کاربرد دهانشویه آنتی باکتریال چیست؟

دهانشویه آنتی باکتریال از دهانشویه های بدون نسخه بسیار قوی تر است و باکتری های عامل بیماری لثه را تا سطح قابل قبولی از بین می برد. رایج ترین دهانشویه تجویز شده در این رابطه، کلرهیگزیدین است و دندانپزشک آن را به عنوان بخشی از رژیم درمانی شما تجویز خواهد کرد. دهانشویه های مختلفی در بازار وجود دارند که تحت دو دسته درمانی و تزئینی به فروش می رسند. انتخاب بهترین دهانشویه به شرایط دهان و دندان شما بستگی دارد.

دهانشویه مایع مفیدی است که می تواند به طور کامل دهان را تمیز کند و از دندان ها محافظت کند. کلینیک دندانپزشکی ما توصیه می کند که حداقل روزی دو بار بعد از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، از دهانشویه برای تکمیل بهداشت دهان و دندان خود استفاده کنید. در صورتی که دهان خود را با این محصول تمیز کنید، محل هایی که دسترسی به آن توسط مسواک دشوار است به خوبی تمیز خواهد شد و می توانید از رفع باکتری های باقی مانده در دهان مطمئن شوید. با این حال هر محصولی نمی تواند تمامی این اهداف را برآورده کند. برخی از انواع دهانشویه این کار را بهتر و موثرتر انجام می دهند. در ادامه کاربرد دهانشویه آنتی باکتریال را با هم بررسی خواهیم کرد.

دهانشویه آنتی باکتریال چیست؟

دهانشویه های رایج در داروخانه شکل ملایم دهانشویه آنتی باکتریال است و می توانند میزان باکتری های دهان را کاهش دهند. باکتری های خاصی باعث پوسیدگی دندان و بیماری لثه می شوند. کلرهیگزیدین رایج ترین دهانشویه آنتی باکتریال است که برای کاهش تعداد باکتری های دهان تجویز می شود. در صورتی که به همان شیوه تجویز شده توسط دندانپزشک استفاده شود، این دهانشویه می تواند باکتری های عامل بیماری لثه را تا حد قابل توجهی کاهش دهد. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که ترکیبی از آنتی بیوتیک و دهانشویه آنتی باکتریال می تواند نیاز به جراحی لثه را تا ۸۰ درصد کاهش دهد.

دهانشویه درمانی حاوی مواد فعالی است که به کنترل عوامل و شرایط ایجاد بوی بو دهان، ابتلا به بیماری های لثه، پلاک و پوسیدگی دندان کمک می کند.

مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی عبارتند از:

  • ستیل‌پیریدینیوم کلراید
  • کلرهگزیدین
  • فلوراید
  • پراکسید

ستیل‌پیریدینیوم کلراید ماده ای است که برای کاهش بوی بد دهان استفده می شود. کلرهگزیدین نیز برای پیشگیری از پوسیدگی دندان به مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی اضافه می شود. فلوراید دیگر ماده مشهور و شناخته شده ای است که در اغلب محصولات دهان و دندان یافت می شود. از این ماده برای پیشگیری از پوسیدگی دندان و افزایش استحکام مینای دندان استفاده می شود. پراکسید نیز در محصولات سفیدکننده دندان به کار می رود. دهانشویه های درمانی هم به صورت بدون نسخه و هم با تجویز پزشک در دسترس عموم قرار دارند. استفاده از برخی از این محصولات به تشخیص پزشک نیاز دارد.

چرا دهانشویه آنتی باکتریال مفید است؟

اگر اخیرا جرم گیری عمیق کرده باشید، یا بیماری پریودنتیت در شما تشخیص داده شده باشد، در این صورت دهانشویه آنتی باکتریال می تواند برای شما مفید باشد. این دهانشویه برای کنترل پلاک و کشتن باکتری های عامل بیماری لثه تجویز می شود. جرم گیری عمیق یکی از روش های درمان بیماری لثه پیشرفته است که جواب دهی به درمان می تواند مانع نیاز به جراحی لثه شود.

چطور از آن استفاده می شود؟

بسته به پیشرفت بیماری لثه و توانایی کنترل فاتورهای عامل بیماری، از روش های درمانی مختلفی استفاده می شود. همانند تمام داروها، لازم است که دستورالعمل دندانپزشک در این مورد رعایت شود. علاوه بر مصرف دهانشویه، باید مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نیز به طور منظم انجام شود و در صورت لزوم از آنتی بیوتیک استفاده شود. دندانپزشک توصیه های مربوط به خوردن، آشامیدن و مسواک زدن پس از استفاده از دهانشویه را به شما خواهد کرد.

چه کسی باید از دهانشویه آنتی باکتریال استفاده کند؟

اگر دندانپزشک دچار بیماری پریودنتال پیشرفته باشد، و اخیرا روت پلنینگ و اسکیلینگ بر روی او انجام شده باشد، می توانید از این نوع دهانشویه استفاده کنید. در این مورد، دندانپزشک باید نظر دهد و آن را تجویز کند. هرگز بدون نظر دندانپزشک از دهانشویه های درمان استفاده نکنید. مصرف بیش از حد آنها می تواند باکتری های خوب دهان شما را نیز از بین ببرد و تعادل pH دهان را به هم بریزد.

معایب دهانشویه آنتی باکتریال:

دهانشویه های حاوی کلرهیگزیدین می توانند باعث ایجاد لکه های قهوه ای روی دندان شوند، زیرا این ماده به بافت نرم و سخت متصل می شود. بنابراین، اگر این دهانشویه برای درمان بیماری لثه برای شما تجویز شده است، در این مدت از مصرف چای، قهوه و دیگر مواد غذایی حاوی رنگدانه خودداری کنید. به علاوه، اگر دارای روکش یا ونیر دندان هستید، استفاده از این دهانشویه می تواند موجب لک شدن آنها شود.

به طور کلی استفاده از دهانشویه آنتی باکتریال در طولانی مدت و به عنوان بخش ثابتی از بهداشت دهان و دندان توصیه نمی شود. زمانی که بیماری لثه شما تحت کنترل درآمد، از روش های معمول بهداشت دهان و دندان شامل مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برای پیشگیری از پیشرفت بیماری استفاده کنید.

این نوع دهانشویه به هیچ وجه نباید قورت داده شود. تنها آن را قرقره کنید و تف کنید. برای کاهش احتمال مقاومت باکتریایی نسبت به دارو، دهانشویه و داروهای خود را به صورت تجویز شده، در دوز توصیه شده و در زمان مقرر مصرف کنید. دهانشویه و داروهای باقی مانده را برای بیماری دیگری مصرف نکنید.

فراموش نکنید که استفاده از دهانشویه نباید جایگزین بهداشت دهان و دندان شود بلکه مکملی برای آن به حساب می آید. همانند سایر تمیزکننده های مکمل بهداشت دهان و دندان استفاده از دهانشویه نیز برای تمیز کردن نقاطی به کار می رود که دسترسی به آن برای مسواک و نخ دندان دشوار است. انتخاب یک دهانشویه مناسب به شرایط دهان و دندان، نیازهای فردی و تشخیص دندانپزشک بستگی دارد.

استفاده از دهانشویه به خصوص دهانشویه های حاوی الکل و فلوراید در کودکان زیر ۶ سال توصیه نمی شود. احتمال بلع مایع در این کودکان زیادتر است و مواد تشکیل دهنده دهانشویه درمانی می تواند موجب بروز تهوع، استفراغ و حتی مسمومیت کودک شود. پیش از خرید یک محصول، به خصوص محصولات بهداشتی، در مورد آن با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

Crest

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن:

به عنوان فرزند، والدین ما همواره از سلامت مان مراقبت کرده اند. آنها به ما عادت های بهداشت دهان و دندان، مانند مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را یاد دادند. به خوبی رژیم غذایی ما را تحت نظر داشتند و معاینات دندانپزشکی را جدی گرفتند. هر بار که به درمان نیاز داشتیم ما را به دندانپزشکی بردند. همین رفتار را حتی در مورد نوه های خود نیز داشته اند. اما حالا والدین مسن شما نمی توانند به خوبی بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنند و به کمک نیاز دارند. مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن به همدلی و همراهی فرزندان و اطرافیان نیاز دارد.

چرا به کمک نیاز دارند؟

امروزه دندان ها طول عمر بیشتری در دهان انسان ها دارند. این چیز خوبی است. اما مصرف داروها و ابتلا به بیماری باعث می شود که مشکلات دهان و دندان بیشتر شوند. بسیاری از افراد مسن به بیماری های مختلفی از جمله دیابت و درد مفاصل دچار هستند و داروهای زیادی مصرف می کنند که می توانند موجب خشکی دهان و بیماری لثه شوند. علاوه بر بیماری، افراد مسن دچار ناتوانی در به کارگیری عضلات و مشکلات ذهنی می شوند که مراقبت از خود و دندان هایشان را دشوارتر می کند. اگر والدین شما دچار بیماری شده اند، مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن اهمیت بیشتری پیدا می کند. اگر برای او پرستار گرفته اید یا در خانه سالمندان زندگی می کند، ممکن است بهداشت دهان و دندان او نادیده گرفته شود.

مشکلات بالقوه دهان و دندان در سنین بالا:

با افزایش سن، افراد در معرض خطر ابتلا به بیماری های پریودنتال (لثه) قرار می گیرند. این امر به خصوص در افرادی که نمی توانند اصول بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنند بیشتر است. این بیماری بدون درد است و در صورت عدم درمان باعث لق شدن دندان ها و از دست رفتن آنها می شود. به علاوه، دیابت نیز ریسک ابتلا به عفونت را افزایش می دهد و بیماری لثه را تشدید می کند. در واقع، تحقیقات نشان می دهند که دیابت یکی از عوامل از دست رفتن دندان در افراد مسن است.

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن به دلیل مصرف داروهای مختلف اهمیت بیشتری دارد. بسیاری از داروها دارای عارضه جانبی خشکی دهان هستند. حتی خود بیماری نیز می تواند باعث خشکی دهان شود. بدون وجود بزاق برای متعادل کردن اسید در دهان، پوسیدگی دهان و ابتلا به عفونت های دهان مانند آفت و قارچ دهان بیشتر می شود.

این فقط والدین ما نیستند که تحت تاثیر افزایش سن قرار گرفته اند، ترمیم های دندانپزشکی آنها نیز مسن شده است. پر شدگی دندان، روکش و دندان مصنوعی آنها به تدریج دچار فرسایش می شود و باید تعویض شود. این امر نیاز به مراجعه به دندانپزشک دارد که برای بسیاری از افراد مسن دشوار است. در اینجاست که فرزندان باید توجه بیشتری به والدین خود داشته باشند.

ابتلا به سرطان دهان یکی از دیگر خطرات عدم مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن است. سرطان دهان در افراد سیگاری شیوع بیشتری دارد. بنابراین اگر والدین شما بالاتر از ۵۵ سال هستند و سیگار مصرف می کنند باید غربالگری سالانه سرطان دهان را جدی بگیرند.

برای مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن چه باید کرد؟

درست همان طور که والدین برای ما انجام دادند، هر روز به والدین خود یادآوری کنید که باید مسواک بزنند و نخ دندان بکشند. اگر از دندان مصنوعی استفاده می کنند، آن هم باید هر روز تمیز شود. با وجود تمام ریسک های سلامتی در سن آنها، والدین خود را به طور منظم به کلینیک دندانپزشکی ببرید و لیست داروهای آنها را به اطلاع دندانپزشک برسانید. اگر والین شما دچار آرتروز یا دیگر ناتوانی های عضلانی هستند که مسواک زدن را برای آنها دشوار می کند، از دندانپزشک در این مورد راهنمایی بخوانید. یک مسواک برقی می تواند سهم زیادی از این کار را بدون مشکل برای آنها انجام دهد. برخی از افراد در انجام کارهای دستی دچار اشکال هستند. برای مثال مسواک زدن برای افراد مسن یا دچار درد مچ دست دشوار است. از آنجا که در استفاده از مسواک برقی به حرکت دادن دست نیازی نیست، بنابراین کار برای فرد بسیار راحت تر می شود. چرخش سر مسواک برقی به دلیل ترکیب حرکت و فشار مساوی از سوی برس ها امکان تمیز کردن نقاط دورتر دندان را فراهم می کند. فشار مساوی از مزایای مسواک برقی است. زیرا این فشار در مسواک های دستی به صورت نامساوی در دو طرف صورت انجام می شود. برای مثال یک فرد راست دست سمت چپ دهان خود را بهتر از سمت راست تمیز می کند.

در صورتی که والدین شما دچار خشکی دهان شده اند، در مورد عوارض جانبی داروهای مصرفی او با پزشکش صحبت کنید. شما به دنبال آرامش و آسایش والدین خود هستید. در صورت امکان می توان دوز دارو یا نوع آن را تغییر دارد. استفاده از بزاق مصنوعی بدون نسخه، دهانشویه فاقد الکل و آدامس های فاقد شکر می تواند به آنها کمک کند. استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید برای مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن ضروری است. والدین خود را تشویق کنید که مقداری زیادی آب در طول روز بنوشند و از مصرف دخانیات، آبمیوه های اسیدی و نوشابه خودداری کنند.

مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن در خانه سالمندان دشوار است. با وجود تمام مسائل و مشکلاتی که این افراد دارند، پرستاران بهداشت دهان و دندان را جز اولویت ها نمی دانند. می توانید در این مورد با پرستار والدین خود صحبت کنید. مراقب رژیم غذایی والدین خود باشید. در صورت لزوم، این موارد را با پرستار والدین خود در میان بگذارید. اگر والدین شما به اندازه قبل غذا نمی خورند، شاید دچار دندان درد، مشکلات دهان و دندان یا درد در اثر استفاده از دندان مصنوعی نامناسب شده اند.

حالا نوبت شماست که به جبران دوره کودکی مراقبت از سلامت دهان و دندان افراد مسن را به عهده بگیرید. کیفیت زندگی افراد به سلامت دهان و دندان آنها بستگی دارد. شما باید از سلامت دهان و دندان والدین خود اطمینان حاصل کنید.

منبع:

colgate

تعداد ریشه و کانال دندان:

عصب کشی یکی از درمان های رایج برای نجات دندان پوسیده است. عصب کشی از آن درمان هایی است که هم از نظر هزینه و هم درد باعث ترس بیماران می شود. شنیدن نیاز به عصب کشی از دهان دندانپزشک خبر خوشی نیست، اما به هر حال باعث نجات دندان می شود. تعداد ریشه و کانال دندان یکی از فاکتورهای اصلی تعیین هزینه عصب کشی است. دیگر فاکتورهای موثر در هزینه کلی عصب کشی شامل تعداد جلسات درمان، نیاز به روکش و پیچیدگی درمان می شود. هر چند تعیین تعداد کانال و هزینه درمان به عهده دندانپزشک است، اما در ادامه شما را با جزئیات این امر آشنا می کنیم.

 تعداد ریشه و کانال دندان:

اگر بدانید کدام دندان شما به عصب کشی نیاز دارد با استفاده از جدول زیر می توانید ایده ای از تعداد ریشه ها و کانال های دندان به دست آورید.

۱ ریشه و ۱ کانال در دندان های پیش و نیش فک بالا

یک یا دو ریشه و دو کانال در دندان های کرسی یا آسیاب فک بالا

۳ ریشه و ۴ کانال در دندان های کرسی اول بالا

۳ ریشه و ۳ تا ۴ کانال در دندان های کرسی دوم بالا

۳ ریشه و ۳ کانال در دندان های عقل، میزان تفاوت و بدشکلی در این دندان ها بیشتر است

۱ ریشه و احتمالا ۲ کانال در دندان های پیش پایین

۱ ریشه و ۲ یا ۳ کانال در دندان های آسیاب کوچک فک پایین

۲ ریشه و ۳ یا ۴ کانال در دندان های آسیاب بزرگ پایین

همان طور که در فهرست فوق می بینید، دندان ها همیشه حداقل یک ریشه دارند و هر ریشه همیشه حداقل یک کانال دارد. اما به غیر از این مبنای اصلی، تنوعات زیادی در مورد تعداد ریشه و کانال دندان وجود دارد.

اختلافات در تعداد ریشه و کانال دندان:

برخی از مثال های تنوع در تعداد ریشه و کانال عبارتند از:

ریشه اضافه:

ممکن است دندان شما نسبت به دندان های همنوع خود، ریشه های بیشتری داشته باشد و به همین ترتیب کانال های بیشتری هم داشته باشد. با این حال، این اختلاف نادر است.

ریشه های همجوشی شده دندان:

رایج تر از ریشه اضافه، وجود چند ریشه (مولار و پری مولار) است که به هم چسبیده اند.

این مورد به تنهایی، درمان عصب کشی را پیچیده تر نمی کند. با این حال، چنین دندانی ممکن است تعداد کانال های متفاوت تری داشته باشد.

تعداد کانال های بیشتر:

رو به رو شدن دندانی که تعداد کانال های بیشتری نسبت به بقیه دندان ها دارد اصلا چیز عجیبی نیست.

برخی از دندان ها (نیش پایین، پری مولار و مولار بالا) بیشترین اختلاف را در تعداد کانال دارند.

چرا تعداد بیشتر ریشه و کانال های دندان باعث گران تر شدن عصب کشی می شود؟

به طور کلی هر چه تعداد ریشه و کانال یک دندان بیشتر باشد، میزان پیچیدگی درمان آن بیشتر است.

این بدان معنی نیست که درمان دندانی که دو کانال دارد دو برابر سخت تر از دندانی است که تنها یک کانال دارد. اما انتظار می رود کانال های دندان اولی باریک تر باشند. بنابراین، یافتن و تمیز کردن آنها دشوارتر از دندانی است که تنها یک کانال دارد. پیچیدگی درمان دندان هایی که ۳ یا ۴ کانال دارند، که اکثر آنها قطر بسیار کمی دارند، بسیار بالاست و به دقت بالایی نیاز دارد.

تعداد ریشه و کانال دندان چطور تشخیص داده می شود؟

موفقیت آمیز بودن درمان عصب کشی به تمیز شدن کامل کانال ها بستگی دارد. اگر حتی یکی از کانال ها تمیز نشود، عفونت از آنها به دیگر نواحی دندان و ریشه آن منتشر شده و در نهایت دندان از دست می رود. ادامه درد بیش از یک هفته پس از عصب کشی می تواند نشانه ای از درمان نادرست باشد. در صورتی که با وجود گذشت یک هفته تا ده روز پس از عصب کشی همچنان دچار دندان درد هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید تا دندان های شما معاینه شوند. شاید نیاز به درمان مجدد دندان باشد.

از این رو، برای پیشگیری از نیاز به درمان مجدد لازم است که تعداد ریشه و کانال دندان در ابتدا صحیح تشخیص داده شود. روش های زیر به تشخیص صحیح کمک می کنند.

رادیوگرافی

تشخیص لامسه ای

معاینه چشمی

در ادامه توضیح هر روش و نحوه کمک آن به تشخیص بهتر آمده است.

رادیوگرافی:

پیش از شروع هر نوع روش درمانی از دندان های شما رادیوگرافی تهیه می شود. رادیوگرافی کمک می کند که اطلاعات کاملی از دندان ها و وضعیت آنها به دست آید. یکی از این اطلاعات تعداد ریشه و کانال دندان است.

رایج ترین نوع رادیوگرافی و شاید تنها نوعی که شما دیده اید، همانی است که در گرافی شما دیده می شود. گاهی دندانپزشک برای دیدن جزئیات بیشتر از یک دندان دستور انجام چند رادیوگرافی از زوایای مختلف می دهد. در موارد پیچیده، رادیوگرافی CBCT نیز جزئیات کاملی از دندان ارائه می دهد. با استفاده از این روش هر تردید در مورد جزئیات درونی دندان برطرف می شود.

معاینه چشمی:

معاینه چشمی نیز سهم زیادی در تایید اطلاعات به دست آمده از رادیوگرافی دارد. دندانپزشک می تواند پس از باز کردن تاج دندان، در کف حفره پالپ کانال ها را ببیند. یکی از ابزارهایی که مورد استفاده دندانپزشکان قرار می گیرد میکروسکوپ دندانپزشکی است. این ابزار بیشتر در حوزه کار اندودنتیست ها قرار دارد. اندودنتیست در انجام عصب کشی های پیچیده و درمان مجدد عصب کشی تخصص دارد. میکروسکوپ دندانپزشکی به متخصص کمک می کند که به خوبی داخل دندان را ببیند و کانال ها را تشخیص دهد.

تشخیص لامسه ای:

یکی از دیگر راه های مهم تشخیص تعداد ریشه و کانال با استفاده از حس لامسه صورت می گیرد. این روش در طول درمان عصب کشی مورد استفاده قرار می گیرد.

دندانپزشک فضای عصب را در دندان با استفاده از فایل های عصب کشی تمیز می کند. مسیری که این فایل ها در طول ریشه دندان به سمت بالا و پایین طی می کنند، به دندانپزشک تصویر مناسبی از آناتومی دندان می دهد.

اگر دچار دندان درد شده اید و به معاینه نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید. عدم درمان دندان پوسیده، باعث پیچیده تر شدن وضعیت دندان و افزایش هزینه های درمان می شود.

منبع:

dental-picture-show