نوشته‌ها

پری کورونیت یا عفونت اطراف بافت دندان عقل چیست؟

دندان عقل، یا مولار سوم، همیشه صاف و مستقیم وارد فضای دهان نمی شود. گاهی اوقات بخشی از دندان بیرون می زند و بخشی از آن زیر فلپی از بافت لثه پوشیده می شود. این اتفاق بیشتر در مورد دندان عقل فک پایین اتفاق می افتد تا فک بالا. باکتری و باقی مانده مواد غذایی زیر این فلپ گیر می کنند. لثه متورم می شود و دچار التهاب می گردد. به این نوع عفونت پری کورونیت گفته می شود.

علائم پری کورونیت:

علائم پری کورونیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • طعم بد در دهان (این اتفاق اغلب در صورت وجود عفونت رخ می دهد)
  • نفس بد بو
  • درد در ناحیه اطراف دندان های خلفی
  • تورم لثه ها در پشت دندان های خلفی (احتمالا نمی توانید بدون گاز گرفتن بافت لثه چیزی را بجوید)
  • ناتوانی در باز کردن کامل دهان

از کمپرس گرم بر روی صورت خود استفاده نکنید. می توانید از قرقره آب گرم و نمک در دهان استفاده کنید. این کار می تواند کمی تورم را کاهش دهد اما مشکل را حل نمی کند. در اسرع وقت به دندانپزشک مراجعه کنید.

دندانپزشک چه خواهد کرد:

التهاب، یعنی پری کورونیت، تا زمانی که یکی از سه مورد زیر اتفاق بیافتد درمان نخواهد شد:

  • فلپ بافت لثه برداشته شود.
  • دندان عقل کشیده شود.
  • ادامه تاج دندان عقل کاملا بیرون بزند.

در مرحله اول دندانپزشک زیر بافت فلپ لثه را با آب تمیز خواهد کرد. در صورتی که این ناحیه عفونی شده باشد، دندانپزشک آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد.

دندانپزشک خواهد گفت که چگونه این ناحیه را تمیز نگه دارید. این بهترین راه برای پیشگیری از عود مشکل است. هر روز باید مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و دهان خود را چندین بار در روز بشویید. این کارها از تجمع بقایای مواد غذایی در این ناحیه پیشگیری خواهد کرد. اما حتی با رعایت بهداشت دهان و دندان مشکل ممکن است دوباره عود کند.

در صورتی که پری کورونیت عود کند، دندانپزشک شما را به جراح دهان ارجاع خواهد داد و احتمالا برداشتن فلپ بافت لثه پیشنهاد خواهد شد. با این حال، گاهی برداشتن فلپ بافت مشکل را حل نخواهد کرد. در این موارد دندان عقل باید کشیده شود.

هنگامی که دندان عقل کشیده شود به ندرت دوباره دچار این عارضه خواهید شد. در صورتی که مشکل در اثر فشار دندان عقل فک بالا روی بافت لثه دندان فک پایین به وجود آمده باشد، دندان عقل فک بالا کشیده خواهد شد.

در صورتی که دندان عقل شما به صورت ناکامل رشد کرده است و دربافت اطراف آن احساس درد و التهاب دارید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

پیوند بافت لثه: درمانی برای تحلیل لثه

اگر اخیرا دندانپزشک یا پریودنتیست به شما گفته است که به پیوند لثه نیاز دارید، نگران نباشید. نام جراحی لثه بدتر از خودش است. ممکن است برای محافظت از دندان در برابر اثرات مضر تحلیل لثه یا بهبود ظاهر لبخند خود به پیوند بافت لثه نیاز داشته باشید.

تحلیل لثه:

تحلیل لثه فرایندی است که در آن بافت احاطه کننده دندان از اطراف جدا شده و بخش زیادی از دندان و حتی ریشه در معرض محیط دهان قرار می گیرد. این امر می تواند به استخوان حامی دندان آسیب وارد کند. تحلیل لثه مشکلی رایج در دندانپزشکی است؛ این بیماری ۴ تا ۱۲ درصد از بزرگسالان را درگیر می کند و اغلب تا قبل از پیشرفت بیماری فرد متوجه ابتلا به آن نمی شود.

روندی تدریجی:

بسیاری از مردم حتی متوجه تحلیل لثه های خود نمی شوند، زیرا این بیماری روندی تدریجی است. با این حال، با گذشت زمان، قرارگیری ریشه دندان در معرض محیط دندان نه تنها برای ظاهر فرد ناخوشایند است که حساسیت دندان را نیز در هنگام مصرف مواد سرد و گرم افزایش می دهد. در نهایت، در صورت عدم درمان تحلیل لثه، ممکن است فرد دندان های خود را از دست بدهد. برای ترمیم آسیب و پیشگیری از مشکلات جدی پیش آمده در پی آن بهتر است هرچه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

فرآیند پیوند بافت لثه:

به طور معمول پیوند بافت لثه سه نوع دارد. انتخاب روش خاص به نیازهای شما بستگی دارند. روش های پیوند عبارتند از:

پیوند بافت همبندی:

این روش رایج ترین شیوه برای درمان تحلیل لثه است. در طول این عمل، یک فلپ پوست در سقف دهان (کام) بریده می شود و بافتی از زیر فلپ به نام بافت همبند زیر اپیتلیال، برداشته می شود و سپس به بافت لثه اطراف ریشه دندان پیوند داده می شود. پس از پیوند بافت همبند، فلپ به محل خود برگدانده شده و بخیه زده می شود.

پیوند آزاد بافت لثه:

مانند پیوند بافت همبند، پیوند آزاد شامل استفاده از بافت سقف دهان است. اما به جای ایجاد فلپ و برداشتن بافت زیر لایه، مقدار کمی از بافت مستقیما از سقف دهان خارج می شود و سپس به ناحیه ای از لثه که تحت درمان قرار دارد پیوند می شود. این روش اغلب برای افرادی استفاده می شود که بافت لثه آنها نازک است و برای بزرگ شدن لثه به بافت اضافی نیاز دارند.

پیوند پایه دار:

در این روش، به جای گرفتن بافت از کام، بافت مستقیما از لثه در اطراف یا نزدیک دندان معیوب گرفته می شود. فلپ تنها تا حدی بریده می شود، به طوری که لبه ای از آن به بافت لثه متصل می ماند. سپس بافت به محل مورد نظر کشیده شده تا ریشه های در معرض محیط دهان را پوشش دهد. این روش در افرادی قابل استفاده است که دارای بافت کافی در اطراف محل مورد نظر هستند.

گاهی به جای پیوند بافت از دهان بیمار، از پروتئین های تحریک کننده بافت برای تحریک توانایی طبیعی بدن برای رشد استخوان و بافت استفاده می شود. دندانپزشک می تواند به شما بگوید که کدام روش برای شما بهتر است.

منبع

webmd

جراحی فلپ لثه: همه چیز درباره آن

جراحی فلپ لثه نوعی جراحی است که روی لثه انجام می شود. لثه ها از دندان جدا شده و به طور موقت به عقب برگردانده می شوند. این کار به دندانپزشک این امکان را می دهد تا به ریشه دندان و استخوان دسترسی پیدا کند.

مورد استفاده از جراحی فلپ لثه چیست؟

از جراحی فلپ لثه برای درمان بیماری لثه (التهاب لثه) استفاده می شود. ممکن است این جراحی برای افرادی که دچار التهاب متوسط یا پیشرفته لثه شده اند توصیه شود. معمولا در ابتدا درمانی که شامل جراحی نیست انجام می شود. به این کار جرمگیری و روت پلنینگ می گویند. اگر با این درمان عفونت لثه از بین نرود، ممکن است از جراحی فلپ لثه استفاده شود. همچنین ممکن است این جراحی همراه با فرآیند دیگری به نام حراجی استخوان انجام شود.

آماده سازی:

پریودنتیست (متخصص لثه) و یا دستیار دندانپزشک ابتدا تمام پلاک ها و جرم ها (رسوبات دندانی) را از اطراف دندان ها جدا می کند. او از مناسب بودن وضعیت بهداشت دهان شما اطمینان پیدا می کند. پریودنتیست سلامت شما و داروهایی که مصرف می کنید را نیز ارزیابی می کند. این کار برای اطمینان از ایمنی جراحی برای شما اهمیت دارد.

چگونگی انجام این جراحی:

در ابتدا برای بی حس شدن ناحیه موردنظر به شما بی حسی تزریق می شود. سپس پریودنتیست برای جدا کردن لثه ها از دندان از تیغ جراحی استفاده می کند. لثه ها را به شکل یک فلپ بلند کرده یا لایه را به عقب برمی گرداند. این کار به پریودنتیست این امکان را می دهد تا به ریشه ها و استخوان پشتیبان دندان دسترسی مستقیم پیدا کند.

بافت متورم از بین دندان ها و از هر شکافی در استخوان (نقص استخوانی) خارج می شود. سپس پریودنتیست فرآیندی به نام جرم گیری و روت پلنینگ را به منظور پاک کردن پلاک ها و جرم ها انجام می دهد. اگر دچار نقص استخوانی هستید، پریودنتیست می تواند آنها را برطرف کند. این فرآیند جراحی کانتورینگ دوباره استخوان نام دارد. این کار لبه های استخوان را با استفاده از سوهان یا مته چرخان نرم می کند.

در نهایت لثه ها دوباره در سر جای خود در کنار دندان قرار می گیرند و در محل بخیه می شوند. بعضی از پریودنتیست ها از بخیه های قابل جذب استفاده می کنند. بعضی دیگر از بخیه های غیر قابل جذب استفاده می کنند که باید بعد از یک هفته تا ۱۰ روز کشیده شوند. همچنین ممکن است پریودنتیست محل جراحی شده را پانسمان کند. نام این پانسمان ها پانسمان پریودنتال است.

ملاحظات تکمیلی:

ممکن است بعد از عمل، فرد دچار احساس ناراحتی خفیف تا متوسط شود. پریودنتیست برای کنترل این وضعیت می تواند مسکن درد تجویز کند. در بسیاری از افراد حتی مسکن بدون نسخه هم درد را تسکین می دهد.

نکته حائز اهمیت این است که در زمان بهبود محل جراحی تا جایی که امکان دارد دهان را تمیز نگه دارید. این نکته به این معنی است که باید بقیه قسمت های دهان را به صورت معمول مسواک زده و نخ دندان بکشید. اگر ناحیه جراحی شده پانسمان نشده بود، می توانید به آرامی با مسواک پلاک ها را از روی دندان ها بردارید. اغلب اوقات بعد از جراحی لثه دهانشویه های آنتی باکتریال حاوی کلرهگزیدین تجویز می شود. این دهانشویه ها باکتری ها را از بین می برد، رشد پلاک ها را به تأخیر می اندازد و به بهبودی دهان کمک می کند.

ممکن است فرد دچار تورم شود. این وضعیت را می توان با قرار دادن کیسه یخ روی پوست محل جراحی شده کاهش داد. در بعضی موارد ممکن است برای جلوگیری از عفونت داروهای آنتی بیوتیک نیز تجویز شود. حتما آنها را طبق دستورالعمل داده شده مصرف کنید. ممکن است پریودنتیست بخواهد ۷ تا ۱۰ روز بعد از جراحی ناحیه موردنظر را دوباره معاینه کند.

منبع

colgate