عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان

بسیاری از افراد پس از رسیدن به خانه متوجه بلند بودن مواد پر کننده دندان خود می شوند و نمی دانند چه باید بکنند. اگر با چنین مسئله ای رو به رو شدید، برای پیشگیری از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بهتر است هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

در صورتی که ماده پر کننده دندان شما بلند باشد، دندانپزشک می تواند به راحتی آن را کوتاه کند. صاف کردن ماده پر کننده معمولا روند سریعی است و به بی حسی نیازی ندارد. عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان عبارتند از:

عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان:

به یاد داشته باشید که بسیاری از افرادی که دچار این مشکل هستند ممکن است اغلب عوارض زیر را تجربه کنند در حالی که برخی دیگر ممکن است هیچ یک از علائم زیر را نداشته باشند.

درد در گاز زدن:

رباط ها ممکن است در اطراف دندان ملتهب شوند وباعث بروز درد در حین گاز زدن مواد غذایی شوند. این درد می تواند تنها در همان دندان حس شود یا در صورتی که باعث ناهموار شدن فک شود روی سایر دندان ها نیز تاثیر بگذارد.

درد و حساسیت:

دندان ممکن است دچار پالپیت شود. درد می تواند منجر به حساسیت به دمای سرد و گرم شود.

فرسایش بیش از حد دندان:

دندان ممکن است به سرعت دچار فرسایش شود. در صورتی که پر کننده بلند باشد، ممکن است عدم تقارن فک باعث جا به جایی دندان شود.

لق شدن دندان:

یکی از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان لق شدن آن است. دندان نمی تواند فشار افزایش یافته را تحمل کند و از بین می رود.

درد عضلانی:

دیگر عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بروز درد در عضلات فک است. عضلات فک، پس از سال ها عادت به حالتی از حرکت دادن فک، باید به سرعت تغییر حالت دهند. این امر باعث درد در عضلات، اشکال در حرکت دادن فک، باز کردن فک و جویدن مواد غذایی می شود.

مشکلات TMJ:

با توجه به حرکت غیرطبیعی فک بیمار ممکن است به مشکلات مربوط به مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مبتلا شود.

سردرد و استرس:

درد عضلانی همراه با درد TMJ می تواند موجب سردرد و افزایش استرس در زندگی شما شود.

عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان را نادیده نگیرید:

در صورتی که فکر می کنید ماده پر کننده دندان شما بلند است و درد دارید، بهتر است پیش از آنکه مشکلات کوچک بزرگ شوند به دندانپزشک مراجعه کنید.

برای دریافت مشاوره و معاینه با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

oralanswers

افتادن مواد پر کننده دندان: گزینه های ممکن برای نجات دندان

نمی دانید در زمان افتادن مواد پر کننده دندان چه باید بکنید؟ این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. در حال خوردن چیزی هستید و احساس می کنید شی خارجی در دهان شماست. چیزی در غذا بوده یا روکش یا مواد پر کننده دندانتان افتاده است؟ تماس با دندانپزشک اولین گام است. در مطب، دندانپزشک درمان های لازم را انجام خواهد داد.

پیشگیری از افتادن مواد پر کننده دندان:

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مورد پر کننده توصیه می شود که هر شش ماه معاینه شوید. دندانپزشک می تواند قبل از شما متوجه حاشیه های باز شده یا فرسایش نامتقارن شود. معاینات دندانپزشکی می تواند به شما در رعایت نکات بهداشت دهان و دندان برای کنترل پلاک و باکتری که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند، کمک کند. پوسیدگی در اطراف مواد پر کننده می تواند آن را به خطر بیاندازد. بدون مراقبت های روتین، ناگهان متوجه می شوید که مواد پرکننده دندان افتاده است و دندان دچار پوسیدگی شدید شده است.

همه روکش ها و مواد پر کننده دارای نقطه شکست هستند و در نهایت می افتند و به بازسازی نیاز دارند. هیچ ماده پر کننده ای تا ابد دوام نمی آورد. معاینات منظم می تواند به شما زمان بازسازی مواد پرکننده را اطلاع دهد. با این حال افتادن مواد پر کننده دندان می تواند ناگهانی باشد و موجب درد، ناراحتی و احتمالا موقعیت اورژانس در بیمار شود.

فاکتورهای زیادی باعث افتادن مواد پر کننده دندان می شوند. این امر می تواند در اثر دندان قروچه یا قفل کردن فک، نشت باکتری به حاشیه ماده پر کننده، وجود پوسیدگی یا صرفا تمام شدن عمر پر کننده دندان باشد. عامل آن هر چه که باشد، در صورت عدم درمان، افتادن مواد پر کننده دندان می تواند باعث نیاز به عصب کشی و احتمالا از دست رفتن دندان شود.

در جلسه درمانی چه خواهد گذشت:

در صورت افتادن مواد پر کننده دندان نیازی نیست بترسید. تمام کلینیک های دندانپزشکی در طول روز زمانی را به موارد اورژانس مانند افتادن مواد پر کننده یا تاج اختصاص می دهند. بنابراین شما را در همان روزی که تماس بگیرید پذیرش خواهند کرد. اگر این اتفاق در آخر هفته برای شما رخ داده است، برخی از کلینیک های دندانپزشکی شماره تماس اورژانس دارند. برخی از کلینیک ها، مانند کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، نیز در تمام روزهای هفته و ساعات شبانه روز آماده خدمت رسانی به بیماران هستند.

زمانی که بالاخره به مطب دندانپزشک رسیدید، سابقه دندانپزشکی و پزشکی شما به همراه داروها، علائم، و آلرژی بررسی خواهد شد. از دندان شما عکس رادیوگرافی تهیه می شود و دندانپزشک دندان و عکس را برای ارائه بهترین روش درمانی بررسی خواهد کرد. اگر دندان را بتوان بار دیگر پر کرد، دندانپزشک در مورد گزینه های محتمل برای انتخاب نوع ماده پر کننده با شما مشورت خواهد کرد. اگر ارجاع به متخصص دیگری لازم باشد، دندانپزشک شما را راهنمایی می کند. گاهی نیز تنها راه نجات دندان، عصب کشی و استفاده از روکش برای حفظ یکپارچگی دندان است. در برخی موارد نادر افتادن مواد پر کننده دندان به کشیدن آن ختم می شود.

منبع:

colgate

گسترش دهنده کام: مکانیسم عملکرد برای فک بالا و پایین

بین سن ۶ تا ۱۳ سالگی دندان های شیری با دندان های دائمی جایگزین خواهند شد. متاسفانه فک تمام کودکان آنقدر بزرگ نیست که گنجایش تمام دندان های دائمی را داشته باشد. در نتیجه کودک به شلوغی دندان ها و عدم تناسب فک با دندان دچار خواهد شد. کشیدن دندان به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی می تواند یکی از راه حل ها باشد. اما استفاده از گسترش دهنده کام می تواند فضای کافی برای رشد دندان های دائمی را بدون نیاز به کشیدن آنها فراهم کند.

گسترش دهنده کام بالا:

گسترش دهنده فک بالا استخوان و غضروف را گسترش می دهد تا قوس در حال رشد فک در کودک را افزایش دهد و از شلوغی دندان ها و کراس بایت پیشگیری کند. استفاده موفقیت آمیز از گسترش دهنده کام پیش از رشد کام کودک انجام می شود یعنی بین سن ۱۴ تا ۱۶ سالگی.

گسترش دهنده های فوقانی به طور سنتی با حلقه های فلزی به دندان های مولار متصل می شوند اما می توان آنها را در موارد خاص برداشت. پیچ در بین دستگاه قرار می گیرد و زمانی که فعال شود به آرامی غضروف نرم کام را در طول چند هفته یا چند ماه گسترش خواهد داد. زمانی که گسترش اتفاق بیوفتد، ممکن است متوجه فاصله میان دندان های پیشین کودک شوید. این امر نشان از آن دارد که به جای بیرون زدن دندان ها در اثر فشار، کام در حال گسترش است.

گسترش دهنده ممکن است در ابتدا احساس ناراحتی و آزار در بیمار ایجاد کند و زمانی که پیچ باز می شود کودک در دندان ها و سقف دهان و گاهی حتی پشت بینی و چشم خود احساس فشار خواهد کرد. اما این فشار از بین خواهد رفت. زمانی که گسترش دهنده کام کار گذاشته می شود، بیمار تا مدتی دچار ترشح بیش از حد بزاق خواهد شد و گفتارش تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

تا زمانی که کودک به گسترش دهنده عادت نکند، مواد غذایی نرم مانند ماست، بستنی، پودینگ، سوپ یا پوره سیب زمینی باید مصرف شود.

گسترش دهنده فک پایین:

زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شده اند، می توان از گسترش دهنده فک پایین نیز استفاده کرد. اما عملکرد آن کاملا متفاوت است. از آنجا که قوس پایین دارای شکاف نیست، نمی توان استخوان ها را گسترش داد. در عوض گسترش دهنده دندان ها را حرکت خواهد داد. گسترش دهنده فک پایین دندان هایی را که رو به داخل رفته اند، به بیرون هل می دهد. برای انجام این کار، بیمار باید دارای استخوان فک کافی و بافت لثه سالمی باشد. در غیر این صورت کشیدن دندان نتیجه بهتری در مرتب کردن دندان ها خواهد داشت.

بهداشت دهان و دندان:

فرقی نمی کند فرزند شما از بریس های سنتی استفاده می کند یا گسترش دهنده کام، رعایت بهداشت دهان و دندان ضروی است. بیمار باید روزی دو بار باید مسواک بزند و دندان های خود را نخ دندان بکشد. اگرچه استفاده از گسترش دهنده کام باعث چالش های زیادی در خانه می شود، اما با استفاده از روش های مدرن می توانید به خوبی دستگاه و دهان کودک را تمیز کنید.

مواد غذایی ممکن است زیر گسترش دهنده گیر کنند. در نتیجه بهتر است بیمار در طول دوره درمان از واترجت یا سرنگ های مخصوص برای از بین بردن بقایای مواد غذایی استفاده کند.

منبع:

colgate

گسترش کام در درمان ارتودنسی

گسترش کام نوعی درمان ارتودنسی است که در موارد خاصی به کار می رود. با گسترش وسعت کام، محیط قوس دندان افزایش می یابد و فضای بیشتری برای رشد دندان ها فراهم می شود.

دلایل استفاده از گسترش کام:

گسترش کام از سه جهت به کودک کمک می کند:

  • کراس بایت را درمان می کند. دندان های فک بالا باید دور دندان های فک پایین بسته شوند. در بیمارانی که کام باریکی دارند، این حالت برعکس است. این امر باعث رشد نامتقارن فک پایین می شود که در نتیجه در صورت عدم درمان به موقع صورت بیمار را نیز نامتقارن می کند.
  • با ایجاد فضای بیشتر در فک بالا باعث از بین رفتن شلوغی دندان ها و نامرتبی آنها و رشد دندان ها در موقعیت صحیح می شود.
  • توانایی تنفس را بهبود می بخشد. یک کام باریک یا عمیق تنفس از طریق بینی را برای کودک دشوار می کند. این مشکل باعث تنفس مزمن از راه دهان می شود. تنفس دهانی باعث فیلتر نامناسب باکتری ها، خشکی مزمن دهان و بیماری های لثه می گردد.

تمامی این عوارض را می توان با گسترش کام درمان کرد. در نتیجه راه هوایی بینی بیمار باز می شود و فک و دندان وی بهبود می یابد.

سن بیمار:

گسترش کام زمانی موفقیت آمیزتر است که در بیماران کمتر از ۱۶ سال انجام گیرد. گسترش کراس بایت باید هرچه سریع تر انجام شود اما زودتر از سن ۵ سالگی ممکن نیست. بیماران بالغی که از کراس بایت رنج می برند تنها می توانند از گسترش دندانی و نه گسترش کام سود ببرند. در صورتی که نیاز به گسترش کام در بزرگسالان باشد، لزوما به جراح فک باید مراجعه شود.

گسترش دهنده سریع کام:

روش مورد استفاده برای این کار به سن بیمار و دلیل درمان بستگی دارد. یکی از راه های درمان استفاده از ابزار ثابتی است مانند RPF است که به دندان های مولار متصل می شود. این ابزار دارای کلید مخصوصی است که با پیچاندن یک پیچ در مرکز دستگاه در مقاطع زمانی خاص باعث باز شدن کام می شود. این ابزار فشار رو به بیرونی به دو نیمه فک بالای کودک وارد می کند که باعث رشد استخوان اضافی بین آنها می شود. با ایجاد تغییرات جزئی در هر روز، کم کم پهنای فک بیشتر می شود.

کمک جراحی:

SARPE ترکیبی از درمان ارتودنسی و جراحی است که در زمان هایی به کار می رود که به فضایی بیشتر آن چیزی نیاز است که به کمک دستگاه به دست می آید. فک بالا عمدا در طول جراحی شکسته می شود و برش های متعددی در استخوان ایجاد می شود. در نتیجه فک بالا به قطعات قابل حرکت تقسیم می شود. این امر باعث رشد استخوان بین فک می شود و دستگاه پس از جراحی کار گذاشته می شود.

گسترش دهنده قابل جابه جایی:

گسترش دهنده قابل جابه جایی مانند یک دندان مصنوعی جزئی است. از این ابزار زمانی استفاده می شود که میزان گسترش مورد نیاز کم باشد. از این ابزار بیشتر در بزرگسالان استفاده می شود زیرا بهتر می توانند با نوع درمان کنار بیایند. بسته به سن و شرایط بیمار، ممکن است تا زمان رشد دندان های دائمی نیاز باشد که بیمار پس از درمان از ریتینر استفاده کند.

مراقبت های بهداشتی:

بهداشت دهان و دندان در هنگام درمان با گسترش دهنده کام اهمیت زیادی دارد. زمانی که کودک از این دستگاه استفاده می کند، لازم است که هر بار آن را با مسواک و خمیردندان تمیز کند. بیمار می تواند دهان خود را با دهان شویه آنتی باکتریال تمیز کند.

منبع:

colgate

هیپو کلسیفیکاسیون دندان: تضعیف مینای دندان

اگر دندان های شما نشانه هایی از لکه های سفید روی خود دارد، ممکن است به هیپو کلسیفیکاسیون دندان دچار شده باشید. لکه های سفید زمانی پیدا می شوند که شرایط اسیدی دهان کلسیم موجود در مینای دندان را حل کرده باشد و باعث از بین رفتن آن شده باشد. دیگر علت سطح پایین کلسیم در مینای دندان می تواند بیماری ژنتیکی املوژنز ایمپرفکتا باشد.

شرایط ارثی:

املوژنز ایمپرفکتا یک بیماری ارثی است که دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ضعیف شدن مینای دندان می شود. مینای دندان به صورت طبیعی در دندان های شیری و دائمی رشد نمی کند. مینا نرم است و به راحتی از بین می رود و تنها ممکن است لایه نازکی روی عاج دندان باشد. برآوردها نشان می دهند که حدود یک در هر ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ کودک آمریکایی به املوژنز ایمپرفکتا مبتلا هستند.

از دست دادن کلسیم:

اسیدهای تولید شده از باکتری ها یا غذاها و نوشیدنی های اسیدی کلسیم موجود در مینای دندان را می شکنند. از دست رفتن مواد معدنی موجود در دندان اولین گام به سوی پوسیدگی دندان است.

کلسیم به تقویت دندان ها کمک می کند و زمانی که از دست برود، دندان در آن ناحیه ضعیف تر می شود. اولین نشانه از دست رفتن کلسیم در دندان لکه های سفیدی است که در اثر تغییر ساختار مینای دندان روی آن دیده می شود. مینای هیپو کلسیفه شده گچی تر از مینای دندان سالم است. زمانی که هیپو کلسیفیکاسیون دندان درمان نشود، از دست رفتن کلسیم ادامه می یابد، مینا فرو می پاشد و دندان دچار پوسیدگی می شود. بهداشت ضعیف دهان و دندان اغلب مسئول از دست رفتن مواد معدنی در مینای دندان است.

درمان هیپو کلسیفیکاسیون دندان:

پیدا کردن علت هیپو کلسیفیکاسیون دندان می تواند راهنمای خوبی برای درمان صحیح باشد. زمانی که از دست رفتن کلسیم به دلیل حمله اسیدی باشد، مینای دندان به درمان با خمیر دندان، کرم یا فلورایدتراپی پاسخ خواهد داد و از تخریب بیشتر مینای دندان و پیشروی پوسیدگی جلوگیری می شود. بیماران می توانند با دو بار مسواک زدن با خمیردندان مخصوص به تقویت کلسیم طبیعی دندان کمک کنند و از پیشروی تخریب مینا به پوسیدگی جلوگیری کند.

در بیماران مبتلا به املوژنز ایمپرفکتا، هیپو کلسیفیکاسیون دندان را نمی توان درمان کرد اما دندانپزشک می تواند جایگزین های مصنوعی برای مینای ناسالم فراهم کند. تاج یا روکش کامل یا دندان های مصنوعی تخصصی می توانند عاج دندان را پوشش دهند و از پوسیدگی پیشگیری کنند. استفاده از این روکش ها حساسیت دندان را از بین می برند.

مینای دندان بهترین حفاظ برای دندان است و از دست دادن کلسیم سیگنالی است که دندان ضعیف تر شده است. اگر دندانپزشک بتواند مشکل را هر چه زودتر تشخیص دهد، می تواند از پیشروی آن به یک عارضه جدی تر پیشگیری کند. اگر متوجه لکه های سفیدی روی دندان خود شدید، برای معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

colgate

طعم فلز در دهان: علل ایجاد اختلال و راه های پیشگیری

طعم فلز در دهان اختلالی است که در پزشکی از آن با اصطلاح paraguusia یاد می شود. این طعم ناخوشایند ممکن است ناگهانی بروز کند یا در طول دوره ای طولانی بیمار را درگیر کند.

علل احساس طعم فلز در دهان:

بروز این طعم در دهان علل زیادی می تواند داشته باشد.

داروها:

تغییر طعم دهان از عوارض جانبی برخی داروهاست. این داروها می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آنتی بیوتیک ها مانند کلاریترومایسین (Biaxin) یا مترونیدازول (Flagyl)
  • داروهای فشار خون مانند کاپتوپریل
  • داروهای گلوکوم مانند متزل امید (Neptazane)
  • داروهای پوکی استخوان

شیمی درمانی و پرتودرمانی:

به گفته انجمن سرطان آمریکا، برخی روش های شیمی درمانی و پرتو درمانی می توانند باعث بروز طعم فلز در دهان بیمار شوند. مطالعات نشان می دهند که مصرف برخی مکمل ها و ویتامین ها مانند ویتامین D یا زینک می تواند از این تغییر طعم در این دسته از بیماران پیشگیری کند.

مشکلات سینوس:

حس چشایی شما به شدت با حس بویایی شما در ارتباط است. زمانی که حس بویایی شما دچار اختلال می شود بر حس چشایی نیز تاثیر می گذارد. سینوس ها می توانند از علل تغییر طعم در دهان باشند. برخی از مسائل مربوط به سینوس که در این مسئله دخیل هستند عبارتند از:

  • آلرژی ها
  • سرماخوردگی معمولی
  • عفونت سینوس
  • دیگر عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی

اختلالات سیستم عصبی مرکزی (CNS):

سیستم عصبی مرکزی شما به سایر قسمت های بدن پیام می دهد که شامل پیام های چشایی نیز می شود. یک اختلال یا وارد شدن یک آسیب مانند سکته مغزی یا فلج بل می تواند این پیام ها را مختل کند.

بارداری:

برای زنان باردار به خصوص در اوایل بارداری احساس طعم فلز در دهان را گزارش کرده اند. علت این امر کاملا مشخص نیست اما می تواند به دلیل تغییرات هورمونی به وجود آید. برخی دیگر علت این عارضه را به حساسیت بیشتر حس بویایی در دوره بارداری ارتباط می دهند.

حساسیت غذایی:

بروز طعم فلز در دهان می تواند نشانه یک حساسیت غذایی باشد. اگر این احساس را پس از مصرف ماده خاصی دارید، حتما به آن آلرژی دارید. در این شرایط به پزشک مراجعه کنید.

جراحی گوش میانی:

جراحی گوش میانی اغلب به دلیل عفونت شدید آن انجام می شود. گاهی اوقات، chorda tympani، ساختاری نزدیک به گوش داخلی که مسئولیت کنترل طعم در دو سوم انتهایی زبان را در اختیار دارد، ممکن است آسیب ببیند. این امر می تواند موجب تغییر طعم در دهان بیمار شود.

بهداشت دهان و دندان:

بهداشت ضعیف دهان و دندان می تواند باعث اختلال قوای چشایی شود. جرم گیری مرتب دندان ها و پر کردن حفره های دندان در می تواند این عارضه را درمان کند.

پیشگیری:

احساس طعم فلز در دهان زمانی از بین می رود که عامل آن درمان شده باشد. در صورتی که این عارضه مزمن شده است، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک معمولا ابتدا شما را به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می دهد. پزشک با استفاده از آزمایشات مختلف می تواند علت را شناسایی کند و برای درمان شما اقدامات لازم را انجام دهد.

در صورتی که به وجود مسائل دندانپزشکی در دهان خود به عنوان علت این عارضه مشکوک هستید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن دو بار در روز، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهان شویه می تواند تا حد زیادی مشکل شما را حل کند.

منبع:

healthline

اوراورس: خلاصی از بی حسی پس از دندانپزشکی

پرسش بیمار: من نیاز به یک روکش جدید برای چند تا از دندان هایم دارم اما از بی حس بودن دهانم تا چند ساعت پس از درمان متنفرم. آیا راهی برای سرعت بخشی به بهبودی پس از بی حسی وجود دارد؟ به تازگی در مورد داروی اوراورس چیزهایی شنیده ام. در صورت امکان در مورد این دارو توضیحاتی ارائه کنید.

پاسخ:

درمان های دندانپزشکی، از جمله، پر کردن دندان، کار گذاشتن روکش و عصب کشی به بی حس کردن لب ها، گونه و زبان نیاز دارند. بی حسی می تواند تا چند ساعت پس از درمان باقی بماند. زمانی که لب و زبان بی حس باشد، حرف زدن، لبخند زدن و خوردن می تواند دشوار شود.

داروی اوراورس می تواند بازگشت به احساس طبیعی صورت پس از درمان دندانپزشکی را سرعت ببخشد. این دارو که به صورت تزریقی پس از درمان دندانپزشکی به بیمار ارائه می شود و می تواند حس لب، گونه، زبان و به طور کلی صورت را در کمتر از یک ساعت بازگرداند. بازگرداندن سریع تر حس به بافت های نرم می تواند از وارد شدن آسیب به بیمار پیشگیری کند. برای مثال ممکن است بیمار در دوره بی حسی در تلاش برای حرف زدن یا خوردن چیزی، زبان یا گونه خود را گاز بگیرد. آسیب به بافت نرم در مواردی به درمان های مکمل نیاز دارد. بنابراین پیشگیری از چنین اتفاقی به خصوص در برخی بیماران، مانند افراد مسن یا کودکان، اهمیت دارد.

در صورتی که درمان دندانپزشکی شامل جراحی اعصاب و فک باشد و موجب درد زیادی برای بیمار گردد، استفاده از داروی اوراورس برای بیمار توصیه نمی شود. در چنین شرایطی استفاده از بی حسی باعث راحتی بیمار برای مدت طولانی تری می گردد.

عملکرد:

نحوه عملکرد اوراورس به طور کامل مشخص نیست. اما گفته می شود که جریان خون به ناحیه بافت نرم در دهان را افزایش می دهد. این دارو تنها زمانی اثر می کند که داروی بی حسی اصلی شامل موادی باشد که عروق خونی بافت نرم را تنگ تر می کند. یکی از این موارد اپی نفرین است.

عوارض اوراورس:

اوراورس جز دسته داروهایی است که می توانند باعث افت فشار خون، افزایش ضربان قلب، و بی نظمی در نبض شوند. اگر چه چنین عوارضی در گزارشات نادر دیده شده اند، در صورتی که سابقه بیماری های قلبی عروقی دارید، دندانپزشک را از شرایط خود آگاه سازید.

داروی اوراورس برای کودکانی با وزن کمتر از ۱۵ کیلوگرم و زیر ۳ سال توصیه نمی شود. استفاده از این دارو با هزینه بیشتر درمانی همراه است و تحت پوشش بیمه قرار ندارد.

منبع:

mayoclinic

خمیر دندان رفع خشکی دهان و راه حل های خانگی

هر تصمیم کوچکی که بگیرید، از غذا و نوشیدنی گرفته تا حتی خمیردندان انتخابی بر خشکی دهان تاثیر می گذارد. اما با استفاده از خمیر دندان رفع خشکی دهان و رعایت چند نکته می توانید تا حد زیادی از دست این عارضه خلاص شوید.

خشکی دهان چیست؟

خشکی دهان زمانی رخ می دهد که دهان حاوی بزاق کمی است. این امر می تواند در اثر عوارض جانبی داروهای مصرفی به وجود آید یا در اثر یک عارضه پزشکی رخ داده باشد. خشکی دهان سلامت دهان و دندان شما را در معرض خطر قرار می دهد زیرا بدون وجود بزاق برای شستن اسید و بقایای مواد غذایی در دهان، دندان های شما در معرض خطر پوسیدگی و ابتلا به حفره قرار می گیرند. علائم خشکی دهان به طور کلی عبارتند از دشواری در صحبت کردن، کاهش قوه چشایی، اشکال در جویدن و بلع، احساس چسبندگی در دهان، لب های ترک خورده، گلو درد مزمن و گاهی احساس سوزش زبان.

خمیر دندان رفع خشکی دهان:

اگر دچار علائم خشکی دهان هستید، تنها چند گزینه در بین خمیر دندان ها در اختیار دارید که می توانند به شما در رفع خشکی دهان کمک کنند. زمانی که می خواهید یک خمیر دندان رفع خشکی دهان خریداری کنید، دقت کنید که حتما حاوی فلوراید باشد و روی آن حتما کلمه مخصوص خشکی دهان ذکر شده باشد. در خمیر دندان رفع خشکی دهان فلوراید سریع تر منتشر می شود، بیمار احساس ناراحتی و التهاب کمتری خواهد کرد و کمتر به خشکی دهان دچار خواهد شد. از این نوع خمیردندان یک بار در روز به جای خمیر دندان معمولی استفاده کنید و حداقل تا ۳۰ دقیقه پس از مسواک زدن چیزی نخورید و نیاشامید. برای تسکین علائم خشکی دهان و خلاصی از عوارض آن تنها دندانپزشک می تواند به شما استفاده از خمیر دندان رفع خشکی دهان را توصیه کند. برای دریافت مشاوره در مورد برندهای برتر در این زمینه با دندانپزشک خود مشورت کنید.

درمان های خانگی:

در کنار استفاده از خمیر دندان رفع خشکی دهان می توانید از راه های ساده تری نیز برای رفع مشکل خود استفاده کنید. در هنگام مسواک زدن بسیار با ملایمت رفتار کنید و نخ دندان را نیز فراموش نکنید. در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید و دهان خود را مرطوب نگه دارید. میزان مصرف نوشیدنی های کافئین در مانند قهوه و چای را محدود کنید. از شکر پرهیز کنید و در عوض از آبنبات و آدامس های بدون قند برای تحریک تولید بزاق استفاده کنید. در حین خواب از دستگاه بخور سرد برای مرطوب کردن مسیر تنفس و دهان خود استفاده کنید.

با استفاده از راه حل های فوق می توانید مشکل خود را تا حد زیادی کاهش دهید. در صورتی که دچار خشکی مزمن دهان هستید که با راه حل های فوق درمان نمی شود، برای دریافت مشاوره با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

خشکی دهان: دندانپزشک می تواند به شما کمک کند

خشکی دهان می تواند ناراحت کننده باشد و کمبود بزاق دهان می تواند موجب تکثیر باکتری های دهان شود. برای درمان به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا برای دریافت درمان مناسب یا درمان های ترکیبی به شما کمک کند.

چرا خشکی دهان باید درمان شود؟

خشکی دهان به دلیل عدم وجود بزاق دهان می تواند دردناک باشد. اغلب احساس بد در دهان، مانع تمایل فرد به حرف زدن، خوردن و آشامیدن می شود. درمان با هدف بهبود کیفیت زندگی بیمار انجام می شود.

فقدان بزاق دندان ها را نیز از محلول غنی از مواد معدنی برای پاکسازی و محافظت از آنها محروم می کند. این امر بیمار را مستعد تشکیل بیش از حد پلاک می کند. درمانی که دندانپزشک ارائه می دهد می تواند میزان رطوبت دهان را افزایش دهد تا از تجمع پلاک و ابتلا به جینجیویت پیشگیری شود.

چرا مراجعه به دندانپزشک راه حل ارزشمندی است؟

به احتمال زیاد پیش از این برای معاینه به دندانپزشک مراجعه کرده اید و او با سابقه پزشکی شما آشنایی دارد. پرونده پزشکی شما به دندانپزشک در تعیین علت خشکی دهان و ارائه راه حل مناسب کمک می کند.

سوالات رایج:

برای ارائه درمان مناسب دندانپزشک سوالات زیر را از شما خواهد پردسید:

آیا دارو مصرف می کنید؟

به گفته انجمن دندانپزشکی آمریکا، بیش از ۵۰۰ داروی نسخه ای و بدون نسخه موجب بروز خشکی دهان می شوند. این داروها طیفی از آنتی هیستامین ها تا داروهای فشار خون و مسکن را تشکیل می دهند.

آیا سندرم شوگرن یا سایر اختلالات خود ایمنی سیستمیک دارید؟

دهان خشک یکی از مهم ترین علائم سندرم شوگرن است که به غدد بزاقی بیمار حمله می کند.

آیا تحت پرتودرمانی قرار دارید؟

بیمارنای که تحت پرتودرمانی برای سرطان سر و گردن قرار می گیرند اغلب به دلیل آسیب به غدد بزاقی دچار خشکی دهان می شوند.

آیا سیگار می کشید؟

بسیاری از افراد سیگاری دهان خشکی دارند. تمام محصولات توتون و تنباکو شما را مستعد ابتلا به این عارضه می کنند.

بر اساس علت شناسایی شده، دندانپزشک روش درمان را به شما پیشنهاد می کند.

درمان های خانگی:

حذف برخی مواد غذایی:

ممکن است دندانپزشک در ابتدای امر پیشنهاد کند از مصرف مواد غذایی شیرین، قهوه، چایی و دیگر نوشیدنی های کافئین دار که موجب خشکی دهان می شوند و همچنین الکل به دلیل تاثیر مشابه دوری کنید.

نوشیدن با نی:

این راه حل زمانی ارائه می شود که با بلع نوشیدنی ها مشکل داشته باشید.

افزایش مصرف آب:

در طول روز دائما آب بنوشید تا دهانتان مرطوب شود.

مراجعه به پزشک برای تعویض داروها:

برای بررسی امکان تغییر داروها یا دوز آنها باید به پزشک مربوطه مراجعه کنید تا از خشکی دهان نجات پیدا کنید.

محصولات دندانپزشکی:

برخی محصولات بهداشتی دهان و دندان به رفع این عارضه کمک می کنند که دندانپزشک در این مورد می تواند به شما کمک کند.

ژل خشکی دهان:

این ژل باعث راحتی از درد و ناراحتی می شود.

خمیردندان:

برخی برندها مخصوص افراد مبتلا به خشکی دهان ساخته شده اند. با استفاده از این نوع خمیردندان به خصوص پیش از خواب می توانید تا حد زیادی مشکل خود را حل کنید.

منبع:

colgate

تفاوت بین ونیر و لومینیرز: روکش های دندان

وینرهای پرسلین اغلب با لومینرزها اشتباه گرفته می شوند، زیرا هر دو یه به روش های مختلفی مشابه هستند. هر دو از پرسلین نازک تولید می شوند و برای هدف یکسانی به کار می روند. هر دو در دندانپزشکی زیبایی برای اصلاح نواقص دندان به کار می روند. با این حال، تفاوت هایی بین این دو نیز وجود دارد. مهم ترین تفاوت بین ونیر و لومینیرز روش اجرای درمان و تغییرات اعمال شده روی دندان است. لومینیرزها ساختار دندان را تغییر نمی دهند و بنابراین می توانند راه حل بلندمدت بهتری باشند.

کاربردهای ونیرهای و لومینیرز:

هر دو روکش های ونیر و لومینیرز برای اصلاح نواقص دندان به کار می روند. آنها لایه بیرونی دندان های آسیب دیده و شکسته را اصلاح می کنند و آنها را تقویت می کنند. اگر طول تاج دندان شما به اصلاح نیاز داشته باشد، هر دو می توانند برای این مورد به کار گرفته شوند. از ونیر و لومینیرزها می توان برای پوشش دادن روی پر شدگی هایی که دچار تغییر رنگ شده اند یا ظاهر نامناسبی دارند و برای پوشش دادن روی فاصله بین دندان ها استفاده کرد. فواصل بین دندان را می توان با استفاده از ارتودنسی از بین برد، اما ونیر و لومینیرز راه حل سریع تری برای بیمار محسوب می شوند. هر دو از ظاهری طبیعی برخوردار هستند، بسیار محکم هستند و با گذشت زمان تغییر رنگ نمی دهند.

تفاوت بین ونیر و لومینیرز:

ونیر پرسلین:

ونیرها از دو نوع ماده ساخته می شوند: کامپوزیت و پرسلین. پرسلین ها دوام بیشتری دارند و ظاهر آنها طبیعی تر است اما نسبت به ونیر کامپوزیت از قیمت بالاتری برخوردار هستند.

روش استفاده از ونیر مشکلات خاصی را برای بیمار ایجاد می کند. ونیر باید روی دندان قرار داده شود و برای آنکه دندان بیش از حد بزرگ و غیر طبیعی به نظر برسد، دندانپزشک باید حدود ۵ میلی متر از سطح دندان را بزداید. در نتیجه دندان مینای طبیعی خود را از دست می دهد و دیگر با هیچ چیزی به غیر از ونیر محافظت نمی شود. با توجه به اینکه ونیر سفارشی ساز است و می توان آن را به صورت دوره ای تعویض کرد، از این نظر مشکل زیادی وجود نخواهد داشت. با این حال اگر لازم شود که ونیر برداشته شود، دندان دیگر محافظی نخواهد داشت.

لومینیرز:

لومینیرز نوع پیشرفته تر ونیر پرسلین است. آنها کارکرد مشابهی دارند و برای بیمار مزایای یکسانی به همراه می آورند. با این حال به عنوان تفاوت بین ونیر و لومینیرز می توان گفت که قرار دادن لومینیرز به تراشیدن سطح دندان نیازی ندارد و از این نظر راه حل بهتر و بلندمدتی برای بیمار به شمار می رود. زمانی که لومینیرز روی دندان بیمار قرار می گیرد، ساختار طبیعی دندان دست نخورده باقی می ماند.

لومینیرزها بسیار نازک تر از ونیر پرسلین هستند؛ آنها به کلفتی لنز تماسی چشم هستند اما این امر از عمر آنان نمی کاهد. از آنجا که لومینیرز بدون تغییر سطح دندان روی آن قرار می گیرد، به ساختار کلی دندان افزوده می شوند و در ابتدا بیمار احساس می کند دندان بزرگ تر شده است. این احساس پس از مدتی از بین می رود. چنین مزیت افزوده ای نسبت به ونیر پرسلین باعث می شود که دندان همچنان دارای مینای طبیعی خود باشد. در نتیجه اگر لازم باشد لومینیرز از روی دندان برداشته شود، مشکلی برای دندان به وجود نخواهد آمد.

از نظر قیمت، تفاوت بین ونیر و لومینیرز ناچیز است.

منبع:

dentalfind