جینجیویت: التهاب و قرمزی لثه

جینجیویت نوعی التهاب لثه است که معمولا به دلیل عفونت باکتریایی ایجاد می شود. چنانچه این عارضه درمان نشود می تواند به عفونت جدی تری به نام پریودنتیت پیشرفت کند. به گفته انجمن دندانپزشکی آمریکا، جینجیویت و پریودنتیت دو عامل اصلی از دست رفتن دندان در بزرگسالان هستند. عفونت های دندانی می توانند سلامت و کیف پول شما را در معرض خطر قرار دهند. بنابراین توجه به عوامل خطر و نشانه های بیماری ضروری است.

علل جینجیویت چیست؟

لثه ها در نقطه ای به دندان متصل می شوند. این فضای اتصال می تواند به محلی برای تجمع مواد غذایی و پلاک تبدیل شود که باعث عفونت لثه می گردد. زمانی که بیمار دندان های خود را به خوبی تمیز نکند، دچار تجمع پلاک می شود.

پلاک فیلم نازکی از باکتری است که دائما روی سطح دندان ها شکل می گیرد. با پیشرفت پلاک، این فیلم سخت تر شده و به تارتار تبدیل می شود. هنگامی که تارتار زیر سطح لثه را درگیر کند، می تواند موجب بروز عفونت شود.

عدم درمان جینجیویت باعث جدا شدن لثه از دندان و آسیب به بافت نرم و استخوان می گردد. در نتیجه دندان می تواند لق و ناپایدار به نظر برسد. در صورت پیشرفت عفونت لثه، دندان ممکن است از دست برود.

عوامل خطر:

  • کشیدن سیگار
  • دیابت
  • مصرف داروهای خاص (داروهای ضد بارداری خوراکی، استروئیدها، ضد انعقادها، مسدود کننده های کانال های کلسیم و شیمی درمانی)
  • دندان های کج
  • ابزارهای دندانپزشکی که به خوبی جایگیری نشده اند.
  • شکستگی پر شدگی دندان
  • بارداری
  • عوامل ژنتیکی
  • سیستم ایمنی ضعیف (مانند بیماران مبتلا به HIV/AIDS)

علائم:

بسیاری از افراد نمی دانند که دچار جینجیویت هستند. ممکن است بیماری لثه هیچ گونه علائمی نداشته باشد. با این حال، موارد زیر از علائم این عارضه هستند:

  • لثه های قرمز، حساس یا متورم
  • خونریزی لثه
  • دور شدن لثه از دندان
  • لق شدن دندان
  • تغییر در محل دندان (مال اکلوژن)
  • چرک بین دندان و لثه
  • درد هنگام جویدن
  • دندان های حساس
  • عدم جایگیری پروتزهای جزئی
  • نفس بدبوی مزمن که با مسواک زدن برطرف نمی شود.

تشخیص:

در طول معاینه دندان، لثه با استفاده از خط کش خاصی اندازه گیری می شود تا وجود التهاب در آن تشخیص داده شود. همچنین برای بررسی تحلیل استخوان از دهان بیمار رادیوگرافی تهیه می شود.

با دندانپزشک خود در مورد عوامل خطر مربوط به بیماری لثه و علائم خود صحبت کنید. در صورتی که به بیماری های لثه مبتلا باشید به پریودنتیست ارجاع داده می شوید. پریودنتیست متخصص درمان بیماری های لثه است.

درمان:

برای درمان جینجیویت، باید بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. همچنین بیمار باید از مصرف سیگار اجتناب کند. ابتلای بیمار به دیابت نیز باید بررسی شود. شامل روش های درمانی شامل تمیز کردن دندان، آنتی بیوتیک و جراحی می شود.

تمیز کردن دندان:

تکنیک های متعددی برای تمیز کردن دندان وجود دارد که در همه آنها پلاک و تارتار حذف می شود. در جرم گیری پلاک و تارتار سطح خط لثه برداشته می شوند. لیزر نیز به رفع تارتار بدون درد و خونریزی کمک می کند.

داروها:

گاهی برای درمان جینجیویت از دارودرمانی استفاده می شود.

  • دهانشویه ضد باکتری حاوی کلرهگزیدین می تواند برای ضدعفونی دهان به کار می رود.
  • آنتی بیوتیک های خوراکی نیز برای درمان التهاب لثه تجویز می شوند.
  • دوکسی سیکلین، یک آنتی بیوتیک، می تواند مانع از آسیب به دندان توسط آنزیم ها شود.

عمل جراحی:

جراحی فلاپ لثه روشی است که در آن قسمتی از لثه برداشته می شود تا پلاک حذف شود. سپس لثه در جای خود قرار می گیرد و بخیه می شود.

پیوند استخوان و بافت زمانی استفاده می گردد که آسیب به فک و دندان بیش از حد باشد.

پیشگیری:

بهترین راه پیشگیری از جینجیویت رعایت بهداشت دهان و دندان است. از یک رژیم غذایی سالم تبعیت کنید و برای معاینه به طور مرتب به دندانپزشک مراجعه کنید. دندان های خود را هر روز با خمیردندان حاوی فلوراید تمیز کنید.

عوارض:

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها و موسسه ملی تحقیقات دندانپزشکی گزارش داده اند که بیماری های لثه با افزایش خطر ابتلا به دیابت، بیماری های قلبی، سکته، و بیماری های ریوی در ارتباط هستند. در عین حال، ابتلا به بیماری لثه در زنان باردار خطر زایمان زودرس یا تولد نوزاد کم وزن را افزایش می دهد.

منبع:

healthline

تورم لثه پس از ارتودنسی: درمان خانگی و تخصصی

اگر یک روز صبح بیدار شدید و متوجه تورم لثه های خود گشتید، نترسید! در واقع تورم لثه پس از ارتودنسی بسیار شایع است.

سیم و براکت ها برای کمک به صاف شدن دندان ها استفاده می شوند. اما از آنجایی که محکم به دندان می چسبند و به آن فشار وارد می کنند، دهان بیمار ملتهب می شود. با این وجود در اغلب موارد تورم لثه ها پس از ارتودنسی را می توان در خانه درمان کرد.

علل تورم لثه پس از ارتودنسی:

به دلیل وجود سیم و براکت در دهان مسواک زدن به طور کامل دشوار می شود. برخی از افراد با وجود بریس در دهان از کامل مسواک زدن و نخ دندان کشیدن غافل می شوند. نادیده گرفتن تمیز کردن دهان باعث ایجاد پلاک و تجمع باکتری در دهان می گردد که در نهایت منجر به بیماری پریودنتال و التهاب لثه می شود. با این حال بیمار باید بدون در نظر گرفتن التهاب لثه مانند دوران قبل از اورتودنسی، دندان های خود را به طور کامل تمیز کند.

به غیر از تمیز نکردن دندان ها، عامل دیگر تورم لثه پس از ارتودنسی هیپرتروفی یا هیپرپلازی است. در هردو عارضه لثه ها پس از نصب بریس ها بزرگتر می شوند. لثه های بزرگ شده با مصرف مواد غذایی بیشتر تحریک می شوند زیرا بافت غذا به لثه سایش پیدا می کند و موجب تحریک آن می شود.

سومین دلیل تورم لثه پس از ارتودنسی تغییرات هورمونی است. جینجیویت بارداری اصطلاحی است که برای توصیف تورم و درد لثه ها در دوران بارداری استفاده می شود. در واقع، خطر ابتلا به جینجیویت در زنان باردار به دلیل تغییرات هورمونی کمی افزایش می یابد. به همین علت، بسیاری از ارتودنتیست ها معتقدند بهتر است زنان باردار پس از زایمان برای درمان مراجعه کنند. اما اگر زنی پیش از بارداری تحت درمان ارتودنسی قرار داشته باشد، باید جلسات معاینه ارتودنسی خود را به طور منظم ادامه دهد و هر گونه مشکل با لثه های خود را با ارتودنتیست در میان بگذارد.

تغییرات هورمونی در دختران جوان در دوران بلوغ نیز ممکن است باعث تورم و درد لثه با ارتودنسی شود. با این حال، این امر نباید مانعی برای درمان به شمار رود. هر گونه قرمزی، خونریزی و التهاب لثه باید با ارتودنتیست درمیان گذاشته شود.

درمان های خانگی:

برای درمان تورم لثه در خانه می توانید از روش های زیر استفاده کنید. اما هر گونه تداوم درد و خونریزی باید به اطلاع ارتودنتیست برسد.

  • از یک مسواک با برس نرم برای تمیز کردن دهان و دندان خود استفاده کنید. دندان های خود را دو بار در روز به مدت دو دقیقه تمیز کنید. از دندانپزشک خود برای یادگیری تکنیک های صحیح مسواک زدن با بریس کمک بگیرید. مسواک خود را هر سه ماه یکبار تعویض کنید.
  • برای تمیز کردن دندان های خود با نخ دندان، از نخ دندان مخصوص ارتودنسی استفاده کنید.
  • از واترجت دندانی برای شستن بقایای غذا از بین دندان های خود استفاده کنید.
  • ½ قاشق چای خوری نمک را به یک فنجان آب گرم اضافه کنید. دهان خود را دو بار در روز با استفاده از این محلول بشویید.
  • از دهانشویه ضد میکروبی استفاده کنید.

درمان جینجیویت:

اگر از دستورالعمل های فوق پیروی کنید و لثه های شما همچنان متورم بود، برای درمان تخصصی باید به ارتودنسی مراجعه کنید. یکی از مسائلی که پزشک بررسی خواهد کرد وجود جینجیویت است. از آنجا که درمان این عارضه در مراحل اولیه بسیار راحت است، در صورت مشاهده خونریزی و تورم لثه هر چه سریع تر به دندانپزشک خود مراجعه کنید. در صورتی که مشخص شود تورم لثه به دلیل جینجیویت ایجاد شده است، دندانپزشک برای رفع تارتار و پلاک دندان های شما را به طور کامل تمیز خواهد کرد.

پس از جرم گیری، باید دندان های خود را به صورت دقیق و منظم تمیز کنید. ممکن است برای پیشگیری از تجمع پلاک در آینده، دندانپزشک از شما بخواهد که از دهانشویه ضدمیکروبی استفاده کنید. برای برداشتن ذزات غذا از بین دندان نیز باید حداقل یک بار در روز نخ دندان بکشید.

جینجیویت در صورت عدم درمان می تواند موجب جدا شدن لثه و دندان و در نتیجه آسیب به استخوان و بافت دهان شود. در نهایت ممکن است دندان های خود را از دست بدهید. به منظور محافظت از دندان های خود معاینات دندانپزشکی را جدی بگیرید و از انجام عادات زیر خودداری کنید:

  • جویدن قلم و ناخن می تواند موجب تورم لثه ها پس از ارتودنسی شود. از وارد کردن فشار به لثه های خود خودداری کنید.
  • زبان خود را به لثه هایتان نمالید و لب های خود را نجوید. این عادات موجب تحریک بیشتر لثه می شوند.
  • از نوشیدن الکل و مصرف سیگار، به ویژه در دوران ارتودنسی، پرهیز کنید.

منبع:

todaysorthodontist

اکسلدنت چیست و چطور کار می کند؟

بیماران ارتودنسی همیشه می پرسند: “آیا راهی برای کاهش دوره درمان وجود دارد؟” خب، خبر خوب این است؛ بله! اکسلدنت یکی از لوازم جانبی ارتودنسی است که طول دوره درمان را ۳۰ تا ۵۰ درصد کاهش می دهد. با استفاده از آن به مدت ۲۰ دقیقه در روز، حرکت دندان های خود را تسریع ببخشید و حتی درد و ناراحتی ایجاد شده توسط بریس را کاهش دهید.

اکسلدنت چیست؟

اکسلدنت نوعی ابزار کلاس دو تایید شده توسط FDA است که با استفاده از تکنولوژی پالس نرم و نیروهای چرخه ای حرکت دندان ها را تا ۵۰٪ افزایش می دهد. این دستگاه به عنوان درمان کمکی در کنار سایر روش های رایج ارتودنسی به کار می رود.

عملکرد:

اکسلدنت یک افزونه قابل حمل، قابل جابجایی، و بدون نیاز به دست است. دهانه دستگاه به یک فعال کننده متصل می شود و با استفاده از فن آوری SoftPulse به آرامی ارتعاشاتی ایجاد می کند. نیروی اعمال شده کمتر از فشار مسواک برقی و ۲۰۰ برابر کمتر از نیروی جویدن است. میکروپالس ها سرعت حرکت دندان و سرعت بازسازی استخوان را در مقایسه با فشار ثابت حاصل از بریس افزایش می دهند. در نتیجه با کسب نتایج مشابه، دوره درمانی شما کاهش چشم گیری خواهد داشت.

تعداد بازدیدهای ارتودنسی مشابه با روش های سنتی است، اما تغییرات لبخند شما بین هر جلسه بیشتر خواهد بود. اگر از ابزار اینویزیلاین استفاده می کنید، ممکن است لازم باشد قالب ها را سریع تر عوض کنید. در عوض درد و ناراحتی شما در طول دوره کمتر خواهد بود. افرادی که از اکسلدنت استفاده می کنند معمولا هر ۴ تا ۶ هفته یکبار باید به دندانپزشک مراجعه کنند.

نحوه استفاده:

استفاده از این ابزار بسیار آسان است. تنها باید آن را به فعال کننده متصل کنید. فعال کننده را روشن کنید و دهانه را در دهان خود قرار دهید. از تماس کامل آن با دندان های خود اطمینان حاصل کنید. از دست برای نگه داشتن آن استفاده نکنید. اجازه دهید دستگاه ۲۰ دقیقه در دهان شما بماند.

استفاده بیشتر از ۲۰ دقیقه توصیه نمی شود و باعث سرعت بخشیدن به نتایج نمی شود. از آنجا که لازم نیست از دستان خود استفاده کنید، می توانید به کارهای روزمره خود بپردازید.

امنیت:

البته که ایمن است! اکسلدنت با استفاده از روشی غیر تهاجمی و راحت، درمانی سریع تر فراهم می کند. تحقیقات بر روی دستگاه اثرات نامطلوبی بر فرد نشان نداده اند و آسیبی به ریشه دندان وارد نمی کند. این روش درمانی نه تنها بدون درد است، بلکه می تواند ناراحتی و حساسیت حاصل از استفاده از بریس و تنظیم آن را کاهش دهد.

آیا من می توانم کاندیدای این روش باشم؟

از اکسلدنت می توان به همراه انواع تکنیک های ارتودنسی، در هر سنی، استفاده کرد. اما مورد هر کس با دیگری متفاوت است. استفاده از این روش تنها با مشورت و تجویز ارتودنتیست امکان پذیر است. برای استفاده از این روش هیچ وقت دیر نیست و خوشبختانه به دلیل قابل جابه جایی بودن هیچ کس از اینکه شما از آن استفاده می کنید خبردار نخواهد شد.

اگر نمی توانید از بریس به مدت طولانی استفاده کنید، استفاده از این روش درمانی مکمل برای تسریع دستیابی به نتایج است.

منبع:

freshorthodontics

علل نامرتبی دندان: وراثت و عادات غلط

آیا کسی را می شناسید که دندان هایش به طور طبیعی مرتب باشد؟ اکثر افراد حداقل یک یا دو دندان دارند که در محل مناسب قرار ندارد و برخی دیگر دچار نامرتبی دندان هستند. شلوغی دندان ها علل زیادی دارد. برخی قابل پیشگیری هستند و برخی غیر قابل پیشگیری هستند. در این مطلب شما را با علل نامرتبی دندان آشنا می کنیم.

علل نامرتبی دندان:

نامرتبی دندان منابع مختلفی دارد. برخی ممکن است ژنتیکی باشند و برخی حاصل سبک زندگی و چگونگی مراقبت ما از دندان های خود است. موارد زیر جز رایج ترین علل نامرتبی دندان هستند.

مکیدن انگشت شست:

از آنجا که این عادت در برخی از نوزادان تا سنین کودکی ادامه می یابد، جای تعجب نیست که به رشد دندان های آنها آسیب می زند. مکیدن انگشت باعث جلو آمدن دندان های فک بالا می شود. فشار وارد آمده برای ساعت ها در طول روز موجب حرکت دندان ها و ایجاد حالتی تحت عنوان دندان خرگوشی می شود.

فشار دادن زبان به دندان:

زبان قوی ترین و فعال ترین عضله بدن است و می تواند دندان ها را به خصوص در سال های اولیه رشد حرکت دهد. زبان حتی می تواند پیش از اینکه دندان فرصت رشد کامل را داشته باشد، آن را از جای خود حرکت دهد. چنانچه فرد عادت به فشار دادن زبان خود به دندان داشته باشد یا دچار عارضه ای باشد که برای بلع باید زبان را به دندان فشار دهد، کم کم دچار نامرتبی دندان خواهد شد.

از دست دادن زودهنگام دندان شیری:

دندان های شیری اغلب درست قبل از رشد دندان های دائمی می افتند. این امر موجب می شود که دندان دائمی در حهت و مکان درست رشد کند. اما گاهی برخی افراد دندان های خود را زودتر از موعد از دست می دهند. این حالت موجب می شود که دندان دائمی سر از لثه در بیاورد و در نهایت در جای درست رشد نکند. به همین دلیل مراقبت از دندان های شیری و ترمیم به موقع پوسیدگی ها نباید نادیده گرفته شود.

دندان دائمی اضافی:

در حالی که اکثر افراد سی و دو دندان دارند، بعضی از افراد دندان های بیشتری در دهان خود دارند. به جز دندان عقل که در سال های پس از بلوغ در انتهای دهان رشد می کنند، برخی افراد ممکن است دندان های دیگری نیز داشته باشند که سعی می کنند جایی در دهان برای خود بیابند. این دندان های اضافی موجب شلوغی فک، نامرتبی و کج شدن دندان ها می شوند.

فقدان دندان های کافی:

برخلاف مورد بالا یکی از علل نامرتبی دندان فقدان دندان های کافی است. برخی افراد به صورت ژنتیکی دندان های کمتری دارند. این فقدان موجب بروز شکاف در دهان می شود. در نتیجه دندان ها با استفاده از فضای بیشتر در دهان به حرکت در می آیند و نامرتب می شوند.

دندان های فوق العاده بزرگ:

حتی اگر فک پس از رشد دندان های دائمی به رشد خود ادامه دهد، گاهی دندان های دائمی فرصت و فضای کافی را برای رشد صحیح نخواهند داشت. چنانچه دندان های دائمی بزرگتر از سایز عادی باشند، فک فضای کافی برای رشد تمام دندان ها را نخواهد داشت. در این حالت، دندان های بیمار به صورت کج و نامرتب رشد خواهند کرد.

فک کوچک:

همان طور که داشتن دندان های بزرگ مشکل زاست، کوچک بودن غیر عادی فک نیز شما را دچار مشکل خواهد کرد. فک کوچک حتی می تواند از علل نامرتبی دندان های کوچک نیز به شمار رود. برای اصلاح اندازه فک راهکارهای مختلفی از ابزارهای ارتودنسی تا جراحی پیشنهاد می شود.

برای بررسی و معاینه وضعیت رشد دندان های خود و تشخیص و درمان به موقع نامرتبی دندان ها بهتر است تمام کودکان در سنین ۷ تا ۱۰ سال به ارتودنتیست مراجعه کنند.

منبع:

orthodonticslimited

کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی

شروع درمان ارتودنسی می تواند برای کودک و والدین او استرس زا باشد. استفاده از بریس برای کودک و نوجوان به معنی وارد شدن آسیب جدی به تیپ و ظاهر اوست و برای والدین به معنی تلاش برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی.

کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی:

برای اینکه کودک یا نوجوان خود را به شروع و همکاری در طول درمان متقاعد کنید، لازم است با او در مورد تاثیر درمان در زیباسازی صورت و لبخند او صحبت کنید. خوشبختانه امروزه گزینه های زیادی برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی معرفی شده است که شامل استفاده از بریس های فلزی تا بریس های رنگی، شفاف، سرامیکی و حتی در برخی موارد اینویزیلاین می شود. با معرفی این گزینه ها با کودک یا نوجوان خود می توانید تا حدی زیادی او را به شروع درمان متقاعد و متمایل کنید.

هدف از ارتودنسی و استفاده ازبریس حرکت دادن و تنظیم موقعیت دندان ها و بهبود عملکرد جویدن غذاست. بنابراین با شروع درمان مقداری درد و ناراحتی در کودک طبیعی است. همین امر می تواند او را از ادامه مسیر دلسرد کند. برای کمک به کودک جهت عادت کردن به ارتودنسی می توانید از روش های زیر کمک بگیرید:

برای فرزند خود غذاهای نرم و راحت تهیه کنید. سوپ ها، پودینگ ها، سیب زمینی پخت شده، نودل نرم و به عنوان پاداشی برای تحمل درمان، بستنی، بهترین گزینه های موجود هستند.

وکس دندان در کیت خانگی داده شده به شما موجود است. از این ماده میتوان به عنوان مانعی بین براکت ها و بافت داخل دهان و پیشگیری از تحریک بافت استفاده کرد. چنانچه کودک در اثر مالش براکت به بافت داخل دهان دچار درد و ناراحتی شده است، تکه ای از وکس را جدا کنید و روی براکت قرار دهید. وکس به خودی خود پس از خیس شدن یا در حین مسواک زدن از روی براکت جدا می شود. در این صورت باید آن را تا زمانی که لازم است جایگزین کنید.

محصولاتی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند تورم و درد فرزند شما را کاهش دهند. از پزشک در مورد داروهای مناسب برای فرزند خود مشورت بگیرید.

بیشترین ناراحتی و درد را فرزندتان در روزهای اول درمان احساس خواهد کرد. مواجهه با دوستان و نحوه برخورد آنها با ظاهر جدید فرزندتان نیز تاثیر زیادی در روحیه و اشتیاق او برای درمان دارد. با هم در مورد نگرانی ها و مسائل درمانی صحبت کنید و سعی در آرامش بیشتر او داشته باشید. پس از مدتی با ظهور نتایج مثبت، ادامه مسیر درمان نیز آسان تر خواهد شد.

منبع:

wilkandwilk

برگشت درمان ارتودنسی: علل و گزینه های درمان

این بهترین روز درمان ارتودنسی شماست، روزی که بالاخره بریس ها برداشته می شوند! ریتینر خود را از ارتودنتیست دریافت می کنید و مراقبت های مربوط به آن را در خاطر می سپارید. خب در روزها و هفته های اول هر شب با دقت مسواک می زنید، نخ دندان می کشید و از دندان های زیبای خود مراقبت می کنید. در آخر هم ریتینر را در دهانتان می گذارید. ماه ها می گذرد و ناگهان متوجه می شوید که اصلا یادتان نمی آید آخرین بار کی از ریتینر استفاده کردید! اصلا آن را کجا گذاشته اید؟ در اینجاست که ممکن است با برگشت درمان ارتودنسی مواجه شوید.

روزها می گذرند و زندگی در جریان است. هر روز تماس با ارتودنتیست برای تعیین زمان معاینه به انتهای لیست کارهای روزمره می رود و نوبتش نمی شود. یک روز زبانتان را روی دندان های خود می کشید و احساس می کنید یک چیزی درست نیست. به آینه نگاه می کنید و خشکتان می زند! چرا این طور شده است! دندان های شما تغییر مکان داده اند و حالا بالاخره باید با ارتودنتیست تماس بگیرید.

برگشت درمان ارتودنسی دلیل اصلی اصرار ما برای پیگیری معاینات دندانپزشکی است. به همین دلیل دندانپزشکان اصرار دارند بیماران خود را هر دو ماه، شش ماه و در نهایت هر ۱۸ ماه پس از برداشتن بریس ببینند. به همین دلیل است که اصرار داریم از ریتینر تا آخر عمر استفاده کنید. برای پیشگیری از تغییر موقعیت دندان ها، از ریتینر باید هر روز و پس از مدتی حداقل چند روز در هفته استفاده شود. گاهی نیز یک ریتینر سیمی دائمی پشت دندان های فک پایین چسبانده می شود، زیرا این دندان ها به سرعت تغییر جهت می دهند. چنانچه هنگام استفاده از ریتینر متوجه تنگ شدن آن شده اید، علامت تغییر جهت جزئی دندان هاست و باید از آن بیشتر از قبل استفاده کنید.

علل برگشت درمان ارتودنسی:

ساختار دندان هایی که تازه مرتب شده اند باید پس از تکمیل درمان ثابت شود. پس از گذشت مدتی دندان ها ثابت می شوند اما خطر برگشت درمان ارتودنسی همیشه وجود دارد. به دلیل تمایل دندان های طبیعی برای بازگشت به محل قبلی خود باید همواره از ریتینر استفاده شود. عوامل متعددی باعث عود درمان ارتودنسی می شود، از جمله:

دندان قروچه:

نیرویی که دندان قروچه به دندان های پایین وارد می کند باعث می شود فک رو به جلو حرکت کند. بسیاری از افراد به طور ناخودآگاه در خواب دندان قروچه می کنند.

ژنتیک:

حتی اگر دندان های دائمی به صورت مرتب رشد کنند، ژنتیک می تواند باعث شود آنها در بزرگسالی تغییر مسیر پیدا کنند.

از دست دادن دندان:

افتادن دندان ها باعث ایجاد فضایی خالی در دهان می شود که موجب حرکت دندان های مجاور به این فضا می گردد. حرکت دندان ها به سمت فضای خالی به نامرتب شدن دندان ها ختم می شود.

عدم استفاده صحیح از ریتینر:

در صورتی که بیمار دستورالعمل های دندانپزشک را در مورد نحوه استفاده از ریتینر رعایت نکند، احتمال عود درمان بسیار زیاد است.

گزینه های اصلاح:

هر چند که تغییر مکان دندان ها ناامید کننده است، اما از گزینه های زیر می توان برای درمان استفاده کرد:

نظارت:

در صورتی که آسیبی به ریتینر شما وارد نشده است، از آن به درستی استفاده کرده اید و تغییر مکان دندان ها جزئی است، می توان همه چیز را به همان صورت که هست رها کرد و تنها بر تغییرات نظارت کرد. ارتودنتیست نیز می تواند افزایش تغییرات را در دهان شما زیر نظر بگیرد و اقدامات درمانی در اولین فرصت ممکن انجام شود.

ساخت ریتینر جدید:

هنگامی که تغییرات جزئی باشد، با ساخت یک ریتینر جدید می توان موقعیت دندان ها را تا حدی اصلاح کرد. این امر به زمان مراجعه بیمار برای درمان مجدد بستگی دارد.

درمان مجدد:

زمانی که تغییر موقعیت دندان ها تا حد زیادی قابل توجه است، درمان مجدد ارتودنسی پیشنهاد می شود. این درمان می تواند شامل استفاده از بریس های فلزی، شفاف، یا حتی اینویزیلاین باشد. برای بررسی گزینه های درمانی باید به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

چیزی که توجه به آن مهم است این است که تمام موارد تغییر مکان دندان به دلیل استفاده ناصحیح از ریتینر نیست. در برخی موارد تغییر مکان جزئی دندان ها پس از برداشتن بریس و حتی با استفاده از ریتینر مورد انتظار است.

مهمترین وظیفه بیمار در این دوره استفاده صحیح از ریتینر و بررسی دقیق آن از نظر بروز هرگونه فرسودگی و آسیب است. در صورتی که متوجه آسیب به ریتینر خود شدید، هر چه سریع تر با ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

منبع:

wilkandwilk

identityortho

فلئوروزیس: عوارض مصرف بیش از حد فلوراید

دندان های دائمی همه افراد در کودکی در زیر لثه ها شکل می گیرند. پس از افتادن دندان های شیری، این دندان ها بیرون می زنند. تقریبا تاج تمام دندان های دائمی در حدود ۸ سالگی ظاهر می شود. تنها دندان عقل می ماند که در بزرگسالی رشد می کند. تاج بخشی از دندان است که در دهان دیده می شود. مصرف بیش از حد فلوراید در دوران رشد دندان ها می تواند موجب بروز فلئوروزیس شود. این وضعیت باعث ایجاد لکه یا نقاط سفید و قهوه ای روی مینا یا سطح دندان می شود.

تاثیر مصرف بیش از حد فلوراید می تواند از تغییر رنگ جزئی تا بی نظمی سطح دندان ها متفاوت باشد. این عارضه تنها تا پیش از ظهور دندان در دهان بر آن اثر می گذارد.

بهتر است بدانید فلوروزیس یک وضعیت زیبایی است، نه یک بیماری. و اغلب، آنقدر خفیف است که فقط یک متخصص دندانپزشکی می تواند آن را تشخیص دهد. در اغلب موارد علت بروز این عارضه استفاده بیش از حد از مکمل فلوراید یا بلعیدن خمیردندان حاوی فلوراید است.

علائم فلئوروزیس:

دندان هایی که دچار فلئوروزیس خفیف هستند معمولا هیچ تغییری ندارند یا تنها دندانپزشک متوجه تغییرات می شود. عارضه خفیف تا متوسط با خطوط یا رگه های سفید روی دندان مشخص می شود. در عارضه شدید، دندان دارای نقاط قهوه ای، خاکستری یا سیاه است و مینای دندان شکل غیر طبیعی دارد.

تشخیص:

دندانپزشک از شما درباره میزان مصرف فلوراید فرزندتان سوال خواهد کرد. این امر به تعیین احتمال دخیل بودن فلوراید در تغییر رنگ دندان کمک خواهد کرد. همچنین شرایط پزشکی خاص، داروها و معلولیت بیمار بررسی خواهد شد. سپس دندان ها و لثه ها معاینه می شوند و برای تعیین وجود پوسیدگی از دندان رادیوگرافی تهیه می شود.

برخی عوارض دیگر نیز شبیه فلئوروزیس هستند. نقص های رشدی و مشکلات جمجمه یا استخوان های صورت می توانند ظاهر مینای دندان را تغییر دهند. علاوه بر این، تب بالا یا تروما (مانند افتادن و ضربه به دندان) نیز می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد. در برخی موارد نیز پوسیدگی عامل تغییر ظاهر دندان است.

لکه های حاصل از فلئوروزیس دائمی هستند و ممکن است در طول زمان سیاه تر شوند.

پیشگیری:

اگر کودک زیر ۶ سال دارید، تنها از یک نخود خمیردندان روی مسواک او استفاده کنید. از او بخواهید پس از مسواک زدن خمیردندان را تف کند. از خرید خمیردندان های طعم دار که ممکن است کودک را به بلع آن تشویق کند، خودداری کنید. تمام محصولات حاوی فلوراید، مانند دهان شویه و خمیردندان، را از دسترس کودک دور کنید.

در مورد نیاز به مصرف مکمل فلوراید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در برخی مناطق آب آشامیدنی حاوی فلوراید است. به علاوه برخی مواد غذایی و نوشیدنی ها نیز حاوی فلوراید هستند. در این صورت مصرف مکمل فلوراید در کودک می تواند زمینه ابتلا به فلئوروزیس را در وی افزایش دهد.

درمان:

به یاد داشته باشید که این عارضه تنها روی ظاهر دندان تاثیر می گذارد و منجر به ایجاد حفره نمی شود. در نتیجه درمان این مشکل اغلب شامل پنهان کردن آن می شود.

در برخی موارد عارضه جزئی است، بنابراین نیازی به درمان وجود ندارد. برخی اوقات نیز عارضه تنها دندان های عقب را تحت تاثیر قرار داده است که دیده نمی شوند. در موارد جدی تر که دندان های جلو را تحت تاثیر قرار داده اند، می توان از روش های سفید کردن دندان، باندینگ، ونیر و تاج استفاده کرد.

منبع

Colgate

سرطان دهان: پیشگیری و تشخیص

سرطان دهان که شامل سرطان های لب، زبان، گونه، کف دهان، کام سخت و نرم، سینوس ها و گلو می شود، در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع می تواند کشنده باشد.

از آنجا که هر گونه تغییر در دهان به آسانی دیده می شود، سرطان دهان را می توان در مراحل اولیه تشخیص داد. علائم زیر باید از نزدیک بررسی شوند:

  • یک ناحیه زخمی، توده ای و سفت یا ضخیم در هر نقطه از دهان، گلو یا لب ها
  • زخمی که به آسانی بهبود نمی یابد و خونریزی نمی کند
  • تغییر رنگ بافت دهان
  • درد یا بی حسی در هر نقطه از دهان یا لب
  • اشکال در جویدن، بلعیدن، صحبت کردن یا حرکت فک یا زبان
  • تغییر در نحوه قرارگیری دندان ها در کنار هم
  • فک متورم
  • کاهش وزن قابل توجه

اگرچه این علائم ممکن است نشانه هایی از یک مشکل کمتر جدی باشند، در صورتی که بیش از چند هفته ادامه یافت، باید به پزشک مراجعه کنید.

عوامل خطر ابتلا به سرطان دهان:

به گفته انجمن سرطان آمریکا، مردان دو برابر زنان در معرض خطر ابتلا به سرطان دهان قرار دارند و مردان بالای ۵۰ سال با بیشترین خطر مواجه هستند. عوامل خطر عبارتند از:

  • افراد سیگاری شش برابر افراد غیر سیگاری در معرض این بیماری قرار دارند. استعمال سیگار بدون دود خطر ابتلا به سرطان گونه ها، لثه و لب ها را افزایش می دهد.
  • شیوع سرطان دهان در افراد الکلی شش برابر بیشتر از افرادی است که الکل مصرف نمی کنند
  • سابقه خانوادگی سرطان
  • قرار گیری بیش از حد در برابر خورشید

در حالی که این عوامل خطر اغلب با سرطان دهان مرتبط هستند، بسیاری از افرادی که هیچ یک از فاکتورهای خطر شناخته شده را نداشته اند نیز به این بیماری دچار شده اند. بنابراین بهتر است تمامی افراد اقدامات پیشگیرانه را اتخاذ کنند.

پیشگیری:

شما می توانید نقش مهمی در پیشگیری و تشخیص این بیماری داشته باشید:

  • اجتناب از محصولات تنباکو
  • کاهش یا اجتناب کردن از مصرف الکل
  • مصرف یک رژیم غذایی متعادل
  • استفاده از کرم ضد آفتاب روی صورت و لبها به خصوص در زمان مواجهه مستقیم با آفتاب
  • حداقل یکبار در ماه خود را معاینه کنید.
  • برای معاینات شش ماه یکبار به طور منظم به دندانپزشک خود مراجعه کنید. انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند که افراد بالای ۲۰ سال هر سه سال یکبار و افراد بالای ۴۰ سال به طور سالانه برای انجام غربالگری سرطان دهان به دندانپزشک مراجعه کنند.

به یاد داشته باشید که لکه ها و زخم ها در دهان همیشه سرطانی نیستند، اما باید دقیقا بررسی و معاینه شوند. در صورتی که متوجه هر گونه تغییر ظاهری در بافت دهان خود شدید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. همانند بسیاری از سرطان ها، تشخیص زودهنگام کلید موفقیت درمان است.

منبع:

dentalfind