نوشته‌ها

روکش موقت دندان برای پیشگیری از پوسیدگی مجدد

حتی اگر دندان به روکش نیاز داشته باشد، تا پیش از آماده شدن روکش دائمی باید از دندان محافظت شود. آماده شدن روکش دائمی معمولا دو تا سه هفته طول می کشد. اگرچه رنگ روکش موقت دندان ممکن است با سایر دندان ها متفاوت باشد، اما بیمار می تواند به صورت طبیعی حرف بزند و بخورد.

برای چسباندن روکش موقت از سیمان موقت استفاده می شود تا بعدا روکش به راحتی برداشته شود.

چگونه ساخته می شود؟

روکش موقت دندان در جلسه اول روی دندان قرار می گیرد. در طول جلسه معاینه، دندانپزشک از دندان رادیوگرافی می گیرد و پوسیدگی را درمان می کند. برای ایجاد فضای کافی برای روکش دائمی، دندان طبیعی از هر طرف تراشیده می شود. سپس از دندان قالب گیری می شود. این قالب به آزمایشگاه فرستاده می شود تا برای دندان روکش دائمی ساخته شود. از آنجا که ساخت روکش دائمی به دو تا سه هفته زمان نیاز دارد، دندانپزشک روکش موقت را روی دندان قرار می دهد تا از آن محافظت کند.

در جلسه دوم، روکش موقت برداشته می شود و روکش دائمی در جای خود قرار می گیرد.

تفاوت ها:

تفاوت های کمی بین روکش موقت و دائمی وجود دارد، اما همه چیز به سیمان مورد استفاده توسط دندانپزشک بستگی دارد. روکش موقت فقط قرار است چند هفته دوام بیاورد در حالی که روکش دائمی چیزی بین پنج تا پانزده سال در دهان شما عمر می کند. روکش موقت از فلز یا پلاستیک ساخته شده است در حالی که روکش دائمی از پرسلین با کیفیت بالا ساخته شده است.

سیمان مورد استفاده برای روکش موقت به راحتی می شکند، زیرا قرار است روکش برداشته شود. در حالی که گلاس یونومر چسب مقاوم و محکمی است که برای اتصال روکش دائمی به کار می رود.

مراقبت از روکش موقت دندان:

برای مراقبت از روکش موقت، باید آن را مانند دندان های طبیعی مسواک بزنید. بلافاصله پس از قرارگیری روکش تا ۳۰ دقیقه چیزی نخورید تا سیمان محکم شود. مواد غذایی چسبنده می توانند روکش را از دندان جدا کنند. در صورتی که روکش جدا شد، می توانید تا زمان مراجعه به دندانپزشک، با سیمان مخصوص دندان مصنوعی آن را در جای خود قرار دهید.

اگر روکش موقت جدا شد آن را به مدت طولانی خارج از دهان نگه ندارید. زیرا ممکن است دندان حرکت کند و این امر جایگیری مجدد روکش را دشوار کند.

مراقبت از دندان روکش شده مانند دندان طبیعی اهمیت دارد، زیرا این دندان هم می تواند در محل اتصال دندان و روکش دچار پوسیدگی شود.

منبع:

colgate

روش کشیدن دندان: روش، درمان، و عوارض

کشیدن دندان یک روش سرپایی است که توسط دندانپزشک انجام می شود. در برخی موارد کشیدن دندان برای حفظ و بهبود سلامت دهان و دندان فرد ضروری است. روش کشیدن دندان بسته به نوع و محل دندان متفاوت است.

برخی از علل کشیدن دندان:

  • نیاز به ایجاد فضا برای استفاده از بریس
  • کمبود فضا برای رشد دندان مانند کشیدن دندان عقل
  • پوسیدگی یا آسیب به دندان
  • پرتودرمانی یا شیمی درمانی سر و گردن که موجب عفونت دندان می شود

روش کشیدن دندان:

پیش از اجرای روش کشیدن دندان باید محل درمان بیحس شود. این عمل با استفاده از داروهای آرامبخش یا تزریق وریدی انجام می شود. اگر دندان نهفته باشد، پیش از کشیدن باید به چند تکه تقسیم شود.

روش کشیدن دندان به دو دسته تقسیم می شود:

ساده:

روش ساده شامل کشیدن دندانی می شود که در دهان قابل مشاهده است. این روش برای دندانی انجام می شود که به شدت پوسیده است یا برای استفاده از بریس ارتودنسی باید کشیده شود. دندانپزشک عمومی می تواند این کار را انجام دهد.

جراحی:

روش جراحی توسط جراح دهان برای کشیدن دندانی انجام می شود که در دهان قابل مشاهده نیست. دندان به دلیل نهفتگی یا شکستن در دهان قابل مشاهده نیست. افرادی که دارای شرایط خاص هستند ممکن است برای انجام این روش بیهوشی عمومی دریافت کنند. پس از کشیدن دندان نیز برای بیمار داروی مسکن تجویز می شود.

عوارض کشیدن دندان:

پس از کشیدن دندان، تعداد کمی از بیماران به عارضه حفره خشک دچار می شوند. اگر بعد از کشیدن دندان، روی محل زخم لخته خون تشکیل نشود، استخوان زیر آن در معرض محیط دهان قرار می گیرد و بیمار به حفره خشک مبتلا می شود. این عارضه دردناک است و باید با پانسمان پزشکی درمان شود.

دیگر عوارض کشیدن دندان عبارتند از:

درد فک:

به دلیل تزریق بیحسی یا باز ماندن بیش از حد فک در طول درمان، فک بیمار ممکن است دچار درد و کشش عضلانی شود.

بی حسی لب و چانه:

در صورتی که دندان عقل فک پایین کشیده شده باشد، ممکن است در اثر آسیب به عصب زبان، لب و چانه بیمار تا ماه ها بی حس بماند. گاهی آسیب دائمی است.

عفونت:

همواره پس از کشیدن دندان، احتمال عفونت وجود دارد. اما این عارضه در فردی که سیستم ایمنی سالمی دارد نامحتمل است.

کشیدن دندان پوسیده اهمیت زیادی برای سلامت کلی شما دارد. در صورتی که دچار آبسه شده اید، برای درمان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

crest

خجالت کشیدن از دندانپزشک و ترس از قضاوت

اگر شما هم جز آن دسته افرادی هستید که به دلیل خجالت کشیدن از دندانپزشک از جلسه های درمانی و معاینه فرار می کنید، بهتر است این مطلب را بخوانید. در دسته بندی فوبیاها، ترس از دندانپزشک کاملا عادی است. دندانپزشک ها از این موارد زیاد دیده اند و برایشان عادی است.

یک دندانپزشک به چه چیز فکر می کند؟

ترس از درد و قضاوت شدن از مهمترین علل عدم مراجعه به دندانپزشک است. با وجودی که بارها گفته می شود هر شش ماه یکبار باید به دندانپزشک مراجعه کنید، اما بسیاری از افراد تا زمانی که درد آنها را از پا نیاندازد، به مطب دندانپزشک مراجعه نمی کنند. در موارد حاد ترس و خجالت کشیدن از دندانپزشک به حدی است، که بیمار ترجیح می دهد با درد زندگی کند اما برای درمان مراجعه نکند. عدم مراجعه می تواند به مشکلات جدی و تهدید جان بیمار بیانجامد.

اما خبر خوب این است که هیچ وقت برای مراجعه به دندانپزشک دیر نیست، حتی اگر آخرین مراجعه شما، سه، ده یا حتی سی سال پیش بوده باشد.

اگر می ترسید که دندانپزشک شما و سبک زندگیتان را قضاوت کند، به یاد داشته باشید که آنها کسانی هستند که کل زندگیشان حول محور مراقبت های درمانی دهان و دندان می چرخد.

دندانپزشکان آرزو دارند که شما از تفکرات آنها در طول جلسه درمانی آگاه می شدید و آنقدر خودتان را برای مراجعه به دندانپزشک عذاب نمی دادید:

آنها می دانند شما نخ دندان نمی کشید:

دندانپزشکان همه چیز را از لثه های شما می پرسند. به جای اینکه به خاطر نخ دندان نکشیدن یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان خجالت بکشید یا حتی سعی کنید به دندانپزشک دروغ بگویید، زمانی را برای جرم گیری دندان های خود تعیین کنید. بهداشت دهان و دندان هیچ وقت تاریخ انقضا ندارد و از آن بهتر اینکه از همین امروز هم می توانید این کار را شروع کنید.

ای کاش زودتر می آمدید:

هر چه مراجعه به دندانپزشک را بیشتر به تاخیر بیاندازید، آسیب بیشتری به دندان های خود وارد می کنید. به عنوان متخصصان پزشکی، دندانپزشکان بهترین را برای دندان و لثه های شما می خواهند. بنابراین آنها بزرگ ترین مدافعان روش های مراقبت پیشگیرانه هستند.

ای کاش سیگار نمی کشیدید، الکل مصرف نمی کردید و شکر کمتری می خوردید:

موارد فوق همه برای سلامت دهان و دندان شما بد هستند. علاوه بر ضرورت رعایت بهداشت دهان و دندان، یک رژیم کم شکر و فاقد الکل می تواند سلامت شما را تضمین کند. پیش از این می دانستید که شکر موجب پوسیدگی دندان می شود، اما الکل هم با خشک کردن دهان موجب رشد و تکثیر باکتری های مضر برای دندان می شود.

خجالت کشیدن از دندانپزشک: دندانپزشکان قرار نیست شما را قضاوت کنند

به عنوان متخصصان حوزه بهداشت، دندانپزشکان علاقه ای به قضاوت یا ایجاد حس بد در شما ندارند. تمام آن چیزی که واقعا به آن اهمیت می دهند، سلامت شماست. به جای خجالت کشیدن از دندانپزشک و ترس از قضاوت های او، به این فکر کنید که دندانپزشک دوستی است که در تیم شماست و برای مراقبت از سلامت شما تلاش می کند.

منبع:

mainstreetdentalclinics

شکلات برای دندان خوب است: باور کنید!

شنیدن جمله “شکلات برای دندان خوب است” از یک دندانپزشک می تواند بیشتر یک خواب و خیال باشد. همیشه شنیده ایم شکلات برای دندان بد است. اما ما نظر دیگری در مورد شکلات و سلامت دندان های شما داریم:

مزیت پنهان شکلات برای دندان ها:

سال هاست که از دندانپزشکان شنیده ایم که باید از خوراکی های شیرین اجتناب کنیم یا از آنها به مقدار کم استفاده شود تا سلامت دندان های ما تحت تاثیر قرار نگیرد. با وجودی که این حقیقت هنوز هم درست است، اما تحقیقات جدید نشان می دهند که شکلات تلخ به طور خاص این قانون را منسوخ کرده است.

شکلات برای دندان خوب است: اما شکلات تلخ!

زمانی که چیزی با قند بالا مصرف می کنید، به خصوص شکلات های شیری، قند آن روی دندان می چسبد. باکتری های دهان عاشق قند هستند و شروع به تغذیه از آن می کنند. در اینجاست که دردسر شروع می شود. باکتری ها اسید تولید می کنند. در صورتی که این اسید خنثی نشود یا از دهان خارج نشود، باعث فرسایش مینای دندان شده و دندان ها در معرض پوسیدگی و ابتلا به حفره دندان قرار می گیرند. با این حال، مواد تشکیل دهنده شکلات تلخ اجازه این امر را نمی دهند و با پوسیدگی دندان مبارزه می کنند.

شکلات برای دندان خوب است: چگونه؟

زمانی که یک تکه شکلات تلخ می خورید، باز هم مقدار قند وارد دهان شما شده است. با این حال، ترکیبات موجود در پوسته کاکائو، که عنصر اصلی شکلات تلخ است، به مقابله با اثرات مضر شکر کمک می کنند. این ترکیبات با باکتری هایی مبارزه می کنند که از قند تغذیه می کنند و در دهان اسید تولید می کنند. در واقع برخی تحقیقات نشان می دهند که ترکیبات موجود در شکلات تلخ بهتر از فلوراید می توانند با پوسیدگی دندان مقابله کنند. با این حال، برای اثبات این ادعا هنوز به شواهد بیشتری نیاز است.

فراموش نکنید، شکلات تلخ، شکلات خوبی است.

با وجودی که دوست داشتیم به شما بگوییم که تمام انواع شکلات برای دندان خوب است اما متاسفانه این طور نیست. تمام تحقیقاتی که بر مزایای شکلات برای دندان تاکید داشته اند، منظورشان تنها شکلات تلخ بوده است. بنابراین بهتر است برای حفاظت بیشتر از شکلات های تلخ و ارگانیک استفاده کنید.

رعایت یک رژیم غذایی متنوع از میوه ها، سبزیجات، دانه ها و لبنیات نه تنها برای سلامت دندان ها بلکه سلامت کل بدن ضروری است.

برای حفظ سلامت دندان های خود، مراجعه برای معاینات روتین را فراموش نکنید.

منبع:

averyandmeadows

فلوراید دی‎آمین نقره: جوانب مثبت و منفی

ترکیب فلوراید دی‎آمین نقره (SDF) شیوه ای درمانی است که از یک بخش فلوراید متصل به نقره و دو بخش آمونیاک درست شده است. فلوراید در SDF از فلوراید عنصری به دست می آید که به صورت شیمیایی به یون نقره ای پیوند داده می شود و بدین لحاظ برای اعمال در دهان ایمنی بیشتری دارد.

فلوراید دی‎آمین نقره چگونه کار می کند؟

در آگوست ۲۰۱۴، اداره غذا و دارو ایالات متحده، SDF را به عنوان روشی امن و موثر برای استفاده در درمان حساسیت دندان طبقه بندی کرد.

هنگامی که دندانپزشک SDF شفاف را بر روی سطح دندانی می کشد که عمدتا دچار کاهش مواد معدنی یا پوسیدگی شده است، به طور دائمی سطح آن را سخت می کند و با رنگ خاکستری یا سیاه تیره می کند. SDF بر روی سطح سالم دندان هیچ تاثیری نخواهد داشت. این روش منحصر به فرد نه تنها پوسیدگی دندان را متوقف می کند، بلکه از دندان در برابر رشد باکتری نیز محافظت می کند. از آن بر روی سطح تاج و ریشه استفاده می شود.

جوانب مثبت و منفی فلوراید دی‎آمین نقره:

از SDF می توان در محل های مختلفی، شامل مطب های دندانپزشکی، کلینیک های عمومی و مراکز بهداشت استفاده کرد. این ترکیب ارزان قیمت است و یک قطره از آن برای درمان چند دندان کافی است. فلوراید دی‎آمین نقره با یک برس کوچک روی مینای دندان و سطح ریشه کشیده می شود و کاملا امن و موثر است.

این روش درمانی برای برخی افراد توصیه می شود. ممکن است دندانپزشک تصمیم بگیرد که این روش برای کودکی که در تمام دندان های خود دچار پوسیدگی شده است مناسب باشد. همچنین این روش گزینه مناسبی برای افرادی است که برای دریافت مراقبت های معمول دچار مشکل هستند. SDF بعد از سیلانت دندان موثرترین روش در پیشگیری از ابتلا به پوسیدگی است اما سیلانت چند برابر گران تر از آن است و به معاینات دوره ای نیاز دارد.

برخی از معایب این روش عبارتند از: این ترکیب می تواند باعث کاهش چشایی دهان و التهاب بافت لثه در صورت تماس با آن شود. با این حال، دندانپزشکان برای پیشگیری از تماس این ماده با بافت های اطراف مراقبت های ویژه ای را اعمال می کنند.

در صورتی که کودک به ترکیبات نقره حساسیت دارد، پیش از درمان دندانپزشک را مطلع سازید.

با این حال، بهترین روش برای پیشگیری از بیماری های دهان و دندان همچنان رعایت اصول مراقبت های بهداشتی است.

منبع:

colgate

عوارض روکش دندان: موقت و بلند مدت

دندانپزشکان از روکش و سایر روش های بازسازی دندان برای کمک به بیمارانی استفاده می کند که دندان های خود را از دست داده اند یا ظاهر آنها به دلیل بیمار لثه، پوسیدگی دندان، عفونت یا آسیب به شدت تغییر کرده است. روش های درمانی مانند روکش دندان و ایمپلنت هزینه بر هستند. عوارض روکش دندان عبارتند از:

عوارض روکش دندان:

خونریزی، درد و آسیب به اعصاب:

عوارض روکش دندان مانند هر نوع جراحی دیگری شامل خونریزی می شود. ممکن است دندانپزشک به صورت غیر عمد اعصاب فک را لمس کند و به آنها آسیب وارد کند. این امر می تواند موجب بی حس شدن لب، چانه، زبان و نواحی اطراف شود که تا ماه ها ادامه می یابد و گاهی دائمی خواهد بود.

حساسیت دندان:

زمانی که اثر بی حسی کاهش می یابد، دندان روکش شده احساس ناراحتی و حساسیت خواهد داشت. دندانی که تازه روکش شده است مستعد حساسیت به دمای سرد و گرم است. برای مبارزه با این دسته عوارض روکش دندان توصیه می شود که بیمار دندان های خود را تا مدتی با خمیر دندان مخصوص دندان های حساس تمیز کند. در صورتی که دندان روکش شده در زمان جویدن مواد غذایی دچار درد می شود، بهتر است برای بررسی ارتفاع روکش به دندانپزشک مراجعه کنید.

پوسیدگی دندان و عفونت:

دندانپزشکان برای قرار دادن روکش روی دندان از سیمان مخصوص استفاده می کنند اما این سیمان پس از مدتی شل می شود و از بین می رود. یک روکش شل شده محل خوبی برای تجمع باکتری و آغاز پوسیدگی دندان زیر روکش است. برخی افراد تصور می کنند که روکش به مانند عایقی در برابر پوسیدگی است و این تصور مانع از رعایت بهداشت دهان و دندان در این افراد می شود. در حالی که این طور نیست و دندان روکش شده نیز به مراقبت و مسواک زدن نیاز دارد. در صورتی که روکش دندان شل شده است، برای اصلاح آن هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

گاهی برای اصلاح روکش شل شده کار زیادی نمی توان انجام داد و باید روکش تعویض شود. این کار با هزینه بیشتری برای بیمار همراه است.

 

روکش دندان یکی از روش های معمول نجات دندان پوسیده ای است که در غیر این صورت باید کشیده شود. این روش هر چند با هزینه نسبتا بالایی همراه است اما با حفظ دندان طبیعی به زیبایی صورت و لبخند شما کمک خواهد کرد. برای دریافت مشاوره و بررسی روش های درمانی با کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

livestrong

درد دندان روکش شده: علت های محتمل

اغلب افراد تصور می کنند در صورتی که روی دندان آنها از روکش استفاده شود، دیگر دچار مشکلات دندان نمی شوند. اما یک دندان روکش شده نیز مانند تمام دندان های طبیعی ممکن است دچار مشکلاتی شود. درد دندان روکش شده یکی از این مشکلات است. درد ممکن است بلافاصله پس از قرار دادن روکش یا ماه ها پس از آن شروع شود.

درد دندان روکش شده:

تغییر حالت جویدن:

دردی که بلافاصله پس از قرار دادن روکش روی دندان شروع شود، ممکن است به دلیل روند چسباندن روکش و تغییر حالت جویدن ایجاد شده باشد. ماده ای که برای چسباندن روکش استفاده می شود، اسیدی است و می تواند اعصاب دندان را تحریک کند. این امر می تواند تا چند روز پس از درمان موجب حساسیت دندان شود. اگر دندان روکش شده بلند باشد، تحریک اعصاب می تواند موجب درد شود.

پوسیدگی زیر روکش:

حتی با وجود روکش نیز، ممکن است دندان دچار پوسیدگی شود. پوسیدگی ممکن است درست در لبه اتصال روکش با دندان ایجاد شود. اگر پوسیدگی زیر روکش منتشر شده باشد و عمیقا به دندان نفوذ کرده باشد، اعصاب ملتهب و دردناک خواهند شد. در صورتی که اعصاب عفونی شده باشند، به عصب کشی برای رفع درد و تمیز کردن دندان لازم است. در برخی موارد برای کاهش هزینه و استفاده مجدد از روکش، عصب کشی با ایجاد یک سوراخ روی روکش انجام می شود.

مرگ ریشه یا شکستن ریشه:

دندانی که به روکش نیاز دارد به ندرت از قبل سالم بوده است. اغلب به دلیل وجود پوسیدگی عمیق یا بزرگ به روکش دندان نیاز است. حتی زمانی که دندان روکش شده است، اعصاب ممکن است از قبل به شدت آسیب دیده باشند. گاهی عفونت پس از روکش شدن دندان باز می گردد و به درمان مجدد نیاز است. گاهی نیز روکش کردن دندان باعث بروز شکستگی در ریشه می شود که در این صورت دندان باید کشیده شود.

بیماری های لثه:

گاهی لثه دور روکش دندان تحلیل می رود. در این صورت ریشه دندان بیرون می زند و دندان به دمای سرد و گرم حساس می شود. تحلیل لثه اغلب با مسواک زدن شدید رخ می دهد. محلی که تحلیل رفته است، ممکن است موجب تجمع پلاک و باکتری شود و این امر باعث بروز درد دندان روکش شده می گردد.

پیگیری:

هر زمان که دچار درد دندان روکش شده شدید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. گاهی لازم است برای شما یک روکش جدید ساخته شود تا مشکل رفع شود، گاهی نیز دندان باید تحت درمان های پیچیده تر مانند عصب کشی مجدد قرار گیرد. برای تعیین مشکل و دریافت درمان تخصصی با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

منبع:

livestrong

هیپو کلسیفیکاسیون دندان: تضعیف مینای دندان

اگر دندان های شما نشانه هایی از لکه های سفید روی خود دارد، ممکن است به هیپو کلسیفیکاسیون دندان دچار شده باشید. لکه های سفید زمانی پیدا می شوند که شرایط اسیدی دهان کلسیم موجود در مینای دندان را حل کرده باشد و باعث از بین رفتن آن شده باشد. دیگر علت سطح پایین کلسیم در مینای دندان می تواند بیماری ژنتیکی املوژنز ایمپرفکتا باشد.

شرایط ارثی:

املوژنز ایمپرفکتا یک بیماری ارثی است که دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ضعیف شدن مینای دندان می شود. مینای دندان به صورت طبیعی در دندان های شیری و دائمی رشد نمی کند. مینا نرم است و به راحتی از بین می رود و تنها ممکن است لایه نازکی روی عاج دندان باشد. برآوردها نشان می دهند که حدود یک در هر ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ کودک آمریکایی به املوژنز ایمپرفکتا مبتلا هستند.

از دست دادن کلسیم:

اسیدهای تولید شده از باکتری ها یا غذاها و نوشیدنی های اسیدی کلسیم موجود در مینای دندان را می شکنند. از دست رفتن مواد معدنی موجود در دندان اولین گام به سوی پوسیدگی دندان است.

کلسیم به تقویت دندان ها کمک می کند و زمانی که از دست برود، دندان در آن ناحیه ضعیف تر می شود. اولین نشانه از دست رفتن کلسیم در دندان لکه های سفیدی است که در اثر تغییر ساختار مینای دندان روی آن دیده می شود. مینای هیپو کلسیفه شده گچی تر از مینای دندان سالم است. زمانی که هیپو کلسیفیکاسیون دندان درمان نشود، از دست رفتن کلسیم ادامه می یابد، مینا فرو می پاشد و دندان دچار پوسیدگی می شود. بهداشت ضعیف دهان و دندان اغلب مسئول از دست رفتن مواد معدنی در مینای دندان است.

درمان هیپو کلسیفیکاسیون دندان:

پیدا کردن علت هیپو کلسیفیکاسیون دندان می تواند راهنمای خوبی برای درمان صحیح باشد. زمانی که از دست رفتن کلسیم به دلیل حمله اسیدی باشد، مینای دندان به درمان با خمیر دندان، کرم یا فلورایدتراپی پاسخ خواهد داد و از تخریب بیشتر مینای دندان و پیشروی پوسیدگی جلوگیری می شود. بیماران می توانند با دو بار مسواک زدن با خمیردندان مخصوص به تقویت کلسیم طبیعی دندان کمک کنند و از پیشروی تخریب مینا به پوسیدگی جلوگیری کند.

در بیماران مبتلا به املوژنز ایمپرفکتا، هیپو کلسیفیکاسیون دندان را نمی توان درمان کرد اما دندانپزشک می تواند جایگزین های مصنوعی برای مینای ناسالم فراهم کند. تاج یا روکش کامل یا دندان های مصنوعی تخصصی می توانند عاج دندان را پوشش دهند و از پوسیدگی پیشگیری کنند. استفاده از این روکش ها حساسیت دندان را از بین می برند.

مینای دندان بهترین حفاظ برای دندان است و از دست دادن کلسیم سیگنالی است که دندان ضعیف تر شده است. اگر دندانپزشک بتواند مشکل را هر چه زودتر تشخیص دهد، می تواند از پیشروی آن به یک عارضه جدی تر پیشگیری کند. اگر متوجه لکه های سفیدی روی دندان خود شدید، برای معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

colgate

دیسپلازی مینای دندان: نقص در پوشش خارجی دندان

دیسپلازی مینای دندان عارضه ای است که بر سطح عادی مینای دندان فرد تاثیر می گذارد. مینای دندان با بافت بسیار محکم خود، به عنوان پوسته محافظ برای بخش های حساس داخلی دندان، پالپ، عاج و بافت سمنتوم، عمل می کند. این عارضه اغلب در اثر هایپوپلازی مینای دندان ایجاد می شود که به رشد نادرست مینای دندان یا کالسیفه نشدن مینای دندان گفته می شود. این عارضه در نهایت بر سطح قابل مشاهده دندان تاثیر می گذارد.

نشانه های دیسپلازی مینای دندان:

بیمارانی که از دیسپلازی مینای دندان رنج می برند ممکن است نشانه های کاملا مشخصی داشته باشند:

چاله و فیشورها:

دندان های خلفی مانند مولار و پری مولار اغلب با شیارها و حفره ها در مینای دندان کامل می شوند. این چاله ها فیشور نامیده می شوند و هدف از آن کمک به جویدن غذا بدون آسیب رسانی به دندان است. با این حال اگر مینا ضعیف باشد این چاله ها عمیق تر خواهد شد. در طول زمان، تجمع پلاک و باکتری با تولید اسید همان مینای ضعیف را نیز از بین می برد که منجر به نشانه های بارزی از دیسپلازی می شود.

سطح نازک مینای دندان:

دیسپلازی مینای دندان را می توان در پوشش به شدت نازک روی دندان مشاهده کرد. اگر مینای دندان نازک تر از آن چیزی که باید باشد، احتمال دارد که دندان ظاهر شفافی داشته باشد. مینای دندان می تواند به علت شرایط متعدد در بزرگسالان فرسوده شود، اما تضعیف مینای دندان در کودکان و نوجوانان می تواند تا حدی در اثر دیسپلازی مینا باشد.

تغییر رنگ:

یکی از رایج ترین نشانه های ناهنجاری مینای دندان، تغییر رنگ سطح دندان است. کسانی که دچار این وضعیت هستند، اغلب لکه و خطوطی روی دندان خود دارند که ممکن است سفید، قهوه ای یا زرد باشد و در اثر تروما به مینای ضعیف حاصل شده باشد. این عارضه همچنین ممکن است در اثر فلئوروزیس به وجود آید که نشان دهنده مصرف بیش از حد فلوراید در دوره رشد دندان هاست.

حساسیت بیش از حد:

هر چه مینای دندان نازک تر باشد، از دندان حفاظت کمتری به عمل می آورد و دندان نسبت به سرما، گرما و سایر محرک ها حساسیت بیشتری خواهد داشت. حساسیت بیش از حد یکی از نشانه های رایج دیسپلازی مینای دندان است هر چند که ممکن است در اثر سایر عوارض نیز به وجود آمده باشد. بزرگسالان می توانند ضمن حفظ مینای دندان، از محصولات رفع حساسیت دندان استفاده کنند اما کودکان برای رفع این مشکل به روش های دیگری نیاز دارند.

احتمال پوسیدگی بیشتر:

بیماران مبتلا به دیسپلازی مینای دندان ممکن است بیشتر از سایرین به پوسیدگی دندان و سایر عوارض دندانی مبتلا شوند. در واقع تحقیقات دندانپزشکی نشان می دهند که حدود ۳۷ درصد کودکان ۵ ساله مبتلا به هایپوپلازی مینای دندان به پوسیدگی و از دست رفتن دندان دچار می شوند در حالی که این رقم در کودکان سالم ۱۷ درصد است.

اگر کودک شما دچار مجموعی از نشانه های فوق است، ممکن است وی به هایپوپلازی یا دیسپلازی مینای دندان مبتلا باشد. برای معاینه و دریافت مشاوره درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

درمان هایپوپلازی مینای دندان یا دندان گچی

مینا سخت ترین ماده در بدن انسان است و بنابراین برای سلامت دندان ها حیاتی است. با این حال همه مینای دندان محکمی ندارند و برخی حتی دندان هایی بدون مینا دارند. بدون وجود مینا برای محافظت از بخش های داخلی دندان، نمی توانید فشار طبیعی جویدن و گاز زدن را تحمل کنید. درمان هایپوپلازی مینای دندان به روش های متعددی انجام می شود که در ادامه بررسی می شود.

هایپوپلازی مینای دندان:

دندان ها ممکن است در اثر مسائل ژنتیکی یا به علت قرارگیری در معرض برخی مواد بدون مینا رشد کنند. هر دو دندان شیری و دائمی ممکن است با مینای ضعیف، بدشکل، یا کلا فقدان مینا رشد کنند. یکی از این عارضه ها هایپوپلازی مینای دندان است که به معنی رشد ناقص مینای دندان است. این عارضه باعث می شود مینای دندان نازک و ناقص باشد که گاهی به شکل چاله یا حتی سوراخ در دندان دیده می شود. در موارد پیشرفته که فرد فاقد مینای دندان است، عاج حساس در معرض محیط دندان قرار می گیرد.

درمان هایپوپلازی مینای دندان:

دندانی که مینا نداشته باشد به شدت مستعد آسیب، پوسیدگی و تروما است. هر چند مینای دندان را نمی توان جایگزین کرد، درمان هایپوپلازی مینای دندان می تواند به نحوی انجام شود که دندان به شرایط عادی خود بازگردد. نوع درمان به شدت از دست رفتن مینا، محل و نوع دندان و سن بیمار بستگی دارد. برای مثال، بیماران بالغ با دندان های دائمی به درمان های دائمی نیاز دارند در حالی که درمان برای دندان شیری کمتر تهاجمی است.

برخی از روش های درمان هایپوپلازی مینای دندان عبارتند از:

سیلانت می تواند در موارد خفیف هایپوپلازی مینای دندان مفید باشد. باندینگ نیز یکی از روش های نسبتا محافظه کارانه است که از رزین هم رنگ دندان برای پوشش نقاط تغییر رنگ یافته یا ضعیف استفاده می شود. با این حال، استفاده از هر دو روش برای درمان هایپوپلازی مینای دندان به مقدار مشخصی از مینای طبیعی یا نزدیک به طبیعی دارد تا مواد به خوبی به آن بچسبد. در بسیاری از موارد لازم است که دندان با تاج یا روکش پوشانده شود تا حفاظت کامل برای آن ایجاد شود. البته در موارد پیچیده تر، دندان باید کشیده و جایگزین شود.

رایج ترین روش های جایگزینی دندان، ایمپلنت های دندانی و بریج است. ایمپلنت می تواند کل دندان، شامل ریشه را در فک جایگزین کند. از سوی دیگر، بریج به دو دندان کناری محکم نیاز دارد تا پروتز را به وسیله تاج محکم در جای خود نگه دارند. از آنجا که هایپوپلازی به طور مشخص تمام دندان را تضعیف می کند، بریج همیشه نمی تواند یک راه حل عملی باشد.

چنانچه شما یا فرزندتان دچار این عارضه هستید، شما و دندانپزشک باید در همکاری با یکدیگر برای یافتن بهترین روش درمان تصمیم گیری کنید. برای حمایت از دندان و مینای آن باید از خمیردندان های مخصوص نیز استفاده کنید.

منبع:

colgate