ارثی بودن پوسیدگی دندان:

با وجودی که به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت می دهید، اما باز هم در برابر پوسیدگی دندان آسیب پذیر هستید. خود را سرزنش نکنید. واقعیت این است که ارثی بودن پوسیدگی دندان تا حدی ثابت شده است اما همه گناه به گردن آن نیست. بهتر است بگوییم عادت های غلطی که در خانواده شما ارثی است، عامل بروز مشکل است.

ارثی بودن پوسیدگی دندان: حقیقت یا افسانه

باکتری که عامل پوسیدگی دندان است تحت عنوان استرپتوکوک موتانس شناخته می شود. این باکتری از قند موجود در دهان تغذیه می کند و از خود اسیدی تولید می کند که موجب فرسایش مینای دندان می شود. به علاوه، برخی از باکتری ها اسید بیشتری نسبت به دیگران تولید می کنند. بسیاری از تحقیقات ثابت می کنند که نوزادان با استرپتوکوک موتانس در دهان خود به دنیا نمی آیند. چرا؟ زیرا این باکتری در پلاکی زندگی می کند که روی دندان شکل می گیرد. بنابراین زمانی که هنوز دندان ندارید، این باکتری نیز در دهان شما زندگی نخواهد کرد.

پس آیا ارثی بودن پوسیدگی دندان واقعیت دارد؟ این امر غیر ممکن است زیرا نوزادان وقتی متولد می شوند در دهان خود استرپتوکوک موتانس ندارند. بنابراین این بدین معنی است که اگر والدین شما پوسیدگی های زیادی در دهان خود دارند، لزوما شما نیز به آن دچار نمی شوید.

چگونه باکتری وارد دهان کودک می شود؟

زمانی که مادران تغذیه کودک خود را شروع می کنند، ممکن است از قاشق های خود برای تغذیه کودک استفاده کنند. سپس، مادر از همان قاشق برای غذا خوردن استفاده می کند. در نتیجه، بلافاصله قاشق به باکتری هایی که در دهان مادر زندگی می کنند آلوده می شود. به زودی دوباره قاشق به دهان کودک باز می گردد و این باعث تماس زودهنگام کودک با باکتری می گردد. در نتیجه احتمال بروز پوسیدگی زودهنگام افزایش می یابد. در عین حال، باکتری ممکن است در اثر تماس هایی مانند بوسه و استفاده از نی برای نوشیدن مایعات نیز به دهان کودک وارد شود.

پیشگیری:

به عنوان والدین، باید بدانید که در هنگام تغذیه کردن یا بوسیدن فرزند خود باید دقت بیشتری کنید تا باکتری های نامطلوب زودتر از موعد وارد دهان وی نشوند. تغذیه مادر در دوره بارداری نیز بر ریسک ابتلا به پوسیدگی دندان در نوزاد اثرگذار است. بنابراین همواره از غذاهای سالم استفاده کنید و هر شش ماه یک بار به صورت خانوادگی برای معاینه دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

pearlcares

 

اهمیت تغذیه در بارداری در سلامت دندان های نوزاد:

دندان های نوزاد در موقع تولد دیده نمی شوند. با این حال، اهمیت تغذیه در بارداری در سلامت دندان های نوزاد بسیار زیاد است. دندان های شیری نوزاد زیر لثه هایش قرار دارند و در هفته شش بارداری شروع به رشد می کنند. هر چیزی که شما در بارداری بخورید، بر رشد نوزاد از جمله دندان های وی تاثیر می گذارد.

بین ماه های سه و شش بارداری، دندان های شیری نوزاد شروع به رشد می کنند و قسمت داخلی دندان تحت عنوان عاج و لایه سخت بیرونی تحت عنوان مینا شکل می گیرند.

بارداری و سال های اول زندگی کودک بسیار با اهمیت و خاطره انگیز هستند. در این دوره باید مراقبت بیشتری از خود و کودک به عمل آورید.

پیش از تولد نوزاد:

به دلیل اهمیت تغذیه در بارداری در سلامت دندان های نوزاد لازم است توجه بیشتری به رژیم غذایی خود داشته باشید. بدین منظور لازم است رژیم غذایی شما حاوی کلسیم و فسفر کافی باشد. کلسیم ماده ای است که برای تشکیل دندان ها ضروری است. بهترین منبع کلسیم لبنیات شامل شیر، پنیر و ماست کم چرب است. فسفر ماده معدنی دیگری است که بر سختی دندان ها تاثیر می گذارد. بدین منظور باید غذاهای حاوی پروتئین مانند گوشت و شیر مصرف کنید.

ویتامین D ماده ای است که به جذب کلسیم و فسفر کمک می کند. مواد غذایی کمی به صورت طبیعی حاوی ویتامین D هستند. بنابراین در صورتی که در منطقه زندگی شما ماهی سالمون پیدا نمی شود، بهتر است به قدر کافی در معرض نور خورشید قرار بگیرید و از مکمل های ویتامین D استفاده کنید. برای اطلاع از دوز مناسب ویتامین D با پزشک زنان و زایمان خود مشورت کنید.

نکاتی در راستای اهمیت تغذیه در بارداری در سلامت دندان های نوزاد:

هر گاه گرسنه گشتید، از مواد غذایی سالم مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و مواد لبنی و پروتئینی به جای میان وعده های چرب و شیرین استفاده کنید.

مقدار مصرف مواد شیرین مانند آبنبات و شیرینی را کاهش دهید. این مواد شما را در معرض پوسیدگی دندان قرار می دهند.

در طول روز به دفعات از میان وعده های کوچک اما مغذی استفاده کنید.

در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید تا از خشکی دهان و باقی ماندن ذرات غذا در دهان خود جلوگیری کنید.

مصرف فولیک اسید از بسیاری از نواقص مادرزادی جلوگیری می کند. از مکمل فولیک اسید استفاده کنید و غذاهای منبع آن مانند بروکلی، مرکبات، توت فرنگی، موز و غلات را مصرف کنید.

منبع:

suttonkidsdental

درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان:

حفره خشک چیست و درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان به چه صورت انجام می شود؟ گاهی این عارضه پس از کشیدن دندان به خصوص دندان عقل دیده می شود. عارضه اغلب در فک پایین رخ می دهد. درست زمانی که فکر می کنید از شر یک دندان پوسیده خلاص شده اید، درد شدیدی در صورتتان می پیچد. زمانی که لخته از روی محل زخم برداشته می شود، استخوان و پایانه های عصبی در محیط دهان قرار می گیرند و باعث درد شدید می شوند. در صورتی که این اتفاق برای شما افتاده است، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان:

درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان شامل شستشوی محل با محلول سالین استریل و/یا کلرهگزیدین می شود. سپس جراح یا دندانپزشک محل زخم را با پانسمان مخصوص و استریل می بندد که باید چندین بار در طول درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان تعویض شود. این گام باعث تسکین آنی درد می شود و روند بهبودی به سرعت آغاز می شود.

برای درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان لازم است که به مصرف داروهای ضد درد و آنتی بیوتیک ادامه دهید. به علاوه لازم است از دستورالعمل دندانپزشک برای کاهش تورم پیروی کنید. در عین حال، لازم است از دستورالعمل دندانپزشک خود برای تمیز کردن محل زخم پیروی کنید. این دستورالعمل ها ممکن است شامل استفاده از سرنگ آب گرم برای تمیز کردن ذرات غذا و باکتری ها شود.

در طول درمان حفره خشک پس از کشیدن دندان لازم است بهداشت دهان و دندان سایر نقاط دهان خود را رعایت کنید. روزی دو بار باید مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید. به اطراف محل حفره خشک، باید توجه ویژه ای بکنید.

زمانی که حفره خشک درمان شود، درد و ناراتی به تدریج از بین می رود.

حفره خشک عارضه ای دردناک اما تا حد زیادی قابل پیشگیری است. نکته اصلی رعایت بهداشت دهان و دندان و عدم لمس لخته روی محل زخم است.

منبع:

colgate

انواع بوی بد دهان و علت آنها:

افراد زیادی در سراسر جهان دچار مشکل بوی بد دهان هستند اما به خاطر خجالت به دنبال کمک های درمانی برنمی آیند. بسیاری از افراد بوی بد دهان را تنها به مشکلات دهان و دندان یا مشکلات گوارشی ارتباط می دهند. اما انواع بوی بد دهان می توانند علل متفاوتی داشته باشند که شناسایی آنها در درمان ریشه ای عارضه اهمیت زیادی دارد.

بیماری های دهان و دندان:

۹۰ درصد از بوی بد دهان از پوسیدگی دندان ها ناشی می شود. در صورتی که بوی بد دهان از مشکلات دهان و دندان ناشی شده باشد، دهان بویی نظیر تخم مرغ فاسد شده می دهد. این بو نشانه ای بهداشت ضعیف دهان و دندان است.

سایر انواع بوی بد دهان:

در صورتی که دندانپزشک بتواند نوع بو را تشخیص دهد، این امر می تواند به شناسایی عامل کمک زیادی بکند. بوهای زیر می توانند نشانه ای مشکلات سیستمیک زیر باشند:

  • بوی پنیر: داشتن منشا مشکلات مسیر هوایی بینی
  • بوی میوه ای: ابتلا به دیابت کنترل نشده
  • بوی ماهی: نشانه ای از بیماری کلیوی، که بو در اثر افزایش سطح اوره ایجاد شده است
  • بوی اسیدی: نشانه ای از بیماری آسم
  • بوی آمونیاک: نشانه ای از بیماری کلیوی
  • بوی شیرین و کپک زده: نشانه ای از سیروز کبدی
  • بوی مدفوع: نشانه ای از انسداد روده

۱۱ عامل بوی بد دهان:

سنگ لوزه:

ابتلا به سنگ لوزه می تواند یکی از علل استشمام بوی بد از دهان باشد. این دو غده در انتهای دهان، کار کمک به سیستم ایمنی بدن را بر عهده دارند. گاهی ذرات مواد غذایی روی آنها گیر می کنند و با تکثیر باکتری ها به سنگ تبدیل شده و موجب بروز بوی بد در دهان می شوند. برای آشنایی بیشتر با این مشکل می تواند سایر مطالب کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد را در این رابطه مطالعه کنید.

مشکلات سینوسی:

بوی بد دهان می تواند در اثر تجمع میکروبی و عفونت سینوسی ایجاد شده باشد. سینوزیت به التهاب سینوس های بینی گفته می شود. سینوزیت طولانی مدت و مزمن می تواند بر کیفیت زندگی بیمار و بوی دهان وی تاثیر منفی بگذارد.

عفونت ریوی:

عفونت ریوی و بیماری هایی نظیر برونشیت، آبسه ریه، سل، آمفیزم، و پنومونی چند مورد از انواع بوی بد دهان هستند. بوی بد دهان می تواند نشانه اولیه ابتلا به سرطان ریه باشد.

سیستم گوارشی:

سیستم گوارشی مقصر بسیاری از موارد بوی بد دهان است. هر شرایطی که باعث حرکت هوا از معده به سمت حفره دهان شود، می تواند موجب استشمام بوی بد دهان گردد. با این حال، بوی بد دهان ناشی از معده معمولا نشانه ای از عدم تعادل کلی در سیستم گوارشی است.

قاعدگی:

احتمال استشمام بوی بد دهان در زنان قبل و در طول دوره چند روزه قاعدگی افزایش می یابد. این امر به دلیل تغییرات هورمونی و تکثیر باکتری ها در دهان است.

داروها:

بسیاری از داروها موجب خشک شدن و بوی بد دهان می شوند. داروهای ضد افسردگی و اضطراب، داروهای مسکن، آلرژی، ضد احتقان ها، آکنه، تشنج، فشار خون، آسم و بیماری پارکینسون برخی از این داروها هستند.

ترس از بوی بد دهان:

با وجودی که اغلب افراد نگران بوی بد دهان خود هستند، اما این ترس در برخی به شکل فوبیا بروز می کند. هر چند این عارضه نادر است، اما می تواند به یک مشکل جدی بدل شود. عدم درمان می تواند به کاهش کیفیت زندگی بیمار، اضطراب اجتماعی، انزوا، ترس از حرف زدن، اضطراب در مورد نزدیک شدن به دیگران، جویدن مداوم آدامس، امتناع از مصرف برخی مواد غذایی و مسواک زدن افراطی بیانجامد.

یافتن عامل اصلی عارضه در بین انواع بوی بد دهان به درمان اساسی مشکل کمک می کند. در صورتی که دچار این مشکل هستید، ابتدا به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

drstevenlin

پیشگیری از سنگ لوزه با دهانشویه:

احتمالا بسیاری از افراد می دانند که استفاده از دهانشویه در پیشگیری و برداشتن سنگ لوزه راهکار موثری است. اما کدام محلول ها، برای پیشگیری از سنگ لوزه با دهانشویه موثر هستند؟

باکتری ها از مهم ترین عوامل ابتلا به سنگ لوزه در افراد هستند. به دلیل خاصیت ضدعفونی کننده دهانشویه ها در کشتن باکتری ها، این روش تاثیر زیادی در نتیجه درمان دارد.

با این حال، انتخاب گزینه صحیح در پیشگیری از سنگ لوزه با دهانشویه اهمیت زیادی دارد. برای این کار، نباید به هر دهانشویه ای که از قبل در کمد خود دارید، اکتفا کنید.

پیشگیری از سنگ لوزه با دهانشویه:

قرقره با محلول آب نمک، روشی ساده، ارزان و موثر در از بین بردن ارگانیسم های مضر دهان است. عمل قرقره کردن آب نمک ولرم نه تنها بوی بد دهان را از بین می برد، بلکه ممکن است به جدا شدن سنگ ها نیز کمک کند. برای این کار سر خود را به عقب ببرید و محلول را در انتهای دهان به مدت ۱۵ ثانیه قرقره کنید.

سرکه سیب:

قرقره با محلول رقیق شده آب و سرکه سیب، دیگر روش های ارزان و موثر در مبارزه با این عارضه است.

این محلول باعث کاهش هرگونه التهاب در اطراف لوزه ها می شود. بنابراین اگر دچار اشکال در بلع شده اید، از این روش استفاده کنید.

هیدروژن پراکسید:

این یکی شاید برای شما جدید باشد. اما دهانشویه حاوی هیدروژن پراکسید ایده خوبی برای درمان سنگ لوزه و تمیز کردن دهان است.

خواص آنتی باکتریال آن به کاهش باکتری های بد دهان کمک می کند. در عین حال، حالت کف کنندگی آن در زمان قرقره کردن می تواند باعث شل شدن سنگ های لوزه شود.

در عین حال، پس از قرقره با این نوع دهانشویه، دندان های سفید تر و زیباتری خواهید داشت.

برای این کار از هیدروژن پراکسید ۳ درصد استفاده کنید و آن را با مقدار مساوی آب مخلوط کنید. مراقب باشید که محلول را قورت ندهید.

دهانشویه دی اکسید کلر:

برای دستیابی به بهترین نتایج، باید دهانشویه ای را انتخاب کنید که حاوی دی اکسید کلر و ترکیبات زینک باشد. این نوع دهانشویه به خنثی شدن ترکیبات سولفوری در دهان که عامل بوی بد دهان هستند کمک می کند.

این نوع دهانشویه می تواند تا چند ساعت علائم شما را تخفیف دهد و به شما احساس راحتی دهد. اطمینان حاصل کنید که دهانشویه مورد نظر شما حاوی الکل نباشد. الکل دهان را خشک می کند و موجب تکثیر باکتری، بد بو شدن دهان و افزایش احتمال ابتلا به سنگ لوزه می گردد.

منبع:

howtogetridoftonsilstones

درمان سنگ لوزه: روش های خانگی و تخصصی

سنگ لوزه عارضه ای است که در اثر سخت شدن بقایای مواد غذایی و باکتری روی لوزه به صورت لکه های سفید یا زرد دیده می شود. درمان سنگ لوزه بسته به شدت آن و بزرگی سنگ ها به صورت خانگی یا تخصصی انجام می شود.

درمان سنگ لوزه:

قرقره محکم با آب نمک می تواند مقداری از ناراحتی گلو را تخفیف دهد و ممکن است موجب جدا شدن سنگ ها از لوزه شود. آب نمک به تغییر شیمی دهان کمک می کند و در عین حال به رفع بوی بد دهان در اثر این عارضه کمک می کند. حدود ½ قاشق چای خوری نمک را در یک فنجان آب گرم حل کنید و آب را در انتهای دهان خود قرقره کنید.

سرفه:

شاید برای اولین بار در پی سرفه کردن متوجه ابتلا به سنگ لوزه شده باشید. سرفه کردن می تواند به شل شدن سنگ ها کمک کند.

زدودن دستی سنگ ها:

زدودن دستی سنگ ها با جسمی سخت مانند مسواک توسط خودتان توصیه نمی شود. لوزه ها بافت حساسی هستند که باید با آنها به لطافت رفتار شود. زدودن دستی سنگ ها می تواند منجر به عوارضی مانند خونریزی و عفونت شود. برای این کار استفاده از ابزاری نرم مانند یک گوش پاکن با سری پنبه ای مفیدتر است.

در صورتی سنگ ها بزرگ هستند یا به طور مشخص موجب درد یا علائم جدی شده اند، استفاده از روش های جراحی توصیه می شود.

لیزر:

در این روش سنگ ها با استفاده از لیزر جدا می شوند . برای این کار از بیحسی موضعی استفاده می شود. ناراحتی بیمار در این روش کم است و دوره بهبودی کوتاه مدت است.

برداشتن لوزه ها:

برداشتن لوزه به روش جراحی انجام می شود. این روش درمانی ممکن است با استفاده از چاقوی جراحی، لیزر یا دستگاه های مدرن انجام شود.

انجام این روش درمانی هنوز مورد بحث است. معمولا پزشک تنها در مواردی این روش را توصیه می کند که عارضه شدید باشید و هیچ یک از روش های فوق در درمان موثر نبوده باشند.

آنتی بیوتیک:

در برخی موارد، از آنتی بیوتیک برای درمان سنگ لوزه استفاده می شود. دارو می تواند به کاهش تعداد باکتری های دهان کمک می کند.

از معایب استفاده از این روش آن است که نمی تواند عامل اصلی ابتلا به سنگ لوزه را درمان کند و در عین حال خود با عوارضی نیز همراه است. از این روش درمانی در طولانی مدت نیز نمی توان استفاده کرد، بنابراین ممکن است پس از خاتمه دوره درمان، عارضه عود کند.

منبع:

healthline

سنگ لوزه و بوی بد دهان:

عوارض سنگ لوزه چیست؟ بوی بد دهان، التهاب و لکه های سفید در پشت گلو برخی از عوارض ابتلا به این بیماری هستند. آیا باید نگران آن بود؟ عده کمی از افراد به این بیماری دچار می شوند و عده زیادی از آن دسته که به آن مبتلا می شوند نیز دچار ناراحتی نمی شوند.

عامل ابتلا به سنگ لوزه:

زمانی که دهان خود را کاملا باز کنید و بگویید «آآآآآآ» می توانید دو غده بزرگ در پشت گلو را ببینید. لوزه ها با فیلتر کردن ویروس ها و باکتری هایی که راه خود را از طریق دهان به بدن باز کرده اند، به سیستم ایمنی بدن کمک می کند. لوزه ها در خط مقدم جبهه مبارزه با باکتری ها قرار دارد.

لوزه ها با موکوس پوشیده شده اند که از همین موکوس در دهان نیز دیده می شود. در این پوشش حفره هایی وجود دارد. تعداد این حفره ها در پوشش لوزه در هر فرد متفاوت است. در این حفره ها ممکن است، ذرات غذا، باکتری و دیگر بقایای مواد موجود در دهان گیر کنند. این بقایا به مروز زمان سخت می شوند، و به سنگ لوزه بدل می گردد. در صورتی که دائما دچار التهاب و عفونت لوزه می شوید، به احتمال زیاد دچار سنگ لوزه شده اید.

آیا این عارضه باعث بوی بد دهان می شود؟

بسیاری از افرادی که به این بیماری دچار هستند، متوجه آن نمی شوند. در بیشتر موارد سنگ ها به قدری ریز هستند که حتی بیمار نمی تواند آنها را ببیند و علائمی ندارد. اما به طور کلی، بوی بد دهان یکی از نشانه های آن است. تحقیقات نشان می دهند که حدود ۳ درصد موارد بوی بد دهان، به دلیل ابتلا به این عارضه است.

سایر عوارض بیماری:

هر چه سنگ لوزه بزرگ تر باشد، علائم آن بارزتر می شود. برخی از بیماران در اثر ابتلا به بیماری، دچار التهاب، درد، تورم گلو و اشکال در بلع می شوند.

قرمزی و سوزش لوزه از دیگر عوارضی است که می توان آن را به بیماری نسبت داد. در مواردی که سنگ بزرگ است، بیمار حس می کند چیزی در گلویش گیر کرده است. درد مزمن لوزه از دیگر عوارض بیماری است.

درمان:

درمان این بیماری به دو روش خانگی و تخصصی انجام می گیرد. قرقره آب نمک و تمیز کردن با مسواک از روش های خانگی است. در مواردی که روش های خانگی موثر نباشد، عمل لوزه درمان قطعی برداشتن سنگ ها است.

منبع:

colgate

روکش زیرکونیا: مزایا و معایب

دندانپزشکی حوزه موفقی از درمان است زیرا چه کسی است که دندان های زیبا نمی خواهد؟ زمانی که بیمار به روکشی روی دندان خود نیاز دارد، روکش زیرکونیا یکی از گزینه هایی است که دندانپزشک ممکن است توصیه کند.

روکش زیرکونیا چیست؟

زیرکونیا فلزی است که به عنوان عضوی از خانواده تیتانیوم طبقه بندی می شود و از معادن سراسر جهان استخراج می شود. این ماده به لحاظ با دوام بودن شهره است و ماده ایده آلی برای استفاده در روکش های دندانپزشکی به خصوص برای دندان های خلفی است که به استحکام بالایی برای جویدن و خرد کردن مواد غذایی نیاز دارند.

این ماده زمانی به عنوان ماده روکش دندان محبوب گردید که در مطب های دندانپزشکی وارد شد و با استفاده از تکنولوژی CAD CAM به شکل دندان تراشیده شد. پس از ارزیابی تناسب آن با دندان بیمار، روکش به دندان چسبانده می شود. از آنجا که کل این پروسه در یک جلسه قابل اجراست، به شدت مورد علاقه دندانپزشکان و بیماران است. ساخت روکش های سنتی به یک هفته زمان نیاز دارد و جلسات درمانی آن طولانی تر است.

مزایا و معایب روکش زیرکونیا:

بسیاری از مطب های دندانپزشکی برای استفاده از این روش هزینه کمتری نسبت به روکش پرسلین از بیمار اخذ می کنند، زیرا در این روش نیاز به ساخت روکش توسط آزمایشگاه نیست. از سوی دیگر در دنیای پر سرعت امروز، بیماران استفاده از یک روش درمانی یک جلسه ای را به درمان های چند جلسه ای ترجیح می دهند. این روش با سرعت و راحتی بیشتری برای بیمار همراه است.

زیرکونیا همانند پرسلین شفاف نیست و اجازه عبور نور را نمی دهد. بنابراین بیمار ممکن است ظاهر آن را دوست نداشته باشد. امروزه پیشرفت های زیادی در زمینه رنگ و ظاهر این نوع روکش انجام گرفته است و در آینده نزدیک ممکن است ظاهر و شکل این روکش مسئله بزرگی نباشد. یکی از مزایای روکش زیرکونیا استحکام آن است. با توجه به دقت دستگاه های کامپیوتری در طراحی آن، این روکش از تناسب و استحکام بالایی برخوردار است و طول عمر بالایی دارد.

مراقبت:

مراقبت از این نوع روکش همانند سایر انواع روکش است. برای مراقبت از دندان ها و پیشگیری از پوسیدگی دندان زیر روکش، لازم است روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. پرهیز از مصرف مواد غذایی حاوی رنگدانه مانند چای و قهوه نیز برای حفظ زیبایی ظاهر روکش به خصوص در دندان های پیش توصیه می شود. معاینات شش ماه یک بار دندانپزشکی را جدی بگیرید و آنها را به تاخیر نیاندازید. 

منبع:

colgate

خمیر دندان پروبیوتیک:

برای تمیز کردن دندان ها، باید روزی دو بار مسواک بزنید. واضح ترین دلیل این کار حفظ سفیدی دندان ها، پیشگیری از پوسیدگی دندان و پیشگیری از بوی بد دهان است. یکی از راه های این کار خمیر دندان پروبیوتیک است. خمیردندان های زیادی در بازار وجود دارند که انتخاب از بین آنها می تواند کار دشواری باشد. خمیردندان های پروبیوتیک یکی از این محصولات است که امروزه جای خود را در بازار یافته است.

مضرات پلاک دندان:

همه می دانیم پلاک باید از روی دندان برداشته شود. پلاک دندان موجب ابتلا به بیماری لثه می شود. اما آیا می دانستید که همین باکتری ها می تواند از طریق جریان خون موجب تجمع کلسترول در شریان ها و افزایش احتمال سکته قلبی شوند؟

خمیر دندان های زیادی با طعم ها و برندهای مختلف در بازار وجود دارد. یکی از این انواع که جدیدا به بازار معرفی شده است، خمیر دندان پروبیوتیک است. اما متاسفانه، شرکت های کمی این محصول را عرضه می کنند و قیمت آن نسبت به سایر انواع خمیر دندان بسیار بالاتر است. بنابراین شاید لازم باشد برای بهره مندی از مزایای آن کمی بیشتر به دنبال آن در داروخانه ها بگردید.

چرا باید از خمیر دندان پروبیوتیک استفاده کنیم؟

احتمالا تا به حال حداقل اسم محصولات لبنی پروبیوتیک را شنیده اید. این محصولات مانند ماست می توانند تعادل باکتری ها را در معده برقرار کنند. ۸۰ درصد از سیستم ایمنی بدن بر سیستم گوارش تکیه دارد و دهان دروازه ورود به این مسیر است. عدم تعادل میکروبیایی در دهان می تواند اثری دومینو وار بر سایر بدن داشته باشد. بنابراین حتی اگر از محصولات لبنی پروبیوتیک استفاده کنید اما دهان شما پر از باکتری های مضر باشد، این اثر خنثی خواهد شد.

از سوی دیگر، تحقیقات تاثیر مثبت پروبیوتیک ها را بر سلامت دهان و دندان، پیشگیری از بیماری لثه، کاهش خونریزی لثه، پیشگیری از پوسیدگی دندان و رفع بوی بد دهان به دلیل از بین بردن باکتری های مضر دهان ثابت کرده اند. استفاده از خمیر دندان پروبیوتیک باعث می شود که پروبیوتیک ها به باکتری های بد بچسبند و این امر شسته شدن آنها از دهان را آسان تر می سازد.

استفاده از این نوع خمیر دندان در کنار رعایت رژیم غذایی سالم و کم شکر می تواند سلامت دندان و لثه های شما را تضمین کند. عدم رعایت یک رژیم غذایی مناسب و متعادل، می تواند اثرات مثبت هر نوع محصول بهداشت دهان و دندان را از بین ببرد. بنابراین در گام اول تلاش کنید که از رژیم غذایی کم شکر و سالم پیروی کنید.

منبع:

renzze

دهانشویه حاوی الکل و بدون الکل: تفاوت

اغلب دهانشویه های موجود در داروخانه ها حاوی الکل (به خصوص اتانول) هستند که موجب احساس سوزش اولیه، طعم بد در دهان و خشکی دهان می شوند. اگر دچار عارضه خاصی نباشد که نیاز به استفاده از دهانشویه حاوی الکل باشد، تفاوت آن با دهانشویه های بدون الکل چیست و مزایای این گزینه چیست؟

دهانشویه حاوی الکل:

به جز ایجاد احساس سوزش، الکل موجود در دهانشویه تمام باکتری های دهان، یعنی هم باکتری های خوب و هم بد، را می کشد. این امر بدین معنی است که اگر هر روز و هر بار از دهانشویه حاوی الکل استفاده کنید، به احتمال زیاد پس از مدتی دچار بوی بد دهان و از دست رفتن تعادل باکتریایی در دهان می شوید. دهانشویه فاقد الکل شاید تمام دهان را تمیز نکند، اما بیشتر باکتری های بد دهان را هدف قرار می دهد و در نتیجه مانع ایجاد عدم تعادل باکتریایی، بوی بد دهان یا خشکی دهان می شوند.

بیمارانی که دچار خشکی مزمن دهان در اثر کاهش جریان بزاق، مصرف برخی داروها، پرتو درمانی، بیماری های سیستمیک مانند سندرم شوگرن یا دیابت هستند می توانند از مزایای دهانشویه فاقد الکل بهره مند شوند. در عین حال، استفاده از این نوع دهان شویه به طور خاص برای بیمارانی مفید است که سابقه سومصرف الکل و مواد مخدر داشته اند.

تحقیقات بین المللی نشان می دهند که دهانشویه های فاقد الکل تاثیر بهتری بر درخشندگی، رنگ، سختی و فرسایش مواد معدنی مینای دندان دارند.

دهانشویه های فاقد الکل زیادی در بازار وجود دارند که می توانند از بیماری های دهان و دندان پیشگیری کنند و موجب خوشبویی دهان شوند. دهانشویه های رقیب خمیردندان و مسواک در فروشگاه های خرید کالای بهداشتی هستند، اما هرگز نباید جای این دو کالا را در بهداشت دهان و دندان بگیرند. روزی دو بار باید مسواک و نخ دندان بکشید. متخصصان دندانپزشکی توصیه می کنند که دهان شویه های فاقد الکل گزینه بهتری برای بهبود سلامت دهان و دندان به شمار می روند. با این حال، در موارد خاص ممکن است استفاده از دهانشویه حاوی الکل تجویز شود. در این شرایط، دهانشویه را بر اساس تجویز و دستورالعمل دندانپزشک خود استفاده کنید.

منبع:

alliancedental