فلوراید چیست و چه مزایا و معایبی دارد؟

با افزایش سن، دندان ها در معرض ابتلا به پوسیدگی، بیماری های لثه و سایر مشکلات دهان و دندان قرار می گیرند. در اینجاست که فلوراید وارد می شود. این ماده قسمت معدنی فلوراید سدیم یا ترکیبات سدیم است که در اینجا بر روی زمین فراوان است و در طبیعت در حال چرخش است. اهمیت آن تا سال های ۱۹۳۰ مشخص نبود تا آنکه در مطالعه ای مشخص گردید که در افرادی که آب غنی شده با این ماده را مصرف می کنند، مشکلات مربوطه به حفره های دندان و بیماری های لثه کاهش می یابد.

از آن زمان تاکنون، انجمن پزشکی آمریکا و سازمان بهداشت جهانی استفاده از این ماده را در منابع آب تایید کرده و تاثیر آن در کاهش پوسیدگی دندان ثابت شده است. بنابراین از این ماده در محصولات پاک کننده دهان مانند خمیر دندان و دهان شویه نیز استفاده می شود.

آیا فلوراید ایمن است؟

تا به امروز تحقیقات زیادی در رابطه با فلوراید انجام گرفته است. پس از سالها تحقیق دقیق، نتیجه گیری علمی این است که آب و خمیر دندان، شیر و نمک حاوی این ماده برای سلامت کلی بدن از مزایای زیادی برخوردار هستند.

این ماده به کاهش پوسیدگی های دندان کمک می کند و هیچ گونه عوارض جانبی خطرناکی برای سلامتی کلی فرد ایجاد نمی کند. تاکنون هیچ تحقیقی مضر بودن افزودن فلوراید به آب را تایید نکرده است. با این وجود، برخی افراد مخالف این کار هستند. به هر روی، تحقیقات ثابت کرده است که افزودن این ماده به آب و سایر محصولات انسانی در مقادیر درست و به طور مناسب، با ایمنی ۱۰۰ درصد همراه است.

معایب:

با این حال، همانند هر ماده دیگری در طبیعت مصرف بیش از حد آن نیز با خطرات و عوارضی همراه است. برخی از معایب استفاده بیش از حد از این ماده عبارتند از:

  • فلوئوروزیس عارضه ای ناشی از مصرف بیش از حد و طولانی مدت فلوئور است و باعث ایجاد ناهنجاری های استخوان و دندان می شود.
  • مصرف بیش از حد آن سمی است و می تواند با کلسیم زدایی موجب پوکی استخوان شود.
  • مصرف بیش از حد آن می تواند دندان های شما را تا ابد لکه دار کند.
  • مصرف این ماده در کودکان باید با احتیاط همراه باشد. کودکان زیر سه سال قادر به تف کردن نیستند. بنابراین با قورت دادن خمیردندان دوز روزانه فلوراید را در خود بالا می برند. بنابراین ممکن است در طولانی مدت دچار عوارض مصرف بیش از حد این ماده شوند.

مزایا:

فلوراید برای همه گروه های سنی مفید است، زیرا ….

  • مقاومت مینای دندان به پوسیدگی را افزایش می دهد.
  • به رشد دندان های دائمی کمک می کند.
  • مقدار اسید تولید شده توسط باکتری های موجود در دهان را به حداقل می رساند.
  • مواد معدنی دندان را بازسازی می کند و وارد شدن به ساختار یون های کلسیم و فسفات را تسهیل می کند.
  • یک عامل ضد باکتریایی است که به باکتری های تجمع یافته در سطح دندان حمله می کند.
  • به رفع نقص و کمبود کلسیم و ویتامین D کمک می کند. در نتیجه در درمان پوکی استخوان و تقویت استخوان مفید است.
  • در صورت نیاز به مراقبت های خاص دهان و دندان، فلوراید درمانی ضروری است. افرادی که از بریس استفاده می کنند باید به طور مداوم تحت درمان با این ماده قرار گیرند تا از تجمع باکتری در اطراف بریس جلوگیری کنند.

منبع

hawaiifamilydental

فلوراید درمانی برای بزرگسالان

بدن شما هر روز فلوراید به دست می آورد و از دست می دهد. شما هر روز از طریق آب و غذای مصرفی خود فلوراید جذب می کنید و از طریق از بین رفتن مواد معدنی دندان در اثر تماس با مواد اسیدی و باکتری ها فلوراید از دست می دهید. خوشبختانه می توانید از طریق مصرف مواد غذایی سالم و نوشیدنی آب غنی شده با فلوراید، این ماده معدنی (به علاوه کلسیم و فسافات) را به لایه مینای دندان خود بازگردانید. روش دیگر دریافت درمان فلوراید در مطب دندانپزشک است. به طور کلی اگر میزان از دست رفتن فلوراید در بدن بیشتر از جذب آن باشد، فرد مستعد ابتلا به پوسیدگی دندان می شود. فلوراید درمانی برای بزرگسالان نیز جز موارد ضروری مراقبت از دندان ها است.

مزیت فلوراید درمانی برای بزرگسالان:

فلوراید با دفاع از دندان های شما در برابر حمله باکتری ها و اسیدهای تولید شده در دهان به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند. به طرز شگفت آوری حتی می تواند پوسیدگی را در مراحل اولیه معکوس کند. برای کودکان کوچک تر از ۶ سال فلوراید بخش مهمی از برنامه رشد دندان های دائمی است و مانع از بین رفتن مواد معدنی دندان توسط اسید می شود.

اما امروزه می دانیم که فلوراید درمانی برای بزرگسالان نیز ضروری است. فلوراید از تولید اسید در دهان بزرگسالان و پوسیدگی دندان های دائمی جلوگیری می کند.

علاوه بر فلوراید دریافت شده از آب و مواد غذایی، این ماده را می توان به طور مستقیم نیز روی دندان اعمال کرد. استفاده از خمیردندان های حاوی فلوراید و دهان شویه های فلورایدی راهی موثر برای این منظور هستند. می توان محصولاتی از این دست را که حاوی غلظت های پایین فلوراید هستند از داروخانه ها تهیه کرد. برای دریافت فلوراید با غلظت بالاتر باید به مطب دندانپزشک مراجعه کرد. امروزه فلوراید درمانی برای بزرگسالان و کودکان توصیه می شود.

فلوراید درمانی در بین سنین ۶ تا ۱۶ سالگی بسیار شنیده می شود. برخی بزرگسالان تصور می کنند این درمان تنها مخصوص کودکان و نوجوانان است. در حالی که تحقیقات زیادی مزیت این روش را در بزرگسالان نیز تایید کرده اند.

اشکال فلوراید درمانی:

فلوراید درمانی در مطب دندانپزشک به صورت ژل، وارنیش و فوم امکانپذیر است. این درمان ها حاوی غلظت بالایی از فلوراید است و حتما باید تحت نظارت دندانپزشک انجام گیرند.

شرایط خطر:

برخی عارضه ها فرد را در معرض از دست دادن فلوراید و در نتیجه پوسیدگی دندان قرار می دهند. در این شرایط درمان با فلوراید برای بیمار ضروری است. برخی از این عارضه ها عبارتند از:

خشکی دهان در اثر بیماری یا مصرف دارو:

فقدان بزاق کافی، مانع از شسته شدن بقایای مواد غذایی و خنثی شدن اسید می شود. این امر بیمار را در معرض از دست دادن مواد معدنی مینای دندان قرار می دهد.

لثه:

بیماری های لثه و تحلیل لثه، با قرار دادن ریشه دندان در معرض محیط، فرد را مستعد پوسیدگی دندان می کنند.

سابقه پوسیدگی دندان:

اگر سابقه پوسیدگی دندان دارید یا در طول سال به طور مکرر دچار مشکلات دندانی می شوید، از دریافت فلوراید اضافی می توانید منافع زیادی کسب کنید.

وجود تاج، بریس، بریج:

برخی درمان های دندانپزشکی مانند تاج، بریس و بریج به دلیل دارا بودن خط تماس با بخشی از دندان و دندان های مجاور، احتمال تجمع باکتری را در این نقاط بیشتر می کنند. در این گونه بیماران مراقبت های بهداشتی باید چند برابر باشد.

مواد غذایی شیرین:

افرادی که به مصرف مداوم مواد غذایی شیرین، میان وعده ها و مواد اسیدی علاقه دارند، می توانند از فلوراید درمانی برای پیشگیری از ابتلا به پوسیدگی استفاده کنند.

دندانپزشک می تواند احتمال نیاز شما به مقدار فلوراید بیشتر در برنامه مراقبت های روزانه را تعیین کند. برای مشاوره و معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع

firstchoicedental

جلوگیری از فرسایش مینای دندان

همان طور که در مطالب پیشین گفته شد مینای دندان قابل بازسازی و احیا نیست. در صورتی که مینا دچار فرسایش شود، راهی به جز ترمیم دندان وجود ندارد. بنابراین سوالی که برای اغلب بیماران پیش می آید نحوه جلوگیری از فرسایش مینای دندان است. در برخی مراحل اولیه می توانید حتی پس از وارد شدن فرسایش جزئی نیز با استفاده از نکات زیر تولید اسید در دهان را محدود کرده و به محافظت از دندان های ارزشمند خود کمک کنید.

روش های جلوگیری از فرسایش مینای دندان:

نوشیدنی های شیرین را حذف کنید:

بله، این امر واضح است و بارها تکرار شده است. آب میوه ها به دندان های شما آسیب می زنند. اگر هر روز حتی یکی از نوشیدنی های شیرین خود را با آب جایگزین کنید، خدمت بزرگی برای جلوگیری از فرسایش مینای دندان خود انجام داده اید.

نوشیدنی های خود را در دهان نگه ندارید:

هنگامی که نوشیدنی ها را در دهان نگه می دارید و دور دندان های خود می چرخانید، دندان های خود را در معرض مقدار اسید بیشتری قرار می دهید. نوشیدنی های اسیدی و گازدار در این بین خطرناک تر هستند. نوشیدنی های خود را سریع فرو ببرید یا در حالت ایده آل از نی برای حداقل تماس نوشیدنی با دندان استفاده کنید.

دریافت کمک های پزشکی برای عارضه های غیر دندانی:

اسید معده به سرعت دندان ها را خراب می کند. اگر از یک اختلال گوارشی مانند رفلاکس معده رنج می برید یا دچار اختلال خوردن مانند بولیمیا هستید، اسید معده دریچه مری را از بین می برد و وارد محیط دهان می شود. بدین ترتیب با دندان های شما در تماس قرار می گیرد. اگر دچار عارضه گوارشی هستید، برای جلوگیری از فرسایش مینای دندان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید تا بیماری شما را درمان کند.

کمتر میان وعده بخورید:

مصرف مکرر میان وعده در طول روز منجر به تولید اسید بیشتر می شود. اگر دائما احساس گرسنگی دارید یا هر گاه بی حوصله می شوید به غذا پناه می برید، سعی کنید تعداد وعده ها را یک یا دو مرتبه در روز کاهش دهید تا تولید اسید در دهان شما کمتر شود.

پس از خوردن دهان خود را بشویید:

ما هر بار به بیماران خود توضیح داده ایم که مسواک زدن بلافاصله پس از مصرف غذاهای اسیدی، تنها آسیب وارد آمده به دندان را بدتر می کند. مسواک زدن بلافاصله پس از مصرف مواد غذایی اسیدی باعث انتشار اسید در دهان و خوردگی بیشتر مینای دندان می شود. در عوض دهان خود را آب کشی کنید و یک ساعت پس از اتمام غذا مسواک بزنید.

آدامس بدون قند بجوید:

آدامس بدون قند می تواند اسید باقی مانده در دهان شما را پس از غذا خوردن دفع کند. آدامس حاوی زایلیتول گزینه بهتری است زیرا در مطالعات مختلف بر توانایی آن در جلوگیری از رشد باکتری و پیشگیری از ایجاد حفره تاکید شده است.

مصرف لبنیات خود را افزایش دهید:

با مصرف لبنیات دندان های خود را قوی می کنید. علاوه بر این محصولات لبنی چسبناک هستند و با تشکیل فیلمی بر روی دندان به محافظت از مینا در برابر اسید غذا کمک می کنند.

چای بنوشید:

احتمالا در مورد مزایای چای سبز و سیاه و محتوای آنتی اکسیدانی بالای آنها بسیار شنیده اید. اما آیا می دانستید این نوشیدنی می تواند به جلوگیری از فرسایش مینای دندان نیز کمک کند؟ این نوشیدنی طبیعی که دارای سطح pH بسیار بالایی است می تواند اسید تولید شده در دهان شما را خنثی کند.

استفاده از خمیر دندان و دهان شویه حاوی فلوراید:

فلوراید عامل تقویت دندان های شماست. خمیردندان و دهان شویه حاوی فلوراید بخرید و این عادت را از دوران کودکی در فرزند خود تقویت کنید.

مراجعه برای انجام معاینات منظم دندانپزشکی:

بهترین دفاع در برابر فرسایش دندان اتخاذ یک برنامه پیشگیری خوب است. بدین منظور باید با دندانپزشک خود ارتباط خوبی داشته باشید. برای بررسی و معاینه دندان ها و جرم گیری بهتر است سالی دو مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید. از این ملاقات ها می توانید برای دریافت راهنمایی های بیشتر برای تکنیک های جلوگیری از فرسایش مینای دندان و بهداشت بهتر استفاده کنید.

در صورتی که دچار شرایط خاصی مانند خشکی دهان یا دیابت هستید، برنامه معاینه دندانپزشکی شما باید طبق دستور دندانپزشک و احتمالا در فواصل کمتر انجام شود.

منبع

arizonafamilydental

علائم فرسایش مینای دندان

مینای دندان سخت ترین بخش بدن انسان است. اما متاسفانه قابل بازسازی و احیا نیست. بنابراین مراقبت از آن از اهمیت زیادی برخوردار است. مواردی مانند مصرف نوشیدنی های اسیدی، خشکی دهان، رفلاکس معده، برخی داروها مانند آسپیرین و آنتی هیستامین ها، ژنتیک و دندان قروچه می توانند باعث تخریب مینای دندان شوند. اکنون که با برخی از مهمترین علل تخریب مینا آشنا شده اید، شاید از خود بپرسید چگونه می توان علائم فرسایش مینای دندان را دریافت و برای درمان به موقع مراجعه کرد.

علائم فرسایش مینای دندان:

تشخیص زود هنگام علائم فرسایش مینای دندان می تواند در درمان صحیح، کاهش هزینه های درمان و حتی معکوس کردن فرسایش نقش مهمی داشته باشد. با بروز هر یک از علائم زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

حساسیت دندان:

یکی از شایعترین علائم فرسایش مینای دندان حساسیت آنها است. این امر به دلیل کاهش پوشش محافظتی دندان رخ می دهد. هنگام مصرف مواد غذایی بسیار گرم یا سرد، مسواک زدن، قرارگیری دهان در معرض هوای سرد ممکن است دندان شما دچار درد شود.

دندان های زرد:

فرسایش مینا اغلب به تغییر رنگ دندان منجر می شود. در حقیقت مینای دندان شما به قدری نازک شده است که لایه زیرین دندان که زرد است دیده می شود.

لبه های ناهموار در دندان:

هنگامی که مینای دندان از بین می رود، لبه های تیز و خشنی در دندان ایجاد می شود. این مشکل در نهایت می تواند به لب پر شدن و ترک خوردن دندان منجر شود.

نقاط براق روی دندان:

وجود سطوح صاف و براق نشان دهنده فرسایش مینای است. این سطوح نشان می دهند که مواد معدنی دندان شما در برخی نقاط از دست رفته است.

افزایش پوسیدگی دندان:

همانطور که متوجه شده اید، از دست رفتن لایه محافظتی دندان، آن را نسبت به ابتلا به حفره و پوسیدگی مستعد تر می کند. در صورتی که مرتب دچار پوسیدگی می شوید، برای بررسی مینای دندان باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

شکستن دندان:

فرسایش مینا ساختار دندان را ضعیف می کند. در نتیجه دندان ممکن است با هر فشار و ضربه ای دچار ترک و شکستگی شود.

نازک شدن دندان:

هرچه مینای دندان بیشتر فرسایش یابد، دندان نازک تر می شود. از سوی دیگر دندان شما کدر به نظر می رسد، زیرا لایه براق مینا از بین رفته است.

بازسازی مینای دندان:

متاسفانه هیچ راهی برای بازگرداندن مینای دندان وجود ندارد. مینا فاقد سلول های زنده است، بنابراین راهی برای ترمیم وجود ندارد. البته در مراحل بسیاری ابتدایی با مصرف فلوراید می توان از پیشرفت فرسایش جلوگیری کرد و مقداری از مواد معدنی را به دندان بازگرداند. اما به طور کلی در صورتی که لایه محافظتی دندان از بین برود، راهی به جز استفاده از مواد پر کننده، تاج و روکش وجود ندارد. باندینگ روش دیگری است که در موارد فرسایش خفیف مینا به کار می رود. در این روش یک روکش بسیار نازک رزینی روی دندان قرار می گیرد تا از تخریب بیشتر دندان پیشگیری شود.

مراقبت از دندان ها وظیفه مهم هر کسی است که با رعایت نکات بهداشت دهان و دندان و مراجعه برای معاینات شش ماه یکبار به دست می آید.

منبع

arizonafamilydental

مینای دندان: مراقبت از مهمترین ماده بدن

آیا تا کنون به مینای دندان فکر کرده اید؟ چیست؟ چقدر مهم است؟ چطور می توانید از آن محافظت کنید؟ در این مطلب پاسخ تمام سوالات شما آمده است.

مینای دندان چیست؟

مینای دندان سخت ترین و مینرالیزه ترین ماده موجود در بدن شما است. این ماده بیرونی ترین لایه هر دندان را پوشش می دهد و قابل مشاهده ترین بخش تشکیل دهنده دندان است. مینا عمدتا از مواد معدنی، به ویژه هیدروکسی آپاتیت، تشکیل شده است. رنگ این ماده ممکن است از زرد روشن تا سفید خاکستری متفاوت باشد. از آنجایی که این ماده نیمه شفاف است، ممکن است رنگ بخشی از مواد داخل دندان را نیز منعکس کند و از آن تاثیر بگیرد.

مینا نقش مهمی در حفاظت از دندان ها در برابر پوسیدگی بازی می کند، بنابراین لازم است هر کاری برای جلوگیری از فرسایش مینا انجام دهید. مینا مانعی قوی است که لایه های داخلی دندان را در برابر اثرات اسید و پلاک محافظت می کند. همچنین از لایه های حساس درونی دندان های شما در برابر غذاها و نوشیدنی هایی که بسیار گرم یا بسیار سرد هستند حفاظت می کند.

اگر مینا نابود شود، بدن آن را جایگزین نمی کند. در واقع، برخلاف سایر قسمت های بدن مانند استخوان، مینای دندان حاوی هیچ سلول زنده ای نیست، بنابراین نمی تواند بازسازی شود.

محافظت از مینا:

با اجتناب از غذاهایی که آسیب زیادی به دندان شما وارد می کنند می توانید از مینای دندان خود محافظت کنید. مصرف زیاد مواد غذایی حاوی قند و میوه ها و نوشیدنی های اسیدی به دندان شما آسیب می زند. هنگامی که این مواد به دندان های شما برسد و باکتری های دهان از آنها تغذیه کنند، ماده ای به نام اسید لاکتیک تولید می شود که می تواند به مینای دندان صدمه بزند. در صورت امکان بهتر است از مصرف این مواد اجتناب کنید. در صورتی که هر یک از این مواد را خوردید، باید دندان های خود را مسواک بزنید.

غذاهای بسیار سخت، مانند آب نبات یا یخ نیز می تواند به لایه بیرونی دندان آسیب بزنند. مصرف این مواد باعث ایجاد ترک و شکستگی در دندان می شوند. اگر به مصرف آب نبات علاقه دارید، بهتر است به جاوی جویدن آن را بمکید.

البته می توانید با رعایت عادات بهداشت دهان و دندان، از جمله مسواک زدن منظم با خمیر دندان حاوی فلوراید، کشیدن نخ دندان و مراجعه برای انجام معاینات منظم دندانپزشکی از دندان های خود محافظت کنید.

فراموش نکنید مینا ماده مهمی است که شایسته توجه و مراقبت شما است.

منبع

colgate 

دندان شیری: راه هایی برای تسکین درد نوزاد

رشد دندان شیری یکی از مهمترین مراحل زندگی نوزاد است. رشد دندان ها معمولا از شش ماهگی آغاز می شود و با مقداری درد، بی تابی و بی اشتهایی کودک همراه است. راه های زیادی برای رفع درد و ناراحتی نوزاد وجود دارد. هر نوزادی به یک راه حل پاسخ می دهد و هر والدینی به شیوه خاصی از درمان معتقد هستند. در این مطلب شما را با برخی راه حل های مشهور خانگی و داروخانه ای برای تسکین نوزاد آشنا می کنیم.

اجازه دهید چیزی را بجود:

حلقه های سیلیکونی به بچه در تسکین درد و خارش لثه های خود کمک می کنند. برخی از این حلقه ها با آب یا ژل پر شده اند و امکان استفاده از آنها به صورت سرد وجود دارد. در این صورت حلقه ها را صرفا در یخچال، نه در فریزر، قرار دهید. به یاد داشته باشید که برای تشویق کودک به جویدن حلقه، آن را در مایعی شیرین فرو نکنید. این کار باعث ایجاد عادت بد در کودک، ابتلا به پوسیدگی دندان و سایر مشکلات تغذیه ای خواهد شد.

میوه های یخ زده:

میوه های یخ زده گزینه طبیعی خوبی برای تسکین درد بیرون زدن دندان شیری هستند. میوه ها را در سرشیشه های مخصوص بریزید تا از خطر خفگی کودک پیشگیری کنید. هرگز میوه را به طور مستقیم در دسترس کودک قرار ندهید.

نان تست و بیسکویت های دندانی نیز بهترین گزینه برای کاهش دندان درد کودک هستند.

همواره از آمادگی کودک خود برای استفاده از این روش ها اطمینان حاصل کنید. همواره زمانی که کودک در حال مصرف مواد غذایی است بر او نظارت کامل داشته باشید.

لمس مادر:

با یک انگشت تمیز به آرامی لثه های نوزاد را ماساژ دهید. برای این کار می توانید از یک گاز مرطوب استریل یا پشت یک قاشق سرد نیز کمک بگیرید.

داروهای بدون نسخه:

استفاده گاه به گاه از داروهای ضد درد مانند استامینوفن برای نوزادان در هر سنی و ایبوپروفن برای نوزادان بالاتر از ۶ ماه می تواند به کاهش درد و تب همراه با رشد دندان شیری کمک کند.

پیش از مصرف دارو از پزشک خود مشاوره بگیرید. مصرف دارو و دوز آن به سن و وزن کودک شما بستگی دارد.

محصولات دندانپزشکی حاوی بنزوکائین (فقط کودکان بالاتر از ۲ سال):

محصولات حاوی بنزوکائین موضعی به سرعت از طریق لثه جذب می شوند و به سرعت درد را تسکین می دهند. محصولات متعدد دیگری نیز در داروخانه برای تسکین درد نوزاد وجود دارد که برای مصرف آنها بهتر است با پزشک کودک خود مشورت کنید.

درمان های ممنوعه برای تسکین درد دندان شیری:

  • درصورت بروز بی اشتهایی، به شیشه شیر کودک عسل، مربا یا شکر اضافه نکنید.
  • به بطری شیر کودک هیچ دارویی اضافه نکنید.
  • پستانک یا دندان گیر را در مایع شیرین قرار ندهید.
  • از الکل برای رفع علائم درآمدن دندان استفاده نکنید.

منبع

orajel

اینله و انله: موارد استفاده و تفاوت آنها با تاج

زمانی که نیمی از دندان از بین رفته است یا پوسیدگی به قدری بزرگ است که دیواره دندان تضعیف شده است، دیگر استفاده از مواد پر کننده راه حل مناسبی نیست. در این موارد یک دندانپزشک ماهر می تواند بین استفاده از اینله، انله و تاج کامل برای شما بهترین را انتخاب کند. اما اینله و انله چیست؟

اینله و انله چیست؟

اینله و انله معمولا از رزین پرسلن، طلا یا کامپوزیت ساخته می شوند. این قطعات به منطقه آسیب دیده دندان متصل می شوند. اینله شبیه مواد پرکننده دندان است و درون پوسیدگی در کاسپ دندان قرار می گیرد. انله پوشش گسترده تری برای پوسیدگی است که برای بازسازی قسمت بزرگتری از کاسپ استفاده می شود. در مواردی که آسیب وارده به دندان به قدری گسترده نیست که شامل استفاده از تاج کامل شود، انله گزینه خوبی برای درمان بیمار است.

به طور سنتی، طلا به عنوان ماده مورد استفاده برای اینله و انله به کار می رفت. با این حال، در سال های اخیر، پرسلین به دلیل استحکام و هم رنگ بودن با دندان به طور فزاینده ای محبوب شده است.

نصب:

برای تکمیل مراحل درمان، هر دو این مواد به دو جلسه درمانی نیاز دارند. در اولین مرحله دندان از پوسیدگی و عفونت تمیز می شود یا پرشدگی قبلی برداشته می شود. سپس دندانپزشک از دندان قالبی تهیه می کند و به آزمایشگاه می فرستد. دندان به طور موقت پانسمان می شود و جلسه بعدی درمان تعیین خواهد شد.

در جلسه دوم، پانسمان موقت برداشته می شود. سپس دندانپزشک تناسب اینله یا انله را با دندان می سنجد. در صورتی که قالب به خوبی در دندان قرار بگیرد، مراحل اتصال آن انجام می شود و دندان در پایان پالیش می شود.

استفاده از اینله به دلیل دشواری در نصب در میانه دندان با هزینه بالاتری نسبت به انله همراه است. با این حال هر دو روش به دلیل ظاهر بسیار طبیعی و فراهم کردن پستی و بلندی طبیعی روی دندان بسیار بهتر از روش های قدیمی پر کردن دندان با آمالگام هستند.

این دو ماده به دلیل جذب بهتر فشار و مقاومت در برابر آن عمر بالاتری نسبت به مواد پرکننده دارند و در برخی موارد حتی تا ۳۰ سال نیز دوام می آورند.

با این وجود در برابر تغییر رنگ مقاومت کمتری دارند و در صورت بروز مشکل باید توسط دندانپزشک بلیچ شوند.

تاج دندان:

در مواردی که پوسیدگی به حدی است که امکان استفاده از هیچ یک از روش های فوق وجود ندارد، تنها باید از تاج برای پوشاندن کل ساختار دندان تا قسمت لثه استفاده کرد. در مقایسه با تاج، استفاده از انله کمتر تهاجمی است زیرا ساختار کمتری از دندان طبیعی فرد جایگزین می شود. هزینه هر دو نسبتا مشابه است، اما انله مقداری ارزان تر تمام می شود.

بنابراین در جایی که مناسب باشد استفاده از اینله و انله بر استفاده از تاج ارجح است، اما باید به یاد داشت که مهارت و تجربه دندانپزشک در جایگذاری صحیح این دو ماده روی دندان در نتیجه درمان اهمیت زیادی دارد.

منبع

abqdentists

درمان دندان شکسته: انواع شکستگی و روش های درمان

مینای دندان که دندان های شما را پوشش می دهد قوی ترین بافت در بدن شماست، اما باز هم ممکن است بشکند. دندان ها می توانند از جهات مختلف آسیب ببینند. شاید کاری انجام داده اید که نباید انجام می دادید، مثل بازی کردن فوتبال بدون گارد دهان یا جویدن یک مداد، یا افتادن از بلندی و کارهایی از این قبیل. طبق گزارش انجمن دندانپزشکی آمریکا، ۹ غذای رایجی که می توانند به دندان های شما آسیب برساند عبارتند از آب نبات های سخت، یخ، مرکبات، قهوه، میوه های خشک، چیپس سیب زمینی، سودا، الکل و نوشیدنی های ورزشی. دلیل آن هر چه باشد، برای درمان دندان شکسته باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

انواع شکستن دندان:

شکستن دندان مراحل و انواع مختلفی دارد که از این قرار است.

کریز لاین:

کریز لاین خفیف ترین نوع شکستگی دندان است که به خطوطی ریز و سطحی گفته می شود که تنها مینای دندان را تحت تاثیر قرار می دهند. این خطوط در بزرگسالان رایج است و معمولا هیچ گونه درد و مشکلی برای فرد ایجاد نمی کنند. این خطوط کم عمق هستند و معمولا به جز زیبایی تاثیر خاص دیگری ندارند.

شکستگی کاسپ دندان:

شکستن سطح جونده را اصطلاحا شکستگی کاسپ دندان می خوانند. این نوع شکستگی معمولا باعث درد نمی شود.

دندان ترک خورده:

دندان ترک خورده به معنی وجود و گسترش ترک از سطح جونده به سمت ریشه است. تشخیص زود هنگام این مشکل برای نجات دندان مهم است. عدم درمان ترک می تواند به از دست رفتن دندان منجر شود.

دندان نصف شده:

دندان نصف شده نتیجه عدم درمان دندان ترک خورده است. معمولا دندان به قطعات جدا از هم تقسیم می شود. دندان نصف شده را در اغلب موارد نمی توان نجات داد.

شکستگی عمودی ریشه:

این نوع شکستگی از سمت ریشه به سطح دندان می آید. اغلب علائم و نشانه ای ندارد. اما با ملتهب شدن استخوان و لثه وجود مشکل مشخص خواهد شد. معمولا کاری برای نجات دندان نمی توان انجام داد.

درمان دندان شکسته:

برای درمان دندان شکسته می توان از راه های زیر استفاده کرد. با این حال تناسب درمان با شرایط شما را دندانپزشک باید مشخص کند.

باندینگ:

این روش برای درمان ترک، شکستگی جزئی، لب پر شدن و فاصله دندان به کار می رود. باندینگ دندان تا ۱۰ سال عمر می کند. در طول انجام کار به استفاده از بی حسی نیازی نیست مگر اینکه از آن برای درمان پوسیدگی استفاده شود.

ونیرها:

ونیرها پوششی برای نواقص دندان هستند. از ونیرها به دلیل زیبایی و طبیعی بودن آنها استفاده می شود. ونیر به دندان های جلو چسبانده می شود و ظاهر دندان را تغییر می دهد. در صورت مراقبت صحیح ونیر تا ۳۰ سال دوام می آورد.

از ونیر می توان روی یک یا چند دندان بسته به انتخاب بیمار استفاده کرد. با این حال در صورتی که بیمار به دندان قروچه مبتلا است استفاده از این روش برای وی توصیه نمی شود.

تاج:

تاج یکی از روش های رایج درمان دندان شکسته است که برای شکستگی های بسیار شدید همراه با درد در زمان خوردن و آشامیدن استفاده می شود. تاج یکی از روش های محبوب حفظ دندان است که مانند کلاهی روی دندان قرار می گیرد و کارکرد و زیبایی آن را ارتقا می دهد. تاج از افتادن دندان پیشگیری می کند. بدون تاج، دندان آسیب دیده نمی تواند در برابر فشار جویدن مقاومت کند. تاج از پرسلین همرنگ دندان و به صورت سفارشی برای هر بیمار ساخته می شود.

عصب کشی:

به عنوان یکی از دیگر روش های درمان دندان شکسته می توان به عصب کشی اشاره کرد که در موارد گسترش ترک دندان به پالپ و عفونی شدن آن استفاده می شود. پس از عصب کشی معمولا یک تاج روی دندان قرار می گیرد تا از آن در برابر فشار جویدن محافظت کند.

ایمپلنت دندان:

اگر ترکی در دندان خود داشته باشید که زیر خط لثه رفته است، کاری برای نجات دندان شما نمی توان انجام داد. بنابراین باید دندان شما کشیده شود و به جای آن از ایمپلنت استفاده شود. ایمپلنت جایگزین دندان های از دست رفته است و به عنوان ریشه دندان عمل می کند. این روش درمانی از تحلیل استخوان فک جلوگیری می کند.

اگر احساس می کنید دندان شما ترک خورده یا شکسته است برای پیشگیری از گسترش آسیب و بروز عفونت، همین امروز به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

acfdga

مراقبت از گارد دهان: روش های تمیز کردن

در بسیاری از ورزش ها، گارد دهان وسیله مهمی برای محافظت از دندان های شما در برابر شکستن یا خرد شدن است. این وسیله همچنین از آسیب به بافت نرم فک نیز جلوگیری می کند. متأسفانه این قطعه مهم اغلب نادیده گرفته و بعد از تمرین کف کیف انداخته می شود. به همین دلیل روی آن انواع باکتری ها، مخمر ها و قارچ ها شکل می گیرند. تمیز نگه داشتن و مراقبت از گارد دهان دشوار نیست و می تواند بسیاری از مشکلات مرتبط با سلامتی را از بین ببرد.

کثیف بودن گارد دهان:

کثیف بودن گارد دهان می تواند به راحتی به ورزشکاران آسیب وارد کند. محققان در مطالعه ای در سال ۲۰۱۱ که در مجله طب ورزشی منتشر شد، رشد طیف وسیعی از قارچ ها، مخمر ها و باکتری ها را در گارد دهان ورزشکاران نشان دادند. در این مطالعه و چندین مطالعه دیگر، ارتباط بین گارد دهان آلوده و عفونت های جدی و حتی آسم ناشی از ورزش دیده شده است.

بنابراین برای مراقبت از گارد دهان باید آن را کاملا تمیز کنید تا میکروارگانیسم ها در آن و سپس در دهان شما رشد نکنند.

روش های مراقبت از گارد دهان:

برای مراقبت از گارد دهان شستشو با آب کافی نیست. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که هر بار گارد دهان باید با مسواک و خمیر دندان تمیز شود. شستشو با آب و صابون نیز مفید است. محققان دریافته اند که قرار دادن گارد دهان در محلول های آنتی باکتریال می تواند تا حد زیادی میکروارگانیسم های روی آن را از بین ببرد.

گارد دهان را پس از شستشو داخل محافظ آن قرار دهید. اما از تهویه گارد مطمئن شوید تا گارد به خوبی خشک شود و از رشد باکتری روی آن جلوگیری شود. محافظ گارد را نیز به طور مرتب تمیز کنید.

جایگزینی گارد دهان:

زمانی که گارد دهان شل می شود، یا روی آن ترک هایی ایجاد می شود، زمان تعویض آن فرا رسیده است. ترک ها می توانند محل خوبی برای رشد باکتری شود. این ترک ها می توانند با خراش لثه موجب ورود باکتری به بدن شما شوند.

مهم نیست از گارد سفارشی استفاده می کنید یا گاردهای معمولی داروخانه ای، به هر حال با دیدن نشانه های فرسایش باید گارد را تعویض کنید.

تمیز کردن گارد دهان پس از ورزش نباید به تعویق بیوفتد. رشد باکتری و قارچ روی این ابزار می تواند سلامت دهان و دندان و گوارش شما را در وهله اول به شدت تحت تاثیر قرار دهد. برای انتخاب بهترین محلول برای ضدعفونی کردن گارد دهان خود با دندانپزشک مشورت کنید.

منبع

colgate

رشد دندان های شیری و دائمی

رشد دندان های شیری و دائمی فرایندی است که در آن دندان ها از لثه بیرون می زنند. مجموعه کاملی از دندان ها برای بریدن و جویدن مواد غذایی به کار می روند. رشد دندان ها از دوران نوزادی کودک شروع می شود و تا نوجوانی ادامه می یابد. انسان دو دسته دندان دارد: شیری و دائمی

زمان کلی رشد دندان های شیری و دائمی:

دندان های شیری:

رشد دندان های شیری در دوران نوزادی آغاز می شود. توجه داشته باشید که زمان های ارائه شده برای رشد دندان ها تقریبی است و در هر فرد متفاوت است. رشد دندان های شیری از ۶ ماهگی تا حدود ۳۳ ماهگی کودک ادامه دارد. عموما دندان های جلو از ۶ ماهگی ظاهر می شوند و این فرآیند با رشد آخرین دندان های مولار در ۳۳ ماهگی تکمیل می شود. دندان های شیری جلو معمولا از شش تا هشت سالگی می افتند و دندان های شیری در ۱۲ سالگی با افتادن آخرین دندان های مولار با دهان کودک خداحافظی می کنند.

برخی حقایق در مورد رشد دندان ها:

به طور کلی، رشد دندان های شیری و دائمی در دختران زودتر از پسران رخ می دهد.

دندان ها دو تا دو تا، یکی در هر طرف رشد می کنند.

دندان های شیری کوچک تر و سفیدتر از دندان های دائمی هستند.

در حدود سن دو تا سه سالگی تمام دندان های شیری کودک باید رشد کنند.

علائم و نشانه ها:

علائم و نشانه های زیر برای تشخیص زمان رشد دندان های شیری در نوزادان به کار می رود:

  • تحریک دهان
  • قرار دادن اشیاء یا انگشتان در دهان و جویدن آنها توسط کودک
  • افزایش بزاق دهان
  • از دست دادن اشتها
  • التهاب لثه
  • بی قراری عمومی
  • قرمزی بر روی گونه در نزدیکی محل رشد دندان شیری

برخلاف تصور عموم، فرایند رشد دندان های شیری و دائمی نباید باعث تب، استفراغ یا اسهال کودک شود. اگر کودک شما دچار این مشکلات شده است، باید با پزشک مشورت کنید.

تسکین کودک:

برای از بین بردن درد در هنگام رشد دندان ها می توانید از روش های زیر کمک بگیرید:

  • برای تمیز کردن لثه از یک انگشت تمیز استفاده کنید.
  • برای کاهش درد کودک می توانید از ژل های ضددرد موجود در داروخانه استفاده کنید.
  • اجازه دهید نوزاد پارچه ای تمیز با آب سرد را بجود.

رشد دندان های دائمی با ظهور دندان های جلو در حدود ۸ سالگی آغاز می شود و با تکمیل دندان های مولار در حدود ۱۳ سالگی به اتمام می رسد. دندان های عقل بین ۱۷ تا ۲۱ سالگی رشد می کنند.

منبع

studiodentaire