نوشته‌ها

کاهش درد لثه: روش های موقت اما موثر

وقتی لثه هایتان احساس درد، سوزش و قرمزی دارند یا دچار زخم شده اند، ممکن است سلامت خود را از دست داده باشند. لثه های سالم صورتی هستند و درد ندارند. اگر دچار درد لثه باشید حرف زدن و خوردن می تواند دشوار باشد. پس از تماس با دندانپزشک و تعیین قرار ملاقات برای درمان می توانید از روش های خانگی کاهش درد لثه تا آن زمان استفاده کنید.

روش های کاهش درد لثه:

مواد غذایی سرد:

چیزی بخورید که سرد باشد یا با آب سرد قرقره کنید. نه تنها مواد غذایی سرد مانند بستنی و یخ می توانند در کوتاه مدت باعث کاهش درد لثه شوند و در عین حال باعث کاهش تورم و التهاب می شود. فریزر خود را پر از میوه های یخ زده کنید تا در زمان تجربه درد راهکاری داشته باشید.

پماد موضعی بنزوکائین:

پماد موضعی بنزوکائین روی لثه های خود بمالید. این کرم اغلب برای نوزادانی استفاده می شود که در حال دندان درآوردن هستند و باعث بی حسی موقت لثه های شما می شود. این بی حسی به راحتی در غذا خوردن شما کمک می کند. در استعمال این کرم، از دستورالعمل روی بسته پیروی کنید.

داروی ضد درد:

برای کاهش درد لثه می توانید از داروهای ضد درد بدون نسخه استفاده کنید. داروهایی مانند ایبوپروفن و استامینوفن مناسب هستند. هر دو دارو با مسدود کردن گیرنده های درد و تسکین التهاب به شما کمک می کنند که احساس راحتی کنید. همانند سایر داروها، برای مصرف دارو از دستورالعمل روی بسته، دوز توصیه شده و نظر پزشک خود تبعیت کنید.

مسواک و نخ دندان:

بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید. درد لثه های شما می تواند به دلیل ابتلا به جینجیویت، عفونت لثه، باشد. تنها راه مبارزه با این بیماری مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی و نخ دندان کشیدن است. در ابتدا ممکن است متوجه شوید که لثه هایتان خونریزی دارد که طبیعی است. با ادامه رعایت بهداشت دهان و دندان، لثه ها سالم تر خواهند شد و به طور کلی درد کمتری حس خواهید کرد.

مراجعه به دندانپزشک:

در صورتی که درد پایدار بود، به دندانپزشک مراجعه کنید. برای تمیز کردن تارتار تجمع کرده روی دندان و بین خط لثه به جرم گیری حرفه ای توسط دندانپزشک نیاز دارید. در صورتی که درد لثه ها مداوم است، با دندانپزشک خود مشورت کنید. شاید این حالت در نتیجه کمبود تغذیه ای شدید به وجود آمده باشد.

منبع:

livestrong

آپنه خواب: درمان توسط دندانپزشک

آپنه خواب به طور کلی تحت عنوان یک یا چند وقفه در تنفس یا تنفس فوق العاده ضعیف در طول خواب تعریف می شود. آپنه خواب دو نوع دارد که در ادامه به علل و نحوه وقوع وقفه در تنفس می پردازیم.

آپنه انسدادی خواب:

اگر دچار آپنه انسدادی خواب هستید، ممکن است مشکل به علت عضلات گلو یعنی، لوزه ها، یوولا، کام نرم، زبان و دیواره های گلویتان، باشد. به طور خلاصه، این عضلات به طور کامل در حالت آرام قرار می گیرند و مسیر هوایی را می بندند که این امر باعث ایجاد وقفه در تنفس پیش از بیدار شدن از خواب و باز شدن مجدد مسیر هوایی می شود. اگرچه ممکن است بیدار شدن خود از خواب را به یاد نیاورید، اما این چرخه مداوم باعث فقدان یک خواب عمیق و احساس خستگی مداوم در طول روز می شود.

علل آپنه خواب:

عوامل خطر متعددی در ارتباط با احتمال ابتلا به آپنه خواب وجود دارد.

چاقی:

افرادی که اضافه وزن دارند بیش از دیگران در گلوی خود دارای چربی هستند که می تواند مسیر هوایی را مسدود کند یا وزن زیاد روی عضلات گردن باعث افتادن آنها می شود.

سیگار کشیدن:

مقدار احتباس مایع در گلو و ریه ها می تواند موجب التهاب مسیر هوایی شود و آن را تنگ تر و باریک تر کند.

ژنتیک:

ابتلا به این عارضه در افرادی که دارای سابقه فامیلی هستند بیشتر است. مردان دو برابر زنان بیشتر به این عارضه دچار می شوند و شدت آن در افراد بالای ۶۵ سال بیشتر است.

آپنه خواب مرکزی:

آپنه خواب مرکزی ناشی از آرامش عضلانی نیست، بلکه به خاطر نقص مغز است. بدین معنی که مغز نمی تواند به عضلات پیغام دهد که به درستی عمل کنند. این مشکل نادر است اما بسیاری از مشخصه های آپنه خواب ناشی از چاقی را دارد، به خصوص فقدان خواب عمیق در اثر بیدار شدن های مداوم در طول شب.

علل آپنه خواب مرکزی:

سن فاکتوری است که از علل مهم ابتلا به این عارضه به شمار می رود. اما دیگر علل مهم آن عبارتند از ابتلا به بیماری یا عارضه ای که بر عملکرد مغز تاثیر می گذارد. این بیماری در افراد مبتلا به سکته قلبی یا مغزی دیده می شود که سیستم عصبی مرکزی را کند می کند و عملکرد مغز را کاهش می دهد.

با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

در صورتی که شب ها به طور مداوم از خواب بیدار می شوید یا در طول روز احساس خواب آلودگی و خستگی دارید، ممکن است دچار آپنه خواب باشید. در این موارد برای دریافت مشاوره و درمان، شامل دریافت ابزارهای دندانپزشکی مخصوص درمان این عارضه یا گزینه های امکان پذیر در دندانپزشکی با لیزر به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

greenspointdental

ایمپلنت دندانی چیست

ایمپلنت دندانی یکی از دائمی ترین روش های ترمیم دندان است که در حوزه ی دندان پزشکی شناخته شده است. ایمپلنت دندان تغییر بزرگی در زندگی و ظاهر فرد دارد و در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان و مراقبت های روتین را به خوبی پیگیری کند، بسیار محکم است و تقریبا تا آخر عمر قابل استفاده است.

ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت دندانی پست های فلزی (ریشه) هستند که به وسیله ی جراحی به استخوان فک متصل می شود و جایگزین یک دندان از دست رفته می شود. هنگامی که محل ایمپلنت کاملا تثبیت شد، در وقت درمانی مقتضی قسمت بالایی به ان متصل می شود.

ایمپلنت دندانی چگونه کار می کنند؟

از آنجا که ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود، جایگزین مناسبی برای دندان مصنوعی هستند. در واقع ایمپلنت ها مشکلات دندان های مصنوعی از قبیل جایگیری در دهان را حل کرده اند. پروتز دندان و پل های مورد استفاده در ایمپلنت دچار حرکت و لغزش نمی شوند- که از مزیت مهم آنها در زمان حرف زدن و خوردن است. این حالت باعث می شود که پروتز و پل و حتی تاج متصل به آن ظاهر طبیعی تری نسبت به دندان مصنوعی داشته باشد.

برای برخی افراد، استفاده از دندان مصنوعی به دلیل مشکل بروز درد در لثه و حالت تهوع امکان پذیر نیست. علاوه بر این برای جایگذاری دندان باید دندان های اطراف نیز درگیر شوند. در حالی که یکی از مزایای ایمپلنت عدم نیاز به دندان مجاور برای نگه داشتن پروتز است. برای موفقیت ایمپلنت، نیاز به لثه و استخوان فک سالم برای حمایت از ایمپلنت دارید. در عین حال جهت حفظ ایمپلنت برای تمام طول عمر رعایت صحیح بهداشت دهان و دندان و ملاقات منظم با دندانپزشک ضرورت دارد. ایمپلنت گران تر از روش های دیگر پروتز است و معمولا کمتر از ده درصد از آن را بیمه پوشش می دهد.

بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی امریکا دو نوع ایمپلنت دندان امن است:

ایمپلنت درونی:

در این نوع جراحی پروتز به طور مستقیم در استخوان فک کاشته می شود. هنگامی که بافت لثه اطراف آن بهبودی یافت، به عمل جراحی دومی برای اتصال یک پست به ایمپلنت اصلی نیاز است. در نهایت، یک دندان مصنوعی (یا دندان) به صورت جداگانه بر روی یک پل یا پروتز نصب می شود.

ایمپلنت Subperiosteal :

در این مدل از یک قاب فلزی استفاده می شود که بر روی استخوان فک درست در زیر بافت لثه نصب می شود. با التیام لثه، قاب در استخوان فک ثابت می شود. پست ها، که به قاب متصل می شود، از لثه بیرون هستند. سپس همانند ایمپلنت درونی، دندان های مصنوعی به پست متصل می شوند.

نکات مهم در مراقبت از ایمپلنت دندان به مدت طولانی تر شامل موارد زیر می شود:

رعایت بهداشت دهان و دندان:

مسواک زدن دو بار در روز و نخ دندان یک بار در روز ضروری است. با استفاده از برس بین دندانی، بین دندان ها را تمیز کنید تا بین پروتز چیزی گیر نکند.

ترک سیگار:

سیگار کشیدن می تواند ساختار استخوان را تضعیف کند و این امر به نارسایی ایمپلنت منتج می شود.

معاینه توسط دندانپزشک:

شستشو، تمیز کردن و معاینه ی هر شش ماه شرایط خوب دندان ایمپلنت شده را تضمین می کند.

عدم جویدن غذاهای سفت:

از جویدن غذاهای سفت، آبنبات و یخ پرهیز کنید. این مواد می توانند تاج دندان ایمپلنت شده را بشکنند.

منبع: Colgate و Katyteeth