اپن بایت چیست و راه درمان آن چگونه است؟

آیا تا به حال در حین روی هم قرار گرفتن دندان ها متوجه وجود فاصله ای بین ردیف بالا و پایین شده اید؟ به این مشکل اصطلاحاً اپن بایت گفته می شود. این ناهنجاری اغلب توسط ارتودنتیست و با همکاری جراح فک، صورت و دهان برطرف می شود.

انواع اپن بایت:

اپن بایت به ۳ نوع تقسیم می شود:

  • قدامی: در هنگام بسته بودن دندان ها، بین دندانهای جلوی مخالف هیچ گونه همپوشانی وجود ندارد.
  • خلفی: در هنگام بسته بودن دندان ها، بین دندان های پشتی فاصله وجود دارد.
  • ناقص: در هنگام بسته بودن، دندان های فک پایین دندان های فوقانی یا بافت های نرم درونی دهان را لمس نمی کنند.

علل:

ماندن سایر ناهنجاری های دهانی، اپن بایت نیز تحت تأثیر ژنتیک و عوامل خارجی به وجود می آید. در بسیاری از موارد، این ناهنجاری در اثر عوامل متعدد ایجاد می شود که اشاره به یکی از آنها دشوار است.

علل زیر محتمل است:

  • چهره طولانی به دلیل رشد استخوان
  • عادت به مکیدن انگشت یا جویدن شی خارجی در سن پایین
  • عادت به فشار دادن زبان پشت دندان

مشکلات این عارضه:

علت اصلی تمایل به درمان این ناهنجاری مسلما به دلایل زیبایی شناختی است. این ناهنجاری می تواند روی لبخند فرد تأثیر بگذارد و اعتماد به نفس وی را تحت شعاع قرار دهد.

در عین حال، به دلیل عدم تطابق دندان ها و قرارگیری آنها در موقعیت نادرست، تلفظ برخی حروف نیز دشوار می شود. بنابراین حرف زدن فرد نیز تحت تأثیر این مشکل قرار می گیرد.

درمان:

روش های زیر برای درمان پیشنهاد می شود. هر چند که این روش ها صرفاً برای موارد شدید به کار می رود و اصولاً ناهنجاری های خفیف نادیده گرفته می شوند.

استفاده از بریس و هدگیر:

در مواردی که بیمار نوجوان یا کودک است و رشد وی متوقف نشده است، می توان از درمان ارتودنسی برای رفع مشکل استفاده کرد. از این روش برای قرار دادن دندان ها در موقعیت صحیح استفاده می شود. با این وجود در صورت عدم حذف عادات ایجاد کننده ناهنجاری، درمان نتیجه ای نخواهد داشت.

استفاده از جراحی:

در مواردی که فردی بزرگسال دچار این مشکل باشد، به دلیل توقف رشد می توان از جراحی فک استفاده کرد. این روش دائمی تر و نتیجه بهتری نسبت به ارتودنسی دارد. در این روش استخوان های فک برای اصلاح جدا شده و مجددا تنظیم می شوند. در نهایت پس از جراحی برای اصلاح قرارگیری دندان ها از درمان ارتودنسی استفاده می شود. این روش درمانی در مجموع ممکن است چند سال به طول بیانجامد.

منبع

intelligentdental

جراحی ارتوگناتیک: علت و هزینه های درمان

جراحی ارتوگناتیک یا جراحی ارتودنسی یک عمل جراحی اصلاحی است که فک شما را تنظیم می کند و اصلاحات مورد نیاز بر روی دندان ها را انجام می دهد. در این جراحی اصلاحات اسکلتی که بیمار به آن نیاز دارد انجام می شود. در این مطلب به روش های درمانی، پروسه جراحی و هزینه های جراحی می پردازیم.

 

جراحی ارتوگناتیک چیست؟

این جراحی توسط یک جراح دهان و فک و صورت (OMS) و یک ارتودنتیست در یک مرکز بیمارستانی برای صاف کردن و جابجایی فک با استفاده از صفحات جراحی یا قالب ها، پیچ و سیم انجام می شود.

علت درمان:

هدف اصلی درمان رفع ناهنجاری شدید فک و دندان هاست که باعث بروز مشکلاتی در عملکرد روزانه مانند گفتار، جویدن غذا و یا حتی خواب می شود. به دلیل این مشکلات ممکن است فرد دچار سردردهای مداوم، درد در مفاصل فک و ناراحتی های پریودنتال شود.

شرایط زیر نیازمند جراحی ارتوگناتیک است:

  • نقائص مادرزادی
  • درد مفاصل فک
  • تنفس ناخواسته از راه دهان
  • ناتوانی لب در بسته شدن بدون کشیدن
  • تروما یا آسیب به فک و صورت
  • اپن بایت
  • ناهنجاری فک پایین

تاثیر ارتودنسی در درمان:

اگرچه ممکن است کودکان دچار عارضه های مادرزادی خاصی باشند که جراحی را برای آنها ضروری سازد، اما این اتفاق تنها بعد از اتمام رشد آنان امکان پذیر است.  این سن برای دختران معمولا حدود ۱۳ تا ۱۵ سال و برای پسران ۱۶ تا ۱۸ سال است. با این حال، تشخیص زودهنگام و شروع درمان ارتودنسی ممکن است فرد را به طور کلی از جراحی ارتوگناتیک بی نیاز کند.

معمولا ۹ تا ۱۸ ماه قبل از جراحی فرد از بریس های ارتودنسی استفاده خواهد کرد. بعد از جراحی فک، ارتودنتیست کار تنظیم دندان ها را تمام خواهد کرد و در نهایت بریس ها برداشته خواهند شد. کل پروسه ارتودنسی، از جمله جراحی، ممکن است یک تا سه سال طول بکشد.

خطرات طول درمان:

عمل جراحی معمولا یک تا سه ساعت طول می کشد. جراحی نیاز به بیهوشی عمومی دارد که عاری از خطرات محتمل در این گونه جراحی های پیچیده نیست. این خطرات عبارتند از: درد، تورم، خونریزی، عفونت و واکنش های جانبی به بیهوشی. به لحاظ تئوری عارضه هایی مانند آسیب به استخوان یا لثه و بی حسی در نواحی صورت محتمل است. بعد از جراحی معمولا بیمار برای یک یا دو روز در بیمارستان بستری می شود و یک دوره شش هفته ای بهبودی را در خانه طی خواهد کرد.

برای بهبودی هرچه سریع تر، تبعیت از دستورالعمل های جراح ضروری است. معمولا تغذیه تا چند روز با غذاهای نرم شروع می شود و پس از آن طبق توصیه پزشک ادامه می یابد.

هزینه جراحی ارتوگناتیک:

جراحی ارتوگناتیک همانند اغلب جراحی های حوزه دهان و صورت نیازمند همکاری چندین جراح در کنار یکدیگر است. به طور کلی زیبایی و به دست آوردن عملکرد صحیح دندان ها ارزشی بیش از هزینه شما دارد. هزینه عمل جراحی ارتوگناتیک شامل هزینه های جراح (جراح فک و ارتودنتیست)، هزینه بیمارستان، هزینه ارتودنسی، هزینه های بیهوشی و داروهای مسکن است. با این حال، هزینه های نهایی بسته به شرایط خاص درمانی هر فرد می تواند متفاوت باشد.

منبع

colgate

انتخاب دندانپزشک خوب: فاکتورهای اصلی

انتخاب دندانپزشک خوب برای رفع نیازهای دندانپزشکی خود، نیاز به آشنایی با زمینه های مختلف دندانپزشکی دارد. هرچه بیشتر با تفاوت های رشته های دندانپزشکی آشنا شوید، در جستجوی خود موفق تر خواهید بود.

شروع جستجو:

معمولا بهترین محل برای شروع، دندانپزشک خانوادگی یا عمومی است. دندانپزشک عمومی اجازه تشخیص عارضه های دندانپزشکی و دهان، ایجاد برنامه های درمانی و ارائه برخی درمان های خاص را دارد. در صورت لزوم، دندانپزشکان عمومی می توانند شما را به متخصص (مانند ارتودنتیست) ارجاع دهند.

دستیار دندانپزشک:

دندانپزشکان با کمک دستیار دندانپزشکی به شما خدمات درمانی ارائه می دهد.  دستیار دندانپزشک کارهای لازم در طول ترمیم دندان، آماده کردن لوازم بیهوشی و بیحسی، گرفتن رادیوگرافی و سایر وظایف عمومی را انجام می دهد. طبق قانون دستیار باید زیر نظر دندانپزشک و به تایید وی کار کند.

۱۲ فاکتور برای انتخاب دندانپزشک خوب:

  • ارزیابی مدت زمان فعالیت وی.
  • پرسش در مورد تجربه پزشک در زمینه پروسه مورد نظر برای شما و میانگین زمان لازم برای یافتن تجربه در این زمینه.
  • گرفتن مشاوره برای ارجاع دندانپزشکی در صورت عدم انجام برخی روندهای درمانی توسط دندان پزشک.
  • بررسی تمام روش های ممکن برای حل مشکل شما و در نظر گرفتن تمام جوانب مثبت و منفی.
  • بررسی عضویت دندانپزشک در انجمن های حرفه ای دندانپزشکی. برخی از انجمن ها با ارائه دوره های مداوم، اعضای خود را از آخرین روش ها و تحولات باخبر می کنند.
  • بررسی ساعات کار و احتمال ارائه خدمات اورژانس در کلینیک یا مطب.
  • بررسی خدمات ارائه شده برای راحتی بیمار مانند داروهای آرامبخش یا اکسید نیتروژن برای کودکان، امکانات رفاهی مانند موسیقی یا اتاق بازی برای کودکان.
  • استفاده از لیزرهای دندانی به عنوان جایگزینی برای ابزارهای دندانپزشکی سنتی مانند دریل حفاری دندان.
  • مشاهده آلبوم دندانپزشک در مورد مشکلات زیبایی و پرسش از بیماران وی.
  • بررسی هزینه های دندانپزشکی قبل از درمان. کل هزینه های دندانپزشکی شامل هزینه های درمان، هزینه های بیهوشی و هزینه خدمات می شود. برخی بیمه ها صرفا پوشش های خاصی دارند یا استفاده از برخی روش ها (مانند آمالگام به جای گلاس یونومر) ارزان تر است. در این مورد با دندانپزشک مشورت کنید. دندانپزشک خوب علاوه بر ارائه درمان، به فکر هزینه های شما نیز هست.
  • محل مطب یا کلینیک. برخی روش های درمانی نیاز به چند بار مراجعه دارند. بنابراین محل کلینیک برای شما مهم است.
  • رفتار تیم دندانپزشکی. برای انتخاب دندانپزشک خوب باید کل تیم وی را نیز در نظر بگیرید. اگر قرار است مدتی طولانی به این محل رفت و آمد داشته باشید باید با این افراد احساس راحتی کنید.

منبع

yourdentistryguide

تمیز کردن ریتینر: روش های ساده و سریع

اکثر افراد حتی نمی توانند به چندین روز متوالی بدون مسواک زدن فکر کنند. اما گاهی می توان کاربرانی را یافت که ریتینر خود را مدت های طویل تمیز نمی کنند. تمیز کردن ریتینر ارتودنسی نقش زیادی در سلامت دهان و دندان شما دارد.

باکتری هایی که بر روی دندان زندگی می کنند می تواند روی ریتینر نیز شکل بگیرند. بنابراین قراردادن یک ریتینر کثیف در دهان مانند قرار دادن لانه باکتری ها در مجاورت دندان و لثه است.

اگر نمی دانید ریتینر خود را چگونه تمیز کنید با ما در این مطلب همراه باشید. هرچند که هر فرد باید به توصیه های دندان پزشک خود رجوع کند.

تمیز کردن ریتینر:

افراد باید هر روز پس از مسواک زدن دندان های خود، با استفاده از یک برس نرم ریتینر خود را نیز تمیز کنند. تمیز کردن اساسی آن نیز باید یک بار در هفته انجام شود.

علائم نیاز به تمیز کردن ریتینر:

نشانه های زیر خبر از نیاز به تمیز کردن آن دارد:

  • بو و طعم بد در ریتینر
  • وجود یک فیلم پلاک روی ریتینر
  • ریتینر ابری به نظر می رسد.
  • بیش از یک هفته پیش تمیز شده است.
  • نقاط سفیدی روی آن به نظر می رسد.

لکه های سفید می تواند نشانه تجمع مواد معدنی (تارتار) باشد که باعث حفره در دندان می شوند.

یکی دیگر از نشانه های لزوم تمیز کردن آن، خراب شدن یا ترک خوردن مداوم ریتینر است. همانطور که باکتری ها به دندان آسیب می زنند به آن نیز می توانند آسیب وارد کنند.

چند راه برای تمیز کردن ریتینر:

در ادامه راه هایی برای تمیز کردن و نگهداری از ریتینر به شما پیشنهاد شده است.

آب:

با رعایت موارد زیر در ارتباط با ریتینر می توانید عمر آن را افزایش دهید

  • آب ریتینر را به تنهایی تمیز نمی کند، اما مصرف زیاد آب در طول روز می تواند مانع از رشد بیش از حد باکتری ها شود.
  • مرطوب نگه داشتن ریتینر از ایجاد آسیب در آن پیشگیری می کند.
  • اگر در طول روز احساس می کنید ریتینر کثیف است، می توانید چند بار آب قرقره کنید.
  • نوشابه و سایر نوشیدنی های شیرین گازدار می توانند، مانند دندان، ریتینر را نیز از بین ببرند. قبل از مصرف این نوشیدنی ها ریتینر را از دهان خود خارج کنید.
  • ریتینر های خشک آسیب می بینند. شب ها ریتینر را در آب قرار دهید.

خمیر دندان:

هنگامی که مسواک زدن دندان ها را انجام می دهید، ریتینر را نیز با استفاده از خمیر دندان (به غیر از سفیدکننده) و مسواکی با برس نرم تمیز کنید.

تمیز کننده دندان مصنوعی:

تمیز کردن ریتینر با تمیز کننده دندان مصنوعی به صورت گاه به گاه، به خصوص اگر گزینه دیگری در دسترس نباشد، ایرادی ندارد. با این حال فراموش نکنید که تمیز کننده دندان مصنوعی می تواند پس از مدتی ریتینر را زرد کند.

  • برای استفاده از این روش ابتدا ریتینر را بشویید سپس ۲۰ دقیقه در تمیز کننده دندان مصنوعی قرار دهید.
  • در آخر رریتنر را با استفاده از برس و خمیردندان به خوبی بشویید.
  • چنانچه بعد از استفاده هنوز هم ریتینر طعم تمیز کننده را داشت باید به شستشوی آن با آب و برس ادامه دهید.

بهتر است از این روش بیش از ماهی یک بار استفاده نکنید.

جوش شیرین:

جوش شیرین می تواند به عنوان یک ضد عفونی کننده استفاده شود. این ماده می تواند باکتری ها را بدون آسیب رساندن به دهان کنترل کند. در عین حال می تواند ریتینرهای زرد شده را نیز سفید کند.

برای استفاده از جوش شیرین، خمیری حاوی نیمی آب و نیمی جوش شیرین درست کنید. مخلوط غلیظ را روی ریتینر بچسبانید. سپس همانند خمیردندان با استفاده از مسواک ریتینر را تمیز کنید.

سرکه:

سرکه سفید یک ضد عفونی کننده ملایم است که می تواند بوها و باقی مانده مواد را از بین ببرد. در یک ظرف کوچک مخلوطی از نیمی سرکه سفید و نیمی آب گرم درست کنید. سپس ریتینر را به مدت ۲۰ دقیقه در مخلوط قرار دهید.

دهانشویه:

دهانشویه برای مبارزه با پلاک، باکتری ها و دیگر رسوب ها در دهان طراحی شده است. اگر گزینه های دیگری در دسترس نباشد، می توانید از دهان شویه برای تمیز کردن ریتینر خود استفاده کنید. با این حال استفاده دائمی از این روش ایده آل نیست و ممکن است کار تمیزی را به طور کامل انجام ندهد.

دهانشویه، حاوی الکل، نیز می تواند ریتینر و دهان را خشک کند.

پاک کننده ریتینر:

بعضی از تولیدکنندگان ریتینر مایع تمیزکننده آن را نیز تولید می کنند. برای کسانی که زمان و علاقه استفاده از راه حل های خانگی را ندارند، این محصولات گزینه مقرون به صرفه ای هستند.

روش استفاده ذکر شده روی بسته بندی را دنبال کنید. برخی از محصولات برای استفاده شبانه ساخته شده اند. برخی برای تمام انواع ریتینرها مناسب نیستند و برخی نباید برای دندان و لثه های حساس مورد استفاده قرار گیرد.

افسانه هایی درباره تمیز کردن ریتینر:

افراد نباید ادعاهای زیر را درباره ریتینر باور کنند:

  • تا زمانی که دندان های خود را مسواک می زنید و در زمان استفاده از ریتینر چیزی نمی خورید، ریتینر تمیز است.
  • محلول تمیز کننده ریتینر برای آن یا دندان هایتان مناسب نیست.
  • پروبیوتیک ها یا سایر مکمل ها، بدون تمیز کردن، دهان و ریتینر شما را سالم نگه می دارند.
  • بعضی از افراد نیز بر این باورند که مسواک زدن ریتینر باعث خراش آن می شود. درست است که نباید برخی از ریتینرها را مسواک کرد، اما اگر چنین اجازه ای از دندان پزشک خود دارید، مشکلی وجود ندارد.

منبع

medicalnewstoday

حفره خشک دندان: علائم، ریسک فاکتور، درمان

هیچ کس دوست ندارد دندانش را بکشد. اما ابتلا به حفره خشک دندان پس از کشیدن آن می تواند این کابوس را وحشتناک تر هم کند. خوشبختانه با مراقبت مناسب، می توان از ابتلا به حفره خشک دندان پیشگیری کرد. به هر حال این مشکل عارضه ای کوتاه مدت است که با درمان مناسب حل می شود.

حفره خشک دندان چیست؟

حفره خشک دندان که استئوتومی آلوئولار نیز خوانده می شود، عارضه ای دردناک است که گاهی اوقات پس از کشیدن دندان بروز می یابد.

پس از کشیدن دندان، به طور معمول در جای دندان لخته شدن خون شکل می گیرد. لخته خون از استخوان ها، بافت ها و اعصاب های زیر حفاظت می کند تا محل زخم بهبود یابد.

در صورت بروز حفره خشک دندان لخته خون ایجاد نمی شود یا از بین می رود. در نتیجه استخوان و اعصاب در معرض محیط دهان قرار می دهد.

عوامل خطر:

همه کسانی که دندان خود را می کشند به حفره خشک دندان مبتلا نمی شود. دندان پزشکان دلیل ابتلا به این عارضه را نمی دانند اما برخی عوامل خطر ابتلا به آن را افزایش می دهد.

این عوامل عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • جویدن تنباکو
  • استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی یا درمان جایگزین استروژن
  • عدم رعایت مراقبت های پس از کشیدن دندان
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان
  • عفونت در لثه یا اطراف دندان کشیده شده
  • سابقه ابتلا به حفره خشک دندان
  • استفاده از نی بعد از کشیدن دندان

با اجتناب از این ریسک فاکتورها می توان تا حد زیادی از بروز مشکل در امان بود.

علائم:

علائم شناسایی حفره خشک دندان آسان است. در حالی که همیشه دو عارضه یکسان نیستند، علائم رایج عبارتند از:

  • درد شدید در محل کشیدن دندان در عرض ۳ روز
  • کنده شدن لخته خون در محل زخم
  • مشاهده استخوان در محل کشیدن دندان
  • بوی بد بو از دهان
  • طعم بد در دهان
  • انتشار درد از جای دندان به گوش، چشم، یا گردن

در حالی که مقداری درد و ناراحتی پس از کشیدن دندان طبیعی است، بدتر شدن درد یا درد شدید عادی نیست. برای رد حفره خشک دندان، افرادی که دچار درد شدید هستند باید به دندان پزشک مراجعه کنند.

درمان:

درمان حفره خشک دندان معمولا شامل مدیریت درد می شود. دندان پزشک از روش های زیر استفاده می کند.

  • شستن محل زخم برای رفع باقی مانده مواد
  • بستن محل زخم با پانسمان دندان پزشکی
  • تجویز دارو

پس از درمان در مطب، فرد باید تا چندین روز مراقبت را در خانه ادامه دهد. درمان خانگی معمولا شامل موارد زیر است:

  • شستشوی محل با آب نمک یا دهان شویه مخصوص
  • ادامه مصرف داروی مسکن در صورت نیاز

افراد مبتلا به این عارضه باید برای اطمینان از بهبودی مجددا به دندان پزشک مراجعه کنند.

مدیریت و تغییر شیوه زندگی:

در حالی که مدیریت پزشکی عارضه به کاهش درد و بهبود زخم کمک می کند، مراقبت از خود در خانه به همان اندازه مهم است. در حین درمان فرد باید تغییرات زیر را در شیوه زندگی خود اعمال کند. این تغییرات عبارتند از:

  • متوقف کردن استفاده از تنباکو
  • ترک سیگار
  • شستشوی دهان با آب گرم چندین بار در روز
  • مراقبت از زخم هنگام مسواک زدن
  • نوشیدن مقدار زیادی مایعات
  • اجتناب از غذاهای تحریک کننده زخم
  • پرهیز از نوشیدنی های گازدار
  • عدم استفاده از نی برای نوشیدن
  • استفاده از کمپرس گرم و سرد بر روی فک و یا گونه

منبع

medicalnewstoday

آبسه دندان: علائم، علل و درمان

آبسه دندان، تجمع گره ای از چرک است که در داخل دندان یا لثه شکل می گیرد. آبسه معمولا یک عفونت باکتریایی است که اغلب در پالپ نرم دندانی انباشته می شود. باکتری ها در پلاک، غذا و بزاق زندگی می کنند. این باکتریها به دندان می چسبند و به آن و لثه ها آسیب می زنند. چنانچه با استفاده از مسواک زدن به طور منظم و صحیح پلاک روی دندان برداشته نشود، باکتری ها ممکن است درون بافت نرم داخل دندان یا لثه گسترش یابند و در نهایت به آبسه دندان منجر شود.

حقایقی در مورد آبسه دندان:

بهتر است پیش از پرداختن به درمان، با حقایقی در مورد آبسه آشنا شوید:

  • سه نوع آبسه دندانی وجود دارد: لثه ای، پریودنتال و پری اپیکال.
  • علائم آبسه های دندانی عبارتند از درد، طعم بد در دهان و تب است.
  • آبسه های دندانی در اثر یک عفونت باکتریایی ایجاد می شوند.
  • اگر علائم آبسه دندانی ظاهر شود، فرد باید بلافاصله دندانپزشک مراجعه کند.
  • درمان آبسه ممکن است شامل جراحی کانال ریشه باشد.
  • اگر پس از درمان آبسه دندان بازگردد، دندان باید کشیده شود.
  • برای به حداقل رساندن درد، بهتر است از نوشیدنی های سرد و مواد غذایی نرم و از مسواک نرم تر استفاده کنید.
  • در صورت عدم درمان، آبسه می تواند به عارضه های بدتر مانند کیست یا سینوزیت ماگزیلاری منجر شود.

انواع آبسه دندان؟

برای درمان باید نوع آبسه مشخص شود. آبسته ها به دسته های زیر تقسیم می شوند.

  • آبسه لثه: آبسه تنها در بافت لثه است و بر روی دندان یا رباط پریودنتال تاثیر نمی گذارد.
  • آبسه پریودنتال: این آبسه در ساختار بافت استخوانی دندان ها شروع می شود.
  • آبسه پروبیال: این آبسه در پالپ نرم دندان شروع می شود.

آبسه دندانی معمولا نیاز به درمان دارد در غیر این صورت از بین رفتن بافت استخوانی بدتر شود.

علائم آبسه:

موارد زیر نشان از بروز آبسه در دهان شما دارد. برای درمان باید هرچه سریع تر به دندان پزشک مراجعه کنید:

  • درد در ناحیه آسیب دیده هنگام جویدن
  • درد با لمس ناحیه
  • حساسیت به مواد غذایی یا مایعات سرد یا گرم
  • طعم بد در دهان بیمار
  • تب
  • ناراحتی عمومی (بیمار احساس ناخوشی می کند)
  • تریسموس؛ باز کردن دهان دشوار است
  • دیسفاژی؛ مشکلات بلع
  • بیخوابی.

علامت اصلی آبسه دندان درد است. درد اغلب شدید است و معمولا به طور ناگهانی شروع می شود و در طول ساعت ها یا روزهای بعدی افزایش می یابد. در بعضی موارد ممکن است درد به گوش، فک و گردن منتشر شود.

درمان:

تنها فردی که به طور موثر می تواند آبسه را درمان کند دندان پزشک است. درمان ممکن است شامل روش های معمولا دندانپزشکی و گاهی جراحی شود.

برش:

آبسه باید برش داده شود و موضع چرک تخلیه شود. دهان بیمار بیحس می شود.

آبسه پری اپیکال:

از درمان کانال ریشه برای حذف آبسه دندان استفاده می شود. در این روش هر گونه بافت آسیب دیده از پالپ حذف خواهد شد. سپس برای پیشگیری از عفونت بعدی دندان پر می شود.

آبسه پریودنتال:

آبسه تخلیه و پاکت پریودنتال تمیز می شود. سطوح ریشه دندان توسط جرمگیری تمیز می شود. این کار به بهبودی دندان و پیشگیری از عفونت بعدی کمک می کند.

منبع

medicalnewstoday

بیهوشی در دندان پزشکی اطفال: پروسه و ملاحظات

زمانی که صحبت از بیهوشی در دندان پزشکی اطفال می شود، ایمنی از هر چیز دیگری برای والدین مهم تر است. برای روش های طولانی و پیچیده و کودکان یا بیماران عصبی ممکن است پزشک استفاده از بیهوشی را توصیه کند. بیهوشی برای اغلب بیماران معمولا یک روش بسیار امن است. این روش می تواند به انجام دقیق پروسه کمک کند.

انواع روشهای بیهوشی در دندان پزشکی اطفال:

آرام بخش دهانی، اکسید نیتروژن و آرام سازی وریدی انواع عمده بیهوشی در دندان پزشکی اطفال است.

آرام بخش دهانی:

آرام بخش دهانی ازطریق دهان و بینی انجام می شود. از سوی دیگر به محض رسیدن بیمار به مطب یا بیمارستان قابل اجراست. این روش معمولا ۲۰ دقیقه فرصت برای کار بر روی دندان در اختیار پزشک قرار می دهد. آرام بخش دهانی بیماران را به خواب نمی برد، اما به آنها کمک می کند تا آرام باشند.

اکسید نیتروژن:

اکسید نیتروژن یا گاز خنده نیز به آرام ماندن کودک کمک می کند. دندان پزشک ماسکی از اکسید نیتروژن و اکسیژن را روی صورت بیمار قرار می دهد. سپس کودک در عرض پنج دقیقه احساس آرامش می کند. در پایان این روش اکسیژن خالص به بیمار داده می شود تا اکسید نیتروژن باقی مانده را پاک کند.

آرام بخش داخل وریدی:

آرام بخش داخل وریدی از طریق یک سوزن وارد بدن بیمار می شود. معمولا پزشک برای اجتناب از ترساندن کودک، پیش از وارد کردن سوزن به پشت دست وی، از گاز اکسید نیتروژن استفاده می کند. پس از بیهوش شدن کودک از لوله ای برای کمک به تنفس وی استفاده می شود.

قبل از پروسه:

تحقیقات نشان می دهد که کودک زمانی پروسه بیهوشی را بهتر تحمل می کند که والدین خود تحمل بالایی داشته باشند و به کودک کمک کنند.

رعایت موارد زیر قبل از شروع کار اهمیت زیادی دارد:

  • ممنوعیت خوردن و نوشیدن برای کودک از سه ساعت قبل از شروع کار
  • خوردن غذاهای سبک در روز قبل از نوبت دندانپزشکی
  • پوشیدن لباس های سبک و دکمه دار در روز عمل

طول پروسه:

انجام روش های زیر از سوی والدین در حفظ آرامش کودک مفید است:

  • به همراه داشتن اسباب بازی های محبوب کودک
  • گرفتن دست کودک در دست
  • به همراه نیاوردن سایر کودکان برای تمرکز کامل بر کودک بیمار
  • حرف زدن با کودک و شعر خواندن

مانیتور کودک در طول بیهوشی:

در بیهوشی در دندان پزشکی اطفال حصول اطمینان از ایمنی بیمار در طول کار اهمیت زیادی دارد. در طول کار بر روی دندان، سطح اکسیژن خون، فشار خون، دمای بدن و ضربان قلب بیمار کنترل می شود.

بعد از بیهوشی:

در بیمارستان بعد از اتمام کار، معمولا از والدین خواسته می شود که مدتی را در کنار کودک بمانند. کودک ممکن است دچار بیحالی یا سرگیجه باشد. علاوه بر این ممکن است احساس تهوع کند. دو بزرگسال باید کودک را تا خانه همراهی کنند. یکی رانندگی کند و دیگری تنفس بیمار را چک کند.

اثرات طولانی مدت بیهوشی عبارتند از:

  • بیحالی
  • سرگیجه
  • خواب آلودگی تا ۲۴ ساعت
  • و حالت تهوع.

بنابراین روز بعد از عمل کودک باید استراحت کند.

ملاحظات پس از اتمام کار بر روی دندان:

برای چند ساعت اول پس از عمل، بهتر است کودک چیزی مصرف نکند. یک ساعت پس از عمل می توان با کمی آب شروع کرد. در صورت فقدان استفراغ، نیم ساعت بعد می توان به کودک غذایی نرم و سبک داد. تا روز بعد یا زمانی که پزشک تعیین کند، کودک باید فقط غذاهای نرم بخورد. چنانچه کودک دچار استفراغ، درد شدید، خونریزی شدید یا تب شود، والدین باید بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرند.

بی خطر بودن بیهوشی در دندان پزشکی اطفال ثابت شده است. این روش امکان انجام کار برای کودک را با دقت و آرامش کامل فراهم می آورد.

منبع

colgate

دهانشویه: چرا باید از آن استفاده کرد؟

دهانشویه بخش مهمی از تمیز کردن دندان های شما نیست. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن بسیار مهمتر از آن است. بسیاری از دندانپزشکان نیز استفاده از آن را به عنوان روشی اضافی برای تمیز کردن دندان ها در کنار مسواک و نخ دندان می دانند. اما چرا باید گاهی از آن بهره برد؟

روال روزانه:

یک رژیم مناسب دندانپزشکی باید شامل موارد زیر باشد:

  • مسواک زدن دندان ها و استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید
  • نخ دندان کشیدن
  • استفاده از دهانشویه
  • کاهش مصرف غذاهای شیرین/شیرینی
  • معاینات منظم در دندانپزشک

تبعیت از یک روال روزانه دندان هایتان را پاک و سالم نگه می دارد و از خطر پوسیدگی دندان یا بیماری های لثه جلوگیری می کند. بدین منظور باید دندان و لثه های خود را دو بار در روز مسواک کنید، از نخ دندان برای تمیز نگهداشتن بین دندان ها استفاده کنید و با بهره گیری از دهانشویه بقایای پلاک و باکتری را از دهان خود خارج کنید.

پلاک:

پلاک یک فیلم چسبنده است که بر روی سطح دندان ها شکل می گیرد و اگر از بین نرود می تواند به پوسیدگی دندان و بیماری لثه منجر شود. این مشکل حتی می تواند باعث از دست رفتن دندان شود. مسواک زدن و نخ دندان می توانند در پیشگیری از این مشکل موثر باشند، اما دهانشویه مزیت بیشتری هم دارد. نفس شما را خوشبو می کند.

اگر مطمئن نیستید که از چه نوع دهانشویه ای استفاده کنید، با دندان پزشک خود مشورت کنید. احتمالا وی به شما نوع فاقد الکل را توصیه می کند.

روش استفاده از دهانشویه:

اگر از این ماده استفاده می کنید، بهتر است پس از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن این کار را انجام دهید. مقدار کمی از آن را داخل لیوان بریزید و در دهان خود قرقره کنید تا بقایای جرم و باکتری را از بین ببرد.

مشکلات استفاده:

دهانشویه حاوی مقادیر بالای اسیدیته است، بنابراین می تواند موجب تحریک افرادی شود که دچار سوزش سر دل و یا ریفلاکس هستند. اگر از هر کدام از این عارضه ها رنج می برید، نوع طبیعی آن را به جای نوع اسیدی انتخاب کنید.

از دیگر مشکلات مرتبط با دهانشویه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خشکی دهان در نوع حاوی الکل
  • ازبین نرفتن باکتری ها در نوع طبیعی
  • و رنگ گرفتن دندان ها در صورت استفاده بیش از حد از دهانشویه حاوی فلوراید.

 

منبع

medic8

انواع دهانشویه: مزایا و معایب آن برای هر فرد

دهانشویه های زیادی در بازار وجود دارد که هر یک کارکرد متفاوتی دارند. برای مثال دهانشویه های حاوی فلوراید به تقویت دندان های شما کمک می کنند؛ دهانشویه های ضد عفونی کننده که با فساد دندان مبارزه می کنند و نفس بدبو را پنهان می کنند؛ و دهانشویه های گیاهی که فاقد الکل هستند. در این مطلب به انواع دهانشویه و مزایای هر یک برای دهان و دندان شما می پردازیم.

انواع دهانشویه:

به طور خلاصه دهانشویه های موجود در بازار به دسته های زیر طبقه بندی می شوند:

دهانشویه های فلوراید:

در بین انواع دهانشویه این نوع از سایرین مشهورتر است. دهانشویه های حاوی فلوراید به تقویت دندان و همچنین افزودن حفاظت اضافی در برابر پوسیدگی دندان کمک می کنند. با این وجود، فلوراید در خمیر دندان و آب شهری نیز موجود است. بنابراین ممکن است مصرف این نوع دهانشویه برای برخی افراد بیش از حد مورد نیاز باشد. مراقب مصرف بیش از حد فلوراید باشید. با وجود مزایای زیادی که دارد، مصرف بیش از حد آن خود با لکه دار شدن دندان ها در ارتباط است.

دهانشویه های زیبایی و بهداشتی:

دهانشویه های زیبایی مانند سایر انواع دهانشویه از دندان های شما در برابر پوسیدگی محافظت نمی کنند و بیشتر برای رفع بوی بد دهان استفاده می شوند. این دهانشویه دندان هایتان را پاک می کند، اما خطر پوسیدگی دندان را کاهش نمی دهد.

دهانشویه های ضد عفونی کننده:

این نوع دهانشویه حاوی کلرهگزیدین گلوکونات است. این ماده یک ماده شیمیایی است که رشد باکتری را متوقف می کند و برای افراد مبتلا به عفونت دهان مناسب است. این دهاشویه نفس بدبو را نیز از بین می برد. در عین حال تا حدی در جلوگیری از تشکیل پلاک موثر است اما برای اثربخشی کامل باید در کنار مسواک و نخ دندان استفاده شود.

از سوی دیگر از استفاده بیش از حد از این نوع دهانشویه پرهیز کنید، زیرا سطح بالایی از کلرهگزیدین می تواند رنگ دندان ها را در طولانی مدت تغییر دهد. اما اگر دچار این مشکل شدید، دندانپزشک می تواند مشکل را رفع کند. از سوی دیگر، این نوع دهانشویه به دلیل دارا بودن الکل، می تواند باعث خشکی دهان و مشکلات مرتبط با آن شود.

دهانشویه های طبیعی:

این دهانشویه ها فاقد الکل و فلوراید هستند و بسیار شبیه به دهانشویه های معمولی عمل می کنند. بعضی از افراد ترجیح می دهند که از دهانشویه های خانگی، مانند ترکیب آب گرم و کمی نمک، در درمان عفونت یا آسیب های دندانی استفاده کنند.

دهانشویه های مراقبت کامل:

این دهانشویه ها حاوی مواد ضد باکتریایی هستند که باعث کاهش پلاک و جلوگیری از بیماری های لثه می شود.

دهانشویه جادویی:

شاید در مورد این نوع دهاشویه ها کمتر شنیده باشید. این دهانشویه توسط دندانپزشک تجویز می شود و برای درمان زخم دهان و التهاب بافت ها ناشی از مشکلاتی نظیر سرطان استفاده می شود.

این دهانشویه ممکن است حاوی مواد زیر باشد:

  • آنتی بیوتیک ها، به عنوان مثال تتراسایکلین
  • بیحسی موضعی، به عنوان مثال لیدوکائین
  • گلوکوکورتیکوئیدها برای کاهش التهاب
  • نستاتین، نوعی ضد قارچ برای درمان موکوزیت دهان
  • مائولکس – یک آنتی اسید برای حفاظت از بافت نرم در دهان

بهتر است همیشه پیش از فکر کردن به نام تجاری، به نوع دهانشویه ای که نیاز دارید و علت آن فکر کنید. دهانشویه مناسب برای هر فرد متفاوت است و ممکن است اثرات یکسانی برای تمام افراد نداشته باشند.

منبع

medic8

ارتودنسی در دوران بارداری: ملاحظات و نگرانی ها

اگر قرار است در چند ماه آینده با دوره جدیدی از مادری رو به رو شوید، پس از سلامت دندان ها و لثه های خود در دوران بارداری غافل نشوید. بارداری باعث تغییرات زیادی در سطوح هورمون شما می شود که منجر به ترشح بیشتر بزاق، نفس بد بو و لق شدن دندان ها می شود. برخی از زنان بارداری به ارتودنسی نیاز دارند یا در حال درمان هستند. آیا امکان انجام ارتودنسی در دوران بارداری وجود دارد؟ پاسخ این سوال مثبت است. می توانید درمان فعلی ارتودنسی خود را ادامه دهید یا درمان ارتودنسی خود را در دوران بارداری شروع کنید.

نگرانی در مورد رادیوگرافی:

بعضی از زنان ممکن است در مورد رادیوگرافی از صورت و دهان خود در دوران بارداری نگران باشند. اما برای انجام این کار محافظی بر روی شکم زن باردار قرار می گیرد تا جنین را از قرار گرفتن در معرض اشعه محافظت کند.

 اطلاع پزشک از بارداری شما:

برای شروع یا ادامه ارتودنسی در دوران بارداری دندان پزشک باید از وضعیت شما آگاه باشد. گاهی زنان در دوران بارداری افزایش وزن زیادی خواهند داشت. این امر موجب تغییر اندازه صورت یا دهان او می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، شاید لازم باشد که قالب جدیدی از دهان و دندان وی تهیه شود. در عین حال، زن باردار باید به صورت متناوب به دندان پزشک مراجعه کند تا بر اساس ظاهر فک سیم ها و براکت ها تنظیم شوند. بنابراین هر زمان که با تغییر وزن عمده رو به رو شدید حتما به دندان پزشک خود مراجعه کنید.

صحبت در مورد درمان ارتودنسی با متخصص زنان و زایمان:

هنگامی که قرار است در حین بارداری تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید، بهتر است ابتدا با متخصص زنان و زایمان خود صحبت کنید. در حالی که ممکن است قبل از بارداری دندان هایتان دچار مشکل نبوده نباشد، برخی از خانم ها در بارداری دچار التهاب لثه می شوند. این امر ابتلا به بیماری لثه یا تغییر موقعیت دندان را تسهیل می کند. بنابراین بهتر است در مورد شروع ارتودنسی در دوران بارداری با متخصص زنان و دندان پزشک خود به صورت همزمان مشورت کنید.

کاهش زمان ارتودنسی در دوران بارداری:

در مورد زمان مورد نیاز برای درمان با دندان پزشک خود مشورت کنید. بسته به وضعیت دندان ها، گاهی می توانید از روش های مدرن مانند ارتودنسی سریع یا حتی ونیرها استفاده کنید. ارتودنسی سریع می تواند در عرض شش ماه مشکل شما را حل کند.

ارتودنسی در دوران بارداری: بهبود رژیم غذایی بعد از زایمان

شروع ارتودنسی در دوران بارداری مزیت های زیادی دارد. یکی از آنها تقویت قوای مادر بعد از زایمان است. تبعیت از یک رژیم سالم، حاوی سبزیجات، میوه ها و پروتئین، بعد از زایمان از هر وقت دیگری بیشتر اهمیت دارد. اگر در کل زندگی خود با جویدن مشکل داشته اید، اکنون زمان خوبی است که تا پیش از رسیدن نوزاد خود را برای این دوران آماده کنید. استفاده از سبزیجات و پروتئین می تواند شما را در تغذیه خود و شیردهی به نوزاد یاری دهد.

داروهای ضددرد:

در مورد مصرف داروها در دوران بارداری خود دچار تردید هستید؟ لازم نیست نگران باشید. برای شروع ارتودنسی در دوران بارداری به جراحی یا بیهوشی نیاز نخواهید داشت. ممکن است بعد از استفاده از بریس یا سفت کردن آنها مقداری دچار درد و ناراحتی شوید، اما به قدری نیست که نتوانید تحمل کنید. در عین حال، روغن های ضد دردی در ارتودنسی وجود دارد که برای زنان بارداری خطرناک نیستند.

 شروع درمان پیش از به دنیا آمدن نوزاد:

اگر فکر می کنید انجام ارتودنسی در بارداری با توجه به تمام مشغولیات دشوار است، در نظر بگیرید که با توجه به زمان مورد نیاز به مراقبت از یک کودک این کار پس از زایمان چقدر دشوارتر خواهد بود؟ اگر در دوران بارداری درمان را شروع کنید، شانس خوبی وجود خواهد داشت که پیش از زایمان بریس ها برداشته شوند. در عین حال، اگر قصد حاملگی های متعدد با فواصل کم را دارید، نباید درمان را چندین سال به تعویق بیاندازید.

منبع

beachbraces