رادیوگرافی دندان: ملاحظات ایمنی و سلامتی

رادیوگرافی دندان یک روش تشخیصی بسیار رایج و امن در دندانپزشکی است. رادیوگرافی دندان دارای دوز بسیار کمی از اشعه است که نسبت به سایر روش های تصویربرداری بسیار ناچیز است. اگر نسبت به استفاده از این روش نگران هستید، یا تصور می کنید به دلیل سایر شرایط پزشکی باید آن را فراموش کنید، با ادامه این مطلب همراه باشید.

هنگامی که رادیوگرافی دندان با اقدامات احتیاطی مناسب انجام شود، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. یک معاینه دندانپزشکی معمولی با چهار رادیوگرافی دندان، مساوی با مقدار تابش دریافت شده در طول یک پرواز دو ساعته با هواپیماست.

چه کسانی نیاز به رادیوگرافی دندان دارند؟

رادیوگرافی دندان به منظور کمک به دندانپزشکان در تشخیص مسائلی استفاده می شود که در غیر این صورت برای چشم غیر مسلح تقریبا نامرئی هستند. در بزرگسالان از این روش برای شناسایی مشکلات مختلف و درمان صحیح آنها استفاده می شود. استفاده از این روش در تشخیص موارد زیر به دندانپزشک کمک می کند:

  • مناطق پوسیده، از جمله بین دندان ها یا زیر پرشدگی ها
  • از دست دادن استخوان در ارتباط با بیماری لثه
  • آبسه ها، که عفونت در ریشه دندان یا بین دندان و لثه هستند
  • تومورها
  • تغییرات در کانال ریشه

بدون رادیوگرافی دندان بسیاری از این مشکلات می تواند ناشناخته بماند. دندانپزشکان با استفاده از این روش به عنوان یک مرجع، نیز برای آماده سازی ایمپلنت های دندانی، پروتزهای دندانی، ترمیم و سایر روش های مشابه مجهزتر هستند.

ملاحظات ایمنی:

عدم آسیب رسانی این روش به بدن ثابت شده است. هر چند که در برخی تحقیقات ارتباط مواجهه مداوم با اشعه ثابت شده است، اما مقدار این تابش در دندانپزشکی ناچیز است. در عین حال دندانپزشک می تواند به روش های مختلف مقدار تابش اشعه ایکس را از مقدار معمول نیز کمتر سازد. استفاده از یک رادیوگرافی به جای چندین مرتبه برای هر ترمیم می تواند در کاهش مقدار مواجهه فرد مفید باشد. همچنین می توانید در مورد تغییر تنظیمات دستگاه به حداقل مقدار تابش مورد نیاز، به خصوص برای تشخیص و درمان بیماری در کودکان، با دندانپزشک خود صحبت کنید.

روش دیگر در کاهش مقدار مواجهه با اشعه در دندانپزشکی استفاده از کاورهای مخصوص برای روی برخی نواحی بدن است. این کاورها بدن را از جذب اشعه محافظت می کند. از این روش برای زنان بارداری استفاده می شود که به رادیوگرافی دندان نیاز دارند. این پوشش بر روی شکم بیمار قرار می گیرد و رادیوگرافی تا حد امکان تنها در یک مرحله و با حداقل میزان تابش انجام می گیرد.

منبع

۱۲۳dentist

پوسیدگی دندان شیری: چرا باید ترمیم شود؟

اگرچه کودکان از مجموعه ای از دندان ها استفاده می کنند که در نهایت از بین می روند، اما این مجموعه دندان ها باید تا زمان رشد طبیعی دندان های دائمی زنده بمانند. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان به محض رشد دندان های نوزاد ضروری است و آموزش باید از سنین پایین انجام گیرد. با وجود تلاش های زیاد برخی والدین برای اطمینان از بهداشت دهان و دندان فرزند خود، گاهی اوقات با پوسیدگی دندان شیری روبرو می شوند. درمان پوسیدگی دندان شیری کودکان بسیار شبیه به بزرگسالان است، زیرا حفظ سلامت دندان ها مهمترین جنبه آن است.

دندان های شیری را پر کنید:

اگرچه دندان های شیری کودک دائمی نیستند، اما تنها دندان هایی هستند که وی تا چند سال خواهد داشت. برای حفظ سلامتی دهان و دندان کودک، دندانپزشک بر اساس نوع مشکل تصمیم به پر کردن یا استفاده از روکش روی آن خواهد گرفت. دندان های شیری به رشد صحیح دندان های دائمی کمک می کنند. بنابراین از دست دادن زودهنگام آنها به زیبایی لبخند کودک در آینده لطمه خواهد زد.

بازگشت پوسیدگی دندان شیری:

اگر چه دندانپزشک برای حذف پوسیدگی دندان شیری تلاش زیادی کرده است، گاهی اوقات مشکل تکرار می شود. دندان هایی که حفره در بین آن ایجاد شده نسبت به دندان هایی که حفره روی سطح آن قرار دارد، در معرض احتمال بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی مجدد هستند. هنگامی که پوسیدگی باز می گردد، برای درمان دندان و پر کردن مجدد دندان باید پرشدگی قبلی تخلیه شود.

تروما:

پوسیدگی دندان تنها یک دلیل برای نیاز به پر کردن دندان است. اگر تروما به دندان آسیب برساند، باید دندان پر شود. مسائل دیگر عبارتند از شکل نامناسب دندان ها، عدم رشد کامل دندان، ترک خوردن یا شکستن دندان در اثر ضربه. دراغلب این موارد دندانپزشک استفاده از روکش را به پر کردن ترجیح می دهد.

کشیدن دندان:

نگهداری دندان های شیری بخش مهمی از مراقبت های دندان برای کودکان است. اما گاهی اوقات هیچ گزینه ای برای دندانپزشک باقی نمی ماند. اگر پوسیدگی خیلی پیشرفته باشد، و موجب بیماری لثه یا درد کودک شده باشد، بهترین راه کشیدن دندان است. بسیاری از دندانپزشکان در محل دندان کشیده شده از یک دندان مصنوعی یا فضا نگهدار استفاده می کنند تا فضای خالی بر رشد دندان های دائمی تاثیر نامطلوبی باقی نگذارد.

گاز خنده:

هنگامی که کودک نیاز به پر کردن دندان دارد، ممکن است دندانپزشک از اکسید نیتروژن یا گاز خنده برای آرامش او استفاده کند. اکسید نیتروژن اضطراب را کاهش می دهد و کودک درد ناشی از انجام کار را حس نخواهد کرد. گاز خنده برای همه کودکان موثر نیست. بنابراین بسته به شرایط ممکن است دندانپزشک از روش دیگری استفاده کند.

تعداد پرکردگی در یک جلسه:

زمانی که کار برای یک کودک شروع می شود، گاهی پوسیدگی تمام دندان ها در یک جلسه درمان می شود و گاهی تنها یک دندان ترمیم می گردد. دلیل این امر راحتی کودک و نه تعداد حفره ها است. برخی کودکان با نشستن طولانی مدت روی صندلی مشکلی ندارند، در حالی که برخی دیگر حاضر به همکاری نیستند. دندانپزشک به دنبال بهترین نتیجه برای کودک است. اگر این امر طی جلسات متعدد به دست می آید، روال درمان بر این اساس قرار خواهد گرفت. به هر حال، درمان صحیح و کامل کودکی که در حال جیغ زدن است هم برای کودک و هم والدین دشوار است.

اگر در مورد درمان پوسیدگی دندان کودک خود دچار اضطراب هستید، دندانپزشکان کلینیک شبانه روزی یوسف آباد می توانند با ارائه اطلاعات دقیق تر از روند درمان و مراقبت های پس از درمان موجب آرامش خاطر شما شوند.

منبع

۱۲۳dentist

علل از دست دادن دندان یا ادنتولیسم

از دست دادن دندان میزان زیادی از تواناییتان برای جویدن و حرف زدن را از شما می دزدد. نبود دندان در دهان عواقب اجتماعی، روانی و عاطفی زیادی برای فرد دارد که بر کیفیت زندگی، خود انگاره و عزت نفس وی تاثیر می گذارند. علل از دست دادن دندان در هر سن متفاوت است.

علل از دست دادن دندان:

گرچه از دست دادن دندان معمولا با افراد مسن همراه است، در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، ادنتولیسم می تواند در کودکان و بزرگسالان نیز رخ دهد.

علل از دست دادن دندان در کودکان:

کودکان نوپا و خردسال در معرض دو نوع آسیب دندانی هستند: از دست دادن زودرس دندان های شیری و از دست دادن دندان های دائمی به علت آسیب یا غفلت از رعایت بهداشت. پوسیدگی دندان یکی از دلایل اصلی از دست رفتن دندان در کودکان و نوجوانان است.

علل از دست دادن دندان در بزرگسالان:

بیماری لثه و پوسیدگی دندان علت اصلی از دست دادن دندان در بین بزرگسالان است. بیماری پریودنتال یک عفونت باکتریایی مزمن است که بر لثه و استخوان هایی که از دندان ها حمایت می کنند، تاثیر می گذارد. همانطور که بیماری، بافت و استخوان لثه را از بین می برد، دندان ها از بین می روند و ممکن است نیاز به کشیدن داشته باشند. سیگار کشیدن، بیماری قلبی و دیابت نیز با از دست دادن دندان همراه است.

علل از دست دادن دندان در سالمندان:

انباشت پلاک و سخت شدن آن، تحلیل لثه، پرکردگی های قدیمی و خشک شدن دهان، افراد سالمند را در معرض خطر بیشتری برای از دست دادن دندان های طبیعی خود قرار می دهد.

بروز ادنتولیسم در میان جمعیتی خاص نشان دهنده تفاوت در رفتارهای سالم و نگرش آن نسبت به بهداشت دهان و دندان، و همچنین دسترسی به خدمات دندان پزشکی، درمان و استفاده از آن است.

تحقیقات نشان می دهد که از دست دادن دندان ناشی از بیماری لثه معمولا با شاخص های خطر مرتبط است که عبارتند از سن، جنس (شایع تر در مردان)، سیگار کشیدن، بهداشت دهان و دندان ناکافی، مراقبت های دندان پزشکی حرفه ای، دیابت، فشار خون بالا و آرتریت روماتوئید.

نژاد/قومیت و اقتصاد نیز نقش مهمی در از دست دادن دندان ها ایفا می کنند. همچنین، بهداشت دهان و دندان در درصد بالایی از افراد فقیر در هر سنی بسیار ضعیف تر از افرادی با وضعیت اقتصادی بهتر است.

علل دیگر بی دندانی عبارتند از:

عادت های بهداشت دهان و دندان ضعیف:

عدم مسواک زدن و نخ دندان روزانه می تواند منجر به رشد و پیشرفت پوسیدگی دندان و بیماری لثه شود.

رژیم غذایی نامناسب:

غذاها و نوشیدنی هایی با قند، کربوهیدرات و اسید زیاد ممکن است به دندان و لثه آسیب بزنند.

عادت های بد:

سیگار کشیدن، تنباکو و یا مصرف مواد مخدر می تواند به دندان ها آسیب برساند.

فقدان آموزش:

فقدان آموزش در مورد علل و پیامدهای از دست رفتن دندان، مانع از اتخاذ شیوه زندگی پیشگیرانه مناسب و اقدامات مراقبتی از دهان و دندان یا پیگیری دوره های دندانپزشکی یا درمان های لازم برای ترمیم می شود.

ترس و خجالت:

بسیاری از مردم از ترس یا اضطراب مراجعه به دندانپزشک رنج می برند و حتی با وجود درد و مشکل به دنبال درمان دندان نیستند. نادیده گرفتن پوسیدگی دندان یا سایر مشکلات دندانی جدی می تواند این وضعیت را طولانی و تشدید کند.

مسائل مالی:

بعضی از افراد به دلیل هزینه های بالای مراقبت های دندانپزشکی و/یا عدم پوشش بیمه نمی توانند به دنبال درمان باشند. متأسفانه طولانی شدن یا عدم مراجعه، احتمال ایجاد مشکلات جدی تر و پس از آن هزینه های بیشتر برای ترمیم را افزایش می دهد.

تروما:

ضربه به دندان می تواند باعث افتادن دندان شود. در صورتی که والدین از اقدامات سریع برای حفظ دندان آگاهی نداشته باشند امکان پیوند دندان به محل دیگر وجود نخواهد داشت. شرکت در ورزش های فردی بدنی نیز عامل افتادن دندان بزرگسالان است.

شرایط سیستمیک:

شرایط سیستمیک مانند بیماری قلبی، بیماری تنفسی، دیابت، عفونت HIV، سوء تغذیه و سرکوب ایمنی همه با انواع بیماری های پریودنتیت مرتبط هستند که اغلب باعث از دست رفتن دندان می شوند.

درمان های پزشکی:

درمان های خاصی نظیر شیمی درمانی، پرتودرمانی، داروی های ضدویروسی، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند. این درمان ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت های دندان را افزایش داده و در نتیجه فرد نیاز به کشیدن دندان داشته باشد.

منبع

۱۲۳dentist

شکستن براکت ارتودنسی: چه باید کرد؟

شکستن براکت ارتودنسی یکی از رایج ترین خطرات استفاده از این درمان است. متاسفانه این اتفاق همیشه در ساعات کاری معمول رخ نمی دهد، اما در عین حال واجد شرایط یک حادثه اورژانس نیز نیست. بنابراین اگر براکت شما در خانه در حین شام شکست چه باید کرد؟ اولین گام این است که نگران نباشید. در اغلب موارد می توانید تا زمان رسیدن به مطب دندانپزشک از روش های ترمیمی استفاده کنید.

با ارتودنتیست خود تماس بگیرید:

ممکن است پس از خوردن چیزی به خصوص سخت یا ترد، متوجه رها شدن یکی از براکت ها شوید. این مشکل رایج زمانی اتفاق می افتد که چسب براکت ضخامت خود را از دست داده است یا دچار ترک شده است. در صورتی که این اتفاق در ساعات کاری رخ داده است، بهتر است با کلینیک ما تماس حاصل کنید.

با توضیح شرایط به همکاران وضعیت ارزیابی می شود. در صورتی که مشکل خفیف باشد، با توضیحات دندانپزشک برای نحوه ترمیم مشکل می توانید تا قرار ملاقات بعدی برای ترمیم آن صبر کنید.

چنانچه مشکل حاد تشخیص داده شود برای ترمیم براکت باید به مطب مراجعه کنید. به هر حال شکستن براکت ارتودنسی مانع حرکت دندان های شما به سمت مطلوب خواهد شد. براکت شکسته با هزینه جداگانه برای شما ترمیم خواهد شد.

درمان خانگی تا زمان رسیدن به ارتودنتیست:

به هر حال قبل از رسیدن به مطب دندانپزشک با مقداری ناراحتی رو به رو خواهید شد. به خصوص اگر براکت جدا شده باشد و سیم ها به زبان یا گونه شما آسیب وارد کنند تحمل وضعیت دشوارتر خواهد بود. اگر براکت جداشده است آن را در دستمالی همراه با خود به مطب دندانپزشک ببرید. در صورتی که براکت آسیب جدی ندیده باشد می توان از آن مجددا استفاده کرد. بدین ترتیب هزینه درمان کمتر خواهد شد.

چنانچه براکت هنوز به سیم متصل است از دستکاری آن خودداری کنید. این کار می تواند به دندان و بافت نرم دهان شما آسیب بیشتری وارد کند.

در عوض از وکسی که در جلسات پیشین به شما داده شده است به منظور پوشاندن لبه های تیز آن استفاده کنید.

پیشگیری از شکستن براکت ارتودنسی:

بدترین کاری که می توانید درطول درمان ارتودنسی انجام دهید، مصرف غذاهای چسبناک و سفت است. بزرگترین دشمنان شما در این دوره میوه های سفت و شکلات تافی است. این مواد می توانند رزین های متصل به براکت را شل کنند و موجب شکستن براکت ارتودنسی شوند. سایر مواد مضر برای شما عبارتند از آب نبات های سخت، سیب، پاپ کورن و هر ماده ای که بین براکت ها گیر می کند. بهتر است در طول درمان از مصرف این مواد پیشگیری کنید. در غیر این صورت متحمل هزینه های زیاد برای ترمیم براکت های خود خواهید شد.

منبع

drssavagesabolvisser

تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن

با افزایش سن، بدن ما با تغییرات مختلفی مواجه می شود که بعضی اوقات می تواند به مسائل بهداشتی جدید منجر شود. همین وضعیت می تواند در دهان شما اتفاق بیافتد. با این حال اغلب افراد از تغییر سلامت دهان و دندان خود تا وقوع عارضه ای ناخوشایند خبردار نمی شوند. به همین دلیل با افزایش سن باید به بهداشت دهان و دندان اهمیت بیشتری داده شود. در این مطلب شما را با تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن آشنا می کنیم.

تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن:

مینای دندان:

بعد از این همه سال جویدن، آسیاب کردن و ضربه های سخت که دندان های شما تحمل کرده اند فرسوده شدن طبیعی است. نیازی به اشاره به این مورد نیست که شکستگی، ترک یا سایر آسیب های احتمالی در دندان نیز می تواند در بزرگسالی اثرات نامطلوبی روی دندان ها داشته باشد. با گذشت زمان، در پی استفاده مداوم از دندان ها لایه بیرونی آن، مینا، فرسوده می شود. مینای دندان قابل بازسازی نیست و در صورت از بین رفتن عارضه دائمی است.

برای به تاخیر انداختن تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن باید از برخی عادات دوری کنید. این عادات مضر عبارتند از جویدن یخ یا چیزهای سخت دیگری مانند قلم و مداد، دندان قروچه، فشردن فک، و شرکت در ورزش های پرقدرت بدون هیچ گونه گارد دهان. اگر مستعد دندان قروچه هستید برای دریافت گارد شبانه به دندان پزشک مراجعه کنید. مصرف مکرر غذاهای اسیدی مانند آب میوه، میوه های مرکبات، قهوه و نوشیدنی های غیر الکلی نیز می تواند موجب فرسایش مینای دندان شود. سعی کنید آب را جایگزین نوشیدنی های اسیدی کنید و دندان های خود را ۳۰ دقیقه بعد یا بیشتر پس از مصرف غذاهای اسیدی مسواک بزنید تا از حمله اسید به دندان پیشگیری کنید. از آنجا که اسید مینای دندان را تضعیف می کنند، از مسواک کردن دندان پیش از این زمان خودداری کنید.

خشکی دهان:

یکی از تغییرات طبیعی در دهان با افزایش سن خشکی دهان است. این تغییر می تواند در پی مصرف دارو نیز رخ دهد. وجود بزاق در مراقبت های دهان و دندان ضروری است زیرا به از بین رفتن ذرات و باکتری های مواد غذایی کمک می کند. بدون این پاکسازی، میزان رشد باکتری در دهان افزایش می یابد. از سوی دیگر بزاق به شادابی بافت نرم دهان نیز کمک می کند. هنگامی که دهان خیلی خشک باشد، این بافت ها مستعد تحریک، تورم و گاهی اوقات زخم یا عفونت هستند. اگر دچار خشکی دهان هستید و مشکوک به این هستید که علت آن عوارض جانبی دارو است، با پزشک خود در مورد این موضوع صحبت کنید. اگر دهان شما به طور طبیعی خشک می شود، در طول روز مایعات بیشتری مصرف کنید.

کاهش سلامتی بافت لثه:

لثه ها برای سلامتی کلی دهان شما بسیار مهم هستند، زیرا پایه ای برای محکم نگه داشتن دندان به شمار می روند و مانعی برای ورود باکتری ها به بدن هستند. با گذشت زمان، لثه به شیوه های گوناگون در معرض آسیب قرار می گیرد و بدون دریافت درمان ضعیف و بیمار می شود. سیگار کشیدن، به ویژه در طی مدت زمان طولانی، تهدیدی جدی برای سلامتی لثه است زیرا توانایی سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با عفونت را کاهش می دهد. این بدان معنی است که مانع محافظتی لثه تحت تاثیر قرار می گیرد و نمی تواند به راحتی با عفونت مبارزه کند. ضعف مانع حفاظتی لثه به بیماری لثه و سایر مسائلی منجر می شود که می تواند سلامت دهان و دندان را در معرض خطر جدی قرار دهد.

برای محافظت از لثه ها تا پایان عمر، از سیگار کشیدن اجتناب کنید. هر روز دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. برای پیشگیری از بیماری های لثه و برای انجام معاینات شش ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید.

افزایش خطر ابتلا به سرطان دهان:

همانند سایر سرطان ها، خطر ابتلا به سرطان دهان با افزایش سن افزایش می یابد. طبق آمار مراکز درمان سرطان آمریکا، اکثر افراد مبتلا به سرطان دهان بیش از ۵۵ سال داشته اند و مردان دو برابر زنان احتمال ابتلا به آن را داشته اند. سن تنها عامل خطر در سرطان دهان نیست؛ سیگار کشیدن، استفاده از محصولات تنباکو، عفونت های مرتبط با HPV، سوء مصرف الکل و عوامل دیگر نیز در ایجاد انواع سرطان نقش مهمی دارد.

با در نظر گرفتن همه این عوامل انجام معاینات منظم دندانپزشکی با افزایش سن اهمیت بیشتری می یابد. بهتر است بعد از ۵۰ سالگی فواصل معاینات را کمتر کنید. می توانید به صورت سالیانه آزمایش غربالگری سرطان دهان را انجام دهید که سریع و ساده است. در صورت مواجهه با هرگونه زخم در دهان، تورم، اشکال در بلع، و وجود بافت در دهان موضوع را با دندانپزشک و پزشک خانواده خود در میان بگذارید.

منبع

۱۲۳dentist

فلوروسیس: تغییر رنگ سفید یا قهوه ای یا لکه های روی مینای دندان

دندان های شما در دوران کودکی زیر لثه شکل می یابند. پس از از بین رفتن دندان های شیری، دندان های دائمی در دهان ظاهر می شوند. تقریبا تا ۸ سالگی، تاج تمام دندان های دائمی تشکیل می شوند. در این میان تنها دندان عقل استثنا است که در بزرگسالی شکل می گیرد. تاج بخشی از دندان است که آن را در دهان خود می بینید. مصرف بیش از حد فلوراید در طول رشد دندان ها می تواند منجر به فلوروسیس شود. این وضعیت باعث ایجاد تغییر رنگ سفید یا قهوه ای یا لکه های روی مینای دندان می شود. این عارضه می تواند از تغییرات جزئی تا بی نظمی روی سطحی دندان متغیر باشد. فلوروسیس پس از رشد کامل دندان ها در دهان دیگر ایجاد نمی شود.

فلوروسیس یک بیماری نیست، بلکه مشکلی به لحاظ زیبایی است. گاهی این عارضه به قدری خفیف است که تنها متخصص دندانپزشکی می تواند آن را تشخیص دهد. در اغلب موارد فرد زمانی به این مشکل دچار می شود که در کنار مصرف آب غنی شده با فلوراید، از مکمل فلوراید نیز استفاده کند یا خمیردندان حاوی فلوراید را قورت دهد.

علائم فلوروسیس:

دندانهایی که دچار فلوروسیس خفیف می شوند ممکن است هیچ تغییری پیدا نکنند یا تغییرات به قدری خفیف باشد که تنها دندانپزشک متوجه انها شود. در عارضه خفیف تا متوسط، خطوط، رگه ها یا لکه های سفید روی دندان ایجاد می شود. در عارضه شدید، دندان ها دچار لکه های گسترده قهوه ای، خاکستری یا سیاه می شوند.

تشخیص:

دندانپزشک درباره مقدار مصرف فلوراید فرزندتان سوال خواهد کرد. این امر به تعیین احتمال تاثیر فلوراید در این تغییر رنگ کمک خواهد کرد. در عین حال در مورد سابقه بیماری و داروهای مصرفی کودک نیز از شما سوال پرسیده می شود. سپس دندانپزشک دندان ها و لثه های کودک را بررسی خواهد کرد و برای اطمینان از عدم وجود نقص یا حفره در دندان از رادیوگرافی استفاده می کند.

برخی شرایط دیگر نیز نتیجه مشابهی با فلوروسیس دارند. نقص های رشدی و مشکلات جمجمه و یا استخوان های صورت می تواند مینای دندان را تحت تاثیر قرار دهد. علاوه بر این، تب بالا یا ضربه نیز نتیجه مشابهی دارد. بنابراین در صورت مشاهده هر گونه تغییر رنگ به دندان پزشک مراجعه کنید.

لکه های حاصل از مصرف بیش از حد فلوراید دائمی هستند و ممکن است در طول زمان تیره تر شوند.

پیشگیری:

اگر فرزند زیر ۶ سال دارید، فقط اندازه یک نخود خمیر دندان روی مسواک وی قرار دهید. کودک را تشویق کنید که خمیردندان را نبلعد. از خرید خمیردندان هایی که خوشمزه هستند اجتناب کنید. تمام محصولات حاوی فلوراید را از دسترس کودکان دور نگه دارید. این امر شامل خمیر دندان و دهانشویه است.

افزودن فلوراید به آب آشامیدنی یکی از برنامه های پیشگیری از بیماری های مهم در قرن بیستم است. کودک شما باید تنها زمانی از مکمل فلوراید استفاده کند، که آب مصرفی شما حاوی فلوراید نباشد. برای اطلاع از میزان فلوراید در آب منطقه ای می توانید باشرکت آب تماس حاصل فرمایید. سپس می توانید در مورد میزان مجاز مصرف فلوراید با دندانپزشک خود مشورت کنید.

درمان:

به یاد داشته باشید که این عارضه فقط روی ظاهر دندان تاثیر می گذارد و باعث ایجاد حفره نمی شود. در نتیجه، بیشتر درمان ها شامل پنهان کردن لکه ها می شوند.

در بسیاری از موارد عارضه به قدری جزئی است که نیازی به درمان ندارد. گاهی اوقات نیز تنها روی دندانهای پشتی تاثیر می گذارد. در نتیجه قابل دیدن نیست. موارد جدی تر و مربوط به دندان های جلو را می توان با استفاده از روش های سفیدکننده دندان از بین برد. در موارد خیلی شدید می توان از ونیر یا تاج روی دندان استفاده کرد.

منبع

colgate

عمر روکش دندان: عوامل موثر

بسیاری از افرادی که از ظاهر دندان خود ناراضی هستند روکش های پرسلین را به عنوان راه حل زیبایی انتخاب می کنند. این روکش ها به دلیل ظاهر طبیعی، مقاومت در برابر لکه ها و سطح درخشان سفید بین بیماران به محبوبیت رسیده اند. از سوی دیگر، استفاده از این روند به زمان و روند درمانی پیچیده ای هم نیاز ندارد. با این حال این روکش ها دائمی نیستند و از آنجا که در استفاده از این روش کمی از سطح دندان برداشته می شود، درمان غیرقابل برگشت است. بنابراین اولین سوال بسیاری از افراد عمر روکش دندان است.

عمر روکش دندان:

عمر روکش دندان عموما بین ۱۰ تا ۲۰ سال است. پس از این زمان باید آنها را جایگزین کرد. اما عمر این مواد نیز همانند سایر بخش های بدن به نحوه مراقبت شما بستگی دارد. برای اطمینان از عمر حداکثری روکش دندان، به نکات زیر دقت کنید:

عدم استفاده از مواد لک کننده دندان:

مزیت روکش های دندان، رنگ نگرفتن آنها توسط موادی مانند چایی، قهوه و سایر مواد رنگدانه ای است. اما سایر دندان های شما چطور؟ مصرف بیش از حد این مواد باعث تغییر رنگ سایر دندان ها می شود. در نتیجه روکش شما دیگر با تمام دندان ها هماهنگی نخواهد داشت.

دندان قروچه:

هر چند این عادت به طور کلی برای دندان های شما خوب نیست، اما به طور خاص برای روکش دندان بسیار مضر است. دندان قروچه فشار زیادی روی روکش ها وارد می کند. این فشار باعث کاهش عمر روکش دندان می شود. در صورتی که این عادت در شما از بین نمی رود، می توانید با مشورت پزشک در طول خواب از گارد دهان استفاده کنید.

حفظ سلامت دهان و دندان:

یکی از دیگر مزایای روکش دندان، عدم نیاز به مراقبت اضافی است. اما مراقبت از دندان های کناری در ظاهر روکش نیز تاثیر دارد. برای مثال تحلیل لثه در اثر مسواک نزدن می تواند موجب دیده شدن لبه انتهایی روکش و از بین رفتن ظاهر طبیعی آن شود. پوسیدگی دندان های کناری نیز تاثیر مشابهی در ظاهر دندان روکش شده دارد.

حداقل دو بار مسواک زدن در روز و استفاده از خمیردندان غیر ساینده برای حفظ ظاهر روکش دندان کافی است. نگران سایش مسواک روی آن نباشید. روکش ها قوی تر از آن هستند که فکر می کنید.

بنابراین پاسخ به سوال عمر روکش دندان به عادات و رفتارهای شما بستگی دارد. هر چند این روش دائمی نیست، اما در صورت رعایت این نکات می تواند روش درازمدتی باشد. برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد روکش ها، مزیا و معایب آن با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع

wilkdental

تاثیر اسید معده بر پوسیدگی دندان: نشانه ها و درمان

پوسیدگی دندان به دلایل زیادی رخ می دهد. برخی از این دلایل بسیار شناخته شده اند. برای مثال مصرف قند و شیرینی، مسواک نزدن به طور مرتب، و نخ دندان نکشیدن از دلایل واضح این مشکل هستند. اما برخی دلایل پنهان و گاهی برای مردم عادی ناشناخته هستند. یکی از این نوع دلایل تاثیر اسید معده بر پوسیدگی دندان است.

رفلاکس اسید چیست؟

رفلاکس اسید، که به عنوان بیماری رفلاکس معده نیز شناخته می شود، عارضه ای نسبتا رایج است که در آن اسید معده به مری پس می زند. علائم این عارضه در برخی افراد به صورت سوزش قلب حس می شود. برخی دیگر کاملا بدون علامت هستند و کاملا از وجود این عارضه غافل هستند.

تاثیر اسید معده بر پوسیدگی دندان:

بیماران مبتلا به رفلاکس اسید در معرض خطر بیشتری برای فرسایش دندان و مشکلات پریودنتال هستند. زمانی که مینای دندان در معرض محیطی با pH 5.5 قرار می گیرد شروع به حل شدن می کند. این در حالی است که pH اسید معده ۲ یا حتی کمتر است. مواجهه هر روزه با اسید، پوشش محافظ دندان را کم کم از بین می برد و آن را به شدت تضعیف می کند.  هنگامی که مینای دندان از بین می رود، لایه دنتین داخلی دندان در معرض محیط قرار می گیرد و این امر می تواند به عوارض جانبی جدی دیگری بر سلامت دندان و دهان شما منجر شود.

از آنجا که بیشتر افراد علامتی از رفلاکس معده ندارند، اغلب دندانپزشک اولین کسی است که متوجه بروز پوسیدگی در دندان می شود. بنابراین به یاد داشته باشید که صرف عدم وجود سوزش قلب و سایر نشانه های رفلاکس اسید، به معنی عدم ابتلا به این بیماری نیست. در نتیجه انجام معاینات منظم دندانپزشکی برای اطلاع از بروز مشکل در مراحل اولیه و رفع زودهنگام علت اهمیت زیادی دارد.

علائم و نشانه های تاثیر اسید معده بر پوسیدگی دندان چیست؟

  • درد یا تحریک در دهان
  • حساسیت به غذاها و نوشیدنی های خاص، به ویژه مواد گرم، سرد یا شیرین
  • لبه های دندانی تیز
  • دندان های کوتاه و تضعیف شدن
  • تغییر رنگ دندان ها رو به تیره

درمان:

همواره پیشگیری بهتر از درمان است. چنانچه به رفلاکس معده مبتلا هستید، بهتر است قبل از ابتلا به مشکلات دهان و دندان، با مراجعه به متخصص گوارش درمان را آغاز کنید. بهتر است در طول درمان از غذاهای محرک اسید معده مانند غذاهای تند و ترش اجتناب کنید. بهداشت دهان و دندان خود را با جدیت بیشتری پیگیری کنید و روزی دو مرتبه مسواک بزنید. در صورتی که در اثر ابتلا به رفلاکس معده دچار پوسیدگی های متعدد در دندان شده اید، برای درمان و پیشگیری از تکرار این امر با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع

dentalhealthandwellnessboston

غلبه بر ترس کودک از دندانپزشک: چند راهکار

آیا فرزند شما هم از دندانپزشک می ترسد؟ مراجعه به دندانپزشک به عذاب تبدیل شده است؟ برای دفعه بعد که قرار است به دندان پزشک مراجعه کنید از روش های زیر برای غلبه بر ترس کودک از دندانپزشک استفاده کنید.

راهکارهای غلبه بر ترس کودک از دندانپزشک:

از کودکی شروع کنید:

هر چه کودک در سن پایین تر به دندانپزشک مراجعه کند، انعطاف پذیری وی بیشتر می شود. در صورتی که از زمان رشد اولین دندان های شیری معاینات شش ماه یکبار را جدی بگیرید، در سال های بعد با مشکلات کمتری رو به رو خواهید شد.

همه چیز را ساده نگه دارید:

هنگام آماده شدن برای مراجعه به دندانپزشکی، جزئیات زیادی در اختیار کودک قرار ندهید. جزئیات بیشتر به معنی سوالات بیشتر از سوی کودک است که توضیح هر یک اضطراب وی را افزایش می دهد. هنگام صحبت در مورد دندانپزشکی نگرش مثبت خود را حفظ کنید، اما امید واهی به او ندهید. به او نگویید همه چیز آنجا خوب است. به هر حال در طول درمان اتفاقاتی می افتد که ممکن است کودک اعتمادش را برای همیشه به شما و دندانپزشک از دست بدهد.

مراقب واژگان خود باشید:

از کلماتی مانند درد، آمپول و خون خودداری کنید. اجازه دهید کادر درمان از توضیحات و واژگان خود برای آشنایی با کودک استفاده کنند. شما می توانید از کلمات زیبا استفاده کنید. برای مثال می توانید به کودک بگویید که قرار است دندانپزشک به دنبال تکه های قند در دهانش بگردد و آنها را تمیز کند. یا می توانید به او بگویید که قرار است دندانپزشک لبخند او را ببیند و دندانهایش را بشمارد.

معاینه بازی کنید:

پیش از رفتن به مطب دندانپزشک با کودک خود بازی کنید. تمام آن چیزی که نیاز دارید مسواک و آیینه است. شما دندانپزشک شوید و او بیمار. صدای دریل کردن یا صداهای خشن دیگر از خود درنیاورید و اشاره ای به آنها نکنید. مسواک را نزدیک دهان او ببرید و دندانهایش را با آهنگ زیبا بخوانید. می توانید با استفاده از یک آیینه کوچک نحوه انجام معاینه را برای وی تصویرسازی کنید. این کار را می توانید با استفاده از اسباب بازی نیز انجام دهید.

در مطب دندانپزشکی بزرگسالان شبیه سازی نکنید:

برخی از والدین برای غلبه بر ترس کودک از دندانپزشک او را با خود به مطب دندانپزشکی بزرگسالان می برند. این کار اشتباه است. ممکن است شما خود برای انجام اعمال دندانپزشکی دچار اضطراب شوید و کودک این را حس می کند. در عین حال ممکن است کودک حرف های سایرین در مورد درد در اعمالی مانند عصب کشی و پر کردن را بشنود. از آنجا که کودک خود تجربه ای ندارد این صحبت ها می تواند وحشت آور باشد. ازسوی دیگر محیط دندانپزشکی بزرگسالان شباهتی با محیط پر از رنگ و عروسک مطب های دندانپزشکی اطفال ندارد.

آماده گریه های وحشتناک باشید:

اینکه کودک شما در مطب گریه کند و تمایلی به معاینه شدن توسط یک غریبه نداشته باشد طبیعی است. مطمئن باشید این اولین تجربه دندانپزشک و دستیاران وی از یک کودک نیست. آنها متخصص همین کار هستند. بنابراین نیازی نیست نگران باشید یا کودک را سرزنش کنید. اجازه دهید کادر درمان شما را هدایت کنند. برخی ممکن است از شما بخواهند با فاصله از صندلی معاینه بایستید و دست کودک را در دست بگیرید.

رشوه ندهید:

برای غلبه بر ترس کودک از دندانپزشک به کودک نگویید: «اگر گریه نکنی، بعد از معاینه به تو شکلات می دهم.» کودک از خود می پرسد چه اتفاقی قرار است بیوفتد که من ممکن است گریه کنم؟ این جملات نگرانی وی را افزایش می دهد. از سوی دیگر ارائه شکلات به کودک پیام متناقضی با گفته های شما در مورد سلامت و بهداشت دهان و دندان دارد. در عوض پس از پایان معاینه وی را به خاطر رفتار خوب و شجاعتش تحسین کنید. برای هر بار رفتار خود می توانید به او برچسب بدهید و پس از چند برچسب به او جایزه بدهید.

بر اهمیت بهداشت دهان و دندان تاکید کنید:

به کودک خود اهمیت بهداشت دهان و دندان را آموزش دهید. به او بگویید که معاینه توسط دندانپزشک یک ضرورت است نه یک انتخاب. برای او توضیح دهید که دندانپزشک به قوی ماندن دندان ها برای خوردن غذا کمک می کند.

منبع

parents

داروهای مضر برای دندان: علل و راه حل

داروهای تجویزی داروهایی هستند که فقط با نسخه پزشک برای درمان یا پیشگیری از بیماری تجویز می شوند. هزاران نوع داروی مختلف وجود دارد و افراد زیادی در روز بین دو تا پنج دارو برای درمان بیماری های خاص خود مصرف می کنند. همه آنها برای کمک به سلامت فرد ساخته شده اند، اما مطمئنا نمی دانید که بیش از ۶۰۰ دارو، با کاهش جریان بزاق، باعث خشکی دهان می شوند. در نتیجه این داروها باعث افزایش احتمال بروز پوسیدگی دندان می شوند. در ادامه شما را با انواع داروهای مضر برای دندان آشنا می کنیم.

چرا بزاق خیلی مهم است:

خشکی دهان چیزی زیاد آزاردهنده ای نیست، اما اکثر مردم نمی دانند که این امر با سلامت دهان و دندان آنها ارتباط مستقیم دارد. بزاق ذرات باقی مانده در دهان را از بین می برد و رشد باکتری ها را محدود می کند. این ماده توانایی فرد در قوه چشایی را نیز افزایش می دهد.

کاهش بزاق دهان، با رشد فزاینده باکتری، تجمع پلاک، التهاب لثه و در نهایت پوسیدگی دندان در ارتباط است.

کدام داروها به دندان آسیب می زنند؟

فهرست مهمترین داروهای مضر برای دندان همواره در حال تغییر است. برای اطلاع از عوارض جانبی داروی خود می توانید از مشاوره پزشک یا کاتالوگ دارو استفاده کنید. درصورتی که در عوارض جانبی دارو خشکی دهان ذکر شده است یا در مواد تشکیل دهنده آن از مقدار زیادی شکر استفاده شده است، این دارو برای دندان های شما ضرر دارد.

برخی از این داروها عبارتند از: داروهای ضد اسید معده، انواع آنتی هیستامین ها، داروهای فشار خون، مصرف مداوم داروهای مسکن، انواع داروهای ضد افسردگی. در بین این فهرست، داروهای ضد افسردگی از همه خطرناک تر هستند. ارتباط این داروها با خشکی فزاینده دهان، آسیب به مینای دندان و ابتلا به پوسیدگی ثابت شده است.

آیا باید مصرف داروهای مضر برای دندان قطع شود؟

این داروها احتمالا برای تامین سلامتی شما تجویز شده اند. به همین دلیل قطع سرخود آنها منطقی نیست. در صورت امکان می توانید از پزشک بخواهید نوع دیگری را برای شما تجویز کند که هم مشکل بالینی شما را درمان کند و هم باعث خشکی دهان نشود.

در صورتی که قطع یا تغییر دارو ممکن نیست، می توانید از اسپری های مرطوب کننده دهان و مصرف آب بیشتر در روز برای پیشگیری از خشکی دهان و پوسیدگی دندان استفاده کنید. در صورتی که در مواد تشکیل دهنده دارو از شکر استفاده شده است، حتما بعد از مصرف شربت یا قرص جویدنی دندان های خود را مسواک بزنید.

منبع

affiliateddentists