درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

ریشه دندان مولار فک بالا همیشه در نزدیکی سینوس ماگزیلاری قرار دارد. از آنجا که هر کس با دیگری متفاوت است، گاهی دیده می شود که ریشه دندان درون سینوس قرار گرفته است. نزدیکی سینوس یا اتصال آن به دندان می تواند باعث سوراخ شدن غشای آن در زمان کشیدن دندان یا جراحی فک شود. درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی برای حفظ سلامت بیمار و پیشگیری از عفونت ضرورت دارد.

همواره دیواره نازکی از استخوان بین ریشه دندان و سینوس قرار دارد. اما گاهی دیواره بسیار نازک است. در اغلب موارد جراحی فک و کشیدن دندان، مشکلی به وجود نمی آورد و دندان به راحتی بیرون می آید. اما در برخی موارد، تکه ای از استخوان از فک جدا می شود و همراه با دندان خارج می شود. این امر باعث ایجاد ارتباط سینوس-دهان می گردد. در این حالت بیمار نمی تواند چیزی با نی بنوشد. زیرا هوا از سوراخ بینی و سپس سوراخ سینوس وارد فضای دهان می شود.

درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

درمان سوراخ شدن سینوس به میزان آسیب وارده بستگی دارد. به طور کلی درمان به دو صورت انجام می گیرد. در روش اول نیازی به مداخله مستقیم نیست و به سینوس اجازه داده می شود که به صورت خود به خود بهبود یابد. در این شرایط مراحل زیر انجام می گیرد. در صورت سوراخ شدن سینوس، برای پیشگیری از عفونت آنتی بیوتیک تجویز خواهد شد. برای تمیز شدن سینوس ها در دوره بهبودی نیز از داروهای ضداحتقان استفاده می شود. پس از کشیدن دندان، از بیمار خواسته می شود که مانند معمول روی یک پانسمان گاز بزند تا لخته تشکیل شود. در صورتی که چیزی لخته را از محل زخم جدا نکند، همین امر می تواند بهبودی را تسریع کند و سوراخ را ببندد.

با این حال، برای درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی لازم است بیمار حداقل تا یک هفته از کشیدن سیگار، باد کردن بادکنک یا هر کاری که به فوت کردن نیاز دارد، عطسه و سرفه شدید خودداری کند. در صورتی که بیمار به عطسه کردن نیاز دارد، این کار باید با دهان باز صورت گیرد تا فشار به جای سینوس ها از طریق دهان تخلیه شود.

در برخی شرایط آسیب وارده به خودی خود بهبود نمی یابد. درمان یک سوراخ بزرگ به مداخله پزشکی نیاز دارد. در این شرایط یک جراحی برای گرفتن فلپی از بافت دهان انجام می شود تا سوراخ به صورت دائمی بسته شود.

منبع:

grantsimsdds

تغییر رنگ لومینیرز: دلایل احتمالی و درمان

سوال: کابوسی بدتر از چیزی که برایم اتفاق افتاده است سراغ ندارم. بعد از آن همه هزینه ای که برای لومینیرز دندان هایم پرداخت کردم چند تا از آنها تغییر رنگ داده است. فقط ۸ ماه از درمان من گذشته است و از ۸ روکش، ۳ تا از آنها خاکستری شده اند. دندانپزشکی که به او مراجعه کرده بودم گفت که نور خانه من با نور مطب وی فرق دارد و روکش ها مشکلی ندارند. این مسخره ترین حرفی بود که شنیده بودم. ۳ تا از لومینیرزها به وضوح در خانه، سر کار، بیرون و هر جای دیگری خاکستری هستند. فکر می کنم حتما مشکلی وجود دارد. آیا این مشکل می تواند به دلیل برند و تولیدکننده لومینیرز باشد؟ دلیل تغییر رنگ لومینیرز چیست؟

پاسخ:

لومینیرز نوعی ونیر دندان است که به صورت سفارشی برای هر بیمار ساخته می شود و به صورت بسته بندی و تولیدی به فروش نمی رسد. سایه ونیر بر اساس دستورالعمل دندانپزشک و درخواست وی برای رنگ دندان ساخته می شود.

لومینیرزها بسیار نازک هستند. تغییر رنگ لومینیرز می تواند در اثر بروز مشکل برای دندان زیر آن رخ دهد. مواد اتصال دهنده روکش یا تکنیک اتصال روکش به دندان نیز در این امر دخیل هستند. در صورتی که لومینیرز به خوبی به دندان نچسبیده باشد، مواد غذایی و مایعات به زیر آن نفوذ می کنند و باعث تغییر رنگ ظاهری لومینیرز می شوند.

درمان تغییر رنگ لومینیرز:

در این شرایط روکش باید از روی دندان برداشته شود تا دلیل تغییر رنگ لومینیرز مشخص شود. از آنجا که لومینیرز بسیار نازک است، به احتمال زیاد در طول این پروسه می شکند. اما شاید دندانپزشک موافقت کند که بدون اخذ هزینه اضافه آن را برای شما جایگزین کند. در صورتی که آن قدر خوش شانس باشید که لومینیرز بدون شکستن از دندان جدا شود، دندانپزشک می تواند آن را تمیز کند و دوباره به دندان بچسباند.

در برخی موارد نادر نیز اشکال از خود لومینیرز است که در این حالت باید حتما عوض شوند. به یاد داشته باشید که همواره می توانید نظر تخصصی دندانپزشک دیگری را نیز در این مورد داشته باشید. اما در صورتی که برای درمان به دندانپزشک دیگری مراجعه کنید، هزینه های درمانی شما افزایش خواهد یافت.

برای اطلاع از روش های حل مشکل خود، بهتر است ابتدا با دندانپزشک خود صحبت کنید. شاید تعویض یا تمیز کردن لومینیرز برای شما بدون اخذ هزینه ثانویه انجام شود. در غیر این صورت می توانید به دندانپزشک دیگری مراجعه کنید.

منبع:

collinsdental

دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی:

سلام. من در اوایل پاییز درمان ارتودنسی خود را شروع کردم. از آنجا که میزان در هم ریختگی دندان هایم خفیف بود، استفاده از اینویزیلاین به من توصیه شد. اما از آن زمان تمام اطرافیان و همکاران من دچار بیماری و آنفولانزا شده اند. خوشبختانه من هنوز مریض نشده ام. به هر حال، فکر می کنم دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. آیا دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی و آنفولانزا ضرورت دارد؟ من معمولا این کار را با مسواک خود انجام می دهم اما الاینرها خیلی گران تر از یک مسواک معمولی هستند که شاید فقط چند هزار تومن باشد. آیا باید یک الاینر جدید سفارش دهم یا می توانم پس از طی دوره بیماری آن را به طریقی ضدعفونی کنم؟

پاسخ:

از اینکه برای داشتن لبخندی زیباتر اقدام کرده اید، به شما تبریک می گوییم. اما در پاسخ پرسشتان باید بگوییم، حتی دور انداختن مسواک هم پس از دوره بیماری ضرورت نداشته است. این شایعه توسط شرکت های تولید مسواک برای کسب سود بیشتر در جوامع رایج شده است. طبق دلایل علمی زیر، نیازی به دور انداختن مسواک پس از دوره بیماری نیست و این امر شامل اینویزیلاین شما هم می شود.

دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی:

معمولا فردی که دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا شده است، به نوع خاصی از ویروس دچار شده است. در دوره بیمار، بدنتان شروع به ساخت آنتی بادی می کند و در نهایت بر ویروس غلبه می کند. در این زمان کم کم احساس بهتری پیدا خواهید کرد. زمانی که بدن آنتی بادی مختص آن ویروس را تولید کند، به آن ایمن خواهید شد. بنابراین هر ویروسی که روی مسواک یا الاینر باقی مانده باشد، نمی تواند شما را بیمار کند.

به دلیل ضعف عمومی بدن پس از بیماری، همیشه این احتمال وجود دارد که به سویه جدیدی از ویروس مبتلا شوید. در این حالت، دوباره مریض می شوید و این بار بیماری طولانی تر خواهد بود. اما خبر خوب این است که نیازی به دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی نیست.

ویروس از طریق بزاق منتشر می شود. به همین علت است که در دوره بیماری باید از بوسیدن سایر افراد خودداری کنید. از سوی دیگر بهترین راه برای مبارزه با بیماری و آنفولانزا، شستن مرتب دست ها است.

در دوره بیماری باید مقدار زیادی آب بنوشید و دندان های خود را تمیز کنید. از آنجا که با استفاده از اینویزیلاین مکان های بیشتری برای تکثیر باکتری ها در دهان شما به وجود می آید، از نوشیدن مایعات شیرین در این دوره پرهیز کنید. در غیر این صورت به دلیل خشکی دهان، بیماری و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به سرعت دچار پوسیدگی دندان خواهید شد.

منبع:

totaldentalhealthofyork

عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت:

اگرچه نرخ موفقیت درمان در جراحی ایمپلنت بسیار بالا و چیزی در حدود ۹۵ درصد است، بروز عوارض نامحتمل نیست. عوارض درمان ممکن است در اثر اشتباهات پزشکی در طول جراحی یا عدم رعایت توصیه های جراح پس از درمان رخ دهد. عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت می توانند نشانه ای از این عوارض باشند.

عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت:

درد همواره نشانه ای از وجود عارضه درمانی است. مشکلاتی که می توانند باعث درد پس از جراحی شوند عبارتند از:

عفونت اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس):

این عارضه جز رایج ترین عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت است که می تواند باعث شکست درمان شود. علل احتمالی این عارضه عبارتند از ضدعفونی نادرست در طول جراحی یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان پس از جراحی.

قرار دهی نادرست پست ایمپلنت:

جای نامناسب، زاویه، ارتفاع و هر چیز نادرستی در این ارتباط می تواند به افزایش فشار روی ایمپلنت و درد بیمار منجر شود.

بار نامناسب:

متراکم سازی بیش از حد در طول محکم کردن پیچ می تواند باعث افزایش فشار و التهاب استخوان فک شود.

موقعیت ناصحیح:

نزدیکی بیش از حد ایمپلنت به دندان طبیعی باعث درد می شود.

آسیب به اعصاب:

در طول پروسه مته کاری در حفره ایمپلنت ممکن است سهوا به اعصاب فک آسیب وارد شود که این کار باعث ایجاد درد مزمن در ناحیه می گردد.

فشار روی اعصاب:

ایمپلنتی که بیش از حد به اعصاب نزدیک باشد با اعمال فشار روی آنها در طول جویدن موجب ایجاد درد در بیمار می شود.

پس زدن ایمپلنت یا شکستن آن:

در برخی موارد به دلیل فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بدن بیمار یا علل پزشکی دیگر، ممکن است بدن ایمپلنت را پس بزد و درمان با شکست مواجه شود.

برای پیشگیری از شکست درمان، عفونت باید با استفاده از آنتی بیوتیک درمان شود. آسیب به اعصاب نیز از مهم ترین عوارض درمان است که می تواند به درد مزمن و شدید و بی حسی چانه، گونه یا لب ها بیانجامد.

با وجودی که داروهای ضد درد می توانند موقتا درد را در بیمار از بین ببرند، در بیشتر موارد برای رفع دائمی درد باید ایمپلنت از دهان خارج شود. زمانی که علت اصلی بروز درد رفع شود، درمان مجددا می تواند از سر گرفته شود.

درد شدید پس از جراحی، به خصوصی دردی که بیش از ده روز ادامه یافته است، می تواند هشداری از وجود عارضه ای مهم همانند شکست ایمپلنت، عفونت استخوان و تحلیل استخوان فک باشد.

منبع:

tooth-pain-relief

میزان درد پس از جراحی ایمپلنت:

ایملپنت از روش های جایگزینی دندان است که هر روز رواج بیشتری می یابد و بیشتر از قبل روی بیماران انجام می شود. یکی از مشکلاتی که بیماران را از انجام جراحی منع می کند، میزان درد پس از جراحی ایمپلنت است. در ادامه در مورد درد پس از جراحی صحبت می کنیم.

میزان درد پس از جراحی ایمپلنت:

جراحی ایمپلنت همانند هر نوع جراحی دیگر درد دارد. عموما به دلیل استفاده از بیحسی و بیهوشی در طول انجام جراحی بیمار چیزی حس نخواهد کرد. پس از بازگشتن به خانه و بر طرف شدن اثر بی حسی، بیمار کم کم درد را حس خواهد کرد. معمولا میزان درد پس از جراحی ایمپلنت خفیف است، اما به میزان گستردگی و پیچیدگی جراحی بستگی دارد.

در یک جراحی ایمپلنت که تنها یک ایمپلنت در استخوان فکی محکم و سالم قرار داده شده است، شاید بیمار اصلا دردی حس نکند. حتی اگر درد هم داشته باشد، بیشتر از ۲ تا ۳ روز طول نخواهد کشید.

اما در شرایطی که بیمار به چندین ایمپلنت نیاز داشته باشد و به جراحی پیوند استخوان نیاز باشد، انتظار می رود که میزان درد پس از جراحی ایمپلنت بیشتر باشد. در این حالت درد به مدت چند روز یا چند هفته طول می کشد. در عین حال، بیمار ممکن است تا چند روز دچار تورم صورت و کبودی باشد.

پیش از ترک مطب، معمولا دندانپزشک استفاده از داروهای مسکن قوی را برای کنترل درد تجویز خواهد کرد. در عین حال، برای کنترل درد و کاهش کبودی و تورم می توانید از کمپرس یخ استفاده کنید.

در صورتی که جراحی توسط یک جراح ماهر انجام شده باشد، میزان درد پس از جراحی ایمپلنت معمولا کم است و به ندرت به داروهای قوی برای کنترل درد نیاز است.

همانطور که گفته شد درد باید ظرف مدت یک هفته تا ده روز از بین برود و کبودی و تورم صورت بیمار کاهش یابد. ادامه درد پس از جراحی بیش از مدت گفته شد می تواند نشانه از بروز عوارض جراحی یا عفونت باشد. در این شرایط بیمار باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کرده تا موضع دریافت ایمپلنت معاینه شود.

ایمپلنت از روش های جایگزینی دندان است که بیشترین شباهت را با دندان طبیعی دارد و نرخ موفقیتی در حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد دارد. میزان درد و عوارض جراحی در این روش ناچیز است و کاملا قابل کنترل است. در صورتی که به دنبال جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستید، برای مشاوره و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

tooth-pain-relief

علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

باز شدن سینوس یا سوراخ شدن آن در دندانپزشکی از عوارضی است که ممکن است پس از جراحی کشیدن دندان مولار فک بالا یا دندان عقل یا در اثر سینوس لیفت در جراحی ایمپلنت رخ دهد. از این عارضه به ارتباط سینوس دهان نیز یاد می شود. شناخت علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی می تواند به درمان عارضه کمک کند.

همان طور که از نام عارضه پیداست، باز شدن سینوس به وجود ارتباط ناخواسته بین دهان و سینوس ماگزیلاری گفته می شود. این عارضه به سوراخی اطلاق می شود که ارتباطی را بین این دو ناحیه آناتومیک باز می کند. سینوس ماگزیلاری ناحیه ای توخالی است که درست در بالای دندان مولار فک بالا قرار گرفته است. گاهی، ریشه دندان بسیار به سینوس نزدیک است و کشیدن آن می تواند باعث وارد آمدن آسیب به سینوس شود. البته این حالت در همه بیماران دیده نمی شود. نزدیکی سینوس و ریشه دندان در عکس رادیوگرافی مشخص است و دندانپزشک می تواند بروز عارضه را پیش بینی کند. به همین دلیل در اغلب موارد، ریسک بروز این حادثه به بیمار اطلاع داده می شود و نکات مهم برای درمان یا پیشگیری از سوراخ شدن سینوس به بیمار گفته می شود.

علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

باز شدن سینوس عارضه ای است که در اغلب موارد دندانپزشک می تواند بروز آن را پیش بینی کند و پس از کشیدن دندان بیمار را از نظر ابتلا به آن معاینه خواهد کرد. در صورتی که پس از جراحی های دهان و دندان علائم زیر را در خود مشاهده کردید، برای معاینه بیشتر با دندانپزشک خود تماس بگیرید. علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی عبارتند از:

  • ابتلا به سینوزیت مزمن
  • نوشیدن از طریق بینی در هنگام مصرف مایعات
  • صدای تو دماغی در حالی که پیش از جراحی صدای بیمار این طور نبوده باشد.
  • اختلال در خوردن و نوشیدن
  • بوی بد دهان که با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برطرف نمی شود و استفاده از دهانشویه بر آن تاثیری ندارد.
  • تغییر طعم دهان و طعم تلخ در دهان
  • بسته بودن بینی در یک سمت
  • درد در صورت و سردرد
  • سرفه شبانه
  • خونریزی از بینی

دیده شدن حباب در ناحیه دندان کشیده شده یکی از دیگر علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی است. در این نوع معاینه از بیمار خواسته می شود که دو سوراخ بینی را با دست مسدود کند و در بینی خود بدمد. در صورتی که در ناحیه کشیدن دندان حباب دیده شود وجود بازشدگی سینوس تایید می شود.

منبع:

dentflex

سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

حفره سینوسی در صورت و سر واقع شده است. این مسیر پر کیسه های هوا است و در نزدیکی فک قرار دارد. زمانی که دندانپزشک هر گونه عمل جراحی دهان و دندان را انجام می دهد، باید مراقب ورود ابزارهای دندانپزشکی خود به حفره سینوسی و آسیب به آن باشد. این کار می تواند در نهایت به آسیب به دیگر نواحی صورت مانند مسیر بینی منجر شود. متاسفانه گاهی مواردی از سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی دیده می شود.

حقایقی در مورد سینوس:

بیرون سینوس ها از بافت و موکوس تشکیل شده است. هر فرد ۸ سینوس دارد که پشت حفره بینی، در دو طرف آن، بین چشم ها و داخل پیشانی واقع شده اند. سینوس ها به حفظ رطوبت بینی و احساس سنگینی در سر کمک می کنند. همچنین، سینوس ها به تنظیم تون صدا نیز کمک می کنند. وارد شدن آسیب به سینوس باعث ایجاد نوسان در تولید موکوس می شود. زمانی که سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی ایجاد می شود، بقایا و هوای اضافی می توانند باعث وارد شدن آسیب به چشم ها، بینی و حتی مغز بیمار شوند.

خطاهای جراحی:

سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی بیشتر حین جراحی دهان و دندان مانند عصب کشی یا کشیدن دندان رخ می دهد. در این موارد، سینوس ها کاملا در معرض آسیب قرار دارند و دندانپزشک برای به کارگیری ابزارهای احتیاط زیادی می کند. برای مثال در یکی از موارد گزارش شده است که خانمی برای کشیدن دندان مولار مراجعه کرده است و در طول جراحی سینوس وی توسط مته دندانپزشک سوراخ می شود. تکه ای از دندان مولار شکسته وارد حفره سینوس می شود و در صورتی که زن عطسه می کرد، ممکن بود به چشم او آسیب وارد کند.

سینوس لیفت:

سینوس لیفت یکی از دیگر مواردی است که می تواند منجر به سوراخ شدن سینوس شود. این جراحی برای افزایش ارتفاع فک بالا انجام می شود و برای قرارگیری ایمپلنت در فک بیماران دچار تحلیل استخوان ضروری است.

از آنجا که سینوس در نزدیکی استخوان فک قرار دارد، احتمال سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی وجود دارد. این عارضه باعث افزایش طول مدت درمان و حتی عفونت می شود.

پیشگیری و درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

پیش از مراجعه به هر کلینیک دندانپزشکی از اعتبار و تجربه آن مطلع شوید. زمانی که به عصب کشی، کشیدن دندان به روش جراحی یا سینوس لیفت نیاز دارید، ابتدا تجربه دندانپزشک را ارزیابی کنید. در صورتی که به دندانپزشک اطمینان کافی ندارید، بهتر است به فرد دیگری مراجعه کنید. احتمال سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی کم است، اما امکان بروز خطا وجود دارد.

در صورتی که این حادثه برای شما رخ داد، از امضا کردن هر گونه فرم رضایت نامه خودداری کنید. احتمال دارد که دندانپزشک غشا سینوس را بخیه کند و درمان را به روزهای بعد به تعوبق بیاندازد.

در صورتی که دندانپزشک مایل به قبول مسئولیت شرایط پیش آمده نیست، می توانید از طریق قانونی اقدام کنید.

منبع:

livestrong

علل سیاه شدن دندان در بیماران

در برخی افراد فرقی نمی کند چقدر مسواک زده باشند و نخ دندان کشیده باشند، دندان های آنها هرگز مانند مروارید سفید نمی شود. دندان هایی که لکه های زرد، قهوه ای، خاکستری و حتی سیاه دارند در برخی افراد طبیعی است و جای نگرانی نیست. اما در بیشتر موارد سیاه شدن دندان نشانه ای از یک مشکل دهان و دندان است. علل سیاه شدن دندان از این قرار هستند:

علل سیاه شدن دندان:

رنگ طبیعی دندان:

دندان ها به صورت طبیعی رنگ و سایه های متنوعی دارند. علل طبیعی تغییر رنگ دندان می تواند ژنتیکی باشد که در این شرایط دندان مشکلی ندارد و تنها ظاهر زیبایی ندارد.

مواجهه در سن پایین با آنتی بیوتیک:

مواجهه با آنتی بیوتیک تتراسایکلین در دوره جنینی یا در سن پایین از علل سیاه شدن دندان در بزرگسالی به شمار می رود. دندان مبتلا شده دچار لکه های سیاه-خاکستری یا زرد-قهوه ای می شود که گاهی به شکل نوارهای افقی دیده می شوند. این لکه ها دائمی هستند و مسواک زدن معمولی باعث بهبود شرایط دندان نمی شود. تنها دندانپزشکی زیبایی می تواند به کمک این افراد بیاید.

ترمیم های دندانی:

ترمیم های دندانی می توانند باعث سیاه به نظر رسیدن دندان شوند. آمالگام نقره ای، گلاس یونومر، آکریلیک، پرسلین، روکش های فلزی باعث می شوند که سطح دندان تیره تر دیده شود. در صورتی که دندان به دلیل استفاده از پرکننده نقره سیاه شده باشد، دندانپزشک می تواند دندان را با استفاده از آمالگام سفید دوباره پر کند.

دندان مرده:

مردن دندان از شایع ترین علل سیاه شدن دندان به شمار می رود. دندان دارای پالپ و اعصاب زنده در مرکز است و در صورت وارد شدن تروما و عفونت می میرد. زمانی که پالپ و اعصاب بمیرند، دندان سیاه، قهوه ای یا خاکستری می شود. تغییر رنگ دندان در این شرایط به دلیل تجمع گلبول های خون و عدم وجود جریان خون در دندان است. در صورت امکان می توان با عصب کشی دندان را نجات داد. در غیر این صورت تنها راه پیشگیری از انتشار عفونت و آسیب به استخوان فک، کشیدن دندان است.

سفید کردن دندان سیاه شده:

هر چند روش های سفید کردن دندان روی دندان های زرد شده بهتر جواب می دهند، اما گاهی در بهبود ظاهر دندان های قهوه ای و سیاه نیز موثر هستند. دندانپزشک می تواند نتیجه نهایی روش های انجام شده در مطب و روش های خانگی را برای شما توضیح دهد تا در تصمیم گیری بهتر به شما کمک کند.

سفید کردن دندان مرده و دندانی که در اثر مصرف تتراسایکلین سیاه شده است، با دشواری همراه است و معمولا دندان به شکل یک دست سفید نمی شود. بهترین راه برای زیبا سازی دندان در این عارضه، استفاده از روکش و ونیر دندان است.

منبع:

colgate

علل مردن دندان و تشخیص این عارضه

مردن دندان بدترین اتفاقی است که می تواند برای آن رخ دهد. دندان مرده فاقد اعصاب و پالپ زنده است و جریان خون به آن متوقف شده است. در نتیجه دندان پس از مدتی می افتد یا دچار عفونت شدید می شود. عفونت دندان و عدم درمان آن می تواند به مرگ بیمار بیانجامد. آگاهی از علل مردن دندان می تواند به پیشگیری از آن کمک کند.

علل مردن دندان:

تروما یا وارد شدن آسیب به دندان یکی از علل مردن دندان است. برای مثال، اگر در ورزشی رزمی یا تیمی شرکت می کنید، در معرض خطر بیشتری از نظر ابتلا به این مشکل قرار دارید. در صورتی که با توپ یا پا ضربه محکمی به دهان شما وارد شود، احتمال دارد که دندان ضربه را دریافت کرده و در اثر آسیب وارده بمیرد. دندان ممکن است بلافاصله پس از ضربه بمیرد یا این پروسه به تدریج و طی چند ماه رخ دهد.

یکی از دیگر علل مردن دندان عدم رعایت بهداشت دهان و دندان است. مسواک نزدن و نخ دندان نکشیدن باعث ابتلا به حفره می شود که در صورت عدم درمان به تدریج ساختار دندان را تخریب می کند. حفره از سطح مینای دندان شروع می شود و با گذشت زمان به لایه داخلی دندان وارد می شود. عدم مراجعه بیمار برای درمان باعث می شود که مینای دندان به تدریج فرسوده شود و پالپ دچار آسیب و عفونت گردد. این امر باعث عفونی شدن پالپ و قطع جریان خون به آن می شود که در نهایت دندان می میرد. زمانی که پوسیدگی به پالپ می رسد ممکن است بیمار درد شدیدی را در دندان خود حس کند.

تشخیص دندان مرده:

تشخیص دندان مرده به طور معمول در طول معاینات روتین و شش ماه یک بار دندانپزشکی انجام می شود که به وسیله رادیوگرافی میسر می شود. این کار در پی اعلام درد یا اعلام نگرانی از تغییر رنگ دندان از سوی بیمار انجام می شود.

بنابراین مراجعه منظم به دندانپزشک هر شش ماه یکبار برای انجام معاینه و تشخیص زودهنگام مشکلات دهان و دندان اهمیت زیادی دارد.

به یاد داشته باشید که بعد از هر بار وارد شدن ضربه به دهان در هنگام ورزش یا در صورت تصادفات، مراجعه به دندانپزشک ضروری است. حتی اگر نشانه ای از دندان مرده در دهان شما وجود ندارد، بهتر است برای تشخیص تخصصی به دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص دندان مرده تنها با نگاه کردن به آن میسر نیست.

منبع:

healthline

درمان دندان مرده: نقش مراجعه به موقع

دندان مرده عارضه ای است که عدم درمان به موقع آن باعث آبسه شدید دندان، عفونت، آسیب دیدگی استخوان فک و در نهایت از دست رفتن دندان می شود. هر چند این عارضه مشکل مهمی است، اما مراجعه زودهنگام در درمان دندان مرده نقش زیادی دارد.

از آنجا که زمان مراجعه نقش مهمی در درمان دندان مرده دارد، توصیه می کنیم که معاینات شش ماه یک بار دندان های خود را جدی بگیرید. هر چند برخی علائم مانند درد و تغییر رنگ دندان هشدار دهنده هستند، اما تشخیص دندان مرده تنها با نگاه کردن به آن میسر نیست. برای تشخیص به معاینه تخصصی و رادیوگرافی دندان نیاز است. دندانپزشک می تواند شروع پوسیدگی دندان را در مراحل اولیه تشخیص دهد و از پیشروی عارضه جلوگیری کند.

درمان دندان مرده:

درمان هر چه سریع تر دندان اهمیت دارد. این تاکید به این دلیل است که عدم درمان باعث انتشار باکتری های دندان مرده و آسیب دیدن سایر دندان ها می شود. عفونت دندان می تواند به استخوان فک و لثه ها نیز آسیب بزند و شرایط بیمار را پیچیده تر کند.

دندانپزشک ممکن است دندان مرده را با استفاده از روشی تحت عنوان عصب کشی درمان کند یا در صورت عدم امکان درمان در نهایت دندان را بکشد.

عصب کشی:

با استفاده از عصب کشی می توان دندان را حفظ کرد. در این روش دندانپزشک حفره ای در دندان باز می کند و از ابزارهای به خصوصی برای تمیز کردن پالپ مرده و عفونت استفاده می کند. زمانی که تمامی کانال ها تمیز شد، دندانپزشک دندان را پر می کند و از یک روکش یا پر کننده دائمی برای بستن حفره دندان استفاده می کند. استفاده از روکش زمانی توصیه می شود که دندان آسیب زیادی دیده باشد و حفره بزرگی روی آن شکل گرفته باشد. روکش می تواند دیواره دندان را مستحکم تر کند و از شکستن آن در اثر فشار جویدن پیشگیری کند.

کشیدن دندان:

در صورتی که آسیب وارده به دندان شدید باشد و راهی برای درمان دندان مرده وجود نداشته باشد، توصیه می شود که دندان کشیده شود. این کار برای حفظ سلامت دندان های مجاور، سلامت لثه ها و عدم انتشار عفونت در خون بیمار ضروری است. در این روش محل دندان آسیب دیده بی حس می شود و دندان کشیده می شود. پس از بهبودی بافت لثه، بیمار می تواند بر اساس شرایط خاص خود از یکی از روش های جایگزینی دندان، شامل بریج، دندان مصنوعی جزئی، یا ایمپلنت استفاده کند.

منبع:

healthline