علل نامرتبی دندان: وراثت و عادات غلط

آیا کسی را می شناسید که دندان هایش به طور طبیعی مرتب باشد؟ اکثر افراد حداقل یک یا دو دندان دارند که در محل مناسب قرار ندارد و برخی دیگر دچار نامرتبی دندان هستند. شلوغی دندان ها علل زیادی دارد. برخی قابل پیشگیری هستند و برخی غیر قابل پیشگیری هستند. در این مطلب شما را با علل نامرتبی دندان آشنا می کنیم.

علل نامرتبی دندان:

نامرتبی دندان منابع مختلفی دارد. برخی ممکن است ژنتیکی باشند و برخی حاصل سبک زندگی و چگونگی مراقبت ما از دندان های خود است. موارد زیر جز رایج ترین علل نامرتبی دندان هستند.

مکیدن انگشت شست:

از آنجا که این عادت در برخی از نوزادان تا سنین کودکی ادامه می یابد، جای تعجب نیست که به رشد دندان های آنها آسیب می زند. مکیدن انگشت باعث جلو آمدن دندان های فک بالا می شود. فشار وارد آمده برای ساعت ها در طول روز موجب حرکت دندان ها و ایجاد حالتی تحت عنوان دندان خرگوشی می شود.

فشار دادن زبان به دندان:

زبان قوی ترین و فعال ترین عضله بدن است و می تواند دندان ها را به خصوص در سال های اولیه رشد حرکت دهد. زبان حتی می تواند پیش از اینکه دندان فرصت رشد کامل را داشته باشد، آن را از جای خود حرکت دهد. چنانچه فرد عادت به فشار دادن زبان خود به دندان داشته باشد یا دچار عارضه ای باشد که برای بلع باید زبان را به دندان فشار دهد، کم کم دچار نامرتبی دندان خواهد شد.

از دست دادن زودهنگام دندان شیری:

دندان های شیری اغلب درست قبل از رشد دندان های دائمی می افتند. این امر موجب می شود که دندان دائمی در حهت و مکان درست رشد کند. اما گاهی برخی افراد دندان های خود را زودتر از موعد از دست می دهند. این حالت موجب می شود که دندان دائمی سر از لثه در بیاورد و در نهایت در جای درست رشد نکند. به همین دلیل مراقبت از دندان های شیری و ترمیم به موقع پوسیدگی ها نباید نادیده گرفته شود.

دندان دائمی اضافی:

در حالی که اکثر افراد سی و دو دندان دارند، بعضی از افراد دندان های بیشتری در دهان خود دارند. به جز دندان عقل که در سال های پس از بلوغ در انتهای دهان رشد می کنند، برخی افراد ممکن است دندان های دیگری نیز داشته باشند که سعی می کنند جایی در دهان برای خود بیابند. این دندان های اضافی موجب شلوغی فک، نامرتبی و کج شدن دندان ها می شوند.

فقدان دندان های کافی:

برخلاف مورد بالا یکی از علل نامرتبی دندان فقدان دندان های کافی است. برخی افراد به صورت ژنتیکی دندان های کمتری دارند. این فقدان موجب بروز شکاف در دهان می شود. در نتیجه دندان ها با استفاده از فضای بیشتر در دهان به حرکت در می آیند و نامرتب می شوند.

دندان های فوق العاده بزرگ:

حتی اگر فک پس از رشد دندان های دائمی به رشد خود ادامه دهد، گاهی دندان های دائمی فرصت و فضای کافی را برای رشد صحیح نخواهند داشت. چنانچه دندان های دائمی بزرگتر از سایز عادی باشند، فک فضای کافی برای رشد تمام دندان ها را نخواهد داشت. در این حالت، دندان های بیمار به صورت کج و نامرتب رشد خواهند کرد.

فک کوچک:

همان طور که داشتن دندان های بزرگ مشکل زاست، کوچک بودن غیر عادی فک نیز شما را دچار مشکل خواهد کرد. فک کوچک حتی می تواند از علل نامرتبی دندان های کوچک نیز به شمار رود. برای اصلاح اندازه فک راهکارهای مختلفی از ابزارهای ارتودنسی تا جراحی پیشنهاد می شود.

برای بررسی و معاینه وضعیت رشد دندان های خود و تشخیص و درمان به موقع نامرتبی دندان ها بهتر است تمام کودکان در سنین ۷ تا ۱۰ سال به ارتودنتیست مراجعه کنند.

منبع:

orthodonticslimited

کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی

شروع درمان ارتودنسی می تواند برای کودک و والدین او استرس زا باشد. استفاده از بریس برای کودک و نوجوان به معنی وارد شدن آسیب جدی به تیپ و ظاهر اوست و برای والدین به معنی تلاش برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی.

کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی:

برای اینکه کودک یا نوجوان خود را به شروع و همکاری در طول درمان متقاعد کنید، لازم است با او در مورد تاثیر درمان در زیباسازی صورت و لبخند او صحبت کنید. خوشبختانه امروزه گزینه های زیادی برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی معرفی شده است که شامل استفاده از بریس های فلزی تا بریس های رنگی، شفاف، سرامیکی و حتی در برخی موارد اینویزیلاین می شود. با معرفی این گزینه ها با کودک یا نوجوان خود می توانید تا حدی زیادی او را به شروع درمان متقاعد و متمایل کنید.

هدف از ارتودنسی و استفاده ازبریس حرکت دادن و تنظیم موقعیت دندان ها و بهبود عملکرد جویدن غذاست. بنابراین با شروع درمان مقداری درد و ناراحتی در کودک طبیعی است. همین امر می تواند او را از ادامه مسیر دلسرد کند. برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی می توانید از روش های زیر کمک بگیرید:

برای فرزند خود غذاهای نرم و راحت تهیه کنید. سوپ ها، پودینگ ها، سیب زمینی پخت شده، نودل نرم و به عنوان پاداشی برای تحمل درمان، بستنی، بهترین گزینه های موجود هستند.

وکس دندان در کیت خانگی داده شده به شما موجود است. از این ماده میتوان به عنوان مانعی بین براکت ها و بافت داخل دهان و پیشگیری از تحریک بافت استفاده کرد. چنانچه کودک در اثر مالش براکت به بافت داخل دهان دچار درد و ناراحتی شده است، تکه ای از وکس را جدا کنید و روی براکت قرار دهید. وکس به خودی خود پس از خیس شدن یا در حین مسواک زدن از روی براکت جدا می شود. در این صورت باید آن را تا زمانی که لازم است جایگزین کنید.

محصولاتی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند تورم و درد فرزند شما را کاهش دهند. از پزشک در مورد داروهای مناسب برای فرزند خود مشورت بگیرید.

بیشترین ناراحتی و درد را فرزندتان در روزهای اول درمان احساس خواهد کرد. مواجهه با دوستان و نحوه برخورد آنها با ظاهر جدید فرزندتان نیز تاثیر زیادی در روحیه و اشتیاق او برای درمان دارد. با هم در مورد نگرانی ها و مسائل درمانی صحبت کنید و سعی در آرامش بیشتر او داشته باشید. پس از مدتی با ظهور نتایج مثبت، ادامه مسیر درمان نیز آسان تر خواهد شد.

منبع:

wilkandwilk

برگشت درمان ارتودنسی: علل و گزینه های درمان

این بهترین روز درمان ارتودنسی شماست، روزی که بالاخره بریس ها برداشته می شوند! ریتینر خود را از ارتودنتیست دریافت می کنید و مراقبت های مربوط به آن را در خاطر می سپارید. خب در روزها و هفته های اول هر شب با دقت مسواک می زنید، نخ دندان می کشید و از دندان های زیبای خود مراقبت می کنید. در آخر هم ریتینر را در دهانتان می گذارید. ماه ها می گذرد و ناگهان متوجه می شوید که اصلا یادتان نمی آید آخرین بار کی از ریتینر استفاده کردید! اصلا آن را کجا گذاشته اید؟ در اینجاست که ممکن است با برگشت درمان ارتودنسی مواجه شوید.

روزها می گذرند و زندگی در جریان است. هر روز تماس با ارتودنتیست برای تعیین زمان معاینه به انتهای لیست کارهای روزمره می رود و نوبتش نمی شود. یک روز زبانتان را روی دندان های خود می کشید و احساس می کنید یک چیزی درست نیست. به آینه نگاه می کنید و خشکتان می زند! چرا این طور شده است! دندان های شما تغییر مکان داده اند و حالا بالاخره باید با ارتودنتیست تماس بگیرید.

برگشت درمان ارتودنسی دلیل اصلی اصرار ما برای پیگیری معاینات دندانپزشکی است. به همین دلیل دندانپزشکان اصرار دارند بیماران خود را هر دو ماه، شش ماه و در نهایت هر ۱۸ ماه پس از برداشتن بریس ببینند. به همین دلیل است که اصرار داریم از ریتینر تا آخر عمر استفاده کنید. برای پیشگیری از تغییر موقعیت دندان ها، از ریتینر باید هر روز و پس از مدتی حداقل چند روز در هفته استفاده شود. گاهی نیز یک ریتینر سیمی دائمی پشت دندان های فک پایین چسبانده می شود، زیرا این دندان ها به سرعت تغییر جهت می دهند. چنانچه هنگام استفاده از ریتینر متوجه تنگ شدن آن شده اید، علامت تغییر جهت جزئی دندان هاست و باید از آن بیشتر از قبل استفاده کنید.

علل برگشت درمان ارتودنسی:

ساختار دندان هایی که تازه مرتب شده اند باید پس از تکمیل درمان ثابت شود. پس از گذشت مدتی دندان ها ثابت می شوند اما خطر برگشت درمان ارتودنسی همیشه وجود دارد. به دلیل تمایل دندان های طبیعی برای بازگشت به محل قبلی خود باید همواره از ریتینر استفاده شود. عوامل متعددی باعث عود درمان ارتودنسی می شود، از جمله:

دندان قروچه:

نیرویی که دندان قروچه به دندان های پایین وارد می کند باعث می شود فک رو به جلو حرکت کند. بسیاری از افراد به طور ناخودآگاه در خواب دندان قروچه می کنند.

ژنتیک:

حتی اگر دندان های دائمی به صورت مرتب رشد کنند، ژنتیک می تواند باعث شود آنها در بزرگسالی تغییر مسیر پیدا کنند.

از دست دادن دندان:

افتادن دندان ها باعث ایجاد فضایی خالی در دهان می شود که موجب حرکت دندان های مجاور به این فضا می گردد. حرکت دندان ها به سمت فضای خالی به نامرتب شدن دندان ها ختم می شود.

عدم استفاده صحیح از ریتینر:

در صورتی که بیمار دستورالعمل های دندانپزشک را در مورد نحوه استفاده از ریتینر رعایت نکند، احتمال عود درمان بسیار زیاد است.

گزینه های اصلاح:

هر چند که تغییر مکان دندان ها ناامید کننده است، اما از گزینه های زیر می توان برای درمان استفاده کرد:

نظارت:

در صورتی که آسیبی به ریتینر شما وارد نشده است، از آن به درستی استفاده کرده اید و تغییر مکان دندان ها جزئی است، می توان همه چیز را به همان صورت که هست رها کرد و تنها بر تغییرات نظارت کرد. ارتودنتیست نیز می تواند افزایش تغییرات را در دهان شما زیر نظر بگیرد و اقدامات درمانی در اولین فرصت ممکن انجام شود.

ساخت ریتینر جدید:

هنگامی که تغییرات جزئی باشد، با ساخت یک ریتینر جدید می توان موقعیت دندان ها را تا حدی اصلاح کرد. این امر به زمان مراجعه بیمار برای درمان مجدد بستگی دارد.

درمان مجدد:

زمانی که تغییر موقعیت دندان ها تا حد زیادی قابل توجه است، درمان مجدد ارتودنسی پیشنهاد می شود. این درمان می تواند شامل استفاده از بریس های فلزی، شفاف، یا حتی اینویزیلاین باشد. برای بررسی گزینه های درمانی باید به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

چیزی که توجه به آن مهم است این است که تمام موارد تغییر مکان دندان به دلیل استفاده ناصحیح از ریتینر نیست. در برخی موارد تغییر مکان جزئی دندان ها پس از برداشتن بریس و حتی با استفاده از ریتینر مورد انتظار است.

مهمترین وظیفه بیمار در این دوره استفاده صحیح از ریتینر و بررسی دقیق آن از نظر بروز هرگونه فرسودگی و آسیب است. در صورتی که متوجه آسیب به ریتینر خود شدید، هر چه سریع تر با ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

منبع:

wilkandwilk

identityortho

بریس سرامیکی چیست و چرا استفاده می شود؟

مدتها از آن روزهایی که دهان بیمار پر از قطعات وسیم های فلزی می شد گذشته است. در آن زمان بیماران برای حضور در جامعه و لبخند زدن اعتماد به نفس کافی نداشتند. در حال حاضر سبک ها و انواع مختلفی از بریس معرفی شده است، که می توانند لبخند فرد را زیباتر کنند و اعتماد به نفس را به او بازگردانند. بریس سرامیکی یکی از انواعی است که محبوبیت زیادی بین بیماران دارد.

استفاده از بریس سرامیکی:

اگر مایل به استفاده از بریس سرامیکی هستید، باید دندانپزشکی را در محدوده خود بیابید که متخصص انجام این کار باشید. در حالی که برای بسیاری از دندانپزشکان انجام روش های ارتودنسی کاری معمول است، برای استفاده از بریس سرامیکی باید فرد ماهر و باتجربه ای را بیابید. در عین حال، دندانپزشک باید صلاحیت شما را برای استفاده از این روش ارزیابی کند. عوامل مختلفی در امکان استفاده از این روش دخیل هستند. بسته به این عوامل، ممکن است دندانپزشک استفاده از بریس دیگری را به شما توصیه کند.

نوع بریس به عوامل زیر و طول دوره درمان شما بستگی دارد:

  • شدت درهم ریختگی دندان و فک بیمار
  • احتمال نیاز به کشیدن دندان
  • احتمال نیاز به عمل جراحی فک
  • احتمال نیاز به هدگیر یا سایر ابزارهای ارتودنسی
  • طول دوره درمان مورد نیاز با بریس
  • ترجیحات دندانپزشک یا ارتودنتیست شما
  • مقدار بودجه شما
  • مدت زمان استفاده از بریس برای اصلاح دندان

تمایلات شما نیز در این امر دخیل است. آیا در صورت استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشید؟ آیا بریس های سرامیکی یا لینگوال را ترجیح می دهید؟ یا تا زمانی که نتیجه نهایی خوب باشد، روند درمان برای شما اهمیتی ندارد؟

معایب بریس سرامیکی:

بریس های سرامیکی معایبی دارند. اغلب براکت های مورد استفاده با بریس سرامیکی بزرگ تر از عموزاده های فلزی آنها هستند. اما این عیب از این جهت قابل چشم پوشی است که این نوع بریس تقریبا نامرئی است. بنابراین اندازه آنها زیاد مهم نیست.

از دیگر معایب این نوع بریس ها، هزینه زیاد آنها است. معمولا درمان ارتودنسی با هزینه بالا همراه است. اما استفاده از بریس های سرامیکی معمولا با بیشترین هزینه همراه است. بنابراین پیش از ورود به پروسه درمان، پوشش بیمه و بودجه مالی خود را در نظر بگیرید.

بنابراین اگر در مورد استفاده از بریس های سرامیکی دچار تردید هستید، بهتر است با دندانپزشک خود در مورد تمام جوانب آن مشورت کنید. این روش برای بزرگسالانی که به خاطر استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشند، مطلوب ترین روش در دندانپزشکی زیبایی است.

منبع

dentalfind

کش ارتودنسی: مشکلات و راه حل های رفع آن

اگر برای مشاوره حرفه ای به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کرده باشید، ممکن است در مورد کش ارتودنسی برای بریس شنیده باشید. بسیاری از دندانپزشکان استفاده از این ابزار را به همراه بریس برای تسریع حرکت دندان توصیه می کنند. این کش ها نقش ویژه ای در تسریع روند اصلاح جهت دندان ایفا می کنند.

نقش کش ارتودنسی در درمان:

هدف از استفاده از کش در درمان ارتودنسی اعمال فشار روی دندان در یک جهت خاص است تا دندان به موقعیت صحیح برسد. از کش ارتودنسی می توان برای اصلاح اوربایت یا آندربایت نیز استفاده کرد. استفاده از کش در کنار بریس می تواند بسیار موثرتر از صرفا بریس باشد. در عین حال زمان مورد نیاز برای درمان را نیز به شدت کاهش می دهند.

اشکالات کش های اورتودنسی:

برخی از بیماران اشکالات رایجی را در مورد استفاده از این ابزار گزارش می کنند. برای مثال یکی از محدودیت های آن عدم راحتی در خوردن مواد غذایی جامد در هنگام استفاده از کش است. در نتیجه فرد باید دائما برای غذا خوردن کش را بردارد و بعد از آن مجددا نصب کند، که فرآیندی زمان بر است.

علاوه بر این، استفاده از کش برای برخی بیماران با درد همراه است. برخی از افراد گزارش کرده اند که کش به داخل لپ کشیده می شود و بافت داخل دهان را تحریک می کند.

درد فک نیز یکی از دیگر عوارض جانبی رایج در استفاده از کش های ارتودنسی است. با وجود تمام این مشکلات، استفاده از کش مزایای زیادی دارد که می توان از معایب آن چشم پوشی کرد.

کمک به رفع مشکلات کش:

برای پیشگیری از تحریک بافت داخل دهان می توان از وکس مخصوص ارتودنسی استفاده کرد. این ماده میزان سایندگی کش را کاهش می دهد. بعضی از دندانپزشکان حتی ممکن است برای بیمار داروهای ضد التهابی یا ضد درد تجویز کنند. علاوه بر این، کارشناسان توصیه می کنند که بیمار دائما خط لثه خود را از نظر وجود مشکل ناشی از تجمع باکتری بررسی کند. در صورتی که به دلیل فشار بیش از حد کش دچار درد فک و گوش شده اید، برای مشاوره در مورد نحوه صحیح نصب و احتمال نیاز به کاهش فشار حاصل از کش به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

صحبت کردن با دندانپزشک و ارتودنتیست در مورد خطرات و مزایای یک روش به شما در افزایش آگاهی و اتخاذ تصمیم بهتر کمک می کند. برای آگاهی از برنامه درمان خود، اهداف، توصیه های رایج در مورد کش و بریس و سایر موارد مبهم در درمان حتما با متخصص مورد نظر خود صحبت کنید.

منبع

dentalfind

کشیدن دندان در ارتودنسی

در اغلب موارد بیشتر درهم ریختگی های دندانی را با بریس یا الاینرهای شفاف درمان می کنیم. اما همه در هم ریختگی های دندانی یکسان نیستند و گاهی برای رسیدن به نتایج موفقیت آمیز به روش های بیشتری نیاز است. یکی از پروسه های اضافی که شامل همه نمی شود کشیدن دندان در ارتودنسی است. معمولا بیماران از این روش استقبال نمی کنند. تصور از دست دندان یک دندان برای هر کسی راحت نیست. با این حال گاهی در نبود فضای کافی برای کار، این روش تنها چاره اصلاح لبخند فرد است.

عدم وجود فضای کافی:

مثالی از این شرایط زمانی است دندان های در حال رشد روی سایر دندان ها قرار می گیرند و باعث شلوغی فضای دهان و رشد غیرطبیعی سایر دندان ها می شوند. این فشردگی فضای مورد نیاز برای حرکت دادن دندان ها به موقعیت بهتر را نیز دشوار می کند. به همین دلیل گاهی قبل از شروع درمان کشیدن دندان در ارتودنسی ضروری به نظر می رسد.

کلید موفقیت درمان کشیدن دندان صحیح است. بهترین کاندیدا برای کشیدن دندان در ارتودنسی دندانی است که حداقل تاثیر را بر روی ظاهر و عملکرد دارد. این دندان معمولا دندان نیش درست در لبه منطقه لبخند (دندان های قابل مشاهده در حین لبخند زدن) است.

اشکالات کشیدن دندان در ارتودنسی:

پس از انتخاب دندان و کشیدن آن، نگرانی بعدی ما حفاظت از استخوان در محل دندان کشیده شده است. استخوان های زیر دندان از فشار حاصل از جویدن نفع می برند. این فشار ساخت سلول های جدید و جایگزینی سلول های قبلی را تحریک می کند. بدون این فشار کم کم استخوان تحلیل می رود و بر موفقیت ارتودنسی در آینده تاثیر می گذارد.

برای جلوگیری از این امر دندانپزشک مراقب است که در حین کشیدن دندان به لثه و استخوان آسیب نزند. همچنین پیوندی نیز زیر سوکت خالی قرار می دهد تا رشد استخوان را تحریک کند.

سر خوردن دندان ها به فضای خالی حاصل از کشیدن دندان یکی از دیگر اشکالات این روش است. سر خوردن دندان ها به فضای خالی خود مشکل عظیمی در ارتودنسی به شمار می رود. برای جلوگیری از سر خوردن سایر دندان ها به فضای خالی می توان از یک نگهدارنده فضا استفاده کرد. این روش را می توان با بریس یا الاینر همراه کرد و به موفقیت بالای درمان امیدوار بود.

به طور کلی کشیدن دندان در ارتودنسی به برنامه ریزی دقیقی نیاز دارد که می تواند شامل چند سال باشد. اما نتیجه نهایی ارزش زمان و تلاش شما را دارد.

منبع

gillettedental

 

هدگیر ارتودنسی: سرعت بیشتر در درمان ارتودنسی

اکثر ما کاملا با ظاهر بریس های سنتی آشنا هستیم. اما گاهی اوقات دستگاه های پیچیده تری را می بینیم که کودکان یا نوجوانان استفاده کرده اند: سیم های ضخیم تری که از دهان بیرون آمده اند و بندهایی که پشت گردن یا سر محکم می شوند. به این دستگاه هدگیر ارتودنسی گرفته می شود. این دستگاه چیست و چرا گاهی فرد به آنها نیاز پیدا می کند؟

هدگیر ارتودنسی چیست؟

به طور کلی، به ابزارهای ارتودنسی که دارای قطعات خارجی متصل به سر، گردن یا چانه هستند هدگیر ارتودنسی خوانده می شوند. از این دستگاه ها برای درمان برخی عارضه های خاص در ارتودنسی استفاده می شود اما همه اینها یک چیز مشترک دارند: ممکن است برای رسیدگی به تعدادی از شرایط خاص ارتودنسی استفاده شوند، اما همه آنها یک چیز مشترک دارند: پایگاه محکمی برای حرکت دادن دندان ها به موقعیت بهتر به شمار می روند.

حرکت دندان:

ممکن است تعجب آور باشد که دندان ها با تمام ظاهر محکم خود به راحتی حرکت کنند. این امر بدین دلیل است که دندان ها به طور مستقیم به استخوان متصل نیستند بلکه واسطه ای به نام رباط آنها را به استخوان متصل کرده است. با استفاده از نیروی کنترل شده، دندان ها را می توان به آرامی در استخوان فک به حرکت درآورد. این حرکت مانند حرکت دادن یک چوب در شن و ماسه است. البته برای حرکت دادن چوب لنگری قوی مانند پاهای خود را در اختیار دارید. در ارتودنسی اغلب دندان های آسیاب با ریشه های متعدد خود پایه محکمی برای حرکت دادن دندان ها هستند. اما گاهی دندان های عقب به تنهایی برای این کار کافی نیستند.

برای مثال، اگر یک فضای بسیار بزرگ بین دندان ها بسته شود، یعنی دندان های عقب به جلو بروند و دندان های جلو به عقب کشیده شوند، این امر می تواند منجر به ناهماهنگی و اشکال در جویدن شود. در موارد دیگر، ممکن است لازم باشد دندان های جلو به جای عقب به سمت جلو کشیده شوند. در این صورت دندان های عقبی کاری نمی توانند بکنند. در این جاست که بیمار به هدگیر ارتودنسی نیاز خواهد داشت.

انواع هدگیر:

برخی از انواع هدگیر دارای بندهایی پشت سر یا گردن هستند. آنها از کل سر به عنوان یک لنگرگاه استفاده می کنند. انواع دیگر، به نام هدگیر کشش معکوس، دارای بندی است که بر روی چانه یا پیشانی قرار می گیرد؛ آنها می توانند دندان ها را به جلو بکشند. هدگیر ارتودنسی می تواند رشد ساختارهای صورت را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل معمولا در کودکان و نوجوانانی دیده می شود که رشد آنها هنوز کامل نشده است. هدگیر معمولا برای دوره کوتاهی ۱۲ ساعت در روز استفاده می شود.

هرچند که هدگیرها ظاهر جالبی ندارند، اما بسیار سریع تر از بریس های ارتودنسی قادر به حرکت دادن دندان به موقعیت مناسب خود هستند. می توانید زمان استفاده از این وسیله را به زمان هایی محدود کنید که در خانه هستید تا تداخلی با برنامه روزمره و اجتماعی شما نداشته باشد.

منبع

gillettedental

نصب بریس لینگوال: مراحل و مراقبت های ضروری

نصب بریس لینگوال به دلیل آنکه پشت دندان متصل می شود بسیار پیچیده تر از بریس های سنتی است. اما مزایای آن برای برخی از بیماران به قدری است که چشم پوشی از این روش را دشوار می سازد. چهار مرحله زیر در نصب بریس های لینگوال در هر بیمار ضروری است.

گام اول:

برای نصب بریس لینگوال دندانپزشک از یک قالب پلاستیکی برای قالب گیری دندان ها استفاده می کند.

گام دوم:

قالب گرفته شده از دندان آزمایشگاه فرستاده می شود و آزمایشگاه از قالب برای ایجاد براکت های سفارشی استفاده می کند. معمولا ساخت براکت های سفارشی یک یا دو هفته طول می کشد.

گام سوم:

در جلسه دوم با دندانپزشک، براکت ها به پشت دندان ها چسبانده می شوند. سیم نیز بین براکت ها نصب می شود تا فشار لازم برای حرکت دندان ها ایجاد شود. برنامه معاینه بریس ها و حرکت دندان ها باید طبق توصیه دندانپزشک پیشگیری شود.

گام چهارم:

معمولا پس از برداشتن بریس های لینگوال از ریتینر استفاده می شود تا از عدم بازگشت دندان ها به محل قبلی اطمینان حاصل شود.

بسته به پیچیدگی کار دندانپزشکی مورد نیاز، هر فرد ممکن است به مراحل بیشتری برای درمان خود نیاز داشته باشد. برای مثال، ممکن است برای تسهیل حرکت دندان ها، یک یا چند دندان در برخی از بیماران کشیده شود. برخی دیگر ممکن است برای تسریع حرکت دندان ها به استفاده از هدگیر مجبور شوند. پیش از شروع پروسه درمان دندانپزشک شما را از نیازها و مراحل درمان آگاه خواهد کرد.

مراقبت از دندان ها پس از نصب بریس لینگوال:

پس از نصب بریس لینگوال تبعیت از توصیه های دندانپزشک از اهمیت بالایی برخوردار است. مراقبت صحیح از بریس ها صحت و نتیجه مطلوب درمان را تضمین می کند. عدم مراقبت صحیح به معنی افزایش طول درمان و حتی در برخی موارد آسیب به دندان ها است.

از آنجا که بریس های لینگوال پشت دندان متصل می شوند، غذاها به راحتی در این مکان گیر می کنند. احتمالا دندانپزشک مراجعه منظم برای جرمگیری و استفاده از دهانشویه فلوراید را به شما توصیه خواهد کرد. همچنین می توانید تکنیک های مناسب برای تمیز کردن براکت ها را نیز از دندانپزشک خود اموزش ببینید. احتمالا پس از مدتی متوجه می شوید که مصرف کدام غذاها سخت و کدام غذاها راحت تر است.  احتمالا مسواک زدن دندان پس از هر بار مصرف مواد غذایی نیز به شما در در حل مشکل می تواند کمک کند.

منبع

hda-online

بریس لینگوال: رفع مشکل دیده شدن بریس ارتودنسی

هر چه درمان های دندانپزشکی پیچیده تر، در دسترس تر و متنوع تر می شوند، اگاهی مراجع از تنوع روش های و گزینه ها اهمیت بیشتری می یابد. بریس لینگوال یکی از آن پیشرفت هایی است که نیاز بسیاری از بیماران بالغ را برطرف کرده است. مشکل بسیاری از بزرگسالان دیده شدن بریس های فلزی از بیرون و کاهش اعتماد به نفس آنان بود. اما در حال حاضر این مشکل حل شده است. در این مطلب شما را با بریس لینگوال و سوالات رایج در مورد آن آشنا می کنیم.

بریس لینگوال چیست؟

این نوع بریس دقیقا مشابه سایر بریس های سنتی عمل می کند. تنها تفاوت آن این است که بریس های لینگوال پشت دندان قرار می گیرند. بنابراین براکت ها و سیم ها به طور موثری پنهان می شوند.

مزیت بریس های لینگوال:

مهمترین مزیت بریس های لینگوال پنهان بودن آنها است. این بدان معنی است که افراد می توانند بدون خجالت از دریافت درمان ارتودنسی از مزایای آن بهره مند شوند. بسیاری از بزرگسالان از دیده شدن بریس و براکت روی دندان خود راضی نیستند و به دلایل زیبایی شناختی از درمان طفره می روند. با استفاده از این روش افراد می توانند زندگی عادی خود را از سر بگیرند و بدون کاهش اعتماد به نفس در ملاقات های کاری و شرایط اجتماعی حاضر شوند.

شاید بهترین مراجعان برای بریس های لینگوال افراد مشهور باشند که می توانند بدون تغییر در چهره و لبخند خود در انظار عمومی ظاهر شوند.

معایب این روش:

تنها نکته قابل توجهی که در مقایسه با سایر روش های درمانی ارتودنسی در بریس های لینگوال مشاهده می شود اذیت شدن بیمار در برخی موارد است. از آنجا که بریس های لینگوال به پشت دندان متصل می شوند برخی از بیماران به زمان بیشتری برای عادت کردن به آن نیاز دارند. در طی این مدت تمیز کردن دندان، جویدن، بلعیدن و صحبت کردن می تواند دشوار باشد.

از آنجا که جسم جدیدی وارد دهان شده است، ممکن است برخی افراد به صورت ناخودآگاه بریس ها را دائما با زبان خود لمس کنند. بنابراین زخم شدن زبان در تماس مداوم با براکت از دیگر معایب این روش است. بهتر است در چند روز اول سعی کنید با زبان به بریس ها فشار وارد نکنید.

از دیگر مشکلاتی که این روش دارد اشکال در نواختن آلات موسیقی دهانی و ورزش کردن است. بنابراین در صورتی که در هر یک از این حوزه ها فعالیت دارید بهتر است دندانپزشک خود را از این امر آگاه کنید. ممکن است لازم باشد شما از روش دیگر یا نوع دیگری از بریس های لینگوال بهره ببرید.

منبع

hda-online

سپراتور چیست و کاربرد آن در ارتودنسی چیست؟

ارتودنتیست ها از اقلام مختلفی برای حرکت دندان استفاده می کند. بسیاری از افراد در مورد سپراتور یا جداکننده شنیده اند اما نمی دانند این وسیله چیست یا به چه کار می آید. از این وسیله پیش از شروع درمان ارتودنسی برای ایجاد فضای کافی بین دندان های خلفی استفاده می شود.

بند ارتودنسی نوعی قدیمی از بریس است که معمولا دور دندان های مولر خلفی قرار می گیرد. این بندها از فولاد ضدزنگ ساخته شده اند و پایه محکمی برای بریس ها فراهم می کنند. از این بند می تواند دور هر دندانی استفاده کرد اما در دندان های جلو زیبا نیست.

براکت در مقابل بند ارتودنسی:

بندهای ارتودنسی نسبت به براکت های متصل شده به دندان های خلفی نیروهای جویدن را بهتر تحمل می کنند. برخی ارتودنتیست ها در ابتدای درمان از براکت های متصل به دندان استفاده می کنند. اگر بیمار چند بار براکت را از محل خود خارج کند، در این صورت ارتودنتیست به بندهای ارتودنسی متوسل می شود. این روش دوام بیشتری دارد و شانس شل شدن آن کم است. از سوی دیگر، برخی از ارتودنتیست ها از همان ابتدای درمان از بندهای ارتودنسی استفاده می کنند.

معایب بند ارتودنسی:

دلیل برخی ارتودنتیست ها برای استفاده از براکت متصل به دندان به جای بند ارتودنسی امکان بررسی وجود حفره در دندان است. با وجود بند ارتودنسی امکان بررسی دندان از نظر وجود پوسیدگی تا زمان برداشتن آن وجود ندارد. این امر یکی از معایب بندهای ارتودنسی است.

چرا از سپراتور استفاده می شود؟

برای قرار گرفتن بند ارتودنسی بین دندان، باید از سپراتور جهت ایجاد فضای کافی بین دندان استفاده کرد. در غیر این صورت جایگذاری بند با درد و فشار زیادی همراه خواهد بود و در برخی موارد ناممکن است. سپراتور یک هفته قبل از شروع درمان با بند ارتودنسی جایگذاری می شود.

انواع سپراتور:

سپراتورها دو نوع هستند: لاستیکی و فلزی. استفاده از سپراتور لاستیکی رایج تر است. ارتودنتیست با استفاده از نخ دندان و مقداری فشار این لاستیک را بین دندان جا می دهد. هنگامی که لاستیک به شکل اصلی خود بازگردد، دندان ها را از هم جدا می کند و فضای کافی را برای مراحل بعدی ایجاد می کند.

از سپراتور فلزی زمانی استفاده می شود که امکان استفاده از نوع لاستیکی وجود ندارد. زمانی که فاصله بین دندان ها بسیار کم است و نوار لاستیکی به هیچ وجه بین دندان قرار نمی گیرد، راهی به جز استفاده از نوع فلزی آن نیست.

ملاحظات پس از درمان:

پس از قرارگیری سپراتور، بیمار نمی تواند محل را نخ دندان بکشد یا از مواد غذایی چسبناک استفاده کند. بهتر است تا زمان ملاقات بعدی این نوار را به حال خود رها کنید. چنانچه سپراتور به خودی خود از بین دندان خارج شد، به معنی ایجاد شدن فضای کافی بین دندان ها است. زمانی که سپراتور به صورت خود به خود افتاد با ارتودنتیست خود برای مراحل بعد تماس حاصل فرمایید. شاید وی تشخیص دهد که نیاز به جایگذاری مجدد این نوار لاستیکی باشد. زمانی که این نوار بین دندان های شما قرار دارد، حس کردن آن در چند روز اول و وجود مقداری درد و ناراحتی طبیعی است. این درد با مسکن ها قابل رفع است.

پس از ایجاد فضای کافی بین دندان ها، ارتودنتیست می تواند درمان ارتودنسی را با جایگذاری بند آغاز کند.

منبع

askanorthodontist