پرکننده های دندانی و طول عمر آن ها

یکی از تصورات غلطی که در مورد پرکننده های دندانی وجود دارد این است که افراد فکر می کنند زمانی که پوسیدگی دندان یک مرتبه پر شد، دیگر نیازی نیست نگران آن باشند و از آن مراقبت کنند. نمی خواهیم حامل خبر بدی برایتان باشیم، اما متأسفانه اینطور نیست.

طول عمر پرکننده های دندانی بستگی به نوع ماده مصرفی در پر کردن پوسیدگی دارد. بعضی از آن ها طول عمر بیشتری نسبت به بقیه دارند. تعدادی از آن ها غیر از طول عمر زیاد، مزایای دیگری نسبت به بقیه دارند. طول عمر به نوع پرکننده استفاده شده، محل قرارگیری پوسیدگی و مقدار مراقبتی که از دندان ها می شود بستگی دارد. تمامی این موارد می توانند روی طول عمر پرکردگی های دندان تأثیرگذار باشند.

پرکننده های نقره ای:

پرکننده های نقره ای علاوه بر مزایایی که دارند، دارای معایبی نیز هستند. پرکننده های نقره ای که با نام پرکننده های آمالگام نیز شناخته می شوند، محکم و بادوام بوده و به راحتی دچار فرسودگی نمی شوند. آن ها معمولاً چیزی بین ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می کنند و برای پر کردن هر نقطه ای از دندان ها که دچار پوسیدگی شده است گزینه مناسبی هستند. با این حال، بعضی از مراجعان از این مسأله شکایت دارند که این پرکردگی ها قابل رؤیت بوده و حتی ممکن است هنگام لبخند زدن نمای بدی داشته باشند. همچنین نگرانی ها نسبت به میزان جیوه مصرفی در این مواد افزایش یافته است. اگر این مسأله شما را نگران می کند، پیشنهاد می کنیم با یک دندانپزشک مشورت کنید.

پرکننده های سفید:

از محبوب ترین نوع پرکننده های دندانی می توان به پرکننده های سفید یا پرکننده های همرنگ دندان اشاره کرد که با نام پرکننده های کامپوزیت نیز شناخته می شوند. این پرکننده ها به گونه ای طراحی شده اند که همرنگ دندان ها بوده و هنگام لبخند زدن بدنما نباشند. اساساً این پرکننده ها به راحتی قابل رؤیت نیستند. همچنین معمولاً برای پر کردن دندان با این نوع پرکننده ها، دندان ها کمتر تراشیده می شوند و معنی آن این است که قسمت های سالم دندان دست نخورده باقی می مانند. با این حال، درست است که این پرکننده ها از نظر زیبایی بسیار رضایت بخش هستند، اما همیشه نمی توان از آن ها استفاده کرد. طول عمر پرکننده های سفید به اندازه پرکننده های نقره ای نیست و به طور متوسط بین ۷ تا ۱۰ سال عمر می کنند. با این وجود، این پرکننده ها به طور غیرقابل باوری محکم بوده و برای بسیاری از پوسیدگی دندانی، درمانی موفق هستند.

پرکننده های دندانی: کدامیک برای شما مناسب تر است؟

در مورد انتخاب پرکننده های دندانی این دندانپزشک است که تشخیص می دهد کدام گزینه برای شما مناسب تر است. دندانپزشکان میزان پوسیدگی، محل قرارگیری پوسیدگی در دهان و همچنین ارجحیت های شما را نیز در نظر می گیرند.

منبع

lovedentistry

سن استقلال کودک در مسواک زدن: آموزش و نظارت

نقل قول های زیادی در مورد سن استقلال کودک در مسواک زدن وجود دارد. والدین از رویش اولین دندان مسئول تمیز کردن و مسواک زدن آن هستند. زمانی که کودک توانایی تف کردن را به دست آورد استفاده از خمیر دندان نیز برای وی مجاز می شود. اما چه زمانی والدین می توانند کل این فرآیند را به کودک محول کنند؟

مشخص نمودن سن استقلال کودک در مسواک زدن به پاسخ سوالات پیش رو بستگی دارد.

آیا کودکان کم سن و سال تر بدتر دندانهای خود را مسواک می زنند؟

برخی معتقدند که سن استقلال کودک در مسواک زدن هنگامی است که بتوانند حروف را سرهم بنویسند. اگر بتوانید از افراد در سنین مختلف مسواک زدن فیلمبرداری کنید درخواهید یافت که بچه ها درچه سنی  به اندازه کافی می توانند پلاک دندان های خود را از بین ببرند؟

برخی محققین سن استقلال کودک در مسواک زدن را بررسی کرده اند. آنها یک گروه ۵ ساله، ۱۱ ساله، و ۱۸-۲۲ ساله را مورد مطالعه قرار دارند و میزان حذف پلاک در هر گروه را بررسی کردند. نتایج این تحقیقات عبارتند از:

  • ۵ ساله ها تنها ۲۵ درصد
  • ۱۱ ساله ها تنها ۵۰٪
  • ۱۸-۲۲ ساله ۶۷٪ سطح دندان های خود را مسواک زده بودند.

مسلما افراد مسن تر، بهتر قادر به تمیز کردن دندان های خود هستند. سن رشد به خوبی با کیفیت مسواک زدن دندان ها ارتباط دارد. کودکان بزرگتر، چابکتر می شوند و بیشترهماهنگی دست و چشم دارند. شاید، مسواک زدن بیشتر با یادگیری روش درست مسواک زدن ارتباط داشته باشد نه با میزان رشد.

آیا می توان به کودکان کم سن و سال روش صحیح مسواک زدن را آموزش داد؟

اخیرا، در یک تست، گروهی از محققان در پاسخ به سوال سن استقلال کودک در مسواک زدن ، با استفاده از فن آوری جدید به کودکان کوچک در یادگیری روش صحیح مسواک زدن کمک کردند. در این تحقیق با استفاده از کامپیوتر و بازی های مرتبط به کودکان روش صحیح مسواک زدن آموزش داده شد. بعد از پنج روز، کودکان بهبود قابل توجهی در تمیز کردن دندان ها از خود به نمایش گذاشتند. در این گروه حتی زمان مسواک زدن و سطح پوشش هم بهبود یافته بود.

بنابراین سن استقلال کودک در مسواک زدن چه زمانی است؟

در نهایت، پاسخ این سوال کار ساده ای نیست. چراکه هر کودک با دیگری متفاوت است. گرچه کودکان در سنین قبل از مدرسه پیشرفت قابل توجهی در مسواک زدن پیدا می کنند، ولی انجام مراحل اولیه بهداشت دهان و دندان هنوز از مسئولیتهای پدر و مادر است. اغلب اوقات، والدین احساس می کنند که کودک به اندازه کافی مهارت های لازم برای تمیز کردن دندان های خود را به دست آورده است. ولی باید تاکید کنیم که والدین همچنان باید به آنها در مسواک زدن کمک کنند.

برخی معتقدند سن استقلال کودک در مسواک زدن بین ۳-۶ سال نیست. زیرا در این سنین کودکان فاقد مهارت های پایه برای مسواک زدن دندان های خود هستند. در عوض کودکان  ۶ تا ۱۲ ساله بهتر مسئولیت این کار را به عهده می گیرند ولی در عین حال والدین نیز باید در این کار سهیم باشند. با این تفاوت که این بار دیگر دیگر فقط نظارت فعال می کنند. در نیمه دوم این مرحله، بیشتر کودکان می توانند از بهداشت اولیه دهان و دندان برخوردار باشند (مسواک زدن و نخ دندان کشیدن). والدین فقط باید  در برخی از مناطق  که دسترسی به آنها دشوار است  کمک خواهند کرد.

منبع

oralanswers

سیلانت برای کودکان: مزایا، معایب و نگرانی های رایج

امروزه استفاده از سیلانت برای کودکان و نوجوانان بسیار پیشنهاد می شود. اگر اخیرا برای معاینات روتین دندان پزشکی به همراه نوجوان خود مراجعه کرده باشید، احتمالا چیزی در این مورد شنیده اید. سیلانت ماده ای بر پایه رزین است که سطح جونده دندان را می پوشاند. بدین ترتیب شانس ابتلا به پوسیدگی در کودکان و نوجوانان پایین تر می آید. برای مثال کودکی که در دوازده سالگی از این روش استفاده کرده باشد، در صورت رعایت بهداشت دهان و دندان، تا حدود ۲۲ سالگی می تواند از سلامت سطح جونده دندان های آسیاب خود اطمینان داشته باشد.

مزایای استفاده از سیلانت برای کودکان:

  • تمیز کردن شیارهای دندان آسان تر می شود.
  • ۳۰ تا ۷۰ درصد پوسیدگی دندان را به تعویق می اندازد.
  • در مراحل اولیه، باعث برگشت پوسیدگی می شود.
  • از اعمال دندان پزشکی که باعث ترس از پزشک در کودک می شود، پیشگیری می کند.

معایب:

  • در صورت وجود ترک در سیلانت، به دلیل تصور عایق بودن دندان در برابر پوسیدگی، تشخیص به تعویق می افتد و در نتیجه پوسیدگی پیشرفت زیادی می کند. برای پیشگیری از این مشکل باید معاینات روتین ۶ ماهه انجام شوند.
  • دهان کودکان معمولا بزاق بیشتری تولید می کند. همین امر استفاده از سیلانت را برای کودکان دشوارتر می کند. با این حال یک دندان پزشک مجرب از پس این مشکل برمی آید.

نگرانی های رایج درباره سیلانت برای کودکان:

اگر پدر و مادر هستید، احتمالا در چند سال اخیر درباره علامت اختصاری BPA را زیاد شنیده اید. بزرگترین عامل در ایمنی کلی سیلانت بیس فنل A است که معمولا به عنوان BPA خوانده می شود. این ماده رزین مورد استفاده در بسیاری از انواع پلاستیک است. شواهدی وجود دارد که BPA می تواند برای سلامت کودک مضر باشد، اما این شواهد قطعی نیستند. گفته می شود کهBPA موجب اختلال هورمونی می شود و موجب بیش فعالی و اضطراب در نوزادان، به خصوص دختران، می گردد.

سیلانت خود حاوی BPA نیست، اما بسیاری از آنها حاوی ترکیباتی هستند که در تماس با بزاق به BPA تبدیل می شوند. با این حال، والدین نباید نگرانی خاصی در این مورد داشته باشند. مقدار این ماده بسیار ناچیز است. حتی در همین مقدار ناچیز نیز بعد از شستشو و صیقل دهی سیلانت پس از اعمال آن بر روی دندان، ۸۸٪ تا ۹۵٪ ترکیباتی که ممکن است به BPA تبدیل شوند حذف می شوند.

نتیجه گیری:

مزایای سیلانت برای کودکان در افزایش عمر دندان های دائمی، پیشگیری از پوسیدگی، و کمتر کردن هزینه های دندان پزشکی بر معایب و دشواری های همراه با آن پیشی می گیرد. نگرانی های رایج در مورد سیلانت برای کودکان تایید نشده است و تحقیقات نشان می دهند خطری در این مورد متوجه فرد نیست. برای مشاوره در این مورد بهتر است با دندان پزشک خود نیز صحبت کنید.

منبع

drverwest

زایلیتول چیست و چگونه از دندان ها محافظت می کند؟

امروزه شیرین کننده زایلیتول توجهات زیادی را به خود درباره مبارزه با پلاک و پوسیدگی جلب کرده است. اگر به دنبال اطلاعات بیشتری در مورد این ماده، ارزش غذایی آن و مفید بودن آن برای دندان هستید، این مطلب را بخوانید.

زایلیتول چیست؟

این ماده الکل قند طبیعی است. این بدان معناست که در سطح مولکولی درست مثل قند است، اما چند اتم اضافی به آن متصل است که آن را در طبقه بندی الکل قرار می دهد. البته این الکل با الکل هایی که فرد را مست می کنند متفاوت است. در واقع، این ماده مایع نیست و درست همانند شکر است. زایلیتول طعم شیرینی دارد و بر خلاف شیرین کننده های مصنوعی، طعم آن در دهان ماندگار نیست. زایلیتول برای بیماران دیابتی و افراد دچار قند خون نیز مضر نیست.

آیا زایلیتول حاوی کالری است؟

این شیرین کننده در حدود ۱۰ کالری در یک قاشق چایخوری دارد. در مقام مقایسه، شکر حدود ۱۵ کالری در یک قاشق چای خوری دارد.

چگونه زایلیتول از دندان ها محافظت می کند؟

هنوز هم به مطالعات بیشتری در ارتباط با کارکرد زایلیتول در محافظت از دندان نیاز است. در ادامه برخی از نظریات ثابت شده آمده اند:

این شیرین کننده با مهار گلیکولیز در باکتری های موجود در دهان از دندان ها محافظت می کند. گلیکولیز برای شکستن قندها به کار می رود. این باکتری ها با تجزیه قند به محصولات اسیدی به دندان ها آسیب می زنند. از آنجا که زایلیتول مانع از هضم قند توسط باکتری ها می شود، در محافظت از دندان در برابر پوسیدگی موثر است.

یکی دیگر از نظریه ها بر این مبنا استوار است که این ماده را دندان را به نحوی می سازد که چسبیدن به آن برای باکتری راحت نیست. باکتری ها با تولید ماده ای به نام پلی ساکارید (دست های باکتری) محکم به دندان می چسبند. اگر باکتری نتواند به دندان بچسبد، آسیب رساندن به آن دشوار خواهد بود.

از سوی دیگر این ماده با حذف شکر و قند از رژیم غذایی و جایگزین شدن آنها در چای و شیرینی فرد، از پوسیدگی سریع دندان ها پیشگیری می کند.

چه محصولاتی حاوی این ماده است؟

امروزه بسیاری از آدامس ها حاوی این ماده هستند. جویدن این نوع آدامس به جای آدامس های معمولی نه تنها به دندان آسیب نمی زند، بلکه بعد از میان وعده های شیرین از دندان در برابر باکتری محافظت می کند. این نوع آدامس ها به دلیل فقدان قند طبیعی، موجب تحریک باکتری ها نمی شوند. در حین حال بعد از مصرف مواد غذایی و در فقدان مسواک، با افزایش ترشح بزاق کار تمیز کردن موقت دهان را به خوبی انجام می دهند. زایلیتول در خمیر دندان و دهان شویه های خاص نیز یافت می شود.

منبع

oralanswers

سیلانت دندان پزشکی: گروه های هدف

به طور خلاصه سیلانت دندان پزشکی راهی سریع، آسان و نسبتا ارزان (در مقایسه با هزینه عصب کشی) برای جلوگیری از تشکیل حفره در دندان است. اگرچه ایده استفاده از سیلانت چیز جدیدی نیست، اما امروزه به عنوان راهی برای بهبود بهداشت دهان و دندان کودکان به سرعت در حال فراگیر شدن است.

سیلانت دندان پزشکی چیست؟

سیلانت ماده ای پلاستیکی است که روی چاله ها و درزهای سطح جونده دندان ها، به خصوص دندان های مولر که تمیز کردن آنها با مسواک برای کودکان ساده نیست، قرار داده می شود. برای اعمال سیلانت، دندان باید کاملا خشک باشد. به همین دلیل پروسه دندان پزشکی آن بسیار سریع و دقیق باید انجام گیرد. در غیر این صورت سیلانت به خوبی روی دندان قرار نمی گیرد و بعد از مدتی دچار ترک و فرسایش می شود.

چه کسانی می توانند از سیلانت دندان پزشکی استفاده کنند؟

کودکان و نوجوانانی که به خوبی و مرتب مسواک نمی زنند و مستعد ابتلا به پوسیدگی دندان های عقب هستند هدف اصلی استفاده از سیلانت هستند. با این حال اگر در دهان بزرگسالان نیز بتوان مشکلی را با سیلانت برطرف کرد، آنها هم جز جمعیت هدف قرار می گیرند. انجمن دندان پزشکی آمریکا توصیه می کند که کودکان و نوجوانان به محض رشد دندان های دائمی برای استفاده از سیلانت به دندان پزشک ارجاع داده شوند. ده تا دوازده سالگی رایج ترین سن مراجعه برای سیلانت است.

شرط اولیه استفاده از سیلانت دندان پزشکی سالم بودن دندان است. به همین دلیل بهتر است در ماه های اول رشد دندان دائمی برای استفاده از سیلانت به دندان پزشک مراجعه کرد. امکان استفاده از این ماده بر روی دندانی که قبلا بر روی آن اعمال دندان پزشکی مانند پر کردن و عصب کشی انجام شده وجود ندارد.

سیلانت چگونه کار می کند؟

سیلانت شیارها و شکاف های دندان را، که محل معمول تجمع ذرات غذا و باکتری است، پر و صاف می کند. این روش در واقع آب بندی دندان از پوسیدگی در برابر مواد غذایی و باکتری ها است. بدین ترتیب حتی اگر کودک به خوبی قادر به تمیز کردن دندان های خود نباشد، احتمال پوسیدگی دندان وی کمتر می شود. با این حال به یاد داشته باشید که استفاده از این روش مجوز عدم مراقبت از بهداشت دندان ها نیست.

طول عمر این ماده چقدر است؟

به طور معمول سیلانت می تواند تا ده سال از دندان محافظت کند. اما باید از نظر وجود ترک به صورت منظم توسط دندان پزشک معاینه شود. اگر سیلانت دچار فرسایش شده باشد، امکان بروز پوسیدگی در زیر آن وجود دارد.

آیا سیلانت دندان پزشکی موثر است؟

در تحقیقات نشان داده شده است که خطر بروز پوسیدگی در دندان پوشیده شده با سیلانت کمتر است. سطح جونده دندان مولری که با استفاده از سیلانت رزین پوشش داده شده است، تا نزدیک به ۸۰ درصد در سال های اول و تا ۶۰٪ در شش سال اول یا بیشتر سالم می ماند.

برای گرفتن مشاوره و توصیه های مربوط به استفاده از این روش در کودکان و نوجوانان به دندان پزشک اطفال مراجعه کنید.

منبع

drverwest

پوسیدگی دندان زیر روکش: آیا امکان پذیر است؟

شدت پوسیدگی دندان در برخی موارد به قدری زیاد است که تاج و دیواره دندان از بین می روند یا تضعیف می شوند. در این صورت برای حفظ دندان از روکش (تاج مصنوعی) بر روی آن استفاده می شود. برخی تصور می کنند که استفاده از روکش روی دندان آن را در برابر پوسیدگی مجدد مقاوم می کند، در حالی که چنین نیست. در این مطلب به مسائل مربوط به احتمال پوسیدگی دندان زیر روکش می پردازیم.

پوسیدگی دندان زیر روکش چگونه اتفاق می افتد؟

زمانی که دندانپزشک می خواهد از روکش روی دندان شما استفاده کند، تمام پوسیدگی یا حفره های زیر آن را حذف می کند. در عین حال برای جایگذاری روکش روی باقی مانده دندان مقداری از ساختار آن را می ساید. بدین ترتیب روکش روی دندان قرار می گیرد و در عین حال اندازه آن درست همانند یک دندان معمولی باقی می ماند. در این صورت خط اتصال روکش و دندان دقیقا در نزدیکی لثه است.

این بدان معناست که شما هنوز هم در زیر روکش و تا فاصله خط لثه دارای ساختار دندانی بدون پوشش هستید. بنابراین اگر برای حذف پلاک و باکتری های زیر خط لثه مسواک نزنید و نخ دندان نکشید، ممکن است حفره دیگری درست در همان دندان ایجاد شود.

پوسیدگی دندان زیر روکش: راه های درمان

اگر دچار پوسیدگی دندان زیر روکش شوید، چند راه درمانی محتمل است:

  • در صورتی که حفره بیش از حد به پالپ نزدیک شده باشد و قبلا عصب کشی نداشته باشید، دندان پزشک دندان را عصب کشی می کند.
  • ممکن است به روشی تحت عنوان افزایش طول تاج نیاز داشته باشید. استفاده از این روش به معنای تراشیدن مقداری از استخوان حامی دندان جهت ایجاد فضای کافی برای دندانپزشک برای حذف تمام حفره ها و پوسیدگی و آماده سازی دندان برای دریافت روکش است.
  • در صورت پیشرفت زیاد پوسیدگی ممکن است نیاز به کشیدن دندان پیدا کنید.
  • اگر در هر صورت دندان حفظ شود، به احتمال زیاد به ساخت روکش جدید نیاز پیدا خواهید کرد.

تمام روش های درمانی ذکر شده در بالا، به جز کشیدن دندان، برای بیمار بسیار پر هزینه است. بنابراین توصیه می شود که به بهداشت دندان روکش شده خود نیز همانند سایر دندان ها دقت کنید تا دچار عواقب جسمی و مالی آن نشوید. مسواک کردن دو بار در روز و نخ دندان کشیدن حداقل یک بار در روز برای حفظ بهداشت دهان و دندان ضروری است.

منبع

oralanswers

درمان دندان درد: راه های موقت تسکین درد

البته، پاسخ سوال راه های درمان دندان درد همیشه این است: «به دندان پزشک مراجعه کنید.» اما زمانی که به دندان پزشک دسترسی ندارید و درد نیز غیر قابل تحمل است، این توصیه همیشه راهگشا نیست. در این مطلب شما را با روش های موقت رفع دندان درد آشنا می کنیم.

درمان دندان درد: روش ۳-۳-۳

برای درمان دندان درد، اول باید تورم را کاهش دهید. کاهش تورم به معنی کاهش درد است. روش سریع و کوتاه مدت ۳-۳-۳ بهترین راه برای کاهش التهاب است: در این روش روزی ۳ قرص Advils (600 میلی گرم مجموعا)، سه بار، به مدت سه روز مصرف می کنید.

پس از توقف درد مصرف را قطع نکنید و دوز آن را پایین نیاورید زیرا در این صورت مدت بیشتری برای اثربخشی و کاهش التهاب زمان می برد. به خاطر داشته باشید که این روش برای رفع درد مشکل ریشه دندان مفید نیست و برای درمان حتما باید به دندان پزشک مراجعه کنید. درد هرگز به خودی خود از بین نمی رود. صحیح ترین راه درمان دندان درد مراجعه به دندان پزشک است.

درمان های طبیعی دندان درد:

اگر نمی توانید مسکن یا Advils مصرف کنید، از راه های زیر استفاده کنید:

شستشو با آب نمک:

دهان را با آب نمک اشباع شده شستشو دهید. یک لیوان آب گرم بردارید (آب جوش لازم نیست) و به قدری نمک در آن بریزید که مقداری از دانه ها در کف لیوان بمانند و دیگر حل نشوند. ۴-۵ بار در روز با این محلول دهان خود را بشویید تا التهاب بافت کاهش یابد. شستشو با آب نمک به خصوص در مورد درد لثه و پاسخ بدن به گیر کردن جسم کوچک خارجی در لثه موثر است.

روغن میخک:

روغن میخک به اندازه بنزوکائین در درمان دندان درد موثر است. این روغن را می توانید از داروخانه ها تهیه کنید. مقدار کمی از آن را روی پنبه بمالید و به آرامی روی محل درد بزنید. این روش به خصوص در مورد درد عصب به دلیل وجود یک حفره عمیق موثر است.

بالش را بغل کنید:

سر خود را در همه حال بالا نگه دارید. برای خواب بالش را به صورت تپه مانند قرار دهید یا چند بالش روی هم بگذارید. زمانی که سر شما با قلبتان هم سطح باشد، شیب جریان خون به سمت سر تغییر می کند و در نتیجه تورم و درد بیشتر می شود.

سرد کردن ناحیه:

یک کیسه حاوی نیمی یخ و نیمی آب را روی صورت خود قرار دهید. بین فواصل استفاده از کیسه بر روی صورت قدری فاصله بیندازید.

درمان دندان درد: مراجعه به دندان پزشک

زمانی که فرصت مراجعه به دندان پزشک را یافتید، از وی برای کنترل موقت درد تا روز درمان مشورت بگیرید. نوع درد را برای وی شرح دهید. درد کی شروع شد؟ تکرار آن به چه صورت است؟ آیا درد منتشر می شود یا فقط در یک محل است؟ علل احتمالی نظیر مصرف غذایی جدید یا وجود پوسیدگی و شکستگی در دندان را نیز با وی مطرح کنید.

در چه شرایطی باید به صورت اورژانس به دندان پزشک مراجعه کرد؟

در صورت وجود هر یک از علائم زیر برای درمان دندان درد باید هر چه سریع تر به دندان پزشک مراجعه کنید:

  • دردی که بیش از یک یا دو روز طول بکشد
  • تب
  • علائم و نشانه های عفونت مانند تورم
  • تورم چشم ها
  • اشکال در تنفس یا بلع

امیدواریم اگر اکنون دچار دندان درد هستید، روش های بالا هر چند به صورت موقت به کمک شما بیایند. کلینیک دندان پزشکی شبانه روزی یوسف آباد با هدف کمک به شهروندان در رفع مشکلات دندان به صورت ۲۴ ساعته و اورژانس در خدمت بیماران است.

منبع

askthedentist

پرکننده آمالگام: همه چیز در مورد آن

اکثر مردم پرکننده آمالگام را به عنوان پرکننده نقره ای می شناسند. آمالگام دندانی مخلوطی از جیوه، نقره، قلع و مس است. جیوه، تشکیل دهنده حدود ۵۰ درصد از این ترکیب، برای ایجاد اتصال بین فلزات و ایجاد یک پرکننده سخت، قوی و با دوام استفاده می شود. پس از سالها تحقیق، مشخص شده است که جیوه تنها عنصری است که این فلزات را به شکلی به هم پیوند می دهد که به راحتی می توان از آن در ترمیم حفره دندان استفاده کرد.

جیوه موجود در پرکننده آمالگام بی خطر است؟

جیوه موجود در پرکننده آمالگام دندان سمی نیست. وقتی جیوه با مواد دیگر موجود در پرکننده ترکیب می شود، ماهیت شیمیایی آن تغییر می کند و در نتیجه اساسا بی ضرر می شود. مقدار جیوه انتشار یافته در دهان تحت فشار جویدن بسیار کم است و دلیلی برای نگرانی نیست. در واقع مقدار جیوه موجود در هوا، آب و مواد غذایی بیشتر از جیوه آمالگام افراد را بیمار می کند.

مطالعات علمی مداوم در طول ۱۰۰ سال گذشته همچنان ثابت می کند که آمالگام مضر نیست. ادعاهای نادر برخی بیماران مبنی بر بیماری ناشی از جیوه در آمالگام هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده اند.

چرا دندان پزشکان از آمالگام استفاده می کنند؟

پرکننده آمالگام دندانی در آزمون های ۱۵۰ سال گذشته از نظر مقاومت و مدت دوام در دهان سربلند بوده است. این ماده هنوز هم یکی از بی خطر ترین، بادوام ترین و ارزان ترین پرکننده برای ترمیم حفره است. از سوی دیگر کار با پر کننده آمالگام برای دندان پزشکان راحت تر از گزینه های دیگر است.

مزیت آمالگام بر جایگزین های آن چیست؟

جایگزین های آمالگام، مانند پرسلین و کامپوزیت رزین پر هزینه تر هستند. ترمیم با پرسلین نسبت به آمالگام طولانی تر است و ممکن است دو جلسه طول بکشد. پرکننده رزین کامپوزیت سفید، زیبا و جذاب است، اما برای قرارگیری روی حفره به زمان بیشتری نیاز دارد. از سوی دیگر دوام همه این جایگزین ها نسبت به آمالگام کمتر است.

معایب پرکننده آمالگام چیست؟

بزرگ ترین عیب آمالگام از بین بردن ظاهر زیبای دندان است. از سوی دیگر به دلیل نیاز به حفاری بیشتر برای به کارگیری آمالگام، امکان تخریب بافت سالم دندان و شکست دندان به دلیل تراش بیش از حد وجود دارد.

استفاده از این ماده در بیماران آلرژیک به جیوه به چه صورت است؟

بروز آلرژی به جیوه در کمتر از یک درصد از جمعیت رخ می دهد. افرادی که به آلرژی به جیوه مشکوک هستند باید توسط پزشک متخصص آزمایش شوند و در صورت لزوم، جایگزین های مناسب برای آنها تجویز شود. آیا باید آمالگام موجود در دهان بیماران برداشته شود؟ خیر، بدون وجود ضرورت این کار موجب وارد آمدن هزینه غیر ضروری به بیمار و آسیب احتمالی به دیواره ضعیف دندان می شود.

منبع

knowyourteeth

تغذیه در طول ارتودنسی: مواد غذایی مجاز و غیر مجاز

تضاد در ارتودنسی در این نهفته است که بریس هم به شما کمک می کند و هم شما را آزار می دهد. به شما کمک می کند از این جهت که بعد از طی مدت درمان لبخند زیباتر و دندان های ردیف تری به شما می دهد. اما از نظر رعایت بهداشت، ایجاد درد و تغذیه در طول ارتودنسی موجب آزار شما می شود. در مدت استفاده از بریس باید به موادی که می خورید و می آشامید دقت بیشتری بکنید. به همین دلیل در این مطلب فهرستی از مواد مجاز و غیر مجاز در طول درمان ارتودنسی را برای شما فراهم کرده ایم.

فهرست تغذیه در طول ارتودنسی:

به عنوان یک قانون کلی باید از هر چیزی که می تواند به بریس و آرچ وایرها بچسبد یا زیر آن ها گیر کند پرهیز کنید. به طور کلی هر چه بافت غذا نرم تر باشد، بهتر است.

اسموتی:

اسموتی ها بهترین گزینه برای تغذیه در روزهای اول ارتودنسی و یک وعده غذایی خوشمزه در حجم یک لیوان است. در روزهای اول به دلیل عادت نکردن به بریس و درد جویدن برای شما دشوار است. بنابراین می توانید هر چیزی را که دوست دارید در مخلوط کن بریزید و مقداری پروتئین نیز در برنامه خود بگنجانید تا تمام مواد معدنی مورد نیاز شما تامین شود. این مخلوط را در لیوان بریزید و بدون ترس و درد با نی بنوشید.

سایر مواد غذایی مجاز برای تغذیه در طول ارتودنسی عبارتند از:

  • میوه های نرم مانند گریپ فروت، شلیل، کیوی، و نارنگی
  • سبزیجات بخارپز شده ونرم
  • محصولات لبنی مانند ماست و پنیر جایگزین خوبی برای گوشت هستند.
  • گوشت نرم مانند مرغ و ماهی از گوشت استیک و کباب بهتر است.
  • دسرها مانند پودینگ، پای سیب، بستنی
  • غلات نرم، ماکارونی پخته، برنج پخته شده
  • نان نرم، کلوچه، پنکیک
  • تخم مرغ نیز یکی دیگر از جایگزین های خوب گوشت به خصوص برای صبحانه است.

مواد غذایی غیر مجاز برای تغذیه در طول ارتودنسی:

تنها یک گاز بد کافی است تا بریس ها بشکنند و درمان ارتودنسی با مشکل مواجه شود. بهتر است تا جایی که ممکن است از مواد غذایی زیر در برنامه تغذیه خود اجتناب کنید. اگر مایلید این مواد را مصرف کنید، بهتر است این کار را با احتیاط انجام دهید.

مواد غذایی سفت:

این شامل هر چیزی از نان های سخت مانند پیتزا گرفته تا آجیل و سبزیجات مانند هویج خام می شود. از آنجا که مصرف این مواد غذایی به نیروی زیادی برای جویدن نیاز دارد، ممکن است به براکت و آرچ وایرهای شما آسیب بزنند.

گوشت های کبابی سفت:

گوشت های کبابی مانند استیک می توانند موجب شل شدن آرچ وایرها شوند.

مواد غذایی چسبناک:

به طور کلی باید از آب نبات و شکلات به خصوص آب نبات های جویدنی، ترد، و یا چسبناک دوری کنید. آدامس هم جز همین فهرست است.

جویدن مواد خارجی:

بسیاری از مردم ناخودآگاه عادت به جویدن ناخن یا قلم خود دارند که هر دو می تواند به بریس آسیب برساند.

یخ:

جویدن یخ احتمالا مجرم ترین مورد در آسیب به بریس است.

مراقبت از ارتودنسی:

همانطور که قبلا ذکر شد، بخشی از محافظت از دندان ها شما مراقبت از تغذیه در طول ارتودنسی است. به طور کلی بعد از اجرای درمان، دندان پزشک توضیحاتی در مورد نحوه تغذیه به شما خواهد داد. به یاد داشته باشید که رعایت این اصول برای پرهیز از وارد کردن هزینه بیشتر جهت ترمیم براکت ها و آرچ وایرهای شکسته ضروری است. بخش دیگر و مهم شامل مراقبت از بهداشت دندان ها است. استفاده از ارتودنسی به معنی صرف زمان بیشتر برای مسواک کردن و نخ دندان کشیدن است. اما تمیز کردن مداوم دندان ها برای جلوگیری از تبعات بعدی درمان ضروری است.

منبع

happytoothnc

ترس از دندان پزشکی: دلایل رایج برای عدم مراجعه

ترس از دندان پزشکی باعث امتناع بسیاری از افراد از مراجعه به دندان پزشک برای انجام معاینه و حتی ترمیم پوسیدگی می شود. ترس از چنین چیزی که با سلامت شما سر و کار دارد و به خصوص تحت بیحسی کامل و بدون درد انجام می گیرد اصولا منطقی نیست. اما در برخی افراد به حدی شدید است که حتی از درمان خودداری می کنند. در این مطلب شما را با دلایل رایج ترس از دندان پزشکی آشنا می کنیم.

صدای مته:

حتی اگر تا به حال دچار پوسیدگی دندان نشده باشید، احتمالا صدای ویژ ویژ مته را شنیده اید. برای برخی افراد این صدا به حدی نفرت انگیز است که با روشن شدن دستگاه و قبل از اینکه حتی دندان های آنها را لمس کند، از ترس به خود می لرزند.

تجربه بد دندان پزشکی در کودکی:

تجربه های ترسناک کودکی در دندان پزشکی می تواند مانع از مراجعه افراد برای معاینه دندان ها در بزرگسالی شود. اکثریت افراد به دلیل وجود همین تجارب از مراجعه خودداری می کنند. به یاد داشته باشید که در نگاه کودکان چیزهای ناشناخته بسیار ترسناک تر از آن چیزی است که در واقع هست. جدا از این پیشرفت های دندان پزشکی باعث شده روش های درمانی از کودکی شما تا به حال تغییرات زیادی داشته باشد.

جرمگیری دندان:

اگر تنها یک دلیل برای نفرت از دندان پزشکی وجود داشته باشد، همین است. خراشیدن دندان با ابزار فلزی برای پاک سازی جرم ها، باعث وارد آمدن شوک به بدن بیمار و انزجار او می شود.

تزریق بی حس کننده:

ترس از بیحسی به چند دسته تقسیم می شود:

ترس از درد ناشی از تزریق: با اینکه درد ناشی از تزریق بسیار کم است، برخی از افراد از همین مقدار کم هم می ترسند.

ترس از آسیب دیدن توسط سوزن: بسیاری از افراد از تصور اینکه دست دندان پزشک بلرزد و دهان یا صورت آنها آسیب ببیند دچار ترس از دندان پزشکی می شوند.

ترس از ابتلا به بیماری هایی مانند ایدز و هپاتیت: باید از این افراد پرسید پس پروتکل های ضدعفونی و کنترل انتقال بیماری در کلینیک های دندان پزشکی برای چیست؟ دندان پزشکان تمام موارد ضروری برای جلوگیری از انتقال احتمالی بیماری را رعایت می کنند.

ترس از بی حس بودن: برخی از افراد از بیحس شدن صورتشان نفرت دارند. گاهی اوقات تزریق در سقف دهان تنفس را برای بیمار دشوار می کند و به همین دلیل دچار ترس از خفگی می شوند.

ترس از عوارض جانبی بیحسی: برخی از افراد به بیحسی یا مواد مورد استفاده در آن آلرژی دارند. برخی از افراد نیز با تزریق بیحسی دچار تپش قلب می شوند.

کشیدن دندان:

برای دندان پزشک این راحت ترین کار ممکن است. برخی از افراد با این کار مشکلی ندارند و برخی دیگر حتی از فکر به آن و خونریزی محل زخم به لرزه می افتند.

خجالت کشیدن:

ترس از دندان پزشکی و عدم مراجعه در بسیاری از افراد به دلیل خجالت از شرایط دندان های آنها است. آنها از اینکه به دلیل بهداشت ضعیف دهان و دندان خود مورد تمسخر دندان پزشک و کادر دستیاران قرار گیرند، می ترسند. به ما اعتماد کنید، ما همیشه از این بدتر هم دیده ایم!

ترس از نشان دادن ترس:

بسیاری از بیماران از این می ترسند که در مطب دندان پزشک به گریه بیوفتند یا دچار حمله عصبی شوند و از خود در نظر دیگران یک بزدل بسازند. به هر حال، ترس از یک احتمال نباید مانع از مراجعه شما برای درمان شود.

نداشتن هر گونه کنترل:

دهان شما باز است، ابزارهای دندان پزشکی در حال کار هستند و شما نیز هیچ راهی برای کنترل بر اوضاع ندارید. اگر در حین کار دست دندان پزشک در نقطه دردناکی از صورت قرار بگیرد، فشار زیادی روی صورت وارد کند یا شما درد زیادی حس کنید، چه؟ برای رفع این ترس می توانید قبل از شروع کار با دندان پزشک علامتی را تعیین کنید یا در صورت وجود از کلید هشدار دندان پزشکی برای علامت توقف کار به دلیل وجود مشکلی مانند درد استفاده کنید.

عق زدن و یا خفگی:

یکی از دیگر دلایل ترس از دندان پزشکی می تواند به دلیل نگرانی در مورد رفتن تکه های کوچک مواد پر کننده داخل گلو و احساس تهوع در بیمار باشد. مطمئن باشید چنین مواردی نادر است و با پیشرفت مواد پرکننده و ابزارها مشکلی پیش نمی آید.

صداهای مطب دندان پزشکی:

جدا از صدای مته، صداهای دیگری نیز در مطب شنیده می شود که ممکن است ترس شما را بیدار کنند. برای مثال ممکن از شانس بد بیمار قبلی صداهای ترسناکی ناشی از اضطراب از خود دربیاورد که شما را نیز به این حالت دچار کند. در این صورت بهتر است تا شروع نوبت خودتان، بیرون از مطب بمانید.

بوی مطب دندان پزشکی:

ترس از دندان پزشکی در برخی افراد به دلیل بوی متفاوت آن است. این بو ترکیبی از مواد مختلف موجود در مطب است، اما بیشترین بو از روغن میخک منتشر می شود. اگر از بوی میخک خوشتان نمی آید احتمالا از بودن در مطب دندان پزشکی نیز لذت نمی برید.

ترس از دندان پزشکی: نظرات شما

دلایل زیادی برای ترس از دندان پزشکی آمده است که ذکر همه آنها امکان پذیر نیست. شما هم می توانید نظر خود را در این رابطه با ما در میان بگذارید و راه های غلبه بر این ترس ها را با سایرین به اشتراک بگذارید. در هر صورت به یاد داشته باشید که داشتن دندان های سالم، اطمینان از سلامت آنها و خلاصی از درد و ناراحتی ارزش هر گونه تلاش برای فائق آمدن بر ترس از مراجعه به دندان پزشک را دارد.

منبع

oralanswers