نوشته‌ها

مزایای مسواک برقی: سهولت در تمیز کردن دندان

آیا از مسواک برقی استفاده می کنید؟ اگر نه، پس منتظر چی هستید؟ اگر در مورد استفاده از مسواک برقی تردید دارید، این مطلب به کمک شما می آید. با اطلاع از مزایای مسواک برقی بهتر می توانی در این مورد تصمیم گیری کنید.

مزایای مسواک برقی:

مسواک برقی دندان، لثه و زبان شما را سالم و تمیزتر نگه می دارد:

همه ما از کودکی مسواک زدن را فراگرفته ایم. اما با وجود تمام تلاش هایمان، ممکن است کاملا در تمیز کردن دندان ها موفق نبوده باشیم. این امر بدین دلیل است که برس های مسواک های دستی نمی توانند به فضای بین دندان ها برای رفع پلاک و تارتار دسترسی پیدا کنند.

چرخش سر مسواک برقی به دلیل ترکیب حرکت و فشار مساوی از سوی برس ها امکان تمیز کردن نقاط دورتر دندان را فراهم می کند. فشار مساوی از مزایای مسواک برقی است. زیرا این فشار در مسواک های دستی به صورت نامساوی در دو طرف صورت انجام می شود. برای مثال یک فرد راست دست سمت چپ دهان خود را بهتر از سمت راست تمیز می کند.

مسواک برقی امکان تمیز کردن طولانی تر دندان ها را فراهم می کند:

اگر دهان را به چهار بخش تقسیم کنیم، بسیاری از مسواک های برقی بر اساس زمان مساوی برای هر بخش تنظیم شده اند. بنابراین تمیز کردن دندان طولانی تر، دقیق تر و تمیز تر انجام می شود.

کودکان مهمترین ذی نفع در استفاده از مسواک های برقی هستند. بسیاری از کودکان مسواک می زنند، اما نمی توانند به خوبی مواد غذایی را از بین دندان های خود بیرون بکشند. این امر به خصوص در مورد کودکانی که از ارتودنسی استفاده می کنند اهمیت بیشتری پیدا می کند. با استفاده از مسواک برقی می توانید از تمیز بودن دندان های کودک خود مطمئن باشید.

مسواک برقی کار را برای شما انجام می دهد:

برخی از افراد در انجام کارهای دستی دچار اشکال هستند. برای مثال مسواک زدن برای افراد مسن یا دچار درد مچ دست دشوار است. از آنجا که در استفاده از مسواک برقی به حرکت دادن دست نیازی نیست، بنابراین کار برای فرد بسیار راحت تر می شود.

مسواک برقی یک راه عالی برای مبارزه با بیماری های لثه است:

مسواک برقی یک ابزار عالی در مبارزه با بیماری لثه و جینجیویت است. چگونه؟ مسواک برقی بهتر از مسواک دستی به نواحی دشوار دهان دسترسی پیدا می کند. در نتیجه پلاک و باکتری ها باعث التهاب لثه نخواهند شد.

با استفاده از مسواک برقی می توانید با نفس بد بو مبارزه کنید:

نفس بد بو یکی از علائم گیر کردن مواد غذایی و پلاک بین دندان ها و زیر خط لثه است. یک مسواک برقی و نخ دندان در همراهی با هم می توانند در حذف مواد غذایی از دهان و دندان به کمک شما بیایند.

منبع:

bluebackdental

آسیب به لثه: انواع و درمان

آسیب به لثه ممکن است در اثر تصادف، افتادن، آسیب های ورزشی، و سایر تروماها به وجود آید. در عین حال ممکن است در اثر مصرف موادغذایی یا نوشیدنی های بسیار داغ یا سرد، گیر کردن مواد غذایی در لثه و انواع عفونت ها به وجود آید.

انواع آسیب به لثه:

آسیب به بافت نرم:

آسیب به بافت نرم دهان، شامل لب، زبان، لثه و جداره داخلی گونه، ممکن است همراه یا بدون آسیب به دندان باشد. برای ارائه کمک های اولیه، از بیمار بخواهید دهان خود را با آب نمک رقیق شستشو دهد. اگر جسمی خارجی در بافت نرم گیر کرده است، به آرامی سعی کنید آن را با دست بیرون بکشید یا با آب نمک محکم قرقره کنید.

در پی آسیب به بافت نرم، دهان ممکن است پر از خون به نظر برسد اما در اغلب اوقات این امر به دلیل مخلوط شدن خون با بزاق دهان است. اگر در دهان خود زخم باز مشاهده نمودید، می توانید با فشردن یک گاز مرطوب یا تی بگ خیس روی آن جلوی خونریزی را بگیرید. اگر خونریزی پس از ۱۵ دقیقه متوقف نشد، سریعا به اورژانس مراجعه کنید.

در غیر این صورت، برای معاینه دهان و آسیب ظرف شش ساعت به دندانپزشک مراجعه کنید. معاینه ممکن است شامل معاینه چشمی و رادیوگرافی شود. علاوه بر روش های حفظ دندان، درمان آسیب به لثه ممکن است شامل بخیه، داروهای آنتی بیوتیکی و سایر روش های درمانی شود.

جسم خارجی در لثه:

زمانی که جسمی خارجی در لثه یا فضای بین دندان و لثه گیر می کند، ممکن است بیمار دچار التهاب یا عفونت شود. تکه های پاپ کورن یا خلال دندان از این جمله هستند. اگر چیزی بین دندان و لثه شما گیر کرده است، ابتدا سعی کنید با فشار دادن نخ دندان به دندان مجاور، جسم را جدا کنید. همچنین می توانید این کار را با خلال دندان انجام دهید اما در اعمال فشار دقت کنید. در غیر این صورت ممکن است جسم عمیق تر فرو رود و مشکل جدی تر شود. در صورتی که قادر به بیرون کشیدن جسم خارجی نبودید، برای پیشگیری از عفونت به دندانپزشک مراجعه کنید.

عفونت لثه (آبسه پریودنتال):

آبسه لثه (عفونت لثه یا جوش لثه) یک کیسه پر از چرک است که می تواند موجب بروز درد شدید تا متوسط شود. عفونت ممکن است در اثر گیر کردن جسم خارجی در خط لثه یا یک بیماری درمان نشده لثه ایجاد شده باشد. آبسه لثه می تواند باعث درد و ناراحتی بیمار شود. سایر علائم عبارتند از التهاب، حساسیت، تورم و گاهی تب. گاهی اوقات نیز بیمار دچار نفس بد بو و طعم بد در دهان می شود. برای پیشگیری از تحلیل استخوان و از دست رفتن استخوان، بیماری و آبسه لثه باید سریعا درمان شود.

منبع:

dentalplans

جراحی سینوس لیفت: افزایش تراکم فک

ایمپلنت یکی از روش های محبوب جایگزینی دندان های از دست رفته است. اما امکان انجام این روش در همه افراد وجود ندارد. یکی از دلایل شکست جراحی در برخی بیماران، فقدان استخوان کافی در ناحیه انتهایی دهان است. در این صورت تنها راه استفاده از ایمپلنت، روشی به نام جراحی سینوس لیفت است که با هدف افزایش ضخامت استخوان فک بالا انجام می شود.

جراحی سینوس لیفت چگونه انجام می شود؟

تکنیک خاصی که دندانپزشک برای انجام جراحی به کار می گیرد در هر فرد متفاوت است. اما به صورت روتین جراحی به شکل زیر انجام می شود:

جراح در قسمت گونه در جایی که قرار است ایمپلنت قرار گیرد برشی در بافت لثه می دهد. پس از ایجاد برش، جراح بافت لثه را برمی گردارند و به سطح استخوان در زیر آن دسترسی می یابد.

استخوان به نحوی برش داده می شود که به شکل یک در متحرک تبدیل شود. سپس این بخش متحرک استخوان به آرامی به سمت بالا و درون حفره سینوسی فشار داده می شود.

این حرکت در استخوان باعث می شود که غشا سینوسی همراه با آن حرکت کرده و به محل جدید و بالاتری منتقل شود.

سپس فضای خالی زیر آن با مواد پیوند استخوان پر می شود تا استخوان جدید برای قرارگیری ایمپلنت در این ناحیه به وجود آید.

پس از منتقل شدن مواد پیوند استخوان به محل مورد نظر، فلپ بافت لثه به جای خود بازگردانده شده و زخم بسته می شود.

در برخی بیماران، پس از انجام جراحی سینوس لیفت در همان جلسه امکان قرار دادن ایمپلنت نیز وجود دارد. با این حال در بیشتر موارد دندانپزشک زمانی بین چهار تا نه ماه را برای بهبودی بافت استخوان و لثه پیش از قرارگیری ایمپلنت در نظر می گیرد. این دوره زمانی بسته به نوع مواد پیوند استخوان مورد استفاده در هر فرد متفاوت است.

مواد پیوند مورد استفاده:

برای انجام جراحی سینوس لیفت از مواد پیوند استخوان متفاوتی استفاده می شود. این روش ها عبارتند از:

در برخی موارد از استخوان خود بیمار استفاده می شود. این استخوان از محل دیگری در دهان یا یکی از استخوان های بدن مانند استخوان تیبیا یا لگن گرفته می شود.

در برخی موارد از استخوان یک جسد انسانی یا گونه ای دیگر (به عنوان مثال گاو) استفاده می شود که در این صورت باید از بانک پیوند بافت خریداری شود.

جایگزین دیگری برای انجام جراحی سینوس لیفت استفاده از مواد پیوند مصنوعی مانند هیدروکسی آپاتیت است.

انتخاب نوع روش جراحی و مواد پیوند به شرایط شما و تشخیص دندانپزشک و جراح بستگی دارد.

منبع:

animated-teeth

سینوس لیفت: تراکم استخوان فک برای ایمپلنت

سینوس لیفت روشی برای پیوند استخوان است که زمانی به کار می رود که بیمار در فک بالا دارای استخوان مورد نیاز برای قرارگیری ایمپلنت به جای دندان های مولار نباشد. در اثر فقدان استخوان کافی در فک، قرارگیری ایمپلنت ناممکن می شود.

این روش پیش از جراحی ایمپلنت، در برخی از بیمارانی انجام می شود که فاقد تراکم کافی در استخوان فک هستند و به آن زمان کافی برای بهبودی استخوان داده می شود. اما در برخی بیماران هر دو روش به صورت همزمان انجام می شود.

با وجودی که این روش غیر معمول نیست، اما همه افراد به این روش نیاز نخواهند داشت.

دلایل فقدان تراکم استخوان فک:

دلایل متعددی برای فقدان تراکم کافی استخوان در فک بالا ممکن است وجود داشته باشد:

تراکم استخوان فک ممکن است به دلیل سابقه جراحی مانند سابقه کشیدن دندان یا تاثیر بیماری پریودنتال از بین رفته باشد. در برخی موارد بیمار دچار دندان نهفته می شود. جراحی و کشیدن این نوع دندان می تواند دشوار باشد. گاهی در اثر ترومای وارد شده استخوان تحلیل می رود. بیماری پریودنتال از بافت لثه شروع می شود و در صورت عدم درمان به استخوان پیشروی می کند.

دیگر دلیل نیاز به انجام سینوس لیفت می تواند سایز و شکل سینوس ماگزیلاری باشد. در برخی افراد اندازه این سینوس نسبت به اندازه فک بالا نسبتا بزرگ تر است. در نتیجه بیمار دارای ضخامت کافی در استخوان فک خود نیست. این امر قرارگیری ایمپلنت در فک را با شکست رو به رو می کند.

دیگر دلیل کاهش تراکم استخوان فک، نبود طولانی مدت ریشه دندان در فک است. در صورتی که دندان های فک بالای شما مدتها پیش افتاده باشند، احتمالا در حال حاضر حجم زیادی از استخوان فک شما توسط بدن جذب شده است.

روش سینوس لیفت چگونه انجام می شود؟

در این روش بخشی از سینوس ماگزیلاری به عقب رانده شده و فضای کف آن با مواد پیوند استخوان پر می شود. سپس بیمار بین چهار تا نه ماه باید در انتظار بماند تا مواد با استخوان طبیعی فک پیوند خورده و استحکام کافی برای قرارگیری ایمپلنت را پیدا کنند. زمانی که مواد پیوند با استخوان طبیعی متصل شوند، استخوان دارای ضخامت کافی برای نگه داشتن ایمپلنت خواهد بود.

برای تعیین احتمال نیاز به انجام این روش در بیمار از رادیوگرافی و اسکن مخصوص استفاده می شود. در صورتی که دندانپزشک تشخیص دهد که شما برای دریافت ایمپلنت آماده نیستید، برای انجام سینوس لیفت شما را به جراح دهان و فک یا پریودنتیست ارجاع خواهد داد.

منبع:

animated-teeth

خوابیدن با دندان مصنوعی: عوارض نامطلوب

یکی از سوالات رایج بیمارانی که از پروتز استفاده می کنند دلیل ممنوعیت خوابیدن با دندان مصنوعی است. دندان مصنوعی مزایای بسیاری برای بیمارانی دارد که دندان های خود را از دست داده اند اما عدم استفاده صحیح از آن با معایب و مضراتی نیز همراه است.

معایب خوابیدن با دندان مصنوعی:

دندان مصنوعی روی لبه لثه فشار می آورد و در نتیجه این فشار به لبه های استخوانی زیر آن نیز منتقل می شود. این فشار باعث شروع فرآیندی تحت عنوان جذب می شود که در آن حجم و تراکم استخوانی از بین می رود. در صورتی که دندان مصنوعی ۲۴ ساعته استفاده شود، فرایند جذب استخوانی و تحلیل آن سرعت بیشتری می یابد. با از بین رفتن استخوان دیگر پروتز حمایت کافی دریافت نخواهد کرد و شل خواهد شد. در نتیجه ممکن است در حین حرف زدن یا غذا خوردن از دهان بیرون بیاید یا صدا بدهد. از بین رفتن تراکم استخوانی و بافت حامی پروتز، تاثیر زیادی در ظاهر گونه و لب های شما نیز خواهد داشت و شما مسن تر به نظر خواهید رسید.

مشخص شده است که خوابیدن با دندان مصنوعی تجمع پلاک بر روی دندان و زبان را افزایش می دهد باعث التهاب لثه و انتقال عفونت به سایر قسمت های بدن می شود. بیرون آوردن دندان مصنوعی از دهان در شب از بسیاری از بیماری های جدی پیشگیری می کند.

استفاده دائمی از دندان مصنوعی جریان طبیعی بزاق را نیز مختل می کند. کاهش بزاق باعث التهاب بافت زیر پروتز می شود. این عارضه بیشتر در پروتزهای کامل رخ می دهد که قسمت کام دهان را پوشش می دهند. وجود قارچ و مخمرهای در زیر این قسمت باعث قرمزی، التهاب و عفونت می شود.

بیرون آوردن دندان مصنوعی در طول شب و زمان غذا خوردن و تمیز کردن آن با محلول مناسب، باعث می شود که دهان از باکتری های مضر پاک شود و شانس ابتلا به عفونت ها و بیماری های جدی لثه کاهش یابد.

تفاوتی ندارد که از پروتز کامل یا نیمه استفاده می کنید، بیرون آوردن آن در شب برای خواب، به لثه و دیگر بافت های نگه دارنده پروتز فرصتی برای استراحت می دهد. در نتیجه بافت دهان می تواند به طور کامل در معرض عوامل ضد باکتریایی موجود در بزاق دهان قرار گیرد. این امر باعث ایجاد لایه محافظ بر روی لثه و سایر بافت های دهان می شود و ابتلا به عفونت را کاهش می دهد.

بنابراین به طور خلاصه بهترین راه برای حفظ سلامت دهان و لثه، بیرون آوردن دندان مصنوعی برای زمان خواب است.

منبع:

deardoctor

دندانپزشکی زیبایی: رفع نواقص لبخند

امروزه اغلب افراد معتقدند که یک لبخند زیبا نقش زیادی در افزایش اعتماد به نفس آنان دارد. به همین دلیل است که محصولات زیبایی و سفید کننده دندان را در هر فروشگاه و داروخانه ای می بینیم. مطب دندانپزشکان نیز پر از افرادی است که به دنبال زیبایی بیشتر هستند. اما دندانپزشکی زیبایی چیست و از چه روش هایی در آن استفاده می شود؟

دندانپزشکی زیبایی چیست؟

دندانپزشکی زیبایی یکی از حوزه های دندانپزشکی است که ظاهر دندان، لثه و فک را بهبود می بخشد اما این کار لزوما به بهبود عملکرد آنها نمی انجامد.

خدمات ارائه شده در دندانپزشکی زیبایی لزوما توسط متخصص مجاز ارائه نمی شوند. بنابراین پیش از دریافت خدمات از تجربه، صلاحیت و مدارک دندانپزشک خود برای انجام این کار اطمینان حاصل کنید.

تکنیک های مورد استفاده:

زمانی که صحبت از زیبایی دندان ها به میان می آید، احتمالا فقط سفید کردن دندان ها به یاد شما می آید، اما این حوزه در موارد زیر نیز به کمک شما می آید:

  • دندان ترک خورده یا لب پر شده
  • دندان افتاده یا فاصله بین دندان ها
  • دندان عصب کشی شده

خدمات دیگری نیز در این حوزه ارائه می شود. سفید کردن دندان ها به روش های مختلف از جمله روش زوم یکی از روش های محبوب است.

شکل دهی مجدد به مینا و کانتورینگ دندان برای اصلاح ظاهر دندان است.

ونیر روکش نازکی از سرامیک یا کامپوزیت، به رنگ دندان است که برای بهبود شکل، اندازه و رنگ دندان به کار می آید.

باندینگ یکی از روش های به کار رفته در دندانپزشکی برای بهبود ظاهر دندان است.

مواد پر کننده دندان نیز باعث زیبایی لبخند شما می شود.

بریج نیز دیگر روشی است که برای جایگزینی دندان طبیعی از دست رفته است که در فاصله دو دندان از دست رفته قرار می گیرد.

ایمپلنت، بریس ،اینویزیلاین، دندان مصنوعی، و روکش کامل از دیگر روش های مورد استفاده در این حوزه است.

چیزهایی که باید بدانید؟

همانند هر متخصص دیگری، پیش از انجام این کار از شرایط کلینیک و پزشک اطمینان حاصل کنید. پاسخ سوالات زیر را حتما جویا شوید:

  • روش پیشنهادی به شما چه مدت طول می کشد و چگونه انجام می شود؟
  • هزینه آن چقدر است و آیا تحت پوشش بیمه قرار دارد؟
  • مزایا و معایب این روش چیست؟
  • نرخ موفقیت این روش چقدر است؟
  • مراقبت های پس از درمان چگونه است؟

به جز موارد فوق، حتما آلبوم عکس های قبل و بعد این روش که توسط دندانپزشک مربوطه انجام شده است را ببینید.

متخصصان کلینیک ما مشتاق ارائه مشاوره و پاسخگویی به شما هستند. در صورت نیاز با ما تماس بگیرید.

منبع:

happytoothnc

دندانپزشکی پیشگیرانه: بهداشت دهان و دندان

دندانپزشکی پیشگیرانه به روش مراقبت از دندان ها برای حفظ سلامت آنها گفته می شود. این کار به پیشگیری از بروز حفره، بیماری لثه، فرسایش مینای دندان و سایر مشکلات دهان و دندان کمک می کند.

دندانپزشکی پیشگیرانه اشکال مختلفی دارد که شامل مسواک زدن به صورت روزانه و جرم گیری می شود. برای حفظ سلامت دندان ها در حالت ایده آل، توصیه می شود که هر شش ماه به مطب دندانپزشک مراجعه کنید. این کار به حفظ استحکام، سلامت و سفیدی دندان ها کمک می کند.

مسواک زدن روزانه دندان:

مهمترین بخش دندانپزشکی پیشگیرانه این است که به صورت روزانه دندان های خود را با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنید. مسواک خود را نیز سه تا چهار بار در سال تعویض کنید.

زبان خود را نیز مسواک بزنید. این کار به پیشگیری از تجمع باکتری ها و تازگی نفس شما کمک می کند.

نخ دندان:

نخ دندان نیز به صورت روزانه توصیه می شود. این کار به تمیز کردن فواصل بین دندان ها کمک می کند. اگر در حال طی درمان ارتودنسی هستید، می توانید از نخ دندان های مخصوص برای تمیز کردن دندان های خود استفاده کنید.

معاینات دندانپزشکی:

شما باید حداقل سالی یک بار برای معاینه دندان و لثه های خود به دندانپزشک مراجعه کنید. اگر ریسک ابتلا به بیماری های لثه در شما بالاتر است باید به دفعات بیشتری به دندانپزشک مراجعه کنید. برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های لثه و دندان، بهتر است سالی یک بار جرم گیری کنید.

برخی از بیمه ها درمان های دندانپزشکی را پوشش می دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر با شرکت های بیمه صحبت کنید.

خوردن یک رژیم غذایی متعادل:

مصرف یک رژیم غذایی متعادل به تامین ویتامین ها و پروتئین های مورد نیاز بدن کمک می کند. مصرف شکر و نوشیدنی های گازدار را محدود کنید و در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید.

ویتامین ها نیز برای سلامت دندان های شما ضروری هستند. سعی کنید رژیم غذایی خود را متنوع کنید.

دندانپزشکی پیشگیرانه چه کاری انجام می دهد:

دندانپزشکی پیشگیرانه از شروع بیماری های دهان و دندان جلوگیری می کند. اگر این کار به درستی انجام گیرد از مشکلات زیر پیشگیری می شود:

چه کسانی از این روش منفعت می برند؟

هر کسی می تواند از دندانپزشکی پیشگیرانه سود ببرد. منافع این کار در کودکان به ویژه مشاهده می شود زیرا باعث تقویت عادت بهداشت دهان و دندان در آنها و استحکام دندان ها می شود. سیلانت و فلورایدتراپی از درمان های رایج در این شاخه از دندانپزشکی است که برای کودکان انجام می شود.

بهداشت دهان و دندان با سلامت کل بدن شما در ارتباط است. حفظ تمیزی دهان به حفظ سلامت بدن کمک می کند.

مزایای دندانپزشکی پیشگیرانه چیست؟

با استفاده از این روش و رعایت بهداشت دهان و دندان می توانید از ابتلا به بیماری های دهان و دندان در مراحل اولیه پیشگیری کنید و هزینه های خود را تا حد زیادی کاهش دهید. در عین حال، ریسک ابتلا یا تشدید بیماری های ثانویه را نیز کاهش می دهید. بیماری های زیر تا حد زیادی با بهداشت دهان و دندان در ارتباط است:

  • دیابت
  • بیماری های قلبی
  • پوکی استخوان
  • بیماری های تنفسی
  • سرطان

منبع:

healthline

اوزون درمانی در دندانپزشکی: پیشرفت های مدرن

اوزون درمانی در دندانپزشکی کاربرد و مزایای زیادی دارد که تا پیش از این شناخته نشده بود. به طور کلی، امروزه اوزون درمانی از روش های ارجح برای رفع حساسیت دندان، برطرف کردن عفونت و استریل کردن دندان برای عصب کشی است.

این روش از پیشرفت های جدید در حوزه دندانپزشکی است که با فراگیری آن می تواند تا حد زیادی به دندانپزشکان و بیماران کمک کند. در ادامه مزایا و کاربردهای این روش را در دندانپزشکی بررسی می کنیم.

مزایای اوزون درمانی در دندانپزشکی:

اوزون تنها درمانی است که می تواند به طور کامل دندان را از باکتری های عامل عفونت پاکسازی کند. در صورتی که عفونت به صورت عمیق نفوذ کرده باشد می توان دندان را به طور کامل تمیز کرد و برای پیشگیری از ابتلای مجدد آن، از روکش یا سیلانت استفاده کرد.

یکی از مزایای اوزون درمانی در دندانپزشکی این است حساسیت دندان را پس از برداشتن پوسیدگی کاهش می دهد و استریل کردن دندان امکان بازگشت عفونت حتی پس از عصب کشی را کاهش می دهد. در نتیجه موفقیت درمان تا حد زیادی بالا می رود.

از این روش پیش از قرار دادن تاج یا روکش روی دندان یا سیلانت کردن دندان استفاده می شود. از آنجا که دائما دهان در حال تولید بزاق است، بنابراین اطمینان از حذف کامل باکتری ها از محل درمان دشوار است. این روش تضمین می کند که تمام سطوح دندان و ناحیه اطراف از باکتری استریل شده است.

سایر کاربردها:

بیماری پریودنتال:

از اوزون درمانی می توان برای درمان بیماری های لثه و رفع آن استفاده کرد. بیماری های لثه در ابتدا در اثر نفوذ باکتری به وجود می آیند و برطرف کردن باکتری از زیر خط لثه دشوار است.

کاهش حساسیت:

اوزون می تواند در تقویت ساختار دندان و بازگشت کلسیم به آن نقش مهمی بازی کند. در نتیجه باعث کاهش حساسیت دندان به دماهای شدید می شود.

ایمنی:

اوزون هیچ گونه تداخلی با سایر داروها و روش های درمانی ندارد. این روش از هر جهت ایمن است و امکان ندارد که شما به اوزون حساسیت داشته باشید زیرا کسی در جهان نیست که به اکسیژن حساسیت داشته باشد!

این روش کاملا برای بیماران مطلوب است زیرا بدون درد انجام می گیرد و طول دوره درمان در مطب دندانپزشکی را تا حد زیادی کاهش می دهد. سرعت بهبودی پس از درمان بسیار سریع تر از سایر روش هاست و موفقیت درمان کاملا تضمین شده است.

منبع:

marindentalwellness

جراحی حفره ای لثه: درمان بیماری لثه

بیماری لثه آسیب زیادی به سلامت دهان و دندان شما می زند. خونریزی، بوی بد دهان، لق شدن دندان و در نهایت از دست رفتن دندان از این قبیل است. بنابراین بهتر است در مراحل اولیه از پیشرفت بیماری پیشگیری و آن را درمان کنید. گاهی برای درمان استفاده از روش جراحی توصیه می شود. اما جراحی پیوند بافت لثه دردناک و زمان بر است. خوشبختانه یکی از روش های درمانی که بدون درد است و زمان بهبودی در آن بسیار پایین است، روش جراحی حفره ای لثه است.

روش جراحی حفره ای لثه:

این روش نسبتا جدید است و در مقایسه با سایر روش ها جز درمان های حداقل تهاجمی است. از این روش برای درمان تحلیل لثه استفاده می شود. تحلیل لثه به از بین رفتن بافت لثه در امتداد خط لثه و افزایش طول تاج دندان گفته می شود. تحلیل لثه در اثر بیماری لثه (جینجیویت، پریودنتیت، و پریودنتیت پیشرفته) ایجاد می شود.

این روش تنها در مواردی قابل اجراست که بیمار دارای بافت سالم در لثه خود باشد. در این روش تنها بافت سالم موجود اصلاح و تنظیم خواهد شد. بنابراین در این روش به پیوند بافت از هیچ کجای دهان یا استفاده از بافت اهدا شده نیازی نیست. در صورتی که بیمار دارای بافت سالم در محل جراحی نباشد، امکان اجرای این روش برای او وجود ندارد. به دلیل آنکه جراحی شامل پیوند بافت از سقف و کام دهان نمی شود، بنابراین دوره بهبودی و درد و ناراحتی بیمار کمتر خواهد بود.

روش انجام جراحی:

در طول انجام تکنیک جراحی حفره ای لثه از یک ابزار جراحی برای ایجاد یک سوراخ کوچک در بافت سالم لثه استفاده می شود. از طریق این سوراخ، از ابزارهای خاصی برای شل کردن بافت لثه استفاده می شود. این ابزارها برای گسترش و حرکت دادن خط لثه استفاده می شود. در نتیجه این روش جراحی، ریشه دندان پوشش داده می شود و حساسیت دندان کاهش می یابد.

فواید:

این روش در مقایسه با سایر روش های جراحی بیماری های لثه مزایای زیادی دارد که عبارتند از:

  • بدون نیاز به گرفتن بافت اهدا شده از سقف و کام دهان
  • بدون نیاز به بخیه شدن بافت لثه
  • بدون نیاز به اسکالپل و ابزارهای تهاجمی جراحی لثه
  • حداقل ایجاد ناراحتی و درد در بیمار در اثر ایجاد زخم در دهان
  • زمان بهبودی سریع تر به دلیل آسیب کمتر به بافت های دهان
  • نتایج طبیعی در ظاهر لثه
  • نتایج با دوام درمانی در بیمار

در صورتی که دچار خونریزی و التهاب لثه هستید، برای درمان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

thegumdr

 

کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا

کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا یکی از عوارضی است که در آن چند دندان دائمی رشد نمی کنند. هایپودونتیا یکی از عوارض رایجی است که حدود ۱۶٫۲ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

اما چرا دندان های دائمی در برخی افراد رشد نمی کنند؟ چه نوع درمانی برای این اختلال وجود دارد؟

علت کمبود دندان مادرزادی چیست؟

پیش از اینکه دندان رشد کند، گروه کوچکی از بافت به نام لامیا زیر لثه رشد می کنند. هایپودونتیا معمولا نتیجه اختلال در مراحل اولیه رشد دندان است که مانعی بر سر راه رشد این بافت به وجود می آید.

مکانیسم های دیگر و عوامل محیطی شامل تروما، عفونت و برخی داروها نیز می توانند باعث کمبود دندان مادرزادی شوند.

ژن ها نیز در این امر نقش مهمی بازی می کنند. تحقیقات این عارضه را با بیش از ۱۲۰ سندرم ژنتیکی، از جمله شکاف لب و کام، سندرم داون و دیسپلازی اکتودرمال، مرتبط دانسته اند.

چرا هایپودونتیا باید درمان شود؟

اگر برخی از دندان های دائمی فرزند شما رشد نکرد، آیا باید نگران شد؟ آیا واقعا به درمان نیاز است؟

شاید نه! گاهی دندانی که رشد نکرده است، دندان عقل است. جراحان دندان اغلب برای پیشگیری از مشکلات دندانی در آینده کشیدن دندان لق را توصیه می کنند. بنابراین عدم رشد مادرزادی آن اصلا عارضه بدی نیست.

با این حال، گاهی این دندان های پری مولار یا حتی پیشین هستند که رشد نکرده اند. این عارضه نه تنها ظاهر بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه باعث بروز مال اکلوژن یا عدم تراز فک و دندان ها در زمان بسته بودن دهان می گردد. مشکلاتی مانند رشد استخوان، اشکال در حرف زدن، کاهش توانایی جویدن مواد غذایی و آسیب های پریودنتال می تواند نتیجه شکلی از هایپودونتیا باشد.

روش های درمانی:

درمان کمبود مادرزادی دندان از چند روش امکان پذیر است و برخی موارد جدی به درمان ارتودنسی و جراحی در ترکیب با هم نیاز دارند.

اگر چند دندان در کودک رشد نکرده است، ایمپلنت دندان پس از اتمام رشد فک گزینه ای برای جایگزینی دندان هاست. در عین حال می توانید از بریج ثابت یا دندان مصنوعی قابل جابه جایی استفاده کنید.

با این حال، پیش از جایگزینی دندان های رشد نکرده کارهای دیگری نیز باید انجام شود. ممکن است برای حرکت دادن دندان های موجود در دهان و ایجاد فضای لازم برای جایگزینی دندان به بریس ارتودنسی نیاز باشد. ممکن است جراحی اصلاحی فک یا دیگر جراحی های دهان و دندان نیز ضروری باشد.

شدت مال اکلوژن کودک، شلوغی دندان ها و تاثیر هایپودونتیا بر ظاهر صورت کودک، نوع برنامه درمان را مشخص می کند. گاهی نیز کمبود دندان مادرزادی در اثر عدم رشد آن نیست، بلکه دندان از لثه بیرون نزده است. در واقع فرد دچار نهفتگی دندان است. در برخی موارد ترکیبی از جراحی دندان و ارتودنسی می تواند راه حل موثری باشد.

برای تشخیص و درمان این عارضه در کودک خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

oralsurgeryofutah