رشد دندان های شیری و دائمی

رشد دندان های شیری و دائمی فرایندی است که در آن دندان ها از لثه بیرون می زنند. مجموعه کاملی از دندان ها برای بریدن و جویدن مواد غذایی به کار می روند. رشد دندان ها از دوران نوزادی کودک شروع می شود و تا نوجوانی ادامه می یابد. انسان دو دسته دندان دارد: شیری و دائمی

زمان کلی رشد دندان های شیری و دائمی:

دندان های شیری:

رشد دندان های شیری در دوران نوزادی آغاز می شود. توجه داشته باشید که زمان های ارائه شده برای رشد دندان ها تقریبی است و در هر فرد متفاوت است. رشد دندان های شیری از ۶ ماهگی تا حدود ۳۳ ماهگی کودک ادامه دارد. عموما دندان های جلو از ۶ ماهگی ظاهر می شوند و این فرآیند با رشد آخرین دندان های مولار در ۳۳ ماهگی تکمیل می شود. دندان های شیری جلو معمولا از شش تا هشت سالگی می افتند و دندان های شیری در ۱۲ سالگی با افتادن آخرین دندان های مولار با دهان کودک خداحافظی می کنند.

برخی حقایق در مورد رشد دندان ها:

به طور کلی، رشد دندان های شیری و دائمی در دختران زودتر از پسران رخ می دهد.

دندان ها دو تا دو تا، یکی در هر طرف رشد می کنند.

دندان های شیری کوچک تر و سفیدتر از دندان های دائمی هستند.

در حدود سن دو تا سه سالگی تمام دندان های شیری کودک باید رشد کنند.

علائم و نشانه ها:

علائم و نشانه های زیر برای تشخیص زمان رشد دندان های شیری در نوزادان به کار می رود:

  • تحریک دهان
  • قرار دادن اشیاء یا انگشتان در دهان و جویدن آنها توسط کودک
  • افزایش بزاق دهان
  • از دست دادن اشتها
  • التهاب لثه
  • بی قراری عمومی
  • قرمزی بر روی گونه در نزدیکی محل رشد دندان شیری

برخلاف تصور عموم، فرایند رشد دندان های شیری و دائمی نباید باعث تب، استفراغ یا اسهال کودک شود. اگر کودک شما دچار این مشکلات شده است، باید با پزشک مشورت کنید.

تسکین کودک:

برای از بین بردن درد در هنگام رشد دندان ها می توانید از روش های زیر کمک بگیرید:

  • برای تمیز کردن لثه از یک انگشت تمیز استفاده کنید.
  • برای کاهش درد کودک می توانید از ژل های ضددرد موجود در داروخانه استفاده کنید.
  • اجازه دهید نوزاد پارچه ای تمیز با آب سرد را بجود.

رشد دندان های دائمی با ظهور دندان های جلو در حدود ۸ سالگی آغاز می شود و با تکمیل دندان های مولار در حدود ۱۳ سالگی به اتمام می رسد. دندان های عقل بین ۱۷ تا ۲۱ سالگی رشد می کنند.

منبع

studiodentaire

درمان سندروم دندان ترک خورده

مینای دندان سخت ترین قسمت بدن انسان است. مقاومت این ماده در مواجهه هر روزه با فشارهای شدید حاصل از جویدن و گاز زدن بسیار منحصر به فرد است. اما این قدرت تحمل فشار گاهی در برابر اشتباهات ما کم می آورد. ضعیف شدن دیواره دندان در اثر پوسیدگی های شدید، جویدن مداوم مواد سخت مانند یخ و انتهای مداد، وارد شدن ضربه شدید و دندان قروچه می تواند ترک های ریزی روی دندان ایجاد کند. گاهی ترک ها بسیار ریز است و تنها مینا را تحت تاثیر قرار می دهند. گاهی نیز با عدم درمان و بی توجهی ترک گسترش می یابد و پالپ دندان را درگیر می کند. در این مطلب به درمان سندروم دندان ترک خورده می پردازیم.

درمان سندروم دندان ترک خورده:

درمان سندروم دندان ترک خورده از دشوارترین پروسه های دندانپزشکی است زیرا تشخیص به سهولت ممکن نیست. با این حال درمان به فاکتورهای زیر بستگی دارد:

  • محل ترک
  • عمق ترک
  • وسعت ترک

استفاده از روکش:

گاهی اوقات ترک تنها یک یا چند برآمدگی روی دندان را تحت تاثیر قرار می دهد. این برآمدگی ها بالاترین قسمت دندان هستند. در این حالت، دندان را می توان تنها با قرار دادن یک روکش درمان کرد.

عصب کشی:

یکی از دیگر روش های درمان سندروم دندان ترک خورده استفاده از کانال ریشه است. برخی از ترک ها نیز عمق بیشتری دارند و بر پالپ دندان تاثیر می گذارند. پالپ دندان به مرکز دندان گفته می شود که محل اعصاب و عروق خونی است. در این حالت دندان به عصب کشی نیاز دارد.

حدود ۲۰٪ از دندان های مبتلا به ترک به درمان کانال ریشه نیاز دارند. پس از عصب کشی، دندان دیگر به دمای مواد غذایی حساس نخواهد بود، اما هنوز به فشار پاسخ می دهد. اگر قبل از عصب کشی دچار درد بوده اید، ممکن است بعدا نیز احساس درد کنید. اما درد به شدت و تکرر قبل نخواهد بود.

کشیدن دندان:

در بعضی موارد نیز ممکن است دندان کشیده شود. برخی از ترک ها در ریشه دندان در فک رخ می دهند. دراین حالت هیچ راه حلی برای حفظ دندان وجود ندارد. اگر دندان کشیده شود، باید سریعا از یکی از روش های جایگزین دندان استفاده شود.

در صورتی که مشکل شما از دندان قروچه آغاز شده باشد، ممکن است دندانپزشک استفاده از یک گارد دهان را توصیه کند. گارد دهان از بروز مجدد ترک و حساسیت دندان جلوگیری می کند.

زمان تماس با دندانپزشک:

اگر در حین جویدن یا گاز زدن مواد غذایی دچار درد می شوید، برای بررسی ابتلا به این سندروم با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

پیش بینی درمان:

درمان سندروم دندان ترک خورده همیشه موفقیت آمیز نیست. پیش از شروع درمان دندانپزشک شما را از احتمالات آگاه خواهد کرد. در برخی افراد مشکل با روکش حل می شود. برخی دیگر به عصب کشی نیاز دارند. گاهی نیز حتی با وجود درمان درد برطرف نمی شود. در این موارد فرد جز با کشیدن دندان از درد خلاص نخواهند شد. برای آگاهی از خطرات و نتیجه درمان حتما با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع

colgate

سندروم دندان ترک خورده

برخی از دندان ها دارای ترک هایی ریزی هستند که گاهی حتی در رادیوگرافی نیز مشخص نمی شود. گاهی اوقات نیز این ترک ها زیر لثه است. این مشکل سندروم دندان ترک خورده خوانده می شوند.

سندروم دندان ترک خورده در دندان های مولر رایج است زیرا این دندان ها بیشترین نیروی حاصل از جویدن را به خود جذب می کنند. برخی افراد نیز عادت به دندان قروچه دارند که به دلیل وجود فشار زیاد روی دندان ممکن است دندان بشکند.

دندان هایی که پرکردگی های بزرگی در خود دارند بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند. دندان هایی که تحت عصب کشی قرار گرفته اند نیز ضعیف تر از سایر دندان ها هستند و ممکن است سریع تر بشکنند. دیواره این دندان ها به دلیل شدت و وسعت پوسیدگی کاملا تراشیده شده اند و در حال حاضر تحمل فشار را همانند دندان های سالم ندارند. افرادی که یک دندان ترک خورده در دهان خود دارند، به احتمال زیاد همزمان یا در آینده ممکن است دندان های ترک خورده دیگری نیز داشته باشند.

علائم سندروم دندان ترک خورده:

تشخیص این مشکل بسیار دشوار است. معمولا با روش های رایج دندانپزشکی نمی توان مشکل را به وضوح دید. با این حال موارد زیر از علائم رایج در فرد مبتلا است.

ممکن است در حین خوردن یا جویدن چیزی دندان شما درد بگیرد. حساسیت و درد می تواند خفیف یا شدید باشد. ممکن است درد کوتاه مدت باشد یا رفع درد مدتی طول بکشد. ممکن است درد با خوردن غذاهای خاصی ایجاد شود یا صرفا وقتی مدل خاصی غذا را می جوید دچار درد شوید. درد مانند زمان ابتلا به پوسیدگی یا عفونت پایدار نیست، و به دمای مواد غذایی حساس است.

اگر ترک بزرگتر شود، قطعه ای از دندان ممکن است کنده شود. همچنین ممکن است دچار عفونت دندان شوید که در لثه اطراف دندان شکسته بروز می کند. ممکن است متوجه جوشی در لثه کنار دندان ترک خورده شوید. چرک داخل آن ممکن است تخلیه شود که به آن فیستول گفته می شود. تخلیه چرک با طعم بد در دهان و تنفس بدبو مشخص می شود.

اغلب افراد مبتلا به سندروم دندان ترک خورده ماه ها دچار علائم هستند. این سندروم یکی از دشوارترین مشکلات دندانی از نظر تشخیص است زیرا درد قابل پیش بینی نیست. ممکن است دندانپزشک شما را به اندودونتیست (متخصص کانال ریشه) ارجاع دهد.

تشخیص:

دندانپزشک دهان و دندان شما را بررسی خواهد کرد و بر دندان مورد نظر تمرکز خواهد کرد. ممکن است از ابزار تیزی به نام اکسپلورر برای یافتن ترک دندان استفاده کند. دندانپزشک همچنین لثه اطراف دندان ها را بررسی خواهد کرد. از شما رادیوگرافی گرفته می شود. اما متاسفانه اغلب ترک ها در رادیوگرافی دیده نمی شوند.

دندانپزشک ممکن است از ابزارهای خاصی برای آزمایش دندان استفاده کند. یکی از این ابزارها مانند مسواک بدون مو به نظر می رسد. دندانپزشک هر بار آن را روی قسمتی از دندان شما قرار می دهد و از شما می خواهد که آن را گاز بزنید. اگر در حین جویدن احساس درد داشته باشید، به احتمال زیاد دندان شما ترک خورده است.

در عین حال، دندانپزشک ممکن است یک نور بسیار قوی را به دندان شما بتاباند. ممکن است دندان را با رنگ مخصوصی رنگ کند. در نهایت اگر دندان روکش یا پر کننده داشته باشد، ممکن است برای معاینه بهتر دندان تخلیه شود.

دوام علائم:

دوام علائم به سرعت تشخیص سندروم بستگی دارد. گاهی حتی پس از یافتن ترک و درمان ممکن است نشانه ها تا مدتی از بین نرود.

پیشگیری از مشکل:

اگر دچار دندان قروچه هستید، بهتر است برای رفع مشکل با دندانپزشک خود صحبت کنید. دندان قروچه خطر ابتلا به سندروم دندان ترک خورده را افزایش می دهد. علاوه بر این از جویدن مواد سخت مانند یخ و مداد و اعمال فشار به دندان های ضعیف مانند دندان های عصب کشی شده خودداری کنید.

منبع

colgate

استفاده از گارد دهان در ورزش: شکستن دندان

شکستن یا ساییده شدن دندان چیزی نیست که کسی به دنبال آن باشد. شکستگی یا کنده شدن دندان به خصوص در کودکان و دندان های شیری رایج است. دندان های شیری به دلیل دارا بودن ریشه کوتاه مستعد کنده شدن با ضربه هستند. وارد شدن ضربه به دهان کودکان در طول ورزش بسیار رایج است. برخی افراد نیز به دلیل استرس های روزانه عادت به دندان قروچه دارند. دندان قروچه موجب ساییده شدن دندان و از بین رفتن مینای آن می شود. در اینجاست که گارد دهان به کار می آید. در این مطلب استفاده از گارد دهان در ورزش را بررسی می کنیم.

معمولا اکثر ورزش ها با ضربه و خطر افتادن همراه هستند. به همین دلیل برای پیشگیری از شکستن دندان و وارد آمدن هزینه های سنگین، استفاده از گارد دهان در ورزش توصیه می شود. معمولا گارد دهان با ورزش های تماسی مانند بوکس، بسکتبال یا راگبی تصور می شود. اما حقیقت این است که در هر ورزشی احتمال شکستن دندان وجود دارد.

به همین دلیل توصیه می شود اگر فرزند شما در ورزش های رقابتی و قهرمانی شرکت می کند و به طور کلی در معرض خطر شکستن دندان قرار دارد، برای او یک گارد دهان مخصوص تهیه کنید.

دلایل استفاده از گارد دهان در ورزش:

انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) بزرگترین و قدیمی ترین انجمن دندانپزشکی ملی در جهان است که اطلاعاتی را در رابطه با سلامت دهان و دندان در دسترس عموم قرار می دهد. این انجمن و همچنین سایر انجمن های دندانپزشکی، توصیه می کنند که به دلایل زیر باید در هنگام ورزش کردن از گارد دهان استفاده شود:

  • مانند بالشی از دندان در برابر ضربه محافظت می کند؛
  • از فک در برابر جراحات مفصلی حاصل از ضربات شدید محافظت می کند؛
  • لب و لثه های ورزشکار را در برابر آسیب های بافت نرم مقاوم تر می کند؛
  • احتمال بروز آسیب های گردن و فک را در ورزشکاران کمتر می کند؛
  • ممکن است به کاهش استرس کمک کند.

طبق نظر انجمن های مشهور دندانپزشکی جهان، استفاده از گارد دهان در ورزش های زیر توصیه می شود:

ورزش های آکروباتیک، بیسبال، بسکتبال، بوکس، هاکی روی چمن، ژیمناستیک، هندبال، هاکی روی یخ، هنرهای رزمی، اسکیت، راگبی، اسکیت بورد، اسکی، چتربازی، فوتبال، سافتبال، اسکواش، موج سواری، والیبال، واترپولو، وزنه برداری، کشتی

استفاده از گارد ممکن است در ابتدا برای فرد دشوار باشد. ریزش بزاق و نگهداری آن در دهان برای فرد دشوار است. اما با کمی تمرین فرد به وجود آن در دهان خود عادت می کند. مزایای استفاده از این روش در محافظت از دندان ها بر سختی های استفاده از آن پیشی می گیرد.

منبع

studiodentaire

عوارض بی حسی موضعی: نادر اما محتمل

گاهی برای حفظ سلامتی انجام برخی مراحل پزشکی ضروری است. بیهوشی برای اغلب روش های پزشکی از جراحی زانو تا پر کردن پوسیدگی پیشرفته انجام می گیرد. تا زمانی که بی حسی به درستی انجام شود جای نگرانی نیست. اما برخی افراد در مورد عوارض بی حسی موضعی نگران هستند.

انواع بی حسی:

دو نوع بیهوشی وجود دارد:

موضعی و عمومی. آکادمی دندانپزشکی کودکان آمریکایی (AAPD) بی حسی موضعی را به عنوان «از دست دادن موقت احساس، از جمله درد در یک قسمت از بدن در اثر استفاده از یک عامل موضعی و بدون کاهش سطح آگاهی» تعریف می کند. در واقع، دندانپزشک بخشی از دهان را با تزریق دارو به لثه یا گونه داخلی بی حس می کند؛ شما می توانید در تمام طول کار بیدار بمانید. بیهوشی عمومی، شما را برای مدت زمان طولانی آرام می کند و تنفس شما از طریق یک لوله هوا امکان پذیر می شود.

درمان های مستلزم استفاده از بی حسی:

متاسفانه، تمام جلسات مانند معاینات شش ماه یکبار یا جرم گیری ساده نیستند. کشیدن دندان یکی از رایج ترین فرآیندهای مستلزم استفاده از بی حسی است. دندان عقل یکی از دیگر درمان های مستلزم بی حسی در مواردی است که دندان جای کافی برای رشد ندارد یا به سایر دندان ها فشار وارد کرده است.

اگر چه عصب کشی در طول سالیان ساده تر شده است، اما به هر حال به بی حسی نیاز دارد. هنگامی که پالپ دندان دچار عفونت شده است باید تخلیه شود و دندان از عفونت پاک شود. پر کردن دندان نیز نیازمند بی حسی است. در این روش مقداری از سطح دندان برداشته می شود تا دندانپزشک جای کافی برای کار بر روی دندان داشته باشد.

عوارض بی حسی موضعی:

عوارض جانبی بی حسی موضعی چندان رایج نیست، اما گاهی ممکن است به وجود آید. بی حسی فراتر از قسمت تحتانی دهان گاهی دیده می شود. به عنوان مثال در پی تزریق در لثه، دارو ممکن است باعث افتادن پلک یا عضلات صورت شود. پس از برطرف شدن بی حسی، این افتادگی نیز برطرف می شود. در ادامه چند مورد از سایر عوارض جانبی بی حسی موضعی می آید:

ناتوانی در بستن چشم:

اگر در پی بی حسی نمی توانید پلک یکی از چشم های خود را ببندید، دندانپزشک می تواند تا زمان برطرف شدن بی حسی چشم، پلک را با چسب ببندد تا خشک نشود.

هماتوم:

هماتوم به تورم خونی اطلاق می شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که سوزن بی حسی با رگ خونی برخورد می کند.

تپش قلب:

داروهای مخدر در بیحسی می توانند تپش قلب را برای یک یا دو دقیقه افزایش دهند. اگر متوجه تپش قلب خود شدید، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

آسیب عصبی:

اگر سوزن به طور مستقیم به عصب برخورد کند، ممکن است فرد دچار بی حسی و دردی شود که برای هفته ها یا ماهها طول می کشد. آسیب عصبی در تزریق موضعی بسیار نادر است.

بهترین راه برای جلوگیری از هر گونه عوارض بی حسی موضعی رعایت دقیق نکات بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا از هزینه برای ترمیم دندان های خود پیشگیری کنید.

منبع

colgate

بی حسی موضعی: مزایا و معایب

بی حسی موضعی تکنیکی است که امروزه دندانپزشکان برای پیشگیری از ترس و اضطراب بیماران استفاده می کنند. برخی از بیماران به خاطر شدت اضطراب خود از دریافت مراقبت های درمانی اجتناب می کنند. دندانپزشکان داروهای آرام بخش را در فرم های مختلف (قرص، گاز یا اکسید نیتروژن، درون وریدی) استفاده می کنند تا بیمار در وضعیت آرام قرار گیرد. در اثر تزریق بی حسی، تجربه کار دندانپزشکی حتی برای ترسوترین بیماران نیز خوش آیندتر خواهد بود.

مزایای بی حسی موضعی:

استفاده از بی حسی در دندانپزشکی مزایای متعددی دارد، زیرا بیمار در حالت همکاری قرار می گیرد و ترس های خود را فراموش می کند. برخی از مزایای بی حسی موضعی در دندانپزشکی عبارتند از:

تجربه دندانپزشکی بدون درد:

استفاده از بی حسی باعث می شود بیمار پروسه دندانپزشکی را بدون هیچ گونه دردی تجربه کند. از آنجا که اضطراب بیمار با استفاده از تزریق یا دارو از بین رفته است، بیمار می تواند بدون ترس درمان را از سر بگذراند.

از دست نرفتن زمان:

با استفاده از بی حسی، روش های دندانپزشکی که در غیر اینصورت طولانی هستند می توانند در زمان کمتری انجام گیرند. بیمار دیگر مجبور نیست برای جلسات متعدد بازگردد. دندانپزشک نیز قادر است در زمان کمتری کار بیشتری انجام دهد.

وضعیت آرام:

بی حسی موضعی برای بیمارانی مفید است که قادر به کنترل حرکات خود نیستند. برای بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون یا کودکان مبتلا به ADHD که مدت زمان طولانی نمی توانند آرام بمانند، استفاده از آرام بخش ضروری است. بدین ترتیب دندانپزشک نیز می تواند بدون مقاومت یا حرکات غیرقابل کنترل بیمار کار خود را انجام دهد.

مقرون به صرفه:

هزینه استفاده از بی حسی برای بیماران مقرون به صرفه و قابل پرداخت است.

معایب:

بیمارانی که با مصرف دارو راحت نیستند، ممکن است با مصرف داروی آرامبخش دندانپزشکی نیز راحت نباشند، زیرا این روش شامل استفاده از اکسید نیتروژن یا داروهای ضد اضطراب آرام بخش، با تزریق داخل وریدی یا بیهوشی، می شود. برخی از بیماران نیز ممکن است در مورد عوارض آن دچار نگرانی باشند. برخی از معایب بی حسی دندانپزشکی عبارتند از:

تاثیر داروی مخدر یا گاز:

بیماران بسته به تحمل خود واکنش متفاوتی به داروی بی حسی دارند. تعیین سطح مناسب برای بیمار جهت پیشگیری از عوارض جانبی غیرمنتظره در بیمار ضروری است.

عدم پوشش توسط بیمه دندانپزشکی:

برخی بیمه های دندانپزشکی استفاده از بی حسی را پوشش نمی دهند. بنابراین بیمار باید هزینه را خود پرداخت کند. پیش از انجام هر روش در مورد پوشش بیمه آن اطلاع کسب کنید.

تداخل دارویی:

بیمارانی که داروهای خاصی مصرف می کنند ممکن است در صورت استفاده از بی حسی دچار عوارض جانبی خاصی شوند. بهتر است پیش از شروع کار دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه کنید.

دندانپزشکان توصیه می کنند که افراد دو بار در سال برای معاینه مراجعه کنند. اما زمانی که ترس بیمار از دندانپزشک کنترل و درمان نشود، ممکن است شرایط وی تشدید شود. معایب استفاده از بی حسی اندک است، اما زمانی که اثرات دراز مدت عدم مراقبت از دندان ها در نظر گرفته شود می توان از آن چشم پوشی کرد.

با استفاده از بی حسی موضعی، مشکل در طول انجام کار حل خواهد شد. آنچه لازم است افراد بدانند این است که با وجود دندانپزشکی ماهر و با تجربه مشکلات و عوارض درمان کاملا تحت کنترل است.

منبع

stlawrencedentistry

بریس سرامیکی چیست و چرا استفاده می شود؟

مدتها از آن روزهایی که دهان بیمار پر از قطعات وسیم های فلزی می شد گذشته است. در آن زمان بیماران برای حضور در جامعه و لبخند زدن اعتماد به نفس کافی نداشتند. در حال حاضر سبک ها و انواع مختلفی از بریس معرفی شده است، که می توانند لبخند فرد را زیباتر کنند و اعتماد به نفس را به او بازگردانند. بریس سرامیکی یکی از انواعی است که محبوبیت زیادی بین بیماران دارد.

استفاده از بریس سرامیکی:

اگر مایل به استفاده از بریس سرامیکی هستید، باید دندانپزشکی را در محدوده خود بیابید که متخصص انجام این کار باشید. در حالی که برای بسیاری از دندانپزشکان انجام روش های ارتودنسی کاری معمول است، برای استفاده از بریس سرامیکی باید فرد ماهر و باتجربه ای را بیابید. در عین حال، دندانپزشک باید صلاحیت شما را برای استفاده از این روش ارزیابی کند. عوامل مختلفی در امکان استفاده از این روش دخیل هستند. بسته به این عوامل، ممکن است دندانپزشک استفاده از بریس دیگری را به شما توصیه کند.

نوع بریس به عوامل زیر و طول دوره درمان شما بستگی دارد:

  • شدت درهم ریختگی دندان و فک بیمار
  • احتمال نیاز به کشیدن دندان
  • احتمال نیاز به عمل جراحی فک
  • احتمال نیاز به هدگیر یا سایر ابزارهای ارتودنسی
  • طول دوره درمان مورد نیاز با بریس
  • ترجیحات دندانپزشک یا ارتودنتیست شما
  • مقدار بودجه شما
  • مدت زمان استفاده از بریس برای اصلاح دندان

تمایلات شما نیز در این امر دخیل است. آیا در صورت استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشید؟ آیا بریس های سرامیکی یا لینگوال را ترجیح می دهید؟ یا تا زمانی که نتیجه نهایی خوب باشد، روند درمان برای شما اهمیتی ندارد؟

معایب بریس سرامیکی:

بریس های سرامیکی معایبی دارند. اغلب براکت های مورد استفاده با بریس سرامیکی بزرگ تر از عموزاده های فلزی آنها هستند. اما این عیب از این جهت قابل چشم پوشی است که این نوع بریس تقریبا نامرئی است. بنابراین اندازه آنها زیاد مهم نیست.

از دیگر معایب این نوع بریس ها، هزینه زیاد آنها است. معمولا درمان ارتودنسی با هزینه بالا همراه است. اما استفاده از بریس های سرامیکی معمولا با بیشترین هزینه همراه است. بنابراین پیش از ورود به پروسه درمان، پوشش بیمه و بودجه مالی خود را در نظر بگیرید.

بنابراین اگر در مورد استفاده از بریس های سرامیکی دچار تردید هستید، بهتر است با دندانپزشک خود در مورد تمام جوانب آن مشورت کنید. این روش برای بزرگسالانی که به خاطر استفاده از بریس های فلزی خجالت می کشند، مطلوب ترین روش در دندانپزشکی زیبایی است.

منبع

dentalfind

کش ارتودنسی: مشکلات و راه حل های رفع آن

اگر برای مشاوره حرفه ای به یک متخصص ارتودنسی مراجعه کرده باشید، ممکن است در مورد کش ارتودنسی برای بریس شنیده باشید. بسیاری از دندانپزشکان استفاده از این ابزار را به همراه بریس برای تسریع حرکت دندان توصیه می کنند. این کش ها نقش ویژه ای در تسریع روند اصلاح جهت دندان ایفا می کنند.

نقش کش ارتودنسی در درمان:

هدف از استفاده از کش در درمان ارتودنسی اعمال فشار روی دندان در یک جهت خاص است تا دندان به موقعیت صحیح برسد. از کش ارتودنسی می توان برای اصلاح اوربایت یا آندربایت نیز استفاده کرد. استفاده از کش در کنار بریس می تواند بسیار موثرتر از صرفا بریس باشد. در عین حال زمان مورد نیاز برای درمان را نیز به شدت کاهش می دهند.

اشکالات کش های اورتودنسی:

برخی از بیماران اشکالات رایجی را در مورد استفاده از این ابزار گزارش می کنند. برای مثال یکی از محدودیت های آن عدم راحتی در خوردن مواد غذایی جامد در هنگام استفاده از کش است. در نتیجه فرد باید دائما برای غذا خوردن کش را بردارد و بعد از آن مجددا نصب کند، که فرآیندی زمان بر است.

علاوه بر این، استفاده از کش برای برخی بیماران با درد همراه است. برخی از افراد گزارش کرده اند که کش به داخل لپ کشیده می شود و بافت داخل دهان را تحریک می کند.

درد فک نیز یکی از دیگر عوارض جانبی رایج در استفاده از کش های ارتودنسی است. با وجود تمام این مشکلات، استفاده از کش مزایای زیادی دارد که می توان از معایب آن چشم پوشی کرد.

کمک به رفع مشکلات کش:

برای پیشگیری از تحریک بافت داخل دهان می توان از وکس مخصوص ارتودنسی استفاده کرد. این ماده میزان سایندگی کش را کاهش می دهد. بعضی از دندانپزشکان حتی ممکن است برای بیمار داروهای ضد التهابی یا ضد درد تجویز کنند. علاوه بر این، کارشناسان توصیه می کنند که بیمار دائما خط لثه خود را از نظر وجود مشکل ناشی از تجمع باکتری بررسی کند. در صورتی که به دلیل فشار بیش از حد کش دچار درد فک و گوش شده اید، برای مشاوره در مورد نحوه صحیح نصب و احتمال نیاز به کاهش فشار حاصل از کش به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

صحبت کردن با دندانپزشک و ارتودنتیست در مورد خطرات و مزایای یک روش به شما در افزایش آگاهی و اتخاذ تصمیم بهتر کمک می کند. برای آگاهی از برنامه درمان خود، اهداف، توصیه های رایج در مورد کش و بریس و سایر موارد مبهم در درمان حتما با متخصص مورد نظر خود صحبت کنید.

منبع

dentalfind

عفونت دندان: علائم و تشخیص

اکثر ما دچار دندان درد شده ایم و اولین گام انتظار برای ساکت شدن یا تشدید درد بوده است. با این حال دندان درد انواع مختلفی دارد و می تواند از علل متفاوتی ناشی شود. اگر درد هنگام مصرف مواد غذایی سرد یا گرم بروز کند، علت می تواند حساسیت دندان باشد. اگر درد تیز و شدید باشد و هنگام خوردن غذا احساس شود، علت می تواند وجود ترک یا حفره در دندان باشد. با این حال، اگر درد مداوم و ناتوان کننده باشد، ممکن است علت عفونت دندان باشد و این چیزی نیست که نادیده گرفته شود.

عفونت دندان چیست؟

دندان آبسه کرده، کیسه ای پر از عفونت داخل دندان یا بین دندان و لثه است. در ابتدا ممکن است فقط کمی آزار دهنده باشد، اما به سرعت تشدید می شود.

 علائم عفونت دندان:

علائم زیر نشانه های عفونت یا آبسه دندان هستند:

  • درد شدید، ناتوان کننده و مداوم که به گردن، فک و گوش منتشر می شود
  • حساسیت به دمای گرم و سرد
  • حساسیت به فشار جویدن یا دویدن
  • تب
  • تورم صورت و گونه
  • طعم بد و ناگهانی چرک در دهان و کاهش درد با تخلیه آبسه

اگر هر کدام از این علائم را علاوه بر تب داشتید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید! تخلیه آبسه و احساس راحتی در پی آن، نشانه خوبی نیست. این به این معنی است که اکنون عفونت به سایر نقاط منتشر و فک شما بیشتر درگیر شده است. درمان عفونت دندان مستلزم دخالت سریع دندانپزشک است.

 تشخیص:

دندانپزشک می تواند به راحتی آبسه را شناسایی کند. انجام رادیوگرافی به راحتی می تواند وجود آبسه را در نزدیکی ریشه دندان تایید کند. در این حالت دندانپزشک می تواند سه کار برای بیمار انجام دهد:

در صورتی که عفونت گسترش یافته باشد، پیش از شروع درمان دندانپزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز می کند. نکته مهم در اینجا این است که آبسه به خودی خود از بین نمی رود و تنها دندانپزشک می تواند شما را مداوا کند. چنانچه دچار عفونت دندان هستید و در حال حاضر نمی توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، هر چه سریع تر به اورژانس مراجعه کنید. عفونت می تواند ظرف یک یا دو روز در بدن منتشر شود. انتشار عفونت کل بدن شما را درگیر خواهد کرد و در موارد شدید حتی باعث مرگ فرد می شود. عفونت دندان چیزی نیست که به آن بی توجه باشید. بنابراین هرچه سریع تر به دنبال درمان باشید.

منبع

drnemeth

انواع دندان درد و علل بالقوه

اکثر ما حداقل یک بار در زندگی خود دچار درد ناتوان کننده دندان شده ایم و در اولین گام برای آرام شدن یا بدتر شدن دندان منتظر مانده ایم. اما دندان درد انواع مختلفی دارد. با تمایز صحیح انواع دندان درد تشخیص و درمان تسهیل می شود.

انواع دندان درد:

درد تیز و ناتوان کننده:

این دندان درد کمتر از یک درد واقعی است و بیشتر دردی نامنظم یا احساس تیر کشیدن در یک یا چند دندان است. درد معمولا در پاسخ به یک محرک احساس می شود. بنابراین، در هنگام باز کردن دهان، جویدن، خوردن غذاهای سرد و غیره فرد دچار درد می شود. درد معمولا می آید و می رود، اما زمانی که ظاهر می شود بسیار دردناک است. این نوع درد می تواند ناشی از ترک، حفره یا آبسه باشد.

حساسیت شدید دندان:

این نوع درد مشابه آن چیزی است که در بالا گفته شد، اما تنها زمانی احساس می شود که دندان در معرض تغییرات دمایی قرار می گیرد. در موارد شدید، حتی هوای سرد نیز می تواند درد ایجاد کند. همانطور که پوسیدگی، حفره یا آبسه می تواند عامل این درد باشد، اما مسواک زدن محکم یا تحلیل لثه نیز از علل رایج آن است.

درد مداوم و خفیف:

درد مداوم و خفیف در بین انواع دندان درد شایع ترین آن است. هرچند درد معمولا خفیف است، اما پایداری و عمیق و خسته کننده بودن آن می تواند مشکلی جدی تلقی شود. معمولا استفاده از داروهای مسکن درد را از بین می برد، اما نباید به عنوان درمان استفاده شود. درد ممکن است ناشی از آسیب عصبی یا پوسیدگی دندان باشد. بنابراین باید بلافاصله توسط دندانپزشک بررسی شود. این درد معمولا در افرادی دیده می شود که عادت به دندان قروچه دارند.

درد بسیار ناتوان کننده:

از انواع دندان درد این نوع بسیار دردناک است و فرد باید سریعا به دندانپزشک مراجعه کند. در صورت امکان باید همان روز یا روز بعد درمان آغاز شود. این امر به ویژه در مواردی که صورت بیمار متورم شده است ضرورت بیشتری می یابد. تورم صورت می تواند نشانه وجود عفونت دندان یا آبسه باشد.

درد هنگام خوردن:

اگر دندان درد فقط هنگام خوردن شما را دچار مشکل می کند، احتمالا دچار پوسیدگی یا شکستگی دندان شده اید. در این مورد نیز باید سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. این نوع درد معمولا با مسکن تسکین می یابد. اما نباید درمان را به تاخیر انداخت.

درد در پشت فک:

احساس درد در پشت فک به اندازه سایر انواع دندان درد رایج نیست زیرا معمولا در افرادی دیده می شود که دچار مشکل دندان عقل شده اند. دچار شدن به دندان عقلی که به راحتی رشد نمی کند، خبر خوبی نیست. اما به هر حال باید سریعا درمان شود. در صورت عدم درمان، رشد نادرست دندان عقل می تواند پیامدهای بدتری برای فرد داشته باشد.

منبع

carefreedental