نوشته‌ها

علل مردن دندان و تشخیص این عارضه

مردن دندان بدترین اتفاقی است که می تواند برای آن رخ دهد. دندان مرده فاقد اعصاب و پالپ زنده است و جریان خون به آن متوقف شده است. در نتیجه دندان پس از مدتی می افتد یا دچار عفونت شدید می شود. عفونت دندان و عدم درمان آن می تواند به مرگ بیمار بیانجامد. آگاهی از علل مردن دندان می تواند به پیشگیری از آن کمک کند.

علل مردن دندان:

تروما یا وارد شدن آسیب به دندان یکی از علل مردن دندان است. برای مثال، اگر در ورزشی رزمی یا تیمی شرکت می کنید، در معرض خطر بیشتری از نظر ابتلا به این مشکل قرار دارید. در صورتی که با توپ یا پا ضربه محکمی به دهان شما وارد شود، احتمال دارد که دندان ضربه را دریافت کرده و در اثر آسیب وارده بمیرد. دندان ممکن است بلافاصله پس از ضربه بمیرد یا این پروسه به تدریج و طی چند ماه رخ دهد.

یکی از دیگر علل مردن دندان عدم رعایت بهداشت دهان و دندان است. مسواک نزدن و نخ دندان نکشیدن باعث ابتلا به حفره می شود که در صورت عدم درمان به تدریج ساختار دندان را تخریب می کند. حفره از سطح مینای دندان شروع می شود و با گذشت زمان به لایه داخلی دندان وارد می شود. عدم مراجعه بیمار برای درمان باعث می شود که مینای دندان به تدریج فرسوده شود و پالپ دچار آسیب و عفونت گردد. این امر باعث عفونی شدن پالپ و قطع جریان خون به آن می شود که در نهایت دندان می میرد. زمانی که پوسیدگی به پالپ می رسد ممکن است بیمار درد شدیدی را در دندان خود حس کند.

تشخیص دندان مرده:

تشخیص دندان مرده به طور معمول در طول معاینات روتین و شش ماه یک بار دندانپزشکی انجام می شود که به وسیله رادیوگرافی میسر می شود. این کار در پی اعلام درد یا اعلام نگرانی از تغییر رنگ دندان از سوی بیمار انجام می شود.

بنابراین مراجعه منظم به دندانپزشک هر شش ماه یکبار برای انجام معاینه و تشخیص زودهنگام مشکلات دهان و دندان اهمیت زیادی دارد.

به یاد داشته باشید که بعد از هر بار وارد شدن ضربه به دهان در هنگام ورزش یا در صورت تصادفات، مراجعه به دندانپزشک ضروری است. حتی اگر نشانه ای از دندان مرده در دهان شما وجود ندارد، بهتر است برای تشخیص تخصصی به دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص دندان مرده تنها با نگاه کردن به آن میسر نیست.

منبع:

healthline

درمان دندان مرده: نقش مراجعه به موقع

دندان مرده عارضه ای است که عدم درمان به موقع آن باعث آبسه شدید دندان، عفونت، آسیب دیدگی استخوان فک و در نهایت از دست رفتن دندان می شود. هر چند این عارضه مشکل مهمی است، اما مراجعه زودهنگام در درمان دندان مرده نقش زیادی دارد.

از آنجا که زمان مراجعه نقش مهمی در درمان دندان مرده دارد، توصیه می کنیم که معاینات شش ماه یک بار دندان های خود را جدی بگیرید. هر چند برخی علائم مانند درد و تغییر رنگ دندان هشدار دهنده هستند، اما تشخیص دندان مرده تنها با نگاه کردن به آن میسر نیست. برای تشخیص به معاینه تخصصی و رادیوگرافی دندان نیاز است. دندانپزشک می تواند شروع پوسیدگی دندان را در مراحل اولیه تشخیص دهد و از پیشروی عارضه جلوگیری کند.

درمان دندان مرده:

درمان هر چه سریع تر دندان اهمیت دارد. این تاکید به این دلیل است که عدم درمان باعث انتشار باکتری های دندان مرده و آسیب دیدن سایر دندان ها می شود. عفونت دندان می تواند به استخوان فک و لثه ها نیز آسیب بزند و شرایط بیمار را پیچیده تر کند.

دندانپزشک ممکن است دندان مرده را با استفاده از روشی تحت عنوان عصب کشی درمان کند یا در صورت عدم امکان درمان در نهایت دندان را بکشد.

عصب کشی:

با استفاده از عصب کشی می توان دندان را حفظ کرد. در این روش دندانپزشک حفره ای در دندان باز می کند و از ابزارهای به خصوصی برای تمیز کردن پالپ مرده و عفونت استفاده می کند. زمانی که تمامی کانال ها تمیز شد، دندانپزشک دندان را پر می کند و از یک روکش یا پر کننده دائمی برای بستن حفره دندان استفاده می کند. استفاده از روکش زمانی توصیه می شود که دندان آسیب زیادی دیده باشد و حفره بزرگی روی آن شکل گرفته باشد. روکش می تواند دیواره دندان را مستحکم تر کند و از شکستن آن در اثر فشار جویدن پیشگیری کند.

کشیدن دندان:

در صورتی که آسیب وارده به دندان شدید باشد و راهی برای درمان دندان مرده وجود نداشته باشد، توصیه می شود که دندان کشیده شود. این کار برای حفظ سلامت دندان های مجاور، سلامت لثه ها و عدم انتشار عفونت در خون بیمار ضروری است. در این روش محل دندان آسیب دیده بی حس می شود و دندان کشیده می شود. پس از بهبودی بافت لثه، بیمار می تواند بر اساس شرایط خاص خود از یکی از روش های جایگزینی دندان، شامل بریج، دندان مصنوعی جزئی، یا ایمپلنت استفاده کند.

منبع:

healthline

دندان مرده: علائم و روش های مدیریت درد

دندان ها از ترکیبی از بافت سخت و نرم تشکیل شده اند. شاید فکر کنید دندان زنده نیست، اما یک دندان سالم کاملا زنده است. زمانی که اعصاب داخل پالپ دندان که در لایه داخلی قرار دارند آسیب می بینند، دیگر جریان خون به دندان قطع می شود. این امر باعث ایجاد عفونت و مردن اعصاب می شود. این عارضه دندان مرده یا نکروز شده خوانده می شود.

علائم دندان مرده:

دندان مرده دندانی است که دیگر جریان خون تازه دریافت نمی کند. در بیشتر افراد، تغییر رنگ دندان یکی از نشانه های اولیه دندان مرده است. در این مرحله گاهی بیمار دچار دندان درد نیز می شود.

دندان های سالم معمولا سایه ای از رنگ سفید دارند هر چند که رنگ دندان تابعی از رژیم غذایی و بهداشت دهان و دندان است. برای مثال، اگر فرد دائما از مواد غذایی رنگدانه دار مانند قهوه، بلوبری، چایی یا سیگار استفاده کند، لبخند وی پس از مدتی زرد خواهد شد. این نوع تغییر رنگ به احتمال زیاد یک دست خواهد بود.

در صورتیکه تغییر رنگ دندان به دلیل مردن آن باشد، رنگ آن با سایر دندان ها متفاوت خواهد بود. دندان مرده ممکن است زرد، قهوه ای کم رنگ، خاکستری یا حتی سیاه به نظر برسد. در واقع این طور به نظر می رسد که دندان کبود شده است. با تداوم مردن اعصاب و پوسیدگی دندان تغییر رنگ دندان ادامه می یابد.

درد دیگر علامت محتمل در این عارضه است. برخی از افراد اصلا دردی حس نخواهند کرد و برخی دیگر درد خفیفی و عده ای دیگر درد شدیدی خواهند داشت.

درد در اثر مردن اعصاب و عفونت ایجاد می شود. سایر نشانه های عفونت دندان عبارتند از:

  • بوی بد دهان
  • طعم بد در دهان
  • تورم در خط لثه

در صورتی که دچار نشانه های دندان مرده هستید، هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید.

مدیریت درد:

درمان سریع عارضه اهمیت زیادی دارد. عدم درمان می تواند باعث انتشار عفونت به استخوان و از دست رفتن دندان شود. با استفاده از روش های زیر می توانید تا زمان رسیدن به کلینیک دندانپزشکی، درد خود را تخفیف دهید:

  • از مصرف نوشیدنی های گرم خودداری کنید. این نوشیدنی ها می توانند باعث افزایش التهاب و در نتیجه درد شوند.
  • داروی ضد التهاب بدون نسخه مانند ادویل، ایبوپروفن و استامینوفن مصرف کنید.
  • از مصرف مواد غذایی سخت خودداری کنید. نیروی وارد شده برای خرد کردن مواد غذایی می تواند اعصاب آسیب دیده را تحریک کند.

درمان های خانگی نمی توانند جایگزینی برای درمان تخصصی باشند. روش های فوق تنها برای تخفیف درد تا زمان مراجعه به دندانپزشک است. بنابراین همین امروز قراری را با دندانپزشک خود تنظیم کنید.

منبع:

healthline