زمان مصرف مواد غذایی پس از پر کردن دندان

احتمالا به تازگی دندان های خود را پر کرده اید یا قرار است دندان های خود را پر کنید. مهمترین سوالی که پس از این درمان به فکر بیمار می رسد زمان مصرف مواد غذایی پس از پر کردن دندان است. پیش از مشخص کردن پاسخ این سوال باید انواع مواد پرکننده را بررسی کرد.

انواع پر کننده:

دندانپزشکان از مواد مختلفی برای پر کردن دندان استفاده می کنند. پرکننده های به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: آمالگام (پرکننده خاکستری) و کامپوزیت (پرکننده های سفید).

پرکننده خاکستری:

پر کردن خاکستری یا نقره از یک آلیاژ چند فلزی ساخته شده است که شامل نقره، مس، روی، قلع و جیوه می شود. این آلیاژ، به نام آمالگام، برای پر کردن دندان استفاده می شود. پس از پر شدن دندان با آمالگام، این ماده فورا سخت نمی شود. سخت شدن کامل پرکننده خاکستری ۲۴ ساعت طول می کشد. بنابراین طبق توصیه دندانپزشکان بیمار تا یک ساعت پس از پر کردن دندان با این پرکننده نباید هیچ ماده غذایی مصرف کند. در عین حال به طور کلی برای استفاده از مواد جامد بیمار باید ۲۴ ساعت صبر کند.

پر کننده سفید:

پر کننده سفید از کامپوزیتی ساخته شده است، که حاوی خمیری از رزین است که فورا در مواجهه با نور آبی سخت می شود. پس از بر طرف کردن حفره یا خالی کردن پر کننده قدیمی دندان، دندانپزشک محل را با کامپوزیت پر می کند. به آن شکل زیبایی می دهد و سپس با استفاده از نور آبی مخصوص آن را سخت می کند. بنابراین، به لحاظ تئوریک زمان مصرف مواد غذایی پس از پر کردن دندان با مواد کامپوزیت می تواند بلافاصله بعد از اتمام کار باشد.

زمان مصرف مواد غذایی پس از پر کردن دندان: بی حسی

با این وجود زمان مصرف مواد غذایی پس از پر کردن دندان با این ماده نیز باید از جهت دیگری به تاخیر افتد. پس از اتمام جلسه درمان دهان شما هنوز بی حس است. بنابراین مصرف مواد غذایی ممکن است با جویدن بافت داخل دهان و وارد کردن آسیب به آن همراه باشد.

چنانچه پس از اتمام جلسه درمان، نیاز فوری به مصرف مواد غذایی دارید، مراقب باشید که در اثر بی حسی موضعی زبان، داخل گونه و لب های خود آسیب وارد نکنید. بی حسی دهان شما از یک تا چند ساعت پس از درمان به طور کامل از بین خواهد رفت.

در صورتی که در حین جویدن مواد غذایی متوجه بلند بودن پایه پرکننده شدید، برای پیشگیری از عواقب آن، حتما با دندانپزشک تماس بگیرید.

منبع

studiodentaire

انواع دندان مصنوعی: جایگزین دندان های از دست رفته

به دلیل ناآگاهی از جدی بودن عواقب ناشی از عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و عدم مراجعه برای درمان به موقع، برخی افراد مجبور به استفاده از دندان مصنوعی می شوند. انواع دندان مصنوعی برای بیماران مختلف در بازار وجود دارد که در ادامه به معرفی آنها می پردازیم.

دندان مصنوعی چیست؟

دندان مصنوعی پروتزی است که برای جایگزینی دندان های طبیعی از دست رفته فرد استفاده می شود. این پروتز توسط دندانپزشکان برای جایگزینی یک یا چند دندان ساخته می شود.

انواع دندان مصنوعی:

انواع دندان مصنوعی به دو مدل تقسیم می شوند: پروتز کامل و جزئی.

پروتز کامل:

این نوع پروتز زمانی استفاده می شود که تمام دندان های طبیعی فرد از دست رفته اند. پروتزهای کامل برای کسی استفاده می شود که دندان های خود را در هر دو قوس بالا و پایین از دست داده است.

طبقه بندی پروتزهای کامل:

پروتزهای کامل به دو دسته متداول و فوری تقسیم می شوند. پروتزهای متعارف بعد از کشیدن تمام دندان ها و بهبود بافت دهان و لثه ساخته می شود. فرآیند بهبودی تا سه ماه طول می کشد. تنها زمانی که دهان به طور کامل بهبود می یابد دندانپزشک اجازه استفاده از پروتز را می دهد. از سوی دیگر، پروتزهای فوری را می توان بلافاصله استفاده کرد زیرا به هیچ گونه فرآیند بهبودی نیازی ندارد. با این حال، این پروتز برای استفاده درازمدت توصیه نمی شود، زیرا فقط به عنوان یک دستگاه موقت طراحی شده است تا پروتز سفارشی ساخته شود.

پروتز جزئی:

پروتزهای جزئی هنگامی استفاده می شود که تنها یک یا چند دندان طبیعی در قوس بالا یا پایین از دست رفته است. دندان مصنوعی جزئی قابل جدا شدن می تواند توسط دندان و بافت و یا فقط دندان پشتیبانی شود. این پروتز معمولا شامل یک دندان متصل به یک پایه پلاستیکی صورتی یا همرنگ لثه است که با یک پایه فلزی در داخل دهان نگه داشته می شود.

در بین انواع دندان مصنوعی یکی از دیگر اشکال پروتز جزئی ساخت یک بریج دائمی یا ثابت است که در آن تاجی روی دو دندان اطراف فضای خالی قرار می گیرد و دندان مصنوعی در وسط به آن متصل می شود. این پروتز علاوه بر داشتن ظاهر طبیعی تر مانع حرکت دندان های کناری به فضای خالی دندان از دست رفته می شود.

در مقایسه با پروتزهای جزئی قدیمی، طرح ها، تکنیک ها و مواد جدید استفاده از پروتزهای جزئی را بسیار راحت تر ساخته اند. دندانپزشک می تواند از طرح و ماده ای استفاده کند که برای شما مناسب تر است.

پروتزهای جزئی می تواند از مواد مختلفی ساخته شود، از جمله:

  • اکریلیک؛ که معمولا به عنوان جایگزینی گذرا یا موقت برای دندان های از دست رفته استفاده می شود.
  • فلز/اکریلیک؛ این مدل معمولا سفت و سخت است. فلز مورد استفاده می تواند یک آلیاژ کروم کبالت یا تیتانیوم بسیار سازگار باشد که هر دو فوق نازک و سبک اما بسیار قوی هستند.
  • ترموپلاستیک؛ که دارای مزایای دوگانه زیبایی شناسی و انعطاف پذیری است.

منبع

stlawrencedentistry

عوارض بی حسی موضعی: نادر اما محتمل

گاهی برای حفظ سلامتی انجام برخی مراحل پزشکی ضروری است. بیهوشی برای اغلب روش های پزشکی از جراحی زانو تا پر کردن پوسیدگی پیشرفته انجام می گیرد. تا زمانی که بی حسی به درستی انجام شود جای نگرانی نیست. اما برخی افراد در مورد عوارض بی حسی موضعی نگران هستند.

انواع بی حسی:

دو نوع بیهوشی وجود دارد:

موضعی و عمومی. آکادمی دندانپزشکی کودکان آمریکایی (AAPD) بی حسی موضعی را به عنوان «از دست دادن موقت احساس، از جمله درد در یک قسمت از بدن در اثر استفاده از یک عامل موضعی و بدون کاهش سطح آگاهی» تعریف می کند. در واقع، دندانپزشک بخشی از دهان را با تزریق دارو به لثه یا گونه داخلی بی حس می کند؛ شما می توانید در تمام طول کار بیدار بمانید. بیهوشی عمومی، شما را برای مدت زمان طولانی آرام می کند و تنفس شما از طریق یک لوله هوا امکان پذیر می شود.

درمان های مستلزم استفاده از بی حسی:

متاسفانه، تمام جلسات مانند معاینات شش ماه یکبار یا جرم گیری ساده نیستند. کشیدن دندان یکی از رایج ترین فرآیندهای مستلزم استفاده از بی حسی است. دندان عقل یکی از دیگر درمان های مستلزم بی حسی در مواردی است که دندان جای کافی برای رشد ندارد یا به سایر دندان ها فشار وارد کرده است.

اگر چه عصب کشی در طول سالیان ساده تر شده است، اما به هر حال به بی حسی نیاز دارد. هنگامی که پالپ دندان دچار عفونت شده است باید تخلیه شود و دندان از عفونت پاک شود. پر کردن دندان نیز نیازمند بی حسی است. در این روش مقداری از سطح دندان برداشته می شود تا دندانپزشک جای کافی برای کار بر روی دندان داشته باشد.

عوارض بی حسی موضعی:

عوارض جانبی بی حسی موضعی چندان رایج نیست، اما گاهی ممکن است به وجود آید. بی حسی فراتر از قسمت تحتانی دهان گاهی دیده می شود. به عنوان مثال در پی تزریق در لثه، دارو ممکن است باعث افتادن پلک یا عضلات صورت شود. پس از برطرف شدن بی حسی، این افتادگی نیز برطرف می شود. در ادامه چند مورد از سایر عوارض جانبی بی حسی موضعی می آید:

ناتوانی در بستن چشم:

اگر در پی بی حسی نمی توانید پلک یکی از چشم های خود را ببندید، دندانپزشک می تواند تا زمان برطرف شدن بی حسی چشم، پلک را با چسب ببندد تا خشک نشود.

هماتوم:

هماتوم به تورم خونی اطلاق می شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که سوزن بی حسی با رگ خونی برخورد می کند.

تپش قلب:

داروهای مخدر در بیحسی می توانند تپش قلب را برای یک یا دو دقیقه افزایش دهند. اگر متوجه تپش قلب خود شدید، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

آسیب عصبی:

اگر سوزن به طور مستقیم به عصب برخورد کند، ممکن است فرد دچار بی حسی و دردی شود که برای هفته ها یا ماهها طول می کشد. آسیب عصبی در تزریق موضعی بسیار نادر است.

بهترین راه برای جلوگیری از هر گونه عوارض بی حسی موضعی رعایت دقیق نکات بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا از هزینه برای ترمیم دندان های خود پیشگیری کنید.

منبع

colgate

بی حسی موضعی: مزایا و معایب

بی حسی موضعی تکنیکی است که امروزه دندانپزشکان برای پیشگیری از ترس و اضطراب بیماران استفاده می کنند. برخی از بیماران به خاطر شدت اضطراب خود از دریافت مراقبت های درمانی اجتناب می کنند. دندانپزشکان داروهای آرام بخش را در فرم های مختلف (قرص، گاز یا اکسید نیتروژن، درون وریدی) استفاده می کنند تا بیمار در وضعیت آرام قرار گیرد. در اثر تزریق بی حسی، تجربه کار دندانپزشکی حتی برای ترسوترین بیماران نیز خوش آیندتر خواهد بود.

مزایای بی حسی موضعی:

استفاده از بی حسی در دندانپزشکی مزایای متعددی دارد، زیرا بیمار در حالت همکاری قرار می گیرد و ترس های خود را فراموش می کند. برخی از مزایای بی حسی موضعی در دندانپزشکی عبارتند از:

تجربه دندانپزشکی بدون درد:

استفاده از بی حسی باعث می شود بیمار پروسه دندانپزشکی را بدون هیچ گونه دردی تجربه کند. از آنجا که اضطراب بیمار با استفاده از تزریق یا دارو از بین رفته است، بیمار می تواند بدون ترس درمان را از سر بگذراند.

از دست نرفتن زمان:

با استفاده از بی حسی، روش های دندانپزشکی که در غیر اینصورت طولانی هستند می توانند در زمان کمتری انجام گیرند. بیمار دیگر مجبور نیست برای جلسات متعدد بازگردد. دندانپزشک نیز قادر است در زمان کمتری کار بیشتری انجام دهد.

وضعیت آرام:

بی حسی موضعی برای بیمارانی مفید است که قادر به کنترل حرکات خود نیستند. برای بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون یا کودکان مبتلا به ADHD که مدت زمان طولانی نمی توانند آرام بمانند، استفاده از آرام بخش ضروری است. بدین ترتیب دندانپزشک نیز می تواند بدون مقاومت یا حرکات غیرقابل کنترل بیمار کار خود را انجام دهد.

مقرون به صرفه:

هزینه استفاده از بی حسی برای بیماران مقرون به صرفه و قابل پرداخت است.

معایب:

بیمارانی که با مصرف دارو راحت نیستند، ممکن است با مصرف داروی آرامبخش دندانپزشکی نیز راحت نباشند، زیرا این روش شامل استفاده از اکسید نیتروژن یا داروهای ضد اضطراب آرام بخش، با تزریق داخل وریدی یا بیهوشی، می شود. برخی از بیماران نیز ممکن است در مورد عوارض آن دچار نگرانی باشند. برخی از معایب بی حسی دندانپزشکی عبارتند از:

تاثیر داروی مخدر یا گاز:

بیماران بسته به تحمل خود واکنش متفاوتی به داروی بی حسی دارند. تعیین سطح مناسب برای بیمار جهت پیشگیری از عوارض جانبی غیرمنتظره در بیمار ضروری است.

عدم پوشش توسط بیمه دندانپزشکی:

برخی بیمه های دندانپزشکی استفاده از بی حسی را پوشش نمی دهند. بنابراین بیمار باید هزینه را خود پرداخت کند. پیش از انجام هر روش در مورد پوشش بیمه آن اطلاع کسب کنید.

تداخل دارویی:

بیمارانی که داروهای خاصی مصرف می کنند ممکن است در صورت استفاده از بی حسی دچار عوارض جانبی خاصی شوند. بهتر است پیش از شروع کار دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه کنید.

دندانپزشکان توصیه می کنند که افراد دو بار در سال برای معاینه مراجعه کنند. اما زمانی که ترس بیمار از دندانپزشک کنترل و درمان نشود، ممکن است شرایط وی تشدید شود. معایب استفاده از بی حسی اندک است، اما زمانی که اثرات دراز مدت عدم مراقبت از دندان ها در نظر گرفته شود می توان از آن چشم پوشی کرد.

با استفاده از بی حسی موضعی، مشکل در طول انجام کار حل خواهد شد. آنچه لازم است افراد بدانند این است که با وجود دندانپزشکی ماهر و با تجربه مشکلات و عوارض درمان کاملا تحت کنترل است.

منبع

stlawrencedentistry

بریس سرامیکی چیست و چرا استفاده می شود؟

مدتها از آن روزهایی که دهان بیمار پر از قطعات وسیم های فلزی می شد گذشته است. در آن زمان بیماران برای حضور در جامعه و لبخند زدن اعتماد به نفس کافی نداشتند. در حال حاضر سبک ها و انواع مختلفی از بریس معرفی شده است، که می توانند لبخند فرد را زیباتر کنند و اعتماد به نفس را به او بازگردانند. بریس سرامیکی یکی از انواعی است که محبوبیت زیادی بین بیماران دارد.

استفاده از بریس سرامیکی:

اگر مایل به استفاده از بریس سرامیکی هستید، باید دندانپزشکی را در محدوده خود بیابید که متخصص انجام این کار باشید. در حالی که برای بسیاری از دندانپزشکان انجام روش های ارتودنسی کاری معمول است، برای استفاده از بریس سرامیکی باید فرد ماهر و باتجربه ای را بیابید. در عین حال، دندانپزشک باید صلاحیت شما را برای استفاده از این روش ارزیابی کند. عوامل مختلفی در امکان استفاده از این روش دخیل هستند. بسته به این عوامل، ممکن است دندانپزشک استفاده از بریس دیگری را به شما توصیه کند.

نوع بریس به عوامل زیر و طول دوره درمان شما بستگی دارد:

  • شدت درهم ریختگی دندان و فک بیمار
  • احتمال نیاز به کشیدن دندان
  • احتمال نیاز به عمل جراحی فک
  • احتمال نیاز به هدگیر یا سایر ابزارهای ارتودنسی
  • طول دوره درمان مورد نیاز با بریس
  • ترجیحات دندانپزشک یا ارتودنتیست شما
  • مقدار بودجه شما
  • مدت زمان استفاده از بریس برای اصلاح دندان

تمایلات شما نیز در این امر دخیل است. آیا در صورت استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشید؟ آیا بریس های سرامیکی یا لینگوال را ترجیح می دهید؟ یا تا زمانی که نتیجه نهایی خوب باشد، روند درمان برای شما اهمیتی ندارد؟

معایب بریس سرامیکی:

بریس های سرامیکی معایبی دارند. اغلب براکت های مورد استفاده با بریس سرامیکی بزرگ تر از عموزاده های فلزی آنها هستند. اما این عیب از این جهت قابل چشم پوشی است که این نوع بریس تقریبا نامرئی است. بنابراین اندازه آنها زیاد مهم نیست.

از دیگر معایب این نوع بریس ها، هزینه زیاد آنها است. معمولا درمان ارتودنسی با هزینه بالا همراه است. اما استفاده از بریس های سرامیکی معمولا با بیشترین هزینه همراه است. بنابراین پیش از ورود به پروسه درمان، پوشش بیمه و بودجه مالی خود را در نظر بگیرید.

بنابراین اگر در مورد استفاده از بریس های سرامیکی دچار تردید هستید، بهتر است با دندانپزشک خود در مورد تمام جوانب آن مشورت کنید. این روش برای بزرگسالانی که به خاطر استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشند، مطلوب ترین روش در دندانپزشکی زیبایی است.

منبع

dentalfind

کش ارتودنسی: مشکلات و راه حل های رفع آن

اگر برای مشاوره حرفه ای به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کرده باشید، ممکن است در مورد کش ارتودنسی برای بریس شنیده باشید. بسیاری از دندانپزشکان استفاده از این ابزار را به همراه بریس برای تسریع حرکت دندان توصیه می کنند. این کش ها نقش ویژه ای در تسریع روند اصلاح جهت دندان ایفا می کنند.

نقش کش ارتودنسی در درمان:

هدف از استفاده از کش در درمان ارتودنسی اعمال فشار روی دندان در یک جهت خاص است تا دندان به موقعیت صحیح برسد. از کش ارتودنسی می توان برای اصلاح اوربایت یا آندربایت نیز استفاده کرد. استفاده از کش در کنار بریس می تواند بسیار موثرتر از صرفا بریس باشد. در عین حال زمان مورد نیاز برای درمان را نیز به شدت کاهش می دهند.

اشکالات کش های اورتودنسی:

برخی از بیماران اشکالات رایجی را در مورد استفاده از این ابزار گزارش می کنند. برای مثال یکی از محدودیت های آن عدم راحتی در خوردن مواد غذایی جامد در هنگام استفاده از کش است. در نتیجه فرد باید دائما برای غذا خوردن کش را بردارد و بعد از آن مجددا نصب کند، که فرآیندی زمان بر است.

علاوه بر این، استفاده از کش برای برخی بیماران با درد همراه است. برخی از افراد گزارش کرده اند که کش به داخل لپ کشیده می شود و بافت داخل دهان را تحریک می کند.

درد فک نیز یکی از دیگر عوارض جانبی رایج در استفاده از کش های ارتودنسی است. با وجود تمام این مشکلات، استفاده از کش مزایای زیادی دارد که می توان از معایب آن چشم پوشی کرد.

کمک به رفع مشکلات کش:

برای پیشگیری از تحریک بافت داخل دهان می توان از وکس مخصوص ارتودنسی استفاده کرد. این ماده میزان سایندگی کش را کاهش می دهد. بعضی از دندانپزشکان حتی ممکن است برای بیمار داروهای ضد التهابی یا ضد درد تجویز کنند. علاوه بر این، کارشناسان توصیه می کنند که بیمار دائما خط لثه خود را از نظر وجود مشکل ناشی از تجمع باکتری بررسی کند. در صورتی که به دلیل فشار بیش از حد کش دچار درد فک و گوش شده اید، برای مشاوره در مورد نحوه صحیح نصب و احتمال نیاز به کاهش فشار حاصل از کش به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

صحبت کردن با دندانپزشک و ارتودنتیست در مورد خطرات و مزایای یک روش به شما در افزایش آگاهی و اتخاذ تصمیم بهتر کمک می کند. برای آگاهی از برنامه درمان خود، اهداف، توصیه های رایج در مورد کش و بریس و سایر موارد مبهم در درمان حتما با متخصص مورد نظر خود صحبت کنید.

منبع

dentalfind

عفونت دندان: علائم و تشخیص

اکثر ما دچار دندان درد شده ایم و اولین گام انتظار برای ساکت شدن یا تشدید درد بوده است. با این حال دندان درد انواع مختلفی دارد و می تواند از علل متفاوتی ناشی شود. اگر درد هنگام مصرف مواد غذایی سرد یا گرم بروز کند، علت می تواند حساسیت دندان باشد. اگر درد تیز و شدید باشد و هنگام خوردن غذا احساس شود، علت می تواند وجود ترک یا حفره در دندان باشد. با این حال، اگر درد مداوم و ناتوان کننده باشد، ممکن است علت عفونت دندان باشد و این چیزی نیست که نادیده گرفته شود.

عفونت دندان چیست؟

دندان آبسه کرده، کیسه ای پر از عفونت داخل دندان یا بین دندان و لثه است. در ابتدا ممکن است فقط کمی آزار دهنده باشد، اما به سرعت تشدید می شود.

 علائم عفونت دندان:

علائم زیر نشانه های عفونت یا آبسه دندان هستند:

  • درد شدید، ناتوان کننده و مداوم که به گردن، فک و گوش منتشر می شود
  • حساسیت به دمای گرم و سرد
  • حساسیت به فشار جویدن یا دویدن
  • تب
  • تورم صورت و گونه
  • طعم بد و ناگهانی چرک در دهان و کاهش درد با تخلیه آبسه

اگر هر کدام از این علائم را علاوه بر تب داشتید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید! تخلیه آبسه و احساس راحتی در پی آن، نشانه خوبی نیست. این به این معنی است که اکنون عفونت به سایر نقاط منتشر و فک شما بیشتر درگیر شده است. درمان عفونت دندان مستلزم دخالت سریع دندانپزشک است.

 تشخیص:

دندانپزشک می تواند به راحتی آبسه را شناسایی کند. انجام رادیوگرافی به راحتی می تواند وجود آبسه را در نزدیکی ریشه دندان تایید کند. در این حالت دندانپزشک می تواند سه کار برای بیمار انجام دهد:

در صورتی که عفونت گسترش یافته باشد، پیش از شروع درمان دندانپزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز می کند. نکته مهم در اینجا این است که آبسه به خودی خود از بین نمی رود و تنها دندانپزشک می تواند شما را مداوا کند. چنانچه دچار عفونت دندان هستید و در حال حاضر نمی توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، هر چه سریع تر به اورژانس مراجعه کنید. عفونت می تواند ظرف یک یا دو روز در بدن منتشر شود. انتشار عفونت کل بدن شما را درگیر خواهد کرد و در موارد شدید حتی باعث مرگ فرد می شود. عفونت دندان چیزی نیست که به آن بی توجه باشید. بنابراین هرچه سریع تر به دنبال درمان باشید.

منبع

drnemeth

انواع دندان درد و علل بالقوه

اکثر ما حداقل یک بار در زندگی خود دچار درد ناتوان کننده دندان شده ایم و در اولین گام برای آرام شدن یا بدتر شدن دندان منتظر مانده ایم. اما دندان درد انواع مختلفی دارد. با تمایز صحیح انواع دندان درد تشخیص و درمان تسهیل می شود.

انواع دندان درد:

درد تیز و ناتوان کننده:

این دندان درد کمتر از یک درد واقعی است و بیشتر دردی نامنظم یا احساس تیر کشیدن در یک یا چند دندان است. درد معمولا در پاسخ به یک محرک احساس می شود. بنابراین، در هنگام باز کردن دهان، جویدن، خوردن غذاهای سرد و غیره فرد دچار درد می شود. درد معمولا می آید و می رود، اما زمانی که ظاهر می شود بسیار دردناک است. این نوع درد می تواند ناشی از ترک، حفره یا آبسه باشد.

حساسیت شدید دندان:

این نوع درد مشابه آن چیزی است که در بالا گفته شد، اما تنها زمانی احساس می شود که دندان در معرض تغییرات دمایی قرار می گیرد. در موارد شدید، حتی هوای سرد نیز می تواند درد ایجاد کند. همانطور که پوسیدگی، حفره یا آبسه می تواند عامل این درد باشد، اما مسواک زدن محکم یا تحلیل لثه نیز از علل رایج آن است.

درد مداوم و خفیف:

درد مداوم و خفیف در بین انواع دندان درد شایع ترین آن است. هرچند درد معمولا خفیف است، اما پایداری و عمیق و خسته کننده بودن آن می تواند مشکلی جدی تلقی شود. معمولا استفاده از داروهای مسکن درد را از بین می برد، اما نباید به عنوان درمان استفاده شود. درد ممکن است ناشی از آسیب عصبی یا پوسیدگی دندان باشد. بنابراین باید بلافاصله توسط دندانپزشک بررسی شود. این درد معمولا در افرادی دیده می شود که عادت به دندان قروچه دارند.

درد بسیار ناتوان کننده:

از انواع دندان درد این نوع بسیار دردناک است و فرد باید سریعا به دندانپزشک مراجعه کند. در صورت امکان باید همان روز یا روز بعد درمان آغاز شود. این امر به ویژه در مواردی که صورت بیمار متورم شده است ضرورت بیشتری می یابد. تورم صورت می تواند نشانه وجود عفونت دندان یا آبسه باشد.

درد هنگام خوردن:

اگر دندان درد فقط هنگام خوردن شما را دچار مشکل می کند، احتمالا دچار پوسیدگی یا شکستگی دندان شده اید. در این مورد نیز باید سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. این نوع درد معمولا با مسکن تسکین می یابد. اما نباید درمان را به تاخیر انداخت.

درد در پشت فک:

احساس درد در پشت فک به اندازه سایر انواع دندان درد رایج نیست زیرا معمولا در افرادی دیده می شود که دچار مشکل دندان عقل شده اند. دچار شدن به دندان عقلی که به راحتی رشد نمی کند، خبر خوبی نیست. اما به هر حال باید سریعا درمان شود. در صورت عدم درمان، رشد نادرست دندان عقل می تواند پیامدهای بدتری برای فرد داشته باشد.

منبع

carefreedental

مراقبت های پس از کشیدن دندان

کشیدن دندان به خصوص دندان های دائمی می تواند تجربه ای تلخ برای افراد باشد. از دست دادن همیشگی یک دندان دائمی و عوارض ناشی از آن برای همه ناگوار است. با این وجود گاهی این روش دردناک می تواند تنها راه نجات فرد از درد، انتشار عفونت و در برخی موارد تحمل هزینه سنگین مالی برای ترمیم دندان باشد. برای پیشگیری از بروز عوارض درمان، رعایت توصیه های مربوط به مراقبت های پس از کشیدن دندان توسط بیمار ضروری است.

مراقبت های پس از کشیدن دندان:

از آنجا که خونریزی محل دندان امری طبیعی است، دندانپزشک از شما می خواهد که تا ۴۵ دقیقه پس از انجام درمان گازی را بین دندان های خود قرار دهید و روی محل زخم فشار دهید. این امر به تشکیل لخته خون و بند آمدن خونریزی کمک می کند. پس از انجام پروسه درمان مقداری درد و تورم طبیعی است.

برای کاهش تورم صورت قرار دادن کمپرس آب سرد مفید است. پس از رفع تورم، در صورتی که فک شما دچار درد و انقباض است می توانید از کمپرس آب گرم استفاده کنید. برای کم کردن فشار از روی فک، بهتر است سر خود را با قرار دادن چند بالش بالاتر قرار دهید. علاوه بر این دندانپزشک توصیه خواهد کرد که تا چند روز از مسکن های بدون نسخه مانند ادویل یا ایبوپروفن استفاده کنید. در مواردی که دندان با جراحی کشیده شده است، دندانپزشک داروهای مسکن خاص تجویز خواهد کرد.

سایر توصیه ها:

  • دهان خود را تا ۲۴ ساعت پس از جراحی با آب نشویید.
  • تا یک روز پس از درمان از مواد غذایی نرم یا مایعات استفاده کنید. سعی کنید در روزهای بعد با سمت مخالف غذا را بجوید.
  • مانند قبل مسواک بزنید اما از لمس و اعمال فشار به ناحیه زخم خودداری کنید.
  • پس از ۲۴ ساعت اول تا حداقل ۵ روز دهان خود را با دهان شویه آب نمک رقیق بشویید.

موارد ممنوع پس از جراحی:

از انجام موارد زیر در روزهای اول پس از درمان خودداری کنید:

  • انجام هر کاری که باعث باز شدن لخته خون و به تاخیر افتادن بهبودی می شود.
  • سیگار کشیدن
  • قرقره یا تف کردن با شدت زیاد
  • نوشیدن با نی
  • مصرف مایعات گرم
  • مواد غذایی تند، ترش، سفت، الکلی و گازدار
  • مسواک کردن لثه

زمان بهبودی:

با رعایت صحیح مراقبت های پس از کشیدن دندان محل زخم باید پس از ۵ تا ۷ روز بهبود یابد. لثه بین دوتا سه هفته پس از درمان به طور کامل بهبود می یابد. با این وجود در صورتی که فک در طول درمان آسیب دیده باشد، شش ماه برای ترمیم آن زمان نیاز است.

منبع

yourdentistryguide

عصب کشی در بارداری: بررسی خطرات احتمالی

عصب کشی می تواند شما را از درد زیاد و از دست دادن یک دندان خلاص کند. اما عصب کشی در بارداری چطور؟ یکی از نگرانی های رایج در دوران بارداری و استفاده از درمان های دندانپزشکی، عوارض جانبی درمان و داروهای مورد استفاده در این روش است.

نگرانی های رایج در مورد عصب کشی در بارداری:

بخشی از روش درمان به انجام یک سری رادیوگرافی برای ارزیابی ساختار داخلی دندان نیاز دارد. رادیوگرافی می تواند از محل عفونت و میزان آن اطلاعات دقیق به دندانپزشک بدهد. این بخشی از درمان است که نباید جا بیوفتد. اغلب زنان تصور می کنند که رادیوگرافی برای جنین آنها خوب نیست. اما در اغلب موارد این هراس ها بی مورد است. اول از همه اشعه ایکس روی دندان متمرکز است نه شکم. دوم این که برای اطمینان خاطر زنان باردار به آنها یک جلیقه مخصوص ضد اشعه داده می شود. در واقع، این جلیقه برای مسدود کردن درصد بالایی از اشعه ایکس کافی است.

استفاده از مواد شیمیایی:

نگرانی دیگر در ارتباط با عصب کشی در بارداری مربوط به مواد بی حسی مورد استفاده در جراحی است.

بی حسی:

کلاس اول مواد شیمیایی مورد استفاده در دندانپزشکی، بی حس کننده موضعی است. زنان باردار می ترسند که ماده بیهوشی به فرزند آنها آسیب بزند. در حقیقت اکثر این مواد صرفا موضعی هستند. اما دندانپزشک می تواند به هزینه درد بیشتر در طول پروسه درمان، مقدار دوز ماده بی حسی را از این مقدار هم کمتر کند. ماده بی حسی نباید به کودک شما آسیبی بزند.

مایع شستشو:

مایع شستشو برای عمل جراحی معمولا حاوی درصد کمی از سدیم هیدروکلراید یا سفید کننده است. حتی اگر مقادیر کمی از آن را فرو ببرید، ۹۵٪ از آن محلول فقط آب است. بنابراین این مقدار هیدروکلراید سدیم بلعیده شده به هیچ وجه برای شما یا جنین خطرناک نیست.

پر کننده ها:

آخرین ماده شیمیایی مورد استفاده در این روش مواد پر کننده است. اکثر آنها بوی های عجیب و غریبی دارند. همچنین می توانند مزه بدی هم داشته باشند. با این حال، این مواد صرفا رزین هایی هستند که با لیزر درمان می شوند. این مواد به جنین آسیبی نمی زنند.

استرس:

البته استرس وارد شده به زن باردار برای جراحی دندانپزشکی می تواند برای جنین مخرب باشد. به اکثر بیماران توصیه می شود که در صورت تحمل درد جراحی را به بعد از زایمان موکول کنند.

با دندانپزشک خود در مورد مقدار زمان ممکن برای به تعویق انداختن جراحی صحبت کنید. در شرایط مناسب و تحت کنترل انجام عصب کشی در باردار بی خطر است. اما تا جایی که می توانید این جراحی را به تعویق بیاندازید.

منبع

dentalfind