ارتودنسی فانکشنال: ارتوپدی و ارتودنسی

ارتودنسی فانکشنال یکی از روش های درمانی موثر برای مال اکلوژن های دسته دو است. در این نوع مال اکلوژن، عدم رشد صحیح فک یا محل نادرست آن موجب بروز ناهنجاری در دندان ها و ترتیب آنها می شود. بیرون زدگی بیش از حد فک بالا یا پایین یا عقب بودن آنها از جمله این مشکلات است که باید با روش هایی به غیر از بریس نیز درمان شوند. در بزرگسالان این نوع اصلاحات به جراحی نیاز دارد. اما استفاده از ارتودنسی فانکشنال در سن پایین می تواند از نیاز به جراحی در سنین بالاتر پیشگیری کند.

ارتودنسی فانکشنال چیست؟

در حالی که کارکرد بریس های سنتی تنها صاف کردن دندان های در هم ریخته است، هدف از ارتودنسی فانکشنال صاف کردن دندان ها همراه با تغییر محل و سایز فک بالا و پایین است. این روش شامل بهبود راه تنفسی و سایز کام بیمار می شود و صاف کردن دندان ها هدف ثانویه درمان به شمار می رود. پیش از شروع درمان سنتی ارتودنسی، استخوان اسکلت سر و صورت، استخوان فک بیمار و مفصل مندیبولار، ارتباط مفصل مندیبولار با پشت و گردن و مجرای تنفسی و سینوس های بیمار بررسی می شوند. در این روش ارتودنسی ظاهر فرد تغییرات عمده ای را تجربه می کند و در این راه از ارتودنسی و ارتوپدی به صورت همزمان استفاده می شود.

مزایای ارتودنسی فانکشنال چیست؟

  • اقزایش سایز فک و تناسب آن با سایز و تعداد دندان ها
  • بازتر شدن مسیر هوایی بیمار
  • حل مشکلات آپنه خواب و سینوس ها

چرا فک برخی از بیماران دچار مال اکلوژن های دسته دو می شود؟

اگر دندان های مرتب و منظمی دارید که با سایز فک شما تناسب دارند، جز افراد خوش شانسی هستید که طبیعت به آنها لطف داشته است. همه افراد دندان های زیبا و لبخند بی نقصی ندارند. عوامل زیادی می توانند موجب در هم ریختگی دندان ها شوند. ژنتیک، مکیدن انگشت یا پستانک، تنفس از راه دهان، رانش زبان و عدم تناسب سایز فک با دندان ها در اثر وراثت می توانند بر رشد فک تاثیر بگذارند و موجب به هم ریختگی دندان ها شوند.

ارتودنسی متداول دندان ها را مرتب می کند، اما نمی تواند اشکالات فک را اصلاح کند. به خصوص در مواردی که بیمار تا بزرگسالی برای اصلاح لبخند خود مراجعه نکرده باشد، ارتودنسی با بریس نمی تواند راهگشای مشکلات فک باشد. در بسیاری از این بیماران تنها جراحی فک می تواند شکل فک را تغییر دهد.

اما ارتودنسی فانکشنال روشی است که در ۷ سالگی و حتی زودتر شروع شده و رشد فک را کنترل می کند. ارتودنسی متداول در بیشتر اوقات در بزرگسالان و نوجوانانی انجام می شود که دندان های دائمی آنها کاملا رشد کرده و رشد فک تکمیل شده است. در حالی که ارتودنسی فانکشنال از ۷ سالگی قابل اجراست.

چرا ارتودنسی سنتی نمی تواند مشکل برخی از بیماران را حل کند؟

در صورتی که بیمار در سنین بالا مراجعه کرده باشد و علاوه بر در هم ریختگی دندان، دچار کمبود فضا در فک خود نیز باشد، معمولا لازم است که تعدادی از دندان های دائمی کشیده شوند تا فضای کافی برای حرکت دندان ها در دهان ایجاد شود. حاصل این روش درمانی ایجاد نیمرخی صاف در بیمار است که در هنگام لبخند زدن تعداد کمی از دندان های بیمار نمایش داده می شود. عقب کشیدن دندان ها بدون اصلاح شکل فک می تواند موجب بروز اختلال مفصل گیجگاهی-فکی و سردرد در بیمار می شود.

در حالی است که ارتودنسی فانکشنال در حدود ۷ سالگی و زمانی انجام می شود که بیمار هنوز در سنین رشد است. در نتیجه زمان کافی برای گسترش کام و ایجاد فضای لازم برای دندان های نامرتب وجود دارد.

ارتودنسی فانکشنال یک درمان دو جانبه و جامع است که تمرکز اولیه آن ارتوپدی است. این روش درمانی به بهبود شکل مسیر هوایی و فک بیمار توجه دارد. در واقع، هدف ارتودنسی متداول که صاف کردن دندان هاست، تمرکز ثانویه ارتودنسی فانکشنال به شمار می رود. پیش از شروع هر نوع درمان ارتدونسی متداول، ارتودنسی فانکشنال به جنبه های ارتوپدی در سلامت بیمار توجه می کند. پس از اصلاح جنبه های ارتوپدی در بیمار، سپس درمان های رایج در ارتودنسی متداول شروع می شوند. در نتیجه این روند درمانی از نیاز به جراحی های پیچیده فک در سنین بالاتر پیشگیری می شود.

ارتودنسی فانکشنال چطور انجام می شود؟

تمامی کودکان در سن ۷ سالگی باید توسط ارتودنتیست معاینه شوند. این معاینه به شناسایی احتمال بروز ناهنجاری در آینده کمک می کند. در این جلسه از روش هایی مانند معاینه بالینی، رادیوگرافی دندان، اسکن فک و صورت و اسکن های کامپیوتری برای ارزیابی روند رشد فک و دندان های دائمی بیمار استفاده می شود.

پس از تشخیص ناهنجاری، درمان در دو مرحله شروع می شود:

مرحله اول:

از ابزارهای خاص بر روی استخوان فک بالا و پایین استفاده می شود تا فضای فک افزایش یابد و فک به محل صحیح تغییر مکان دهد. طول درمان معمولا حدود ۹ تا ۱۸ ماه است اما گاهی ممکن است بیشتر شود. در این مرحله بسته به نوع ناهنجاری از ابزارهای مختلفی استفاده می شود.

مرحله دوم:

پس از اصلاح رشد و شکل فک و تکمیل رشد فک و دندان های دائمی، از بریس های سنتی برای صاف کردن دندان ها استفاده می شود. به طور معمول درمان ۹ تا ۱۸ ماه طول می کشد، اما گاهی می تواند چند سال ادامه یابد.

بیمار باید در طول دوره درمان ماهی یک مرتبه برای معاینه وضعیت فک و روند حرکت آن به ارتودنتیست مراجعه کند. در بسیاری از موارد بیمار باید طول درمان خود را با ورود به فاز دو تکمیل کند. اما هدف اولیه از ارتودنسی فانکشنال ایجاد فضای کافی در فک برای رشد صحیح دندان های دائمی در فک بالا و پایین است. اگر به فاز دو نیاز باشد، طول دوره درمان و هزینه های آن کمتر از ارتودنسی متداول است.

ابزارهای فاز یک باید در روز و شب و در تمام ساعات به جز موقع مسواک زدن و غذا خوردن روی دهان قرار گیرند. در طول ورزش ابزار ارتودنسی باید از دهان خارج شود. تنظیم ابزار باید هر چند هفته یک بار به دست ارتودنتیست یا والدین انجام شود.

منبع:

palmerdmd

پستانک ارتودنسی: آیا برای دندان مضر است؟

پستانک یکی از مهم ترین اقلامی است که در سیسمونی نوزادان خریداری می شود. خانواده ها به دنبال رنگ و طرح های شاد و زیبا هستند و به جنس و مواد به کار رفته در ساخت پستانک توجه می کنند. اما برای خرید این کالا، علاوه بر مواد به کار رفته در آن باید به شکل طراحی نیز دقت کرد. همان طور که مواد به کار رفته در پستانک می تواند سلامت بدن نوزاد شما را تحت تاثیر قرار دهد، شکل طراحی آن نیز می تواند بر رشد فک و دهان کودک تاثیر گذار باشد. یکی از انواع این محصول، پستانک ارتودنسی است که با هدف پیشگیری از بروز ناهنجاری های دهان و فک طراحی شده است.

آیا برای ساکت کردن نوزاد باید از پستانک استفاده کرد؟

والدین زیادی برای آرام کردن فرزند خود به پستانک پناه می برند. این وسیله با برطرف کردن نیاز به مکیدن کودک را آرام می کند. اما از سویی نگرانی برای ترک عادت آن در دو سالگی و مقاومت کودک و از سوی دیگر ترس از عوارض آن برای دهان و دندان سبب شده است که در سال های اخیر والدین در مورد استفاده از آن تردید داشته باشند.

بهتر است در این ارتباط ابتدا مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی را بررسی کنیم. علاوه بر مزایایی مانند آرام شدن کودک و رفع نیاز به شیردهی بی موقع برای ساکت کردن کودک، استفاده از پستانک ریسک پوسیدگی دندان در کودکان را کاهش می دهد. شاید برایتان جالب باشد که بدانید پوسیدگی دندان شیری در سنین دو تا سه سال در کودکان بسیار رایج است تا جایی که حتی در مواردی بیش از ۱۰ دندان کودک دچار پوسیدگی شده است. این به دلیل شیردهی در موقع خواب است که موجب ایجاد پلاک و باکتری روی دندان شیری نوزاد می شود. به خواب رفتن کودک با پستانک ارتودنسی سبب می شود که بزاق دهان ترشح شده و دهان شستشو شود. به علاوه، از شیردهی غیر ضروری جلوگیری می شود و دندان های کودک سالم می مانند.

سایر مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی چیست؟

  • پیشگیری از خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد
  • تسکین و پیشگیری از ریفلاکس و کولیک دوره نوزادی
  • رفع گوش درد در هنگام پرواز هوایی

عوارض استفاده طولانی مدت از پستانک چیست؟

اما عوارض استفاده از پستانک ارتودنسی چطور؟ آیا هیچ عارضه ای ندارد؟ بهتر است ابتدا شکل طراحی آن را با هم بررسی کنیم.

شکل این پستانک در بالا گرد و در قسمت پایین که بر روی زبان قرار می گیرد صاف است. این نوع طراحی برای حفاظت از شکل کام و فک انجام شده است و شباهت زیادی به نوک سینه مادر دارد. نوع طراحی پستانک ارتودنسی باعث می شود که فشار حاصل از مکیدن آن از روی لثه و دندان های در حال رشد نوزاد برداشته شود.

این نوع طراحی سبب می شود که از مشکلاتی که در اثر مکیدن پستانک های معمولی ایجاد می شود، پیشگیری شود. برخی از این مشکلات عبارتند از، کراس بایت، اپن بایت و اوربایت. در مطالب پیشین در مورد این نوع ناهنجاری های فک و روش های درمان آن به طور مفصل توضیح داده شد. توصیه می کنیم به این مطالب رجوع کنید.

به طور کلی زیر دو سال هیچ تاثیر منفی بر دهان و دندان نوزاد ندارد. با این حال، استفاده از هر نوع پستانکی حتی پستانک ارتودنسی بیش از ۴ سالگی می تواند باعث ابتلا به ناهنجاری های فک و دهان شود. این نوع ناهنجاری های دهان و دندان بر جویدن، حرف زدن و ظاهر بیمار تاثیر منفی می گذارد و اغلب به درمان های ارتودنسی نیاز دارند.

دندان پستانکی نوعی ناهنجاری فک است که در کودکانی مشاهده می شود که بیش از ۴ سال از پستانک استفاده کرده اند. در این ناهنجاری، دندان های پیش کودک به سمت جلو کشیده می شوند. در اغلب موارد این عارضه پس از رشد دندان های دائمی کودک برطرف می شود، اما در برخی موارد، ناهنجاری حتی پس از رشد دندان های دائمی نیز ادامه می یابد. از این رو، ترک عادت مکیدن پستانک و معاینه توسط ارتودنتیست در هفت سالگی ضروری است.

به جز ناهنجاری های فک و دندان، استفاده طولانی مدت از پستانک می تواند مشکلات عدیده ای در گفتار کودک ایجاد کند. مکیدن طولانی مدت پستانک با جلو کشیدن زبان باعث اختلال در گفتار و طرز تلفظ برخی حروف می شود. پستانک با جلو کشیدن دندان های جلو و تغییر قوس دندانی باعث آسیب به فرم دندان نوزاد می شود. در موارد شدید رشد کج دندان ها فاصله دندان ها را نیز تغییر می دهد و در رشد دندان های دائمی نیز مشکل ایجاد می کند. جدا از آسیب به فرم دندان نوزاد، احتمال ابتلا به عفونت گوش میانی و انتقال باکتری ها به دهان نوزاد در کودکانی بیشتر است که از پستانک استفاده می کنند.

پستانک ارتودنسی دو مدل مختلف دارد، سیلیکونی و لاتکسی. هر یک از این مدل ها مزایای خود را دارند، و انتخاب آن به علاقه فرزندتان بستگی دارد. سیلیکون محکم است، بو نمی گیرد و به راحتی تمیز می شود. با این حال، سیلیکون در دهان کودک چندان راحت نیست. لاتکس در دهان کودک نرم است و شاید کودک بوی آن را دوست داشته باشد. اما به راحتی تمیز نمی شود و زودتر از مدل های سیلیکونی در اثر جویدن خراب می شود.

هر چند ادعا می شود که پستانک ارتودنسی از بروز مشکلات ارتودنسی در آینده پیشگیری می کند، اما باز هم به عنوان متخصص در این حوزه به شما توصیه می کنیم برای پیشگیری از بروز آسیب به دهان و دندان نوزاد خود استفاده از پستانک از هر نوعی را محدود کنید و استفاده از آن را پس از دو سالگی قطع کنید.

مکیدن پستانک ارتودنسی از چه سنی باید قطع شود؟

در موارد نادری دیده می شود که کودک خود مصرف پستانک را کنار می گذارد. اگر این طور است شما یکی از خوش شانس ترین مادران روی زمین هستید. با این حال به یاد داشته باشید که بهتر است از ابتدا روش دیگری را برای آرام کردن فرزند خود استفاده کنید. غلغلک دادن، سرگرم کردن، دادن اسباب بازی، آواز خواندن و تکان دادن نوزاد بهتر از آنست که دو سال بعد برای گرفتن پستانک از فرزندتان دچار مشکل شوید.

روش هر مادر برای گرفتن پستانک ارتودنسی از فرزندش متفاوت است. برای این کار باید فرزندتان را بشناسید. بهترین کار این است که طی یک مراسم در روزی که او آمادگی دارد، از پستانک خداحافظی کنید. شاید چند روز اول فرزندتان مقاومت، بی قراری و گریه کند، اما به تدریج به روش های دیگری برای سرگرم کردن خود پناه می برد. از هر روشی که برای آرام کردن فرزند خود استفاده می کنید، به یاد داشته باشید که نهایتا ۳ سال فرصت دارید.

منبع:

bundoo

جراحی فک: همه چیز درباره آن

جراحی فک ناهنجاری های استخوان های فک را اصلاح می کند و وضعیت کار و عملکرد فک ها و دندان ها را بهبود می بخشد. این جراحی می تواند ظاهر بیمار را نیز بهبود ببخشد. با این حال، این روش درمانی شاید مانند سایر اعمال جراحی نباشد. این روش درمانی دارای پیچیدگی ها و دوره درمان طولانی مدت است که در ادامه با آن آشنا می شویم.

جراحی فک در شرایطی یک گزینه اصلاحی به شمار می رود که مشکلات فک با ارتودنسی قابل حل نباشند. در بیشتر موارد، پیش از جراحی و در طول دوره نقاهت پس از جراحی از بریس نیز روی دندان ها استفاده می شود. ارتودنتیست شما به همراه جراح فک و دهان کار می کند تا طرح درمان مشخص شود.

جراحی فک زمانی اجرا می شود که رشد بیمار متوقف شده باشد که معمولا در مردان ۱۷ تا ۲۱ سالگی و در زنان ۱۴ تا ۱۶ سالگی است.

چرا انجام می شود؟

جراحی فک در موارد زیر مفید است:

  • وضعیت فک و جویدن را برای بیمار ساده تر می کند.
  • اشکال در بلع یا حرف زدن را رفع می کند.
  • فرسایش بیش از حد دندان ها را کاهش می دهد.
  • مشکلاتی مانند اپن بایت را برطرف می کند.
  • عدم تقارن در صورت، مانند چانه کوچک، آندر بایت، اوربایت و کراس بایت را برطرف می کند.
  • قابلیت بسته شدن کامل لب ها را بهبود می بخشد.
  • درد ناشی از ناهنجاری فک (TMJ) را برطرف می کند.
  • مشکلات و نواقص مادرزادی صورت را برطرف می کند.
  • آپنه خواب را درمان می کند.

ریسک جراحی فک چقدر است؟

جراحی فک که معمولا توسط جراح دهان، فک و صورت و اغلب با همکاری ارتودنتیست انجام می شود، دارای خطرات زیر است:

  • از دست دادن خون
  • عفونت
  • آسیب عصبی
  • شکستگی فک
  • بازگشت فک به موقعیت اصلی
  • مشکلات ناشی از جوش و درد مفصل فک
  • نیاز به جراحی بیشتر
  • نیاز به درمان کانال ریشه در دندان های انتخابی
  • از دست دادن بخشی از فک

پس از جراحی، ممکن است موارد زیر تجربه کنید:

  • درد و تورم
  • اشکال در غذا خوردن که می تواند با مکمل های غذایی یا مشورت با متخصص تغذیه حل شود
  • نیاز به زمان برای رسیدن به نتایج مورد انتظار ظاهر جدید صورت

آماده سازی برای جراحی فک به چه صورت است؟

در اکثر موارد، ارتودنتیست برای ۱۲ تا ۱۸ ماه قبل از عمل جراحی روی دندان های شما بریس قرار می دهد تا دندان ها برای جراحی در محل مناسب قرار داشته باشند.

جراح دهان، فک و صورت و متخصص ارتودنسی با هم کار می کنند تا برنامه درمان شما را مشخص کنند. رادیوگرافی دندان، تصاویر و مدل های دندان شما بخشی از برنامه ریزی برای جراحی فک است.

از سی تی اسکن سه بعدی، برنامه ریزی درمان کامپیوتری و سایر روش های تشخیصی برای کمک به حرکت دندان ها و کاهش زمان استفاده از بریس بهره گرفته می شود. گاهی اوقات این تلاش ها به طور کامل نیاز به عمل جراحی فک را از بین می برد.

در طول دوره جراحی فک چه انتظاری می رود؟

قبل از جراحی:

جراحی فک توسط جراح دهان، فک و صورت انجام می شود. جراحی معمولا تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. جراحی در بیمارستان انجام می شود و نیاز به بستری دو تا چهار روزه دارد.

در طول جراحی:

معمولا جراحی در داخل دهان انجام می شود، بنابراین هیچ زخمی در چانه، فک و یا در اطراف دهان دیده نخواهد شد. با این حال، گاهی اوقات ممکن است به برش های کوچکی خارج از دهان نیاز باشد.

جراح شما استخون فک را برش می دهد و آن را به موقعیت صحیح منتقل می کند. هنگامی که فک در جای درست قرار گیرد، از پیچ ها، سیم ها و نوارهای لاستیکی برای محافظت از استخوان ها در موقعیت جدید خود استفاده می شود. این پیچ ها، که کوچکتر از براکت هستند، با گذشت زمان در ساختار استخوان فک ادغام می شوند.

در برخی موارد، ممکن است به پیوند استخوان نیاز باشد. برای این کار جراح از لگن، پا یا ران بیمار استفاده می کند.

جراحی فک بالا:

این جراحی برای موارد زیر انجام می شود:

  • فک بیرون زدن یا بسیار عقب رفته
  • کراس بایت
  • نمایش بخش بسیار کم یا زیاد دندان ها
  • اپن بایت
  • رشد کم در میانه صورت

فک پایین:

جراحی فک پایین در موارد زیر انجام می شود:

  • فک بیرون زده
  • فک عقب رفته

جراحی چانه:

از این روش درمانی برای اصلاح چانه کوچک که همراه با عقب رفتگی فک همراه است استفاده می شود. اغلب، جراح فک را تغییر موضع می دهد و در طول همان جراحی به چانه شکل جدید می دهد.

پس از جراحی فک چه توصیه هایی می شود؟

پس از انجام جراحی، توصیه های زیر به شما می شود. برای داشتن دوره نقاهت خوب و بودن عارضه، از دستورالعمل پزشک خود پیروی کنید.

  • مواد غذایی مجاز و غیر مجاز
  • نکات رعایت بهداشت دهان و دندان
  • ممنوعیت مصرف دخانیات
  • پرهیز از انجام فعالیت بدنی سنگین
  • داروهای کنترل درد
  • زمان بازگشت به زندگی عادی، محل کار، مدرسه و تفریح که معمولا سه هفته است

بهبودی اولیه معمولا شش هفته پس از جراحی فک رخ می دهد، اما تکمیل دوره بهبودی به ۱۲ هفته زمان نیاز دارد. پس از بهبودی اولیه، ارتودنتیست کار اصلاح وضعیت دندان ها را با بریس تکمیل خواهد کرد. کل روند درمان، شامل جراحی و ارتودنسی ممکن است چند سال طول بکشد. زمانی که دوره درمان کامل شود، برای حفظ نتایج باید از ریتینر استفاده شود.

نتایج:

درمان ناهنجاری های فک می تواند نتایج زیر را حاصل کند:

  • تعادل بهتر در صورت
  • بهبود عملکرد دندان ها
  • منافع سلامتی شامل بهبود وضعیت خواب، نفس کشیدن، جویدن و بلعیدن
  • بهبود در وضعیت تلفظ حروف و حرف زدن

منافع ثانویه این روش درمانی عبارتند از:

  • بهبود ظاهر
  • بهبود اعتماد به نفس بیمار

شروع درمان در سال های اول بلوغ و جوانی موجب تسریع و تسهیل روند درمان می شود و نتایج درمانی معمولا بهتر هستند. با این حال، هیچ وقت برای رسیدن به ظاهر زیبا و سلامتی دیر نیست. در هر سنی می توانید با کمک دندانپزشک به صورت و لبخند زیبا و سالم دست پیدا کنید. چنانچه در این رابطه به مشورت نیاز دارید، با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

mayoclinic

درپوش مسواک: آیا ضروری است؟

برای بسیاری از ما مسواک یک وسیله عادی و روزمره است که پس از استفاده آن را با عجله در جامسواکی می گذاریم و می رویم. اما با آن همه میکروبی که در محیط وجود دارد، آیا استفاده از درپوش مسواک لازم است؟

درپوش مسواک به چه کار می آید؟

همه ما مسواک را در بسته بندی خود همراه با درپوش های کوچکی دیده ایم که با هدف محافظت از مسواک در برابر تجمع باکتری و ویروس ساخته شده اند. کمپانی های ساخت مسواک مدعی آن هستند که قرار دادن درپوش مسواک روی آن باعث می شود که از انتقال باکتری های محیط به بدن پیشگیری شود.

بدن ما هر روز با ویروس و باکتری های زیادی تماس پیدا می کند. روی موبایل، دستگیره درها، خودکار، میز و هر چیزی که به آن دست می زنیم پر از باکتری است. دهان ما نیز یکی از مکان های ایده آل زندگی و تکثیر باکتری هاست. در طول روز صدها و هزاران باکتری خوب و بد در دهان ما رشد می کنند. آیا مواجهه با تمام آنها خطرناک است؟

اگر قرار بود مواجهه با هر نوع باکتری ما را با مشکل مواجه کند، احتمالا نسل بشر هرگز از آدم و حوا فراتر نمی رفت. اما هر باکتری بد نیست. در دهان شما باکتری های خوب و بد زندگی می کنند. با هر بار مسواک زدن باکتری های بد را از دهان خود خارج می کنید تا از سلامت دندان های خود مراقبت کنید. این باکتری ها هر روز به مسواک شما هم منتقل می شوند. هدف از کاربرد درپوش مسواک محافظت از آن در برابر باکتری های محیط است.

بسیاری از افراد برای نگهداری از مسواک خود اشتباهات زیادی را انجام می دهند. یکی از این اشتباهات قرار دادن مسواک در محیط دستشویی است. دستشویی یکی از آلوده ترین نقاط خانه است. جدا از اینکه آیا درپوش مسواک ابزار مفیدی است یا خیر، هرگز مسواک خود را در دستشویی قرار ندهید.

مسواک را باید به صورت سر بالا در ظرفی خارج از دستشویی قرار دهید تا در معرض هوای آزاد خشک شود.

آیا درپوش مسواک مفید است؟

به طور خلاصه و واضح باید گفت قرار دادن درپوش مسواک روی آن پس از تمیز کردن دندان ها بدترین کاری است که می توانید برای بهداشت دهان و دندان خود انجام دهید. شک نکنید که با این کار خود را در معرض انواع بیماری های عفونی و قارچی قرار می دهید. قارچ ها و باکتری ها عاشق محیط مرطوب و بسته هستند. مسواکی که از دهان شما خارج شده است، خود پر از باکتری است و مرطوب است. بنابراین بین برس های آن محل خوبی برای رشد و تکثیر قارچ و باکتری هاست. درپوش مسواک نه تنها کمکی به حفظ مسواک از رشد باکتری و قارچ نمی کند، بلکه خود عاملی برای رشد آنهاست.

آیا مسواک را باید از باکتری ها دور نگهداشت؟

همان طور که گفته شد دهان شما پر از باکتری است و بدن می تواند در برابر آنها از خود محافظت کند. با این وجود نباید مسواک را در مکان های آلوده رها کرد. قرار دادن مسواک روی سطح، قرار دادن آن در دستشویی، گذاشتن آن در کابینت بسته به صورت خیس یا به اشتراک گذاری آن با دیگران خطرناک ترین کاری است که می توانید انجام دهید. در مطالب پیشین، در مورد روش نگهداری و حفظ بهداشت مسواک توضیح داده شد. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر آن را مطالعه کنید.

با وجود مطالب فوق، برخی از افراد لازم است از باکتری ها و ویروس ها دوری کنند. افرادی که دچار بیماری های سیستمی بدن، دیابت، سرطان و بیماری های قلبی عروقی است، باید بیشتر از دیگران مراقب سلامت خود باشند. مواجهه با باکتری های رایج می تواند شرایط این بیماران را تشدید کند.

از این رو تمیز کردن مسواک برای این افراد مهم تر از سایرین است. برای تمیز ماندن مسواک لازم نیست از درپوش مسواک استفاده کنید. کافی است از محلول دهانشویه یا هیدروژن پراکسید برای ضدعفونی مسواک خود استفاده کنید. محلول را در یک لیوان بریزید و مسواک را به مدت دو تا سه دقیقه در آن قرار دهید. سپس، اجازه دهید مسواک در معرض هوای آزاد خشک شود.

افرادی که در معرض بیماری های عفونی قرار دارند و از سیستم ایمنی ضعیفی برخوردار هستند، باید مسواک خود را زودتر از موعد سه تا چهار ماه یک بار عوض کنند و از دهانشویه آنتی باکتریال برای تمیز کردن مسواک خود استفاده کنند. پیش از خرید دستگاه های ضد عفونی کننده مسواک برچسب استاندارد آن را بررسی کنید. در مطالب پیشین در مورد این نوع دستگاه ها توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

توصیه هایی برای مراقبت از بهداشت مسواک:

در ادامه توصیه هایی برای مراقبت از سلامت مسواک ارائه شده است. ممکن است بسیاری از این موارد را انجام بدهید، اما بهتر است روتین بهداشت دهان و دندان خود را یک بار دیگر مرور کنید.

مسواک خود را با هیچ کس دیگری به اشتراک نگذارید. به اشتراک گذاشتن مسواک و لوازم شخصی ریسک ابتلا به عفونت و بیماری را افزایش می دهد. به خصوص اگر یکی از اعضای خانواده شما دچار سیستم ایمنی ضعیف باشد، این کار می تواند سلامت او را در معرض خطر قرار دهد.

پس از هر بار استفاده، مسواک خود را با آب تمیز کنید تا بقایای مواد غذایی و خمیردندان از بین آن خارج شود.

مسواک خود را بدون درپوش مسواک به صورت سر بالا در جایی قرار دهید که در معرض هوا خشک شود.

مسواک افراد خانواده را جدا از یکدیگر و بدون تماس با هم در معرض هوای آزاد قرار دهید.

مسواک خود را هر سه تا چهار ماه یک بار یا زودتر از آن (در صورت خراب شدن برس ها یا ابتلا به بیماری) عوض کنید. مسواک کودکان باید زودتر از این تعویض شود.

برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن مسواک، می توانید هر چند شب یک بار آن را در دهانشویه آنتی باکتریال یا هیدروژن پراکسید قرار دهید. برای این کار مقداری از محلول را در یک لیوان بریزید و سری مسواک را برای یک تا دو دقیقه در آن بگذارید. مسواک را به خوبی بشویید و اجازه دهید در معرض هوای آزاد خشک شود.

منبع:

ada

آلرژی به خمیردندان: آیا ممکن است؟

بهداشت دهان و دندان شما با سلامت کل بدن گره خورده است. برای حفظ سلامت بدن لازم است روزی دو بار با خمیردندان دندان های خود را تمیز کنید و نخ دندان بکشید. در بعضی از افراد استفاده از خمیردندان با بروز زخم دهان همراه است که به آن آلرژی به خمیردندان گفته می شود.

زمانی که سیستم ایمنی بدن شما به مواد غیر خطرناک، مانند غذا، دارو یا عطر، واکنش بیش از حد نشان می دهد، به اصطلاح دچار حساسیت یا آلرژی به آن ماده هستید. در تمام جهان آلرژی رایج ترین عارضه ای است که برای افراد رخ می دهد. در حالی که در جامعه بیشتر در مورد آلرژی به مواد غذایی، داروها و مواد آرایشی شنیده می شود، شاید تا به حال چیزی در مورد آلرژی به خمیردندان نشنیده باشید. در حالی که این نوع آلرژی رایج نیست، اما اطلاع داشتن از آن اهمیت دارد.

نشانه های آلرژی به خمیردندان چیست؟

اگر دچار آلرژی به خمیردندان باشید، قرار نیست هر بار که مسواک می زنید دچار آبریزش بینی یا عطسه شوید. نشانه های آلرژی به خمیردندان بر اساس ماده ای که در ساخت خمیردندان به کار رفته است و شدت واکنش شما متفاوت است. در هر فرد این نشانه ها به طور متفاوتی بروز می کند و خود فرد می تواند آنها را تشخیص دهد. اما به طور کلی نشانه ها تنها در محدوده دهان بروز می کنند.

یکی از نشانه های آلرژی به خمیردندان ابتلا به ترک خوردگی شدید لب است که در مطالب پیشین در مورد آن به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به این مطلب مراجعه کنید. نتایج تحقیقات نشان می دهد که ابتلا به ترک لب یکی از رایج ترین واکنش های آلرژیک پوستی به خمیردندان است. این نوع آلرژی می تواند با راش در دهان همراه شود. راش به زخم های پوستی گفته می شود که با قرمزی و التهاب همراه است. سایر واکنش های آلرژیک که در دهان رخ می دهند کمتر شایع هستند.

در یکی از تحقیقات منتشر شده از یک زن ۳۵ ساله، محققان گزارش کرده اند که بیمار به مدت نه ماه دچار ترک لب شدید و زخم های داخل دهان بوده است و به هیچ یک از روش های درمانی پاسخ نداد. به محض تغییر خمیر دندان تمامی علائم بیمار از بین رفت و بیمار به صورت خود به خود بهبود یافت.

آلرژن های بالقوه در خمیردندان:

خمیردندان ها می توانند حاوی برخی از آلرژن های بالقوه باشند. برخی از این مواد عبارتند از گلوتن، فلوراید، مواد معطر و طعم دهنده. متخصصان پوست گزارش داده اند که وجود عصاره میخک رایج ترین دلیل بروز واکنش آلرژیک به خمیردندان است.

در تحقیقی که از همان خانم ۳۵ ساله گزارش شد، بررسی های آلرژیک نشان داد که وی به اولافلور، نوعی فلوراید در برخی از برندهای خمیردندان، حساس است.

در صورتی که تصور می کنید دچار آلرژی به خمیردندان هستید، چه باید بکنید؟

در صورتی که اخیرا در پی تغییر برند خمیردندان خود دچار التهاب، خارش، ترک لب و راش در اطراف دهان خود شده اید و تصور می کنید مقصر این علائم خمیردندان شماست، اولین کاری که باید انجام دهید توقف استفاده از آن محصول و برند است. می توانید نوع یا برند دیگری از خمیردندان را امتحان کنید و تغییر علائم خود را زیر نظر داشته باشید.

در عین حال، ایده خوبی است که به دندانپزشک یا پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. یک متخصص آلرژی و حساسیت نیز می تواند از شما تست آلرژی به عمل آورد تا ابتلا به آلرژی به خمیردندان در شما مشخص شود. در صورتی که ترکیبیات به کار رفته در خمیردندان مشخص باشد، دندانپزشک یا پزشک تمامی این مواد را تست خواهند کرد تا علت آلرژی شما به طور خاص مشخص شود. بنابراین بهتر است بسته بندی محصول را با خود همراه داشته باشید.

در صورتی که نتیجه تست اول آلرژی به خمیردندان در شما مثبت باشد، لازم است که تست دومی از شما گرفته شود تا نتیجه تست اول ثابت شود. در این صورت می توانید آلرژن عامل بروز حساسیت را شناسایی کنید و در آینده از خرید برندی که حاوی آن است اجتناب کنید.

خمیر دندان از چه موادی تشکیل شده است؟

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. خمیردندان از چه موادی تشکیل شده است؟

  • فلوراید
  • مواد ساینده برای تمیز کردن لکه ها از روی دندان
  • مواد کف کننده برای تسهیل تمیز شدن دندان ها
  • مواد طعم دهنده برای ایجاد حس بهتر
  • مواد حفظ کننده رطوبت خمیر
  • عوامل ضدباکتریایی
  • مواد نگهدارنده
  • رنگ
  • شیرین کننده ها
  • غلیظ کننده ها
  • و مواد دیگر بسته به نوع خمیر دندان و برند محصول

آیا آلرژی به خمیردندان می تواند مانعی بر سر راه رعایت بهداشت دهان و دندان باشد

اگر حساسیت به خمیردندان ثابت شود، آیا دیگر نمی توان از آن برای تمیز کردن دهان و دندان استفاده کرد؟ اصلا این طور نیست. زمانی که ابتلا به آلرژی در شما ثابت شود، تنها کافی است از آن محصول دوری کرده و نوع دیگری را برای تمیز کردن دندان های خود انتخاب کنید.

خبر خوب این است که اگر ثابت شود شما به خمیردندان حساس هستید، خمیردندان های زیادی در بازار وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید. در صورتی که به یکی از اشکال فلوراید حساسیت داشته باشید، برندهای فاقد فلوراید در بازار وجود دارند که می توانید از آنها استفاده کنید .

اگر به طعم میخک حساس باشید، می توانید از برندهای نعنایی استفاده کنید. طعم نعنا باعث حس تازگی در دهان شما می شود.

در عین حال، محصولات دیگری نیز به غیر از خمیردندان در بازار وجود دارند که می توانند جانشین آن باشند. یکی از این محصولات پودر دندان است که کار خمیردندان را برای شما انجام می دهد. پودر دندان را می توانید با استفاده از مواد طبیعی در خانه تهیه کنید یا از برندهای موجود در بازار استفاده کنید. در این مطلب می توانید با این ماده و نحوه استفاده از آن بیشتر آشنا شوید.

منبع:

colgate

 

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

دندانپزشکی برای بیماران قلبی باید با ملاحضات و دقت خاصی انجام گیرد. پیش از انجام درمان لازم است دندانپزشک از وضعیت بیمار آگاهی داشته باشد تا خدمات درمانی به نحو مناسبی ارائه شود. در ادامه شرایط قلبی مختلف و ملاحضات درمانی مناسب با آن آمده است.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

بیماری قلبی بیمار را در شرایط خاصی قرار می دهد و فرد باید از خود مراقبت های ویژه ای به عمل آورد. ارائه خدمات درمانی در این بیماران باید با ملاحضات خاصی انجام شود. در صورتی که دچار یکی از بیماری های زیر هستید، دندانپزشک را باید از وضعیت خود آگاه سازید:

  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی قلب داشته اید.
  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی دریچه قلب داشته اید.
  • وجود دستگاه مصنوعی تحریک قلب
  • سابقه تب رماتیسمی
  • سابقه تپش و مور مور شدن قلب
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی
  • اشکال در شریان های ریوی
  • داشتن نقص مادرزادی قلبی
  • اختلال دریچه قلب
  • سایر بیماری های قلبی مانند فشار خون

خدمات دندانپزشکی پس از سکته قلبی:

در صورتی که دچار سکته قلبی شده اید، بهتر است برای دریافت خدمات دندانپزشکی کمی صبر کنید. با این حال، اگر دچار درد و اورژانس دندانپزشکی شده اید، در مورد دریافت خدمات درمانی دندانپزشکی با متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. در صورتی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. این نوع داروها می توانند موجب تشدید خونریزی در طول جراحی دهان و دندان شود. در صورتی که قرار است تحت جراحی تهاجمی قرار گیرید، از ۱۲ ساعت قبل از درمان مصرف داروهای ضدانعقاد خون مانند هپارین باید متوقف شود. شش ساعت پس از توقف خونریزی و تشکیل لخته می توانید مصرف داروهای خود را از سر بگیرید.

در طول درمان دندانپزشکی باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

در صورتی که پیش از این دچار سکته قلبی شده اید و سکته توانایی تولید بزاق کافی را در شما محدود کرده است، شاید لازم باشد برای شما بزاق مصنوعی تجویز شود. در صورتی که سکته روی صورت، زبان و به طور کلی حواس دست و بازوی شما تاثیر گذاشته باشد، دندانپزشک استفاده از ژل فلوراید، اصلاح تکنیک مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، افزودن دهانشویه و سایر استراتژی های حفظ بهداشت دهان و دندان را به شما توضیح خواهد داد.

فشار خون بالا:

برخی از داروهای فشار خون می توانند موجب ابتلا به خشکی دهان یا تغییر طعم دهان شوند. بلوک کننده های کانال کلسیم به طور خاص می توانند باعث التهاب بافت لثه و رشد بیش از حد آن شوند که جویدن را برای بیمار مشکل می سازد. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این موارد شامل توصیه برخی روش های بهداشت دهان و دندان و مراجعه منظم تر و بیشتر برای جرم گیری دندان هاست. در برخی موارد، از جراحی لثه می توان برای برداشتن بافت اضافه لثه، تحت عنوان ژنژیوکتومی، استفاده کرد.

در صورتی که برای شما از بیحسی استفاده می شود، از دندانپزشک در مورد وجود اپی نفرین در آن سوال کنید. این ماده به برخی از محصولات بیحسی موضعی اضافه می شود. مصرف آن در برخی از بیماران مبتلا به فشار خون می تواند موجب تغییرات قلبی عروقی، شامل افزایش خطرناک فشار خون، آنژین صدری، حمله قلبی، آریتمی می شود و باید با در نظر گرفتن ملاحضات خاصی استفاده شود.

نارسایی قلبی:

تنها بیمارانی می توانند از خدمات دندانپزشکی بهره ببرند که در شرایط ثابت قرار دارند. در این شرایط، بیمار باید در حالت نیمه خوابیده روی صندلی دندانپزشک قرار گیرد و آرام باشد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی مبتلا به آریتمی:

برای کاهش اضطراب و نگرانی خود، پیش از جلسه درمان داروهای ضد اضطراب مصرف کنید. در صورتی که در طول درمان آریتمی قلب بیمار افزایش یابد، دندانپزشکی برای بیماران قلبی متوقف می شود و برای بیمار ماسک اکسیژن زده می شود. در صورتی که درد قفسه سینه ادامه یابد، بیمار باید از قرص نیتروگلیسرین استفاده کند.

درد قفسه سینه:

بیماران مبتلا به آنژین صدری که از بلوک کننده های کانال کلسیم استفاده می کنند ممکن است دچار رشد بیش از حد بافت لثه شوند. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این شرایط شامل جراحی لثه می شود.

همانند بیمارانی که دچار حمله قلبی شده اند، برای این بیماران نیز باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

بیمارانی که دچار آنژین صدری استیبل هستند (دردی که با الگوی قابل پیش بینی ایجاد می شود) می تواند از دندانپزشکی برای بیماران قلبی استفاده کنند، اما بیمارانی که دچار آنژین آن-استیبل هستند (درد با الگوی غیر قابل پیش بینی) نباید از خدمات درمانی انتخابی و غیر ضروری استفاده کنند. برای این دسته بیماران، خدمات درمانی باید در بیمارستان یا کلینیک های مجهز به مانیتورینگ شرایط قلبی انجام گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی و فهرست داروهای مصرفی:

برخی از داروهایی که برای بیماران قلبی تجویز می شوند، می توانند موجب خشکی دهان شوند. این دسته بیماران می توانند از بزاق مصنوعی استفاده کنند.

فهرست کامل داروهای قلبی و دوز داروها را در اختیار دندانپزشک خود قرار دهید. این کار به دندانپزشک کمک می کند که خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی را با توجه به نیازهای آنها ارائه دهد.

در صورت لزوم، شماره تماس متخصص بیماری های قلبی خود را در اختیار دندانپزشک قرار دهید تا مشورت های لازم برای درمان شما صورت گیرد.

در صورتی که برای دریافت خدمات دندانپزشکی نگران هستید، در این مورد با دندانپزشک و متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. آنها می توانند اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهند و به کاهش درد و نگرانی های شما کمک کنند.

سلامت دهان، دندان و قلب شما به هم گرفته خورده است. وضعیت سلامت هر یک می تواند بر دیگری تاثیر داشته باشد. همان طور که گفته شد مصرف برخی داروهای بیماری قلبی باعث خشکی دهان می شود که خود از عوامل ابتلا به بیماری لثه و پوسیدگی دندان است. از سوی دیگر، تحقیقات ثابت کرده اند که عدم رعایت بهداشت دهان و دندان در ابتلا به بیماری های قلبی سهم ویژه ای دارد. برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرد.

توجه خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی می تواند به ارتقا سلامت آنها کمک کند و در عین حال، باید با توجه به شرایط آنها صورت گیرد. از این رو، آگاهی دندانپزشک از وضعیت شما اهمیت دارد.

منبع:

webmd

باقی ماندن ریشه در لثه:

سوال: دو دندان من در فک بالا، سمت چپ و راست، عصب کشی شدند. اما پس از یک سال دیواره دندان ها ریخت و هر بار قسمتی از آن کنده شد. در حال حاضر از دندان هایم تکه کوچکی باقی مانده و ریشه آن در لثه باقی مانده است. هیچ گونه درد و ناراحتی حس نمی کنم و به نظر می رسد عفونتی نیز وجود ندارد. متاسفانه به دلیل هزینه های مالی، در حال حاضر امکان انجام درمان ایمپلنت برایم وجود ندارد. از دندانپزشک هم سوال کردم، ایشان معتقد بودند امکان ایجاد بریج یا روکش برای دندان وجود ندارد. سوالم این است که آیا باقی ماندن ریشه در لثه تا زمانی که پول لازم برای ایمپلنت را فراهم کنم، ایرادی دارد؟ آیا ممکن است مشکلی برای استخوان فک یا لثه من به وجود بیاید؟ آیا برای بیرون کشیدن ریشه باقی مانده باید جراحی شوم؟

پاسخ به سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

یکی از مواردی که باعث نگرانی بیماران می شود باقی ماندن ریشه در لثه است. از دلایل بروز این عارضه برای بیماران می توان به شکستن دندان در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی شدید دندان، عصب کشی، و کشیدن دندان اشاره کرد.

پوسیدگی دندان و عصب کشی رایج ترین دلیل بروز این مشکل است. گاهی بیمار به قدری دیر مراجعه می کند که دندان دچار پوسیدگی عمیق می شود و ترمیم آن دشوار است. در این موارد لازم است برای عصب کشی بخش زیادی از تاج و پالپ مرده از دندان خارج شود. در نتیجه، دیواره دندان استحکام خود را از دست می دهد و در اثر فشار حاصل از جویدن دندان می شکند.

موارد دیگری نیز از باقی ماندن ریشه در لثه دیده می شود که هنگام کشیدن دندان، ریشه دندان دچار شکستگی می شود و دندانپزشک نمی تواند آن را کامل از لثه خارج کند. شکستن ریشه دندان در هنگام کشیدن دندان می تواند به دلیل نازک بودن و وجود انحنا در آن باشد. در این شرایط کشیدن دندان بدون شکستن آن ممکن نیست. البته، در مواردی استفاده از تکنیک نادرست توسط دندانپزشک و اعمال نیروی زیاد برای بیرون کشیدن دندان می تواند عامل بروز مشکل باشد.

در این موارد، بیماران نگران آن هستند که وجود ریشه در فک چیز نگران کننده ای است یا نه. روش های جایگزینی دندان شکسته نیز از دیگر سوالاتی است که برای بیماران مطرح می شود.

 آیا باقی ماندن ریشه در لثه به اقدام درمانی نیاز دارد؟

در بسیاری از موارد، لازم نیست که اقدام خاصی برای بیرون کشیدن ریشه از لثه انجام شود. معمولا، دندانپزشک با باز کردن لثه برای بیرون کشیدن آن اقدام می کند، اما اگر این کار ممکن نباشد، شرایط بیمار بررسی خواهد شد. اگر قطعه باقی مانده از ریشه دندان کوچک باشد و عفونی نباشد، از آنجا که ریشه جزئی از بدن است و موجب واکنش ایمنی در بدن نمی شود، نیازی نیست که برای بیرون کشیدن آن اقدام شود. در این شرایط، لثه به زودی ترمیم می شود و مشکل برطرف می شود.

اگر ریشه باقی مانده در لثه بزرگ باشد یا موضع دچار عفونت شده باشد، جراح باید ریشه را از لثه خارج کند. برای این کار روی لثه برشی داده می شود و ریشه دندان به تکه های کوچک تر تقسیم می شود. سپس، جراح ریشه را با استفاده از ابزار مخصوص بیرون کشیده و در پایان لثه را بخیه می زند.

آیا دندان پوسیده را باید کشید؟

دندان های شما ارزش زیادی دارند. علاوه بر کمک به جویدن غذا، دندان ها نقش مهمی در زیبایی صورت شما دارند. فقدان هر دندان در دهان باعث از بین رفتن تراکم استخوان فک می شود. کاهش تراکم استخوان فک موجب می شود که صورت شما دچار افتادگی شود. در نتیجه ظاهر شما مسن تر از سن واقعی شما به نظر خواهد رسید. علاوه بر افتادگی و کاهش ارتفاع صورت، از بین رفتن تراکم استخوان فک موجب می شود که در آینده برای دریافت ایمپلنت نیز دچار مشکل شوید.

بنابراین، گاهی باقی ماندن ریشه در لثه می تواند به حفظ استخوان فک برای دریافت ایمپلنت در آینده کمک می کند.

اقدامات ضروری در هنگام شکستن دندان:

در مواردی که دندان در اثر وارد شدن تروما شکسته باشد، برای کاهش آسیب اقدامات زیر را انجام دهید:

  • از کمپرس سرد برای تسکین درد دهان و لثه کمک بگیرید.
  • اگر دچار خونریزی شده اید، یک گاز تمیز را روی محل جراحت قرار دهید.
  • اگر دچار درد شدید، عفونت، پارگی لب یا لثه شده اید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • در برخی از موارد، تنها بخش کوچکی از دندان می شکند و نیازی به اقدام فوری نیست. اما در مواردی وجود لبه های تیز بیمار را اذیت می کند و برای پیشگیری از بریدن لب یا زبان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • اگر شکستن دندان و باقی ماندن ریشه در لثه به دلیل وارد شدن تروما باشد، باید از نظر شکستگی استخوان فک بررسی شوید. اگر نمی توانید فک خود را باز و بسته کنید و دندان های خود را روی هم قرار دهید، احتمال شکستگی استخوان فک وجود دارد.

نتیجه گیری برای سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

در مواردی که دندان شکسته باشد از روش هایی مانند روکش، بریج یا ایمپلنت برای جایگزینی دندان استفاده می شود. روکش و بریج درمان های ارزان تری نسبت به ایمپلنت دندان هستند، اما برای انجام درمان لازم است که بخشی از تاج دندان بیرون از لثه باقی مانده باشد. اگر بخش اعظم دیواره دندان شما از بین رفته باشد و چیزی جز ریشه از آن نمانده است، چاره ای جز ایمپلنت باقی نمی ماند. در این شرایط، ریشه باقی مانده در لثه از دهان خارج می شود و درمان برای شما آغاز می شود. برای اطلاع از روند اجرای درمان ایمپلنت، هزینه های آن و مسائل و نگرانی های مربوط به آن به سایر مطالب ما در این باره رجوع کنید.

در پایان باید گفت، اطلاعات فوق تنها به صورت نظری اعتبار دارند و برای افزایش آگاهی شما ارائه شده اند. این اطلاعات نباید به عنوان مرجعی برای تشخیص و درمان مورد استفاده قرار گیرند. برای تشخیص دقیق لازم است که عکس های رادیوگرافی دندان و فک خود را به دندانپزشک نشان دهید تا راهنمایی دقیق تری برای تشخیص و طرح درمان به شما ارائه شود.

منبع:

quora