مداوم در طول شب.

علل آپنه خواب مرکزی:

سن فاکتوری است که از علل مهم ابتلا به این عارضه به شمار می رود. اما دیگر علل مهم آن عبارتند از ابتلا به بیماری یا عارضه ای که بر عملکرد مغز تاثیر می گذارد. این بیماری در افراد مبتلا به سکته قلبی یا مغزی دیده می شود که سیستم عصبی مرکزی را کند می کند و عملکرد مغز را کاهش می دهد.

با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

در صورتی که شب ها به طور مداوم از خواب بیدار می شوید یا در طول روز احساس خواب آلودگی و خستگی دارید، ممکن است دچار آپنه خواب باشید. در این موارد برای دریافت مشاوره و درمان، شامل دریافت ابزارهای دندانپزشکی مخصوص درمان این عارضه یا گزینه های امکان پذیر در دندانپزشکی با لیزر به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

greenspointdental

عوارض دندان قروچه و راه های تشخیص آن

آیا وقتی دچار استرس می شوید دندان هایتان را به هم فشار می دهید؟ وقتی از خواب بیدار می شوید دچار فک درد و سردرد هستید؟ اگر به هر دو سوال پاسخ مثبت داده اید، ممکن است دچار دندان قروچه باشید. اگر چنین است شما تنها نیستید، بسیاری از افراد دچار این مشکل هستند و با عوارض دندان قروچه درگیر هستند.

دندان قروچه چیست؟

برکسیسم یا دندان قروچه به سایش مداوم دندان ها روی هم گفته می شود. در حالی که همه ما ممکن است گاهی دندان های خود را روی هم فشار دهیم، برخی از افراد این کار را به صورت مداوم و هر روزه انجام می دهند.

بعضی از افراد به طور ناخودآگاه دندان های خود را در حالی که خواب می بینند روی هم فشار می دهند که به آن دندان قروچه شبانه گفته می شود. برخی دیگر این کار را در طول روز انجام می دهند. اینکه این کار ناشی از استرس یا وضعیت دیگری است، شناسایی آن در فرد و پیشگیری از ابتلا به عوارض دندان قروچه اهمیت زیادی دارد.

علل دندان قروچه:

علل زیادی برای دندان قروچه پیشنهاد شده است، از جمله:

  • استرس / اضطراب
  • ناهنجاری فک
  • از دست رفتن/کشیدن دندان ها
  • آپنه خواب

عوارض دندان قروچه:

برای محافظت از سلامت و زیبایی دندان ها تشخیص ابتلا به دندان قروچه اهمیت زیادی دارد. دندان قروچه مداوم می تواند موجب سایش سطح جونده دندان های بیمار شود. در واقع افرادی که به دندان قروچه شدید مبتلا هستند، ممکن است دندان های خود را تا مرز شکستن بسایند.

دندان قروچه به دندان آسیب می زند. در اثر فشار مینای دندان از بین می رود و عاج دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرد. بنابراین حساسیت بیشتر دندان و احتمال بیشتر برای ابتلا به پوسیدگی دندان از عوارض دندان قروچه است.

تداوم دندان قروچه می تواند موجب بروز ترک و شکستگی در پرکننده های دندان پزشکی و سایر درمان هایی شود که در دهان بیمار انجام شده است.

از دیگر عوارض دندان قروچه می توان به لق شدن دندان ها، درد لثه و حتی از دست رفتن دندان اشاره کرد. از آنجا که دندان قروچه فشار زیادی بر فک شما وارد می آورد، این کار می تواند بیمار را دچار مشکلات فک و عضلات صورت (TMD) کند.

تشخیص دندان قروچه:

هر چند دندان قروچه اغلب ناخودآگاه است، اما از روی برخی نشانه ها می توان ابتلا به آن را تشخیص داد:

  • فرسایش بیش از حد سطح جونده دندان ها
  • درد فک یا سردرد به خصوص پس از بیدار شدن از خواب
  • شهادت فردی که شما را در خواب دیده است
  • درد لثه (به خصوص در اثر قفل کردن دندان ها)

در صورتی که به ابتلا به این عارضه مشکوک هستید، برای معاینه و دریافت روش های درمانی به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

greenspointdental

پری کورونیت یا عفونت اطراف بافت دندان عقل چیست؟

دندان عقل، یا مولار سوم، همیشه صاف و مستقیم وارد فضای دهان نمی شود. گاهی اوقات بخشی از دندان بیرون می زند و بخشی از آن زیر فلپی از بافت لثه پوشیده می شود. این اتفاق بیشتر در مورد دندان عقل فک پایین اتفاق می افتد تا فک بالا. باکتری و باقی مانده مواد غذایی زیر این فلپ گیر می کنند. لثه متورم می شود و دچار التهاب می گردد. به این نوع عفونت پری کورونیت گفته می شود.

علائم پری کورونیت:

علائم پری کورونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • طعم بد در دهان (این اتفاق اغلب در صورت وجود عفونت رخ می دهد)
  • نفس بد بو
  • درد در ناحیه اطراف دندان های خلفی
  • تورم لثه ها در پشت دندان های خلفی (احتمالا نمی توانید بدون گاز گرفتن بافت لثه چیزی را بجوید)
  • ناتوانی در باز کردن کامل دهان

از کمپرس گرم بر روی صورت خود استفاده نکنید. می توانید از قرقره آب گرم و نمک در دهان استفاده کنید. این کار می تواند کمی تورم را کاهش دهد اما مشکل را حل نمی کند. در اسرع وقت به دندانپزشک مراجعه کنید.

دندانپزشک چه خواهد کرد:

التهاب، یعنی پری کورونیت، تا زمانی که یکی از سه مورد زیر اتفاق بیافتد درمان نخواهد شد:

  • فلپ بافت لثه برداشته شود.
  • دندان عقل کشیده شود.
  • ادامه تاج دندان عقل کاملا بیرون بزند.

در مرحله اول دندانپزشک زیر بافت فلپ لثه را با آب تمیز خواهد کرد. در صورتی که این ناحیه عفونی شده باشد، دندانپزشک آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد.

دندانپزشک خواهد گفت که چگونه این ناحیه را تمیز نگه دارید. این بهترین راه برای پیشگیری از عود مشکل است. هر روز باید مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و دهان خود را چندین بار در روز بشویید. این کارها از تجمع بقایای مواد غذایی در این ناحیه پیشگیری خواهد کرد. اما حتی با رعایت بهداشت دهان و دندان مشکل ممکن است دوباره عود کند.

در صورتی که پری کورونیت عود کند، دندانپزشک شما را به جراح دهان ارجاع خواهد داد و احتمالا برداشتن فلپ بافت لثه پیشنهاد خواهد شد. با این حال، گاهی برداشتن فلپ بافت مشکل را حل نخواهد کرد. در این موارد دندان عقل باید کشیده شود.

هنگامی که دندان عقل کشیده شود به ندرت دوباره دچار این عارضه خواهید شد. در صورتی که مشکل در اثر فشار دندان عقل فک بالا روی بافت لثه دندان فک پایین به وجود آمده باشد، دندان عقل فک بالا کشیده خواهد شد.

در صورتی که دندان عقل شما به صورت ناکامل رشد کرده است و دربافت اطراف آن احساس درد و التهاب دارید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

اورجت: دندان خرگوشی یا بیرون زدگی دندان پیشین

اورجت و اوربایت از شایع ترین مشکلات ارتودنسی هستند که هر روز آنها را می بینیم. اورجت یا دندان خرگوشی از ناهنجاری هاست که ظاهر و اعتماد به نفس بیمار را تا حد زیادی تحت تاثیر قرار می دهد.

تفاوت اوربایت و اورجت:

اوربایت به هم پوشانی عمودی یا بالا به پایین دندان های پیشین در هنگام بسته بودن فک گفته می شود. اورجت به همپوشانی افقی یا جلو به عقب دندان های جلو در هنگام بسته بودن فک گفته می شود. این دو اصطلاح گاها با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند. اما زمانی که فردی دندان خرگوشی داشته باشد یا دندان های پیشین وی بیش از حد بیرون زده باشند، فرد به اورجت مبتلاست. البته ممکن است چنین فردی دچار اوربایت هم باشد، اما خب به هر حال این ها از هم متفاوت هستند.

مال اکلوژن کلاس II:

اورجت اغلب در اثر عدم تناسب رشد فک پایین با فک بالا ایجاد می شود. در نتیجه فک پایین کمی عقب تر از فک بالا می ماند و دندان های پیشین بیرون می زنند. در اصطلاح ارتودنسی از آن به مال اکلوژن کلاس II نیز یاد می شود. این دسته مال اکلوژن بسیار رایجی است. تخمین زده می شود که بیش از ۲۵ درصد جمعیت به این نوع ناهنجاری ها مبتلا باشند.

ناهنجاری های کلاس II دارای پیامدهای زیبایی شناختی، روحی و اجتماعی و سایر پیامدهای مربوط به سلامت هستند. آشکارترین مزیت درمان ناهنجاری کلاس II بهبود زیبایی لبخند است. بدون شک می توان گفت که ظاهر دندان هایی که بیرون نزده اند بهتر است. تحقیقات نشان می دهند که اعتماد به نفس بیماران مبتلا به ناهنجاری های کلاس II و اورجت بسیار پایین تر از افراد عادی یا افراد مبتلا به ناهنجاری های کلاس I است.

تحقیقات نشان می دهند معلمان و مربیان کودکان مبتلا به اورجت را کمتر از دیگران شایسته رهبری گروه می دانند. در نهایت، مطالعات نشان داده اند که اورجت زیاد می تواند احتمال وارد شدن تورما به دندان فرد را افزایش دهد. از آنجا که دندان های پیشین از جای خود بیرون تر هستند و گاهی حتی از لب بیرون آمده اند، در برابر وارد شدن ضربه آسیب پذیرتر هستند. یکی از دیگر نگرانی های مربوط به این ناهنجاری ابتلا به تحلیل لثه به دلیل تماس دندان های فک پایین با پشت دندان های فک بالا است.

درمان:

روش های ارتودنسی برای درمان اورجت به سن بیمار و شدت مشکل بستگی دارد. معمولا از بریس و کش های الاستیک برای کشیدن دندان های فک پایین به جلو و عقب بردن دندان های فک بالا استفاده می شود. در صورتی که اورجت شدید باشد، گاهی باید دو دندان مولار کشیده شوند تا جا برای عقب راندن دندان های پیشین به وجود آید.

اورجت و ناهنجاری های کلاس II از مشکلات ارتودنسی هستند که بسیار رایج هستند. درمان این ناهنجاری ها لذت بخش است، زیرا نه تنها باعث تغییر عظیم در صورت و لبخند بیمار می شوند، بلکه پس از درمان اعتماد و عزت نفس بیمار نیز به نحو چشم گیری بهبود می یابد.

منبع:

burkeorthodontics