کاشت نگین روی دندان: سوالات رایج

نگین های مورد استفاده بر روی دندان در انواع و اشکال مختلف ارائه می شوند. مهم ترین مواد تشکیل دهنده این نگین ها کریستال های شیشه ای، طلای زرد یا سفید ۱۸، ۲۲ یا ۲۴ عیار است که به طور خاص برای استفاده دندان ساخته شده است. امروزه کاشت نگین روی دندان از محبوبیت زیادی بین جوانان برخوردار شده است که در ادامه شما را با جزئیات آن آشنا می کنیم.

در بین انواع نگین ها معمولا نگین های کریستالی از همه ارزان تر هستند. این نگین ها دارای یک پوشش مخصوص در پشت هستند و برش آنها به نحوی است که نور را منعکس می کنند. در حال حاضر برای کاشت نگین روی دندان همانند قبل از روش های حفاری و مته استفاده نمی شود. بلکه نگین با استفاده از مواد کامپوزیتی روی دندان متصل می شود.

عمر کاشت نگین روی دندان:

از انجایی که در کاشت از حفاری استفاده نمی شود، این روش قابل بازگشت است. بنابراین هر زمان که بیمار بخواهد می تواند نگین را توسط دندانپزشک از روی دندان خود بردارد. به طور معمول عمر نگین روی دندان چیزی بین ۶ ماه تا یک سال است.

آیا وجود نگین روی دندان حس می شود؟

به طور معمول ضخامت این نگین ها کمتر از یک میلیمتر و قطر آن بین دو تا سه میلی متر است. در ابتدا حضور چیزی روی دندان احساس متفاوتی به شما خواهد داد. اما بعد از چند روز به نگین عادت می کنید و دیگر حضور آن را حس نخواهید کرد.

آیا کاشت نگین روی دندان به آن آسیب می زند؟

خیر! کاشت نگین در صورتی که با استفاده از حفاری همراه نباشد، همانند یک بریس ارتودنسی عمل خواهد کرد. بنابراین کل پروسه نصب و حذف آن را می توان با درمان ارتودنسی مقایسه نمود. زمانی که نگین برداشته می شود، دندان برای حذف سایر بقایای مواد چسبنده پولیش می شود.

آیا نگین مانع از مسواک زدن می شود؟

خیر! حضور این سنگ ها اختلالی در روند بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. با این حال، بهتر است تا ۲۴ ساعت پس از نصب نگین از مسواک برقی روی آن استفاده نشود.

اگر نگین افتاد و آن را خوردیم چطور؟

نگین های کریستالی یا طلایی بسیار کوچک هستند و هیچ لبه تیزی ندارند. اساسا آسیبی به شما نمی زنند و همانند سایر مواد زائد به روش طبیعی از بدن شما دفع می شوند.

آیا می توانم دندان های خود را جرم گیری کنم؟

بله، می توانید و باید دندان های خود را به طور مرتب توسط دندانپزشک جرم گیری کنید. کاشت نگین روی دندان اختلالی با جرم گیری ندارد. ناحیه زیر نگین با مواد پرکننده مهر و موم شده است و عاری از باکتری است. نواحی اطراف و بالای آن را نیز می توان با مقداری دقت کاملا تمیز نمود.

منبع

decodent

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان

در سال های اخیر، سوراخ کردن زبان و لب به ویژه در میان جوانان بیشتر و بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر تصمیم به انجام این کار گرفته اید بهتر است ابتدا کمی با تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان آشنا شوید. سپس می توانید دوباره به تصمیم خود فکر کنید.

تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان:

سوراخ کردن لب، زبان، یا هر جای دیگری از دهان شما به معنی حضور مادام العمر چیزی خارجی در دهان شماست. وجود این شی فلزی موجب بروز مشکلات بهداشتی زیادی می شود که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

بوی بد دهان:

مهمترین تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان بوی بد دهان است. استفاده از فلز روی زبان یا لب می تواند محل جدیدی را برای تجمع باکتری ها ایجاد کند. مسواک کردن اطراف این فلز دشوار خواهد بود. بنابراین اگر به طور مرتب نتوانید محل را به طور کامل تمیز کنید، پس از مدتی دهان شما بد بو خواهد شد.

بیرون ریختن تف:

سوراخ کردن دهان تولید بزاق را افزایش می دهد. بزاق می تواند به مبارزه با ایجاد پوسیدگی کمک کند، اما احتمالا بیرون پاشیدن تف در حین حرف زدن را نیز افزایش می دهد.

عفونت، درد و تورم:

حتی اگر شما زبان و لب خود را در محیطی کاملا استریل سوراخ کرده باشید، احتمالا ابتلا به عفونت پس از سوراخ کردن بسیار بالاست. دهان شما محل مرطوبی است که آن را به مکان فوق العاده ای برای باکتری ها تبدیل می کند. در نتیجه به راحتی ممکن است دچار عفونت شوید. محل را از نظر وجود تورم بررسی کنید، زیرا ممکن است زبان به قدری تورم کند که راه هوایی را ببندد. درصورتی که در محل سوراخ کردن دچار خارش و سوزش هستید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

اشکال در معاینات دندانپزشکی:

از آنجا که استفاده از این روش به معنی کاشت فلز در دهان است، ممکن است رادیوگرافی با اختلال همراه شود. در صورتی که در دهان خود فلز دارید، این موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید تا تغییرات لازم را انجام دهد.

دندان ترک خورده:

اکثر افرادی که دارای سوراخ لب و یا زبان هستند، دچار وسوسه بازی با آن می شوند. این امر می تواند شانس ترک خوردن دندان را افزایش دهد. فلز روی زبان یا لب شما می تواند به کارهای انجام گرفته روی دندان مانند پرشدگی ها، بریس، بریج و تاج نیز آسیب وارد کند.

فرسایش مینای دندان:

مالش دائمی فلز به مینای دندان باعث می شود که در طول زمان مینا تخریب شده و دندان در معرض خطر حساسیت و پوسیدگی قرار گیرد. در عین حال، هر چند رایج نیست اما فلز روی زبان ممکن است باعث ایجاد فاصله بین دو دندان جلو شود.

تحلیل لثه:

دیگر تاثیر سوراخ کردن لب در بهداشت دهان و دندان تحلیل لثه است. حدود ۳۵ درصد از افرادی که به مدت ۴ سال یا بیشتر دارای سوراخ روی زبان بوده اند دچار تحلیل لثه می شوند. حرکت فلز و تماس آن با لثه باعث تحلیل رفتن آن و قرارگیری ریشه در معرض محیط دهان می گردد. سوراخ کردن زبان باعث تحلیل لثه های پشت دندان جلو و سوراخ کردن لب باعث تحلیل لثه جلو دندان ها می شود.

بیماری های پریودنتال:

تحلیل لثه ای که درمان نشود و در واقع پیشرفت کند، می تواند به بیماری های پریودنتال ختم شود. درمان این نوع بیماری ها دشوارتر است و اغلب با از دست رفتن دندان همراه است.

آسیب عصبی:

گاهی اوقات سوراخ کردن زبان می تواند باعث بی حسی آن شود. در اغلب موارد بی حسی موقتی است اما گاهی می تواند دائمی شود. از بین رفتن جوانه های چشایی در بخشی از زبان نیز باعث می شود طعم و مزه مواد خوراکی را کمتر حس کنید.

منبع

silveradofamilydental

مزایای روش پیوند بافت نرم و نرخ موفقیت آن

تحلیل لثه بیماری رایجی است که فرد در اثر بی توجهی به بهداشت دهان و دندان به آن دچار می شود. این بیماری با وجودی که درد ندارد اما به قدری پر خطر است که در مراحل پیشرفته به از دست رفتن دندان می انجامد. در مطالب قبل به روش درمان این عارضه با تکنیک های مختلف پیوند بافت نرم پرداختیم. در ادامه شما را با مزایای روش پیوند بافت نرم و نرخ موفقیت آن در بیماران آشنا می کنیم.

علل بروز تحلیل لثه:

بیماری های پریودنتال علت ایجاد تحلیل لثه هستند. طبق تحقیقات بهداشت دهان و دندان ناکافی، عوامل ژنتیکی، تغییرات هورمونی، دیابت و برخی بیماری ها شانس ابتلا به عفونت اولیه را افزایش می دهند. طبق تحقیقات افراد سیگاری چهار برابر غیر سیگاری ها در معرض خطر ابتلا به این مشکل هستند.

دیگر علل تحلیل لثه عبارتند از درست مسواک نزدن یا وارد کردن فشار زیاد روی لثه با مسواک، فشار زیاد روی لثه حاصل از دندان قروچه به خصوص در دندان های دچار در هم ریختگی. در عین حال سوراخ کردن لب و زبان نیز با تحریک لثه می توانند عامل ابتلا به این مشکل باشند.

مزایای روش پیوند بافت نرم:

درمان به موقع، علاوه بر دارا بودن مزیت جلوگیری از تحلیل بیشتر لثه و از دست رفتن استخوان فک، حساسیت دندان ها را نیز به مواد غذایی گرم و سرد کاهش می دهد و از پوسیدگی ریشه دندان جلوگیری می کند. از دیگر مزایای روش پیوند بافت نرم می توان به افزایش اعتماد به نفس فرد به دلیل زیباتر شدن خط لبخند وی اشاره کرد.

نرخ موفقیت پیوند بافت نرم:

در صورت انتخاب تکنیک مناسب، روش پیوند بافت نرم در اغلب افراد به خوبی نتیجه می دهد. فاکتورهایی که در میزان موفقیت درمان دخالت دارند عبارتند از نوع نقص تحت درمان و فشار وارد آمده به ناحیه پس از پیوند. نوع نقص در موفقیت پیوند انجام گرفته دخیل است. نقص های باریک با بافت دست نخورده بین دندان احتمال موفقیت بیشتری دارند، زیرا سطح ریشه خونریزی ندارد و بافت دندان مجاور به بهبودی بافت پیوند شده کمک می کند. پوشش کامل ریشه دندان از نتایج قابل پیش بینی این نوع نقیصه است. با از دست رفتن بافت استخوان بین دندان، نرخ موفقیت پوشش ریشه نیز کاهش می یابد.

هر چیزی که باعث حرکت بافت پیوند داده شده در طول بهبودی شود، مانند کشیدن عضله از داخل لب، بر بهبودی اثر می گذارد. به همین دلیل است که دندانپزشک پس از جراحی محل را به بیمار نشان می دهد و از وی می خواهد در طول هفته اول دیگر به آن نگاه نکند. دندانپزشک می داند که هر بار که بیمار لب خود را بالا بکشد تا محل جراحی را ببیند احتمال حرکت کردن بافت پیوند زده شده زیاد است.

برای برخورداری از مزایای روش پیوند بافت نرم بهتر است توصیه های دندانپزشک خود را به طور دقیق رعایت کنید.

منبع

colgate

بهبودی پس از پیوند بافت لثه: دستورالعمل

از پیوند بافت لثه در مواردی استفاده می شود که بیمار دچار تحلیل لثه شده است و سایر درمان ها اثربخش نیستند. این روش بسیار ساده و سریع است. پس از جراحی می توانید بلافاصله به خانه بروید. اما در صورت استفاده از بی حسی و آرام بخش بهتر است فرد دیگری شما را تا خانه همراهی کند. بهبودی پس از پیوند بافت لثه در صورت رعایت برخی نکات بسیار سریع است.

دستورالعمل های بهبودی پس از پیوند بافت لثه:

دندانپزشک دستورالعمل های خاصی در مورد مراقبت های بعد از عمل، مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروها به شما ارائه می دهد. تا زمان بهبودی کامل لثه نباید خط لثه را مسواک کنید یا نخ دندان بکشید. برای کنترل فرایند تشکیل پلاک در طول دوره بهبودی پس از پیوند بافت لثه به شما دهانشویه خاصی داده می شود که هر شب باید از آن استفاده کنید. همچنین برای کنترل عفونت نیز برای شما آنتی بیوتیک تجویز می شود.

مواد غذایی مجاز:

به مدت یک یا دو هفته بعد از پیوند بافت لثه بیمار باید غذاهای نرم و خنک مانند تخم مرغ، ماکارونی، ژله-ماست، ماست، پنیر، سبزیجات پخته شده و بستنی مصرف کند. مصرف غذاهای تحریک کننده مانند غذاهای تند و ترش ممنوع است.

میزان درد:

مقدار درد بعد از جراحی بستگی به نوع عمل جراحی لثه دارد. اگر هیچ بافتی از قسمت کام دهان شما برداشته نشده باشد، احساس ناراحتی ناچیزی خواهید داشت. با این حال، اگر از بافت کام شما استفاده شده باشد، تا چند روز پس از عمل احساس درد و ناراحتی خواهید داشت. زخم کام دهان شما سوزش و درد خواهد داشت، اما خبر خوب این است که به سرعت بهبود می یابد. داروهای ضد التهابی بدون نسخه یا داروهای تجویزی گزینه خوبی برای کنترل درد و سوزش در دوره بهبودی پس از پیوند بافت لثه هستند.

از سرگیری فعالیت های روزمره:

در حالی که بهبودی کامل ممکن است یک یا دو هفته طول بکشد اما از روز بعد از جراحی می توانید به محل کار بازگردید یا فعالیت های روزمره خود را از سر بگیرید.

تماس با دندانپزشک:

جراحی پیوند بافت لثه روندی ساده و سریع است. عوارض گزارش شده با این روش ناچیز است. با این حال اگر در روزهای پس از چراحی دچار علائم غیر معمول زیر شدید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • عدم توقف خونریزی پس از ۲ دقیقه فشار دادن موضع
  • مقدار درد، تورم و کبودی فراتر از گفته های دندانپزشک

منبع

webmd