براکت های شش ماهه: ارتودنسی سریع

براکت های شش ماهه انقلابی در خدمات ارتودنسی برای بزرگسالان ایجاد کرد که تا الان بر این باور بودند که باید دو سال براکت های ثابت را تحمل کنند. تاکنون، اگر دندان های نامرتبی داشتید، باید تنها بین ونیرهای سرامیکی و براکت های بلند مدت مرسوم انتخاب می کردید.

ارتودنسی های بلند مدت مرسوم ممکن است یک تا دو سال و یا حتی در مواردی بیشتر، زمان نیاز داشته باشند تا تمام دندان ها را مرتب کنند. به طبع، بسیاری از بزرگسالان تمایلی ندارند تا مدت طولانی براکت داشته باشند. با این حال، هنوز هم براکت های مرسوم جایگاه خود را دارند.

براکت های شش ماهه مخصوص بزرگسالان در بسیاری موارد گزینه بهتری نسبت به دو مورد قبلی هستند.

ظاهر براکت های شش ماهه چگونه است؟

ممکن است در ذهنتان لبخندی با سیم های فلزی تداعی شود. اما در ارتودنسی با براکت های شش ماهه از براکت ها و سیم های همرنگ دندان (سفید) استفاده می شود. این براکت ها به راحتی قابل رؤیت نیستند.

براکت های شش ماهه برای تصحیح فضاها، فواصل، نامرتبی یا شلوغی دندان ها مناسب هستند. اگر هنگام لبخند زدن دندان هایتان نامرتب جلوه می کند، براکت های شش ماهه بهترین راه حل برای شما هستند.

آیا براکت های شش ماهه همانند براکت های معمول هستند؟

براکت های شش ماهه از این لحاظ که با براکت و سیم ارتباط دارند شبیه ارتودنسی های مرسوم بزرگسالان هستند. مکانیسم حرکت دندان ها نیز یکسان است. تفاوت بین براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم در هدف درمان است. در براکت های شش ماهه، تمرکز تنها بر روی دندان هایی است که در لبخند دیده می شوند. هدف براکت های شش ماهه این است که به شما لبخندی بدهد که مدت ها به آن افتخار کنید. این نوع از ارتودنسی، مسائل زیبایی را مورد ملاحظه قرار می دهد.

بسیاری از مردم هنگام جویدن غذا مشکلی ندارند. کارکرد دندان های آن ها بسیار خوب بوده و دندان هایشان به طرز مناسبی روی هم قرار می گیرند. براکت های شش ماهه سریع تر از براکت های مرسوم به پایان می رسند، زیرا هدف، تغییر مکان دندان ها نیست. براکت های بلند مدت مرسوم مدت زیادی طول می کشند تا طرز قرارگیری دندان های عقبی را تصحیح کنند.

آیا واقعا فقط شش ماه طول می کشند؟

در اکثر مواد استفاده از براکت شش ماهه، حدود شش ماه زمان نیاز است. در مواردی ممکن است نیاز به زمان کمتری باشد. گاهی نیز ممکن است بیشتر از شش ماه زمان نیاز باشد. در مواردی که نیاز به زمان بیشتری دارند، برای رسیدن به اهداف درمان، نهایتاً تا ۹ ماه زمان نیاز است. اما اکثریت موارد، شش ماه زمان می برند.

آیا براکت شش ماهه باعث آسیب به دندان می شوند؟

براکت شش ماهه برای جابجایی دندان ها با همان سرعت براکت های مرسوم، از نیرویی ملایم و ایمن استفاده می کنند. دندان ها سریع تر جابجا نمی شوند. تفاوت میان براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم این است که درمان در براکت های شش ماهه زودتر به اتمام می رسد. دندان های جلویی شما (که در لبخند دیده می شوند) سریع تر از دندان های عقبی حرکت می کنند. براکت های مرسوم زمان بیشتری احتیاج دارند، زیرا باید طرز قرارگیری دندان های عقبی را نیز تغییر دهند. در براکت های شش ماهه هدف تصحیح طرز قرارگیری دندان های عقبی نیست، به همین دلیل زمانی که دندان های جلویی مرتب شده و لبخند ظاهر زیبایی گرفت درمان متوقف می شود. بنابراین، سرعت حرکت دندان ها یکسان است، اما کل زمان درمان حدود شش ماه یعنی زودتر از درمان های معمول است.

منبع

dentanet

تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی: ۴ علت مهم

رنگ دندان برای بسیاری اهمیت بالایی دارد. برای برخی افراد دلیل اصلی رعایت اصول بهداشت دهان و دندان پیشگیری از زرد یا سیاه شدن ظاهر دندان هاست. مسواک نزدن و تجمع پلاک اولین دلیل بروز این مشکل است. اما این همه چیز نیست. تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی نیز از مواردی است که برای بسیاری از بیماران پیش می آید. در این مطلب شما را با چهار دلیل بروز این مشکل آشنا می کنیم.

چنانچه قسمتی از پالپ دندان درون آن باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی رخ می دهد:

پالپ دندان لایه مرکزی دندان است. ممکن است دندانپزشک سهواً قسمتی از بافت پالپ را در درون دندان جا بگذارد، زیرا گاهی اوقات پالپ کاملاً در مرکز دندان جمع نشده است. در برخی افراد پالپ دندان دارای انشعاباتی است که از محفظه اصلی پالپ خارج شده است. به این انشعابات شاخک های پالپ گفته می شود.

شاخک های پالپ و ضمایم جانبی آن اغلب اوقات در طول معالجه ریشه دست نخوره باقی می مانند. جدا کردن دقیق این بافت و بقایای آن می تواند از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند. اگر بعد از معالجه ریشه، تکه ای از پالپ در درون دندان باقی بماند، ممکن است دچار پوسیدگی شده و در نهایت رنگ دندان را تغییر دهد.

درمان:

در صورت تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی به دلیل باقی ماندن پالپ، دندان پزشک می تواند با استفاده از روشی به نام بلیچ کردن داخلی مشکل را تا حد زیادی برطرف کند.

چنانچه مواد معالجه ریشه در درون تاج دندان باقی بماند، می تواند باعث تغییر رنگ دندان شود:

زمانی که دندانپزشکان معالجه ریشه انجام می دهند، پالپ دندان را خارج کرده و جای آن را با سیلر مایع و ماده پرکننده ای جامد و پلاستیکی به نام گوتا پرکا پر می کنند. طبق یکی از تحقیقات، چنانچه بقایای سیلر در تاج دندان باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی محتمل است. همچنین این تحقیقات نشان می دهند که گوتا پرکا نیز می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد.

درمان:

پیشگیری، بهترین راه برای جلوگیری از این نوع تغییر رنگ است. دندانپزشک می تواند با خارج کردن هر گونه ماده مورد استفاده در معالجه ریشه از تاج دندان و ایزوله کردن این مواد در قسمت ریشه، از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند.

در عین حال دندان پزشک می تواند از روش بلیچ کردن داخلی نیز استفاده کند. چنانچه مشکل به دلیل سیلری باشد که حاوی ماده فلزی بالایی است این مشکل بعد از مدتی مجدداً بروز می کند.

داروهایی که در معالجه ریشه مورد استفاده قرار می گیرند ممکن است باعث تغییر رنگ دندان شوند.

گاهی اوقات دندانپزشکان برای معالجه ریشه از داروهای به خصوصی استفاده می کنند تا شانس موفقیت درمان را بالا ببرند. براساس کتاب های دندانپزشکی داروهای مختلفی هستند که به طور بالقوه می توانند باعث تغییر رنگ درونی دندان شوند. داروهایی که بر پایه فنولیک یا یدوفرم هستند، در صورت تماس مستقیم با عاج دندان، گاهی در مدت زمان طولانی دچار نفوذ و اکسیداسیون می شوند. این ترکیبات می توانند رفته رفته باعث تغییر رنگ دندان بعد از عصب کشی شوند.

درمان:

اغلب موارد تغییر رنگ دندان در اثر استفاده از داروهای عصب کشی را می توان با بلیچ دندان برطرف کرد.

بسته به نوع ماده ای که در داخل عاج دندان قرار می گیرد، معالجه ریشه می تواند رنگ دندان را تغییر دهد:

اگر بعد از اتمام معالجه ریشه برای تاج دندان از پرکننده آمالگام (پرکننده نقره ای) استفاده شود، این پرکننده می تواند رنگ دندان را به خاکستری تیره تغییر دهد. می توانید برای جلوگیری از این اتفاق از دندانپزشک خود بخواهید که برای دندان های جلویی شما از پرکننده ای به غیر از آمالگام استفاده کند تا تغییری در نمای لبخندتان ایجاد نشود.

نتیجه گیری:

همانطور که می بینید، علل مختلفی هستند که باعث تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی می شوند، اما معمولاً این تغییر رنگ ها برگشت پذیرند. این به این معنی نیست که معالجه ریشه همیشه باعث تغییر رنگ دندان می شود. در حقیقت، بسیاری اوقات معالجه ریشه می تواند دندانی که تغییر رنگ یافته را دوباره سفید کند!

منبع

oralanswers

مواد تشکیل دهنده خمیردندان: ۱۰ ماده اصلی

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. اگر می خواهید بدانید در این خمیر چسبناکی که هر روز برای دندان هایتان استفاده می کنید چه موادی وجود دارد، با ما همراه باشید.

فلوراید:

فلوراید تنها ماده فعال در همه خمیردندان ها است. اولین بار در حدود ۵۰ سال پیش فلوراید به خمیردندان ها اضافه شد. فلوراید تنها حدود ۱۵/۰ درصد بیشتر خمیردندان ها را تشکیل می دهد. با این حال، خمیردندان های تجویزی با میزان فلوراید بالا حاوی بیش از ۱ درصد فلوراید هستند.

مواد ساینده:

مواد ساینده به کار رفته در خمیردندان ها، به برداشت جرم از روی دندان کمک می کنند. لازم به ذکر است که بسیاری از خمیردندان های سفیدکننده دارای مقادیر زیادی از ساینده ها هستند که باعث فرسودگی مینا و سمنتوم دندان ها شده و دندان ها را حساس می کنند.

از مواد ساینده، به عنوان مثال می توان میکا، کلسیم کربنات، کلسیم پیروفسفات، دی کلسیم فسفات، سدیم کربنات و سیلیس هیدراته را نام برد. ماده معدنی میکا تنها به عنوان ساینده عمل نمی کند، بلکه باعث درخشندگی خمیردندان شده و افراد را به مسواک زدن ترغیب می کند.

مواد کف کننده:

مواد کف کننده با تولید کف و حباب این حس را به افراد می دهند که دندان هایشان بهتر تمیز می شود. ماده کف کننده اصلی در خمیردندان، ماده ای به نام سدیم لوریل سولفات (SLS) است. تعدادی از محققان بر این باورند که سدیم لوریل سولفات باعث ایجاد آفت های دهانی می شود.

مواد طعم دهنده:

بیشتر خمیردندان ها حاوی مواد طعم دهنده هستند. بعضی از رایج ترین طعم ها، طعم آدامس بادکنکی، میوه، نعناع و دارچین هستند. هدف استفاده از طعم دهنده ها پوشاندن هرگونه طعم بد در خمیردندان بوده و با از بین بردن بوهای بد دهان به تازه شدن نفس شما کمک می کنند.

نرم کننده ها و مواد حفظ کننده رطوبت:

مواد حفظ کننده رطوبت باعث مرطوب ماندن یک ماده می شوند. این مواد باعث حفظ نرمی و لطافت خمیردندان ها شده و مانع از خشک شدن آن ها می شود. تعدادی از این مواد که بیشترین استفاده را در خمیردندان دارند، گلیسیرین، سوربیتول و آب هستند.

عوامل ضد باکتریایی:

از مواد تشکیل دهنده خمیردندان می توان به تری کلوزان اشاره کرد که ماده ای ضدباکتری و ضد قارچ است. این ماده معمولاً در صابون های ضد باکتری استفاده می شود. چندین سال پیش، شرکت کولگیت شروع به اضافه کردن این ماده به خمیردندان ها کرده و محصولی با نام خمیردندان کامل کولگیت تولید کرد. آن ها ادعا کردند که این محصول از دندان ها تا ۱۲ ساعت در برابر جرم ها محافظت می کند.

مواد نگهدارنده:

نگهدارنده ها به این منظور به خمیردندان اضافه می شوند که از رشد باکتری ها در خمیردندان و خراب شدن آن جلوگیری کنند. در غیر اینصورت باید خمیردندان ها را در یخچال نگهداری می کردیم که قطعاً بسیار سخت بود، مخصوصاً برای کسانی که دندان های حساسی نسبت به سرما دارند. به لطف نگهدارنده ها می توان چندین ماه خمیردندان را در دمای اتاق نگهداری کرد.

رنگ ها:

رنگ ها به خمیردندان ظاهری جذاب می دهند. خمیردندان های طبیعی ظاهری بسیار بدرنگ دارند که با اضافه کردن رنگ می توان این مشکل را حل کرد.

شیرین کننده ها:

احتمالا اگر از شما درباره مواد تشکیل دهنده خمیردندان سوال کنند، آخرین چیزی که حدس می زنید ماده ای شیریناست. اما خمیردندان ها معمولاً حاوی ماده ای هستند که طعمی شیرین به آن ها داده تا از مسواک زدن لذت ببرید. اکثر خمیردندان ها حاوی ساخارین، اسپارتام و زایلیتول هستند که این مواد خمیردندان را کمی شیرین می کنند.

غلیظ کننده ها:

در مواردی که خمیردندان بسیار رقیق باشد، تولیدکننده ها می توانند موادی را برای افزایش غلظت به خمیردندان اضافه کنند. کاراگینان و صمغ زانتان رایج ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان برای غلیظ کردن آن هستند.

سایر مواد تشکیل دهنده خمیردندان:

موارد بالا اصلی ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان بودند. با این حال، بعضی از فرمولاسیون های خاص برای خمیردندان هستند که مواد دیگری را نیز دربرمی گیرند. از جمله:

  • پراکسید
  • جوش شیرین یا سدیم کربنات که بعضی از خمیردندان ها حاوی مقادیر زیادی از آن هستند.
  • مواد ضد جرم
  • ترکیبات ضد حساسیت

منبع

oralanswers

پانسمان موقت دندان: مراقبت از آن

دلایل زیادی وجود دارد که ‪دندانپزشک تصمیم می گیرد برای شما از پانسمان موقت دندان استفاده کند. ممکن است معالجه ریشه انجام داده و یا منتظر آماده شدن پرکننده طلا یا روکش برای مشکل دندانی خود باشید. دلیل هرچه که هست، اگر چنین پانسمانی در دهان خود دارید، احتمالاً با این سؤال مواجه خواهید شد که تا زمانی که دندان شما به صورت دائم ترمیم شود چه کارهایی باید و چه کارهایی نباید انجام دهید.

از آنجایی که این پانسمان موقت است، کاملاً واضح به نظر می رسد که راحت تر از پرکردگی های معمولی از جای خود خارج می شود. پس چگونه می توان آن ها را تا زمان مراجعه بعدی به دندانپزشک در سر جای خود نگه داشت؟

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام غذا خوردن:

دندانپزشک به شما خواهد گفت که تا جایی که امکان دارد از خوردن غذا با آن سمتی از دهان که پانسمان موقت شده است خودداری کنید. گاهی ممکن است نیاز باشد پانسمان موقت دندان چندین هفته یا بیشتر ادامه یابد، در طول این زمان فراموش کردن اینکه در دهان خود پانسمان دارید راحت بوده و ممکن است گهگاهی از آن قسمت برای جویدن استفاده کنید. این کار نباید مشکلی ایجاد کند. تا زمانی که با آن طرف دهان خود به آهستگی غذا می خورید، مشکلی برای پانسمان موقت ایجاد نخواهد شد. از مصرف برخی غذاها در طول دوره استفاده از پانسمان موقت دندان باید اجتناب کنید. غذاهای سخت و ترد مانند آجیل ها، شکلات های جویدنی و تافی و جویدن آدامس مثال هایی از این دست هستند.

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام مسواک زدن و استفاده از نخ دندان:

بعد از اینکه دندان شما به صورت موقت پانسمان شد، ممکن است در مورد مسواک زدن دندان ها دچار نگرانی شوید. اما مشخصاً مسواک زدن دندانی که به طور موقت پانسمان شده به شکلی که دیگر دندان ها را مسواک می زنید هیچ اشکالی ندارد. برای احتیاط بیشتر، از مسواک های دارای برس نرم یا فوق نرم استفاده کنید و به آرامی ولی به صورت کامل مسواک بزنید.

استفاده از نخ دندان برای دندان تازه پر شده مستلزم دقت زیاد است. اگر پرکردگی به لبه دندان رسیده باشد، برای استفاده از نخ دندان باید بسیار مراقب باشید. در هنگام بیرون آوردن نخ دندان از بین دندان ها، به جای اینکه نخ دندان را به سمت بالا بکشید، آن را از کنار بیرون بیاورید تا به پانسمان موقت دندان گیر نکرده و باعث درآمدن آن نشود.

به طور کلی چنانچه مراقبت های لازم را به عمل آورید، پانسمان موقت دندان تا هنگام مراجعه بعدی به دندانپزشک یا حتی گاهی تا حدود یک ماه دوام کافی را خواهد داشت.

منبع

colgate

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: چرا دیگر اثر ندارد؟

اغلب افراد خمیر دندان های سفید کننده را به امید داشتن دندان های سفیدتر خریداری می کنند. ولی اغلب اوقات، این خمیر دندانها اثری در تغییر رنگ دندان ندارند. آیا این شعار یک نوع تبلیغات کاذب است؟ در واقع، این طور نیست.
مشکل در سردرگمی در تعریف «خمیر دندان سفید کننده» نهفته است. سفید کردن دندان (teeth whitening) در دقیق ترین مفهوم به معنای بازگرداندن دندان ها به رنگ طبیعی خودشان است. بلیچ دندان ها (Teeth bleaching)، از سوی دیگر به معنی سفید کردن دندانها فراتر از رنگ طبیعی خودشان می باشد. بنابراین اگر به امید بلیچ کردن دندان ها به داروخانه مراجعه کرده اید، از سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان تعجب نکنید. به عبارت دیگر، برای این که یک خمیر دندان، دهان شویه، یا آدامس توسط ADA به عنوان سفید کننده دندان تایید شود، تنها کافی است بتواند لکه های سطحی را از دندان ها بزداید.

چگونگی لکه دار شدن دندان ها:

هنگامی که دندان های دائمی در می آیند، رنگ سفید براقی دارند. با این حال، با گذشت عمر و خوردن مقدار زیادی از غذاهایی که دندانها را کثیف و لکه دار می کنند، دندان های ما بیشتر و بیشتر به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آیند. خمیر دندان های سفید کننده می توانند لکه های دخانیات، لکه قهوه، و دیگر لکه هایی که ما در زندگی روزمره به دندانهای خود اضافه می کنیم را حذف کنند.

متاسفانه، خمیر دندان های سفید کننده دندان تنها می توانند دندان های ما را به رنگ اصلی خود بازگردانند. این خمیر دندانها حاوی مواد ساینده بسیار ملایم هستند که با مالش بر روی لکه به تدریج آنها را حذف می کنند. بنابراین سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان چیز عجیبی نیست. این رنگ خود دندان های شماست که مطابق میلتان نیست.

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: دندان شما اصلا لک نبوده است!

اگر شما خیلی قهوه نمی نوشید و یا سیگار نمی کشید، به احتمال زیاد دندان های شما اصلا لکه دار نشده اند. در این صورت، اگر از خمیر دندان های سفید کننده استفاده نمایید، احتمالا متوجه تفاوت سفیدتر شدن دندان های خود نخواهید شد.

همچنین، در ده سال گذشته، به نظر می رسد که همه خمیر دندان ها به نوعی سفید کننده بوده اند. احتمالا، شما از قبل در حال مسواک زدن با خمیر دندان های سفید کننده بوده اید و ادامه دادن به این کار یا تغییر برند خمیردندان، دندان های شما را سفیدتر نخواهد کرد چرا که قبلا این کار را با خمیر دندان های سفید کننده قبلی انجام داده اید.

سفید کردن دندان ها:

اگر واقعا می خواهید دندان های شما سفیدتر شوند، احتمالا باید از روشی به غیر از خمیردندان های سفیدکننده استفاده کنید. سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان به این دلیل است که آنها طراحی شده اند تا با خذف لک های روی دندان، رنگ طبیعی آنها را بازگردانند. بنابراین اگر از رنگ واقعی دندان های خود راضی نیستید، از خرید برندهای مختلف خمیردندان های سفیدکننده دست بکشید و به دندان پزشک مراجعه کنید. گزینه هایی مانند ژل های بلیچ دندان برای استفاده در خانه یا مطب، استفاده از روکش و مواد بلیچ دندان می توانند مشکل شما را حل کنند.

منبع

oralanswers

سن استقلال کودک در مسواک زدن: آموزش و نظارت

نقل قول های زیادی در مورد سن استقلال کودک در مسواک زدن وجود دارد. والدین از رویش اولین دندان مسئول تمیز کردن و مسواک زدن آن هستند. زمانی که کودک توانایی تف کردن را به دست آورد استفاده از خمیر دندان نیز برای وی مجاز می شود. اما چه زمانی والدین می توانند کل این فرآیند را به کودک محول کنند؟

مشخص نمودن سن استقلال کودک در مسواک زدن به پاسخ سوالات پیش رو بستگی دارد.

آیا کودکان کم سن و سال تر بدتر دندانهای خود را مسواک می زنند؟

برخی معتقدند که سن استقلال کودک در مسواک زدن هنگامی است که بتوانند حروف را سرهم بنویسند. اگر بتوانید از افراد در سنین مختلف مسواک زدن فیلمبرداری کنید درخواهید یافت که بچه ها درچه سنی  به اندازه کافی می توانند پلاک دندان های خود را از بین ببرند؟

برخی محققین سن استقلال کودک در مسواک زدن را بررسی کرده اند. آنها یک گروه ۵ ساله، ۱۱ ساله، و ۱۸-۲۲ ساله را مورد مطالعه قرار دارند و میزان حذف پلاک در هر گروه را بررسی کردند. نتایج این تحقیقات عبارتند از:

  • ۵ ساله ها تنها ۲۵ درصد
  • ۱۱ ساله ها تنها ۵۰٪
  • ۱۸-۲۲ ساله ۶۷٪ سطح دندان های خود را مسواک زده بودند.

مسلما افراد مسن تر، بهتر قادر به تمیز کردن دندان های خود هستند. سن رشد به خوبی با کیفیت مسواک زدن دندان ها ارتباط دارد. کودکان بزرگتر، چابکتر می شوند و بیشترهماهنگی دست و چشم دارند. شاید، مسواک زدن بیشتر با یادگیری روش درست مسواک زدن ارتباط داشته باشد نه با میزان رشد.

آیا می توان به کودکان کم سن و سال روش صحیح مسواک زدن را آموزش داد؟

اخیرا، در یک تست، گروهی از محققان در پاسخ به سوال سن استقلال کودک در مسواک زدن ، با استفاده از فن آوری جدید به کودکان کوچک در یادگیری روش صحیح مسواک زدن کمک کردند. در این تحقیق با استفاده از کامپیوتر و بازی های مرتبط به کودکان روش صحیح مسواک زدن آموزش داده شد. بعد از پنج روز، کودکان بهبود قابل توجهی در تمیز کردن دندان ها از خود به نمایش گذاشتند. در این گروه حتی زمان مسواک زدن و سطح پوشش هم بهبود یافته بود.

بنابراین سن استقلال کودک در مسواک زدن چه زمانی است؟

در نهایت، پاسخ این سوال کار ساده ای نیست. چراکه هر کودک با دیگری متفاوت است. گرچه کودکان در سنین قبل از مدرسه پیشرفت قابل توجهی در مسواک زدن پیدا می کنند، ولی انجام مراحل اولیه بهداشت دهان و دندان هنوز از مسئولیتهای پدر و مادر است. اغلب اوقات، والدین احساس می کنند که کودک به اندازه کافی مهارت های لازم برای تمیز کردن دندان های خود را به دست آورده است. ولی باید تاکید کنیم که والدین همچنان باید به آنها در مسواک زدن کمک کنند.

برخی معتقدند سن استقلال کودک در مسواک زدن بین ۳-۶ سال نیست. زیرا در این سنین کودکان فاقد مهارت های پایه برای مسواک زدن دندان های خود هستند. در عوض کودکان  ۶ تا ۱۲ ساله بهتر مسئولیت این کار را به عهده می گیرند ولی در عین حال والدین نیز باید در این کار سهیم باشند. با این تفاوت که این بار دیگر دیگر فقط نظارت فعال می کنند. در نیمه دوم این مرحله، بیشتر کودکان می توانند از بهداشت اولیه دهان و دندان برخوردار باشند (مسواک زدن و نخ دندان کشیدن). والدین فقط باید  در برخی از مناطق  که دسترسی به آنها دشوار است  کمک خواهند کرد.

منبع

oralanswers