گزینه های ممکن پس از عدم موفقیت عصب کشی

برخی از افراد تصور می کنند که عصب کشی آخرین کاری است که می توان برای یک دندان پوسیده انجام داد. به همین دلیل از عصب کشی هراس دارند. هر چند عصب کشی در اکثریت موارد درمان موفقی است؛ اما در برخی موارد درمان با شکست مواجه می شود. برخی از دلایل عدم موفقیت درمان عصب کشی عبارتند از عدم کشتن اعصاب، عدم تمیز کردن کامل کانال، یا عفونت مجدد ریشه دندان. خوشبختانه امروزه مواجه شدن عصب کشی با شکست به معنی تمام بودن کار دندان نیست. در این مطلب گزینه های ممکن پس از عدم موفقیت عصب کشی را با یکدیگر مرور می کنیم. با وجود تمام این روش ها، گاهی چاره ای به جز کشیدن دندان وجود ندارد.

گزینه های ممکن پس از عدم موفقیت عصب کشی:

تکرار عصب کشی:

تکرار درمان یکی از گزینه های ممکن پس از عدم موفقیت عصب کشی است. با این وجود این روش خطرات بیشتری نسبت به بار اول دارد. درمان مدت زمان بیشتری نسبت به قبل طول می کشد و ممکن است شامل جلسات بیشتری شود. تاج، پست، و مواد پر کننده باید از روی دندان برداشته شوند و پروسه عصب کشی تکرار شود. به همین دلیل در این روش ممکن است دندان آسیب ببیند.

اگر دندان آسیب نبیند، باید با دارو درمان شود. جراح ابتدا کانال ها را کاملا تمیز خواهد کرد و از حذف تمام اعصاب و بخش های باقی مانده پالپ عفونی اطمینان حاصل می کند. درمان ممکن است در یک تا چهار جلسه انجام شود. پس از عصب کشی دندان باید پر شود. هزینه تکرار عصب کشی بیشتر از مرتبه اول است.

جراحی اندودونتیک:

از دیگر گزینه های ممکن پس از عدم موفقیت عصب کشی جراحی اندودونتیک است. در این نوع جراحی، دندانپزشک از قسمت پایین دندان به ریشه دست می یابد. بنابراین تاج دندان دست نخورده باقی می ماند. جراحی شامل تمیز کردن قسمت نوک ریشه و حذف آن می شود. داخل کانال نیز تمیز می شود و سپس دندان پر می شود. این روش با بخیه و درد بیشتری همراه است.

کشیدن دندان:

چنانچه درمان های بالا امکان پذیر نباشد، یا دوباره با شکست رو به رو شوند، تنها راه رفع مشکل کشیدن دندان است. بیمار می تواند پس از ترمیم لثه و جای دندان، از روش های جایگزین دندان مانند پروتز دندان مصنوعی، بریج یا ایمپلنت استفاده کند. بهتر است برای پیشگیری از سر خوردن سایر دندان ها به فضای خالی و تحلیل لثه، عمل جایگزینی در اسرع وقت انجام شود.

منبع

dentalfind

عصب کشی چگونه انجام می شود؟

زمانی که به بیمار گفته می شود که به عصب کشی نیاز دارد، معمولا به درد فکر می کند. با این حال درد بعد از این روش درمانی به دلیل وجود عفونت در دندان است نه خود درمان. در واقع برای از بین بردن درد عصب کشی انجام می شود وگرنه خود پروسه درمان بدون درد است. استفاده از بیحسی موضعی دندان و ناحیه اطراف آن را کاملا بی حس می کند. بنابراین در حین انجام کار چیز زیادی حس نخواهید کرد.

عصب کشی چگونه انجام می شود:

انجام این روش برای نجات دندان است نه کشیدن دندان. دندان و ریشه های آن حذف نمی شوند بلکه تنها کانال های دندان تمیز می شوند. مقداری از بافت اعصاب و پالپ دندان نیز برداشته می شود تا از تخلیه تمامی باکتری ها اطمینان حاصل شود.

اعصاب دندان برداشته شده اند، بنابراین دیگر دردی احساس نخواهم کرد:

بسیاری از افراد بر این باورند که پس از درمان، دیگر دندان درد نخواهد داشت. با این حال دندان صرفا به غذاهای گرم و سرد حساس نخواهد بود. اما تا چند روز پس از درمان ناحیه اطراف دندان درد خواهد داشت. برای کنترل درد می توانید از داروی های مسکن استفاده کنید.

علت استفاده از این روش:

برخی از خود می پرسند چرا زمانی که دندان در نهایت باید کشیده شود آنها باید رنج عصب کشی را متحمل شوند. اما این تصور درست نیست. در واقع در بسیاری از موارد این روش موفق است و باعث می شوند دندان سال ها در دهان دوام بیاورد.

عدم وجود درد، عدم نیاز به عصب کشی؟

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک می تواند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود. اگر در محیط دهان خود متوجه وجود جوش شدید حتما به دندانپزشک مراجعه کنید. وجود این جوش یا فیستول به معنی وجود تونلی برای تخلیه عفونت است. در حال حاضر دندان شما درد ندارد زیرا فیستول از تجمع فشار زیر دندان جلوگیری می کند. اما این عفونت باید درمان شود و احتمالا دندان شما به انجام این روش نیاز دارد. بدون درمان کانال بافت اطراف نیز آلوده خواهد شد.

مراجعه پس از درمان:

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به دندانپزشک مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

منبع

colgate

عوارض اپیسکتومی پس از درمان

اپیسکتومی به درمانی بسیار حساس برای رفع عفونت در پایه دندان و پیشگیری از عود عفونت و نیاز به عصب کشی مجدد اطلاق می شود. این درمان از این جهت حساس است که در صورت عود عفونت احتمال نیاز به کشیدن دندان بیشتر می شود. عوارض اپیسکتومی بسیار نادر است، اما به طور معمول اندودونتیست در جلسات مشاوره اولیه شما را از آنها آگاه می کند. اطلاع از خطرات جراحی ضروری است و در صورتی که جراح شما را از آنها مطلع نکرد خود در این مورد با او صحبت کنید. در غیر این صورت بهتر است فرد دیگری را برای انجام کار بیابید.

عوارض اپیسکتومی:

ثابت شده است که این روش تحت نظر یک اندودنتیست یا دندانپزشک واجد شرایط و با تجربه در اغلب موارد موفقیت آمیز است. اصلی ترین عوارض اپیسکتومی ناموفق بودن آن است. در این موارد معمولا لازم است دندان کشیده شود و راهی به جز استفاده از یک جایگزین مصنوعی باقی نمی ماند. سایر عوارض جانبی عبارتند از آسیب عصبی و عفونت های سینوسی.

آسیب عصبی:

خطر آسیب عصبی بسیار به محل دندان تحت درمان در دهان شما وابسته است. اگر دندان بیمار در فک پایین و در انتهای دهان قرار داشته باشد، خطر آسیب عصب بیشتر خواهد بود، زیرا اینجا محل اعصاب بسیار مهمی از جمله عصب مندیبولار است.

یک دندانپزشک حرفه ای باید از میزان عوارض اپیسکتومی آگاه باشد. احتمال دارد که قبل از اپیسکتومی از دندان رادیوگرافی تهیه شود. بدین ترتیب فاصله ریشه دندان تا اعصاب مهم مشخص می شود. با توجه به میزان خطر احتمالی تناسب این روش برای شما بررسی خواهد شد.

عفونت سینوسی:

همانند آسیب عصبی، خطر عفونت سینوسی نیز به محل قرارگیری دندان در دهان شما وابسته است. اگر دندان در فک فوقانی نیاز به جراحی داشته باشد، شما در معرض خطر بیشتری برای انتقال عفونت به سینوس ها پس از اپیسکتومی قرار خواهید داشت. در تلاش برای جلوگیری از این اتفاق، دندانپزشک یا اندودنتیست معمولا برای شما آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. لازم به ذکر است که این داروهای تجویزی می توانند با دیگر داروهای مصرفی شما تداخل داشته باشند. بنابراین دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه سازید.

زمان تماس با متخصص:

در صورتی که در ناحیه انجام اپیسکتومی دچار درد شدید و تورم هستید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. این امر می تواند نشانه ای از آسیب عصبی باشد و بنابراین مهم است که منطقه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و درمان مناسب برای آن اتخاذ شود.

در برخی موارد ممکن است در اطراف دندان جراحی شده یک فیستول بدون درد ظاهر شود. فیستول ها جوش های کوچکی هستند که اغلب نسبتا خیلی سریع به حالت عادی برمی گردند. با این حال گاهی دوباره عود می کنند، که نشانه ای از وجود عفونت است. در صورت مشاهده چند باره فیستول برای پیشگیری از انتشار عفونت به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع

hda-online

اپیسکتومی چیست: روش انجام و دوره بهبودی

اپیسکتومی روشی در دندانپزشکی است که در آن هر بافت آلوده و عفونی در طول عصب کشی برداشته می شود. این روش از این نظر اهمیت دارد که برای جلوگیری از عفونت های آینده و به نوبه خود عصب کشی مجدد ضروری است. اگر بعد از یک عصب کشی مجددا عفونت رخ دهد، یا باید یک عصب کشی دیگر انجام شود یا به جراحی گسترده تری برای حل مشکل نیاز است.

چرا اپیسکتومی انجام می شود؟

این روش برای حذف بافت آلوده و عفونی انجام می شود که در طی یک عصب کشی پیدا می شود. با حذف این بافت، کانال ریشه می تواند به طور کامل بهبود یابد. این روش برای جلوگیری از تکرار عفونت نیز انجام می شود.

آمادگی قبلی برای درمان:

قبل از انجام اپیسکتومی برای بیمار، دندانپزشک درخواست انجام رادیوگرافی از دندان آسیب دیده و استخوان اطراف آن را می دهد. بیماران از چند روز قبل از دهان شویه ضدعفونی استفاده می کند، دوره ای از آنتی بیوتیک را دریافت خواهد کرد و برای مبارزه با التهاب داروهایی برای او تجویز می شود. سابقه پزشکی و دارویی بیمار نیز بررسی می شود.

نحوه انجام این روش:

دندانپزشک ابتدا بافت لثه را می برد و آن را از روی دندان برمی دارد تا به ریشه دندان دسترسی پیدا کنند. قسمت کوچکی از نوک ریشه و بافت آلوده حذف خواهد شد. سپس با استفاده از رنگی مخصوص شکاف ها و ترک های دندان مشخص می شود تا احتمال نیاز به کشیدن دندان بررسی شود. در آخر کانال دندان پاکسازی و بسته خواهد شد. از دندان و ناحیه اطراف آن دوباره رادیوگرافی گرفته می شود تا از موفقیت آمیز بودن روش اطمینان حاصل شود. پس از آن اندودنتیست بافت را به جای خود باز می گرداند و بخیه می زند.

ریسک های مرتبط با اپیسکتومی:

یکی از بزرگترین خطرات این روش شکست جراحی است. در صورتی که جراحی موفقیت آمیز نباشد، دندان بیمار باید کشیده شود. سایر خطرات احتمالی در این روش عبارتند از آسیب به سینوس ها، عفونت، احتقان و آسیب عصبی. اگر بیمار دچار تورم، درد یا فیستول شود، باید در اسرع وقت با دندانپزشک خود تماس بگیرد.

دوره بهبودی:

ممکن است بیمار تا چند روز دچار درد و تورم باشد. مقداری کبودی و تورم نیز طبیعی است. غذا خوردن و نوشیدن بیمار تا چند روز محدود خواهد شد. بیمار امکان مسواک زدن روی ناحیه جراحی شده را نخواهد داشت. دندانپزشک برای بیمار آنتی بیوتیک و داروهای ضروری را تجویز خواهد کرد. بیمار در دوره بهبودی نباید سیگار بکشد. اغلب بیماران طی دو هفته پس از جراحی به طور کامل بهبود می یابند.

منبع

healthguideinfo

کاشت نگین روی دندان: سوالات رایج

نگین های مورد استفاده بر روی دندان در انواع و اشکال مختلف ارائه می شوند. مهم ترین مواد تشکیل دهنده این نگین ها کریستال های شیشه ای، طلای زرد یا سفید ۱۸، ۲۲ یا ۲۴ عیار است که به طور خاص برای استفاده دندان ساخته شده است. امروزه کاشت نگین روی دندان از محبوبیت زیادی بین جوانان برخوردار شده است که در ادامه شما را با جزئیات آن آشنا می کنیم.

در بین انواع نگین ها معمولا نگین های کریستالی از همه ارزان تر هستند. این نگین ها دارای یک پوشش مخصوص در پشت هستند و برش آنها به نحوی است که نور را منعکس می کنند. در حال حاضر برای کاشت نگین روی دندان همانند قبل از روش های حفاری و مته استفاده نمی شود. بلکه نگین با استفاده از مواد کامپوزیتی روی دندان متصل می شود.

عمر کاشت نگین روی دندان:

از انجایی که در کاشت از حفاری استفاده نمی شود، این روش قابل بازگشت است. بنابراین هر زمان که بیمار بخواهد می تواند نگین را توسط دندانپزشک از روی دندان خود بردارد. به طور معمول عمر نگین روی دندان چیزی بین ۶ ماه تا یک سال است.

آیا وجود نگین روی دندان حس می شود؟

به طور معمول ضخامت این نگین ها کمتر از یک میلیمتر و قطر آن بین دو تا سه میلی متر است. در ابتدا حضور چیزی روی دندان احساس متفاوتی به شما خواهد داد. اما بعد از چند روز به نگین عادت می کنید و دیگر حضور آن را حس نخواهید کرد.

آیا کاشت نگین روی دندان به آن آسیب می زند؟

خیر! کاشت نگین در صورتی که با استفاده از حفاری همراه نباشد، همانند یک بریس ارتودنسی عمل خواهد کرد. بنابراین کل پروسه نصب و حذف آن را می توان با درمان ارتودنسی مقایسه نمود. زمانی که نگین برداشته می شود، دندان برای حذف سایر بقایای مواد چسبنده پولیش می شود.

آیا نگین مانع از مسواک زدن می شود؟

خیر! حضور این سنگ ها اختلالی در روند بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. با این حال، بهتر است تا ۲۴ ساعت پس از نصب نگین از مسواک برقی روی آن استفاده نشود.

اگر نگین افتاد و آن را خوردیم چطور؟

نگین های کریستالی یا طلایی بسیار کوچک هستند و هیچ لبه تیزی ندارند. اساسا آسیبی به شما نمی زنند و همانند سایر مواد زائد به روش طبیعی از بدن شما دفع می شوند.

آیا می توانم دندان های خود را جرم گیری کنم؟

بله، می توانید و باید دندان های خود را به طور مرتب توسط دندانپزشک جرم گیری کنید. کاشت نگین روی دندان اختلالی با جرم گیری ندارد. ناحیه زیر نگین با مواد پرکننده مهر و موم شده است و عاری از باکتری است. نواحی اطراف و بالای آن را نیز می توان با مقداری دقت کاملا تمیز نمود.

منبع

decodent

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان

در سال های اخیر، سوراخ کردن زبان و لب به ویژه در میان جوانان بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر تصمیم به انجام این کار گرفته اید بهتر است ابتدا کمی با تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان آشنا شوید. سپس می توانید دوباره به تصمیم خود فکر کنید.

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان:

سوراخ کردن لب، زبان، یا هر جای دیگری از دهان شما به معنی حضور مادام العمر چیزی خارجی در دهان شماست. وجود این شی فلزی موجب بروز مشکلات بهداشتی زیادی می شود که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

بوی بد دهان:

مهمترین تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان بوی بد دهان است. استفاده از فلز روی زبان یا لب می تواند محل جدیدی را برای تجمع باکتری ها ایجاد کند. مسواک کردن اطراف این فلز دشوار خواهد بود. بنابراین اگر به طور مرتب نتوانید محل را به طور کامل تمیز کنید، پس از مدتی دهان شما بد بو خواهد شد.

بیرون ریختن تف:

سوراخ کردن دهان تولید بزاق را افزایش می دهد. بزاق می تواند به مبارزه با ایجاد پوسیدگی کمک کند، اما احتمالا بیرون پاشیدن تف در حین حرف زدن را نیز افزایش می دهد.

عفونت، درد و تورم:

حتی اگر شما زبان و لب خود را در محیطی کاملا استریل سوراخ کرده باشید، احتمالا ابتلا به عفونت پس از سوراخ کردن بسیار بالاست. دهان شما محل مرطوبی است که آن را به مکان فوق العاده ای برای باکتری ها تبدیل می کند. در نتیجه به راحتی ممکن است دچار عفونت شوید. محل را از نظر وجود تورم بررسی کنید، زیرا ممکن است زبان به قدری تورم کند که راه هوایی را ببندد. درصورتی که در محل سوراخ کردن دچار خارش و سوزش هستید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

اشکال در معاینات دندانپزشکی:

از آنجا که استفاده از این روش به معنی کاشت فلز در دهان است، ممکن است رادیوگرافی با اختلال همراه شود. در صورتی که در دهان خود فلز دارید، این موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید تا تغییرات لازم را انجام دهد.

دندان ترک خورده:

اکثر افرادی که دارای سوراخ لب و یا زبان هستند، دچار وسوسه بازی با آن می شوند. این امر می تواند شانس ترک خوردن دندان را افزایش دهد. فلز روی زبان یا لب شما می تواند به کارهای انجام گرفته روی دندان مانند پرشدگی ها، بریس، بریج و تاج نیز آسیب وارد کند.

فرسایش مینای دندان:

مالش دائمی فلز به مینای دندان باعث می شود که در طول زمان مینا تخریب شده و دندان در معرض خطر حساسیت و پوسیدگی قرار گیرد. در عین حال، هر چند رایج نیست اما فلز روی زبان ممکن است باعث ایجاد فاصله بین دو دندان جلو شود.

تحلیل لثه:

دیگر تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان تحلیل لثه است. حدود ۳۵ درصد از افرادی که به مدت ۴ سال یا بیشتر دارای سوراخ روی زبان بوده اند دچار تحلیل لثه می شوند. حرکت فلز و تماس آن با لثه باعث تحلیل رفتن آن و قرارگیری ریشه در معرض محیط دهان می گردد. سوراخ کردن زبان باعث تحلیل لثه های پشت دندان جلو و سوراخ کردن لب باعث تحلیل لثه جلو دندان ها می شود.

بیماری های پریودنتال:

تحلیل لثه ای که درمان نشود و در واقع پیشرفت کند، می تواند به بیماری های پریودنتال ختم شود. درمان این نوع بیماری ها دشوارتر است و اغلب با از دست رفتن دندان همراه است.

آسیب عصبی:

گاهی اوقات سوراخ کردن زبان می تواند باعث بی حسی آن شود. در اغلب موارد بی حسی موقتی است اما گاهی می تواند دائمی شود. از بین رفتن جوانه های چشایی در بخشی از زبان نیز باعث می شود طعم و مزه مواد خوراکی را کمتر حس کنید.

منبع

silveradofamilydental

انواع لیزرهای دندانپزشکی: تنوع گزینه های درمان

استفاده از لیزر در انواع روش های درمانی دندانپزشکی رایج تر از قبل شده است. انواع لیزرهای دندانپزشکی به دو دسته تقسیم می شوند. اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) لیزرهای بافت سخت و نرم را برای استفاده در درمان دندان های افراد بالغ و کودکان تأیید کرده است. از آنجایی که لیزرهای دندانی دارای ویژگی جذب منحصر به فردی هستند، از هر یک از آنها برای انجام روش های دندانپزشکی خاصی استفاده می شود.

انواع لیزرهای دندانپزشکی:

لیزرهای بافت سخت:

لیزرهای بافت سخت دارای طول موجی هستند که توسط هیدروکسی آپاتیت (کلسیم فسفات موجود در استخوان و دندان) و آب به راحتی جذب می شوند و به همین دلیل برای برش ساختار دندان موثر هستند.

استفاده اولیه از لیزر بافت سخت بریدن استخوان و دندان با دقت بسیار زیاد است. لیزرهای بافت سخت اغلب در آماده سازی یا شکل دادن به دندان ها برای باندینگ، حذف مقادیر کوچک ساختار دندان و تعمیر مقداری از فرسودگی پرشدگی دندان استفاده می شوند.

لیزرهای نرم بافت:

در بین انواع لیزرهای دندانپزشکی لیزر بافت نرم دارای طول موجی است که به راحتی توسط آب و هموگلوبین جذب می شود و در نتیجه آن را برای مدیریت بافت نرم موثرتر می کند. از این ابزار به عنوان بخشی از درمان پریودنتال و برای کشتن باکتری ها و فعال سازی دوباره رشد بافت ها استفاده می شود. لیزر دی اکسید کربن آسیب به بافت اطراف را کاهش می دهد و بافت را سریع تر از روش فیبر نوری حذف می کند.

لیزرهای بافت نرم همزمان با انعقاد رگ های خونی و انتهای عصب عمل می کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد بعد از استفاده از لیزر تقریبا هیچ دردی حس نمی کنند. همچنین در لیزرهای بافت نرم بهبودی بافت ها سریع تر انجام می شود. به همین دلیل است که استفاده از این روش هر روز در دندانپزشکی زیبایی رواج بیشتری می یابد.

علاوه بر لیزرهایی که برای برش دهی و شکل دادن به بافت های سخت و نرم مورد استفاده قرار می گیرند، سایر انواع لیزرهای دندانپزشکی به طور خاص برای مشاهده داخل دندان و سلول ها با استفاده از توموگرافی کوئری نوری، یک روش تصویربرداری غیر تهاجمی، طراحی شده اند.

طبق تحقیقات استفاده از انواع لیزرهای دندانپزشکی با عوارض خاصی در بیماران همراه نیست و برای تمام گروه های سنی مجاز شمرده می شود. این شیوه درمانی با کاهش مدت زمان بهبودی، خونریزی و درد بیمار دارای مزیت های بسیاری بر دیگر روش های درمانی است. به همین دلیل افزایش آگاهی بیماران از تنوع گزینه های درمان می تواند به ایجاد تجربه بهتر از دندانپزشکی برای آنان کمک کند.

منبع

yourdentistryguide

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی

لیزرهای دندانپزشکی بر اساس طول موج به دو نوع بافت سخت و نرم تقسیم می شوند. از هر یک از این دو نوع ابزار در حوزه خاصی از دندانپزشکی استفاده می شود. در ادامه شما را با کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی آشنا می کنیم.

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی:

کاربری لیزر بافت سخت:

آشکارساز حفره:

از این نوع لیزر برای شناسایی زودهنگام حفره ها استفاده می شود. شناسایی دقیق و زودهنگام حفره به ترمیم به موقع و پیشگیری از وارد آمدن هزینه اضافه کمک زیادی می کند.

پر کردن دندان ها/آماده سازی دندان:

لیزرهای دندانی بافت سخت می توانند نیاز به تزریق بیحسی موضعی و مته دندان پزشکی سنتی را از بین ببرند. لیزرهای مورد استفاده در پر کردن دندان قادر به کشتن باکتری های واقع در حفره هستند که به طور بالقوه منجر به بهبود ترمیم دندان می شود. با این حال، لیزرهای دندانی برای جایگزینی پرکننده های آمالگام یا تاج مناسب نیستند.

حساسیت دندان:

از لیزرهای دندانپزشکی می توان برای بستن tubules (واقع در ریشه دندان) استفاده کرد که مسئول حساسیت دندان به مواد گرم و سرد است.

کاربری لیزر بافت نرم:

افزایش طول تاج:

از کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی می توان به شکل دهی به بافت لثه (لیزر بافت نرم) و استخوان (لیزر بافت سخت) اشاره کرد. از این روش های ترمیمی برای ایجاد پایه بهتر برای سایر روش های درمانی بهره گیری می شود.

لبخند لثه ای:

لیزرهای دندانی میتوانند بافت لثه را تغییر دهند تا ساختار بیشتری از دندان به نمایش گذاشته شود و ظاهر لبخند بهبود یابد.

اتصال عضلانی (Frenula):

از لیزرهای بافت نرم برای فرنکتومی استفاده می شود. این روش درمانی برای کودکانی ایده آل است که دچار اتصال بیش از حد زبان به کف دهان هستند و تغذیه و صحبت کردن آنها دشوار است. این مشکل به دلیل حرکات محدود زبان ایجاد می شود.

ضایعات بافت نرم (Epulis):

از لیزرهای دندانپزشکی می توان برای برداشتن بدون درد ضایعات بافت نرم استفاده کرد که اغلب به دلیل استفاده از پروتزهای نامناسب ایجاد می شوند.

دیگر موارد کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی:

مشاهده تومورهای دندان و لثه:

توموگرافی نوری روشی ایمن برای مشاهده دندان ها و لثه ها در زمان واقعی است.

تومورهای خوش خیم:

ممکن است از لیزرهای دندانپزشکی برای حذف بدون درد تومورهای خوش خیم از لثه، سقف دهان، دو طرف گونه ها و لب ها استفاده شود.

زخم های سرد:

لیزرهای دندانپزشکی باعث کاهش درد ناشی از زخم های سرد و به حداقل رساندن زمان بهبودی میشوند.

بازسازی عصب:

از Photobiomodulation  می توان برای بازسازی عضلات آسیب دیده، رگ های خونی و زخم ها استفاده کرد.

آپنه خواب:

در مواردی که آپنه خواب ناشی از رشد بیش از حد بافتی در ناحیه گلو باشد (که بعضی اوقات با افزایش سن رخ می دهد)، می توان از یووالوپلاستی مبتنی بر لیزر برای تغییر شکل گلو و رفع مشکلات تنفس مرتبط با آپنه خواب استفاده کرد.

سفید کردن دندان ها:

لیزرهای دندانی می توان برای برای سرعت بخشیدن به فرآیند سفید کردن دندان ها استفاده شود. نتیجه بخشی این روش بسیار سریع تر از سایر روش های زیبایی است.

کاربری لیزرهای بافت سخت و نرم در دندانپزشکی به همین موارد محدود نمی شود. هر روز استفاده از این ابزارها در حوزه های متعدد گسترش می یابد و آینده درخشانی پیش روی این روش درمانی دیده می شود.

منبع

yourdentistryguide

عمر باندینگ دندان: روش های افزایش دوام

باندینگ روشی در دندانپزشکی زیبایی است که در آن دندانپزشک بر روی دندان های جلو از کامپوزیت رزین استفاده می کند. از این ماده ممکن است برای پر کردن حفره یا به عنوان بخشی از یک روشی زیبایی استفاده شود. از این ماده اغلب در مواردی استفاده می شود که شکاف بزرگی بین دندان های وجود دارد یا دندان ترک خورده، شکسته است یا لکه دار شده است. از آنجایی که رزین پلاستیکی هم رنگ دندان است به خوبی با رنگ ترکیب می شود. به همین دلیل کسی متوجه استفاده از این روش روی دندان های شما نمی شود مگر اینکه خود شما به او اطلاع دهید. در کنار مزایایی که این روش دارد، سوالی که اغلب برای بیماران پیش می آید، عمر باندینگ دندان است.

از مزایای این روش می توان به سرعت استفاده از آن اشاره کرد. اعمال این ماده تنها به ۳۰ تا ۶۰ دقیقه کار بر روی دندان نیاز دارد. بنابراین جز روش های بسیار سریع در دندان پزشکی است. از سوی دیگر نیازی به استفاده از بی حسی در این روش نیست. هر چند که در صورت تمایل بیمار ممکن است محل مقداری بی حس شود.

عمر باندینگ دندان:

همانند سایر روش های دندانپزشکی، رفتار شما پاسخ به این سوال را مشخص می کند. اکثر افراد گزارش کرده اند که توانسته اند باندینگ خود را پیش از تکرار تا ۱۰ سال در دهان خود نگه دارند. از آنجا که کامپوزیت باندینگ به اندازه مینای طبیعی دندان قوی نیست، عدم وارد آمدن فشار زیاد بر روی آن مانند فشار حاصل از دندان قروچه اهمیت زیادی در عمر باندینگ دندان دارد. چنانچه به دندان قروچه در خواب مبتلا هستید، برای سفارش نایت گارد به دندانپزشک مراجعه کنید. این گارد دهان با وجود قیمت پایینی که دارد، از آسیب به دندان های شما و روکش های آن جلوگیری می کند.

برای افزایش طول عمر باندینگ دندان باید از برخی عادات دیگر نیز اجتناب کنید. این موارد عبارتند از جویدن یخ و سر خودکار، خوردن ناخن ها و استفاده از دندان هایتان برای باز کردن بسته بندی مواد غذایی. علاوه بر این، رزین کامپوزیتی به اندازه ونیرهای پرسلین در برابر رنگ مقاوم نیستند. به همین دلیل برای افزایش طول عمر این ماده مهم است که از عاداتی مانند سیگار کشیدن، نوشیدن مقدار زیادی قهوه یا شراب و خوردن غذاهای تیره رنگ اجتناب کنید.

دو بار در روز دندان های خود را مسواک بزنید و معاینات منظم دندانپزشکی خود را دنبال کنید تا در صورت بروز مشکل برای باندینگ در مراحل اولیه ترمیم شود.

منبع

oakbrooksmiles

مضرات پستانک برای دندان های کودک

میل به مکیدن طبیعی است. به هر حال نوزادان بدین روش تغذیه می کنند. اکثر نوزادان پس از حدود شش ماه دست از این کار می کشند اما برخی به این عادت خود ادامه می دهند. زمانی که عادت به مکیدن ادامه یابد، پستانک می تواند بر رشد دندان ها تاثیر نامطلوبی بگذارد. در این مطلب به مضرات پستانک برای دندان های کودک می پردازیم.

به طور کلی پستانک مشکلی برای دندان های کودک ایجاد نمی کند. اما اگر عادت مکیدن کودک شما بعد از ۲ تا ۴ سالگی ادامه یابد، ممکن است شاهد تاثیرات نامطلوب آن بر دندان های شیری ک/ودک باشید. خبر خوب این است که حتی با وجود رشد ناصحیح دندان ها، ممکن است این اشکال با افتادن دندان های شیری و رشد دندان های دائمی خود به خود اصلاح شود.

اکثر متخصصان دندانپزشکی معتقدند که یک پستانک برای کودک بهتر از انگشت شست وی است. دلیل این امر سادگی ترک پستانک نسبت به انگشت است.

برای اطمینان از عدم ابتلا به مضرات پستانک برای دندان های کودک بهتر است زمان مکیدن را در کودک محدود کنید و حتی آن را بعد از سال اول قطع کنید.

مضرات پستانک ها برای دندان های کودک:

در ادامه برخی مضرات مکیدن طولانی مدت پستانک یا انگشت شست توسط کودک آمده است:

  • حرکت دندان های بالا به سمت خارج و دندان های پایین به سمت داخل
  • نامتقارن شدن فک بالا و پایین کودک
  • باریک شدن سقف دهان کودک

پستانک ارتودنسی:

برای کاهش هرگونه آسیب احتمالی به دندانهای کودک، استفاده از یک پستانک ارتودنسی را در نظر بگیرید. تحقیقات نشان می دهد که این نوع پستانک مشکلات کمتری نسبت به نوع سنتی آن دارد.

با نوک پستان گرد و حالت تخت در زیر آن، این پستانک از شکل رشد فک و دندان کودک تبعیت می کند. این پستانک مانند سینه مادر در دهان صدف می شود و یک عمل مکش طبیعی را ایجاد می کند. این پستانک فشار کمتری بر لثه و دندان وارد می کند.

روش های ترک پستانک:

اگر احساس می کنید وقت ترک عادت مکیدن پستانک است می توانید از راه های زیر کمک بگیرید:

  • زمانی که کودک از پستانک استفاده نمی کند وی را تشویق کنید.
  • به او احساس امنیت دهید تا به دنبال عادات خود نباشد.
  • چنانچه کودک شما به قدر کافی بزرگ شده است، از یک دندانپزشک برای توضیح مضرات پستانک برای دندان های کودک کمک بگیرید.
  • برای نشان دادن پیشرفت کودک از نمودار برچسب و جایزه استفاده کنید.
  • از سایر اعضای خانواده بخواهید شما را حمایت کنند.

منبع

turnerlim