عوارض نامرتبی دندان ها برای دهان و بدن

فک ما به نحوی طراحی شده است که به صورت ایده آل دندان ها در تراز مناسبی قرار گیرند. اما ایده آل چیزی فراتر از واقعیت است. بیشتر افراد به دلیل کمبود فضا یا شلوغی، دچار عدم تراز یک یا چند دندان می شوند. در شلوغی فک، اغلب فضایی وجود ندارد و دندان ها تلاش می کنند جای خود را با تغییر موضع پیدا کنند. عوارض نامرتبی دندان ها ممکن است بر کل بدن تاثیر منفی داشته باشد.

علت نامرتبی دندان ها:

رایج ترین علت نامرتبی دندان ها تفاوت سایز فک و دندان است. این حالت زمانی رخ می دهد که فرد سایز فک را از یک والد و سایز دندان را از والد دیگر به ارث ببرد. در صورتی که فک کوچک و دندان ها بزرگ باشند، فضایی برای رشد صحیح دندان ها باقی نمی ماند و دندان ها کج خواهند شد. برعکس این حالت نیز باعث ایجاد فاصله بین دندان ها می شود که در آن فک بزرگ است و دندان ها کوچک هستند.

دیگر دلیل نامرتبی دندان ها، از دست رفتن زودهنگام دندان های شیری است. رشد و ریختن دندان ها الگوی خاصی دارد و در صورت محقق شدن این الگو، دندان ها در جهت و موقعیت صحیح رشد خواهند کرد. اما در شرایطی که دندان های شیری زودهنگام از دست بروند، فضای آنها حفظ نخواهد شد و دندان های شیری به فضای خالی سر خواهند خورد. در نتیجه هنگام رشد دندان دائمی، که از قضا سایز بزرگ تری هم دارند، دندان مجبور به تغییر موضع خواهد شد.

عوارض نامرتبی دندان ها: چرا دندان ها باید اصلاح شوند؟

واضح ترین دلیل برای نیاز به مرتب کردن دندان ها، ناخوشایند بودن آن برای ظاهر فرد است. اما عوارض نامرتبی دندان ها چیزی بیشتر از مسائل زیبایی است.

برخی از عوارض نامرتبی دندان ها عبارتند از:

  • پوسیدگی دندان ها به دلیل ناتوانی در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دور دندان
  • بیماری لثه
  • جویدن نادرست یا ناکافی
  • تجمع بیشتر پلاک و تارتار
  • بوی بد دهان
  • خونریزی لثه

درمان نامرتبی دندان:

تنها راه اصلاح نامرتبی دندان ها ارتودنسی است. ارتودنتیست مورد و شدت نامرتبی را ارزیابی خواهد کرد و برنامه ای برای درمان تعیین خواهد کرد. در بیشتر موارد یک یا چند دندان باید کشیده شوند تا فضا برای مرتب کردن دندان ها به وجود آید. در موارد خفیف، دندان ها با استفاده از الاینر مرتب خواهد شد.

در کودکان، از دست رفتن زودهنگام دندان شیری از علل نامرتب شدن دندان های دائمی است. در این حالت، دندانپزشک با استفاده از فضا نگهدار به رشد صحیح دندان های دائمی در آینده کمک خواهد کرد. فضا نگهدار از نیاز به انجام درمان های ارتودنسی در آینده پیشگیری خواهد کرد.

منبع:

alignwisesmile

فاصله بین دندان و علت ابتلا به آن:

فاصله بین دندان به وجود فضای اضافه بین دندان ها اشاره دارد. این نوع فاصله می تواند در هر جایی از دهان دیده شود اما بیشتر بین دندان های پیشین قابل توجه است. این عارضه هم در بزرگسالان و هم کودکان دیده می شود. در کودکان این فاصله ممکن است با رشد دندان های دائمی از بین برود.

در برخی موارد فاصله کم و به ندرت قابل توجه است، در حالی که در برخی دیگر فاصله بیشتر است و یک مشکل زیبایی در نظر افراد به شمار می رود. در صورتی که فاصله بین دندان های خود را دوست ندارید، راه های زیادی برای کاهش این فاصله وجود دارد، اما ابتدا باید دلیل عارضه مشخص شود.

علت بروز فاصله بین دندان:

فاصله بین دندان علت منفرد ندارد، بلکه چندین عامل در کنار هم موجب بروز آن می شود. در برخی از افراد این عارضه به دلیل تفاوت سایز دندان و استخوان فک ایجاد می شود. فاصله زمانی شکل می گیرد که دندان نسبت به استخوان فک بسیار کوچک باشد. در نتیجه دندان ها از هم فاصله بیشتری می گیرند. سایز دندان و فک به وسیله ژنتیک به ارث می رسد. بنابراین ممکن است فاصله دندان ها در بین اعضای متعدد یک خانواده دیده شود.

در صورتی که بافت مرز خط لثه و دو دندان پیشین رشد بیش از حدی داشته باشد، فرد دچار این عارضه می شود. رشد بیش از حد این بافت باعث فاصله گرفتن دندان های پیشین فک بالا از هم می شود.

برخی از عادات نامناسب از دیگر علل ابتلا به این عارضه هستند. شیوع این عارضه در کودکانی که عادت به مکیدن انگشت خود دارند بیشتر است. حرکت مکش موجب وارد شدن فشار به دندان پیشین می شود و دندان را به جلو هل می دهد.

عادات نامناسبی مانند راندن زبان پشت دندان ها از دیگر علت ایجاد فاصله غیر طبیعی بین دندان هاست. در این حالت، زبان به جای اینکه برای بلع به سقف دهان بچسبد، پشت دندان قرار می گیرد و آن را به بیرون هل می دهد. دندانپزشکان این عارضه را رانش زبان می نامند.

بیماری لثه نیز موجب فاصله گرفتن دندان ها از همدیگر می شود. التهاب به لثه و بافت حامی دندان آسیب می زند. این امر باعث از دست رفتن دندان و فاصله گرفتن آنها از هم می شود. نشانه های بیماری لثه عبارتند از لثه های قرمز و متورم، تحلیل استخوان، از دست رفتن دندان ها و خونریزی لثه.

منبع:

healthline

در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل:

دندان عقل یا مولار سوم آخرین دندانی است که در دهان می روید و بین ۱۸ تا ۲۵ سالگی در دهان ظاهر می شود. رشد این دندان اغلب با درد، تورم و ناراحتی شدید همراه است. به همین دلیل است که بسیاری از افراد در این سن به دنبال درمان مشکل می روند. اما آیا در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل امکان دارد؟

ناراحتی و درد حاصل از رشد دندان عقل به دلیل نبود فضای کافی در دهان رخ می دهد. در نتیجه دندان عقل به دندان مجاور و استخوان فک فشار وارد می کند و موجب بروز درد می شود.

آیا در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل ممکن است؟

در هم ریختن دندان ها در اثر رشد نادرست دندان یا وجود فضای کم در دهان شایع است. بسیاری از افراد در اوایل نوجوانی تحت درمان های ارتودنسی قرار می گیرند. در این سن، دندان عقل کاملا شکل نگرفته است و در نتیجه در دهان ظاهر نمی شود. اما زمانی که دندان عقل رشد کند به دندان های مجاور فشار وارد می کند. در نتیجه بیمار دچار در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل به خصوص در ناحیه دندان های خلفی می شود.

در اثر بی توجهی به مشکل یا نکشیدن دندان عقل، ممکن است لبخندی که در پی درمان های طولانی ارتودنسی زیبا شده است یا لبخندی که به طور طبیعی زیبا بوده است، تراز و زیبایی خود را از دست بدهد.

در شرایطی که دندان عقل در طول دوره ارتودنسی رشد کند، ارتودنتیست فضای مورد نیاز برای رشد آن، زاویه دندان و مسیر احتمالی رشد را ارزیابی خواهد کرد. بدین ترتیب متخصص می تواند بر سر نیاز به کشیدن دندان تصمیم گیری کند.

بنابراین، برای تعیین وضعیت و مرحله رشد دندان عقل، انجام معاینه و رادیوگرافی کامل فک، قبل، حین و پس از درمان ضروری است. مراجعه به ارتودنیست سالی یک مرتبه می تواند از در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل جلوگیری کند. به همین دلیل مراجعه منظم و در فواصل شش ماهه به دندانپزشک ضروری است.

در موارد کمی که دندان عقل کاملا رشد می کند و وارد فضای دهان می شود و در عین حال سالم است، از آن می توان به عنوان دندان حامی برای درمان ارتودنسی استفاده کرد.

در صورتی که دندان عقلتان در آمده است، برای پیشگیری از مشکلات ناشی از رشد نادرست آن، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

alignwisesmile

مزایای اینویزیلاین برای بیماران

به دلیل مزایای اینویزیلاین این روش محبوبیت زیادی بین نوجوانان و جوانان دست یافته است. این روش درهای جدیدی را به سوی عده ای از بیماران باز کرده است که در غیر این صورت حاضر به شروع دوره درمانی خود نبودند. عده زیادی از بیماران به دلیل ظاهر قابل توجه بریس های سنتی این روش درمانی را ترجیح می دهند.

مزایای اینویزیلاین:

از مهم ترین مزایای اینویزیلاین شفاف بودن آن است. بدین ترتیب، بیمار می تواند بدون جلب توجه اطرافیان، دندان های خود را مرتب کند. این روش برای والدین، متخصصان، بازیگران، مدل ها، معلمان و سایر افرادی که در معرض دید عده زیادی قرار دارند، از مزیت بیشتری برخوردار است.

بهداشت دهان و دندان:

با استفاده از اینویزیلاین می توانید در هر زمان که مایل بودید به راحتی مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. هر بار که غذا می خورید، از خواب بیدار می شوید یا می خواهید به رختخواب بروید، کافی است تری الاینر را از دهان خود خارج کنید و مثل قبل مسواک بزنید.

چیزی بیشتر از مرتب کردن دندان ها:

با پیشگیری از در هم ریختگی دندان ها، فاصله بین دندان، مسائل مربوط به فک و بهبود تراز آن، اینویزیلاین به بهبود سلامت لثه و بافت اطراف کمک می کند. زمانی که دندان ها در محل صحیح خود قرار گیرند، دیگر لثه های بیمار به محلی برای تجمع باکتری ها تبدیل نخواهند شد. بهبود سلامت لثه نقش مهمی در سلامت دندان ها و کل بدن دارد.

غذا خوردن بدون محدودیت:

برخلاف بریس های سنتی، هر زمان که بخواهید می توانید اینویزیلاین را از دهان خود خارج کنید و هر چیزی خواستید بخورید. در دوره درمانی حتی می توانید از مواد غذایی سخت مانند پاپ کورن، سیب و شکلات های چسبناک نیز در حد اعتدال استفاده کنید.

دوره درمانی بدون درد:

لبه های پلاستیکی اینویزیلاین باعث بهبود راحتی بیمار می شود. با استفاده از این روش دیگر نیازی به نگرانی برای زخم شدن بافت نرم دهان به وسیله بریس های فلزی نیست. بنابراین نیازی به استفاده از وکس نیز برای پوشش دادن به لبه های تیز بریس نیست.

جلسات درمانی کمتر:

از دیگر مزایای اینویزیلاین نیاز به جلسات درمانی کمتر است. به طور متوسط بیمار باید هر شش تا هشت هفته به مطب دندانپزشک مراجعه کند. این برنامه درمانی منعطف به نفع والدین، بیمار و مسائل کاری و درسی او است.

نتایج درمانی موثر:

آخرین و مهم ترین مزیت اینوزیلاین اثربخشی یکسان با روش های سنتی ارتودنسی است.

منبع:

roederorthodontics

روش های کاهش درد اینویزیلاین:

بسیاری از بیمارانی که از اینویزیلاین استفاده می کنند از این روش رضایت کاملی دارند. این روش تفاوت عظیمی در زندگی نوجوانان و جوانان ایجاد کرد. امروزه این روش جایگزین بریس سنتی در درمان درهم ریختگی خفیف دندان شده است. با استفاده از این روش دیگر خبری از سیم و براکت نیست و بیمار می تواند به راحتی غذا بخورد و دندان هایش را تمیز کند. برخی از بیماران سوالاتی در مورد روش های کاهش درد اینویزیلاین دارند. با استفاده از این روش ها می توانید دوره درمانی راحت تری داشته باشید.

اینویزیلاین چطور کار می کند؟

اینویزیلاین شامل یک تری الاینر شفاف است که با استفاده از تکنولوژی کامپیوتری برای هر کس به صورت سفارشی ساخته می شود. هر دو هفته الاینر بیمار عوض می شود و با موقعیت جدید دندان ها سازگار می شود.

چرا دندان ها در طول درمان درد می گیرد:

بروز درد در ارتودنسی به دلیل تغییر موقعیت دندان ها به موقعیت ایده آل رخ می دهد. این تغییر موقعیت به تدریج رخ می دهد اما می تواند مانع از حرف زدن و غذا خوردن بیمار شود. با این حال، درد در درمان با اینیوزیلاین کمتر حس می شود و بیمار آن را راحت تر تحمل می کند.

درد چقدر زیاد است؟

خوشبختانه شدت درد در این روش زیاد نیست. هر گونه ناراحتی که در طول درمان حس شود، قابل مدیریت است. با استفاده از روش های کاهش درد اینویزیلاین می توانید دوره درمان راحت تری داشته باشید.

روش های کاهش درد اینویزیلاین:

مسکن های بدون نسخه:

اگر دندان هایتان کمی دردناک هستند، با استفاده از مسکن های بدون نسخه می توانید درد را تا حد زیادی کنترل کنید. دارو را طبق دستور مصرف کنید.

استفاده از الاینر جدید قبل از خواب:

ناراحتی و درد بیمار در چند ساعت اول پس از تعویض الاینر بیشتر است. برای کاهش این درد و ناراحتی، بهتر است الاینر جدید را درست قبل از خواب در دهان قرار دهید. در نتیجه با این کار، در ساعت اوج درد خواب هستید.

غذای نرم:

در چند روز اول پس از استفاده از الاینر جدید درد بیشتر است. به عنوان یکی از روش های کاهش درد اینویزیلاین می توانید تا چند روز از غذاهایی استفاده کنید که به جویدن کمتری نیاز دارند. این کار به نظر جزئی می رسد، اما همین گام های کوچک تاثیر زیادی دارند.

یخ:

هنوز هم درد دارید؟ مکیدن یخ می تواند با بی حس کردن دهان کمی از درد شما را کاهش دهد. برای مکیدن یخ الاینر را از دهان خود خارج کنید و هرگز یخ را نجوید.

تبعیت از برنامه درمانی:

از برنامه ای که دندانپزشک به شما داده است تبعیت کنید. الاینر را به اندازه ساعات توصیه شده در دهان قرار دهید. ست جدید را درست در زمان مقرر تعویض کنید. عوض کردن الاینر زودتر یا دیرتر از برنامه درمانی باعث تشدید درد در بیمار می شود.

منبع:

gardencitysmiles

مزایای ایمپلنت کوتاه برای بیماران و دندانپزشکان:

ایمپلنت کوتاه (short implants) از ابداعات جدید در حوزه کاشت دندان است که با ساختار و طراحی منحصر به فرد خود کاربرد و زیبایی را به دهان بیماران باز می گرداند. معمولا کاشت ایمپلنت در تمام بیماران ممکن نیست. محل از دست رفتن دندان، تراکم استخوانی، سن بیمار و ارتفاع استخوان محل دریافت ایمپلنت از عواملی است که موفقیت دریافت ایمپلنت را تعیین می کنند. مزایای ایمپلنت کوتاه یکی از این مشکلات یعنی ارتفاع استخوان را رفع نموده و طیف بیماران را گسترش داده است.

ایمپلنت کوتاه:

در محیط بالینی چالش برانگیز دندانپزشکی، انعطاف پذیری ایمپلنت کوتاه کار را برای دندانپزشکان ساده تر کرده است. این ابزار امکان اجتناب از ساختارهای حیاتی دهان و فک را برای دندانپزشکان فراهم کرده است. در نتیجه دندانپزشک می تواند با اعتماد به نفس و آرامش بیشتری کار کند. از سوی دیگر اغلب بیماران به جراحی سنگین پیوند استخوان در ناحیه فک نیاز دارند.

روش های جدید کاشت ایمپلنت تمرکز خود را بر رفع این نیاز معطوف کرده اند. ایمپلنت کوتاه یکی از راه حل هایی است که نیاز به جراحی پیوند استخوان را در بیماران مرتفع کرده است. با وجود این نوع ایمپلنت، دیگر ایمپلنت های بلندتر لزوما بهتر نیستند. گاهی در شرایط بالینی خاص، این نوع ایمپلنت راه حل بهتری برای بیمار به شمار می رود.

مزایای ایمپلنت کوتاه برای دندانپزشکان:

واقعیت بالینی این است که بسیاری از بیماران کاندیدای دریافت ایمپلنت از ارتفاع محدودی در ناحیه استخوان فک برخوردار هستند. در این شرایط قرارگیری ایمپلنت های بلند با خطراتی برای سینوس ماگزیلاری و اعصاب آلوئولار فک پایین همراه است. آسیب به این اعصاب می تواند صدماتی دائمی به حواس بیمار در ناحیه صورت وارد کند.

پارگی سینوس از دیگر عوارض محتمل است که درمان آن به زمان زیاد و تکنیک های متعدد نیاز دارد. البته روش های پیوند استخوان توانسته این خطرات را تا حد زیادی مرتفع سازد. اما هنوز هم بسیاری از بیماران به دلیل زمان مورد نیاز برای انجام درمان و هزینه های مالی آن از انجام درمان خودداری می کنند. در عین حال، جراحی پیوند استخوان دارای خطرات ذاتی و عوارض مختص به خود است که بسیاری از بیماران زیر بار آن نمی روند. ایمپلنت کوتاه درمانی ساده تر، با هزینه کمتر و نتایج قابل پیش بینی تر است که می تواند دریافت ایمپلنت را در طیف زیادی از بیماران ممکن سازد.

مزایای ایمپلنت کوتاه برای بیماران:

با استفاده از ایمپلنت کوتاه، بیمارانی که فاقد ارتفاع کافی استخوان در ناحیه فک هستند می توانند از خطرات ذاتی و هزینه های جراحی پیوند استخوان دوری کنند. به علاوه با استفاده از این روش زمان بهبودی زخم به نحو قابل توجهی کاهش می یابد.

منبع:

bicon

بریج دندان چیست و از چه اجزایی تشکیل شده است؟

بریج دندان یا پروتز متحرک ثابت، جایگزین یک یا چند دندان از دست رفته می شود. بریج دندان به یکی از یه روش زیر حمایت می شود:

  • دندان طبیعی
  • ایمپلنت
  • ترکیبی از دندان طبیعی و ایمپلنت

بریج سنتی از یک روکش برای هر یک از دندان های مجاور و یک دندان مصنوعی در وسط روکش ساخته می شود. روکش ها با دندان طبیعی یا ایمپلنت حمایت می شوند. دندان مصنوعی در وسط روکش ها این فضای خالی را پر می کند.

اگر دندانهای زیر روکش سالم و قوی باشند، به احتمال زیاد نیازی به عصب کشی نخواهد بود. با این حال، بخشی از دندان تراشیده می شود تا فضای کافی برای روکش ایجاد شود. در غیر این صورت، ابتدا دندان عصب کشی می شود و بعد برای جای گیری روکش آماده می شود. بریج های سنتی یا از پرسلین متصل به فلز یا سرامیک ساخته می شود.

انواع بریج دندان:

بریج دندان انواع دیگری نیز دارد. بریج کانتی لور در دهان توسط یک یا چند تاج تنها در یک طرف فضای خالی حمایت می شود. بریج مری لند از یک قاب فلزی با بال هایی در هر طرف ساخته می شود. بال ها به پشت دندان های موجود متصل می شوند. دندان مصنوعی به قاب متصل می شود. این نوع بریج تحت عنوان بریج متصل به رزین شناخته می شود.

بریج متصل شده به اندازه بریج سنتی گران نیست. این بدان دلیل است که دندان های مجاور به آماده سازی کمتری نیاز دارند و به روکش نیازی نیست. با این حال، استحکام این روش به اندازه روش های سنتی نیست. استحکام این نوع بریج به طول بال نیز بستگی دارد زیرا گاهی برای پیشگیری از آسیب به لثه بال باید کوچک باشد.

دریافت بریج به حداقل دو جلسه درمانی و گاهی بیشتر نیاز دارد. در جلسه اول، دندانپزشک دندان طبیعی را آماده می کند و آن را با روکش موقت پوشش می دهد. سپس دندانپزشک از دندان ها قالبی تهیه می کند و آن را به آزمایشگاه می فرستد.

بریج دندان در جلسات درمانی بعدی روی دندان قرار می گیرد. به طور میانگین بریج بین ۵ تا ۷ سال داوم می آورد. دلیل اصلی نیاز به تعویض روکش، پوسیدگی دندان مجاور زیر روکش است. این نوع پوسیدگی به دلیل عدم رعایت بهداشت دهان و دندان رخ می دهد. با رعایت بهداشت دهان و دندان، که شامل نخ دندان کشیدن زیر بریج می شود، طول عمر دندان ها بیشتر می شود.

اگر دندان های خود را از دست داده اید، برای بررسی گزینه های درمان با ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

مزایای بریج دندان برای بیماران

بازسازی دندان های از دست رفته با استفاده از بریج مزایای زیادی دارد. با مراقبت و نگهداری صحیح، بریج می تواند راحتی، زیبایی و عملکرد طبیعی دندان را دوباره برای بیمار فراهم کند. در عین حال، بیمار در مدت بسیار کوتاهی به آن عادت می کند. سایر مزایای بریج دندان عبارتند از:

مزایای بریج دندان:

پروتز ثابت:

به دلیل همین مزیت، بسیاری از بیماران این روش را به دندان مصنوعی قابل جابه جایی ترجیح می دهند. بریج با استفاده از سیمان مخصوص به دندان های مجاور متصل می شود و قابل جابه جایی نیست. بسیاری از بیماران با این روش احساس راحتی بیشتری نسبت به پروتزهای جزئی دارند. در این روش نیازی نیست بیمار هر شب پروتز را از دهان خارج کند و با محلول مخصوص بشوید.

عادت کردن به بریج در زمان کوتاه:

بریج پروتز سبک وزنی است. پس از اتصال به دندان مجاور، عادت کردن به بریج کمتر از پروتز دندان مصنوعی طول می کشد که سنگین تر و بزرگ تر است. حرف زدن و غذا خوردن با بریج با اطمینان بیشتری همراه است.

راحتی در جویدن:

راحتی در جویدن به دلیل انتقال نیرو به دندان مجاور و نه لثه های زیر بریج است. بنابراین دندان می تواند عملکردی طبیعی داشته باشد. در مقایسه، دندان مصنوعی جزئی کاملا روی لثه تکیه دارد و عملکرد جویدن با استفاده از لثه انجام می گیرد.

زیبایی بیشتر:

زیبایی و طبیعی بودن از مزایای بریج دندان است. در مواردی که بیمار در مورد زیبایی لبخند خود حساسیت دارد، توصیه می شود که از بریج پرسلین استفاده شود که به لحاظ زیبایی در اولویت قرار دارند.

جلسات معاینه کمتر:

بریج در تنها دو جلسه انجام می شود. در حالی که دندان مصنوعی جزئی به حداقل ۴ جلسه درمانی نیاز دارد. از سوی دیگر، درمان با ایمپلنت به پروسه ای حدود ۳ تا ۶ ماه نیاز دارد و در این مدت بیمار چندین مرتبه تحت جراحی قرار خواهد گرفت. در حالی که سرعت درمان از مزایای بریج دندان است.

طول عمر بالا:

برای اطمینان از این امر، از بریج دندان باید به خوبی مراقبت شود. پیش از این در مورد روش های مراقبت از بریج دندان توضیح داده شد.

برای جایگزینی یک دندان از دست رفته گزینه های زیادی وجود دارد که هر یک با مزایا و معایبی همراه هستند. در صورتی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اید، برای بررسی گزینه های درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

infodentis

دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان: نکات مهم

اگر به زودی قرار است تحت یکی از اعمال جراحی دهان و فک مانند کشیدن دندان قرار گیرید، احتمالا کمی در مورد روند درمانی نگران هستید. اگر تا به حال تحت جراحی قرار نگرفته اید، بهتر است از دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان اطلاع داشته باشید.

دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان: شب قبل

اول از همه، از کسی بخواهید فردا شما را به مطب دندانپزشک ببرد و بیاورد. مهم نیست که احساس کنید می توانید این کار را خودتان انجام دهید. بهتر است کسی همراه شما بیاید. این نکته به ویژه در صورت استفاده از بی حسی وریدی اهمیت بیشتری دارد.

رژیم غذایی پیش از جراحی:

در اغلب موارد، لازم است پیش از جراحی چیزی نخورید. بهتر است این دوره بین ۸ تا ۱۲ ساعت باشد. پس نمی توانید بلافاصله قبل از جراحی چیزی بخورید. تنها استثنا در مورد افراد دیابتی اعمال می شود که می توانند صبحانه بخورند. در این صورت، پیش از رفتن به مطب دندانپزشک، حتما دندان های خود را به طور کامل تمیز کنید.

دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان: روز جراحی

انتخاب کلینیک و دندانپزشکی که به او اطمینان دارید، نگرانی شما را کاهش می دهد. پیش از ترک منزل تمام داروهای تجویز شده را مصرف کنید. قبل از شروع جراحی از بی حس شدن کامل موضع اطمینان حاصل کنید و وضعیت خود را با دندانپزشک در میان بگذارید.

دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان: دوره بهبودی

۲۴ ساعت اول پس از جراحی به اندازه خود زمان جراحی اهمیت دارد. از دستورالعمل های دندانپزشک خود پیروی کنید و رژیم غذایی نرم و سوپ ها را برای تغذیه انتخاب کنید. بهتر است موادی را برای خوردن انتخاب کنید که حاوی مقدار زیادی ویتامین C و A هستند. از مصرف غذاهای سخت و ترد تا چند هفته پس از جراحی خودداری کنید. حتی اگر احساس می کنید که می توانید هر غذایی را مصرف کنید، بهتر است از دستورالعمل دندانپزشک خود پیروی کنید.

مواد غذایی و نوشیدنی های ممنوعه:

غذاها و نوشیدنی هایی را مصرف کنید که در دمای اتاق هستند. از مصرف غذاهای بسیار داغ و بسیار سرد خودداری کنید. تا زمانی که اثر بی حسی از بین نرفته است، چیزی نخورید؛ در غیر این صورت ممکن است به بافت دهان خود آسیب بزنید. تا ۲۴ ساعت پس از جراحی از نی برای نوشیدن استفاده نکنید.

پس از جراحی به شما نکات مهم دوره بهبودی گفته می شود. سایر دستورالعمل های آمادگی برای جراحی دهان را از دندانپزشک خود دریافت کنید و آنها را به طور کامل رعایت کنید.

منبع:

drmassiah

جدول زمانی کاشت ایمپلنت: برنامه درمانی کلی

ایمپلنت دندان گزینه ای بادوام و ایمن برای جایگزینی دندان های از دست رفته است. این روش که با استفاده از جراحی انجام می گیرد کمی هزینه بر است اما در عوض لبخند زیبا و باکیفیتی به شما ارائه می دهد. اطلاع از روند درمانی و جدول زمانی کاشت ایمپلنت می تواند به بیماران در آگاهی بیشتر از نحوه انجام کار کمک کند.

جراحی ایمپلنت دندان روشی است که در آن پست های پیچ مانند در فک قرار داده می شود که به عنوان ریشه دندان عمل می کنند. در طول دوره بهبودی، پیچ های تیتانیومی به فک جوش می خورند. سپس یک دندان مصنوعی به ایمپلنت متصل می شود و کارکرد و زیبایی دهان را به آن باز می بخشد.

جدول زمانی کاشت ایمپلنت:

مدت زمان درمان ایمپلنت به دو عامل بستگی دارد: سرعت بهبودی بدن و وضعیت فک. بهترین افراد برای دریافت ایمپلنت کسانی هستند که از سلامت عمومی خوبی برخوردار هستند و تنها یک دندان را از دست داده اند. این دسته بیماران باید از تراکم کافی در استخوان فک و بافت لثه سالم برای حمایت از ایمپلنت برخوردار باشند. در صورتی که بیمار فاقد این شرایط باشد، روش های مکمل دیگری نیز در جدول زمانی کاشت ایمپلنت گنجانده می شود.

یک برنامه درمانی روتین بدین ترتیب پیش می رود:

معاینه و مشاوره:

دندانپزشک روند کاشت ایمپلنت را با بیمار به طور کامل در میان می گذارد. سپس وضعیت دندان، لثه و فک بیمار بررسی می شود. در این مرحله از رادیوگرافی و سایر تجهیزات مدرن برای تشخیص بهتر وضعیت دندان و استخوان فک استفاده می شود. سابقه پزشکی بیمار نیز گرفته می شود. سپس برنامه درمان مشخص شده و با بیمار مشورت می شود.

درمان های مکمل:

در این مرحله درمان های پیش نیاز دریافت ایمپلنت مانند سینوس لیفت یا پیوند استخوان برای بیمار انجام می شود. به طور کلی این مرحله بین ۴ تا ۶ ماه طول می کشد و دوره درمان را افزایش می دهد.

جراحی ایمپلنت:

برای کاشت ایمپلنت در فک، جراح برشی در لثه می دهد و سوراخی در استخوان فک ایجاد می کند. ایمپلنت همانند پیچ است و از تیتانیوم ساخته می شود. پذیرش این ماده توسط بدن با کمترین عوارض همراه است. زمانی که ایمپلنت در جای خود در فک قرار داده شد، بافت لثه بخیه می شود.

جوش خوردن ایمپلنت به فک:

گام بعدی انتظار برای بهبودی بدن و جوش خوردن ایمپلنت به استخوان فک است که اصطلاحا osseointegration خوانده می شود. این دوره حدود شش ماه طول می کشد اما همه چیز به سرعت بهبودی بدن بستگی دارد. اتصال ایمپلنت به فک پایه ای محکم برای پروتز ایجاد می کند.

افزودن اباتمنت:

در این جلسه درمانی، ایمپلنت باز می شود و قطعه ای پست مانند به نام اباتمنت روی آن متصل می شود. در نهایت دندان پروتز روی این قطعه سوار می شود. در این مرحله دوباره باید حدود دو تا سه هفته صبر کرد تا بافت لثه دور اباتمنت رشد کند.

در برخی موارد امکان اتصال اباتمنت در جراحی اول وجود دارد. بدین ترتیب این قطعه در کل دوره بهبودی در دهان دیده می شود. اما برخی از بیماران ترجیح می دهند اباتمنت در این دوره طولانی در دهان دیده نشود. به همین دلیل این قطعه در جراحی دوم در جای خود نصب می شود.

اتصال پروتز:

تاج یا پروتز دندان پس از بهبودی لثه ها روی اباتمنت سوار می شود. برای اطمینان از تناسب کامل پروتز با دهان، از روش های مدرن قالب گیری و تصویر برداری سه بعدی استفاده می شود. سپس قالب به آزمایشگاه فرستاده می شود و ظرف دو هفته پروتز برای بیمار ساخته می شود.

جدول زمانی کاشت ایمپلنت در هر بیمار بسته به شرایط وی و نوع ایمپلنت انتخاب شده متفاوت است. آنچه گذشت تنها روندی کلی برای عموم افراد است. برای دریافت مشاوره و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

cosmeticdentistryedmonton