نوشته‌ها

انواع مال اکلوژن دندان: کلاس های مختلف

مال اکلوژن دندان ها به عدم تقارن سطوح جونده دندان های فوقانی و پایین گفته می شود. این عارضه انحراف از انسداد طبیعی دندان ها است که در آن تمام دندان های بالا روی دندان های پایین قرار دارند. افراد دارای فک و دندان طبیعی دارای دندان های مرتبی هستند و شیارهای دندان های مولار بالا دقیقا روی دندان های مولار پایین جفت می شوند. در نتیجه دندان های مولار تماس مناسبی با هم دارند و این امر به جویدن غذا کمک می کند. با این حال، بسیاری از افراد به انواع مال اکلوژن دندان مبتلا هستند که طیفی از خفیف تا شدید را شکل می دهند.

علل مال اکلوژن:

دلایل بروز مال اکلوژن ممکن است به تفاوت در سایز فک بالا و پایین یا تفاوت در سایز فک و دندان ارتباط داشته باشد. این گونه مشکلات می توانند باعث نامرتبی دندان ها و ناهنجاری فک مانند اوربایت، آندربایت یا کراس بایت شود. ناهنجاری های دوران کودکی مانند شکاف لب و کام، استفاده طولانی مدت از بطری شیر، مکیدن انگشت یا پستانک می تواند باعث آسیب رساندن به فرم و نظم دندان ها شود. برخی از افراد دچار دندان های درهم ریخته هستند، برخی دیگر دندان های کمتر یا بیشتری دارند و دندان های برخی دیگر شکل ناهنجاری دارد. تمام این موارد می توانند باعث انواع مال اکلوژن دندان شوند.

انواع مال اکلوژن دندان:

اولین بار انواع مال اکلوژن دندان بر اساس موقعیت نسبی دندان های مولار فک بالا طبقه بندی شدند. برای یک انسداد کامل در فک، کاسپ دندان های مولار فک بالا باید در شیارهای فک پایین قرار گیرند. دیگر دندان ها نیز باید در خط ردیف قرار بگیرند. هر گونه تغییر و انحراف به عنوان مال اکلوژن در نظر گرفته می شود که به سه دسته تقسیم شده اند.

مال اکلوژن کلاس یک:

این ناهنجاری شایع ترین نوع مال اکلوژن است که در آن دندان های فک بالا با دندان های پایین هم پوشانی دارند. با این حال، جویدن بیمار طبیعی است. در این ناهنجاری کاسپ دندان مولار فک بالا روی شیارهای مولار پایین قرار می گیرد. با این حال، بیمار ممکن است دچار فاصله بین دندان، شلوغی دندان ها، رشد دندان زیر دیگری و رشد بیش از حد تاج دندان نسبت به سایر دندان ها باشد.

مال اکلوژن کلاس دو:

این نوع مال اکلوژن به عنوان اوربایت شناخته می شود. دندان ها و فک بالا به شدت با فک و دندان های پایین همپوشانی دارند و دندان های فک بالا به شدت جلوتر از دندان های فک پایین هستند. در این کلاس مال اکلوژن، دندان های جلو بیرون زده اند یا دندان های خلفی با دندان های مرکزی هم پوشانی دارند.

مال اکلوژن کلاس سه:

این کلاس مال اکلوژن، که پروگناتیسم نیز خوانده می شود، زمانی رخ می دهد که دندان های پیشین فک پایین بسیار جلوتر از دندان های پیشین فک بالا هستند و بیمار فک پایین بزرگ یا فک بالای کوچکی دارد. این ناهنجاری باعث می شود که دندان ها نامرتب شوند و دندان های پیشین فک پایین بافت لثه دندان های فک بالا را لمس کنند.

دیگر انواع مال اکلوژن دندان:

اگرچه سه کلاس فوق اصلی ترین انواع مال اکلوژن هستند، ناهنجاری های دیگری نیز وجود دارد که افراد دچار آن می شوند. افراد با صورت های دراز یا افرادی که دچار عادت مکیدن انگشت یا رانش زبان هستند دچار اپن بایت می شوند در حالی که افراد دارای صورت های کوتاه یا رشد ناکافی دندان های مولار دچار دیپ بایت می شوند.

درمان ارتودنسی می تواند انواع مال اکلوژن ها را درمان کند. در صورتی که حس می کنید صورت شما ظاهر طبیعی ندارد یا دندان های نامرتب و بیرون زده ای دارید، برای دریافت مشاوره با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

dentalfind

نوک زبانی حرف زدن یا رانش زبان: تفاوت دو اختلال

نوک زبانی حرف زدن یا رانش زبان اغلب برای توصیف یک چیز استفاده می شوند اما دو اختلال متفاوت هستند. نوک زبانی حرف زدن به یک اختلال گفتاری اشاره می کند، در حالی که رانش زبانی در واقع به شیوه بلع مواد غذایی گفته می  شود.

در ادامه تفاوت هر یک و تاثیر آنها بر سلامت دندان ها بررسی می شود.

نوک زبانی حرف زدن یک اختلال گفتاری است که در آن شخص حروف “س” و “ز” را اشتباه تلفظ می کند، و آن را با “ث” جایگزین می کند.

بسیاری از کودکان تا حدود ۴ سالگی نوک زبانی هستند. تا آنکه دایره واژگانی آنان افزایش می یابد و تسلط آنان بر نحوه تلفظ حروف بیشتر می شود. ۴ نوع نوک زبانی مختلف وجود دارد.

نوک زبانی بین دندانی:

در این نوع اختلال، زبان در تلاش برای تلفظ “س” یا “ز” بین دندان ها می لغزد و صدای “ث” تولید می کند.

نوک زبانی دندانی:

در این نوع اختلال، زبان وارد فضای بین دندان های پیشین نمی شود بلکه پشت دندان های جلو را لمس می کند.

نوک زبانی دو طرفه:

هنگام تلفظ “س” دو طرف زبان باید بالا بیاید. اما در این نوع اختلال، هر دو طرف زبان صاف باقی می ماند و هوا از گوشه های آن خارج می شود. این اختلال صدای خفیفی ایجاد می کند.

نوک زبانی کامی:

در این نوع اختلال وسط زبان قسمت کام و عقب سقف دهان را لمس می کند.

اختلال رانش زبان:

رانش زبان یا بلع معکوس زمانی اتفاق می افتد که فرد هنگام غذا خوردن زبان خود را به سمت لثه ها یا دندان های جلو فشار می دهد.

همه نوزادان با رانش زبان به دنیا می آیند، اما کم کم تا سن ۷ سالگی یاد می گیرند که بلع را با لب های بسته انجام دهند و از زبان خود برای حرکت دادن مواد غذایی به سمت گلو استفاده کنند.

علل نوک زبانی حرف زدن:

عوامل متعددی باعث ابتلا به نوک زبانی حرف زدن می شود:

  • اوربایت یا آندربایت
  • افتادن دندان های جلو
  • استفاده از دندان مصنوعی
  • مکیدن انگشت

دیگر علت این اختلال کلامی، رانش زبان است. اگر نوک زبانی هستید، احتمالا دچار رانش زبان هم هستید.

چگونه بدانم به رانش زبان مبتلا هستم؟

در بلع طبیعی، دندان ها و لب های شما بسته اند و نوک زبان بر روی دندان های بالا فشار می آورد. در هنگام بلع زبان با حرکتی موج مانند غذا را به سمت گلو حرکت می دهد. زمانی که فرد دچار رانش زبان باشد، دو طرف زبان به قسمت جلویی دندان ها فشار می آورد. حتی اگر لب ها بسته باشند، فک معمولا باز است. قسمت جلویی زبان و نوک زبان وارد فضای بین دندان می شود و حتی بین لب ها می آید. این کار غذا را به سمت جلو دهان می آورد.

چه باید کرد:

در حالی که نوک زبانی ها به طور کلی با گفتار درمانی می شوند، افرادی که دچار رانش زبان هستند به هر دو درمان دندانپزشکی و گفتار درمانی نیاز دارند. در هر دو اختلال، به خصوص زمانی که مشکل ناشی از اوربایت یا آندربایت است، ممکن است به بریس ارتودنسی نیاز باشد.

در صورتی که نوک زبانی هستید، برای تعیین عامل مشکل و بهترین روش درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با معاینه نحوه قرارگیری دندان ها روی هم و بررسی فک می تواند ارتباط اختلال گفتاری را با مشکلات دندانی مشخص کند.

منبع:

greenspointdental

آندربایت چیست و راه درمان آن چگونه است؟

آندربایت، یا مال اکلوژن کلاس III، عارضه ای است که در آن دندان ها و فک پایین جلوتر از دندان های بالا قرار می گیرند. به طور معمول، دندان های بالا باید تا حدی دندان های پایین را پوشش دهند، اما در مورد آندربایت این وضعیت برعکس است. پیش بودن دندان های فک پایین باعث ظاهر غیرطبیعی و تهاجمی در فرد می شود. از آنجا که این مشکل بیشتر از ایجاد اختلال در صحبت یا تغذیه فرد، در ظاهر وی مشکل ایجاد می کند، افراد کمی آن را تحمل می کنند.

علل رشد آندربایت:

وراثت نقش مهمی در ابتلا به این عارضه دارد. آیا یکی از والدین شما به این مشکل مبتلاست؟ اگر چنین است، شانس زیادی وجود دارد که شما و فرزندتان نیز به این مشکل مبتلا شوید.

به غیر از ژنتیک، علل زیر نیز در ابتلا به این عارضه نقش دارند:

  • مکیدن انگشت به مدت طولانی
  • کشیدن و فشار مداوم زبان به دندان های جلو
  • استفاده از پستانک و بطری با سایز نامناسب برای نوزاد

هر یک از این عادات در طولانی مدت اثر نامناسبی بر روی دندان خواهند داشت. برای مثال مکیدن انگشت تا زمان رشد دندان های دائمی احتمال ابتلا به این عارضه را به شدت افزایش می دهد.

درمان:

رفع اندربایت معمولا جز خدمات ارتودنی حساب می شود. پس از بررسی دهان فرد، ارتودنتیست ممکن است یکی از راه های زیر را پیشنهاد کند:

بریس:

شایع ترین روش اصلاح آندربایت از طریق استفاده از بریس و براکت است. اگر نسبت به ظاهر بریس های فلزی نگران هستید، می توانید از انواع سرامیکی یا شفاف آنها استفاده کنید. این مدل ها کمتر از انواع فلزی قابل دیدن هستند. در نتیجه در طول درمان مشکلات کمتری برای فرد ایجاد می کنند.

ابزارهای ارتودنسی:

برخی ابزارهای ارتودنسی نیز می توانند در درمان این مشکل به کار گرفته شوند. این دستگاه ها عبارتند از اکسپندرها، ریتینرها و هدگیرها. البته اشکالی که به این ابزارها گرفته می شود سایز و ظاهر آنها است. ابزاری مانند هدگیر کل پیشانی، صورت و چانه فرد بیمار را درگیر می کند. بنابراین از این لوازم تنها در مواقع کاملا ضروری استفاده می شود.

جراحی:

گاهی اوقات، اندربایت می تواند بسیار شدید باشد و برای رفع آن تنها جراحی چاره ساز است. این روش به عنوان آخرین راه چاره برای درمان مشکل استفاده می شود.

درمان آندربایت نسبت به سایر ناهنجاری های دندانی آسان تر است. چنانچه فرزند شما دچار این مشکل است، بهتر است پیش از اتمام رشد فک وی برای تشخیص و درمان به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

colgate