تفاوت بین ونیر و لومینیرز: روکش های دندان

وینرهای پرسلین اغلب با لومینرزها اشتباه گرفته می شوند، زیرا هر دو یه به روش های مختلفی مشابه هستند. هر دو از پرسلین نازک تولید می شوند و برای هدف یکسانی به کار می روند. هر دو در دندانپزشکی زیبایی برای اصلاح نواقص دندان به کار می روند. با این حال، تفاوت هایی بین این دو نیز وجود دارد. مهم ترین تفاوت بین ونیر و لومینیرز روش اجرای درمان و تغییرات اعمال شده روی دندان است. لومینیرزها ساختار دندان را تغییر نمی دهند و بنابراین می توانند راه حل بلندمدت بهتری باشند.

کاربردهای ونیرهای و لومینیرز:

هر دو روکش های ونیر و لومینیرز برای اصلاح نواقص دندان به کار می روند. آنها لایه بیرونی دندان های آسیب دیده و شکسته را اصلاح می کنند و آنها را تقویت می کنند. اگر طول تاج دندان شما به اصلاح نیاز داشته باشد، هر دو می توانند برای این مورد به کار گرفته شوند. از ونیر و لومینیرزها می توان برای پوشش دادن روی پر شدگی هایی که دچار تغییر رنگ شده اند یا ظاهر نامناسبی دارند و برای پوشش دادن روی فاصله بین دندان ها استفاده کرد. فواصل بین دندان را می توان با استفاده از ارتودنسی از بین برد، اما ونیر و لومینیرز راه حل سریع تری برای بیمار محسوب می شوند. هر دو از ظاهری طبیعی برخوردار هستند، بسیار محکم هستند و با گذشت زمان تغییر رنگ نمی دهند.

تفاوت بین ونیر و لومینیرز:

ونیر پرسلین:

ونیرها از دو نوع ماده ساخته می شوند: کامپوزیت و پرسلین. پرسلین ها دوام بیشتری دارند و ظاهر آنها طبیعی تر است اما نسبت به ونیر کامپوزیت از قیمت بالاتری برخوردار هستند.

روش استفاده از ونیر مشکلات خاصی را برای بیمار ایجاد می کند. ونیر باید روی دندان قرار داده شود و برای آنکه دندان بیش از حد بزرگ و غیر طبیعی به نظر برسد، دندانپزشک باید حدود ۵ میلی متر از سطح دندان را بزداید. در نتیجه دندان مینای طبیعی خود را از دست می دهد و دیگر با هیچ چیزی به غیر از ونیر محافظت نمی شود. با توجه به اینکه ونیر سفارشی ساز است و می توان آن را به صورت دوره ای تعویض کرد، از این نظر مشکل زیادی وجود نخواهد داشت. با این حال اگر لازم شود که ونیر برداشته شود، دندان دیگر محافظی نخواهد داشت.

لومینیرز:

لومینیرز نوع پیشرفته تر ونیر پرسلین است. آنها کارکرد مشابهی دارند و برای بیمار مزایای یکسانی به همراه می آورند. با این حال به عنوان تفاوت بین ونیر و لومینیرز می توان گفت که قرار دادن لومینیرز به تراشیدن سطح دندان نیازی ندارد و از این نظر راه حل بهتر و بلندمدتی برای بیمار به شمار می رود. زمانی که لومینیرز روی دندان بیمار قرار می گیرد، ساختار طبیعی دندان دست نخورده باقی می ماند.

لومینیرزها بسیار نازک تر از ونیر پرسلین هستند؛ آنها به کلفتی لنز تماسی چشم هستند اما این امر از عمر آنان نمی کاهد. از آنجا که لومینیرز بدون تغییر سطح دندان روی آن قرار می گیرد، به ساختار کلی دندان افزوده می شوند و در ابتدا بیمار احساس می کند دندان بزرگ تر شده است. این احساس پس از مدتی از بین می رود. چنین مزیت افزوده ای نسبت به ونیر پرسلین باعث می شود که دندان همچنان دارای مینای طبیعی خود باشد. در نتیجه اگر لازم باشد لومینیرز از روی دندان برداشته شود، مشکلی برای دندان به وجود نخواهد آمد.

از نظر قیمت، تفاوت بین ونیر و لومینیرز ناچیز است.

منبع:

dentalfind

لامینت دندان: تعریف، مزایا و موارد منع کاربرد

لامینت دندان یا ونیر پرسلین روکش های نازکی از جنس سرامیک است که روی دندان ها چسبانده می شوند. روکش ها عموما حدود ۵ تا ۶ میلی متر ضخامت دارند. اما برخی انواع لامینت حتی نازک تر هم هستند.

برای چه مواردی مناسب هستند؟

عملکرد اصلی ونیر لامینت بهبود ظاهر دندان ها است. می توانید به آنها به عنوان راهی برای اصلاح سطح دندان فکر کنید. لامینت های پرسلین برای اصلاح رنگ، شکل و موقعیت دندان استفاده می شوند.

بنابراین دندان هایی که تغییر رنگ داده اند، فرسوده شده اند، دچار لب پریدگی شده اند، فضایی بین دندان هاست یا کمی دچار انحراف هستند، کاندیدای خوبی برای اصلاح بدین روش هستند.

لامینت دندان روشی انتخابی است:

در اغلب موارد، لامینت دندان به تشخیص و اختیار بیمار صرفا به منظور بهبود ظاهر دندان استفاده می شود.

ممکن است از خود بپرسید چگونه ممکن است ورقه نازکی از سرامیک در برابر فشار حاصل از جویدن و سایش مقاومت کند:

اگر چه لامینت به طور ذاتی شکننده است و به راحتی در صورت افتادن یا خم شدن می شکند، اما زمانی که به یک پایه محکم متصل می شود دیگر از آن ضعف خبری نیست. پس از اتصال روکش به دندان، حداقل انعطاف پذیری برای آن رخ می دهد و نیروهای وارد شده به آن به ساختار محکم دندان منتقل می شود.

مزایای لامینت:

سه ویژگی لامینت های پرسلن را منحصر به فرد می کنند:

  • قرار دادن روکش ها یک روند نسبتا محافظه کارانه است. در مقایسه با قرار دادن تاج، دندان به اصلاح و سایش کمی نیاز دارد. لامینت فقط روی سطح پیشین دندان چسبانده می شود. اما تاج کل کاسپ دندان را می پوشاند.
  • لامینت دندان عمر زیادی دارد و بسیار شبیه به ظاهر طبیعی دندان است. بازتاب نور از سطح دندان با روکش لایمنت مشابه بازتاب نور از سطح مینای دندان است. در نتیجه دندان ظاهر همیشگی خود را خواهد داشت.
  • با توجه به سطح سرامیکی آنها، این نوع روکش مقاومت زیادی در برابر لکه و رنگ دارد. این نوع روکش در مقایسه با مواد باندینگ که از کامپوزیت ساخته شده اند، دچار تغییر رنگ نمی شود. در نتیجه هزینه اضافی برای بیمار به همراه نخواهد داشت.

مواردی که نمی توان از ونیر لامینت استفاده کرد:

برخی دندان ها و برخی بیماران کاندیدای مناسبی برای این روش نیستند:

دندان هایی که بخش زیادی از ساختار خود را به دلیل فرسایش، پوسیدگی و شکستگی از دست داده اند یا دندان هایی که پر شدگی بزرگی دارند، کاندیدای خوبی برای این روش نیستند. ونیرها ساختار دندان را محکم نمی کنند بلکه فقط ظاهر آن را بهبود می بخشند.

دندان هایی که دارای مینای کمی هستند امکان استفاده از این روش را ندارند. لامینت دندان در ابتدا باید به سطح مینا متصل شود. برخی از دندان ها به دلیل تروما یا فرسودگی دندان، قرار دادن یکی از روش های اصلاح دندان از قبل، یا قرارگیری دندان در معرض مواد و نوشیدنی های اسیدی یا اسید معده، مینای دندان کمی دارند یا حتی فاقد مینای دندان هستند.

افرادی که دچار دندان قروچه و قفل کردن دندان و فک خود هستند نیز کاندیدای مناسبی برای این روش نیستند. دندان قروچه یکی از مهمترین عوامل شکست این روش در بیمار است.

منبع:

animated-teeth

علل زرد شدن دندان ها: بیرونی و خارجی

دندان ها به دلایل زیادی تغییر رنگ می دهند. دندانپزشکان علل زرد شدن دندان ها را به دو دسته تقسیم می کنند: تغییر رنگ بیرونی دندان و تغییر رنگ ذاتی دندان.

علل زرد شدن دندان ها:

تغییر رنگ بیرونی:

این نوع تغییر رنگ معمولا سطحی و ظاهری است و دندان به نظر زرد می رسد. به علاوه رنگ دندان در تمام سطح آن یکسان است. این مشکل به طور معمول نتیجه خوردن غذا یا نوشیدن نوشیدنی هایی است که حاوی رنگدانه های بسیار قوی است. احتمالا یکی از بزرگترین علل زرد شدن دندان ها چای سیاه است. غلظت بالایی از تانن موجود در دندان در شکاف های گیر می کند و موجب تغییر رنگ دندان می شود. سایر علل زرد شدن دندان ها در اثر عوامل بیرونی عبارتند از انواع توت ها، قهوه، شراب قرمز و سیگار کشیدن.

تغییر رنگ ذاتی:

این نوع تغییر رنگ معمولا در تمام دندان دیده نمی شود، بلکه معمولا کوچک، موضعی و بسیار تیره است. این لکه ها در دندان بسیار عمیق تر هستند و در بنیان دندان نهفته شده اند. این لکه ها اغلب در اثر عارضه جانبی برخی داروها ظاهر می شود. این مشکل همچنین می تواند در نتیجه تماس بیش از حد با فلوراید، در نتیجه بیماری، و یا در نتیجه دیده شدن لایه عاج دندان در اثر فرسایش لایه مینای دندان بروز می کند.

آیا این لکه ها دارید؟ خوشبختانه راه هایی برای تمیز کردن یا پنهان کردن آنها وجود دارد. به طور کلی پاک کردن لکه های بیرونی بسیار ساده تر از برخورد با لکه های ذاتی است، زیرا لکه های ذاتی معمولا پنهان می شوند.

سفید کردن لکه های خارجی:

این لکه ها را معمولا می توان با روش های مطبی یا کیت های سفید کننده دندان در خانه برطرف کرد. همچنین می توانید با قرقره آب در دهان بعد از مصرف مواد غذایی و نوشیدنی ها از ابتلا به لکه جلوگیری کنید. هر کاری که انجام می دهید، دندان های خود را بلافاصله بعد از خوردن غذا مسواک نزنید. زیرا این نوع غذاهای رنگدانه دار به طور کلی اسیدی نیز هستند. بنابراین مسواک زدن بلافاصله پس از خوردن مواد غذایی اسیدی می تواند لایه مینای دندان را دچار سایش کند.

سفید کردن لکه های ذاتی:

این لکه ها معمولا با راه حل های معمولی سفید کننده درمان نمی شوند و این لکه ها باید پوشانده شوند. این کار را می توان از طریق استفاده از روکش های دندان یا تاج انجام داد. اجتناب از این لکه های دشوارتر است، زیرا ممکن است نتیجه مصرف یک دارو باشد که امکان قطع آن وجود ندارد. از سوی دیگر تعیین مصرف بیش از حد فلوراید تا زمان بروز لکه ها روی دندان غیرممکن است. خوشبختانه استفاده از ونیر و تاج این مشکل را به خوبی حل می کند.

منبع:

cnedental

درمان های خانگی فلئوروزیس: سفید کردن دندان

آیا شما هم از فلوئوروزیس رنج می برید؟ فلئوروزیس یک وضعیت زیبایی است که در اثر مصرف بیش از حد فلوراید ایجاد می شود. در اغلب موارد دندان های فرد دچار لکه های زرد متمایل به قهوه ای می شود. این عارضه می تواند در هر کسی از دو تا ۵۰ سال رخ دهد، اما بیشتر در سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی شایع است. علل شیوع بیشتر این عارضه در این سن مصرف آب آشامیدنی حاوی فلوراید، بلع خمیردندان و مواد غذایی حاوی فلوراید است. فلئوروزیس بیماری نیست، بلکه تنها زیبایی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. درمان های دندان پزشکی پیشنهاد شده برای این عارضه شامل استفاده از ، بلیچینگ، روکش، باندینگ و تاج می شود. از آنجایی که هزینه این نوع درمان برای برخی افراد سنگین است، در ادامه درمان های خانگی فلئوروزیس پیشنهاد می شود.

درمان های خانگی فلئوروزیس:

قطع کافئین:

اگر با رنگ دندان های خود مشکل دارید سعی کنید مصرف چای، قهوه، شراب قرمز و نوشابه را قطع کنید. محتوای بالای کافئین در این نوشیدنی ها می تواند باعث تشدید لکه های دندان شما شود. برخی افراد تصور می کنند مصرف این نوشیدنی ها از طریق نی مانع از تشدید فلئوروزیس می شود، اما این درست نیست. مایع با ورود به محیط دهان باز هم با دندان در تماس قرار می گیرد. به جای این نوشیدنی ها می توانید از چای سبز، قهوه بدون کافئین و شیر استفاده کنید.

قطع فلوراید:

از عدم مصرف آب حاوی فلوراید اطمینان حاصل کنید. می توانید آب معدنی بنوشید یا از فیلتر تصفیه آب استفاده کنید. همچنین میزان مصرف خمیر دندان حاوی فلوراید را کم کنید. از سوی دیگر، میزان مصرف غذاهای ارگانیک را افزایش دهید تا از مصرف غذاهای فرآوری شده حاوی فلوراید دور بمانید.

جوش شیرین:

از جوش شیرین دیگر فقط برای پخت و پز استفاده نمی شود. یکی از درمان های خانگی فلئوروزیس استفاده از جوش شیرین برای سفید کردن دندان هاست. می توانید یک خمیردندان فاقد فلوراید تهیه کنید و آن را با یک قاشق جوش شیرین مخلوط کنید، سپس این مخلوط را بر روی مسواک خود بمالید و دندان های خود را با آن تمیز کنید. به علاوه می توانید یک قاشق غذاخوری آب لیمو را با ۱ قاشق غذاخوری جوش شیرین مخلوط کنید و با آن دندان های خود را مسواک کنید.

پراکسید هیدروژن ۳٪:

به عنوان یکی از دیگر درمان های خانگی فلئوروزیس می توانید ۲ قاشق چای خوری پراکسید هیدروژن ۳ درصد را با ۲ قاشق چای خوری آب مخلوط کنید. محلول را یک دقیقه در دهان خود قرقره کنید و سپس دهان خود را بشویید. محلول در دهان شما کف می کند که طبیعی است. تا رسیدن به نتیجه مطلوب این روش را هر چند روز یک بار ادامه دهید. برای پیشگیری از مشکلات جدی، از ۳ درصد بودن محلول اطمینان حاصل کنید.

مصرف برخی مواد غذایی:

برخی میوه ها و سبزیجات برای دندان شما مفید هستند. مهم ترین آنها عبارتند از سیب، کرفس و هویج. این مواد دارای ویتامین C هستند که باکتری ها را می کشد و موجب تحریک تولید بزاق می شوند. در صورت ابتلا به فلئوروزیس از مصرف برخی مواد اسیدی مانند سس گوجه فرنگی، ترشی، سرکه و پرتقال دوری کنید. حتی ثابت شده است که سس سویا نیز رنگ دندان را تغییر می دهد.

اطلاعات بیشتر:

اگر فرزند شما خمیر دندان حاوی فلوراید را ببلعد یا مکمل فلوراید را بیش از حد مصرف کند، ممکن است در آینده دچار فلئوروزیس شود. بنابراین بر مسواک زدن و مصرف مکمل فرزند خود نظارت دقیق داشته باشید. اگر دچار عارضه خفیف تا متوسط شده باشید، روش های فوق می توانند تا حدی به شما کمک کنند. اما برای فلئوروزیس شدید باید از متخصص دندانپزشکی کمک بگیرید.

منبع:

beautyglimpse

فلئوروزیس: عوارض مصرف بیش از حد فلوراید

دندان های دائمی همه افراد در کودکی در زیر لثه ها شکل می گیرند. پس از افتادن دندان های شیری، این دندان ها بیرون می زنند. تقریبا تاج تمام دندان های دائمی در حدود ۸ سالگی ظاهر می شود. تنها دندان عقل می ماند که در بزرگسالی رشد می کند. تاج بخشی از دندان است که در دهان دیده می شود. مصرف بیش از حد فلوراید در دوران رشد دندان ها می تواند موجب بروز فلئوروزیس شود. این وضعیت باعث ایجاد لکه یا نقاط سفید و قهوه ای روی مینا یا سطح دندان می شود.

تاثیر مصرف بیش از حد فلوراید می تواند از تغییر رنگ جزئی تا بی نظمی سطح دندان ها متفاوت باشد. این عارضه تنها تا پیش از ظهور دندان در دهان بر آن اثر می گذارد.

بهتر است بدانید فلوروزیس یک وضعیت زیبایی است، نه یک بیماری. و اغلب، آنقدر خفیف است که فقط یک متخصص دندانپزشکی می تواند آن را تشخیص دهد. در اغلب موارد علت بروز این عارضه استفاده بیش از حد از مکمل فلوراید یا بلعیدن خمیردندان حاوی فلوراید است.

علائم فلئوروزیس:

دندان هایی که دچار فلئوروزیس خفیف هستند معمولا هیچ تغییری ندارند یا تنها دندانپزشک متوجه تغییرات می شود. عارضه خفیف تا متوسط با خطوط یا رگه های سفید روی دندان مشخص می شود. در عارضه شدید، دندان دارای نقاط قهوه ای، خاکستری یا سیاه است و مینای دندان شکل غیر طبیعی دارد.

تشخیص:

دندانپزشک از شما درباره میزان مصرف فلوراید فرزندتان سوال خواهد کرد. این امر به تعیین احتمال دخیل بودن فلوراید در تغییر رنگ دندان کمک خواهد کرد. همچنین شرایط پزشکی خاص، داروها و معلولیت بیمار بررسی خواهد شد. سپس دندان ها و لثه ها معاینه می شوند و برای تعیین وجود پوسیدگی از دندان رادیوگرافی تهیه می شود.

برخی عوارض دیگر نیز شبیه فلئوروزیس هستند. نقص های رشدی و مشکلات جمجمه یا استخوان های صورت می توانند ظاهر مینای دندان را تغییر دهند. علاوه بر این، تب بالا یا تروما (مانند افتادن و ضربه به دندان) نیز می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد. در برخی موارد نیز پوسیدگی عامل تغییر ظاهر دندان است.

لکه های حاصل از فلئوروزیس دائمی هستند و ممکن است در طول زمان سیاه تر شوند.

پیشگیری:

اگر کودک زیر ۶ سال دارید، تنها از یک نخود خمیردندان روی مسواک او استفاده کنید. از او بخواهید پس از مسواک زدن خمیردندان را تف کند. از خرید خمیردندان های طعم دار که ممکن است کودک را به بلع آن تشویق کند، خودداری کنید. تمام محصولات حاوی فلوراید، مانند دهان شویه و خمیردندان، را از دسترس کودک دور کنید.

در مورد نیاز به مصرف مکمل فلوراید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در برخی مناطق آب آشامیدنی حاوی فلوراید است. به علاوه برخی مواد غذایی و نوشیدنی ها نیز حاوی فلوراید هستند. در این صورت مصرف مکمل فلوراید در کودک می تواند زمینه ابتلا به فلئوروزیس را در وی افزایش دهد.

درمان:

به یاد داشته باشید که این عارضه تنها روی ظاهر دندان تاثیر می گذارد و منجر به ایجاد حفره نمی شود. در نتیجه درمان این مشکل اغلب شامل پنهان کردن آن می شود.

در برخی موارد عارضه جزئی است، بنابراین نیازی به درمان وجود ندارد. برخی اوقات نیز عارضه تنها دندان های عقب را تحت تاثیر قرار داده است که دیده نمی شوند. در موارد جدی تر که دندان های جلو را تحت تاثیر قرار داده اند، می توان از روش های سفید کردن دندان، باندینگ، ونیر و تاج استفاده کرد.

منبع

Colgate

لومینیرز چیست و تفاوت آن با سایر روش ها چیست؟

لومینیرز گزینه ای محبوب بین انواع روکش های موجود در بازار است. این روش به حداقل آماده سازی نیاز دارد یا اصلا نیازی به آماده سازی ندارد. به همین دلیل در صورت امکان استفاده از این روش، برای دندانپزشک و بیمار جذاب است. این تکنیک برای افرادی قابل استفاده است که دارای فاصله بسیار کمی بین دندان ها است یا دچار تنها مقدار ناچیزی انحراف در دندان ها است.

تفاوت لومینیرز با ونیر:

وینرهای سنتی ضخیم هستند. به همین دلیل برای استفاده از آنها باید مقداری از ساختار دندان تراشیده شود. این امر می تواند تجربه ای دردناک برای بسیاری از بیماران باشد. اما لومینیرز از این جهت منحصر به فرد است که ضخامت آن بسیار کم (حدود ۰٫۲ میلی متر) است و در عین حال بسیار شفاف است. به همین دلیل ظاهر طبیعی مینای دندان را تداعی می کند. برای استفاده از لومینیرز نیازی به ساییدن لایه بیرونی دندان نیست. پس از تکمیل روش، فرد دچار حساسیت دندان یا ناراحتی نمی شود. به طوری که بلافاصله پس از درمان فرد احساس طبیعی بودن دارد. پس از استفاده از لومینیرز فرد می تواند هر چیزی که بخواهد بخورد و بنوشد.

مزایای لومینیرز:

  • روشی بدون درد
  • عدم بروز حساسیت
  • سفید شدن دندان با دوام بالا
  • روندی سریع و آسان

روش نصب:

لومینیرز را می توان در دو جلسه نصب کرد. در اولین جلسه یک قالب سفارشی از دندان های بیمار گرفته می شود. سپس با مشورت شما و دندانپزشک سایه ای مناسب دندان های شما انتخاب می شود. در جلسه دوم، تناسب و سایه روکش بررسی می شود و به سادگی روی دندان های شما نصب می شود تا لبخندی زیبا و سفید داشته باشید.

استفاده از این روش می تواند برای مشکلات زیر امکان پذیر باشد:

  • دندان های شکسته و یا ترک خورده
  • دندان های دچار لک
  • دندان های فاصله دار
  • در هم ریختگی جزئی دندان
  • تغییر دندان به دلیل پوسیدگی
  • دندان های کوچک
  • لبخند هالیوودی
  • جایگزین بریس

جایگزین های لومینیرز:

لومینیرز تنها روکش موجود در بازار نیست. با این حال به شدت محبوب هستند و برای بیشتر مشکلات جزئی دندان به کار می روند. این روش به دلیل سرعت ایجاد تغییر در دهان و دندان و عوارض کم مورد علاقه بیماران است. اما این روش مناسب تمام شرایط دندان نیست. برای دندان های به شدت در هم ریخته حتما باید از ارتودنسی یا ونیرهای مخصوص استفاده کرد. در صورت امکان، برای افراد حساس به ظاهر دهان می توان از بریس های شفاف ارتودنسی استفاده کرد.

به عنوان جایگزین این روش برای سفید کردن دندان، می توان از روش های لیزر یا کیت های سفید کننده خانگی استفاده کرد.

برای دندان های فاصله دار یا ترک خورده نیز می توان به جای این روش از باندینگ استفاده کرد. این روش ها هزینه ای نسبتا پایین دارند و سرعت انجام کار بالاست. با این حال برای انتخاب بین گزینه های درمان دندانپزشک شما را معاینه خواهد کرد و بهترین روش را به شما پیشنهاد خواهد داد.

منبع

acedentalresource

قلم سفید کننده دندان: اثربخشی و عوارض

قلم سفید کننده دندان آخرین سیستم سفید کردن دندان بدون نیاز به مراجعه به مطب دندانپزشکی است. با استفاده از این قلم روند سفید کردن دندان ها هرگز ساده تر از این نبوده است! قلم های متعددی در بازار وجود دارد که سریع و بدون کثیف کاری هستند و در یک برنامه روزمره پر کار قابل استفاده هستند.

با این حال، فریب نخورید. اگرچه قلم سفید کننده دندان راه حل ساده ای هستند اما همیشه موثر نیستند و ممکن است با عوارض جانبی خاصی همراه باشند.

قلم سفید کننده دندان در مقایسه با روش های حرفه ای:

قلم های سفید کننده دندان حاوی غلظت کمی از مواد سفید کننده هستند. در حالی که ژل مورد استفاده در روش های حرفه ای از غلظت بالایی برخوردار است. عامل سفید کننده مورد استفاده پراکسید کربامید یا پراکسید هیدروژن است. ژل دارای غلظت بالا حاوی ۱۰-۳۰ درصد پراکسید هیدروژن است، در حالی که غلظت کم حاوی کمتر از ۱۰ درصد آن است.

استفاده از یک قلم سفید کننده معمولا شامل قرار دادن اکسید کننده به دندان ها تا چند ساعت در روز در مدت ۵ تا ۱۴ روز است. نتایج حاصله به برند قلم بستگی دارد. به طوری که بعضی افراد در عرض چند روز به دندان های سفیدتری می رسند در حالی که برخی به زمان بیشتری نیاز دارند و برخی هیچ نتیجه ای نمی گیرند.

اثرات جانبی:

قلم های سفید کننده می توانند کمی از مینای دندان را بردارند که ممکن است به طور موقت موجب حساسیت دندان و تحریک خفیف بافت نرم دهان به ویژه لثه ها شود. سوزش لثه و حساسیت به مواد سرد و گرم بعد از استفاده از این ماده رایج است. کاهش تماس لثه با مواد قلم می تواند به کاهش مشکل کمک کند. حساسیت دندان اغلب در مراحل اولیه درمان رخ می دهد. هر دو این عوارض معمولا موقت هستند و در عرض یک تا سه روز پس از توقف یا تکمیل درمان ناپدید می شوند. در صورت تداوم علائم بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید.

افرادی که دارای دندان و لثه های حساس هستند، لثه های آنها تحلیل رفته است و دچار پوسیدگی دندان هستند، باید برای استفاده از این قلم با دندانپزشک خود مشورت کنند. افرادی که به پراکسید هیدروژن حساس هستند نباید بدون مشاوره با متخصص دندانپزشکی هیچ نوع محصول سفید کننده را امتحان کنند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مواد سفید کننده می تواند به طور دائمی به مینای دندان آسیب برساند. بنابراین استفاده از این روش باید با مراقبت همراه باشد.

منبع

docshop

خمیردندان ذغالی: اثربخشی و عوارض جانبی

در سال های اخیر تبلیغات زیادی پیرامون استفاده از خمیردندان ذغالی برای سفید کردن دندان ها در همه جا شنیده می شود. تلویزیون، روزنامه مجلات و حتی شبکه های مجازی پر از عکس های افراد با دهان های سیاه و سفید است. این عکس ها به شما وعده می دهند که این خمیردندان بر خلاف ظاهر آن دندان های سفیدتری به شما می بخشد.

اما سوال اینجاست که آیا واقعا این روش اثربخش است؟ در حالی که بسیاری از وبلاگ نویسان و مبلغان رسانه های تلویزیونی از تاثیرگذاری این روش صحبت می کنند، متخصصان دندانپزشکی خاطر نشان می کنند که استفاده از این روش می تواند با خطراتی برای دندان همراه باشد.

تاریخچه:

در حقیقت استفاده از ذغال چوب برای تمیز کردن یا سفید کردن دندان ها یک روند جدید نیست. در زمان رومی های باستان، مردم از پودر زغال چوب به عنوان ماده ای اولیه در خمیر دندان استفاده می کردند. دستور تهیه خمیر دندان های خانگی نیز که از قرن نوزدهم به جا مانده اند به ذغال چوب به عنوان یک عنصر کلیدی اشاره کرده اند.

استفاده از ذغال فعال در سایر کاربردهای پزشکی دارای سابقه طولانی است. یکی از کاربردهای اولیه آن کمک به درمان افرادی است که مسموم شده اند. تصور می شود که ذغال چوب سموم را به خود جذب می کند و در نتیجه به توقف روند مسمومیت کمک می کند. جالب توجه است که موسسات ملی بهداشت اشاره می کنند که از ذغال فعال اغلب برای درمان موارد شدید مصرف بیش از حد خمیر دندان استفاده می شود.

آیا استفاده از خمیردندان ذغالی ایمن است؟

اگر در پی تبلیغات به فکر استفاده از خمیردندان ذغالی افتاده اید، بهتر است یک بار دیگر به تصمیم خود فکر کنید. شاید به طور آنی متوجه اثرات منفی استفاده از این خمیردندان نشوید، اما انجمن دندانپزشکی آمریکا هشدار می دهد که ذغال فعال بیش از حد ساینده است و مینای دندان شما را از بین می برد. هنگامی که مینای دندان از بین برود، برای همیشه از بین رفته است. در نتیجه از بین رفتن مینا، لایه زیرین دندان بیشتر قابل مشاهده است. لایه زیرین دندان به طور طبیعی زرد است. بنابراین ممکن است پس از مدتی استفاده از خمیردندان ذغالی با دندان هایی رو به رو شوید که از روز اول نیز زردتر هستند و دچار مشکلات شدید تری شده اند.

گزینه های دیگر شما چه هستند؟

راه های زیادی برای رسیدن به لبخند سفید تر وجود دارد که شامل سایش ذغال به دندان نمی شود. اگر می خواهید لکه های سطحی را از روی دندان خود از بین ببرید می توانید از خمیر دندان های سفید کننده ای استفاده کنید که حاوی ترکیبات سفید کننده حرفه ای مانند پراکسید هیدروژن هستند. در طول درمان از مصرف غذا و نوشیدنی هایی که دندان ها را لکه دار می کنند اجتناب کنید.

دندانپزشک می تواند به شما روش های مختلف سفید کردن دندان، از جمله روش های مطبی و خانگی را توضیح دهد. روش مناسب برای شما به بودجه، زمان مورد نظر برای کسب نتیجه و مقدار زرد شدگی دندان بستگی دارد.

هنگامی که صحبت از مراقبت از دندان ها و بهبود لبخند به میان می آید، همیشه نمی توان به تبلیغات تلویزیونی و رسانه های اجتماعی اطمینان کرد. به یاد داشته باشید که دندانپزشک می تواند در انتخاب بهترین گزینه برای سلامت دندان ها به شما کمک کند و همیشه از پاسخگویی به سوالات شما در رابطه با روش های درمانی خوشحال خواهد شد.

منبع

colgate

سفید کردن دندان با مواد طبیعی

برخی مواد غذایی دندان های شما را سفید می کنند. این فرایند تدریجی و ملایم است، اما اگر به طور مداوم از آنها استفاده کنید پس از چند ماه متوجه تغییرات خواهید شد. در طول مدتی که از این روش ها برای سفید کردن دندان خود استفاده می کنید، مهم است که از چیزهایی که دندان هایتان را لکه دار می کنند پرهیز کنید. سفید کردن دندان با مواد طبیعی در حین استفاده از مواد تیره کننده دندان بی فایده است.

سفید کردن دندان با مواد طبیعی:

آب لیمو خانگی:

آب لیمو به جهت روشن کردن مو شناخته شده است. از این ماده در سفید کردن دندان نیز می توان استفاده کرد. یک قاشق چایخوری آب لیمو را با مقداری نمک و جوش شیرین مخلوط کنید. این مخلوط را روی دندان هایتان بمالید. البته اگر بتوانید آن را تحمل کنید، می توانید لیمو را نیز بخورید. فراموش نکنید که استفاده بیش از حد از این روش با آسیب به مینای دندان می تواند موجب حساسیت دندان شود.

پوست پرتقال:

پوست پرتقال یک سفیدکننده طبیعی دندان است. برای سفید شدن دندان از درون پوست پرتقال استفاده کنید. آنها را به طور مستقیم بر روی دندان های خود بمالید تا دندانتان را سفید کند.

سرکه سیب:

سرکه سیب برای از بین بردن لکه های روی دندان بسیار موثر است. اگر بتوانید آن را تحمل کنید، می توانید آن را محکم قرقره کنید. با این حال استفاده بیش از حد از این روش نیز اغلب باعث حساسیت دندان می شود. همچنین می توانید سرکه سیب را با جوش شیرین مخلوط کنید. این مخلوط را روی دندان های خود مالش دهید. سرکه سیب دارای مزیت کاهش علائم بیماری ریفلاکس معده نیز است. افرادی که از بیماری ریفلاکس معده رنج می برند اغلب دچار دندان های زرد می شوند.

توت فرنگی:

یکی از روش های سفید کردن دندان با مواد طبیعی توت فرنگی است. ممکن است در ابتدای امر دندان های شما بسیار قرمز شوند اما وقتی دهان خود را بشویید با دندان های سفیدتری رو به رو خواهید شد. همچنین می توانید توت فرنگی را له کنید و با جوش شیرین مخلوط کنید. این مخلوط را بر روی دندان های خود بکشید و پیش از مسواک زدن ۵ دقیقه صبر کنید. در صورت مداومت به این کار، پس از مدتی دندان های شما سفیدتر خواهند شد.

سبزیجات خام:

خوردن سبزیجات خام نیز دندان ها را سفید می کند. این موضوع به دلیل سفتی و خاصیت سایشی آنها است. هنگامی که سبزیجات خام را مصرف می کنید، آنها به دندان های شما کشیده می شوند و جرم ها را از روی آن جدا می کنند. سبزیجات پخته شده به دلیل نرم بودن چنین خاصیتی ندارند.

اجتناب کردن:

در طی دوره سفید کردن دندان با مواد طبیعی از مصرف غذاهایی که آنها را تیره می کند اجتناب کنید. این غذاها شامل هر چیزی است که حاوی رنگدانه باشد مانند شراب، نوشابه، قهوه و چای. اگر هر یک از این غذاها را مصرف کردید حتما دندانهایتان را بلافاصله تمیز کنید. اگر سیگار می کشید، ترک کنید، زیرا این کار یکی از دلایل اصلی زرد شدن دندان ها است.

منبع

livestrong

نوارچسب سفید کننده دندان: عملکرد و عوارض

امروزه استفاده از نوارچسب سفید کننده دندان به عنوان روشی سریع در رفع لکه های دندان رواج زیادی یافته است. این نوارها اثربخشی خوبی دارند و نسبت به قیمت خود نتیجه خوبی داشته اند. اما عملکرد آنها به چه صورت است؟ آیا این روش با خطرات یا مضراتی همراه است؟

عملکرد نوارچسب سفید کننده دندان:

نوارچسب سفید کننده دندان قطعات کوچکی از یک پلاستیک انعطاف پذیر به نام پلی اتیلن است. هر نوار منعطف با یک ژل سفید کننده حاوی پراکسید هیدروژن یا پراکسید کاربامید پوشیده شده است.

برای سفید کردن دندان باید هر نوار را جدا کرده و به دقت به دندان های خود بچسبانید. در هر بسته، دو نوار برای دندان های بالا و پایین قرار دارد که هر یک را باید به ردیف مناسب بچسبانید. پس از چسبیدن نوار چسب به دندان، ژل پراکسید کار خود را شروع می کند و کم کم لکه ها را از روی دندان جدا می کند.

عوارض:

آسیب به لثه:

واکنش شیمیایی که برای سفید شدن دندان ها رخ می دهد می تواند به لثه ها آسیب برساند. به همین دلیل لازم است مطمئن شوید که نوارهای سفید کننده هرگز با لثه های شما تماس نداشته باشند. این کار دشوار اما ممکن است. می توانید نوارها را به اندازه طول دندان های خود برش دهید تا با لثه ها همپوشانی نداشته باشد. نوار فقط باید دندان های شما را لمس کند.

نقاط زرد:

نوارها یک بعدی هستند، اما دندان های شما سه بعدی هستند. این مسئله زمانی مشکل ایجاد می کند که درمان تمام می شود و نتایج قابل مشاهده است. این نوارها نمی توانند وارد فضا و انحناهای بین دندان شوند. بنابراین اغلب پس از درمان دچار این مشکل می شوید که مرکز دندان سفید است اما لبه های منحنی دندان زرد یا خاکستری است. این لکه های زرد پس از استفاده از نوارهای سفیدکننده ظاهر می شوند، زیرا تفاوت رنگ بین نواحی دندان بیشتر می شود.

آسیب به دندان:

زمانی که در حین استفاده از روش سفیدکننده دندانپزشکی در محل وجود ندارد، همه چیز با ریسک همراه است. ممکن است این کار را بیش از حد انجام دهید و به دندان های خود آسیب بزنید. دندان مانند ناخن و مو نیست که آن را رنگ کنید و نهایتا در صورت خراب شدن اوضاع مو و ناخن دوباره رشد کنند. زمانی که دندان عملکرد خود را از دست بدهد، دیگر راه برگشتی نیست. استفاده نادرست از نوارچسب سفید کننده دندان می تواند موجب ایجاد درد در دندان و حساسیت شدید آن شود. معاینات شش ماه یکبار خود را در مطب دندانپزشکی پیگیری کنید. پیش از استفاده از این روش از عدم وجود پوسیدگی دندان و بیماری لثه اطمینان یابید.

منبع

askthedentist