نوشته‌ها

اوردنچر چیست: انواع آن و مزایای درمانی

اوردنچر نوعی پروتز دندانی است که روی دندان طبیعی یا ایمپلنت قرار می گیرد. این پروتز با اتصالات به خصوصی در ریشه دندان یا ایمپلنت ثابت می شود. معمولا از این پروتز در افرادی استفاده می شود که تمام دندان های خود را از دست داده است. یک دست پروتز دندان مصنوعی کامل می تواند ناراحت کننده و غیر طبیعی باشد. در صورتی که اوردنچر گزینه خوبی برای بیمارانی است که هنوز ریشه برخی دندان ها در دهانشان باقی مانده است.

اوردنچر چیست؟

اوردنچر از ابزارهایی برای متصل شدن در استخوان فک استفاده می کند. این روش درمانی از شیوه اتصال دندان طبیعی در دهان تقلید می کند. در یکی از انواع این پورتز از اتصالات میله ای استفاده می شود تا از پروتز و دندان های مجاور حمایت شود. میله های قوس فک بالا به ایمپلنت های بیشتری نسبت به فک پایین دارند زیرا تراکم استخوانی در فک بالا کمتر است.

اوردنچر میله ای پروتزهای کامل ثابتی هستند که به بخشی دائمی از دهان بیمار تبدیل می شوند. آنها روی ایمپلنت های اوردنچر پیچ می شوند و با استفاده از جراحی داخل استخوان قرار داده می شوند. از آنجا که این پروتز به خوبی روی دندان ها محکم می شود، خوردن و جویدن انواع مواد غذایی را همانند دندان های طبیعی ممکن می سازد.

در صورتی که بیماری های دهان مسئول از دست رفتن دندان باشد، نوع دیگری از اوردنچر باید استفاده شود که تحت عنوان پروتز تلسکوپی، تاج های فلزی داخلی و بیرونی روی دندان های باقی مانده بیمار قرار می گیرند. این روش درمانی قابل اطمینان است و پروتز طبیعی و قابل جابه جایی است. با این حال، برای استفاده از پروتز تلسکوپی باید تمام دندان های زیرین تحت عصب کشی قرار گیرند.

مزایای درمانی:

مهم ترین منفعت بهداشتی این نوع پروتز، پیشگیری از تحلیل استخوانی است زیرا ایمپلنت های درون فک ساختار استخوان را تقویت می کنند. بیماران با استفاده از این نوع پروتز تجربه بهتری برای خوردن و جویدن دارند. در صورتی که پروتز به خوبی در دهان قرار داده شود، باید تناسب خوبی با فک داشته باشد و تا ۹۰ درصد از قدرت جویدن را به بیمار باز گرداند. بهداشت بهتر دهان و دندان و کاهش احتمال ابتلا به بیماری لثه از دو مزیت دیگر استفاده از این نوع پروتز هستند.

در صورتی که همه یا برخی از دندان های خود را از دست داده اید، برای بررسی گزینه های جایگزینی دندان با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

wisegeek

مزایای اوردنچر: جایگزینی دندان های از دست رفته

اوردنچر نوعی پروتز دندان مصنوعی است که بر روی دندان های باقی مانده بیمار یا ایمپلنت استوار می شود. مزایای اوردنچر از آن روشی محبوب به جای دندان مصنوعی سنتی ساخته است. در مواردی که بیمار تعدادی دندان در دهان داشته باشد، از آنها برای ثابت کردن اوردنچر استفاده می شود. اما در صورت فقدان کامل دندان ها، می توان از پایه ایمپلنت برای نگه داشتن آن در دهان استفاده کرد. گاهی تنها دو ایمپلنت برای ایجاد ثبات لازم کافی است.

مزایای اوردنچر:

مزایای اوردنچر عبارتند از:

دندان های بیمار مقداری از فشار جویدن را به خود جذب می کنند و در نتیجه فشار کمتری به لثه ها وارد می شود. وارد شدن فشار طبیعی به استخوان فک باعث می شود که استخوان تحریک شده و به خوبی از دندان حمایت کند. ریشه دندان ها به نحوی طراحی شده است که فشار جویدن را تحمل کنند اما بافت لثه این طور نیست. فشار به لثه باعث تسریع جذب و تحلیل استخوان فک می شود.

در صورتی که درمان به درستی انجام گیرد، دندان های باقی مانده باعث ثبات بهتر و بیشتر پروتز در دهان می شوند.

حفظ برخی از دندان ها در دهان به این معنی است که استخوان فک تا حدی حفظ می شود. این امر خط لثه را ثابت نگه می دارد و میزان افتادگی گونه و لب ها کمتر خواهد بود. افتادگی صورت و فک باعث می شود که بیمار مسن تر به نظر برسد.

رعایت بهداشت دهان و دندان با استفاده از اوردنچر بهتر امکان پذیر است.

استفاده از اوردنچر دندان در موارد زیر توصیه نمی شود:

  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان توسط بیمار. ریشه های باقی مانده در دهان باید به خوبی تمیز شوند تا بتوانند پروتز را حمایت کنند.
  • پوسیدگی شدید دندان که باعث تخریب سریع دندان ها می شود.
  • دندان های لق در اثر بیماری لثه. هر دندانی که زیر پروتز قرار دارد باید کاملا ثابت باشد.
  • محل دندان های باقی مانده در دهان مناسب حمایت از پروتز نباشد. تنها در برخی محل ها در می توان از پروتز حمایت کرد.
  • به دلیل پوسیدگی شدید، نمی توان دندان را به شکل مناسب اصلاح کرد.

معایب اوردنچر:

  • همانطور که توضیح داده شد، امکان استفاده از این روش درمانی در برخی افراد وجود ندارد.
  • این گزینه معمولا هزینه های استفاده از پروتز را افزایش خواهد داد.
  • درمان های زیادی باید روی دندان های باقی مانده در دهان انجام گیرد، مانند عصب کشی.

منبع:

dentalcarematters