جوش لثه: تعریف، علت و درمان

جوش لثه آبسه ای است که از لثه سر در آورده است. معمولا دردناک است و در بهترین حالت باعث ناراحتی و اشکال در خوردن و حرف زدن می شود. جوش لثه قابل درمان است اما پیشگیری از آن بهترین روش است.

جوش لثه به شکل یک ناحیه متورم در لثه دیده می شود و معمولا هم رنگ بقیه قسمت های لثه یا کمی قرمز تر است.

علت جوش لثه:

این اتفاق زمانی می افتد که ذرات غذایی، پلاک و باکتری زیر سطح لثه گیر کرده اند و باعث التهاب و عفونت شده اند. افرادی که دچار بیماری لثه هستند مانند افرادی که بافت لثه آنها آسیب دیده و افراد دچار عفونت باکتریایی، زخم دهان، بیماری پریودنتال، عفونت کانال ریشه یا دندان آبسه کرده ممکن است دچار این عارضه شوند.

بیماری لثه باعث ایجاد پاکت بین لثه و دندان می شود که گیر کردن مواد غذایی بین این فضا را راحت تر می کند. رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند تا حد زیادی از این عارضه پیشگیری کند اما ریسک ابتلا به آن را به طور کامل از بین نمی برد.

علاوه بر ضعیف بودن سلامت کلی دهان و دندان، پوسیدگی دندان نیز می تواند عامل این عارضه باشد. زمانی که پوسیدگی پیشرفت می کند، باعث مرگ اعصاب دندان عفونی و تحریک عفونت می شود. بدن با حمله گلبول های سفید به محل عفونی به آن پاسخ می دهد که این امر باعث تورم در خط لثه می شود.

هر چند بسیار نادر است، اما جوش لثه ممکن است به عنوان علامت سلامت دهان نیز به وجود آید. در اغلب موارد، سرطان دهان زبان یا لب ها را درگیر می کند. اما ممکن است لثه نیز تحت تاثیر قرار گیرد. به همین علت است که مراجعه زودهنگام به دندانپزشک اهمیت زیادی دارد. در صورتی که در معاینات هیچ علت دیگری برای آبسه مشخص نشود، در نهایت شما را برای بررسی سرطان دهان ارجاع خواهند داد.

به طور کلی سه نوع جوش لثه وجود دارد:

·         آبسه لثه

·         آبسه پری اپیکال

·         آبسه پریودنتال

علائم:

این احتمال وجود دارد که به دلیل درد به سرعت متوجه وجود عارضه شوید، اما همه جوش ها نیز دردناک نیستند. دیگر علائم این عارضه عبارتند از:

·         تورم لثه ها

·         درد زیر دندان در ریشه

·         خون ریزی

·         بوی بد دهان

·         تخلیه چرک

·         قرمزی روی خط لثه

·         ظاهر شدن یک تاول یا لکه بر روی لثه

آبسه درمان نشده یا شدید می تواند باعث بروز، تب، لرز و استفراغ شود. توجه داشته باشید که جوس در اثر عفونت به وجود می آید که می تواند فراتر از لثه و دهان را درگیر کند. بسیاری از افراد گزارش کرده اند که در زمان ابتلا به این مشکل احساس خستگی داشته اند و اشتهای خود را از دست داده اند.

عود جوش لثه:

ممکن است که جوش لثه دائما ظاهر شود و دوباره ناپدید شود. در صورتی که جوش دائما عود کند، این امر نشان دهنده عفونتی است که هرگز به طور کامل درمان نشده است. ممکن است عفونت به جاهای دیگر حرکت کند و در دهان ظاهر شود. اگر دچار آبسه شوید و آن را با آنتی بیوتیک درمان کنید، مرتبه بعد به آنتی بیوتیک متفاوت یا قوی تری نیاز پیدا خواهید کرد.

بعضی از زنان نیز در طول دوره بارداری به این مشکل دچار می شود. در این صورت جای نگرانی نیست. اما لازم است که بیمار تحت نظر قرار گیرد. به طور کلی آبسه در اثر نوسان هورمونی به وجود آمده است اما ممکن است سایر مسائل جسمی نیز در آن دخیل باشند.  

در این موارد، عارضه پس از زایمان به خودی خود از بین می رود، اما اگر درد و ناراحتی حاصل از آن با زندگی روزمره شما تداخل دارد، از دندانپزشک برای تخلیه آن کمک بگیرید.

 درمان جوش لثه:

بهترین درمان برای این عارضه حفظ بهداشت دهان و دندان و پیشگیری از به وجود آمدن آن است. اگر در گذشته دچار این عارضه شده اید و می دانید که مستعد آن هستید، رعایت بهداشت دهان و دندان حتی از قبل هم بیشتر اهمیت دارد.

اگر با وجود تمام این تلاش ها باز هم دچار جوش لثه شدید، درمان های زیر برای شما محتمل است:

در صورتی که جوش به دلیل سلامت ناکافی لثه به وجود آمده باشد، بهترین روش برای درمان آن انجام جرم گیری عمیق برای رفع باکتری های دهان و زیر لثه است. معمولا مجبور خواهید شد که چندین جلسه به دندانپزشک مراجعه کنید تا درمان برای شما به طور کامل انجام شود.

در صورتی که پوسیدگی دندان عامل آن باشد، احتمالا عصب کشی بهترین راه برای نجات دندان است. زمانی که عفونت تخلیه شود و دندان تمیز شود، جوش به خودی خود از بین می رود.

در عین حال می توان جوش را به روش جراحی تخلیه کرد. این روش در ترکیب سایر روش های درمانی انجام می شود اما در صورتی که جوش عامل عفونی نداشته باشد به تنهایی نیز انجام می گیرد.

مصرف آنتی بیوتیک ها به طور معمول بخشی از برنامه های درمان است و می توانند از عود عفونت جلوگیری کنند. در برخی موارد، آنتی بیوتیک، همراه با بهبود سلامت دندان، برای درمان کافی است.

اگر جوش در اثر اصطکاک پروتز دندان به وجود آمده باشد، دندانپزشک می تواند پروتز را اصلاح یا ترمیم کند.

بسته به نوع جوش و دردناک بودن آن می توانید از روش های خانگی زیر تا زمان مراجعه به دندانپزشک استفاده کنید. این روش ها جایگزین درمان تخصصی نیستند و تماما موقت هستند.

·         قرقره آب نمک

·         اعمال یک خمیر زردچوبه روی منطقه عفونی شده

·         قرقره آب سیر

آبسه لثه یا فیستول به خودی خود درمان نمی شود و تنها روش قطعی برای درمان توسط دندانپزشک انجام می شود. عدم مراجعه برای درمان به شدید شدن عارضه و از دست رفتن فرصت برای نجات دندان و گسترش آن به سایر نواحی بدن می انجامد.

منبع:

emergencydentistsusa

کاهش درد لثه: روش های موقت اما موثر

وقتی لثه هایتان احساس درد، سوزش و قرمزی دارند یا دچار زخم شده اند، ممکن است سلامت خود را از دست داده باشند. لثه های سالم صورتی هستند و درد ندارند. اگر دچار درد لثه باشید حرف زدن و خوردن می تواند دشوار باشد. پس از تماس با دندانپزشک و تعیین قرار ملاقات برای درمان می توانید از روش های خانگی کاهش درد لثه تا آن زمان استفاده کنید.

روش های کاهش درد لثه:

مواد غذایی سرد:

چیزی بخورید که سرد باشد یا با آب سرد قرقره کنید. نه تنها مواد غذایی سرد مانند بستنی و یخ می توانند در کوتاه مدت باعث کاهش درد لثه شوند و در عین حال باعث کاهش تورم و التهاب می شود. فریزر خود را پر از میوه های یخ زده کنید تا در زمان تجربه درد راهکاری داشته باشید.

پماد موضعی بنزوکائین:

پماد موضعی بنزوکائین روی لثه های خود بمالید. این کرم اغلب برای نوزادانی استفاده می شود که در حال دندان درآوردن هستند و باعث بی حسی موقت لثه های شما می شود. این بی حسی به راحتی در غذا خوردن شما کمک می کند. در استعمال این کرم، از دستورالعمل روی بسته پیروی کنید.

داروی ضد درد:

برای کاهش درد لثه می توانید از داروهای ضد درد بدون نسخه استفاده کنید. داروهایی مانند ایبوپروفن و استامینوفن مناسب هستند. هر دو دارو با مسدود کردن گیرنده های درد و تسکین التهاب به شما کمک می کنند که احساس راحتی کنید. همانند سایر داروها، برای مصرف دارو از دستورالعمل روی بسته، دوز توصیه شده و نظر پزشک خود تبعیت کنید.

مسواک و نخ دندان:

بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید. درد لثه های شما می تواند به دلیل ابتلا به جینجیویت، عفونت لثه، باشد. تنها راه مبارزه با این بیماری مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی و نخ دندان کشیدن است. در ابتدا ممکن است متوجه شوید که لثه هایتان خونریزی دارد که طبیعی است. با ادامه رعایت بهداشت دهان و دندان، لثه ها سالم تر خواهند شد و به طور کلی درد کمتری حس خواهید کرد.

مراجعه به دندانپزشک:

در صورتی که درد پایدار بود، به دندانپزشک مراجعه کنید. برای تمیز کردن تارتار تجمع کرده روی دندان و بین خط لثه به جرم گیری حرفه ای توسط دندانپزشک نیاز دارید. در صورتی که درد لثه ها مداوم است، با دندانپزشک خود مشورت کنید. شاید این حالت در نتیجه کمبود تغذیه ای شدید به وجود آمده باشد.

منبع:

livestrong

بلیچینگ لثه: درمان تیرگی لثه

اگرچه تیرگی لثه ها ممکن است طبیعی باشد، برخی از بیماران آن را زیبا نمی دانند و به دنبال روشن کردن آن هستند. از این روش درمانی به بلیچینگ لثه یا دپیگمانتاسیون آن یاد می شود. درمان سفید کردن لثه در حوزه دندانپزشکی زیبایی قرار می گیرد و برای بهبود ظاهر لبخند بیمار انجام می گیرد.

علل تیرگی لثه:

تیرگی لثه علل مختلفی دارد که از علل طبیعی تا بیماری های متعدد را در برمی گیرد. در صورتی که لثه های شما قبلا صورتی بوده اند و به تازگی تیره شده اند برای درمان، حتما باید به پریودنتیست مراجعه کنید. اما اگر لثه های شما به صورت مادرزادی تیره هستند، اشکالی بدان وارد نیست و این امر همانند تفاوت بین رنگ پوست افراد طبیعی است.

لثه های تیره به دلیل افزایش پیگمنت های ملانین در پوست و ناحیه لثه رخ می دهد. مقدار ملانین پوست افراد به ژنتیک و نژاد افراد بستگی دارد. اغلب افرادی که پوست تیره ای دارند و به ویژه آسیایی ها، افراد ساکن در خاورمیانه، مدیترانه و آفریقا ممکن است لثه های تیره ای داشته باشند. لثه های تیره می توانند بر همه ی نژادها و قومیت های ژنتیکی تأثیر بگذارند، اما علل دیگری نیز برای لثه های تیره وجود دارد.

بهداشت دهان و دندان ضعیف می تواند باعث ایجاد باکتری در دندان ها و لثه شود. این امر در نهایت منجر به ایجاد بیماری لثه می شود که به نوبه ی خود می تواند بر رنگ لثه ها تاثیر بگذارد. سیگار کشیدن نیز می تواند عامل مهمی در تیره شدن لثه باشد و مطالعات نشان داده اند که سیگاری ها در معرض خطر بیشتری برای این مسئله هستند. عوامل دیگری که ممکن است به تیره شدن لثه بیانجامند عبارتند از داروهای خاصی مانند مینوسیکلین (درمان عفونت پریودنتال)، اسید سالیسیلیک، برخی مواد پر کننده دندان و برخی بیماری های سیستمیک.

بلیچینگ لثه:

جدیدترین روش برای بلیچینگ لثه استفاده از لیزر دندانپزشکی برای حذف رنگدانه های تیره در لثه است. اگر چه بسیاری از دندانپزشکانی که این کار را انجام می دهند ممکن است از روش جراحی استفاده کنند، اما دندانپزشکان مدرن از لیزر استفاده می کنند. لیزر باعث می شود که بیمار سفید شدن لثه را بدون درد، ترس از سوزن و به صورت ایمن تجربه کند. به جز این روش درمانی، از لیزر بافت نرم در درمان بیماری های لثه نیز استفاده می شود.

منبع:

acedentalresource

استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه: سوالات متداول

تیره بودن لثه در نظر بسیاری زیبا نیست. برخی از افراد به صورت طبیعی و برخی دیگر به دلیل بیماری یا عادات نامناسب بهداشت دهان و دندان دچار تیرگی لثه می شوند. برای روشن تر شدن لثه همانند دندان از روش بلیجینگ استفاده می شود با این تفاوت که در این روش لیزر بافت نرم به جای مواد شیمیایی به کار می رود. در ادامه سوالات رایج در مورد استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه را بررسی می کنیم.

سوالات رایج درباره استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه:

بیمارانی که به استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه علاقه دارند باید لثه های سالمی داشته باشند و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنند. در واقع اگر لثه های شما ملتهب و بیمار باشند، پیش از بلیچینگ لثه باید این دسته مشکلات درمان شوند.

درمان چقدر طول میکشد؟

درمان تیرگی لثه تنها یک جلسه طول می کشد و پس از اتمام استفاده از لیزر برای بلیچینگ لثه بیمار می تواند مطب را با لثه های صورتی ترک کند.

آیا این روش تهاجمی است؟

چنانچه دندانپزشک از لیزر بافت نرم استفاده کند نه به بی حسی و نه به جراحی نیازی نیست.

طول عمر درمان چقدر است؟

درمان تیرگی لثه با استفاده از لیزر جز درمان های دائمی است و می تواند ۲۰ سال یا حتی تا آخر عمر نتایج آن پایدار باشد.

فرایند بهبودی چثدر طول می کشد؟

بیمارانی که از این روش استفاده می کنند باید منتظر مقداری ناراحتی و درد باشند. البته درمان هیچ گونه عارضه جانبی ندارد. بیمارانی که لثه های حساسی دارند، ممکن است تا چند روز دچار ناراحتی باشند. اما به طور کلی بیمار بلافاصله پس از درمان می تواند به راحتی صحبت کند و غذا بخورد.

هزینه بلیچینگ لثه چقدر است؟

هزینه درمان بلیچینگ لثه به درجه، عمق و محل تغییر رنگ لثه بستگی دارد. هر بیمار باید به صورت فردی مورد ارزیابی قرار گیرد تا مقدار هزینه درمانی وی مشخص شود. از آنجا که این روش درمانی جز روش های زیبایی طبقه بندی می شود تحت پوشش بیمه دندانپزشکی نیز قرار ندارد.

تکرار درمان:

اگر پس از بهبودی، مشخص شد که برخی نواحی لثه هنوز دچار تیرگی هستند، بیمار می تواند در جلسه دیگری از سفید شدن این نواحی نیز مطمئن شود.

آیا می توانم پس از درمان سیگار بکشم؟

البته در دندانپزشکی به هیچ وجه سیگار کشیدن توصیه نمی شود. سیگار از علل مهم تیره شدن رنگ لثه است. با این حال، پس از درمان تا ۷ روز نمی توانید سیگار بکشید.

منبع:

acedentalresource

غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه

تحلیل لثه به قرارگیری ریشه و اعصاب دندان در معرض محیط دهان به دلیل از دست رفتن یا عقب رفتن بافت لثه گفته می شود. تحلیل لثه یکی از مشکلات رایج در بین بیماران است و اغلب در اثر بهداشت دهان و دندان ضعیف رخ می دهد. اجتناب از غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه می تواند به کاهش علائم پیشرفت بیماری کمک کند. در مورد علل و نحوه پیشگیری از تحلیل لثه با دندانپزشک خود مشورت کنید.

علل تحلیل لثه:

تحلیل لثه علل مختلفی دارد که از وضعیت نامناسب دندان ها، بافت ناکافی لثه، مسواک زدن شدید تا عفونت های دندان، اختلالات خوردن، مصرف سیگار و دندان قروچه طیف بزرگی را شکل می دهند. باکتری، پلاک و تارتار در دهان شما تجمع می کنند و بافت لثه شما را تحلیل می برند. تحلیل لثه ماه و سال های زیادی طول می کشد تا علامت دار و قابل توجه شود. شایع ترین علائم تحلیل لثه عبارتند از دندان های حساس، درد دندان در اثر اعصاب بیرون زده، نفس بد بو، تغییر رنگ دندان، لثه های ملتهب و خونریزی آسان در اثر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن.

غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه:

مصرف برخی غذاها باعث بدتر شدن تحلیل لثه می شود. بنابراین با اجتناب از غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه می توانید تا حد زیادی به درمان بیماری خود کمک کنید.

اجتناب از غذاهای اسیدی:

باکتری ها و دیگر میکروارگانیسم های بیماری زا در محیط اسیدی رشد می کنند که در نتیجه باعث تحلیل و التهاب لثه می شوند. علاوه بر این، غذاهای بیش از حد اسیدی ممکن است به لایه محافظتی دندان آسیب برساند. نمونه هایی از غذاها و نوشیدنی های اسیدی شامل مصرف بیش از حد گوشت، مرکبات، نان سفید، ماکارونی با آرد سفید، ترشی و مواد تخمیر شده، نوشیدنی های الکلی، قهوه و چای سیاه.

اجتناب از غذاهای قندی:

غذاهای شیرین بسیار اسیدی هستند و تکثیر باکتری ها را تشدید می کنند. به همین دلیل است که مصرف مواد غذایی بسیار شیرین باعث افزایش پوسیدگی دندان و بیماری های لثه می شود. نمونه هایی از غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه که شیرین هستند عبارتند از آب نبات، دونات، کیک، کلوچه، شکلات، سودا، نوشیدنی های انرژی زا و نوشابه ها هستند. کربوهیدرات های جویدنی حاوی گلوتن، مانند نان سفید و دونات ممکن است بین دندان و لثه گیر کنند و التهاب لثه را بیشتر کنند.

اجتناب از غذاهای سرد:

هنگامی که لثه ها تحلیل یافته اند، اعصاب دندان به غذاهای سرد و نوشیدنی ها حساس تر می شوند. از غذاهای سرد مانند بستنی، یخ های خرد شده، میوه و سبزیجات فریز شده که درد را تشدید می کنند پرهیز کنید. جویدن یخ یا هر ماده سختی می تواند دندان های شما را لق کند و به مینای دندان و لثه آسیب بزند. ضمن پرهیز از این دسته غذاهای تشدید کننده تحلیل لثه تلاش کنید موادی را مصرف کنید که در دمای اتاق قرار دارند و بافت آنها نرم است.

منبع:

livestrong

رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه

هنگامی که ریشه یک یا چند دندان به دلیل تحلیل لثه در اثر بیماری پریودنتال در معرض محیط دندان قرار می گیرد، پریودنتیست به شما توصیه خواهد کرد که برای حفظ ظاهر لبخند خود تحت عمل جراحی پیوند بافت لثه قرار گیرید. این جراحی ضمن حفظ زیبایی شما از تحلیل بیشتر لثه پیشگیری خواهد کرد. پس از جراحی، پریودنتیست روش های خانگی متعددی را برای تسریع بهبودی توصیه خواهد کرد. یکی از این موارد رعایت رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه است.

رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه:

نوشیدن:

پس از جراحی پیوند بافت لثه، ۶ تا ۸ لیوان آب در بقیه روز بنوشید. تا چند روز پس از پیوند از نوشیدن آب با نی به دلیل احتمال خونریزی و از دست رفتن بافت پیوند شده خودداری کنید.

غذا خوردن:

رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه به خصوص در دو روز اول شامل غذاهایی است که نیازی به جویدن ندارند، مانند سیب زمینی آب پز له شده و سوپ های رقیق. پس از ۴۸ ساعت می توانید از غذاهایی استفاده کنید که نیاز کمی به جویدن دارند، مانند پاستا، تخم مرغ و ماهی. مصرف این غذاها به شما کمک می کند دریابید که آیا می توانید بدون درد و ناراحتی غذا بخورید یا خیر. اگر نمی توانید غذاهای جامد را تحمل کنید، تا مدتی غذاهای رقیق و اسموتی های مقوی مصرف کنید تا توانایی خوردن غذاهای سخت را بیابید.

مواد غذایی غیر مجاز:

حفاظت از محل پیوند بافت لثه اهمیت زیادی دارد. تا زمان بهبودی کامل سعی کنید از مصرف غذاهایی که ممکن است در محل پیوند شده گیر کنند خودداری کنید. مواد غذایی مانند دانه ها، غلات، پاپ کورن یا ذرت ممنوع هستند. از مصرف غذاهای بسیار داغ یا سرد، کرانچی و مواد غذایی ترد خودداری کنید. تا زمان قطع داروهای مسکن، از مصرف نوشیدنی های الکلی و گازدار نیز خودداری کنید.

هشدارها:

تحقیقات نشان می دهند که افرادی که به رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه متعهد نبوده اند و توصیه های پزشک را به طور کامل رعایت نکرده اند تا شش برابر بیشتر از افراد محتاط در معرض از دست دادن دندان و شکست درمان قرار دارند. موفقیت درمان در افراد سیگار نیز بسیار کمتر از افراد غیرسیگاری است.

از رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه به عنوان تنها روش بهبودی استفاده نکنید. تمام توصیه های پریودنتیست خود را به دقت دنبال کنید و سعی کنید سبک زندگی خود را اصلاح کنید. در صورتی که تا یک ماه پس از درمان در محل جراحی دچار خونریزی شدید، هر چه سریع تر به پزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

livestrong

تیره شدن لثه: عوامل مختلف

اگر لثه های شما تیره شده اند، نگران نباشید. تغییر رنگ لثه می تواند علل مختلفی داشته باشد. این حالت می تواند به دلایل ژنتیکی، وراثتی، برخی داروها و بیماری ها یا بیماری های پریودنتال باشد. تیره شدن لثه می تواند به دلایل زیر باشد:

علل تیره شدن لثه:

اغلب مردم لثه های صورتی دارند، با این حال همان طور که هیچ دو اثر انگشتی یکسان نیست، انواع رنگ های لثه هم می تواند طبیعی باشد. گاهی لثه ها به دلیل تجمع بیشتر ملانین یا عدم تعادل در پیگمنت ها ممکن است تیره تر باشند. در اغلب موارد، تیره شدن لثه دردناک نیست. این حالت، در نژادهایی با رنگ پوست تیره بیشتر دیده می شود اما در سایر نژادها هم رایج است. گاهی قرارگیری بیش از حد در معرض خورشید ملانین پوست را تیره تر می کند، که حتی می تواند ملانین لثه را تیره می کند.

بعضی از افراد نیز پس از دریافت انواع خاصی از درمان های دندانپزشکی، مانند پروتزهای دندان، پر کردن و روکش دندان، دچار حالت تیره شدن لثه می شوند. تغییر رنگ لثه در این عارضه، تاتوی آمالگام نامیده می شود و به دلیل ورود قطعات ریزی از ماده پر کننده یا روکش به لثه ایجاد می شود. این امر مانند تاتوی تیره ای روی لثه دیده می شو و بی ضرر است.

سیگار کشیدن، بعضی از داروها مانند مینوسیکلین، داروهای ضد مالاریا یا داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای نیز باعث تیره شدن لثه می شوند.

بعضی از دندانپزشکان و پریودنتیست ها از روش های بلیچینگ برای روشن کردن لثه و بهبود زیبایی آن استفاده می کند. این روش بدون درد، پیگمنت های ملانین را به صورت دائمی تغییر رنگ می دهد.

دیگر عارضه ای که باعث تیره شدن لثه می شود جینجیویت زخمی نکروز دهنده حاد است که موجب ایجاد فیلمی خاکستری روی لثه می شود. این عارضه به دلیل عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ایجاد می شود و در سربازان میدان های جنگی به دلیل عدم امکان مراقبت از دهان و دندان بیشتر دیده می شود.

در صورتی که متوجه هر گونه تغییر رنگ در لثه های خود شدید، برای تشخیص و درمان به متخصص دندانپزشکی یا پریودنتیست مراجعه کنید. تغییر رنگ ناگهانی لثه نشان دهنده وجود یک بیماری است و باید پیگیری و درمان شود. عدم درمان بیماری های لثه موجب از دست رفتن دندان و ساختارهای حامی آن مانند استخوان فک می شود.

منبع:

blackdoctor

انواع متخصصان دندانپزشکی: به کدامیک مراجعه کنیم؟

اکثر دندانپزشکانی که مردم به آنها مراجعه می کنند عمومی هستند. این متخصصان کارهای معمول معاینه، کشیدن دندان، عصب کشی و پر کردن دندان را انجام می دهند. اما برای امور تخصصی باید به دیگر انواع متخصصان دندانپزشکی مراجعه کنید. در ادامه مروری بر تخصص های دندانپزشکی خواهیم داشت.

انواع متخصصان دندانپزشکی:

ارتودنتیست:

ارتودنتیست دوره تخصصی مرتب کردن دندان ها و تراز فک را گذرانده است. این متخصص از بریس و دیگر ابزارهای ارتودنسی برای بهبود توانایی غذا خوردن و ظاهر صورت بیمار استفاده می کند. ارتودنتیست با کودکان و بزرگسالان کار می کند.

اندودنتیست:

اندودنتیست حداقل دو سال آموزش تخصصی برای درمان بیماری های مربوط به پالپ و بافت اطراف را می گذراند. این متخصص معمولا عصب کشی های پیچیده را انجام می دهد که شامل برداشتن پالپ ناسالم در پایین دندان، پر کردن دندان و بستن آن می شود. این روش درمانی باعث نجات دندانی می شود که در غیر این صورت باید کشیده می شد.

جراح دهان، فک و صورت:

جراح دهان، فک و صورت دوره تخصصی درمان بیماری و آسیب های دهان و نواحی اطراف را از سر گذرانده است. این متخصص اغلب جراحی پیشرفته مربوط به مشکلات دندان، مانند کشیدن دندان عقل و قرار دادن ایمپلنت را انجام می دهد. همچنین درمان بیماران مبتلا به سرطان دهان و بیمارانی که دچار تروما به صورت شده اند بر عهده این متخصص است.

پروستودنتیست:

پروستودنتیست یکی از انواع متخصصان دندانپزشکی است که با دندان های مصنوعی مانند پروتزهای دندان، ایمپلنت، و بریج کار می کند. این متخصص با این دسته بیماران کار می کند و دندان مصنوعی را برای آنها جایگذاری می کند یا دستورات داده شده توسط دندانپزشک عمومی را اجرا می کند. این متخصص پس از طی دوره دندانپزشکی عمومی وارد دوره تخصصی پروتزهای دندان می شود.

دندانپزشک اطفال:

دندانپزشک اطفال دوره تخصصی درمان کودکان از تولد تا دوره نوجوانی را گذارنده است. این متخصص به درمان مشکلات دندان شیری و بیماری های دندانی مادرزادی می پردازد. از آنجا که این متخصصان با کودکان سر و کار دارند، علاوه بر آموزش های دندانپزشکی، دوره های روانشناسی کودک را گذارنده است تا اولین معاینه را برای کودکان خاطره انگیز کند.

پریودنتیست:

پریودنتیست آموزش تخصصی در زمینه بیماری لثه را به دست آورده اند. این متخصص واجد شرایط درمان بیماری های لثه و بیماری های ساختارهای نزدیک لثه است. این متخصص همچنین می تواند درمان ایمپلنت دندان را انجام دهد و بیمارانی را که مبتلا به تحلیل استخوان فک هستند تحت نظر قرار دهد. هدف نهایی پریودنتیست حفظ دندان با درمان مشکلات مربوط به لثه، ریشه دندان یا استخوان است.

دندانپزشک عمومی:

دندانپزشک عمومی به مراقبت، پیشگیری از بیماری های دندان، و درمان مشکلات رایج می پردازد. عصب کشی، پر کردن دندان، و گذاشتن روکش و تاج روی دندان از درمان های رایج این متخصص است. آنها دندان مصنوعی، تاج و بریج را نیز در دهان بیمار قرار می دهند. برخی از آنها در انجام روش های دندانپزشکی زیبایی شامل سفید کردن دندان نیز مهارت دارند. دندانپزشکان عمومی می توانند با تمام گروه های سنی کار کنند.

دندانپزشک زیبایی:

متخصص دندانپزشکی زیبایی یکی از انواع متخصصان دندانپزشکی است که به کار اصلاح لبخند بیمار و بهبود ظاهر صورت او می پردازد. سفید کردن دندان، قرار دادن ایمپلنت، قرار دادن انواع روکش ها، باندینگ و قرار دادن ونیر جز روش های تخصصی این دندانپزشک است.

منبع:

livestrong

پریودنتیست کیست: متخصص زیبایی و بیماری های لثه

زمانی که دندان هایتان به جرم گیری یا رادیوگرافی نیاز دارند، به دندانپزشک مراجعه می کنید. وقتی که از درد دندان می نالید یا دندان هایتان تغییر رنگ داده اند هم این کار را انجام می دهید. اما زمان هایی هم وجود دارد که دندانپزشک کاری نمی تواند برای شما انجام دهد. در اینجاست که تفاوت دندانپزشک و پریودنتیست مشخص می شود.

پریودنتیست کیست؟

پریودنتیست به زبان ساده متخصص بیماری و مسائل مربوط به لثه است. این متخصص دوره آموزش خاصی در رابطه با پریودنتیت گذرانده است که بر روی بافت نرم و استخوان تمرکز دارد. دندانپزشک عمومی می تواند بیماری لثه را از طریق جرم گیری عمیق، روت پلنینگ، اسکیلینگ و درمان آنتی بیوتیکی درمان کند. اما برای درمان مراحل پیشرفته بیماری لثه باید به پریودنتیست مراجعه کنید. این نوع درمان ها از حوزه درمانی دندانپزشک عمومی خارج است.

یکی از تفاوت های اصلی بین دندانپزشک و پریودنتیست آن است که دندانپزشک معمولا بیماری لثه و پریودنتیت (بیماری پیشرفته لثه) را تشخیص می دهد. اما این متخصص لثه است که در مسیر درمان و پیشگیری بیماری بافت های نرم شما را همراهی خواهد کرد.

به طور خلاصه در موارد زیر باید به دندانپزشک مراجعه کنید:

  • معاینه برای اطمینان از سلامت دهان و دندان
  • جرم گیری
  • رادیوگرافی استاندارد
  • پر کردن حفره
  • عصب کشی
  • کشیدن دندان
  • روکش یا بریج
  • برخی از روش های زیبایی (ونیر، باندینگ، سفید کردن دندان و غیره)
  • مراقبت از دندان کودکان
  • مراقبت های پریودنتال غیر جراحی

به طور خلاصه برای موارد زیر باید به پریودنتیست مراجعه منید:

برخلاف دندانپزشک، یک پریودنتیست بر روی بافت نرم و استخوان تمرکز دارد. این متخصصان اغلب با خونریزی لثه ها یا تورم آنها، دندان های لق و درد دهان سر و کار دارند. افراد دیابتی، بیماران قلبی، زنان باردار یا در دوره بلوغ باید تحت نظر این متخصص قرار داشته باشند یا حداقل به صورت دوره ای معاینه شوند.

این متخصصان در ابتدا سعی می کنند با استفاده از روش های غیر تهاجمی و غیر جراحی مانند جرم گیری عمیق و اسکیلینگ بیماری را درمان کنند. در مراحل پیشرفته، استفاده از روش های جراحی مانند پیوند بافت نرم و جراحی فلپ لثه برای درمان عفونت پیشرفته لثه توصیه می شود.

این دسته متخصصان علاوه بر بیماری ها، در حوزه زیبایی نیز کار می کنند. درمان لبخند لثه ای به روش لیزر درمانی، کانتورینگ بافت لثه و افزایش طول تاج در تخصص این پزشک است.

منبع:

patch

علل ابتلا به بیماری پریودنتال یا بیماری لثه

از مهم ترین علل ابتلا به بیماری پریودنتال پلاک باکتریایی است که روی دندان شکل می گیرد. برای حفظ سلامت دندان و لثه ها باید هر روز این فیلم بی رنگ از روی دندان برداشته شود.

در صورتی که پلاک برداشته نشود، سخت می شود و به تارتار تبدیل می شود. سم تولید شده توسط باکتری ها در پلاک لثه را تحریک خواهد کرد. این سموم بافت حامی دندان را تخریب خواهد کرد. لثه از دندان عقب نشینی می کند و پاکت هایی ایجاد می شود که پر از باکتری هستند.

با پیشرفت بیماری لثه، پاکت عمیق تر و عمیق تر خواهد شد. در نتیجه پلاک پایین تر خواهد رفت و به ریشه و استخوان حامی دندان آسیب خواهد زد. در صورت عدم درمان، دندان لق خواهد شد و در نهایت می افتد.

علل ابتلا به بیماری پریودنتال:

استعمال سیگار:

همانطور که احتمالا می دانید، استعمال دخانیات به بیماری های جدی مانند سرطان، بیماری های ریوی و بیماری های قلبی مرتبط شده است. با این حال، ممکن است ندانید که مصرف سیگار از علل ابتلا به بیماری پریودنتال است و احتمال ابتلا به آن را ۶ برابر افزایش می دهد.

به عنوان یک فرد سیگاری، دندان های شما بیشتر دچار تارتار، لکه های قهوه ای و پاکت بین لثه و دندان می شوند. در نتیجه دچار تحلیل لثه خواهید شد و به استخوان و ریشه دندان شما آسیب خواهد رسید.

مصرف کنندگان سیگار به احتمال بیشتری دچار عوارض زیر می شوند:

  • سرطان دهان
  • نفس بد بو
  • لکه روی دندان
  • از دست دادن دندان
  • از دست دادن استخوان
  • از دست دادن حس چشایی
  • تحلیل لثه
  • زخم های دهان
  • موفقیت کمتر در درمان پریودنتال
  • موفقیت کمتر در ایمپلنت های دندانی

بارداری و بلوغ:

تغییرات هورمونی باعث قرمزی و تورم لثه می شوند. این شرایط بیماری قبلی پریودنتال را شدت خواهد بخشید. بیماری پریودنتال به زایمان زودرس با وزن پایین نوزاد می انجامد. پریودنتیست می تواند از بیماری لثه در طول بارداری یا بلوغ پیشگیری کند.

استرس:

استرس مبارزه با عفونت، از جمله بیماری پریودنتال، را برای بدن دشوار خواهد ساخت. اگر یک زندگی پر تنش دارید، سری به پریودنتیست بزنید.

داروها:

بعضی از داروها مانند داروهای ضدبارداری، افسردگی و برخی داروهای قلبی، می توانند بر سلامت دهان تاثیر بگذارند. همواره متخصص دندانپزشکی خود را از داروهای مصرفی و هرگونه تغییر در سابقه بیماری خود آگاه سازید.

دیابت:

یکی از علل ابتلا به بیماری پریودنتال عدم کنترل دیابت است. افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده به احتمال بیشتری دچار بیماری لثه می شوند. از سوی دیگر بیماری لثه درمان نشده، کنترل دیابت را دشوارتر خواهد کرد. اگر به دیابت مبتلا هستید، یک پریودنتیست می تواند به شما در حفظ سلامت دندان ها و احتمالا کنترل دیابت کمک کند.

بیماری سیستمیک:

بیماری هایی که با سیستم ایمنی بدن تداخل دارند، ممکن است وضعیت لثه ها را بدتر کنند. اگر از یک بیماری سیستمیک کنترل نشده نظیر پوکی استخوان، دیابت، نقص سیستم ایمنی و یا بیماری های دیگر رنج می برید، سری به یک پریودنتیست بزنید. اطلاع دندانپزشک از نوع بیماری شما، با برنامه درمان بهتر همراه است.

منبع:

drcaplanis