ونیر دندان: همه چیز درباره آن

ونیر دندان پوسته های بادوامی است که از مواد همرنگ دندان ساخته می شوند که روی سطح دندان ساخته می شوند تا ظاهر دندان بهبود پیدا کند. در ادامه مهمترین سوالات مربوط به این روش درمانی را پاسخ داده ایم.

ونیر چه انواعی دارد؟

پرسلین و کامپوزیت رایج ترین مواد ونیر دندان هستند. ونیرهای کامپوزیت از رزین ساخته شده اند که روی دندان شکل داده می شوند تا ظاهر آن بهبود یابد. ونیرهای پرسلین معمولا در آزمایشگاه ساخته می شوند و در برابر لکه مقاوم تر هستند.

کدامیک بهتر هستند؟

در این مورد با دندانپزشک خود مشورت کنید. در صورتی که تغییر مورد نیاز جزئی باشد و دندان عملکرد خوبی داشته باشد، ونیر کامپوزیت گزینه خوبی است. اگر دندان فاصله زیادی داشته باشد، شکسته باشد یا تغییر رنگ داده باشد استفاده از ونیر پرسلین بهتر است.

چرا به ونیر نیاز است؟

ونیر گزینه خوبی برای افرادی است که دچار تغییر رنگ دندان، فرسودگی، ترک، در هم ریختگی جزئی، فاصله دندان، یا شکل ناهموار دندان شده اند.

ونیر چطور نصب می شود؟

دریافت ونیر روندی چند مرحله ای است. اولین گام معاینه دندان هاست. در این جلسه از دندان های شما رادیوگرافی تهیه می شود. سپس دندان برای دریافت ونیر آماده می شود. مقداری از سطح دندان تراشیده می شوند تا برای قالب گیری آماده شود. سپس، یک ونیر موقت روی دندان قرار داده می شود. در جلسه بعد، ونیر موقت برداشته می شود و ونیر نهایی روی دندان نصب می شود.

در صورتی که ونیر از مواد همرنگ دندان، کامپوزیت، ساخته شده باشد، تمام این روند در یک جلسه انجام می شود. این نوع ونیر دوام چندانی ندارد و به اندازه ونیرهای پرسلین در برابر تغییر رنگ مقاوم نیستند.

مزایای ونیر دندان چیست؟

در این روش درمانی بخش زیادی از ساختار طبیعی دندان حفظ می شود. این روش درمانی ظاهر دندان را در کوتاه ترین مدت بهبود می بخشد و بافت لثه را نیز آزار نمی دهد. رنگ ونیر به خوبی با دندان های مجاور مطابقت دارد و در صورتی که از ونیر پرسلین استفاده شود، در برابر لکه مقاومت می کند.

ونیر با چه مشکلاتی همراه است؟

ونیر در برابر دندان قروچه و عادت هایی مانند جویدن مداد و ناخن مقاوم نیست و می شکند. ونیر برای افرادی که دچار بیماری لثه هستند، گزینه خوبی نیست.

چه کسانی کاندیدای مناسبی برای دریافت ونیر هستند؟

در صورتی که دندان های شما دچار لکه یا لب پریدگی شده اند، ونیر دندان می تواند آن را پوشش دهد. از این روش برای ترمیم ناهنجاری های جزئی دندان می توان استفاده کرد.

از ونیر در چه کسانی نمی توان استفاده کرد؟

در صورتی که دچار پوسیدگی شدید هستید، نمی توانید از این روش درمانی استفاده کنید. پیش از شروع باید پوسیدگی دندان درمان شود. استفاده از این نوع ترمیم در صورتی که دچار دندان قروچه هستید نیز مناسب نیست. ابتلا به درهم ریختگی شدید دندان نیز مانعی برای به کارگیری ونیر به شمار می رود.

طول عمر ونیر چقدر است؟

به طور معمول ونیر بین ۵ تا ۱۰ سال عمر می کند. آنها به مراقبت چندانی به غیر از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و معاینه نیازی ندارند. اگر از آنها به خوبی مراقبت کنید، طول عمر بالاتری نیز خواهند داشت. هر شش ماه یکبار باید برای جرم گیری دندان ها و معاینه سلامت دندان مراجعه کنید.

به چند ونیر نیاز دارم؟

تنها دندانپزشک می تواند تعداد ونیرهای مورد نیاز را برای شما مشخص کند. بهتر است تعداد ونیرها زوج باشد و برای پوشش دندان های پیش استفاده شود.

مراقبت از ونیر به چه صورت انجام می شود؟

روزی دو بار مسواک بزنید، هر روز نخ دندان بکشید و در صورتی که دچار دندان قروچه هستید از گارد دهان استفاده کنید. بهتر است از خوردن مواد غذایی سخت مانند آجیل با دندان ونیر شده خودداری کنید.

در چه صورتی ونیر باید تعویض شود؟

ونیر پرسلین بسیار مستحکم است و نباید تحت شرایط عادی بشکند. در صورتی که بیمار دچار تحلیل لثه شده باشد، برای پوشش ریشه شاید باید از ونیر جدید استفاده شود. شکستن ونیر و پوسیدگی دندان زیر ونیر از دیگر علل نیاز به تعویض آن است.

آیا رنگ ونیر دندان با دندان های مجاور مطابق خواهد بود؟

این امر بر عهده دندانپزشک است. برای تطابق دقیق با رنگ دندان طبیعی بیمار بهتر است ابتدا دندان های خود را سفید کنید و پس از آن رنگ ونیر دندان انتخاب شود.

آیا این روش درمانی درد دارد؟

در تمام طول درمان دندان شما بیحس است. هیچ دردی تا زمان برطرف شدن اثر بیحسی نخواهید شد. پس از برطرف شدن بیحسی مقداری درد خواهید داشت که در صورت دریافت ۲ تا ۴ ونیر جزئی خواهد بود. التهاب لثه و درد فک در صورت دریافت ۸ ونیر بیشتر خواهد بود. درد با استفاده از مسکن های رایج در داروخانه قابل مدیریت است.

تغذیه پس از دریافت ونیر به چه صورت است؟

تا چند روز پس از دریافت ونیر از مواد غذایی نرم تر تغذیه کنید. پس از چند روز هیچ محدودیتی نخواهید داشت، به غیر از چند مورد که عبارتند از: یخ، بیسکوییت سخت، آبنبات، سیب، آجیل، پاپ کورن.

اگر ونیر از روی دندان جدا شد، چه باید بکنم؟

نترسید. گاهی این طور می شود، هر چند نادر است. ونیر را نگه دارید. برای برگرداندن ونیر روی دندان از چسب استفاده نکنید. با مطب دندانپزشک تماس بگیرید و هر چه سریع تر نوبت بگیرید. پس از افتادن ونیر در برابر مواد غذایی سرد و گرم حساس می شوید.

جایگزین ونیر چیست؟

با نظر دندانپزشک، به جای ونیر می توان از لومینیرز برای زیباسازی لبخند استفاده کنید. برای قرار دادن آن روی دندان به آماده سازی و تراشیدن سطح مینای دندان نیازی نیست زیرا لومینیرزها بسیار نازک هستند. بنابراین این روش درمانی کاملا برگشت پذیر است و در صورت تمایل بیمار می توان آنها را از روی دندان برداشت.

در صورتی که دچار لب پریدگی، شکستگی، تغییر رنگ دندان و فاصله بین دندان های پیش خود هستید، با ما تماس بگیرید. ما تلاش می کنیم ضمن معاینه دندان ها بهترین گزینه درمانی را به شما پیشنهاد دهیم. دندانپزشکان کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد برای زیبایی لبخند شما تمام تلاش خود را می کنند.

منبع:

gotoapro

 

بهترین روکش دندان برای شما:

اگر یکی از دندان های شما دچار آسیب یا پوسیدگی شدید شده، اگر از ظاهر یکی از دندان های خود ناراضی هستید، روکش دندان روشی موثر و مناسب برای ترمیم لبخند و حفظ کارکرد دندان است. اما تمام روکش های دندان گزینه مناسبی برای بیماران نیستند. تفاوت بین انتخاب روکش مناسب و نامناسب به معنی حفظ سلامت دهان و دندان به مدت چندین سال یا آمادگی برای پرداخت هزینه مجدد برای درمان است. ما در کلینیک دندانپزشک یوسف آباد می توانیم به شما بهترین روکش دندان را پیشنهاد دهیم که سلامت دندان شما را تضمین می کند. از کجا می توان تشخیص داد که کدام روکش برای شما مناسب است؟ در ادامه اطلاعات مورد نیاز آمده است.

انتخاب بهترین روکش دندان:

نمی توان برای همه بیماران یک نسخه یکسان پیچید. شرایط و نیازهای هر بیمار متفاوت است و یک نوع روکش نمی تواند برای همه بهترین باشد. برای مثال دندان های خلفی تحت فشار زیادی قرار دارند، پس باید مقاومت زیادی داشته باشند. دندان های پیش نیز در معرض دید قرار دارند، پس زیبایی آنها اهمیت دارد.

سرامیک: زیباترین و طبیعی ترین روکش دندان

روکش های سرامیکی بسیار محبوب هستند زیرا مواد پرسلین به کار رفته در آنها به طور کامل شبیه رنگ طبیعی دندان است و می تواند در کنار دندان های طبیعی بیمار لبخند کاملا هماهنگی را ایجاد کند. اما روکش های سرامیک شکننده ترین نوع روکش دندان هستند که به این معنی است که برای هیچ دندانی به غیر از دندان های پیش مناسب نیستند. روکش سرامیک گران ترین نوع نیز هست و هزینه آن تقریبا ۲۰ درصد بیشتر از سایر انواع روکش است. با وجود آنکه گفتیم این روکش شکننده است، اما روکش های سرامیکی جدید محکم تر از همتایان قدیمی خود هستند. با این حال هنوز هم به پای روکش های فلزی نمی رسند. بنابراین روکش های تمام سرامیک مناسب دندان های جلویی فک بالا هستند. زیبایی این دندان ها اهمیت بیشتری دارد، در هنگام لبخند زدن بیشتر دیده می شوند و فشار فک در این نقظه کمتر است. طول عمر این نوع روکش قابل قبول است، اما برای دندان های خلفی کوچک و بزرگ بهترین روکش دندان به شمار نمی رود.

روکش های پرسلین-فلز: ترکیب زیبایی و دوام

روکش های پرسلین-فلز جایگزین مناسبی برای روکش های تمام سرامیک هستند که زیبایی را بدون هزینه اضافه به بیمار هدیه می دهند. دوام این نوع روکش نیز بالاتر است و از این رو بهترین روکش دندان برای دندان های خلفی به شمار می رود. وجود لایه فلزی زیر پرسلین باعث استحکام بهتر آن می شود، اما دیده شدن این لایه زیر خط لثه به خصوص در صورت ابتلا به تحلیل لثه محتمل است. این حالت می تواند ظاهر دندان را تغییر دهد. پروکش های پرسلین-فلز نیز به شکستن حساس هستند و اگر درست نصب نشوند می توانند باعث فرسایش دندان های مخالف و مجاور شوند.

نوع جدید روکش های سرامیکی فلزی:

در سال‌های اخیر نوع جدیدی از ترمیم های با روکش سرامیکی (سرامیکی فلزی) ساخته شده است که به آن روکش سرامیکی فلزی پرسی یا پرس شده به فلز گفته می ‌شود. اگر چه در نگاه اول این ترمیم شبیه به ترمیم های پی اف ام (سرامیک جوش خورده به فلز) است اما در روش ساخت تفاوت‌ هایی با آن دارد که باعث شده نتیجه از نظر زیبایی بهتر و از نظر استحکام قوی‌ تر باشد. در واقع این روکش ها تمامی محدودیت‌ های روکش های سرامیکی فلزی قدیمی ‌تر را که در آنها لایه سرامیکی به اسکلت فلزی جوش می خورد، را برطرف می‌ کند. مهم ‌ترین اشکال این انواع روکش دندان این است که آزمون زمان برروی آن ‌ها انجام نشده و طول عمر و دوام آنها در بلند مدت مشخص نیست.

روکش آلیاژ طلا: محافظت از دندان های مجاور و پیشگیری از شکستن

روکش های آلیاژ طلا از ترکیبی از چند فلز ساخته شده اند که شامل مس، پلاتین و نیکل می شود. ترکیب دقیق آن به روکش مورد نظر بستگی دارد. بهترین روکش دندان از جهت استحکام فوق العاده و مقاومت در برابر شکستن و ترک روکش آلیاژ طلاست. این روکش عمر بالایی دارد و از دندان های مجاور و مخالف در برابر فرسایش محافظت می کند. طلا با بدن سازگاری کاملی دارد و بدن به آن واکنش نشان نمی دهد.

با این حال، کیفیت بالای آن با هزینه بیشتر همراه است. طلا فلز گرانبهایی است و ساخت روکش طلا نیز هزینه بالاتری نسبت به روکش های پرسلین دارد. به علاوه، روکش طلا ظاهر لبخند شما را تغییر می دهد. اگر نگران ظاهر لبخند و جیب خود هستید، شاید این بهترین نوع روکش دندان برای شما نباشد. با این حال، اگر دندانی باشد که در معرض دید قرار ندارد و رنگ آن اشکال مهمی نباشد، با قطعیت می توان گفت روکش طلا بهترین گزینه برای دندان های خلفی است.

روکش های پایه فلز: ایده آل برای پوسیدگی شدید

روکش های پایه فلز حاوی ترکیبی از فلزات است که شامل نیکل، کروم، کبالت و غیره می شود. فلزات مورد استفاده از این نوع روکش از نظر استحکام بخشی به روکش و مقاومت در برابر فرسایش انتخاب می شوند که در نهایت بهترین روکش دندان از نظر مقاومت را شکل می دهند. این روکش از دندان های مجاور نیز محافظت می کند و به آنها آسیبی نمی زند. همین ویژگی ها در این نوع روکش است که باعث می شود بهترین روکش دندان برای پوسیدگی های شدید باشند. با این حال، روکش های پایه فلز می توانند باعث بروز حساسیت در بیماران مبتلا به آلرژی به فلز شوند و البته ظاهری مشابه دندان طبیعی بیمار ندارند.

علت نیاز خود به روکش دندان را از دندانپزشک بپرسید. روکش دندان وظایف مهم زیادی بر عهده دارد و کاربردهای مختلفی در دندانپزشکی دارد. با این حال در صورتی که استفاده از روکش ضرورت نداشته باشد می ‌توان ترمیم های دیگری به جای آن استفاده کرد. بنابراین علت روکش کردن دندان را باید متوجه شوید تا درست تصمیم بگیرید. در نهایت بهترین نوع روکش دندان برای شما به شرایط و نیازهای شما بستگی دارد. دندانپزشکان ما می توانند در این مورد شما را راهنمایی کنند. اگر نیاز به مشاوره دارید از اینجا نوبت بگیرید.

منبع:

badiedental

انواع گارد دهان: محافظت در برابر ضربه و دندان قروچه

گارد دهان ابزار مفیدی است که برای برخی از افراد ضروری است و بدون آن آسیب به دندان ها حتمی است. ورزشکاران، به خصوص کسانی که در ورزش های رزمی شرکت می کنند و افرادی که در خواب دندان قروچه می روند، باید از این ابزار استفاده کنند. انواع گارد دهان حفاظت و راحتی متفاوتی را برای فرد به همراه می آورند که در ادامه به آنها می پردازیم.

انواع گارد دهان:

گارد دهان استوک:

این مدل گارد دهان اصلا به هیچ گونه قالب گیری نیاز ندارد. فقط آنها را باید از داروخانه بخرید و روی دندان های خود قرار دهید و دعا کنید که کار کنند. در ابتدا، احساس می کنید که چیزی سنگین و ناراحت کننده در دهانتان است و در بین تمام انواع گارد دهان این مدل آزاردهنده ترین است. استفاده از این مدل توصیه نمی شود زیرا از آنجا که دقیقا بر اساس شکل دندان های شما طراحی نشده است، ممکن است در طولانی مدت دندان های شما را حرکت دهد و باعث در هم ریختگی آنها شود. به علاوه به دلیل حجیم بودن، ممکن است بیمار دچار اشکال در تنفس در هنگام خواب یا اشکال در تکلم شود.

گارد دهان حرارتی:

این مدل گارد دهان به راحتی در دسترس است و از هر داروخانه ای قابل تهیه است. قیمت پایینی دارند و به راحتی قابل استفاده هستند. گارد را در آب جوش بیاندازید و مدتی صبر کنید. سپس آن را در دهان بگذارید و گاز بزنید تا دقیقا قالب دندان های شما را بگیرد. به یاد داشته باشید که بسیاری از مدل های این نوع گارد دهان به خوبی قالب دندان های شما نمی شوند. بسیاری از آنها به قدری حجیم و سنگین هستند که با هر حرکت بدن دائما از جای خود تکان می خورند و حتی در اثر جاذبه از دندان ها پایین می افتند. این مسئله باعث دشواری در تکلم و تنفس می شود و همین امر باعث نفرت بیماران از انواع گارد دهان شده است. هر چند نیاز به گارد دهان برای بسیاری از افراد ضروری است، اما بسیاری از افراد نمی دانند که گزینه های راحت تری نسبت به دو گزینه فوق وجود دارد.

گارد دهان برای بریس:

در بین انواع گارد دهان از این مدل برای درمان های ارتودنسی استفاده می شود. آنها را می توان بارها جوشاند و بر اساس شکل حرکت دندان ها آنها را تطابق داد. پیش از خرید گارد دهان برای انتخاب نوع مناسب با دندانپزشک خود مشورت کنید.

گارد دهان سفارشی:

بهترین گارد دهانی که می توانید داشته باشید گاردی است که دندانپزشک بر اساس شکل دندان ها و فک قالب گیری کرده باشد. گارد دهان سفارشی هر چند با هزینه بیشتری همراه است، اما بهترین حفاظت را از دندان های شما به عمل می آورد و کاملا در دهان بیمار راحت است. این نوع گارد دهان در دو شکل نرم و سخت ساخته می شود. برای ساخت گارد دهان، ابتدا دندانپزشک مواد مخصوصی را در تری دندانپزشکی قرار می دهد و از بیمار می خواهد که یک دقیقه آن را گاز بگیرد. این روش باعث می شود که قالب دقیقه شکل دندان را به خود بگیرد. قالب به آزمایشگاه دندانپزشک فرستاده می شود تا از روی آن گارد دهان ساخته شود. معمولا گارد دهان نرم برای فک پایین و گارد دهان سخت برای فک بالا ساخته می شود. گارد دهان معمولا یک تا دو هفته بعد آماده می شود.

گارد دهان نرم:

از این نوع گارد برای دندان قروچه خفیف استفاده می شود و تنها در موقع خواب به کار می رود. از آنجا که دندان قروچه به قدری خفیف است که شاید حتی خود بیمار نیز از آن باخبر نباشد، گارد دهان نرم می تواند به خوبی از دندان حفاظت کند. علائم دندان قروچه خفیف در خواب در معاینه توسط دندانپزشک مشخص می شود. وجود ترک در دندان، فرسایش سطح جونده و درد در فک در هنگام بیدار شدن از علائم ابتلا به دندان قروچه است.

گارد دهان دو لایه:

گارد دهان دو لایه هم دندان های فک بالا و هم فک پایین را پوشش می دهند. این نوع گارد دهان برای کسانی مناسب است که در ورزش های رزمی شرکت می کنند زیرا صورت آنها نقطه هدف مبارزه است. از این نوع گارد دهان برای بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند نیز استفاده می شود. ابتلا به دندان قروچه شدید نیز از دیگر مواردی است که گارد دهان دو لایه به کار می رود. این نوع گارد در لایه داخلی نرم و از بیرون سخت است و به همین دلیل دوام زیادی دارد.

گارد دهان سخت:

گارد دهان سخت یکی از انواع گارد دهان است که از اکریل سخت ساخته می شود. این نوع گارد مقاومت زیادی در برابر فشار و دندان قروچه دارد و به همین دلیل طول عمر بالایی دارد. این نوع محافظ بیشتر از ۵ سال عمر می کند. از آنجایی که جنس آن انعطاف پذیر نیست، قالب گیری باید به خوبی انجام گیرد. اگر قالب گیری به خوبی انجام نگیرد، گارد دهان روی دندان ها به خوبی جای نمی گیرد.

انتخاب گارد دهان مسئله ای است که باید با نظر دندانپزشک صورت گیرد. در صورتی که در ورزش های رزمی شرکت می کنید یا در ورزش های رزمی شرکت می کنید، به نوع سفارشی آن نیاز دارد تا بهترین محافظت را از دندان های شما به عمل آورد.

مراقبت از گارد دهان:

برای مراقبت از گارد دهان شستشو با آب کافی نیست. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که هر بار گارد دهان باید با مسواک و خمیر دندان تمیز شود. شستشو با آب و صابون نیز مفید است. محققان دریافته اند که قرار دادن گارد دهان در محلول های آنتی باکتریال می تواند تا حد زیادی میکروارگانیسم های روی آن را از بین ببرد.

گارد دهان را پس از شستشو داخل محافظ آن قرار دهید. اما از تهویه گارد مطمئن شوید تا گارد به خوبی خشک شود و از رشد باکتری روی آن جلوگیری شود. محافظ گارد را نیز به طور مرتب تمیز کنید.

زمانی که گارد دهان شل می شود، یا روی آن ترک هایی ایجاد می شود، زمان تعویض آن فرا رسیده است. ترک ها می توانند محل خوبی برای رشد باکتری شود. این ترک ها می توانند با خراش لثه موجب ورود باکتری به بدن شما شوند.

مهم نیست از گارد سفارشی استفاده می کنید یا گاردهای معمولی داروخانه ای، به هر حال با دیدن نشانه های فرسایش باید گارد را تعویض کنید.

منبع:

dcmouthguards

مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

پیشرفت های حوزه دندانپزشکی هر روز بیشتر از دیروز می شود. این پیشرفت ها موجب تسریع روند درمان، کاهش درد و ناراحتی بیمار، عوارض درمان و هزینه های آن شده است. یکی از پیشرفت های حوزه دندانپزشکی استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی است. حتما نام مینی ایمپلنت را به عنوان یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته دیده اید. اما در این روش از مینی ایمپلنت به عنوان لنگر موقت یا تکیه گاه ثابت استفاده می شود.

مینی ایمپلنت در این روش به چه کار می آید؟

از مینی ایمپلنت در حوزه ایملپنت برای جایگزینی دندان از دست رفته در بیمارانی استفاده می شود که از تراکم استخوانی خوبی برخوردارند. اما در ارتودنسی از آن به عنوان لنگر موقتی استفاده می شود. مینی ایمپلنت یک پیچ تیتانیومی کوچک است که به صورت موقت در استخوان فک کاشته می شود تا دندان ها را به سمت مورد نظر بکشد یا آن ها را در جای خود ثابت نگه دارند. پس از اتمام دوره ارتودنسی، این لنگر از استخوان خارج می شود.

نهفته بودن یا نیمه نهفته بودن دندان یکی از عوارضی است که در برخی از بیماران دیده می شود. بیرون کشیدن این دندان کار ساده ای نیست. مینی ایمپلنت در ارتودنسی می تواند این گونه دندان ها را به بیرون هدایت کند.

حرکت دندان چطور صورت می گیرد؟

برای درک نیاز به لنگر یا انکوریج باید ابتدا روش حرکت دندان آشنا شوید. زمانی که دندان با استفاده از نیروی ملایم و مداوم رو به جلو رانده می شود، استخوان فک در جهت رانده شدن نیرو تحلیل رفته و جذب بدن می شود و در ناحیه پشت دندان فضای خالی استخوان باقی می ماند. در این فضای خالی دوباره استخوان تولید می شود و فضا پر می شود. این روند در هماهنگی کامل و به کندی صورت می گیرد و باعث تکمیل روند درمان ارتودنسی می شود.

برای حرکت کردن دندان در جهت مورد نظر باید از جایگاه محکم و سفت تری به عنوان لنگر استفاده شود تا دندان ها نسبت به آن حرکت کنند. در ارتودنسی بیشتر از دندان های عقب به عنوان نقطه تگیه گاه استفاده می شود و دندان ها نسبت به آنها مرتب می شوند.

گاهی اوقات در ارتودنسی به حرکت متفاوتی نیاز است و جهت اعمال نیرو متفاوت است. اگر جهت وارد شدن نیرو به نحوی باشد که امکان استفاده از دندان های خلفی به عنوان لنگر وجود نداشته باشد، از ابزارهای دیگری برای این کار استفاده می شود. در گذشته از ابزاری تحت عنوان هدگیر به عنوان لنگر موقتی استفاده می شد. در مطالب قبل در مورد هدگیر به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید به این مطالب رجوع کنید. به طور خلاصه، هدگیر ابزار دست و پا گیری است و ظاهر بیمار را ناخوشایند می کند. هیچ بیماری نیست که از بسته شدن این ابزار روی سرش استقبال کند. هدگیر از جمجمه به عنوان لنگر استفاده می کند. برخی از انواع هدگیر دارای بندهایی پشت سر یا گردن هستند. آنها از کل سر به عنوان یک لنگرگاه استفاده می کنند. انواع دیگر، به نام هدگیر کشش معکوس، دارای بندی است که بر روی چانه یا پیشانی قرار می گیرد؛ آنها می توانند دندان ها را به جلو بکشند. هدگیر ارتودنسی می تواند رشد ساختارهای صورت را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل معمولا در کودکان و نوجوانانی دیده می شود که رشد آنها هنوز کامل نشده است. هدگیر معمولا برای دوره کوتاهی ۱۲ ساعت در روز استفاده می شود.

تمامی موارد فوق باعث شده است که هدگیر برای بسیاری از بیماران مطلوب نباشد. نوجوانان از مسخره شدن توسط دوستان خود معذب می شوند و در درمان بزرگسالان نیز کاربرد ندارد. اما پیشرفت های دندانپزشکی باعث شده است که مینی ایمپلنت در ارتودنسی جای خود را باز کند.

چرا مینی ایمپلنت در ارتودنسی بر هدگیر ارجحیت دارد؟

استفاده از دندان های خلفی برای حرکت دادن دندان های پیش قابل اطمینان نیست. در برخی موارد دندان های خلفی فاقد ثبات کافی برای عملکرد به عنوان لنگر هستند و خود ممکن است حرکت کنند. در برخی موارد نیز باید دندان های پیش به سمت عقب کشیده شوند، اما دندان های خلفی باید در جای خود ثابت بمانند.

در این مورد از مینی ایمپلنت در ارتودنسی به عنوان نقطه ثابت کمک گرفته می شود. از این لنگر برای اعمال نیرو در جهت مخالف سیستم براکت استفاده می شود. گاهی اوقات این نیرو با استفاده از هدگیر قابل اعمال است، اما در بسیاری از بیماران این طور نیست. به علاوه، بسیاری از بیماران به استفاده از هدگیر علاقه ای ندارند. در این بیماران، استفاده از مینی ایمپلنت راه حل بسیار مناسبی است.

استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی دوره درمان را کوتاه تر می کند و ضمن برطرف شدن نیاز به هدگیر، دیگر نیازی به باند کشی نیز نیست. این روش درمانی نیاز به انجام بسیاری از جراحی های فک را نیز برطرف می کند.

با توجه به گفته های فوق، مینی ایمپلنت می تواند درمان های بسیار پیچیده را ساده کند و درمان های غیر ممکن را ممکن می سازد.

مینی ایمپلنت در ارتودنسی چطور در جای خود قرار می گیرد؟

مینی ایمپلنت در این روش مشابه ایمپلنت در استخوان کاشته می شود. اما برخلاف روند معمول، نیازی به صبر کردن برای یکپارچه سازی استخوانی نیست و از همان روز می توان درمان را برای مرتب کردن دندان ها شروع کرد. مینی ایمپلنت در ارتودنسی با استفاده از نیروهای مکانیکی در جای خود ثابت می شود.

آیا این روش درمانی درد دارد؟

شاید با دیدن تصاویر مربوط به این روش درمانی احساس ترس کنید. اما خوشبختانه کاشت و بیرون کشیدن مینی ایمپلنت با کمترین تهاجم و درد صورت می گیرد. ابتدا دندانپزشک موضع را بیحس می کند. سپس، مینی ایمپلنت را در محل مورد نظر قرار می دهد. تمام آن چیزی که حس خواهید کرد فشار اندکی است که ناشی از جای گیری ایمپلنت است. کل این روش چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. اگر پس از برطرف شدن اثر بیحسی دچار درد هستید، از مسکن های بدون نسخه می توانید برای کنترل درد کمک بگیرید.

منبع:

dentalcompare

 

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیر:

یکی از سوالات افرادی که دارای ایمپلنت دندان هستند و دندان های درهم ریخته ای نیز دارند این است که آیا می توانند با این وجود تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرند. پاسخ هم بله، و هم خیر است و همه چیز به شرایط شما بستگی دارد. برای بررسی احتمال انجام ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، ابتدا باید نگاهی به ایمپلنت کرد و تاثیر ارتودنسی بر آن را بررسی کرد.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیز:

اگر بیمار دندانی را از دست داده باشد، آیا می تواند ارتودنسی کند؟

بیماران به دلایل متعددی ممکن است دندان های خود را از دست بدهند. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان دلیل اصلی این امر است. وارد شدن ضربه، تصادف، پوسیدگی شدید و شکستن دندان از دیگر دلایل از دست رفتن دندان است. روش های متعددی برای جایگزینی دندان از دست رفته وجود دارد که بهترین آن ایمپلنت است.

اگر بیمار دندانی را از دست داده باشد، برای انجام ارتودنسی چند گزینه پیش رو دارد. در برخی موارد، به سادگی می توان از ارتودنسی برای بستن فاصله ایجاد شده و صاف کردن بقیه دندان ها استفاده کرد. این گزینه برای بیمارانی مناسب است که دچار درهم ریختگی شدید دندان هستند.

اگر دندان از دست رفته باید جایگزین شود، از فضا نگهدار به همراه بریس استفاده می شود تا جای دندان از دست رفته برای ترمیم های آینده حفظ شود. اگر فضا به قدر کافی نباشد، از بریس برای باز کردن فضا جهت دریافت ایمپلنت در آینده استفاده می شود. همه چیز به تشخیص دندانپزشک شما بستگی دارد.

بریس قبل از ایمپلنت دندان:

اگر همزمان به ایمپلنت و بریس نیاز داشته باشید، معمولا توصیه می شود که ابتدا تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید. این بدان دلیل است که زمانی که ایمپلنت در فک قرار بگیرد، نمی تواند مانند دندان طبیعی حرکت کند. ایمپلنت در فک ثابت شده است و همانند دندان طبیعی دارای لیگامنت نیست که امکان حرکت دندان و تغییر موضع آن را فراهم کند.

برای بسیاری از بیماران، از درمان ارتودنسی برای ایجاد فضای مناسب برای دندان جدید و حرکت ریشه دندان های مجاور به محل مناسب استفاده می شود.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان:

با این حال، گاهی بهتر است ایمپلنت قبل از ارتودنسی انجام شود. اگر دندان های اطراف ایمپلنت هدف درمان ارتودنسی نباشند، می توان درمان ایمپلنت را قبل از ارتودنسی انجام داد. به علاوه، اگر به ایمپلنت دندان برای ایجاد پایه محکمی برای اعمال نیرو توسط بریس نیاز باشد، می توان ایمپلنت را قبل از انجام ارتودنسی انجام داد.

با افزایش سن، دندان ها در جلوی دهان بیشتر دچار درهم ریختگی می شوند. این بدان معنی است که با گذشت زمان ممکن است محل ایمپلنت نسبت به سایر دندان ها نامناسب دیده شود. در این شرایط، ممکن است بتوان از بریس برای حرکت دادن دندان های اطراف ایمپلنت استفاده کرد.

اگر ایمپلنت از ابتدا در محل مناسب قرار نداشته باشد، پس از مرتب شدن سایر دندان ها، کج به نظر خواهد رسید. در این موارد، باید تصمیم گرفت. گاهی بیمار تصمیم می گیرد لبخندی داشته باشد که ایده آل نیست. در برخی موارد نیز بیمار ترجیح می دهد برای اصلاح لبخند خود ابتدا ایمپلنت برداشته شود، درمان ارتودنسی انجام شود. و بعد از برداشتن بریس ها، ایمپلنت در جای خود کاشته شود.

ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان:

ایمپلنت برای کمک به درمان ارتودنسی:

ایمپلنت ها به خاطر دوام خود، می توانند برای تسریع و بهبود تاثیر درمان ارتودنسی استفاده شوند. در این روش از ایمپلنت به عنوان پایه ای برای ابزارهای ارتودنسی استفاده می شود. در این روش، ابزار ارتودنسی روی پست ایمپلنت نصب می شود و پس از اتمام درمان با روکش دندانی با ظاهری طبیعی جایگزین می شود.

ارتودنسی با وجود روکش دندان:

از روکش دندان برای پوشش دندانی استفاده می شود که پوسیده شده است، دچار ترک یا لب پریدگی شده یا تحت درمان عصب کشی قرار گرفته است. اگر روکش دندان دارید، باز هم می توانید ارتودنسی کنید. زمانی که براکت ها روی دندان نصب می شوند، از چسب مخصوصی برای اتصال آنها به روکش دندان استفاده می شود. سایر بخش های درمان تفاوتی ندارد.

از روکش دندان برای صاف کردن دندان ها نیز می توان استفاده کرد که شرایط خاصی دارد و باید با نظر دندانپزشک انجام شود.

ارتودنسی با وجود ونیر دندان و کامپوزیت:

ونیرها لایه نازکی از پرسلین یا موادی هستندکه به سطح بیرونی دندان چسبانده می شوند تا فضای بین دندان، لب پریدگی تا تغییر رنگ دندان را پنهان کنند. اگر دندان های شما به بریس و ونیر نیاز دارند، بهتر است ابتدا ارتودنسی را انجام دهید. هر چند همیشه این طور نیست، اما چسباندن براکت به ونیر می تواند به سطح آن آسیب بزند. چسب هایی که روی دندان چسبانده می شوند می توانند نقاط زرد رنگی را روی ونیر به جا بگذارند.

اما اگر از قبل ارتودنسی و ونیر دندان را انجام داده اید، اما به دلیل عدم استفاده از ریتینر دندان های شما دوباره تغییر موضع داده اند، بهترین راه برای مرتب کردن دندان ها استفاده از اینویزیلاین است. تری الاینر به تدریج دندان را بدون ریسک آسیب زدن به ونیر حرکت می دهد و به محل مناسب می برد.

دندان ها در طول زندگی ممکن است به دلایل مختلف دچار درهم ریختگی شوند. این طور نیست که اگر دندان های شما در دوره نوجوانی و جوانی مرتب بوده اند، در دوران میانسالی و پیری هم به همین شکل بمانند. در مطالب قبل در مورد دلایل در هم ریختگی دندان ها در طول زمان صحبت شد. تغییر محل دندان ها باعث نیاز به درمان ارتودنسی می شود، این در حالی است که ممکن است بیمار از قبل تحت درمان با ایمپلنت، ونیر یا روکش قرار گرفته باشد. وجود چنین ترمیم هایی در دهان باعث تردید بیمار نسبت به اقدام برای درمان می شود. امکان انجام ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان، روکش و ونیر به معاینه دقیق و نظر تخصصی دندانپزشک نیاز دارد. شرایط دندان، فضای خالی در دهان، درجه در هم ریختگی دندان ها، دندان های مجاور ایمپلنت و فاکتورهای دیگر باید بررسی شوند تا امکان اجرای درمان ارزیابی شود. در صورتی که به معاینه و درمان نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

orthodonticassoc

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

ایدز و هپاتیت دو غول ترسناک دنیای بیماری ها هستند که موجب نگرانی بسیاری از افراد از مراجعه به دندانپزشکی، آرایشگاه ها و حتی استخرها شده اند. از سوی دیگر، نگاه منفی جامعه و ترس از عدم پذیرش توسط درمانگر سبب شده است که بیماران زیادی بیماری خود را مخفی کنند. همین به نگرانی گروه اول بیشتر دامن زده است. در این مطلب تلاش می کنیم که ضمن رفع نگرانی افراد سالم جامعه نسبت به ابتلا به بیماری های قابل انتقال در دندانپزشکی، مرهمی نیز برای نگرانی های بیماران مبتلا به ایدز نیز باشیم و لزوم مراقبت از دهان و دندان را به آنها یادآور شویم. شرایط این بیماری سبب شده است که مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز اهمیت بیشتری یابد.

ایدز چیست؟

بیماری ایدز عفونتی است که در دستگاه ایمنی ایجاد می شود و دارای سه مرحله اصلی است.

در مرحله اول بیمار به مدت کوتاهی دچار بیماری شبه آنفولانزا می شود.

در مرحله دوم، بیمار تا مدتی طولانی هیچ علامتی ندارد و بیماری در حالت نهفتگی به سر می برد. هر چه بیماری بیشتر پیشرفت می کند، تداخل در سیستم ایمنی بیشتر می شود تا حدی که بیمار دچار عفونت های فرصت طلب و تومورهای وخیم می شود.

در نهایت بیماری وارد فاز آخر یا ایدز می شود که در آن سیستم ایمنی بدن دچار آسیب جدی شده و بیماری های مهلک او را درگیر می کنند. در این مرحله بیمار به مراقبت های حرفه ای پزشکی نیاز پیدا می کند. مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز یکی از آنهاست.

آیا بیمار مبتلا به ایدز در مطب های دندانپزشکی پذیرفته نمی شود؟

بر اساس دستورالعمل های ابلاغ شده توسط وزارت بهداشت، تمام پزشکان و درمانگران موظف به پذیرش تمام بیماران در هر شرایطی هستند، مگر آنکه فاقد ابزار و امکانات لازم برای درمان آنها باشند. بنابراین، اگر بیماری ابتلا به ایدز یا هپاتیت را اعلام کند، مرکز درمانی در صورت داشتن تجهیزات لازم برای ارائه خدمات درمانی مورد نظر موظف به پذیرش وی است. عدم پذیرش حتی می تواند با شکایت از سوی بیمار همراه شود. در صورتی که مرکز درمانی فاقد امکانات لازم برای درمان بیمار مبتلا به ایدز یا هپاتیت باشد، او را به مرکز درمانی مجهزتر مخصوص این بیماران ارجاع می دهد.

درمان شما در هر شرایطی باید انجام شود. اگاه سازی تیم درمان از شرایط خود، باعث می شود که درمان شما در شرایط بهتر و ایمن تری انجام شود. این به نفع شما، تیم درمان و سایر بیماران است.

آیا افراد سالم باید نگران ارائه خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز باشند؟

انتقال این بیماری از طریق تماس با خون آلوده است. از آنجا که درمان های دندانپزشکی نیز شامل برش بافت ها و خونریزی است، بسیاری از افراد سالم دچار ترس از ابتلا به بیماری هایی نظیر هپاتیت و ایدز می شوند. با این حال، به شما اطمینان می دهیم که خطری از این نظر شما را تهدید نمی کند. تا به حال هیچ موردی از ابتلا به ایدز ناشی از دریافت خدمات دندانپزشکی گزارش نشده است.

به علاوه، برای از بین بردن ویروس ها و باکتری ها، دستورالعمل های بهداشتی سخت گیرانه ای وجود دارد. برای درمان بیماران، باید تا حد امکان از وسایل یک بار مصرف و مجزا استفاده شود. در مورد ابزارهای گران قیمتی که امکان جایگزینی آنها وجود ندارد نیز دستورالعمل های دقیقی وجود دارد. تمامی کلینیک های درمانی باید مجهز به دستگاه اتوکلاو باشند. این دستگاه برای استریل کردن وسایل به کار می رود.

ویروس HIV هر چند ویروس مهلکی است، اما به شرایط محیط بسیار حساس است. بنابراین، در دستگاه اتوکلاو به راحتی از بین می رود و تمامی ابزارها استریل می شوند. دندانپزشکان و دستیاران بیش از هر کس دیگری در طول روز با این ابزارها سر و کار دارند. پس بیش از هر کس دیگری باید نگران سلامتی خود باشند. احتمال بریدن دست با ابزارهای تیز در طول روز زیاد است. پنهانکاری بیماران نیز موجب شده است که رعایت اصول بهداشتی با شدت بیشتری انجام شود.

 

بیماری های دهان و دندان مرتبط با بیماری ایدز:

ابتلا به شرایط زیر در بیماران مبتلا به ایدز رایج است:

  • خشکی دهان
  • آفت دهان
  • قارچ دهان
  • لوکوپلاکی در گوشه دهان
  • لق شدن دندان ها
  • پریودنتیت پیشرفته
  • ضایعات دهانی
  • زخم های مقاوم به درمان

تشخیص و درمان بیماری های دهان و دندان در بیماران مبتلا به ایدز:

شرایط سیستم ایمنی بدن بیماران مبتلا به ایدز به نحوی است که فرد مستعد ابتلا به انواع بیماری ها و عفونت ها می شود. در فاز اول بیماری، ابتلا به بیماری های دهان و دندان در این بیماران بیشتر دیده می شود. تشخیص به موقع ضایعات دهانی در بیمار از وظایف مهم دندانپزشک است. حفره دهان باید در طول دوره بیماری سالم بماند. عفونت های حاد دندان و لثه باید به موقع درمان شود و روش های حفظ بهداشت دهان و دندان به بیمار آموزش داده شود.

بیمار مشکوک به ایدز:

طبق دستورالعمل های دندانپزشکی تمامی بیماران مبتلا به ایدز باید بیماری خود را به پزشک اطلاع دهند. ترس از عدم درمان، نگاه دیگران و مورد قضاوت واقع شدن باعث می شود که بسیاری از بیماران شرایط خود را به دندانپزشک اطلاع ندهند. برخی از بیماران نیز ممکن است از بیماری خود خبر نداشته باشند. وجود چند علامت در دهان بیمار می تواند نشانه ای از ابتلا به بیماری باشد. در صورت مشاهده علائم زیر، اتخاذ اقدامات احتیاطی برای پیشگیری از انتقال بیماری و ارجاع بیمار به پزشک متخصص برای آزمایشات مربوطه ضروری است:

  • ابتلا به عفونت کاندیدایی در بیمار جوان
  • لوکوپلاکی مویی در کناره زبان
  • پریودنتیت پیشرفته در بیمار جوان
  • ضایعات پوستی مخاطی مزمن

مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

عوارض بیماری ایدز بر سلامت فرد زیاد است. به طور مشخص، دهان و دندان اولین جایی است که تحت تاثیر بیماری قرار می گیرد. بیماران باید در مورد بیماری خود با دندانپزشک مشورت کنند و برای تسکین مشکلات خود از او مشورت بگیرند.

بهترین روش کاهش عوارض بیماری ایدز بر دهان و دندان بیمار عبارتند از:

  • معاینه منظم دندان ها
  • مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دو بار در روز
  • مصرف مداوم و منظم داروهای HIV
  • مشورت با پزشک در صورت ابتلا به عوارض دارویی همچون خشکی دهان

منبع:

ADA

قالب گیری از دندان: ساخت روکش و ابزارهای ارتودنسی

قالب گیری از دندان روشی است که برای اجرای برخی ترمیم های دندانپزشکی یا ساخت برخی ابزارهای ارتودنسی ضروری است. دشواری در تحمل قالب در دهان، نیاز به تمیز کردن دهان و صورت پس از انجام کار و طعم مواد قالب گیری باعث شده است که بسیاری از بیماران از این کار خوششان نیاید. با این حال، برای داشتن دندان های زیبا و مرتب به این روش نیاز است. بیماران زیادی به دلیل عدم آشنایی با این روش، احساس اضطراب می کنند. در ادامه سعی می کنیم شما را با جنبه های مختلف قالب گیری آشنا کنیم.

چرا از دندان قالب گیری می شود؟

درک چرایی انجام یک روش به همکاری بهتر بیمار می انجامد. به دلایل متعددی ممکن است قالب گیری از دندان ضروری باشد. برخی از علل انجام این کار عبارتند از:

·         ساخت دندان مصنوعی نیمه یا کامل

·         ساخت روکش دندان

·         ساخت بریج

·         بررسی ارتباط فک برای درمان ارتودنسی یا جراحی فک

·         ساخت گارد دهان

·         ساخت تری سفارشی جهت سفید کردن دندان ها

·         ساخت ابزارهای ارتودنسی مانند فضانگهدار

قالب گیری از دندان چطور انجام می شود؟

برای قالب گیری از دندان از تری مخصوص و آلژینات استفاده می شود. آلژینات پودری است که با آب مخلوط می شود تا به غلظت خمیر کیک برسد. این خمیر در تری ریخته می شود و در دهان بیمار قرار می گیرد. طعم خمیر آلرژینات ممکن است کمی بیمار را اذیت کند، اما در ادامه راهکاری های خلاصی از آن را به شمار آموزش می دهیم. ابتدا از فک بالا و بعد فک پایین قالب گیری می شود. تا زمانی که خمیر سفت شود، تری باید در دهان بیمار نگه داشته شود. زمانی که آلرژینات سفت شود، شکل دندان و لثه های بیمار را به خود می گیرد. این قالب تجسم منفی از شکل دندان بیمار است. در این مرحله، دندانپزشک در قالب گچ یا خمیر مخصوصی را می ریزد تا قالبی تحت عنوان کست از دندان های بیمار برای آزمایشگاه ساخته شود. آزمایشگاه معمولا ظرف مدت دو هفته ابزار مورد نظر را ساخته و برای دندانپزشک ارسال می کند تا کارهای نهایی بر روی دندان بیمار انجام شود.

مشکلات قالب گیری از دندان:

معمولا در زمان قالب گیری از فک بالا بیمار احساس می کند که آلرژینات وارد گلویش شده است. این به دلیل طعم مواد است. اما اطمینان داشته باشید که این اتفاق نمی افتد. برای قابل گیری صحیح از دندان ها تری باید به ته دهان برسد. به همین دلیل زمانی که قالب از خمیر پر شده است، این احساس برای بیمار به وجود می آید که مواد وارد گلویش می شود.

نگران نباشید، خمیر قالب گیری از دندان به سرعت سخت می شود. تنها کافی است یک دقیقه آن را در دهان خود نگه دارید.

کنترل تهوع در زمان قالب گیری از دندان:

بیشتر افراد در هنگام لمس انتهای دهان یا ورود یک جسم خارجی به انتهای گلو دچار احساس تهوع می شوند. این حالت به میزان حساسیت بیمار بستگی دارد. به خصوص اگر قسمت خاصی از نرم کام لمس شود، فرد دچار حالت رفلکس می شود. در این دسته بیماران، قالب گیری از دندان، رادیوگرافی و انجام برخی ترمیم های دندانپزشکی در دندان های خلفی دشوارتر است. بیمار دائما دچار حالت تهوع می شود و اجازه انجام کار را نمی دهد. روش های متعددی برای کنترل تهوع در دندانپزشکی وجود دارد که در مطالب پیشین به آنها پرداختیم و می توانید آنها را مطالعه کنید.

اگر دچار رفلکس دهانی شدید هستید، دستیار یا دندانپزشک را مطلع کنید.

برای کنترل تهوع در زمان قالب گیری از دندان کافی است یک دقیقه تحمل کنید. برای این کار سعی کنید حواس خود را پرت کنید. یک دقیقه به چیزی به غیر از قالب گیری فکر کنید. به کارهایی که باید انجام دهید، ساحل دریا، مسافرت هایی که پیش روی شماست، فیلمی که دیشب تماشا کردید یا هر چیز دیگری به غیر از قالب گیری.

روش دیگر در کنترل تهوع در دندانپزشکی آن است که از راه بینی نفس بکشید. سعی کنید نفس های عمیق بکشید.

در صورتی که آب دهانتان جمع شده است، آن را قورت ندهید. قورت دادن آب دهان باعث تشدید حالت تهوع در شما می شود. می توانید آب دهان خود را در یک دستمال تخلیه کنید.

در زمان قالب گیری از دندان آرام باشید. به هیچ وجه تلاش نکنید تری را از دهان خود خارج کنید. قالب گیری کاری است که باید انجام دهید و برای رسیدن به لبخندی زیبا به آن نیاز دارید. همه این کار را انجام می دهند، پس شما هم باید از پس آن برایید. اگر قالب را زودتر از موعد از دهان خود خارج کنید، قالب خراب می شود و باید دوباره این زحمت را متحمل شوید. پس تحمل یک دقیقه نگه داشتن قالب در دهان بهتر از تکرار چند باره آن است.

در برخی از افراد ناحیه حساس نرم کام جلوتر از حالت نرمال است. این باعث می شود که قالب گیری از فک بالا در آنها دشوارتر شود. آخرین راه برای کاهش حالت تهوع در این دسته بیماران، استفاده از بیحسی موضعی است. این ماده نرم کام شما را بی حس می کند و حالت تهوع را از بین می برد. بیحسی در انتهای دهان اسپری می شود و پس از چند دقیقه آماده انجام کار خواهید بود.

طعم مواد قالب گیری زیاد خوب نیست. پس از قالب گیری می توانید دهان خود را با آب بشویید تا طعم آن از بین برود. اگر طعم آن قوی است، از دندانپزشک درخواست مقداری دهانشویه حاوی فلوراید کنید. این روش به خلاصی از طعم مواد قالب گیری کمک می کند.

تکمیل درمان های ترمیم دندانپزشکی برای رسیدن به لبخندی زیبا ضروری هستند. برای رسیدن به یک لبخند زیبا گاهی باید مقداری سختی را تحمل کنید. به یاد داشته باشید که هیچ یک از ترمیم های دندانپزشکی به اندازه دندان های طبیعی شما ارزشمند و قوی نیستند. با رعایت بهداشت دهان و دندان، مراجعه منظم برای معاینه دندان ها و رعایت رژیم غذایی مناسب از بروز پوسیدگی های شدید و از دست رفتن دندان های خود پیشگیری کنید. ما برای حفظ زیبایی لبخند شما همواره در کنارتان هستیم. در صورتی که به معاینه یا ترمیم دندان های خود نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

verywellhealth

سفید کردن دندان عصب کشی شده یا دندان مرده:

امروزه همه به دنبال زیباتر دیده شدن و داشتن ظاهری بهتر هستند. زیبایی لبخند یکی از گزینه هایی است که همه در مورد زیبایی صورت خود به آن فکر می کنند. اما زرد شدن دندان ها در اثر خوردن برخی مواد غذایی، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و ژنتیک این زیبایی را کاهش می دهد. بدتر از زرد شدن دندان ها، سیاه یا خاکستری شدن دندان پس از عصب کشی یا وارد شدن تروما به آن است. تصور کنید وقتی لبخند می زنید یکی از دندان های شما تیره تر از بقیه باشد. مسلما نگاه همه را به سوی خود جلب می کند. سفید کردن دندان عصب کشی شده کاری نیست که بتوانید با روش های خانگی یا محصولات سفید کننده دندان در داروخانه ها از پس آن برآیید زیرا دندان از داخل سیاه شده است. بنابراین، لازم است از داخل نیز سفید شود. در ادامه با علت تغییر رنگ دندان و روش سفید کردن دندان عصب کشی شده یا دندان مرده بیشتر آشنا می شویم.

لکه های روی دندان، این مزاحم ناخوشایند

لکه های روی دندان به دو دسته خارجی و داخلی تقسیم می شوند. بر همین اساس سفید کردن دندان یا بلیچینگ نیز به دو دسته سفید کردن دندان زنده یا غیر زنده تقسیم می شود. اگر لکه های روی دندان در اثر مصرف مواد غذایی، سیگار کشیدن، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان یا دارو باشد، از روش سفید کردن دندان زنده استفاده می شود که در آن موادی بر روی دندان کشیده شده و دندان پالیش می شود.

این در حالی است که در مواردی سیاه شدن یک دندان نشانه مردن آن است. این امر به ویژه در مورد دندان هایی که سابقه آسیب دیدن، عفونت و عصب کشی داشته اند بیشتر رایج است.

چرا دندان پس از عصب کشی تغییر رنگ می دهد؟

بعد از عصب کشی تغییر رنگ دندان عادی تلقی می شود. البته تنها پس از عصب کشی نیست که رنگ دندان از درون تغییر می کند. در مواردی که دندان ضربه شدیدی دیده باشد نیز تغییر رنگ دندان به خاکستری، قهوه ای، صورتی و بنفش محتمل است.

منشا این تغییر رنگ از داخل دندان است و به خاطر عروق خونی رخ می دهد که قبلا در داخل پالپ جریان داشته است. در مورد دندان های عصب کشی شده، استفاده از ماده پر کننده برای بستن کانال ها نیز می تواند عامل تغییر رنگ دندان باشد.

برخی بیماری ها، نقایص تکامل رشد مینای دندان و مصرف برخی داروها در طول مراحل رشد نیز می تواند موجب تغییر رنگ دندان از درون شود.

از آنجا که مینای دندان لایه ای نازک و شفاف است، رنگ داخل دندان را انعکاس می دهد و دندان تیره تر به نظر می رسد.

در حقیقت، بسیاری از ما ممکن است در دندان های خلفی دچار این مشکل باشیم، با این وجود کمتر کسی به آنها اهمیت می دهد، زیرا در هنگام لبخند زدن دیده نمی شوند. اما تغییر رنگ دندان های پیش می تواند بسیار ناراحت کننده باشد. در این شرایط، ابتدا دندان باید معاینه شده، در صورت لزوم درمان عصب کشی برای بیمار انجام شود و در پایان از روش سفید کردن دندان عصب کشی شده برای اصلاح رنگ دندان استفاده شود.

سفید کردن دندان عصب کشی شده چگونه انجام می شود؟

تشخیص علت تغییر رنگ دندان، جلوگیری از پیشرفت آن و بروز مجدد آن در آینده، اولین و مهمترین گام در سفید کردن دندان عصب کشی شده است. بدین منظور از دندان رادیوگرافی تهیه می شود تا شرایط دندان بررسی شود. در صورتی که دندان از قبل عصب کشی شده باشد، وجود عفونت مجدد در آن بررسی می شود. اگر نیاز به تکرار عصب کشی باشد، ابتدا دندان عصب کشی می شود. سپس برای سفید کردن دندان عصب کشی شده اقدام می شود.

برای سفید کردن دندان عصب کشی شده یا دندان مرده از تکنیک به خصوصی باید استفاده شود. ابتدا مخلوطی از مواد بلیچینگ که معمولا شامل سدیم پربورات و هیدروژن پراکسید است به مدت کوتاهی درون فضای کانال دندان تیره شده قرار می گیرد. واکنش این ماده با هم باعث می شود که دندان از درون سفید شود. گاهی لازم است این مراحل چندین بار تکرار شوند تا دندان به رنگ دلخواه برسد. در برخی موارد دندانپزشک تلاش می کند که دندان مرده کمی روشن تر از دندان های اطراف خود شود تا پس از انجام فرآینده های تکمیلی برای ترمیم دندان، رنگ آن مجددا تیره نشود. پس از رسیدن به رنگ مطلوب، دندان بسته می شود و کار ترمیم آن انجام می گیرد.

کار سفید کردن دندان عصب کشی شده یا دندان مرده بسیار سخت است و از آنجا که لکه های ذاتی و درونی هستند، ممکن است دندان به درمان پاسخ ندهد. در صورتی که دندان همچنان تیره بماند، راهی به جز استفاده از ونیر برای پوشش دهی سطح خارجی دندان تغییر رنگ داده باقی نمی ماند. برای این کار از دندان قالب گیری می شود و از روی آن در آزمایشگاه ونیر ساخته می شود. سپس، ونیر در جلسه جداگانه ای طی دو هفته آینده بر روی دندان قرار داده می شود.

باندینگ روش دیگری برای سفید کردن دندان عصب کشی شده به شمار می رود. در این روش، مواد همرنگ دندان روی آن قرار داده می شود و با نور مخصوصی سفت می شوند. این نور باعث پیوند خوردن مواد به دندان می شود و لکه ها زیر آن پنهان می شوند.

نکاتی که در مورد سفید کردن دندان عصب کشی شده باید به آن توجه کنید:

این روش تنها در مورد دندان های غیر زنده انجام می شود. بیمار باید به خاطر داشته باشد که سفید کردن تک دندان همیشه ممکن است نتیجه مطلوب را نداشته باشد. به عبارت دیگر در این روش معلوم نیست دندان شما تا چه حد سفید می شود و ممکن است در نهایت رنگ آن باز هم کمی با دندان های مجاور متفاوت باشد. با این حال، اگر این روش به درستی انجام شود، روش بسیار موثر و مطلوبی است که عوارض کمتری نسبت به ونیر یا روکش دندان دارد. روکش کردن دندان نوعی درمان تهاجمی غیر قابل بازگشت است که در آن بخش زیادی از بافت دندان تراشیده می شود تا روکش روی آن قرار گیرد. این در حالی است که برای سفید کردن دندان عصب کشی شده آسیب چندانی به دندان وارد نمی شود و از ساختار دندان محافظت می شود.

منبع:

southviewdentistrycharlotte

دندان درد با منشا غیر دندانی:

گاهی دردی تیز و ناگهانی شما را آزار می دهد، اما هیچ گونه پوسیدگی در دندان دیده نمی شود و حتی بافت لثه نیز کاملا سالم و محکم است. مواردی وجود دارد که یافتن علت دندان درد با دشواری و سردرگمی همراه است. دندان درد با منشا غیر دندانی ماهیت پیچیده ای دارد. شما با دندانی رو به رو هستید که درد می کند، اما مشکلی در خود آن وجود ندارد. در این شرایط، دندانپزشک می تواند حداقل وجود مشکل در خود دندان را رد کند و شما را برای درمان علت زمینه ساز درد به متخصص مربوطه ارجاع دهد.

دندان درد با منشا غیر دندانی:

همیشه در گام اول احساس دندان درد باید به دندانپزشک مراجعه کنید. فارغ از علت ایجاد درد و حتی زمانی که شرح حال نشان می دهد که درد به دندان مربوط نمی شود، دندانپزشک معاینه کاملی از دندان های شما به عمل می آورد و از دندان رادیوگرافی تهیه می شود. این کار به رد وجود منشا درد در خود دندان کمک می کند.

مهم ترین مشخصه دندان درد با منشا غیر دندانی آن است که بیمار نمی تواند محل خاصی را به عنوان درد نشان دهد. معمولا در دندان درد با منشا دندان، بیمار یک دندان خاص را نشان می دهد. این در حالی است که در دندان درد با منشا غیر دندانی معمولا ناحیه بزرگ تری به عنوان محل درد مشخص می شود و نمی توان به دندان خاصی اشاره کرد. البته این نباید مانع از بررسی تمام دندان ها شود.

برخی از موارد دندان درد با منشا غیر دندانی عبارتند از:

درد به علت دردهای عضلانی صورت:

این حالت شایع ترین موردی است که در بیماران دیده می شود و با دندان درد اشتباه گرفته می شود. در این عارضه، بیمار در هنگام جویدن مواد غذایی احساس درد دارد، اما این دندان نیست که درد می کند بلکه عضلات فک با حرکت کردن دچار درد می شوند.

درد با منشا سینوس:

دندان درد با منشا غیر دندانی در هنگام ابتلا به سینوزیت و سرماخوردگی شایع است. علائم درد به آبسه دندان بسیار شبیه است، درد به صورت ضربان دار حس می شود و در ناحیه دندان های خلفی فک بالا حس می شود. در این عارضه، ابتدا شرایط دندان ها معاینه می شود و در صورتی که سلامت آنها تایید شود، درمان باید تحت نظر متخصص گوش، حلق و بینی انجام شود. علت درد به نزدیکی ریشه دندان های خلفی فک بالا به حفره های سینوسی مربوط می شود. تجمع خلط و موکوس در حفره سینوس باعث وارد شدن فشار به اعصاب دندان و تحریک آنها می شود.

سردرد:

اگر هر بار که دچار میگرن می شوید، همزمان در دندان های خود نیز احساس درد می کنید، به ندرت ممکن است درد به خود دندان مربوط باشد. دندان درد با منشا غیر دندانی در میگرن های شدید رایج است. اغلب درد ۴ تا ۷۲ ساعت طول می کشد و همراه با تهوع، تحریک پذیری نسبت به نور و صدا و دندان درد است. بیمار در فک خود احساس درد می کند و به طور کلی صورت دچار دردی مبهم و ناتوان کننده است. تشخیص علت دندان درد در این حالت دشوار است و نیاز به بررسی سوابق پزشکی دارد.

دندان درد به دلیل بیماری های قلبی عروقی:

ایسکمی قلبی و آنژین صدری رایج ترین علل دندان درد با منشا غیر دندانی هستند که در بیماران قلبی و عروقی دیده می شود. نرسیدن اکسیژن کافی به ریه ها باعث تشدید فشار در گردن، گوش، مندیبل و گلو می شود و بیمار دچار دندان درد نیز می شود.

عفونت گوش:

هر گونه عفونت در سر و صورت می تواند به دندان درد با منشا غیر دندانی ختم شود. نزدیکی گوش و حفره های بینی به ریشه های دندان باعث شده است که عفونت سینوس و گوش باعث حساسیت دندان ها نیز شود. معمولا درد بلافاصله پس از درمان عفونت از بین می رود و به مداخله درمانی خاصی نیاز نیست.

زونا:

زونا نوعی بیماری ویروسی است که اثر فعال شدن مجدد ویروس آبله مرغان در بزرگسالان بروز می کند. مهم ترین علامت این بیماری درد و سوزش در بدن است که به دلیل حمله ویروس به سیستم اعصاب نخاع رخ می دهد. معمولا درد در بدن دیده می شود، اما درد در سر و صورت و فک نیز غیر قابل انتظار نیست. دندان درد با منشا غیر دندانی در بیماری زونا نیز دیده می شود.

تومور و اختلالات عصب صورت:

وجود تومور در استخوان فک و بعضی اختلالات عصبی مانند نورالژی عصب سه قلو نیز می توانند موجب دندان درد در بیمار شوند که به بررسی پزشکی نیاز دارند.

تشخیص و افتراق بین دندان درد با منشا غیر دندانی و دندانی گاهی دشوار می شود و این می تواند به مداخلات درمانی بی نتیجه و غیر ضروری منجر شود. معمولا ابراز درد شدید و عدم یافتن علت خاص باعث انجام اندوتراپی های غیرضروری می شود که گاهی نتیجه ای هم ندارد. با این حال، در بسیاری از موارد دندانپزشک می تواند علت زمینه ساز را مشخص کند و شما را برای درمان راهنمایی کند. تفاوتی ندارد که دندان درد شما به چه دلیل شروع شده است، حتی اگر دچار میگرن، عفونت سینوسی یا عفونت گوش هستید و دندان های شما نیز درد می کند، باید به دندانپزشک معاینه کنید تا دندان های شما معاینه شوند. در بسیاری از موارد، وجود یک مشکل در خود دندان باعث می شود که همراه شدن یک بیماری ثانویه باعث تشدید شرایط دندان و بروز درد شود. در این شرایط، لازم است دندان ها معاینه شوند تا عدم وجود پوسیدگی، حساسیت دندان، تحلیل لثه و بیماری های لثه در بیمار تایید شود. فراموش نکنید که درمان به موقع می تواند ضمن کاهش هزینه های دندانپزشکی شما، طول عمر دندان را افزایش دهد.

برای پیشگیری از بروز دندان درد با منشا غیر دندانی و دندانی، هر شب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. استفاده از دهانشویه به پاک شدن بقایای باکتری ها در دهان و تمیز شدن بین دندان ها کمک می کند و از بیماری لثه پیشگیری می کند. معاینات شش ماه یک بار دندانپزشکی سلامت دندان های شما را تضمین می کند. اگر به معاینه دندان های خود نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید.

منبع:

womenshealthmag