رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه

هنگامی که ریشه یک یا چند دندان به دلیل تحلیل لثه در اثر بیماری پریودنتال در معرض محیط دندان قرار می گیرد، پریودنتیست به شما توصیه خواهد کرد که برای حفظ ظاهر لبخند خود تحت عمل جراحی پیوند بافت لثه قرار گیرید. این جراحی ضمن حفظ زیبایی شما از تحلیل بیشتر لثه پیشگیری خواهد کرد. پس از جراحی، پریودنتیست روش های خانگی متعددی را برای تسریع بهبودی توصیه خواهد کرد. یکی از این موارد رعایت رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه است.

رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه:

نوشیدن:

پس از جراحی پیوند بافت لثه، ۶ تا ۸ لیوان آب در بقیه روز بنوشید. تا چند روز پس از پیوند از نوشیدن آب با نی به دلیل احتمال خونریزی و از دست رفتن بافت پیوند شده خودداری کنید.

غذا خوردن:

رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه به خصوص در دو روز اول شامل غذاهایی است که نیازی به جویدن ندارند، مانند سیب زمینی آب پز له شده و سوپ های رقیق. پس از ۴۸ ساعت می توانید از غذاهایی استفاده کنید که نیاز کمی به جویدن دارند، مانند پاستا، تخم مرغ و ماهی. مصرف این غذاها به شما کمک می کند دریابید که آیا می توانید بدون درد و ناراحتی غذا بخورید یا خیر. اگر نمی توانید غذاهای جامد را تحمل کنید، تا مدتی غذاهای رقیق و اسموتی های مقوی مصرف کنید تا توانایی خوردن غذاهای سخت را بیابید.

مواد غذایی غیر مجاز:

حفاظت از محل پیوند بافت لثه اهمیت زیادی دارد. تا زمان بهبودی کامل سعی کنید از مصرف غذاهایی که ممکن است در محل پیوند شده گیر کنند خودداری کنید. مواد غذایی مانند دانه ها، غلات، پاپ کورن یا ذرت ممنوع هستند. از مصرف غذاهای بسیار داغ یا سرد، کرانچی و مواد غذایی ترد خودداری کنید. تا زمان قطع داروهای مسکن، از مصرف نوشیدنی های الکلی و گازدار نیز خودداری کنید.

هشدارها:

تحقیقات نشان می دهند که افرادی که به رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه متعهد نبوده اند و توصیه های پزشک را به طور کامل رعایت نکرده اند تا شش برابر بیشتر از افراد محتاط در معرض از دست دادن دندان و شکست درمان قرار دارند. موفقیت درمان در افراد سیگار نیز بسیار کمتر از افراد غیرسیگاری است.

از رژیم غذایی بعد از پیوند بافت لثه به عنوان تنها روش بهبودی استفاده نکنید. تمام توصیه های پریودنتیست خود را به دقت دنبال کنید و سعی کنید سبک زندگی خود را اصلاح کنید. در صورتی که تا یک ماه پس از درمان در محل جراحی دچار خونریزی شدید، هر چه سریع تر به پزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

livestrong

تیره شدن لثه: عوامل مختلف

اگر لثه های شما تیره شده اند، نگران نباشید. تغییر رنگ لثه می تواند علل مختلفی داشته باشد. این حالت می تواند به دلایل ژنتیکی، وراثتی، برخی داروها و بیماری ها یا بیماری های پریودنتال باشد. تیره شدن لثه می تواند به دلایل زیر باشد:

علل تیره شدن لثه:

اغلب مردم لثه های صورتی دارند، با این حال همان طور که هیچ دو اثر انگشتی یکسان نیست، انواع رنگ های لثه هم می تواند طبیعی باشد. گاهی لثه ها به دلیل تجمع بیشتر ملانین یا عدم تعادل در پیگمنت ها ممکن است تیره تر باشند. در اغلب موارد، تیره شدن لثه دردناک نیست. این حالت، در نژادهایی با رنگ پوست تیره بیشتر دیده می شود اما در سایر نژادها هم رایج است. گاهی قرارگیری بیش از حد در معرض خورشید ملانین پوست را تیره تر می کند، که حتی می تواند ملانین لثه را تیره می کند.

بعضی از افراد نیز پس از دریافت انواع خاصی از درمان های دندانپزشکی، مانند پروتزهای دندان، پر کردن و روکش دندان، دچار حالت تیره شدن لثه می شوند. تغییر رنگ لثه در این عارضه، تاتوی آمالگام نامیده می شود و به دلیل ورود قطعات ریزی از ماده پر کننده یا روکش به لثه ایجاد می شود. این امر مانند تاتوی تیره ای روی لثه دیده می شو و بی ضرر است.

سیگار کشیدن، بعضی از داروها مانند مینوسیکلین، داروهای ضد مالاریا یا داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای نیز باعث تیره شدن لثه می شوند.

بعضی از دندانپزشکان و پریودنتیست ها از روش های بلیچینگ برای روشن کردن لثه و بهبود زیبایی آن استفاده می کند. این روش بدون درد، پیگمنت های ملانین را به صورت دائمی تغییر رنگ می دهد.

دیگر عارضه ای که باعث تیره شدن لثه می شود جینجیویت زخمی نکروز دهنده حاد است که موجب ایجاد فیلمی خاکستری روی لثه می شود. این عارضه به دلیل عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ایجاد می شود و در سربازان میدان های جنگی به دلیل عدم امکان مراقبت از دهان و دندان بیشتر دیده می شود.

در صورتی که متوجه هر گونه تغییر رنگ در لثه های خود شدید، برای تشخیص و درمان به متخصص دندانپزشکی یا پریودنتیست مراجعه کنید. تغییر رنگ ناگهانی لثه نشان دهنده وجود یک بیماری است و باید پیگیری و درمان شود. عدم درمان بیماری های لثه موجب از دست رفتن دندان و ساختارهای حامی آن مانند استخوان فک می شود.

منبع:

blackdoctor

انواع متخصصان دندانپزشکی: به کدامیک مراجعه کنیم؟

اکثر دندانپزشکانی که مردم به آنها مراجعه می کنند عمومی هستند. این متخصصان کارهای معمول معاینه، کشیدن دندان، عصب کشی و پر کردن دندان را انجام می دهند. اما برای امور تخصصی باید به دیگر انواع متخصصان دندانپزشکی مراجعه کنید. در ادامه مروری بر تخصص های دندانپزشکی خواهیم داشت.

انواع متخصصان دندانپزشکی:

ارتودنتیست:

ارتودنتیست دوره تخصصی مرتب کردن دندان ها و تراز فک را گذرانده است. این متخصص از بریس و دیگر ابزارهای ارتودنسی برای بهبود توانایی غذا خوردن و ظاهر صورت بیمار استفاده می کند. ارتودنتیست با کودکان و بزرگسالان کار می کند.

اندودنتیست:

اندودنتیست حداقل دو سال آموزش تخصصی برای درمان بیماری های مربوط به پالپ و بافت اطراف را می گذراند. این متخصص معمولا عصب کشی های پیچیده را انجام می دهد که شامل برداشتن پالپ ناسالم در پایین دندان، پر کردن دندان و بستن آن می شود. این روش درمانی باعث نجات دندانی می شود که در غیر این صورت باید کشیده می شد.

جراح دهان، فک و صورت:

جراح دهان، فک و صورت دوره تخصصی درمان بیماری و آسیب های دهان و نواحی اطراف را از سر گذرانده است. این متخصص اغلب جراحی پیشرفته مربوط به مشکلات دندان، مانند کشیدن دندان عقل و قرار دادن ایمپلنت را انجام می دهد. همچنین درمان بیماران مبتلا به سرطان دهان و بیمارانی که دچار تروما به صورت شده اند بر عهده این متخصص است.

پروستودنتیست:

پروستودنتیست یکی از انواع متخصصان دندانپزشکی است که با دندان های مصنوعی مانند پروتزهای دندان، ایمپلنت، و بریج کار می کند. این متخصص با این دسته بیماران کار می کند و دندان مصنوعی را برای آنها جایگذاری می کند یا دستورات داده شده توسط دندانپزشک عمومی را اجرا می کند. این متخصص پس از طی دوره دندانپزشکی عمومی وارد دوره تخصصی پروتزهای دندان می شود.

دندانپزشک اطفال:

دندانپزشک اطفال دوره تخصصی درمان کودکان از تولد تا دوره نوجوانی را گذارنده است. این متخصص به درمان مشکلات دندان شیری و بیماری های دندانی مادرزادی می پردازد. از آنجا که این متخصصان با کودکان سر و کار دارند، علاوه بر آموزش های دندانپزشکی، دوره های روانشناسی کودک را گذارنده است تا اولین معاینه را برای کودکان خاطره انگیز کند.

پریودنتیست:

پریودنتیست آموزش تخصصی در زمینه بیماری لثه را به دست آورده اند. این متخصص واجد شرایط درمان بیماری های لثه و بیماری های ساختارهای نزدیک لثه است. این متخصص همچنین می تواند درمان ایمپلنت دندان را انجام دهد و بیمارانی را که مبتلا به تحلیل استخوان فک هستند تحت نظر قرار دهد. هدف نهایی پریودنتیست حفظ دندان با درمان مشکلات مربوط به لثه، ریشه دندان یا استخوان است.

دندانپزشک عمومی:

دندانپزشک عمومی به مراقبت، پیشگیری از بیماری های دندان، و درمان مشکلات رایج می پردازد. عصب کشی، پر کردن دندان، و گذاشتن روکش و تاج روی دندان از درمان های رایج این متخصص است. آنها دندان مصنوعی، تاج و بریج را نیز در دهان بیمار قرار می دهند. برخی از آنها در انجام روش های دندانپزشکی زیبایی شامل سفید کردن دندان نیز مهارت دارند. دندانپزشکان عمومی می توانند با تمام گروه های سنی کار کنند.

دندانپزشک زیبایی:

متخصص دندانپزشکی زیبایی یکی از انواع متخصصان دندانپزشکی است که به کار اصلاح لبخند بیمار و بهبود ظاهر صورت او می پردازد. سفید کردن دندان، قرار دادن ایمپلنت، قرار دادن انواع روکش ها، باندینگ و قرار دادن ونیر جز روش های تخصصی این دندانپزشک است.

منبع:

livestrong

پریودنتیست کیست: متخصص زیبایی و بیماری های لثه

زمانی که دندان هایتان به جرم گیری یا رادیوگرافی نیاز دارند، به دندانپزشک مراجعه می کنید. وقتی که از درد دندان می نالید یا دندان هایتان تغییر رنگ داده اند هم این کار را انجام می دهید. اما زمان هایی هم وجود دارد که دندانپزشک کاری نمی تواند برای شما انجام دهد. در اینجاست که تفاوت دندانپزشک و پریودنتیست مشخص می شود.

پریودنتیست کیست؟

پریودنتیست به زبان ساده متخصص بیماری و مسائل مربوط به لثه است. این متخصص دوره آموزش خاصی در رابطه با پریودنتیت گذرانده است که بر روی بافت نرم و استخوان تمرکز دارد. دندانپزشک عمومی می تواند بیماری لثه را از طریق جرم گیری عمیق، روت پلنینگ، اسکیلینگ و درمان آنتی بیوتیکی درمان کند. اما برای درمان مراحل پیشرفته بیماری لثه باید به پریودنتیست مراجعه کنید. این نوع درمان ها از حوزه درمانی دندانپزشک عمومی خارج است.

یکی از تفاوت های اصلی بین دندانپزشک و پریودنتیست آن است که دندانپزشک معمولا بیماری لثه و پریودنتیت (بیماری پیشرفته لثه) را تشخیص می دهد. اما این متخصص لثه است که در مسیر درمان و پیشگیری بیماری بافت های نرم شما را همراهی خواهد کرد.

به طور خلاصه در موارد زیر باید به دندانپزشک مراجعه کنید:

  • معاینه برای اطمینان از سلامت دهان و دندان
  • جرم گیری
  • رادیوگرافی استاندارد
  • پر کردن حفره
  • عصب کشی
  • کشیدن دندان
  • روکش یا بریج
  • برخی از روش های زیبایی (ونیر، باندینگ، سفید کردن دندان و غیره)
  • مراقبت از دندان کودکان
  • مراقبت های پریودنتال غیر جراحی

به طور خلاصه برای موارد زیر باید به پریودنتیست مراجعه منید:

برخلاف دندانپزشک، یک پریودنتیست بر روی بافت نرم و استخوان تمرکز دارد. این متخصصان اغلب با خونریزی لثه ها یا تورم آنها، دندان های لق و درد دهان سر و کار دارند. افراد دیابتی، بیماران قلبی، زنان باردار یا در دوره بلوغ باید تحت نظر این متخصص قرار داشته باشند یا حداقل به صورت دوره ای معاینه شوند.

این متخصصان در ابتدا سعی می کنند با استفاده از روش های غیر تهاجمی و غیر جراحی مانند جرم گیری عمیق و اسکیلینگ بیماری را درمان کنند. در مراحل پیشرفته، استفاده از روش های جراحی مانند پیوند بافت نرم و جراحی فلپ لثه برای درمان عفونت پیشرفته لثه توصیه می شود.

این دسته متخصصان علاوه بر بیماری ها، در حوزه زیبایی نیز کار می کنند. درمان لبخند لثه ای به روش لیزر درمانی، کانتورینگ بافت لثه و افزایش طول تاج در تخصص این پزشک است.

منبع:

patch

علل ابتلا به بیماری پریودنتال یا بیماری لثه

از مهم ترین علل ابتلا به بیماری پریودنتال پلاک باکتریایی است که روی دندان شکل می گیرد. برای حفظ سلامت دندان و لثه ها باید هر روز این فیلم بی رنگ از روی دندان برداشته شود.

در صورتی که پلاک برداشته نشود، سخت می شود و به تارتار تبدیل می شود. سم تولید شده توسط باکتری ها در پلاک لثه را تحریک خواهد کرد. این سموم بافت حامی دندان را تخریب خواهد کرد. لثه از دندان عقب نشینی می کند و پاکت هایی ایجاد می شود که پر از باکتری هستند.

با پیشرفت بیماری لثه، پاکت عمیق تر و عمیق تر خواهد شد. در نتیجه پلاک پایین تر خواهد رفت و به ریشه و استخوان حامی دندان آسیب خواهد زد. در صورت عدم درمان، دندان لق خواهد شد و در نهایت می افتد.

علل ابتلا به بیماری پریودنتال:

استعمال سیگار:

همانطور که احتمالا می دانید، استعمال دخانیات به بیماری های جدی مانند سرطان، بیماری های ریوی و بیماری های قلبی مرتبط شده است. با این حال، ممکن است ندانید که مصرف سیگار از علل ابتلا به بیماری پریودنتال است و احتمال ابتلا به آن را ۶ برابر افزایش می دهد.

به عنوان یک فرد سیگاری، دندان های شما بیشتر دچار تارتار، لکه های قهوه ای و پاکت بین لثه و دندان می شوند. در نتیجه دچار تحلیل لثه خواهید شد و به استخوان و ریشه دندان شما آسیب خواهد رسید.

مصرف کنندگان سیگار به احتمال بیشتری دچار عوارض زیر می شوند:

  • سرطان دهان
  • نفس بد بو
  • لکه روی دندان
  • از دست دادن دندان
  • از دست دادن استخوان
  • از دست دادن حس چشایی
  • تحلیل لثه
  • زخم های دهان
  • موفقیت کمتر در درمان پریودنتال
  • موفقیت کمتر در ایمپلنت های دندانی

بارداری و بلوغ:

تغییرات هورمونی باعث قرمزی و تورم لثه می شوند. این شرایط بیماری قبلی پریودنتال را شدت خواهد بخشید. بیماری پریودنتال به زایمان زودرس با وزن پایین نوزاد می انجامد. پریودنتیست می تواند از بیماری لثه در طول بارداری یا بلوغ پیشگیری کند.

استرس:

استرس مبارزه با عفونت، از جمله بیماری پریودنتال، را برای بدن دشوار خواهد ساخت. اگر یک زندگی پر تنش دارید، سری به پریودنتیست بزنید.

داروها:

بعضی از داروها مانند داروهای ضدبارداری، افسردگی و برخی داروهای قلبی، می توانند بر سلامت دهان تاثیر بگذارند. همواره متخصص دندانپزشکی خود را از داروهای مصرفی و هرگونه تغییر در سابقه بیماری خود آگاه سازید.

دیابت:

یکی از علل ابتلا به بیماری پریودنتال عدم کنترل دیابت است. افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده به احتمال بیشتری دچار بیماری لثه می شوند. از سوی دیگر بیماری لثه درمان نشده، کنترل دیابت را دشوارتر خواهد کرد. اگر به دیابت مبتلا هستید، یک پریودنتیست می تواند به شما در حفظ سلامت دندان ها و احتمالا کنترل دیابت کمک کند.

بیماری سیستمیک:

بیماری هایی که با سیستم ایمنی بدن تداخل دارند، ممکن است وضعیت لثه ها را بدتر کنند. اگر از یک بیماری سیستمیک کنترل نشده نظیر پوکی استخوان، دیابت، نقص سیستم ایمنی و یا بیماری های دیگر رنج می برید، سری به یک پریودنتیست بزنید. اطلاع دندانپزشک از نوع بیماری شما، با برنامه درمان بهتر همراه است.

منبع:

drcaplanis

بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان

زنان در دوره های مختلف عمر خود به بیماری های پریودنتال حساس هستند. تغییرات هورمونی مانند بلوغ، قاعدگی، حاملگی، و یائسگی می توانند تامین خون به لثه ها را تحت تاثیر قرار دهند و تجمع پلاک در دندان ها را تشدید کنند. در این دوره ها بدن زنان دچار تغییرات هورمونی می شود که می تواند لثه ها حساس کند و ریسک ابتلا به بیماری های لثه را افزایش می دهد. در این مطلب بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان را بررسی می کنیم.

بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان:

بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان به دلایل مختلفی بروز می کند. این عارضه در صورتی که بیمار از قبل نیز مستعد بیماری باشد، تشدید خواهد شد. به دلیل شرایط خاص زنان، رعایت بهداشت دهان و دندان با دقت تمام در همه عمر ضروری است.

سال های نوجوانی:

همانطور که دختران به بلوغ می رسند، تولید هورمون های جنسی پروژسترون و استروژن در آنها افزایش می یابد. این افزایش هورمونی می تواند واکنش بافت لثه به پلاک را تشدید کند. لثه ها ممکن است قرمز، حساس و متورم شوند و با مسواک زدن خونریزی کنند. کنترل این موارد در طول درمان ارتودنسی دشوارتر خواهد بود. پس از سال های اولیه نوجوانی، معمولا التهاب و خونریزی کمتر خواهد بود.

چرخه ماهانه:

بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان از جمله در طی قاعدگی عوارض خاصی دارد. بسیاری از زنان متوجه تغییرات در دهان خود، از جمله لثه های متورم، آفت دهان و تورم غدد بزاقی می شوند. برای زنانی که با پلاک مشکل دارند، از چند روز قبل از شروع دوره خونریزی لثه رخ می دهد. این علائم را نباید نادیده گرفت. با تشخیص این مشکلات، ممکن است دندانپزشک جرم گیری تخصصی، درمان لثه و جرم گیری عمیق را توصیه کند.

بارداری:

بررسی بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان بدون در نظر گرفتن دوره بارداری ناقص خواهد بود. در طول بارداری، سطح هورمون به طور قابل توجهی افزایش می یابد. ابتلا به جینجیویت، مخصوصا در طول ماه های دوم تا هشتم بارداری، ممکن است منجر به ایجاد لکه های قرمز، ورم یا حساسیت لثه شود که هنگام مسواک زدن فرد دچار خونریزی می شوند. این حساسیت پاسخی تشدید شده به پلاک است و به دلیل افزایش سطح پروژسترون در سیستم بدن است.

تحقیقات نشان داده است که زنان مبتلا به بیماری های پریودنتال در معرض خطر ابتلا به زایمان زودرس و وزن کم نوزاد هنگام تولد هستند.

داروهای ضد بارداری:

یکی از شایع ترین مشکلات برای خانم هایی که قرص های ضد بارداری مصرف می کنند تورم لثه است. هورمون های درون قرص ها سطح پروژسترون بدن را افزایش می دهد. استفاده طولانی مدت از قرص های ضد بارداری ممکن است موجب قرمزی، خونریزی و تحریک لثه در پاسخ به هرگونه تحریک کننده موضعی دهان مانند غذا یا پلاک شود. رعایت بهداشت دهان و دندان هنگام مصرف قرص های پیشگیری از بارداری بسیار مهم است.

رسیدن به یائسگی:

تغییرات فیزیکی خاصی در دوره یائسگی در زنان رخ می دهد. این تغییرات عبارتند از: احساس سوزش، احساس تغییر چشایی (شور، فلفل یا ترش)، کاهش جریان بزاق که می تواند منجر به خشکی دهان و حساسیت بیشتر به غذاهای گرم و سرد یا نوشیدنی شود.

برای اطمینان از عدم تاثیر منفی بیماری پریودنتال در دوره های مختلف عمر زنان معاینات دوره ای توسط دندانپزشک و دریافت مشاوره نباید فراموش شود.

منبع:

capitolperiodontal

عفونت غدد بزاقی: علل، علائم، درمان و پیشگیری

عفونت غدد بزاقی هنگامی اتفاق می افتد که یک عفونت باکتریایی یا ویروسی بر غده یا مجرای بزاقی اثر می گذارد. عفونت ممکن است باعث کاهش جریان بزاق شود که می تواند به دلیل انسداد یا التهاب مجاری بزاق باشد.

بزاق به هضم و تجزیه غذا و حفظ تمیزی دهان کمک می کند. باکتری ها و ذرات مواد غذایی را از بین می برد و به کنترل میزان باکتری های خوب و بد در دهان کمک می کند.

علل عفونت غدد بزاقی:

عفونت غدد بزاقی به طور معمول توسط یک عفونت باکتریایی ایجاد می شود. استافیلوکوک اورئوس شایع ترین علت عفونت است. سایر علل عبارتند از:

  • هموفیلوس آنفولانزا
  • استرپتوکوک پیوژنز
  • اشرشیا کولی

این عفونت ها باعث انسداد یا التهاب مجاری غدد بزاق می شوند. ویروس ها و سایر بیماری ها نیز می توانند تولید بزاق را کاهش دهند، از جمله:

  • اوریون، یک عفونت ویروسی مسری است که در میان کودکان که ایمن نشده اند، رایج است
  • اچ آی وی
  • آنفلوانزای A و انواع پارا انفلوانزا I و II
  • هرپس
  • مجرای بزاق که توسط موکوس مسدود شده است
  • تومور
  • سندرم شوگرن، یک بیماری خودایمنی که باعث خشکی دهان می شود
  • کمبود آب
  • سوء تغذیه
  • درمان سرطان سر و گردن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان

عوامل خطر:

عوامل زیر می توانند باعث افزایش حساسیت به عفونت غدد بزاقی شوند:

  • بیش از ۶۵ سال سن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان
  • عدم ایمنی در برابر اوریون

عوارض مزمن زیر نیز می تواند خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد:

  • اچ آی وی
  • ایدز
  • سندرم شوگرن
  • دیابت
  • سوء تغذیه
  • مشروبات الکلی
  • سندرم خشک شدن دهان

علائم:

علائم زیر ممکن است نشان دهنده ابتلا به این عفونت است. برای تشخیص دقیق باید با پزشک خود مشورت کنید. علائم عبارتند از:

  • مایع غلیظ در دهان
  • ناتوانی در باز کردن دهان
  • ناراحتی یا درد هنگام باز کردن دهان یا خوردن غذا
  • خلط در دهان
  • خشکی دهان
  • درد در دهان و صورت
  • قرمزی یا تورم نزدیک گوش، زیر فک، یا در انتهای دهان
  • تورم صورت یا گردن
  • علائم عفونت، مانند تب و یا لرز

درمان:

درمان به شدت عفونت، علت اصلی، و هر گونه نشانه های اضافی مانند تورم و درد بستگی دارد. آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت باکتریایی، درد یا تب استفاده می شوند. برای تخلیه آبسه، از آسپیراسیون سوزنی استفاده می شود.

درمان های خانگی شامل موارد زیر است:

  • نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب مخلوط با لیمو برای تحریک بزاق
  • ماساژ غده آسیب دیده
  • استفاده از کمپرس گرم
  • شستشوی دهان با آب نمک گرم
  • مکیدن لیمو ترش یا آب نبات لیمویی بدون قند برای تحریک جریان بزاق و کاهش تورم

اکثر موارد عفونت های غدد بزاقی نیازی به جراحی ندارند. با این حال، جراحی ممکن است در موارد عفونت مزمن یا تکراری ضروری باشد.

پیشگیری:

هیچ راهی برای پیشگیری از عفونت غدد بزاقی وجود ندارد. بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به عفونت نوشیدن مقدار زیادی مایعات و رعایت بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

منبع:

healthline

ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی

در یک گفتگوی عادی احتمالا هرگز اسم مفصل فکی گیجگاهی برده نمی شود، اما بدون آن نمی توانید دهان خود را باز و بسته کنید. این مفصل یکی از منحصر به فردترین مفاصل بدن است که قدرت حرکت رو به جلو، رو به عقب و اطراف را دارد. زمانی که مشکلی در این مفصل به وجود آید، دچار درد در فک و نزدیک گوش خود می شوید. با استفاده از ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی می توانید درد و ناراحتی را تا حدی بهبود بخشید.

 ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی:

ورزش های تقویتی:

زمانی که دائما  به دلیل اختلال مفصل فکی گیجگاهی دچار درد و ناراحتی هستید، ورزش ممکن است به طور خاص مفید نباشد. در صورتی که درد کاهش یابد، امیدی برای استفاده از برخی ورزش های تقویتی وجود دارد تا از بازگشت درد جلوگیری شود. این تمرینات شامل باز و بسته کردن دهان با ایجاد مقداری فشار روی چانه می شود.

برای انجام تمرین باز شدن تقویتی، یکی از انگشتان شست خود را زیر چانه قرار دهید و به آرامی فشار دهید. همان طور که انگشت خود را فشار می دهید، به آرامی دهان خود را باز کنید، پیش از بستن آن را چند ثانیه باز نگه دارید.

برای انجام تمرین بسته شدن تقویتی، انگشت شست را زیر چانه نگه دارید و انگشت اشاره همان دست را بین چانه و لب پایین قرار دهید. در حالیکه دهان خود را می بندید به آرامی فشار دهید.

ورزش های کششی:

کشش آرام فک و ناحیه مفصلی نیز می تواند به کاهش درد اختلال مفصل فکی گیجگاهی کمک کند. یکی از ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی این است که نوک زبان خود را به سقف دهان فشار دهید. سپس به آرامی تا جایی که درد نداشته باشید، دهان را باز کنید. اگر احساس درد کردید این تمرین را انجام ندهید.

یکی از دیگر ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی بر حرکت دادن فک تا حد ممکن بدون ایجاد ناراحتی و درد تمرکز دارد. برای انجام این تمرین:

کار را با دهان بسته و در حالت آرامش فک شروع کنید. دندان ها را کمی از هم جدا کنید و در حالیکه به بالا نگاه می کنید، به آرامی دهان را تا حد ممکن باز کنید. دهان را چند ثانیه باز نگه دارید، سپس به آرامی آن را ببندید.

زمانی که دوباره دهان خود را بستید، فک را به طرف چپ حرکت دهید و با چشم هایتان به سمت راست نگاه کنید. سرتان را تکان ندهید. این حالت را چند ثانیه حفظ کنید، سپس به مرکز باز گردید. این تمرین را در حالت برعکس هم انجام دهید.

ورزش های آرامش بخش:

برخی از ورزش های مفید برای اختلال مفصل فکی گیجگاهی باعث آرام شدن درد می شوند. این تمرین ها به خصوص برای درد مرتبط با استرس مفید هستند. در این روش می توانید از تمرینات تنفسی برای آرام کردن تنش عضلات فک استفاده کنید. اگر احساس سفتی عضلات دارید، تا شماره ۵ یا ۱۰ نفس خود را به داخل بکشید و بعد به آرامی نفستان را بیرون بدهید. اگر چه این تمرین، ورزش نیست اما با کاهش استرس می توانید درد و ناراحتی حاصل از اختلال مفصل فکی گیجگاهی را کاهش دهید.

منبع:

colgate

سفید شدن لثه: چرا این اتفاق می افتد؟

لثه های سالم به طور معمول صورتی هستند. گاهی در اثر عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ممکن است قرمز شوند. از سوی دیگر سفید شدن لثه می تواند نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد.

عارضه های مختلفی می توانند باعث سفید شدن لثه شوند که برخی از آنها جدی هستند. بنابراین اگر لثه های شما سفید هستند، برای یافتن علت به دندانپزشک مراجعه کنید.

علل سفید شدن لثه:

سفید شدن لثه می تواند در اثر یکی از عوامل زیر رخ دهد:

جینجیویت:

جینجیویت به عفونت باکتریایی لثه گفته می شود. در اغلب موارد این عارضه در اثر عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و مسواک نزدن ایجاد می شود. در نتیجه لثه ها سفید می شوند و تحلیل می روند. دیگر علائم جینجیویت عبارتند از:

  • لق شدن دندان ها
  • خونریزی لثه در حین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن
  • لثه های قرمز یا ملتهب

آفت دهان:

آفت دهان زخم دردناکی است که داخل دهان شکل می گیرد. این زخم ها ممکن است داخل گونه، زیر زبان و روی لثه دیده شوند. لمس زخم با درد همراه است و در هنگام نوشیدن و خوردن مواد غذایی موجب درد در فرد می شود.

این نوع زخم ها زرد یا سفید هستند. در صورتی که زخم روی لثه ایجاد شود، بیشتر سفید رنگ خواهد بود. با این حال اگر کل خط لثه سفید است، می توان مطمئن بود که آفت دهان عامل آن نیست.

کم خونی:

کم خونی یک وضعیت پزشکی است که با تعداد کم گلبول های قرمز مشخص می شود. این نوع سلول های خونی برای حرکت اکسیژن درون بافت ها و ارگان های بدن ضروری است.

علل کم خونی متفاوت است. ممکن است به دلیل کمبود آهن یا ویتامین B-12 در رژیم غذایی شما باشد. همچنین گاهی اوقات از سایر عارضه های پزشکی مانند بیماری های التهابی مانند کرون نیز حاصل می شود.

خستگی شدید یکی از اولین نشانه های کم خونی است. سایر نشانه های فوری کم خونی عبارتند از:

  • سرگیجه
  • سردرد
  • ضعف
  • احساس کم آوردن نفس
  • اندام های سرد
  • ضربان قلب نامنظم
  • درد قفسه سینه
  • رنگ پریدگی پوست

پوست رنگ پریده در اثر کمبود اکسیژن ناشی از کم خونی ایجاد می شود. این عارضه می تواند بر لثه ها نیز تاثیر بگذارد. در صورت ابتلا کم خونی، تنها دچار لثه های سفید نخواهید بود. بلکه در کل اندام های خود متوجه رنگ پریدگی خواهید شود.

کاندیدیازیس یا برفک دهان:

کاندیدیازیس دهانی نوعی عفونت قارچی است که در دهان ایجاد می شود. این عارضه توسط همان قارچ عامل عفونت واژینال ایجاد می شود.

کاندیدیازیس دهانی می تواند از جداره دهان به لثه ها و زبان نیز گسترش یابد. عفونت قارچی ممکن است سفید یا قرمز یا هر دو باشد. اگر قارچ به لثه ها گسترش یابد، ممکن است سفید شوند.

لکوپلاکی:

لکوپلاکی دیگر عارضه ای است که می تواند باعث سفید شدن لثه شود. بافت ضایعات در این عارضه ضخیم و سفید است و زبان، لثه و داخل لپ را درگیر می کند. گاهی ضایعات به قدری ضخیم هستند که ظاهری مودار دارند.

این عارضه در اثر سبک زندگی بیماری ایجاد می شود که دائما دهان خود را تحریک می کند. برای مثال استعمال دخانیات و الکل می تواند عامل این بیماری باشد.

سرطان دهان:

در برخی موارد، سفید شدن لثه نشانه عارضه ای جدی مانند سرطان دهان است. این نوع سرطان ممکن است به سرعت پیشرفت کند و بر لثه، زبان و سقف دهان تاثیر می گذارد.

لکه ها ممکن است سفید یا قرمز باشند. خطر بالقوه در این عارضه آن است که ممکن است نشانه ای نداشته باشد و باعث تشخیص دیرهنگام شود.

کشیدن دندان:

اگر تا به حال دندان خود را کشیده باشید، ممکن است متوجه شده باشید که لثه در آن ناحیه سفید شده است. این حالت به دلیل تروما در طول درمان است. پس از چند روز از درمان، لثه باید به رنگ عادی خود بازگردد.

سفید کردن دندان:

گاهی در اثر سفید کردن دندان در مطب لثه ها نیز سفید می شوند. این امر عارضه ای موقت در اثر مواد شیمیایی مورد استفاده است. طی چند ساعت پس از درمان، رنگ لثه باید به رنگ طبیعی بازگردد.

منبع:

healthline

بار زبان یا سفید بودن سطح زبان: علل و درمان

دیده شدن سفیدی روی زبان در آیینه می تواند ترسناک باشد، اما این وضعیت معمولا بی خطر است. بار زبان به وجود پوشش سفید روی زبان گفته می شود. ممکن است کل زبان سفید به نظر برسد یا آنکه فقط لکه های سفیدی روی آن دیده شود.

باردار بودن زبان معمولا جای نگرانی ندارد. اما در برخی موارد نادر، چنین حالتی می تواند هشداری از وجود یک عارضه جدی مانند عفونت یا سرطان در مراحل اولیه باشد. به همین علت باید به سایر علائم نیز دقت کنید و در زمان مقتضی با پزشک تماس بگیرید.

علل باردار بودن زبان:

سفید بودن زبان اغلب به بهداشت دهان و دندان ارتباط داده می شود. هنگامی که برجستگی های کوچک (پاپیلا) متورم می شوند، ممکن است زبان سفید شود.

باکتری ها، قارچ ها، بقایای مواد غذایی و سلول های مرده ممکن است بین پاپیلاهای متورم به دام بیوفتند. این بقایای متراکم زبان را سفید می کنند.

موارد زیر می توانند باعث به وجود آمدن بار زبان شوند:

  • مسواک نزدن و نخ دندان نکشیدن
  • خشکی دهان
  • تنفس از راه دهان
  • کمبود آب بدن
  • خوردن مقدار زیادی غذاهای نرم
  • التهاب، مانند کشیدن لبه های تیز دندان یا ابزارهای دندانپزشکی به زبان
  • تب
  • استعمال دخانیات
  • مصرف الکل

گزینه های درمان:

ممکن است بار زبان نیازی به درمان نداشته باشد. اغلب علائم به خودی خود از بین می روند.

می تواند پوشش سفید روی زبان را با یک مسواک نرم از بین ببرید. تمام زبان خود را به آرامی مسواک کنید. پس از مسواک زدن، مقدار زیادی آب بنوشید تا بقایای باکتری و مواد غذایی از دهان شما خارج شود.

سایر روش های درمانی به بیماری های مرتبط با بار زبان مانند لکوپلاکی، لیکن پلان دهانی، برفک دهانی، یا سفلیس بستگی دارد. در صورتی که وجود پوشش سفید روی زبان شما با علائم دیگری همراه است و از بین نمی رود برای بررسی احتمال ابتلا به بیماری های مذکور به پزشک مراجعه کنید. درمان های مرتبط با تجویز پزشک به شما ارائه خواهد شد.

زمان مراجعه به پزشک:

اگر سفید بودن زبان تنها علامت شماست، لزوما نیازی نیست به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید. اما اگر سفیدی زبان طی دو هفته از بین نرفت، ممکن است مراجعه به پزشک لازم باشد.

در صورت وجود علائم جدی تر ذیل هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید:

  • درد و سوزش در زبان
  • زخم باز در دهان
  • اشکال در جویدن، بلع، یا حرف زدن
  • سایر علائم مانند تب، از دست رفتن وزن بدن، یا بثورات جلدی

پیشگیری از بار زبان:

همیشه نمی توان از به وجود آمدن پوشش سفید روی زبان پیشگیری کند. با این حال روش های زیر از شدت عارضه خواهند کاست.

رعایت بهداشت دهان و دندان کلید موفقیت است:

  • مسواک زدن زبان و دندان با برس نرم
  • استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید
  • مسواک زدن دندان دو بار در روز
  • استفاده هر روزه از دهانشویه حاوی فلوراید
  • نخ دندان کشیدن حداقل یک بار در روز
  • مراجعه به دندانپزشک هر شش ماه یک بار
  • اجتناب از مصرف محصولات توتون و تنباکو و الکل
  • رعایت رژیم غذایی متنوع حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه

منبع:

healthline