نوشته‌ها

مزایای میکروسکوپ دندانپزشکی: دقت و صحت درمان

در حال حاضر میکروسکوپ دندانپزشکی نقش مهمی در روزمره درمان های دندانپزشکی بازی می کند و به یکی از ابزارهای مطب های دندانپزشکی تبدیل شده اند. مزایای میکروسکوپ دندانپزشکی می تواند بر نتیجه درمان تاثیر زیادی داشته باشد.

مزایای میکروسکوپ دندانپزشکی:

میکروسکوپ دندانپزشکی حوزه درمان اندودونتیک را با تغییرات زیادی رو به رو کرده است. میکروسکوپ دندانپزشکی به عنوان بهترین ابزار برای دیدن اناتومی دندان در نظر گرفته می شود. که با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیست. میکروسکوپ دندانپزشکی هر روز رواج بیشتری در کلینیک های دندانپزشکی پیدا می کند. از این ابزار برای جراحی های مهم مانند قرار دادن ایمپلنت دندان یا عصب کشی استفاده می شود. این ابزار می تواند در نتیجه درمان و رضایت دندانپزشک و بیمار نقش مهمی داشته باشد.

برخی از دلایل نیاز به استفاده از این ابزار عبارتند از:

تصویر بزرگ شده:

این ابزار می تواند دید بهتری از دندان به دندانپزشک بدهد. این ابزار نسبت به روش های سنتی دید عمقی بهتری ارائه می دهد. توانایی دیدن چیزهایی که قابل مشاهده با چشم غیر مسلح نیستند از بزرگ ترین مزایای میکروسکوپ دندانپزشکی است. دیدن کانال های ریز دندان از این جمله اند. در نتیجه عملکرد و نتیجه درمان به طرز قابل توجهی بهبود می یابد.

بهبود دقت و صحت درمان:

این ابزار باعث می شود دندانپزشک بتواند بدون نیاز به برداشتن مقدار زیادی از ساختار دندان به کانال هال کوچک و باریک دید بهتری داشته باشد. برای موفقیت درمان عصب کشی تمامی کانال ها باید تمیز شوند و بقایای باکتری و عفونت از آن خارج شوند. سپس دندان و کانال های آن پر می شود. تشخیص این کانال ها با استفاده از میکروسکوپ دندانپزشکی آسان تر است.

عدم تمیز شدن کامل کانال های دندان باعث عود عفونت و نیاز به تکرار درمان عصب کشی یا کشیدن دندان می شود.

ایمپلنت:

قرار دادن ایمپلنت در فک بیمار به دقت زیادی نیاز دارد. استفاده از این ابزار در این جراحی می تواند طبیعی تر بودن محل قرار گیری ایمپلنت در فک را تضمین کند.

ارگونومیک بهتر:

تحقیقات نشان می دهند که حدود ۷۵ درصد دندانپزشکان از استفاده از این ابزار رضایت زیادی داشته اند. استفاده از میکروسکوپ باعث می شود که دندانپزشک راحت تر در صندلی خود بنشیند و نیازی به خم کردن بدن برای داشتن دید بهتر ندارد. راحتی دندانپزشک باعث بهبود کیفیت درمان می شود. از سوی دیگر نور این دستگاه دید بهتری به دندانپزشک می دهد.

نورپردازی LED:

در انتخاب ابزارهای دندانپزشکی باید به نوع نورپردازی آنها دقت شود. نور مورد استفاده در این ابزار دارای بالاترین روشنایی و وضوح و کمترین حرارت است.

منبع:

westpointdental

دندانپزشکی میکروسکوپی چیست و به چه کار می آید؟

بیشتر اجزای دندان میکروسکوپی هستند. به همین دلیل برخی از دندانپزشکان برای جراحی های مهم از لوپ چشمی استفاده می کنند. اما امروزه دندانپزشکی میکروسکوپی توانسته ضمن برطرف کردن مشکلات حاصل از لوپ چشمی درمان بهتر و دقیق تر بیمار را نیز میسر کند.

دندانپزشکی میکروسکوپی چیست؟

از این روش بیشتر در روش های مهمی مانند عصب کشی یا جراحی های دشوار مانند ایمپلنت دندان استفاده می شود. در طول ۲۰ سال گذشته، این روش خود را در اغلب حوزه های دندانپزشکی از جمله درمان های پریودنتال و دندانپزشکی زیبایی مطرح کرده است. دندانپزشکی میکروسکوپی برای ارائه دید بهتر از دندان و درمان به دندانپزشک ابداع شده است.

مزایای دندانپزشکی میکروسکوپی:

میکروسکوپ دقت دیدی ۴۰۰ مرتبه بهتر از چشم غیر مسلح و ۱۰۰ مرتبه دقیق تر از لوپ چشمی است. بزرگنمایی حاصل از این روش، دقت در انجام درمان را افزایش می دهد و میزان آسیب و تخریب وارد شده به بافت مجاور را در تمام درمان ها و جراحی های دندانپزشکی کاهش می دهد.

برخی از آسیب های دندانی، مانند بسیاری از انواع ترک ها با بزرگنمایی معمول قابل مشاهده نیستند. این روش می تواند تمام آسیب های وارد شده به دندان را با دقت بالا به نمایش بگذارد. در نتیجه درمان با صحت و دقت بیشتری انجام می گیرد.

دندانپزشکی میکروسکوپی می تواند از ارزش بالایی برای درمان عصب کشی برخوردار باشد. درمان عصب کشی در ناحیه بسیار کوچکی از دندان انجام می گیرد و شامل کانال های متعددی در دندان می شود. برای تکمیل درمان لازم است دندانپزشک دقت بالایی را در تمیز کردن کانال ها اعمال کند. تمیز نکردن یکی از کانال ها باعث شکست کل درمان و انتشار مجدد عفونت می شود. این امر نیاز به تکرار درمان عصب کشی و حتی کشیدن دندان را افزایش می دهد.

این روش در موارد زیر می تواند به دندانپزشک کمک کند:

  • یافتن کانال های کوچک دندان
  • برداشتن مواد مانند پرکننده های قدیمی از روی دندان
  • تسهیل دسترسی به دندان بدون نیاز به تخریب گسترده بافت
  • ترمیم نشت روکش یا مواد پر کننده
  • یافتن ترک ها و شکستگی های غیر قابل رویت با چشم غیر مسلح
  • تسهیل تمام جنبه های درمانی در جراحی عصب کشی
  • بهبود مستند سازی تصویر برداری در دندانپزشکی
  • بهبود نتیجه درمانی در جراحی های مهم مانند ایمپلنت دندان

پیشرفت های جدید در حوزه دندانپزشکی با هدف بهبود نتایج درمانی و راحتی بیمار انجام می گیرند. استفاده از این روش ها باعث راحتی پروسه درمان و رضایت بیشتر از سوی بیمار می شود.

منبع:

drlinger

درمان های دندانپزشکی مجاز در دوره بارداری:

مراقبت های دندانپزشکی تنها به این دلیل که باردار هستید، نباید متوقف شود. در واقع، در این دوره مراقبت از دندان ها اهمیت بیشتری می یابد، زیرا این دسته زنان در معرض خطر ابتلا به پوسیدگی دندان، بیماری لثه و دیگر مسائل دهان و دندان هستند. متاسفانه هنوز هم این باور غلط عمومی رواج دارد که مراجعه به دندانپزشک در دوره بارداری برای جنین خطرناک است. چنین باوری در صورت نیاز زن به درمان و عدم دریافت درمان مورد نیاز می تواند باعث بروز مشکلات جدی برای وی شود. در ادامه برخی درمان های دندانپزشکی مجاز در دوره بارداری را بررسی می کنیم.

آیا می توانم در دوره بارداری به دندانپزشک مراجعه کنم؟

نه تنها در دوره بارداری می توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، بلکه باید این کار را انجام دهید. عدم درمان پوسیدگی دندان، بیماری لثه و دیگر مشکلات دهان و دندان می تواند خطرناک باشد. سلامت دندان های شما بر سلامت کل بدن شما و جنینتان تاثیر زیادی دارد.

درمان های دندانپزشکی مجاز در دوره بارداری:

آیا رادیوگرافی خطرناک است؟

یکی از مهمترین نگرانی های مادران باردار مواجهه با پرتو حاصل از رادیوگرافی دندان است. اما دستگاه های مدرن از دوز بسیار پایینی از تابش استفاده می کنند. در عین حال، دندانپزشک نیز شکم شما را با کاور مخصوصی پوشش می دهد تا جنین از تابش محفوظ بماند.

با این حال، بهتر از است در سه ماهه اول از انجام رادیوگرافی پرهیز کنید.

آیا بی حسی موضعی خطرناک است؟

استفاده از بی حسی در این دوره بی خطر است اما بهتر است دندانپزشک را از شرایط خود آگاه سازید تا از بی حسی مناسب و دوز ایمن استفاده کند. دندانپزشک برای شما از پایین ترین غلظت بی حسی ممکن برای نوع درمان مورد نیاز استفاده خواهد کرد.

آیا می توانم دندانم را بکشم؟

کشیدن دندان آخرین راه حل برای دندانپزشکان است. ما همیشه سعی می کنیم دندان بیمار را حفظ کنیم. اما اگر دندان آسیب زیادی دیده باشد، سلامت شما در خطر می افتد. کشیدن دندان از درمان های دندانپزشکی مجاز در دوره بارداری است که در هر دوره ای از بارداری ممکن است اما دندانپزشکان سه ماهه دوم را به عنوان زمان ایده آل توصیه می کنند. در این زمان خطر رادیوگرافی در سه ماهه اول و ناراحتی حاصل از خوابیدن روی کمر در سه ماهه دوم وجود ندارد.

آیا می توانم دندانم را عصب کشی کنم؟

اگر پوسیدگی دندان به داخل دندان برسد و اعصاب را درگیر کند، بیمار دچار درد بسیار شدیدی می شود. عدم درمان می تواند بسیار خطرناک باشد، بنابراین عصب کشی نیز از دیگر درمان های دندانپزشکی مجاز در دوره بارداری است. در صورتی که دچار مورد اورژانس دندانپزشکی شده اید، عصب کشی در هر زمانی برای شما امکان پذیر است. با این حال، به دلیل نیاز به رادیوگرافی های متعدد برای این نوع درمان، سه ماهه دوم بهترین زمان برای مراجعه است.

آیا می توانم دندان هایم را سفید کنم؟

در دوره بارداری می توانید دندان های خود را سفید کنید، اما دندانپزشکان همواره توصیه می کنند که درمان های غیر اورژانس به بعد از زایمان موکول شوند. سفید کردن دندان ها و دیگر درمان های زیبایی دندان بهتر است در سه ماهه سوم انجام نشوند. دلیل این امر ناراحتی بیمار به خاطر نیاز به خوابیدن روی کمر در زمان سفید کردن دندان ها است.

اگر می خواهید دندان های خود را در خانه سفید کنید، باید دقت کنید که غلظت هیدروژن پراکسید بیش از ۶ درصد نباشد.

آیا می توانم در دوره بارداری ارتودنسی انجام دهم؟

اگر پیش از بارداری تحت درمان ارتودنسی قرار داشته اید، نباید درمان را به این دلیل متوقف کنید. در این دوره حتی می توانید بریس ها را تنگ تر کنید، هر چند که ممکن است دندانپزشک توصیه کند که تا بعد از زایمان برای این کار صبر کنید.

اما شروع درمان ارتودنسی در این دوره توصیه نمی شود. در بارداری، به دلیل افزایش وزن ممکن است شکل صورت و فک تغییر کند. این امر به معنی انجام تغییرات متعدد در بریس ها است که با هزینه بیشتری برای شما به همراه خواهد بود. برخی از زنان نیز در این دوره دچار تورم لثه می شوند. تحریک بافت داخلی دهان ناشی از بریس و براکت ها از عوارض این التهاب و حساسیت افزایش یافته است.

چگونه می توانم از درمان های دندانپزشکی پرهیز کنم؟

در صورتی که پیش از بارداری بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کرده باشید، به احتمال کمتری در این دوره به درمان نیاز خواهید داشت. زمانی که دچار هوس های بارداری می شوید و شیرینی مصرف می کنید، مسواک زدن و نخ دندان را فراموش نکنید.

منبع:

bupadental

درد دندان روکش شده: علت های محتمل

اغلب افراد تصور می کنند در صورتی که روی دندان آنها از روکش استفاده شود، دیگر دچار مشکلات دندان نمی شوند. اما یک دندان روکش شده نیز مانند تمام دندان های طبیعی ممکن است دچار مشکلاتی شود. درد دندان روکش شده یکی از این مشکلات است. درد ممکن است بلافاصله پس از قرار دادن روکش یا ماه ها پس از آن شروع شود.

درد دندان روکش شده:

تغییر حالت جویدن:

دردی که بلافاصله پس از قرار دادن روکش روی دندان شروع شود، ممکن است به دلیل روند چسباندن روکش و تغییر حالت جویدن ایجاد شده باشد. ماده ای که برای چسباندن روکش استفاده می شود، اسیدی است و می تواند اعصاب دندان را تحریک کند. این امر می تواند تا چند روز پس از درمان موجب حساسیت دندان شود. اگر دندان روکش شده بلند باشد، تحریک اعصاب می تواند موجب درد شود.

پوسیدگی زیر روکش:

حتی با وجود روکش نیز، ممکن است دندان دچار پوسیدگی شود. پوسیدگی ممکن است درست در لبه اتصال روکش با دندان ایجاد شود. اگر پوسیدگی زیر روکش منتشر شده باشد و عمیقا به دندان نفوذ کرده باشد، اعصاب ملتهب و دردناک خواهند شد. در صورتی که اعصاب عفونی شده باشند، به عصب کشی برای رفع درد و تمیز کردن دندان لازم است. در برخی موارد برای کاهش هزینه و استفاده مجدد از روکش، عصب کشی با ایجاد یک سوراخ روی روکش انجام می شود.

مرگ ریشه یا شکستن ریشه:

دندانی که به روکش نیاز دارد به ندرت از قبل سالم بوده است. اغلب به دلیل وجود پوسیدگی عمیق یا بزرگ به روکش دندان نیاز است. حتی زمانی که دندان روکش شده است، اعصاب ممکن است از قبل به شدت آسیب دیده باشند. گاهی عفونت پس از روکش شدن دندان باز می گردد و به درمان مجدد نیاز است. گاهی نیز روکش کردن دندان باعث بروز شکستگی در ریشه می شود که در این صورت دندان باید کشیده شود.

بیماری های لثه:

گاهی لثه دور روکش دندان تحلیل می رود. در این صورت ریشه دندان بیرون می زند و دندان به دمای سرد و گرم حساس می شود. تحلیل لثه اغلب با مسواک زدن شدید رخ می دهد. محلی که تحلیل رفته است، ممکن است موجب تجمع پلاک و باکتری شود و این امر باعث بروز درد دندان روکش شده می گردد.

پیگیری:

هر زمان که دچار درد دندان روکش شده شدید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. گاهی لازم است برای شما یک روکش جدید ساخته شود تا مشکل رفع شود، گاهی نیز دندان باید تحت درمان های پیچیده تر مانند عصب کشی مجدد قرار گیرد. برای تعیین مشکل و دریافت درمان تخصصی با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

منبع:

livestrong

درد پس از عصب کشی: مدت زمان طبیعی

عصب کشی درمان بزرگی است، پس درد پس از آن طبیعی است. عصب کشی شامل تمیز کردن عمقی داخل کانال ها می شود. بنابراین اعصاب و بافت لثه را ملتهب می کند. اما به هر حال، درد پس از عصب کشی نباید برای همیشه باقی بماند. در واقع عصب کشی برای از بین بردن درد در دندانی است که بسیار پوسیده یا شکسته است. احساس درد خفیف تا متوسط تا چند روز پس از عصب کشی طبیعی است. ادامه هرگونه درد پس از این مدت بدین معنی است که مشکلی وجود دارد.

درد پس از عصب کشی: بهبودی اولیه

در گذشته، عصب کشی با درد زیادی همراه بوده است. به همین دلیل بسیاری از افراد از انجام این روش اجتناب می کردند. امروزه اقدامات دندانپزشکان تاثیر زیادی در میزان درد در طول درمان دارد.

پس از کاهش تاثیر بی حسی، ممکن است کمی درد و حساسیت را تجربه کنید. این نوع درد به روند تمیز کردن دندان مربوط است. برای تمیز کردن دندان، دندانپزشک شکاف کوچکی روی تاج دندان ایجاد می کند و پالپ بیمار داخل دندان را درمان می کند. هر گونه حساسیت و درد پس از عصب کشی باید تنها چند روز طول بکشد.

از آنجا که معمولا درد پس از درمان خفیف است، باید بتوانید تنها با استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه احساس راحتی کنید. بلافاصله پس از عصب کشی، از جویدن با دندان درمان شده خودداری کنید زیرا این کار دندان را تحریک می کند.

زمان مراجعه برای دریافت کمک:

درد عصب کشی باید پس از چند روز کاهش یابد. اگر هنوز هم دچار درد و ناراحتی هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید. برخی از افراد برای موفقیت درمان، به دو جلسه عصب کشی نیاز دارند. در موارد شدیدتر، به جلسات بیشتری برای تمیز کردن دندان نیاز دارید. عود درد نشانه ای از این امر است.

علائم شما باید با مصرف هر نوع داروی مسکنی برطرف شود. در غیر این صورت، دندانپزشک مسکن قوی تری را تجویز خواهد کرد. البته همه این داروها به صورت موقت استفاده می شوند.

زمانی که دندان به طور کامل درمان شود، روی آن با روکش پوشانده خواهد شد. روکش ممکن است از فلز، پرسلین یا طلا ساخته شود. علت استفاده از روکش پیشگیری از وارد شدن آسیب بیشتر به دندان است. گاهی قراردادن روکش نیز باعث دوره ای از درد می شود.

در صورتی که بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید، درد نباید بیش از چند روز ادامه یابد. درد فراتر از سه روز به معنی مراجعه مجدد به دندانپزشک است.

جایگزین عصب کشی، کشیدن دندان است. در این صورت، دندان از دست رفته با بریج، دندان مصنوعی جزئی یا ایمپلنت جایگزین می شود.

منبع:

healthline

اوراورس: خلاصی از بی حسی پس از دندانپزشکی

پرسش بیمار: من نیاز به یک روکش جدید برای چند تا از دندان هایم دارم اما از بی حس بودن دهانم تا چند ساعت پس از درمان متنفرم. آیا راهی برای سرعت بخشی به بهبودی پس از بی حسی وجود دارد؟ به تازگی در مورد داروی اوراورس چیزهایی شنیده ام. در صورت امکان در مورد این دارو توضیحاتی ارائه کنید.

پاسخ:

درمان های دندانپزشکی، از جمله، پر کردن دندان، کار گذاشتن روکش و عصب کشی به بی حس کردن لب ها، گونه و زبان نیاز دارند. بی حسی می تواند تا چند ساعت پس از درمان باقی بماند. زمانی که لب و زبان بی حس باشد، حرف زدن، لبخند زدن و خوردن می تواند دشوار شود.

داروی اوراورس می تواند بازگشت به احساس طبیعی صورت پس از درمان دندانپزشکی را سرعت ببخشد. این دارو که به صورت تزریقی پس از درمان دندانپزشکی به بیمار ارائه می شود و می تواند حس لب، گونه، زبان و به طور کلی صورت را در کمتر از یک ساعت بازگرداند. بازگرداندن سریع تر حس به بافت های نرم می تواند از وارد شدن آسیب به بیمار پیشگیری کند. برای مثال ممکن است بیمار در دوره بی حسی در تلاش برای حرف زدن یا خوردن چیزی، زبان یا گونه خود را گاز بگیرد. آسیب به بافت نرم در مواردی به درمان های مکمل نیاز دارد. بنابراین پیشگیری از چنین اتفاقی به خصوص در برخی بیماران، مانند افراد مسن یا کودکان، اهمیت دارد.

در صورتی که درمان دندانپزشکی شامل جراحی اعصاب و فک باشد و موجب درد زیادی برای بیمار گردد، استفاده از داروی اوراورس برای بیمار توصیه نمی شود. در چنین شرایطی استفاده از بی حسی باعث راحتی بیمار برای مدت طولانی تری می گردد.

عملکرد:

نحوه عملکرد اوراورس به طور کامل مشخص نیست. اما گفته می شود که جریان خون به ناحیه بافت نرم در دهان را افزایش می دهد. این دارو تنها زمانی اثر می کند که داروی بی حسی اصلی شامل موادی باشد که عروق خونی بافت نرم را تنگ تر می کند. یکی از این موارد اپی نفرین است.

عوارض اوراورس:

اوراورس جز دسته داروهایی است که می توانند باعث افت فشار خون، افزایش ضربان قلب، و بی نظمی در نبض شوند. اگر چه چنین عوارضی در گزارشات نادر دیده شده اند، در صورتی که سابقه بیماری های قلبی عروقی دارید، دندانپزشک را از شرایط خود آگاه سازید.

داروی اوراورس برای کودکانی با وزن کمتر از ۱۵ کیلوگرم و زیر ۳ سال توصیه نمی شود. استفاده از این دارو با هزینه بیشتر درمانی همراه است و تحت پوشش بیمه قرار ندارد.

منبع:

mayoclinic

مزایا و معایب پالپوتومی چیست؟

پالپوتومی روشی مهم در درمان دندان های پوسیده اطفال است. این روش که معادل عصب کشی در بزرگسالان است، می تواند با نجات دندان شیری، عمر آن را در دهان افزایش دهد. اما هیچ روشی بدون خطر و عارضه نیست. با آگاهی از مزایا و معایب پالپوتومی می توانید تصمیم بهتری برای کودک خود اتخاذ کنید.

مزایا و معایب پالپوتومی:

مزیت ها:

دندان های شیری به خوبی به حذف بخش بیمار پالپ دندان پاسخ می دهند، در حالی که بخش سالم دست نخورده باقی مانده است. حفره ایجاد شده در دندان به علاوه بخشی از پالپ که توسط باکتری آلوده شده است، از دندان خارج می شوند. ماده ضد عفونی کننده در بالای پالپ باقی مانده قرار می گیرد. سپس دندان با استفاده از تاج جدید بسته می شود. این روش اجازه می دهد تا دندان به صورت زنده در دهان باقی بماند.

مزیت واضح پالپوتومی این است که عملکرد دندان حفظ می شود و فضای لازم برای رشد دندان دائمی در دهان باقی می ماند. یکی از معایب این روش این است که دندان عصب کشی شده به تاج فلزی نیاز دارد تا به قدرت و دوام مورد نظر دست یابد. این امر ظاهر کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. در برخی موارد نیز باکتری ها به دندان حمله کرده و پالپوتومی شکست می خورد. در این موارد دندان باید کشیده شود. اما ریسک این امر بسیار کم است و نرخ موفقیت درمان معمولا بالاست.

جایگزین این روش:

با وجود بررسی مزایا و معایب پالپوتومی و تاثیر این روش در رشد دندان های دائمی، برخی والدین علاقه ای به انجام آن ندارند. گاهی نیز به دلیل شرایط خاص بدنی کودک، امکان انجام آن برای او وجود ندارد. در چنین مواردی باید به فکر درمان جایگزین بود. به دلیل شدت پوسیدگی، راهی به جز کشیدن دندان وجود ندارد. پس از کشیدن دندان، معمولا در دهان کودک از فضا نگهدار (اسپیسر) استفاده می شود تا فضای لازم برای رشد دندان دائمی دست نخورده باقی بماند. دندان های دائمی بین سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی رشد می کنند.

تفاوت هزینه دو روش چقدر است؟

گرچه انجام روش پالپوتومی و تاج دندان کمی هزینه بر است، اما قیمت آن با کشیدن دندان و ساخت فضا نگهدار برای کودک تقریبا یکسان است. به یاد داشته باشید که هر دو روش برای حفظ فضای مورد نیاز برای رشد دندان دائمی انجام می شوند.

نتیجه عدم درمان چیست؟

معمولا درد و عفونت بیمار ادامه می یابد و افزایش پیدا می کند. همچنین در صورت عدم درمان، خطر آسیب به دندان دائمی زیر دندان شیری وجود دارد. عفونت دندان معمولا به آبسه می انجامد و چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی ماند.

منبع:

smilingkidsindy

پالپکتومی چیست و چرا به کار می رود؟

داخل دهان هر فرد ماده ای به نام پالپ وجود دارد. در حالی که مینا و عاج دندان به عنوان لایه های بیرونی، سخت و مرده هستند، اما پالپ نرم، زنده و بسیار حساس است. هنگامی که لایه های بیرونی دندان آسیب ببینند، ممکن است پالپ داخل دندان هم آلوده شود. در برخی موارد، بهترین گزینه برای نجات دندان، روش شناخته شده ای به نام پالپکتومی است.

روش انجام:

ساده ترین توضیح برای این روش این است که پالپ آلوده را از دندان حذف می کنند. هدف درمان نجات دندانی است که ممکن است در غیر این صورت کشیده شود. پالپکتومی شبیه عصب کشی است، در واقع یکی از مراحل انجام آن است. دندانپزشک پس از خارج کردن پالپ آلوده داخل دندان را ضدعفونی می کند و سپس با مواد پر کننده آن را پر می کند.

کاندیدای انجام پالپکتومی:

این روش اغلب در کودکانی انجام می شود که هنوز دندان شیری در دهان خود دارند. ریشه های دندان شیری از دندان دائمی متفاوت است. به طور معمول، دندان های شیری دارای ریشه های کوتاه تری هستند که قرار است در نهایت توسط بدن جذب شوند. جذب ریشه های دندان شیری باعث می شود که دندان بیوفتد و دندان دائمی جایگزین آن شود. از آنجا که ریشه های دندان کودک باید جذب شوند، در انجام این روش از موادی استفاده می شود که قابلیت جذب دارند.

چرا دندان باید حفظ شود؟

فرضیه معمول در ذهن اکثر مردم این است که چون دندان های شیری قرار است در نهایت بیوفتند، دلیلی برای حفظ آنها وجود ندارد. به همین دلیل درک لزوم انجام این روش ها روی یک دندان شیری برای اغلب خانواده ها دشوار است.

نقش دندان های شیری چیزی بیشتر از آن است که فقط منتظر رشد دندان دائمی نشسته باشد. علاوه بر اینکه این دندان ها به حرف زدن و غذا خوردن کودک شما کمک می کنند، محل رشد دندان های دائمی را نیز حفظ می کنند. در صورتی که دندان شیری پیش ازموعد بیوفتد، در آینده کودک شما با مرتب بودن دندان های دائمی خود دچار مشکل خواهد شد.

این بدان معنا نیست که حذف و بازیابی پالپ همیشه بهترین گزینه درمان است. در برخی موارد، کشیدن دندان ضروری به نظر می رسد. همه این موارد به فاصله زمانی تا رشد دندان دائمی، میزان آسیب وارد آمده به دندان و عمق عفونت بستگی دارد.

آیا می توان از پالپکتومی پیشگیری کرد؟

در صورتی که ایده استفاده از یک روش درمانی عمده برای کودک مورد علاقه شما نیست، باید به دنبال راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به عفونت و آسیب باشید. تشویق رعایت بهداشت دهان و دندان در بچه ها از سنین پایین و تمیز کردن دندان ها به پیشگیری از عفونت دندان کمک می کند.

چنانچه دو بار در روز به کودک خود کمک کنید که با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزند، شانس ابتلا به پوسیدگی در دندان های شیری را تا حد زیادی کاهش داده اید. در صورتی که کودک شما به مسواک زدن علاقه ندارد، مسواکی با شخصیت های مورد علاقه او برایش بخرید.

انجام معاینات منظم دندانپزشکی نیز ضروری است. هر چه دندانپزشک زودتر دندان های کودک را معاینه کند، علائم پوسیدگی در مراحل اولیه تشخیص داده می شود و نیاز به انجام روش های شدیدتر درمانی کاهش پیدا می کند.

منبع:

colgate

پالپوتومی چیست و در چه افرادی انجام می شود؟

پالپوتومی روشی است که برای نجات یک دندان عفونی شده با پالپ آلوده به کار می رود. گاهی از این روش به عصب کشی دندان شیری یاد می شود. زیرا این روش بیشتر برای کودکان و به ویژه برای دندان های مولار به کار می رود.

روش انجام پالپوتومی:

دندانپزشک برای راحتی بیمار کار را با بی حسی آغاز خواهد کرد. روش های متنوعی برای آرام سازی کودک شما وجود دارد که قبل از شروع کار با شما در میان گذاشته خواهند شد. در صورتی که کودک همکاری لازم را نداشته باشد، از بیهوشی استفاده می شود.

در طول روش انجام پالپوتومی ابتدا دندانپزشک با استفاده از رابر بند دندان را از سایر قسمت های دهان جدا خواهد کرد. سپس از ابزار ویژه ای برای تمیز کردن قسمت پوسیده دندان استفاده می کند. سایر بخش های باقی مانده دندان با استفاده از دارو استرلیزه می شود. سپس دندانپزشک از بتونه برای پر کردن دندان باقی مانده استفاده خواهد کرد. روی دندان با تاجی با اندازه مناسب پوشانده می شود و به دندان متصل می شود. در بیشتر موارد تاج از یک فولاد ضد زنگ ساخته می شود.

ششماه بعد دندانپزشک بیمار را برای معاینه مجدد فرا می خواند. پس از درمان، برخی از بیماران دچار عفونت مجدد می شوند. تاج دندان برخی دیگر از بیماران به دلیل مصرف مواد غذایی چسبنده مانند شکلات کاراملی جدا می شود.

تفاوت بین پالپوتومی و پالپکتومی چیست؟

هر دو روش در تلاش برای حفظ دندان های پوسیده شده با پالپ آلوده به کار می روند. در پالپوتومی، دندانپزشک فقط پالپ آلوده در قسمت تاج دندان را بر می دارد. در حالی که پالپ قسمت ریشه باقی می ماند. اما در پالپکتومی، دندانپزشک تمام پالپ را حذف می کند و پالپ ریشه را با مواد پر کننده جایگزین می کند.

کاندیدای این روش:

پالپوتومی تنها زمانی انجام می شود که پالپ آلوده تنها در قسمت تاج وجود داشته باشد. دندان هم باید قابل احیا باشد. در صورتی که دندان بیش از حد آسیب دیده باشد یا دیواره آن تضعیف شده باشد، دندان را باید کشید.

بهترین کاندیدا برای پالپوتومی، کودکی با سلامت کامل بدنی است. کودکانی که مبتلا به بیماری های مزمن هستند و سیستم ایمنی ضعیفی دارند مناسب این روش نیستند. بدن این بیماران به عفونت های باکتریایی حساس است. برای مثال کودکان دچار انواع لوسمی و تومور کاندیدای خوبی برای این روش نیستند.

دندان کودک خود را نجات دهید:

وجود دندان شیری در دهان کودک مجوزی برای نادیده گرفتن بهداشت دهان و دندان وی نیست. دندان های شیری پایگاهی برای رشد صحیح دندان های دائمی هستند. افتادن و پوسیدگی زودهنگام این دندان ها مهم ترین علل نامرتبی دندان ها در بزرگسالی، نیاز به ارتودنسی و اشکالات رشد فک است. در صورتی که نشانه ای از پوسیدگی در دندان های کودک خود شدید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

kidzsmile

عصب کشی در بارداری: بررسی خطرات احتمالی

عصب کشی می تواند شما را از درد زیاد و از دست دادن یک دندان خلاص کند. اما عصب کشی در بارداری چطور؟ یکی از نگرانی های رایج در دوران بارداری و استفاده از درمان های دندانپزشکی، عوارض جانبی درمان و داروهای مورد استفاده در این روش است.

نگرانی های رایج در مورد عصب کشی در بارداری:

بخشی از روش درمان به انجام یک سری رادیوگرافی برای ارزیابی ساختار داخلی دندان نیاز دارد. رادیوگرافی می تواند از محل عفونت و میزان آن اطلاعات دقیق به دندانپزشک بدهد. این بخشی از درمان است که نباید جا بیوفتد. اغلب زنان تصور می کنند که رادیوگرافی برای جنین آنها خوب نیست. اما در اغلب موارد این هراس ها بی مورد است. اول از همه اشعه ایکس روی دندان متمرکز است نه شکم. دوم این که برای اطمینان خاطر زنان باردار به آنها یک جلیقه مخصوص ضد اشعه داده می شود. در واقع، این جلیقه برای مسدود کردن درصد بالایی از اشعه ایکس کافی است.

استفاده از مواد شیمیایی:

نگرانی دیگر در ارتباط با عصب کشی در بارداری مربوط به مواد بی حسی مورد استفاده در جراحی است.

بی حسی:

کلاس اول مواد شیمیایی مورد استفاده در دندانپزشکی، بی حس کننده موضعی است. زنان باردار می ترسند که ماده بیهوشی به فرزند آنها آسیب بزند. در حقیقت اکثر این مواد صرفا موضعی هستند. اما دندانپزشک می تواند به هزینه درد بیشتر در طول پروسه درمان، مقدار دوز ماده بی حسی را از این مقدار هم کمتر کند. ماده بی حسی نباید به کودک شما آسیبی بزند.

مایع شستشو:

مایع شستشو برای عمل جراحی معمولا حاوی درصد کمی از سدیم هیدروکلراید یا سفید کننده است. حتی اگر مقادیر کمی از آن را فرو ببرید، ۹۵٪ از آن محلول فقط آب است. بنابراین این مقدار هیدروکلراید سدیم بلعیده شده به هیچ وجه برای شما یا جنین خطرناک نیست.

پر کننده ها:

آخرین ماده شیمیایی مورد استفاده در این روش مواد پر کننده است. اکثر آنها بوی های عجیب و غریبی دارند. همچنین می توانند مزه بدی هم داشته باشند. با این حال، این مواد صرفا رزین هایی هستند که با لیزر درمان می شوند. این مواد به جنین آسیبی نمی زنند.

استرس:

البته استرس وارد شده به زن باردار برای جراحی دندانپزشکی می تواند برای جنین مخرب باشد. به اکثر بیماران توصیه می شود که در صورت تحمل درد جراحی را به بعد از زایمان موکول کنند.

با دندانپزشک خود در مورد مقدار زمان ممکن برای به تعویق انداختن جراحی صحبت کنید. در شرایط مناسب و تحت کنترل انجام عصب کشی در باردار بی خطر است. اما تا جایی که می توانید این جراحی را به تعویق بیاندازید.

منبع

dentalfind