ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیر:

یکی از سوالات افرادی که دارای ایمپلنت دندان هستند و دندان های درهم ریخته ای نیز دارند این است که آیا می توانند با این وجود تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرند. پاسخ هم بله، و هم خیر است و همه چیز به شرایط شما بستگی دارد. برای بررسی احتمال انجام ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، ابتدا باید نگاهی به ایمپلنت کرد و تاثیر ارتودنسی بر آن را بررسی کرد.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیز:

اگر بیمار دندانی را از دست داده باشد، آیا می تواند ارتودنسی کند؟

بیماران به دلایل متعددی ممکن است دندان های خود را از دست بدهند. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان دلیل اصلی این امر است. وارد شدن ضربه، تصادف، پوسیدگی شدید و شکستن دندان از دیگر دلایل از دست رفتن دندان است. روش های متعددی برای جایگزینی دندان از دست رفته وجود دارد که بهترین آن ایمپلنت است.

اگر بیمار دندانی را از دست داده باشد، برای انجام ارتودنسی چند گزینه پیش رو دارد. در برخی موارد، به سادگی می توان از ارتودنسی برای بستن فاصله ایجاد شده و صاف کردن بقیه دندان ها استفاده کرد. این گزینه برای بیمارانی مناسب است که دچار درهم ریختگی شدید دندان هستند.


نیاز به معاینه تخصصی دندانپزشکی دارید؟


همین الان کلیک کنید و نوبت بگیرید

اگر دندان از دست رفته باید جایگزین شود، از فضا نگهدار به همراه بریس استفاده می شود تا جای دندان از دست رفته برای ترمیم های آینده حفظ شود. اگر فضا به قدر کافی نباشد، از بریس برای باز کردن فضا جهت دریافت ایمپلنت در آینده استفاده می شود. همه چیز به تشخیص دندانپزشک شما بستگی دارد.

بریس قبل از ایمپلنت دندان:

اگر همزمان به ایمپلنت و بریس نیاز داشته باشید، معمولا توصیه می شود که ابتدا تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید. این بدان دلیل است که زمانی که ایمپلنت در فک قرار بگیرد، نمی تواند مانند دندان طبیعی حرکت کند. ایمپلنت در فک ثابت شده است و همانند دندان طبیعی دارای لیگامنت نیست که امکان حرکت دندان و تغییر موضع آن را فراهم کند.

برای بسیاری از بیماران، از درمان ارتودنسی برای ایجاد فضای مناسب برای دندان جدید و حرکت ریشه دندان های مجاور به محل مناسب استفاده می شود.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان:

با این حال، گاهی بهتر است ایمپلنت قبل از ارتودنسی انجام شود. اگر دندان های اطراف ایمپلنت هدف درمان ارتودنسی نباشند، می توان درمان ایمپلنت را قبل از ارتودنسی انجام داد. به علاوه، اگر به ایمپلنت دندان برای ایجاد پایه محکمی برای اعمال نیرو توسط بریس نیاز باشد، می توان ایمپلنت را قبل از انجام ارتودنسی انجام داد.

با افزایش سن، دندان ها در جلوی دهان بیشتر دچار درهم ریختگی می شوند. این بدان معنی است که با گذشت زمان ممکن است محل ایمپلنت نسبت به سایر دندان ها نامناسب دیده شود. در این شرایط، ممکن است بتوان از بریس برای حرکت دادن دندان های اطراف ایمپلنت استفاده کرد.

اگر ایمپلنت از ابتدا در محل مناسب قرار نداشته باشد، پس از مرتب شدن سایر دندان ها، کج به نظر خواهد رسید. در این موارد، باید تصمیم گرفت. گاهی بیمار تصمیم می گیرد لبخندی داشته باشد که ایده آل نیست. در برخی موارد نیز بیمار ترجیح می دهد برای اصلاح لبخند خود ابتدا ایمپلنت برداشته شود، درمان ارتودنسی انجام شود. و بعد از برداشتن بریس ها، ایمپلنت در جای خود کاشته شود.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان:

ایمپلنت برای کمک به درمان ارتودنسی:

ایمپلنت ها به خاطر دوام خود، می توانند برای تسریع و بهبود تاثیر درمان ارتودنسی استفاده شوند. در این روش از ایمپلنت به عنوان پایه ای برای ابزارهای ارتودنسی استفاده می شود. در این روش، ابزار ارتودنسی روی پست ایمپلنت نصب می شود و پس از اتمام درمان با روکش دندانی با ظاهری طبیعی جایگزین می شود.

ارتودنسی با وجود روکش دندان:

از روکش دندان برای پوشش دندانی استفاده می شود که پوسیده شده است، دچار ترک یا لب پریدگی شده یا تحت درمان عصب کشی قرار گرفته است. اگر روکش دندان دارید، باز هم می توانید ارتودنسی کنید. زمانی که براکت ها روی دندان نصب می شوند، از چسب مخصوصی برای اتصال آنها به روکش دندان استفاده می شود. سایر بخش های درمان تفاوتی ندارد.

از روکش دندان برای صاف کردن دندان ها نیز می توان استفاده کرد که شرایط خاصی دارد و باید با نظر دندانپزشک انجام شود.

ارتودنسی با وجود ونیر دندان و کامپوزیت:

ونیرها لایه نازکی از پرسلین یا موادی هستندکه به سطح بیرونی دندان چسبانده می شوند تا فضای بین دندان، لب پریدگی تا تغییر رنگ دندان را پنهان کنند. اگر دندان های شما به بریس و ونیر نیاز دارند، بهتر است ابتدا ارتودنسی را انجام دهید. هر چند همیشه این طور نیست، اما چسباندن براکت به ونیر می تواند به سطح آن آسیب بزند. چسب هایی که روی دندان چسبانده می شوند می توانند نقاط زرد رنگی را روی ونیر به جا بگذارند.

اما اگر از قبل ارتودنسی و ونیر دندان را انجام داده اید، اما به دلیل عدم استفاده از ریتینر دندان های شما دوباره تغییر موضع داده اند، بهترین راه برای مرتب کردن دندان ها استفاده از اینویزیلاین است. تری الاینر به تدریج دندان را بدون ریسک آسیب زدن به ونیر حرکت می دهد و به محل مناسب می برد.

دندان ها در طول زندگی ممکن است به دلایل مختلف دچار درهم ریختگی شوند. این طور نیست که اگر دندان های شما در دوره نوجوانی و جوانی مرتب بوده اند، در دوران میانسالی و پیری هم به همین شکل بمانند. در مطالب قبل در مورد دلایل در هم ریختگی دندان ها در طول زمان صحبت شد. تغییر محل دندان ها باعث نیاز به درمان ارتودنسی می شود، این در حالی است که ممکن است بیمار از قبل تحت درمان با ایمپلنت، ونیر یا روکش قرار گرفته باشد. وجود چنین ترمیم هایی در دهان باعث تردید بیمار نسبت به اقدام برای درمان می شود. امکان انجام ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیر به معاینه دقیق و نظر تخصصی دندانپزشک نیاز دارد. شرایط دندان، فضای خالی در دهان، درجه در هم ریختگی دندان ها، دندان های مجاور ایمپلنت و فاکتورهای دیگر باید بررسی شوند تا امکان اجرای درمان ارزیابی شود. در صورتی که به معاینه و درمان نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

orthodonticassoc

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *