نوشته‌ها

علل بروز آفت دهان و روش های پیشگیری از آن

آفت دهان ضایعه سفیدی است که روی بافت نرم دهان دیده می شود. اغلب دردناک است اما طی یک تا دو هفته به خودی خود بهبود می یابد. علل بروز آفت دهان عبارتند از:

  • یک آسیب جزئی به دهان در اثر درمان های دندانپزشکی، مسواک زدن خشن، ضربات حاصل از ورزش و تصادف به صورت
  • دهان شویه و خمیردندان حاوی لوریل سولفات سدیم
  • حساسیت غذایی به ویژه به شکلات، قهوه، توت فرنگی، تخم مرغ، آجیل، پنیر و غذاهای تند و یا اسیدی
  • کمبود ویتامین B12، روی، فولات (اسید فولیک) یا آهن
  • پاسخ آلرژیک به باکتری های خاص در دهان
  • هلیکوباکتر پیلوری، همان باکتری که باعث زخم معده می شود
  • تغییرات هورمونی در طول قاعدگی
  • استرس عاطفی

سایر علل بروز آفت دهان:

دیگر علل بروز آفت دهان شامل ابتلا به شرایط خاص و بیماری هایی زیر می گردد:

  • بیماری سلیاک، یک اختلال جدی روده ای ناشی از حساسیت به گلوتن
  • بیماری های التهابی روده مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
  • بیماری بهجت، یک بیماری نادر که موجب التهاب در سراسر بدن، از جمله دهان می شود
  • سیستم ایمنی معیوب که به جای پاتوژن ها به سلول های سالم حمله می کند
  • اچ آی وی/ایدز، که سیستم ایمنی را سرکوب می کند

پیشگیری:

علل بروز آفت دهان اغلب غیر قابل اجتناب هستند، اما با رعایت موارد زیر می توانید شدت تکرار عارضه را کاهش دهید:

مواد غذایی:

سعی کنید از غذاهایی که باعث تحریک بافت دهان می شود اجتناب کنید. این مواد می تواند شامل آجیل ها، چیپس، سبزیجات، ادویه جات خاص، غذاهای شور و میوه های اسیدی مانند آناناس، گریپ فروت و پرتقال باشد.

غذاهای سالم را انتخاب کنید. برای جلوگیری از کمبود مواد مغذی، مقدار زیادی میوه، سبزیجات و دانه های سالم بخورید.

عادات بهداشت دهان و دندان را دنبال کنید. مسواک زدن منظم پس از هر وعده غذایی و یکبار در روز، می تواند دهان را تمیز کند. برای پیشگیری از تحریک بافت از برس نرم برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید. از خمیر دندان و دهان شویه حاوی لوریل سولفات سدیم اجتناب کنید.

از دهان خود محافظت کنید اگر بریس یا لوازم دندانپزشکی دیگری در دهان خود دارید، از دندانپزشک بخواهید آن را اصلاح کند. از واکس مخصوص نیز برای پوشش لبه های تیز بریس می توانید استفاده کنید.

استرس خود را کاهش دهید. به نظر می رسد استرس و آفت دهان با هم مرتبط هستند. برای کاهش استرس خود تکنیک های کاهش اضطراب مانند مدیتیشن و یوگا را فرا بگیرید.

منبع:

mayoclinic

جویدن غذا: اولین گام در سلامت دندان و بدن

جویدن غذا اهمیت زیادی دارد زیرا اولین گام در روند هضم است. نحوه و مقدار جویدن تاثیر مهمی در سلامت شما دارد. این امر سلامت دندان ها و حتی کل بدن را شامل می شود.

اهمیت جویدن غذا:

جذب مواد مغذی بیشتر از غذا:

جویدن مواد غذایی بزرگ را به تکه های کوچک تر تبدیل می کند که این کار هضم را آسان تر می کند. در نتیجه جذب مواد غذایی در هنگام عبور از روده راحت تر می شود.

حفظ وزن مناسب:

هر چه بیشتر بجوید، مدت زمان بیشتری را صرف خوردن غذا خواهید کرد. آهسته غذا خوردن باعث می شود کمتر غذا بخورید و از افزایش وزن شما جلوگیری می کند. برای مغز حدود ۲۰ دقیقه طول می کشد که متوجه شود شکم پر شده است. تحقیقات نشان می دهد افرادی که آهسته غذا می خورند احساس پری بیشتری می کنند. در عین حال، ۱۰ درصد کالری کمتری مصرف می کنند.

تماس بیشتر با بزاق:

بزاق حاوی آنزیم های هاضمه است. بنابراین هر چه بیشتر بجوید، آنزیم ها زمان بیشتری برای کار دارند. وجود آنزیم ها هضم را آسان تر می کند.

هضم بهتر:

جویدن غذا، پیش هضم مواد غذایی است. هضم کار بسیار سنگینی برای بدن است و به انرژی زیادی نیاز دارد. صحیح جویدن باعث می شود که معده و روده بهتر کار کنند و غذا سریع تر هضم شود.

اهمیت آن برای دندان:

جویدن برای استخوان های نگه دارنده دندان مانند ورزش است و آنها را قوی نگه می دارد. بزاقی که در طول جویدن مواد غذایی ترشح می شود برای تمیز کردن بقایای مواد غذایی از بین دندان ها مفید است. بدین ترتیب تجمع پلاک و باکتری در دهان کاهش می یابد. در عین حال، ترشح بزاق به خنثی شدن محیط اسیدی دهان کمک می کند. برخی مواد غذایی محیط دهان را اسیدی می کنند و موجب فرسایش مینای دندان می شوند. بزاق دهان می تواند pH دهان را به سطح مطلوب بازگرداند.

لذت بردن از طعم:

اگر غذا را سریع بجوید، مزه آن را به طور کامل حس نخواهید کرد. زمانی که غذا را کامل بجوید، جوانه های چشنده غذا زمان کافی برای مزه کردن و ارسال سیگنال پیدا خواهند کرد.

صحیح جویدن:

جویدن غذا در هر فرد متفاوت است. تعداد مشخصی برای جویدن وجود ندارد زیرا این امر به نوع غذا بستگی دارد. به طور کلی باید با تکه های کوچک غذا شروع کنید. غذا را به آرامی بجوید. غذا را تا زمانی بجوید که کاملا شکل بافت خود را از دست بدهد. پیش از خوردن یک تکه دیگر، تکه قبلی را کاملا قورت دهید.

منبع:

articles.mercola

تاثیر کلر استخر بر دندان: فرسایش مینای دندان

کلر یک عامل ضد میکروبی است که در آب آشامیدنی و استخرهای شنا به کار می رود تا باکتری های مضر کشته شوند. اگر چه کلر به عنوان یک ماده شیمیایی ضد عفونی کننده لازم است، اما تاثیر کلر استخر بر دندان موجب نگرانی شده است.

میزان کلری که در آب شهری افزوده می شود آن قدر نیست که موجب نگرانی برای ایجاد مشکلات دندان شود. اما غوطه ور شدن در جکوزی های خانگی و شنا کردن در استخرهای محلی می تواند دندان را در معرض موادی قرار دهد که ممکن است برای مینای دندان مضر باشند.

تاثیر کلر استخر بر دندان:

در استخرهایی که میزان کلر بالایی دارند، سطوح pH به قدری است که می تواند موجب فرسایش مینای دندان شود چرا که آب در طول جلسه شنا وارد دهان شما می شود. در سال های اخیر، شواهد بیشتر و بیشتری نشان دهنده ارتباطی بین کلر نامناسب استخر و آسیب به دندان بوده است.

کالج دندانپزشکی دانشگاه نیویورک در سال ۲۰۱۰، داده هایی را از بیماری جمع آوری کرد که از پنج ماه قبل از حساسیت دندان، لکه های تیره، و از دست رفتن شدید مینای دندان شکایت داشته است. وی که برای افزودن کلر به استخر از یک متخصص کمک نمی گرفت، دچار فرسایش شدید مینای دندان به دلیل pH کمتر از ۷ آب استخر شده بود.

زمانی که مینای دندان از بین می رود، دندان تغییر رنگ می دهد، لبه دندان های پیشین شفاف به نظر می رسد و در مراحل بعدی فرد دچار حساسیت شدید دندان به تغییر دمای مواد غذایی می شود. زمانی که مینای دندان دچار فرسایش، ترک یا شکستگی شود، بدن نمی تواند آن را ترمیم کند.

پرهیز از تاثیر کلر استخر بر دندان:

از آنجا که سطح pH آب با چشم قابل اندازه گیری نیست، از کجا بدانیم که آب برای دندان های ما امن است؟ اصول زیر را رعایت کنید تا تاثیر کلر استخر بر دندان را به حداقل برسانید:

زمانی که می خواهید از استخرهای عمومی استفاده کنید، به لبه ها و نردبان های استخر توجه کنید. آب استخری که بسیار اسیدی باشد، این سطوح را دچار خوردگی می کند. اگر متوجه فرسایش در نقاطی از استخر شدید، آب می تواند همین کار را با دندان شما نیز انجام دهد.

اگر دارای استخر خانگی هستید، هرگز به دلایل اقتصادی به صورت سر خود به آب استخر کلر اضافه نکنید. حداقل هفته ای یک بار pH آب را اندازه گیری کنید و از یک متخصص برای این کار کمک بگیرید.

منبع:

colgate

باکتری های دهان: میکروبیوم انسانی

دهان ما یک اکسیستم کامل وحشی است که پر از موجودات زنده ای است که برای سلامت ما نقش مهمی ایفا می کنند. بهتر است اطلاعات بیشتری از باکتری های دهان داشته باشیم و نقش آنها را در سلامت یا پوسیدگی دندان ها ارزیابی کنیم.

چیزهای غریبه ای که در دهان ما زندگی می کنند:

دانشمندان برای دهان ما یک نام فانتزی انتخاب کرده اند: میکروبیوم دهان انسان. بخش بزرگی از این میکروبیوم پر از باکتری است. یک دهان می تواند محل زندگی بیش از ۶ میلیارد باکتری باشد، که در مقایسه با ۷٫۳ میلیارد انسانی که روی کره زمین زندگی می کنند عدد قابل توجهی است.

انواع باکتری های دهان:

این چند میلیارد باکتری های دهان در دسته های متنوعی زندگی می کنند و هر یک در حال گذران دوره ای عمر خود هستند: تولد، کار کردن، تغذیه، دفع، جفت گیری، و مرگ. بله، همه اینها در این لحظه در دهان شما در حال وقوع است. مانند هر محیط شهری، دهان شما نیز محله های امن و ترسناک دارد. برخی از این جوامع باکتریایی، آسیب رسان هستند و موجب پوسیدگی دندان، التهاب لثه و از دست رفتن دندان می شوند.

یکی از باکتری های دهان که قدرت تخریب بالایی دارد، استرپتوکوک موتانس است که از زنجیره های قند و نشاسته موجود در دهان تغذیه می کند و با اسید تولید شده مینای دندان شما را از بین می برند. این باکتری مسئول اصلی پوسیدگی دندان و دیگر بیماری های دهان و دندان است.

یکی از دیگر باکتری های دهان تحت عنوان پورفیروموناس ژنژیوالیس جز ساکنان معمول دهان نیست بلکه تنها در زمان بیماری لثه تحت عنوان پریودنتیت دیده می شود. در صورتی که این باکتری از دهان اخراج نشود، می تواند بافت لثه و استخوان حامی دندان را از بین ببرد و موجب از دست رفتن دندان شود.

البته در دهان میکروب های مفیدی نیز زندگی می کنند. برای مثال پروبیوتیک ها به سلامت کلی بدن و نیز سلامت دهان و دندان کمک می کنند. دیگر اعضای ۷۰۰ زنجیره متفاوتی که به صورت باقوه در دهان ما زندگی می کنند نه مفید و نه مضر هستند. البته حداقل تا جایی که ما می دانیم این طور است.

برای مراقبت از دهان و دندان خود در برابر باکتری های مضر دهان روزی دو بار مسواک بزنید و حداقل یک بار نخ دندان بکشید. دندان عضوی است که دیگر به صورت طبیعی در دهان شما رشد نخواهد کرد. بنابراین مراقب این عضو ارزشمند خود باشید.

منبع:

dentalplans

دندانپزشکی پیشگیرانه: بهداشت دهان و دندان

دندانپزشکی پیشگیرانه به روش مراقبت از دندان ها برای حفظ سلامت آنها گفته می شود. این کار به پیشگیری از بروز حفره، بیماری لثه، فرسایش مینای دندان و سایر مشکلات دهان و دندان کمک می کند.

دندانپزشکی پیشگیرانه اشکال مختلفی دارد که شامل مسواک زدن به صورت روزانه و جرم گیری می شود. برای حفظ سلامت دندان ها در حالت ایده آل، توصیه می شود که هر شش ماه به مطب دندانپزشک مراجعه کنید. این کار به حفظ استحکام، سلامت و سفیدی دندان ها کمک می کند.

مسواک زدن روزانه دندان:

مهمترین بخش دندانپزشکی پیشگیرانه این است که به صورت روزانه دندان های خود را با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنید. مسواک خود را نیز سه تا چهار بار در سال تعویض کنید.

زبان خود را نیز مسواک بزنید. این کار به پیشگیری از تجمع باکتری ها و تازگی نفس شما کمک می کند.

نخ دندان:

نخ دندان نیز به صورت روزانه توصیه می شود. این کار به تمیز کردن فواصل بین دندان ها کمک می کند. اگر در حال طی درمان ارتودنسی هستید، می توانید از نخ دندان های مخصوص برای تمیز کردن دندان های خود استفاده کنید.

معاینات دندانپزشکی:

شما باید حداقل سالی یک بار برای معاینه دندان و لثه های خود به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر ریسک ابتلا به بیماری های لثه در شما بالاتر است باید به دفعات بیشتری به دندانپزشک مراجعه کنید. برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های لثه و دندان، بهتر است سالی یک بار جرم گیری کنید.

برخی از بیمه ها درمان های دندانپزشکی را پوشش می دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر با شرکت های بیمه صحبت کنید.

خوردن یک رژیم غذایی متعادل:

مصرف یک رژیم غذایی متعادل به تامین ویتامین ها و پروتئین های مورد نیاز بدن کمک می کند. مصرف شکر و نوشیدنی های گازدار را محدود کنید و در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید.

ویتامین ها نیز برای سلامت دندان های شما ضروری هستند. سعی کنید رژیم غذایی خود را متنوع کنید.

دندانپزشکی پیشگیرانه چه کاری انجام می دهد:

دندانپزشکی پیشگیرانه از شروع بیماری های دهان و دندان جلوگیری می کند. اگر این کار به درستی انجام گیرد از مشکلات زیر پیشگیری می شود:

چه کسانی از این روش منفعت می برند؟

هر کسی می تواند از دندانپزشکی پیشگیرانه سود ببرد. منافع این کار در کودکان به ویژه مشاهده می شود زیرا باعث تقویت عادت بهداشت دهان و دندان در آنها و استحکام دندان ها می شود. سیلانت و فلورایدتراپی از درمان های رایج در این شاخه از دندانپزشکی است که برای کودکان انجام می شود.

بهداشت دهان و دندان با سلامت کل بدن شما در ارتباط است. حفظ تمیزی دهان به حفظ سلامت بدن کمک می کند.

مزایای دندانپزشکی پیشگیرانه چیست؟

با استفاده از این روش و رعایت بهداشت دهان و دندان می توانید از ابتلا به بیماری های دهان و دندان در مراحل اولیه پیشگیری کنید و هزینه های خود را تا حد زیادی کاهش دهید. در عین حال، ریسک ابتلا یا تشدید بیماری های ثانویه را نیز کاهش می دهید. بیماری های زیر تا حد زیادی با بهداشت دهان و دندان در ارتباط است:

  • دیابت
  • بیماری های قلبی
  • پوکی استخوان
  • بیماری های تنفسی
  • سرطان

منبع:

healthline

عفونت غدد بزاقی: علل، علائم، درمان و پیشگیری

عفونت غدد بزاقی هنگامی اتفاق می افتد که یک عفونت باکتریایی یا ویروسی بر غده یا مجرای بزاقی اثر می گذارد. عفونت ممکن است باعث کاهش جریان بزاق شود که می تواند به دلیل انسداد یا التهاب مجاری بزاق باشد.

بزاق به هضم و تجزیه غذا و حفظ تمیزی دهان کمک می کند. باکتری ها و ذرات مواد غذایی را از بین می برد و به کنترل میزان باکتری های خوب و بد در دهان کمک می کند.

علل عفونت غدد بزاقی:

عفونت غدد بزاقی به طور معمول توسط یک عفونت باکتریایی ایجاد می شود. استافیلوکوک اورئوس شایع ترین علت عفونت است. سایر علل عبارتند از:

  • هموفیلوس آنفولانزا
  • استرپتوکوک پیوژنز
  • اشرشیا کولی

این عفونت ها باعث انسداد یا التهاب مجاری غدد بزاق می شوند. ویروس ها و سایر بیماری ها نیز می توانند تولید بزاق را کاهش دهند، از جمله:

  • اوریون، یک عفونت ویروسی مسری است که در میان کودکان که ایمن نشده اند، رایج است
  • اچ آی وی
  • آنفلوانزای A و انواع پارا انفلوانزا I و II
  • هرپس
  • مجرای بزاق که توسط موکوس مسدود شده است
  • تومور
  • سندرم شوگرن، یک بیماری خودایمنی که باعث خشکی دهان می شود
  • کمبود آب
  • سوء تغذیه
  • درمان سرطان سر و گردن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان

عوامل خطر:

عوامل زیر می توانند باعث افزایش حساسیت به عفونت غدد بزاقی شوند:

  • بیش از ۶۵ سال سن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان
  • عدم ایمنی در برابر اوریون

عوارض مزمن زیر نیز می تواند خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد:

  • اچ آی وی
  • ایدز
  • سندرم شوگرن
  • دیابت
  • سوء تغذیه
  • مشروبات الکلی
  • سندرم خشک شدن دهان

علائم:

علائم زیر ممکن است نشان دهنده ابتلا به این عفونت است. برای تشخیص دقیق باید با پزشک خود مشورت کنید. علائم عبارتند از:

  • مایع غلیظ در دهان
  • ناتوانی در باز کردن دهان
  • ناراحتی یا درد هنگام باز کردن دهان یا خوردن غذا
  • خلط در دهان
  • خشکی دهان
  • درد در دهان و صورت
  • قرمزی یا تورم نزدیک گوش، زیر فک، یا در انتهای دهان
  • تورم صورت یا گردن
  • علائم عفونت، مانند تب و یا لرز

درمان:

درمان به شدت عفونت، علت اصلی، و هر گونه نشانه های اضافی مانند تورم و درد بستگی دارد. آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت باکتریایی، درد یا تب استفاده می شوند. برای تخلیه آبسه، از آسپیراسیون سوزنی استفاده می شود.

درمان های خانگی شامل موارد زیر است:

  • نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب مخلوط با لیمو برای تحریک بزاق
  • ماساژ غده آسیب دیده
  • استفاده از کمپرس گرم
  • شستشوی دهان با آب نمک گرم
  • مکیدن لیمو ترش یا آب نبات لیمویی بدون قند برای تحریک جریان بزاق و کاهش تورم

اکثر موارد عفونت های غدد بزاقی نیازی به جراحی ندارند. با این حال، جراحی ممکن است در موارد عفونت مزمن یا تکراری ضروری باشد.

پیشگیری:

هیچ راهی برای پیشگیری از عفونت غدد بزاقی وجود ندارد. بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به عفونت نوشیدن مقدار زیادی مایعات و رعایت بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

منبع:

healthline

هیپو کلسیفیکاسیون دندان: تضعیف مینای دندان

اگر دندان های شما نشانه هایی از لکه های سفید روی خود دارد، ممکن است به هیپو کلسیفیکاسیون دندان دچار شده باشید. لکه های سفید زمانی پیدا می شوند که شرایط اسیدی دهان کلسیم موجود در مینای دندان را حل کرده باشد و باعث از بین رفتن آن شده باشد. دیگر علت سطح پایین کلسیم در مینای دندان می تواند بیماری ژنتیکی املوژنز ایمپرفکتا باشد.

شرایط ارثی:

املوژنز ایمپرفکتا یک بیماری ارثی است که دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ضعیف شدن مینای دندان می شود. مینای دندان به صورت طبیعی در دندان های شیری و دائمی رشد نمی کند. مینا نرم است و به راحتی از بین می رود و تنها ممکن است لایه نازکی روی عاج دندان باشد. برآوردها نشان می دهند که حدود یک در هر ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ کودک آمریکایی به املوژنز ایمپرفکتا مبتلا هستند.

از دست دادن کلسیم:

اسیدهای تولید شده از باکتری ها یا غذاها و نوشیدنی های اسیدی کلسیم موجود در مینای دندان را می شکنند. از دست رفتن مواد معدنی موجود در دندان اولین گام به سوی پوسیدگی دندان است.

کلسیم به تقویت دندان ها کمک می کند و زمانی که از دست برود، دندان در آن ناحیه ضعیف تر می شود. اولین نشانه از دست رفتن کلسیم در دندان لکه های سفیدی است که در اثر تغییر ساختار مینای دندان روی آن دیده می شود. مینای هیپو کلسیفه شده گچی تر از مینای دندان سالم است. زمانی که هیپو کلسیفیکاسیون دندان درمان نشود، از دست رفتن کلسیم ادامه می یابد، مینا فرو می پاشد و دندان دچار پوسیدگی می شود. بهداشت ضعیف دهان و دندان اغلب مسئول از دست رفتن مواد معدنی در مینای دندان است.

درمان هیپو کلسیفیکاسیون دندان:

پیدا کردن علت هیپو کلسیفیکاسیون دندان می تواند راهنمای خوبی برای درمان صحیح باشد. زمانی که از دست رفتن کلسیم به دلیل حمله اسیدی باشد، مینای دندان به درمان با خمیر دندان، کرم یا فلورایدتراپی پاسخ خواهد داد و از تخریب بیشتر مینای دندان و پیشروی پوسیدگی جلوگیری می شود. بیماران می توانند با دو بار مسواک زدن با خمیردندان مخصوص به تقویت کلسیم طبیعی دندان کمک کنند و از پیشروی تخریب مینا به پوسیدگی جلوگیری کند.

در بیماران مبتلا به املوژنز ایمپرفکتا، هیپو کلسیفیکاسیون دندان را نمی توان درمان کرد اما دندانپزشک می تواند جایگزین های مصنوعی برای مینای ناسالم فراهم کند. تاج یا روکش کامل یا دندان های مصنوعی تخصصی می توانند عاج دندان را پوشش دهند و از پوسیدگی پیشگیری کنند. استفاده از این روکش ها حساسیت دندان را از بین می برند.

مینای دندان بهترین حفاظ برای دندان است و از دست دادن کلسیم سیگنالی است که دندان ضعیف تر شده است. اگر دندانپزشک بتواند مشکل را هر چه زودتر تشخیص دهد، می تواند از پیشروی آن به یک عارضه جدی تر پیشگیری کند. اگر متوجه لکه های سفیدی روی دندان خود شدید، برای معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

colgate

طعم فلز در دهان: علل ایجاد اختلال و راه های پیشگیری

طعم فلز در دهان اختلالی است که در پزشکی از آن با اصطلاح paraguusia یاد می شود. این طعم ناخوشایند ممکن است ناگهانی بروز کند یا در طول دوره ای طولانی بیمار را درگیر کند.

علل احساس طعم فلز در دهان:

بروز این طعم در دهان علل زیادی می تواند داشته باشد.

داروها:

تغییر طعم دهان از عوارض جانبی برخی داروهاست. این داروها می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آنتی بیوتیک ها مانند کلاریترومایسین (Biaxin) یا مترونیدازول (Flagyl)
  • داروهای فشار خون مانند کاپتوپریل
  • داروهای گلوکوم مانند متزل امید (Neptazane)
  • داروهای پوکی استخوان

شیمی درمانی و پرتودرمانی:

به گفته انجمن سرطان آمریکا، برخی روش های شیمی درمانی و پرتو درمانی می توانند باعث بروز طعم فلز در دهان بیمار شوند. مطالعات نشان می دهند که مصرف برخی مکمل ها و ویتامین ها مانند ویتامین D یا زینک می تواند از این تغییر طعم در این دسته از بیماران پیشگیری کند.

مشکلات سینوس:

حس چشایی شما به شدت با حس بویایی شما در ارتباط است. زمانی که حس بویایی شما دچار اختلال می شود بر حس چشایی نیز تاثیر می گذارد. سینوس ها می توانند از علل تغییر طعم در دهان باشند. برخی از مسائل مربوط به سینوس که در این مسئله دخیل هستند عبارتند از:

  • آلرژی ها
  • سرماخوردگی معمولی
  • عفونت سینوس
  • دیگر عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی

اختلالات سیستم عصبی مرکزی (CNS):

سیستم عصبی مرکزی شما به سایر قسمت های بدن پیام می دهد که شامل پیام های چشایی نیز می شود. یک اختلال یا وارد شدن یک آسیب مانند سکته مغزی یا فلج بل می تواند این پیام ها را مختل کند.

بارداری:

برای زنان باردار به خصوص در اوایل بارداری احساس طعم فلز در دهان را گزارش کرده اند. علت این امر کاملا مشخص نیست اما می تواند به دلیل تغییرات هورمونی به وجود آید. برخی دیگر علت این عارضه را به حساسیت بیشتر حس بویایی در دوره بارداری ارتباط می دهند.

حساسیت غذایی:

بروز طعم فلز در دهان می تواند نشانه یک حساسیت غذایی باشد. اگر این احساس را پس از مصرف ماده خاصی دارید، حتما به آن آلرژی دارید. در این شرایط به پزشک مراجعه کنید.

جراحی گوش میانی:

جراحی گوش میانی اغلب به دلیل عفونت شدید آن انجام می شود. گاهی اوقات، chorda tympani، ساختاری نزدیک به گوش داخلی که مسئولیت کنترل طعم در دو سوم انتهایی زبان را در اختیار دارد، ممکن است آسیب ببیند. این امر می تواند موجب تغییر طعم در دهان بیمار شود.

بهداشت دهان و دندان:

بهداشت ضعیف دهان و دندان می تواند باعث اختلال قوای چشایی شود. جرم گیری مرتب دندان ها و پر کردن حفره های دندان در می تواند این عارضه را درمان کند.

پیشگیری:

احساس طعم فلز در دهان زمانی از بین می رود که عامل آن درمان شده باشد. در صورتی که این عارضه مزمن شده است، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک معمولا ابتدا شما را به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می دهد. پزشک با استفاده از آزمایشات مختلف می تواند علت را شناسایی کند و برای درمان شما اقدامات لازم را انجام دهد.

در صورتی که به وجود مسائل دندانپزشکی در دهان خود به عنوان علت این عارضه مشکوک هستید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن دو بار در روز، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهان شویه می تواند تا حد زیادی مشکل شما را حل کند.

منبع:

healthline

خشکی دهان: دندانپزشک می تواند به شما کمک کند

خشکی دهان می تواند ناراحت کننده باشد و کمبود بزاق دهان می تواند موجب تکثیر باکتری های دهان شود. برای درمان به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا برای دریافت درمان مناسب یا درمان های ترکیبی به شما کمک کند.

چرا خشکی دهان باید درمان شود؟

خشکی دهان به دلیل عدم وجود بزاق دهان می تواند دردناک باشد. اغلب احساس بد در دهان، مانع تمایل فرد به حرف زدن، خوردن و آشامیدن می شود. درمان با هدف بهبود کیفیت زندگی بیمار انجام می شود.

فقدان بزاق دندان ها را نیز از محلول غنی از مواد معدنی برای پاکسازی و محافظت از آنها محروم می کند. این امر بیمار را مستعد تشکیل بیش از حد پلاک می کند. درمانی که دندانپزشک ارائه می دهد می تواند میزان رطوبت دهان را افزایش دهد تا از تجمع پلاک و ابتلا به جینجیویت پیشگیری شود.

چرا مراجعه به دندانپزشک راه حل ارزشمندی است؟

به احتمال زیاد پیش از این برای معاینه به دندانپزشک مراجعه کرده اید و او با سابقه پزشکی شما آشنایی دارد. پرونده پزشکی شما به دندانپزشک در تعیین علت خشکی دهان و ارائه راه حل مناسب کمک می کند.

سوالات رایج:

برای ارائه درمان مناسب دندانپزشک سوالات زیر را از شما خواهد پردسید:

آیا دارو مصرف می کنید؟

به گفته انجمن دندانپزشکی آمریکا، بیش از ۵۰۰ داروی نسخه ای و بدون نسخه موجب بروز خشکی دهان می شوند. این داروها طیفی از آنتی هیستامین ها تا داروهای فشار خون و مسکن را تشکیل می دهند.

آیا سندرم شوگرن یا سایر اختلالات خود ایمنی سیستمیک دارید؟

دهان خشک یکی از مهم ترین علائم سندرم شوگرن است که به غدد بزاقی بیمار حمله می کند.

آیا تحت پرتودرمانی قرار دارید؟

بیمارنای که تحت پرتودرمانی برای سرطان سر و گردن قرار می گیرند اغلب به دلیل آسیب به غدد بزاقی دچار خشکی دهان می شوند.

آیا سیگار می کشید؟

بسیاری از افراد سیگاری دهان خشکی دارند. تمام محصولات توتون و تنباکو شما را مستعد ابتلا به این عارضه می کنند.

بر اساس علت شناسایی شده، دندانپزشک روش درمان را به شما پیشنهاد می کند.

درمان های خانگی:

حذف برخی مواد غذایی:

ممکن است دندانپزشک در ابتدای امر پیشنهاد کند از مصرف مواد غذایی شیرین، قهوه، چایی و دیگر نوشیدنی های کافئین دار که موجب خشکی دهان می شوند و همچنین الکل به دلیل تاثیر مشابه دوری کنید.

نوشیدن با نی:

این راه حل زمانی ارائه می شود که با بلع نوشیدنی ها مشکل داشته باشید.

افزایش مصرف آب:

در طول روز دائما آب بنوشید تا دهانتان مرطوب شود.

مراجعه به پزشک برای تعویض داروها:

برای بررسی امکان تغییر داروها یا دوز آنها باید به پزشک مربوطه مراجعه کنید تا از خشکی دهان نجات پیدا کنید.

محصولات دندانپزشکی:

برخی محصولات بهداشتی دهان و دندان به رفع این عارضه کمک می کنند که دندانپزشک در این مورد می تواند به شما کمک کند.

ژل خشکی دهان:

این ژل باعث راحتی از درد و ناراحتی می شود.

خمیردندان:

برخی برندها مخصوص افراد مبتلا به خشکی دهان ساخته شده اند. با استفاده از این نوع خمیردندان به خصوص پیش از خواب می توانید تا حد زیادی مشکل خود را حل کنید.

منبع:

colgate

عوارض جانبی درست مسواک نزدن

مسواک زدن برای سلامت دندان ضروری است. صحیح مسواک زدن به رفع پلاک از روی دندان، پیشگیری از ایجاد تارتار و بیماری های لثه کمک می کند. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که حداقل روزی دو بار مسواک بزنید. با این حال اگر این کار را به روش صحیح انجام ندهید دچار عوارض جانبی درست مسواک نزدن خواهید شد.

عوارض جانبی درست مسواک نزدن:

خونریزی لثه:

یکی از عوارض جانبی درست مسواک نزدن خونریزی لثه است. زمانی که مسواک را روی لثه و دندان های خود می کشید، برس های آن با لثه در تماس قرار می گیرند. به علاوه گاهی نخ دندان نیز با لثه تماس پیدا می کند. وارد کردن فشار بیش از حد یا جهت نادرست مسواک و نخ دندان می تواند موجب خونریزی لثه شود. ابتلا به بیماری های لثه این مشکل را تشدید می کند. آسیب به لثه مناطقی را در بافت آن باز می کند. در نتیجه لثه نسبت به تجمع باکتری و عفونت حساس می شود. گاهی حتی عفونت باکتریایی در خون جریان می یابد. در صورتی که همیشه پس از مسواک زدن دچار خونریزی لثه می شوید به دندانپزشک مراجعه کنید.

تهاجم باکتریایی:

دهان شما پر از باکتری های مضر است. از سوی دیگر نگهداری نادرست مسواک نیز آن را مملو از باکتری و قارچ می کند. این موارد در کنار ابتلا به بیماری پریودنتیت می تواند شرایط خطرناکی را برای فرد رقم بزند. پریودنتیت باعث می شود که لثه ها تحلیل بروند. در نتیجه تمیز کردن دهان با یک مسواک کثیف باعث ورود باکتری به جریان خون می شود که به یک عفونت جدی می انجامد. برخی از باکتری ها حتی ممکن است به ریه یا قلب نیز حمله کنند. مسواک خود را به خوبی تمیز کنید و آن را در معرض جریان هوا قرار دهید تا خشک شود. هر دو تا سه ماه یکبار نیز آن را تعویض کنید. اگر دچار بیماری پریودنتیت هستید، برای درمان هرچه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. در این شرایط مسواک زدن می تواند بیماری شما را تشدید کند.

زخم باز:

یکی از دیگر عوارض جانبی درست مسواک نزدن ابتلا به زخم های باز یا آفت دهان است. زمانی که خیلی محکم مسواک می زنید به لثه و بافت دهان آسیب زده و باعث ابتلا به زخم باز می شود. این عارضه در کودکان و سالمندان رایج تر است زیرا پوست آنان شکننده تر است. این زخم ها دردناک هستند و خوردن، نوشیدن و جویدن مواد غذایی را دشوار می کنند. مسواک زدن به مدت طولانی تر بهتر از محکم تر مسواک زدن است. برای پیشگیری از زخم باز در لثه و دهان همواره مسواک هایی با برس نرم بخرید. استفاده از این نوع مسواک به خصوص برای کودکان اهمیت بیشتری دارد.

منبع:

livestrong