درپوش مسواک: آیا ضروری است؟

برای بسیاری از ما مسواک یک وسیله عادی و روزمره است که پس از استفاده آن را با عجله در جامسواکی می گذاریم و می رویم. اما با آن همه میکروبی که در محیط وجود دارد، آیا استفاده از درپوش مسواک لازم است؟

درپوش مسواک به چه کار می آید؟

همه ما مسواک را در بسته بندی خود همراه با درپوش های کوچکی دیده ایم که با هدف محافظت از مسواک در برابر تجمع باکتری و ویروس ساخته شده اند. کمپانی های ساخت مسواک مدعی آن هستند که قرار دادن درپوش مسواک روی آن باعث می شود که از انتقال باکتری های محیط به بدن پیشگیری شود.

بدن ما هر روز با ویروس و باکتری های زیادی تماس پیدا می کند. روی موبایل، دستگیره درها، خودکار، میز و هر چیزی که به آن دست می زنیم پر از باکتری است. دهان ما نیز یکی از مکان های ایده آل زندگی و تکثیر باکتری هاست. در طول روز صدها و هزاران باکتری خوب و بد در دهان ما رشد می کنند. آیا مواجهه با تمام آنها خطرناک است؟

اگر قرار بود مواجهه با هر نوع باکتری ما را با مشکل مواجه کند، احتمالا نسل بشر هرگز از آدم و حوا فراتر نمی رفت. اما هر باکتری بد نیست. در دهان شما باکتری های خوب و بد زندگی می کنند. با هر بار مسواک زدن باکتری های بد را از دهان خود خارج می کنید تا از سلامت دندان های خود مراقبت کنید. این باکتری ها هر روز به مسواک شما هم منتقل می شوند. هدف از کاربرد درپوش مسواک محافظت از آن در برابر باکتری های محیط است.

بسیاری از افراد برای نگهداری از مسواک خود اشتباهات زیادی را انجام می دهند. یکی از این اشتباهات قرار دادن مسواک در محیط دستشویی است. دستشویی یکی از آلوده ترین نقاط خانه است. جدا از اینکه آیا درپوش مسواک ابزار مفیدی است یا خیر، هرگز مسواک خود را در دستشویی قرار ندهید.

مسواک را باید به صورت سر بالا در ظرفی خارج از دستشویی قرار دهید تا در معرض هوای آزاد خشک شود.

آیا درپوش مسواک مفید است؟

به طور خلاصه و واضح باید گفت قرار دادن درپوش مسواک روی آن پس از تمیز کردن دندان ها بدترین کاری است که می توانید برای بهداشت دهان و دندان خود انجام دهید. شک نکنید که با این کار خود را در معرض انواع بیماری های عفونی و قارچی قرار می دهید. قارچ ها و باکتری ها عاشق محیط مرطوب و بسته هستند. مسواکی که از دهان شما خارج شده است، خود پر از باکتری است و مرطوب است. بنابراین بین برس های آن محل خوبی برای رشد و تکثیر قارچ و باکتری هاست. درپوش مسواک نه تنها کمکی به حفظ مسواک از رشد باکتری و قارچ نمی کند، بلکه خود عاملی برای رشد آنهاست.

آیا مسواک را باید از باکتری ها دور نگهداشت؟

همان طور که گفته شد دهان شما پر از باکتری است و بدن می تواند در برابر آنها از خود محافظت کند. با این وجود نباید مسواک را در مکان های آلوده رها کرد. قرار دادن مسواک روی سطح، قرار دادن آن در دستشویی، گذاشتن آن در کابینت بسته به صورت خیس یا به اشتراک گذاری آن با دیگران خطرناک ترین کاری است که می توانید انجام دهید. در مطالب پیشین، در مورد روش نگهداری و حفظ بهداشت مسواک توضیح داده شد. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر آن را مطالعه کنید.

با وجود مطالب فوق، برخی از افراد لازم است از باکتری ها و ویروس ها دوری کنند. افرادی که دچار بیماری های سیستمی بدن، دیابت، سرطان و بیماری های قلبی عروقی است، باید بیشتر از دیگران مراقب سلامت خود باشند. مواجهه با باکتری های رایج می تواند شرایط این بیماران را تشدید کند.

از این رو تمیز کردن مسواک برای این افراد مهم تر از سایرین است. برای تمیز ماندن مسواک لازم نیست از درپوش مسواک استفاده کنید. کافی است از محلول دهانشویه یا هیدروژن پراکسید برای ضدعفونی مسواک خود استفاده کنید. محلول را در یک لیوان بریزید و مسواک را به مدت دو تا سه دقیقه در آن قرار دهید. سپس، اجازه دهید مسواک در معرض هوای آزاد خشک شود.

افرادی که در معرض بیماری های عفونی قرار دارند و از سیستم ایمنی ضعیفی برخوردار هستند، باید مسواک خود را زودتر از موعد سه تا چهار ماه یک بار عوض کنند و از دهانشویه آنتی باکتریال برای تمیز کردن مسواک خود استفاده کنند. پیش از خرید دستگاه های ضد عفونی کننده مسواک برچسب استاندارد آن را بررسی کنید. در مطالب پیشین در مورد این نوع دستگاه ها توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

توصیه هایی برای مراقبت از بهداشت مسواک:

در ادامه توصیه هایی برای مراقبت از سلامت مسواک ارائه شده است. ممکن است بسیاری از این موارد را انجام بدهید، اما بهتر است روتین بهداشت دهان و دندان خود را یک بار دیگر مرور کنید.

مسواک خود را با هیچ کس دیگری به اشتراک نگذارید. به اشتراک گذاشتن مسواک و لوازم شخصی ریسک ابتلا به عفونت و بیماری را افزایش می دهد. به خصوص اگر یکی از اعضای خانواده شما دچار سیستم ایمنی ضعیف باشد، این کار می تواند سلامت او را در معرض خطر قرار دهد.

پس از هر بار استفاده، مسواک خود را با آب تمیز کنید تا بقایای مواد غذایی و خمیردندان از بین آن خارج شود.

مسواک خود را بدون درپوش مسواک به صورت سر بالا در جایی قرار دهید که در معرض هوا خشک شود.

مسواک افراد خانواده را جدا از یکدیگر و بدون تماس با هم در معرض هوای آزاد قرار دهید.

مسواک خود را هر سه تا چهار ماه یک بار یا زودتر از آن (در صورت خراب شدن برس ها یا ابتلا به بیماری) عوض کنید. مسواک کودکان باید زودتر از این تعویض شود.

برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن مسواک، می توانید هر چند شب یک بار آن را در دهانشویه آنتی باکتریال یا هیدروژن پراکسید قرار دهید. برای این کار مقداری از محلول را در یک لیوان بریزید و سری مسواک را برای یک تا دو دقیقه در آن بگذارید. مسواک را به خوبی بشویید و اجازه دهید در معرض هوای آزاد خشک شود.

منبع:

ada

آلرژی به خمیردندان: آیا ممکن است؟

بهداشت دهان و دندان شما با سلامت کل بدن گره خورده است. برای حفظ سلامت بدن لازم است روزی دو بار با خمیردندان دندان های خود را تمیز کنید و نخ دندان بکشید. در بعضی از افراد استفاده از خمیردندان با بروز زخم دهان همراه است که به آن آلرژی به خمیردندان گفته می شود.

زمانی که سیستم ایمنی بدن شما به مواد غیر خطرناک، مانند غذا، دارو یا عطر، واکنش بیش از حد نشان می دهد، به اصطلاح دچار حساسیت یا آلرژی به آن ماده هستید. در تمام جهان آلرژی رایج ترین عارضه ای است که برای افراد رخ می دهد. در حالی که در جامعه بیشتر در مورد آلرژی به مواد غذایی، داروها و مواد آرایشی شنیده می شود، شاید تا به حال چیزی در مورد آلرژی به خمیردندان نشنیده باشید. در حالی که این نوع آلرژی رایج نیست، اما اطلاع داشتن از آن اهمیت دارد.

نشانه های آلرژی به خمیردندان چیست؟

اگر دچار آلرژی به خمیردندان باشید، قرار نیست هر بار که مسواک می زنید دچار آبریزش بینی یا عطسه شوید. نشانه های آلرژی به خمیردندان بر اساس ماده ای که در ساخت خمیردندان به کار رفته است و شدت واکنش شما متفاوت است. در هر فرد این نشانه ها به طور متفاوتی بروز می کند و خود فرد می تواند آنها را تشخیص دهد. اما به طور کلی نشانه ها تنها در محدوده دهان بروز می کنند.

یکی از نشانه های آلرژی به خمیردندان ابتلا به ترک خوردگی شدید لب است که در مطالب پیشین در مورد آن به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به این مطلب مراجعه کنید. نتایج تحقیقات نشان می دهد که ابتلا به ترک لب یکی از رایج ترین واکنش های آلرژیک پوستی به خمیردندان است. این نوع آلرژی می تواند با راش در دهان همراه شود. راش به زخم های پوستی گفته می شود که با قرمزی و التهاب همراه است. سایر واکنش های آلرژیک که در دهان رخ می دهند کمتر شایع هستند.

در یکی از تحقیقات منتشر شده از یک زن ۳۵ ساله، محققان گزارش کرده اند که بیمار به مدت نه ماه دچار ترک لب شدید و زخم های داخل دهان بوده است و به هیچ یک از روش های درمانی پاسخ نداد. به محض تغییر خمیر دندان تمامی علائم بیمار از بین رفت و بیمار به صورت خود به خود بهبود یافت.

آلرژن های بالقوه در خمیردندان:

خمیردندان ها می توانند حاوی برخی از آلرژن های بالقوه باشند. برخی از این مواد عبارتند از گلوتن، فلوراید، مواد معطر و طعم دهنده. متخصصان پوست گزارش داده اند که وجود عصاره میخک رایج ترین دلیل بروز واکنش آلرژیک به خمیردندان است.

در تحقیقی که از همان خانم ۳۵ ساله گزارش شد، بررسی های آلرژیک نشان داد که وی به اولافلور، نوعی فلوراید در برخی از برندهای خمیردندان، حساس است.

در صورتی که تصور می کنید دچار آلرژی به خمیردندان هستید، چه باید بکنید؟

در صورتی که اخیرا در پی تغییر برند خمیردندان خود دچار التهاب، خارش، ترک لب و راش در اطراف دهان خود شده اید و تصور می کنید مقصر این علائم خمیردندان شماست، اولین کاری که باید انجام دهید توقف استفاده از آن محصول و برند است. می توانید نوع یا برند دیگری از خمیردندان را امتحان کنید و تغییر علائم خود را زیر نظر داشته باشید.

در عین حال، ایده خوبی است که به دندانپزشک یا پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. یک متخصص آلرژی و حساسیت نیز می تواند از شما تست آلرژی به عمل آورد تا ابتلا به آلرژی به خمیردندان در شما مشخص شود. در صورتی که ترکیبیات به کار رفته در خمیردندان مشخص باشد، دندانپزشک یا پزشک تمامی این مواد را تست خواهند کرد تا علت آلرژی شما به طور خاص مشخص شود. بنابراین بهتر است بسته بندی محصول را با خود همراه داشته باشید.

در صورتی که نتیجه تست اول آلرژی به خمیردندان در شما مثبت باشد، لازم است که تست دومی از شما گرفته شود تا نتیجه تست اول ثابت شود. در این صورت می توانید آلرژن عامل بروز حساسیت را شناسایی کنید و در آینده از خرید برندی که حاوی آن است اجتناب کنید.

خمیر دندان از چه موادی تشکیل شده است؟

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. خمیردندان از چه موادی تشکیل شده است؟

  • فلوراید
  • مواد ساینده برای تمیز کردن لکه ها از روی دندان
  • مواد کف کننده برای تسهیل تمیز شدن دندان ها
  • مواد طعم دهنده برای ایجاد حس بهتر
  • مواد حفظ کننده رطوبت خمیر
  • عوامل ضدباکتریایی
  • مواد نگهدارنده
  • رنگ
  • شیرین کننده ها
  • غلیظ کننده ها
  • و مواد دیگر بسته به نوع خمیر دندان و برند محصول

آیا آلرژی به خمیردندان می تواند مانعی بر سر راه رعایت بهداشت دهان و دندان باشد

اگر حساسیت به خمیردندان ثابت شود، آیا دیگر نمی توان از آن برای تمیز کردن دهان و دندان استفاده کرد؟ اصلا این طور نیست. زمانی که ابتلا به آلرژی در شما ثابت شود، تنها کافی است از آن محصول دوری کرده و نوع دیگری را برای تمیز کردن دندان های خود انتخاب کنید.

خبر خوب این است که اگر ثابت شود شما به خمیردندان حساس هستید، خمیردندان های زیادی در بازار وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید. در صورتی که به یکی از اشکال فلوراید حساسیت داشته باشید، برندهای فاقد فلوراید در بازار وجود دارند که می توانید از آنها استفاده کنید .

اگر به طعم میخک حساس باشید، می توانید از برندهای نعنایی استفاده کنید. طعم نعنا باعث حس تازگی در دهان شما می شود.

در عین حال، محصولات دیگری نیز به غیر از خمیردندان در بازار وجود دارند که می توانند جانشین آن باشند. یکی از این محصولات پودر دندان است که کار خمیردندان را برای شما انجام می دهد. پودر دندان را می توانید با استفاده از مواد طبیعی در خانه تهیه کنید یا از برندهای موجود در بازار استفاده کنید. در این مطلب می توانید با این ماده و نحوه استفاده از آن بیشتر آشنا شوید.

منبع:

colgate

 

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

دندانپزشکی برای بیماران قلبی باید با ملاحضات و دقت خاصی انجام گیرد. پیش از انجام درمان لازم است دندانپزشک از وضعیت بیمار آگاهی داشته باشد تا خدمات درمانی به نحو مناسبی ارائه شود. در ادامه شرایط قلبی مختلف و ملاحضات درمانی مناسب با آن آمده است.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

بیماری قلبی بیمار را در شرایط خاصی قرار می دهد و فرد باید از خود مراقبت های ویژه ای به عمل آورد. ارائه خدمات درمانی در این بیماران باید با ملاحضات خاصی انجام شود. در صورتی که دچار یکی از بیماری های زیر هستید، دندانپزشک را باید از وضعیت خود آگاه سازید:

  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی قلب داشته اید.
  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی دریچه قلب داشته اید.
  • وجود دستگاه مصنوعی تحریک قلب
  • سابقه تب رماتیسمی
  • سابقه تپش و مور مور شدن قلب
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی
  • اشکال در شریان های ریوی
  • داشتن نقص مادرزادی قلبی
  • اختلال دریچه قلب
  • سایر بیماری های قلبی مانند فشار خون

خدمات دندانپزشکی پس از سکته قلبی:

در صورتی که دچار سکته قلبی شده اید، بهتر است برای دریافت خدمات دندانپزشکی کمی صبر کنید. با این حال، اگر دچار درد و اورژانس دندانپزشکی شده اید، در مورد دریافت خدمات درمانی دندانپزشکی با متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. در صورتی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. این نوع داروها می توانند موجب تشدید خونریزی در طول جراحی دهان و دندان شود. در صورتی که قرار است تحت جراحی تهاجمی قرار گیرید، از ۱۲ ساعت قبل از درمان مصرف داروهای ضدانعقاد خون مانند هپارین باید متوقف شود. شش ساعت پس از توقف خونریزی و تشکیل لخته می توانید مصرف داروهای خود را از سر بگیرید.

در طول درمان دندانپزشکی باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

در صورتی که پیش از این دچار سکته قلبی شده اید و سکته توانایی تولید بزاق کافی را در شما محدود کرده است، شاید لازم باشد برای شما بزاق مصنوعی تجویز شود. در صورتی که سکته روی صورت، زبان و به طور کلی حواس دست و بازوی شما تاثیر گذاشته باشد، دندانپزشک استفاده از ژل فلوراید، اصلاح تکنیک مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، افزودن دهانشویه و سایر استراتژی های حفظ بهداشت دهان و دندان را به شما توضیح خواهد داد.

فشار خون بالا:

برخی از داروهای فشار خون می توانند موجب ابتلا به خشکی دهان یا تغییر طعم دهان شوند. بلوک کننده های کانال کلسیم به طور خاص می توانند باعث التهاب بافت لثه و رشد بیش از حد آن شوند که جویدن را برای بیمار مشکل می سازد. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این موارد شامل توصیه برخی روش های بهداشت دهان و دندان و مراجعه منظم تر و بیشتر برای جرم گیری دندان هاست. در برخی موارد، از جراحی لثه می توان برای برداشتن بافت اضافه لثه، تحت عنوان ژنژیوکتومی، استفاده کرد.

در صورتی که برای شما از بیحسی استفاده می شود، از دندانپزشک در مورد وجود اپی نفرین در آن سوال کنید. این ماده به برخی از محصولات بیحسی موضعی اضافه می شود. مصرف آن در برخی از بیماران مبتلا به فشار خون می تواند موجب تغییرات قلبی عروقی، شامل افزایش خطرناک فشار خون، آنژین صدری، حمله قلبی، آریتمی می شود و باید با در نظر گرفتن ملاحضات خاصی استفاده شود.

نارسایی قلبی:

تنها بیمارانی می توانند از خدمات دندانپزشکی بهره ببرند که در شرایط ثابت قرار دارند. در این شرایط، بیمار باید در حالت نیمه خوابیده روی صندلی دندانپزشک قرار گیرد و آرام باشد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی مبتلا به آریتمی:

برای کاهش اضطراب و نگرانی خود، پیش از جلسه درمان داروهای ضد اضطراب مصرف کنید. در صورتی که در طول درمان آریتمی قلب بیمار افزایش یابد، دندانپزشکی برای بیماران قلبی متوقف می شود و برای بیمار ماسک اکسیژن زده می شود. در صورتی که درد قفسه سینه ادامه یابد، بیمار باید از قرص نیتروگلیسرین استفاده کند.

درد قفسه سینه:

بیماران مبتلا به آنژین صدری که از بلوک کننده های کانال کلسیم استفاده می کنند ممکن است دچار رشد بیش از حد بافت لثه شوند. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این شرایط شامل جراحی لثه می شود.

همانند بیمارانی که دچار حمله قلبی شده اند، برای این بیماران نیز باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

بیمارانی که دچار آنژین صدری استیبل هستند (دردی که با الگوی قابل پیش بینی ایجاد می شود) می تواند از دندانپزشکی برای بیماران قلبی استفاده کنند، اما بیمارانی که دچار آنژین آن-استیبل هستند (درد با الگوی غیر قابل پیش بینی) نباید از خدمات درمانی انتخابی و غیر ضروری استفاده کنند. برای این دسته بیماران، خدمات درمانی باید در بیمارستان یا کلینیک های مجهز به مانیتورینگ شرایط قلبی انجام گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی و فهرست داروهای مصرفی:

برخی از داروهایی که برای بیماران قلبی تجویز می شوند، می توانند موجب خشکی دهان شوند. این دسته بیماران می توانند از بزاق مصنوعی استفاده کنند.

فهرست کامل داروهای قلبی و دوز داروها را در اختیار دندانپزشک خود قرار دهید. این کار به دندانپزشک کمک می کند که خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی را با توجه به نیازهای آنها ارائه دهد.

در صورت لزوم، شماره تماس متخصص بیماری های قلبی خود را در اختیار دندانپزشک قرار دهید تا مشورت های لازم برای درمان شما صورت گیرد.

در صورتی که برای دریافت خدمات دندانپزشکی نگران هستید، در این مورد با دندانپزشک و متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. آنها می توانند اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهند و به کاهش درد و نگرانی های شما کمک کنند.

سلامت دهان، دندان و قلب شما به هم گرفته خورده است. وضعیت سلامت هر یک می تواند بر دیگری تاثیر داشته باشد. همان طور که گفته شد مصرف برخی داروهای بیماری قلبی باعث خشکی دهان می شود که خود از عوامل ابتلا به بیماری لثه و پوسیدگی دندان است. از سوی دیگر، تحقیقات ثابت کرده اند که عدم رعایت بهداشت دهان و دندان در ابتلا به بیماری های قلبی سهم ویژه ای دارد. برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرد.

توجه خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی می تواند به ارتقا سلامت آنها کمک کند و در عین حال، باید با توجه به شرایط آنها صورت گیرد. از این رو، آگاهی دندانپزشک از وضعیت شما اهمیت دارد.

منبع:

webmd

باقی ماندن ریشه در لثه:

سوال: دو دندان من در فک بالا، سمت چپ و راست، عصب کشی شدند. اما پس از یک سال دیواره دندان ها ریخت و هر بار قسمتی از آن کنده شد. در حال حاضر از دندان هایم تکه کوچکی باقی مانده و ریشه آن در لثه باقی مانده است. هیچ گونه درد و ناراحتی حس نمی کنم و به نظر می رسد عفونتی نیز وجود ندارد. متاسفانه به دلیل هزینه های مالی، در حال حاضر امکان انجام درمان ایمپلنت برایم وجود ندارد. از دندانپزشک هم سوال کردم، ایشان معتقد بودند امکان ایجاد بریج یا روکش برای دندان وجود ندارد. سوالم این است که آیا باقی ماندن ریشه در لثه تا زمانی که پول لازم برای ایمپلنت را فراهم کنم، ایرادی دارد؟ آیا ممکن است مشکلی برای استخوان فک یا لثه من به وجود بیاید؟ آیا برای بیرون کشیدن ریشه باقی مانده باید جراحی شوم؟

پاسخ به سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

یکی از مواردی که باعث نگرانی بیماران می شود باقی ماندن ریشه در لثه است. از دلایل بروز این عارضه برای بیماران می توان به شکستن دندان در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی شدید دندان، عصب کشی، و کشیدن دندان اشاره کرد.

پوسیدگی دندان و عصب کشی رایج ترین دلیل بروز این مشکل است. گاهی بیمار به قدری دیر مراجعه می کند که دندان دچار پوسیدگی عمیق می شود و ترمیم آن دشوار است. در این موارد لازم است برای عصب کشی بخش زیادی از تاج و پالپ مرده از دندان خارج شود. در نتیجه، دیواره دندان استحکام خود را از دست می دهد و در اثر فشار حاصل از جویدن دندان می شکند.

موارد دیگری نیز از باقی ماندن ریشه در لثه دیده می شود که هنگام کشیدن دندان، ریشه دندان دچار شکستگی می شود و دندانپزشک نمی تواند آن را کامل از لثه خارج کند. شکستن ریشه دندان در هنگام کشیدن دندان می تواند به دلیل نازک بودن و وجود انحنا در آن باشد. در این شرایط کشیدن دندان بدون شکستن آن ممکن نیست. البته، در مواردی استفاده از تکنیک نادرست توسط دندانپزشک و اعمال نیروی زیاد برای بیرون کشیدن دندان می تواند عامل بروز مشکل باشد.

در این موارد، بیماران نگران آن هستند که وجود ریشه در فک چیز نگران کننده ای است یا نه. روش های جایگزینی دندان شکسته نیز از دیگر سوالاتی است که برای بیماران مطرح می شود.

 آیا باقی ماندن ریشه در لثه به اقدام درمانی نیاز دارد؟

در بسیاری از موارد، لازم نیست که اقدام خاصی برای بیرون کشیدن ریشه از لثه انجام شود. معمولا، دندانپزشک با باز کردن لثه برای بیرون کشیدن آن اقدام می کند، اما اگر این کار ممکن نباشد، شرایط بیمار بررسی خواهد شد. اگر قطعه باقی مانده از ریشه دندان کوچک باشد و عفونی نباشد، از آنجا که ریشه جزئی از بدن است و موجب واکنش ایمنی در بدن نمی شود، نیازی نیست که برای بیرون کشیدن آن اقدام شود. در این شرایط، لثه به زودی ترمیم می شود و مشکل برطرف می شود.

اگر ریشه باقی مانده در لثه بزرگ باشد یا موضع دچار عفونت شده باشد، جراح باید ریشه را از لثه خارج کند. برای این کار روی لثه برشی داده می شود و ریشه دندان به تکه های کوچک تر تقسیم می شود. سپس، جراح ریشه را با استفاده از ابزار مخصوص بیرون کشیده و در پایان لثه را بخیه می زند.

آیا دندان پوسیده را باید کشید؟

دندان های شما ارزش زیادی دارند. علاوه بر کمک به جویدن غذا، دندان ها نقش مهمی در زیبایی صورت شما دارند. فقدان هر دندان در دهان باعث از بین رفتن تراکم استخوان فک می شود. کاهش تراکم استخوان فک موجب می شود که صورت شما دچار افتادگی شود. در نتیجه ظاهر شما مسن تر از سن واقعی شما به نظر خواهد رسید. علاوه بر افتادگی و کاهش ارتفاع صورت، از بین رفتن تراکم استخوان فک موجب می شود که در آینده برای دریافت ایمپلنت نیز دچار مشکل شوید.

بنابراین، گاهی باقی ماندن ریشه در لثه می تواند به حفظ استخوان فک برای دریافت ایمپلنت در آینده کمک می کند.

اقدامات ضروری در هنگام شکستن دندان:

در مواردی که دندان در اثر وارد شدن تروما شکسته باشد، برای کاهش آسیب اقدامات زیر را انجام دهید:

  • از کمپرس سرد برای تسکین درد دهان و لثه کمک بگیرید.
  • اگر دچار خونریزی شده اید، یک گاز تمیز را روی محل جراحت قرار دهید.
  • اگر دچار درد شدید، عفونت، پارگی لب یا لثه شده اید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • در برخی از موارد، تنها بخش کوچکی از دندان می شکند و نیازی به اقدام فوری نیست. اما در مواردی وجود لبه های تیز بیمار را اذیت می کند و برای پیشگیری از بریدن لب یا زبان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • اگر شکستن دندان و باقی ماندن ریشه در لثه به دلیل وارد شدن تروما باشد، باید از نظر شکستگی استخوان فک بررسی شوید. اگر نمی توانید فک خود را باز و بسته کنید و دندان های خود را روی هم قرار دهید، احتمال شکستگی استخوان فک وجود دارد.

نتیجه گیری برای سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

در مواردی که دندان شکسته باشد از روش هایی مانند روکش، بریج یا ایمپلنت برای جایگزینی دندان استفاده می شود. روکش و بریج درمان های ارزان تری نسبت به ایمپلنت دندان هستند، اما برای انجام درمان لازم است که بخشی از تاج دندان بیرون از لثه باقی مانده باشد. اگر بخش اعظم دیواره دندان شما از بین رفته باشد و چیزی جز ریشه از آن نمانده است، چاره ای جز ایمپلنت باقی نمی ماند. در این شرایط، ریشه باقی مانده در لثه از دهان خارج می شود و درمان برای شما آغاز می شود. برای اطلاع از روند اجرای درمان ایمپلنت، هزینه های آن و مسائل و نگرانی های مربوط به آن به سایر مطالب ما در این باره رجوع کنید.

در پایان باید گفت، اطلاعات فوق تنها به صورت نظری اعتبار دارند و برای افزایش آگاهی شما ارائه شده اند. این اطلاعات نباید به عنوان مرجعی برای تشخیص و درمان مورد استفاده قرار گیرند. برای تشخیص دقیق لازم است که عکس های رادیوگرافی دندان و فک خود را به دندانپزشک نشان دهید تا راهنمایی دقیق تری برای تشخیص و طرح درمان به شما ارائه شود.

منبع:

quora

چای سبز برای دندان:

نتیجه یک تحقیق برای روی ۹۴۰ مرد نشان می دهد که وضعیت سلامت دهان و دندان کسانی که به طور روزانه چای سبز نوشیده اند بهتر از افرادی است که نمی نوشیدند. در این مطالعه، مردان بین سن ۴۹ تا ۵۹ سال از نظر سه شاخص بیماری لثه مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتیجه تحقیقات نشان داد که هر فنجان چای سبز که در روز نوشیده شود، مقداری کاهش در هر سه شاخص دیده می شود. محققان به این نتیجه رسیدند که چای سبز برای دندان مفید است و می تواند منافع زیادی برای سلامت دهان و دندان داشته باشد.

چای سبز برای دندان:

محقق این مطالعه بر این باور است که هر مطالعه جدیدی که گامی رو به جلو در جهت روشن ساختن مسائل مربوط به بهداشت دهان و دندان به شمار می رود، مسیر جدیدی را به سوی درک بهتر باز می کند. با این حال، مانند هر مطالعه دیگری که با تعداد نمونه های کم انجام گرفته است، نتایج این تحقیق نیز به طور کامل مورد اعتماد نیست. با این حال، از آنجا که چای نسبتا ارزان و در دسترس عموم است، در صورتی که چای سبز برای دندان مفید باشد، ارزش مطالعه بیشتر و دقیق تر را دارد.

در مطالعات پیشین نیز تاثیر نوشیدن چای سبز در کاهش رشد سلول های سرطانی ثابت شده بود. از این رو، تاثیر چای سبز برای دندان نیز خارج از تصور نیست.

در کنار تاثیر و مزایای چای سبز برای دندان، می توان به اهمیت مواد غذایی قلیایی برای دهان و دندان نیز اشاره کرد. در تمام مهمانی ها و دورهمی ها غذا نقش مهمی برای انسان دارد. با این حال، در انتخاب غذا باید به سلامت خود نیز توجه کرد.

برای انسان بیشتر کالری غذاها، سرخ کرده یا خام، میزان سبزیجات و پروتئین غذا اهمیت دارد. اما در کنار موارد فوق باید به این فکر کرد که تاثیر غذا بر دهان چیست؟ آیا این غذا اسیدی است؟ آیا مینای دندان را به سادگی تخریب می کند؟

سطح pH:

سطح pH غذا نشان می دهد که آیا اسیدی است یا قلیایی. طیف pH از ۰ تا ۱۴ است و زیر ۷ اسیدی محسوب می شود. سطح بالای ۷ قلیایی است. pH طبیعی بین این دو عدد یعنی حدود ۷٫۴ است. مصرف غذاهای اسیدی می تواند pH دهان را به زیر ۷ ببرد.

افرادی که مستعد محیط اسیدی دهان هستند شامل افراد چاق، بیماران دیابت نوع دو و بیماران قلبی است.

غذاهای قلیایی:

یک رژیم غذایی مبتنی بر غذاهای قلیایی با میوه و سبزیجات شروع می شود و خاتمه می یابد. برای یافتن غذاهای قلیایی از یک متخصص غذایی کمک بگیرید.

تاثیر مواد غذایی قلیایی بر دندان:

از آنجا که غذاهای قلیایی تاثیر مواد غذایی اسیدی را از بین می برد، پس از فرسایش مینای دندان جلوگیری می کند. غذاهای اسیدی باعث از بین رفتن مینای دندان می شوند و مواد غذایی قلیایی این تاثیر را خنثی می کنند.

بسیاری از افراد از تاثیر مثبت برخی مواد غذایی بر سلامت خود باخبر هستند و رژیم غذایی خود را بر این اساس انتخاب می کنند. همانند هر چیز دیگری در زندگی رعایت اعتدال و میانه روی بین مصرف غذاهای اسیدی و قلیایی باعث حفظ سلامت شما می ود.

منبع:

colgate

کاهش اثر سیگار بر دهان:

سیگار آسیب زیادی به دهان و دندان وارد می کند. بر اساس توضیحات انجمن دندانپزشکی آمریکا، این عادت دندان را زرد می کند، باعث بوی بد دهان می شود و از علل بیماری های لثه و سرطان دهان به شمار می رود. زمانی که سیگار را ترک کنید، گزینه های زیادی برای ترمیم آسیب های وارده به دهان وجود دارد. در ادامه برخی روش های کاهش اثر سیگار بر دهان و کنترل بوی بد دهان سیگاری ها پس از ترک آمده است.

روش های کاهش اثر سیگار بر دهان:

رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه:

سیگار کشیدن اصلی ترین عامل بوی بد دهان است، اما با رعایت منظم بهداشت دهان و دندان می توانید آن را شکست دهید و به کاهش اثر سیگار بر دهان کمک کنید. سیگار باعث رشد باکتری ها در دهان می شود، این در حالی است که بوی سیگار خود تا مدت ها از دهان سیگاری ها به استشمام می رسد. این ترکیبی است که خلاصی از آن تا حد زیادی دشوار است. بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرید تا در فواصل کوتاه مدت دهان خود را تازه نگه دارید.

لازم است که دو بار در روز و هر بار به مدت دو دقیقه مسواک بزنید. تمام سطوح دندان های خود را مسواک بزنید، نه فقط سطح جلویی مینای دندان را. کشیدن نخ دندان باید حداقل روزی یک بار انجام شود، و هر بار از تکه تازه ای از نخ برای تمیز کردن بین دندان های خود استفاده کنید. شستشوی دهان با دهان شویه آنتی باکتریال نیز به تازه شدن تنفس دهان سیگاری ها کمک می کند.

سفید کردن دندان ها:

سیگار کشیدن دندان های شما را در طول زمان زرد می کند، اما این لکه ها را می توان پس از ترک برطرف کرد. روش های سفید کردن دندان بسیار متنوع هستند، از روش های خانگی تا روش های تخصصی هر کدام می توانند به کاهش اثر سیگار بر دهان کمک کنند. در مطالب پیشین در مورد روش های سفید کردن دندان به طور مفصل صحبت شد که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر از این مطلب کمک بگیرید.

خمیر دندان های سفید کننده دندان برای استفاده در خانه می توانند به آرامی مینای دندان شما را سایش دهند تا لکه ها برطرف شوند. دهانشویه های حاوی هیدروژن پراکسید نیز می توانند با افزوده شدن به روتین بهداشت دهان و دندان شما به سفیدتر شدن رنگ دندان هایتان کمک کنند. قلم های سفید کننده دندان دیگر روش محبوب کاهش اثر سیگار بر دهان در خانه است. در این روش ژل پراکسید روی دندان ها کشیده می شود تا دندان ها سفیدتر شوند.

اگر مایل هستید که دندانپزشک دندان های شما را سفید کند، باید انتظار یک روش پیچیده تر را داشته باشید. یک ژل سفید کننده دندان روی دندان های شما کشیده می شود و از نور آبی مخصوص برای فعال کردن مواد سفید کننده استفاده می شود. این روش تخصصی در یک جلسه به سرعت در کاهش اثر سیگار بر دهان کمک می کند.

انتخاب نوع روش سفید کردن دندان و نتیجه مورد انتظار از آن به میزان زرد بودن دندان ها و آسیب وارده به دندان بستگی دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر و انتخاب بهترین گزینه با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

درمان بیماری لثه:

سیگار کشیدن ریسک ابتلا به بیماری لثه را افزایش می دهد. این عفونت می تواند به بافت دور دندان ها آسیب بزند و عدم درمان باعث لق شدن دندان ها و در نهایت افتادن آنها می شود. نشانه های اصلی بیماری لثه مانند قرمزی و خونریزی لثه در افراد سیگاری کمتر مشهود است و این می تواند باعث شود که فرد از ابتلا به آن آگاه نباشد. عدم آگاهی از ابتلا به بیماری لثه موجب پیشرفت آن به بیماری پریودنتیت می شود که درمان آن سخت تر و طولانی تر است. بنابراین، پس از ترک سیگار لازم است دندان و لثه های شما معاینه شود تا وضعیت بیماری در آن مشخص شود.

در صورتی که به بیماری لثه مبتلا شده باشید، برای کاهش اثر سیگار بر دهان می توان از روش های جرم گیری جامع مانند اسکیلینگ و روت پلنینگ استفاده کرد. دندانپزشک ممکن است از ترکیبی از روش های دستی و ابزارهای آلتراسونیک برای حذف پلاک های دندان استفاده کند، که این امر شامل زیر خط لثه نیز می شود. ممکن است لازم باشد ریشه دندان ها نیز جرم گیری شوند تا التهاب و تجمع پلاک برطرف شود. تجمع پلاک در افراد سیگاری به دلیل کاهش سرعت بهبود بدن افزایش می یابد.

در برخی موارد بیماری لثه به قدری پیشرفته است که راهی به جز جراحی و پیوند بافت وجود ندارد. در مطالب پیشین به طور مفصل در مورد روش های جراحی لثه و درمان بیماری پریودنتال توضیح داده ایم. برای کسب اطلاعات بیشتر به این مطالب رجوع کنید.

غربالگری سرطان دهان:

استعمال سیگار از مهم ترین ریسک فاکتورهای ابتلا به سرطان دهان است. انجمن سرطان دهان گزارش می دهد که بین ۷۵ تا ۹۰ درصد از موارد سرطان دهان در ارتباط با مصرف سیگار دیده می شود. از این نظر ترک سیگار نقش مهمی در کاهش اثر سیگار بر دهان دارد. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که سه تا پنج سال پس از ترک سیگار احتمال ابتلا به سرطان دهان تا ۵۰ درصد کاهش می یابد.

در حالی که ترک سیگار تاثیر زیادی در کاهش احتمال ابتلا به سرطان دهان دارد، اما درصد آن را به صفر نمی رساند. برای محافظت از خود، هر سال به دندانپزشک مراجعه کنید تا از شما غربالگری سرطان دهان به عمل آید. زخم ها و تاول ها در دهان باید از نظر وجود شرایط بدخیم باید معاینه شوند. غربالگری اهمیت زیادی در کاهش اثر سیگار بر دهان دارد، زیرا سرطان دهان در مراحل اولیه قابل درمان است.

در مطالب پیشین در مورد سرطان دهان و روش های تشخیص و درمان آن توضیح داده ایم. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر و آگاهی از روش های پیشگیری، تشخیص و درمان به این مطلب مراجعه کنید.

کاهش اثر سیگار بر دهان:

سیگار کشیدن می تواند اثرات زیادی بر زیبایی و سلامت دهان و دندان داشته باشد. اما ترک آن شروع مسیری برای کاهش اثر سیگار بر دهان است. با کمک دندانپزشک می توانید به ارتقا سلامت و بهداشت دهان و دندان خود کمک کنید.

منبع:

colgate

کمبود فلوراید و علائم آن:

کمبود فلوراید چیزی نیست که بتوان نادیده گرفت. این ماده حیاتی، مغذی و لازم برای رشد و سلامت طبیعی بدن، در حفظ سلامت دندان و پیشگیری از پوسیدگی و نقص مینای دندان نقش مهمی دارد. دندانپزشکان توصیه می کنند که بیماران نشانه های کمبود فلوراید را بشناسند تا از بروز مشکلات جدی و وارد شدن هزینه های درمانی زیاد پیشگیری کنند. در مراحل اولیه پوسیدگی دندانف با تشخیص به موقع و اتخاذ اقدامات درمانی می توان پوسیدگی را معکوس کرد.

فلوراید: دندانپزشک طبیعت

هر روز تمام دندان ها تحت دو پروسه رمینرالیزاسیون و دمینرالیزاسیون قرار می گیرند، که در این دو پروسه به ترتیب مواد معدنی به دندان اضافه شده و از آن کم می شوند. روند دمینرالیزاسیون زمانی رخ می دهد که اسیدهای تشکیل شده توسط قند و پلاک در دهان به دندان حمله می کنند و مواد معدنی سطح مینای دندان را از بین می برند. از سوی دیگر، مواد معدنی مانند فسفات، کلسیم و فلوراید هر روز به لایه مینای دندان از طریق آب و مواد غذایی مصرف شده اضافه می شوند.

فلوراید با مقاوم کردن دندان ها در برابر حمله اسیدی ناشی از شکر و باکتری ها از پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. همچنین، این ماده می تواند پوسیدگی اولیه را معکوس کند و موجب رمینرالیزاسیون دندان شود.

مصرف فلوراید و مواد معدنی مورد نیاز دندان منافع زیادی دارد. از منافع ریمینرالیزاسیون دندان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • حساسیت دندان را کاهش دهد.
  • دندان درد در اثر پوسیدگی دندان را از بین می برد
  • عملکرد دندان آسیب دیده را به آن می بخشد.
  • هزینه های دندانپزشکی را کاهش می دهد.

علل و علائم کمبود فلوراید:

پوسیدگی دندان شاید رایج ترین علامت کمبود فلوراید باشد. باکتری های مضر در دهان از کربوهیدرات ها و قند موجود در دهان استفاده می کنند و به مینای دندان آسیب می زنند. استخوان های ضعیف نیز از دیگر علائم کمبود فلوراید است که با شکستن استخوان ها در اثر یک ضربه خفیف و پوکی استخوان مشخص می شود.

هر فرد به چه مقدار فلوراید نیاز دارد؟

فلوراید ماده ای است که مقدار بسیار کمی از آن برای بدن کافی است. یک مرد بالغ در روز تنها به ۴ میلی گرم از آن نیاز دارد که به اندازه چند دانه شکر است. یک زن بالغ حتی از این مقدار هم کمتر نیاز دارد و ۳ میلی گرم فلوراید در روز برای او کافی است. نیاز کودکان حتی از این مقدار هم کمتر است و مقدار پیشنهادی فلوراید به وزن بدن آنها بستگی دارد. میزان پیشنهادی در روز برای نوزادان شش ماهه ۰٫۰۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. دریافت این میزان برای جبران کمبود فلوراید دشوار نیست، به خصوص در نواحی که آب آنها با فلوراید غنی شده است. با این حال، فقدان همین مقدار کم باعث ابتلا به پوسیدگی دندان می شود.

کمبود فلوراید بیشتر در افرادی دیده می شود که فلوراید به آب آنها افزوده نمی شود یا از آب معدنی استفاده می کنند زیرا به طور معمول به بطری های آب معدنی فلوراید افزوده نمی شود.

ایمنی فلوراید برای افراد:

تا به امروز تحقیقات زیادی در رابطه با فلوراید انجام گرفته است. پس از سالها تحقیق دقیق، نتیجه گیری علمی این است که آب و خمیر دندان، شیر و نمک حاوی این ماده برای سلامت کلی بدن از مزایای زیادی برخوردار هستند.

این ماده به کاهش پوسیدگی های دندان کمک می کند و هیچ گونه عوارض جانبی خطرناکی برای سلامتی کلی فرد ایجاد نمی کند. تاکنون هیچ تحقیقی مضر بودن افزودن فلوراید به آب را تایید نکرده است. با این وجود، برخی افراد مخالف این کار هستند. به هر روی، تحقیقات ثابت کرده است که افزودن این ماده به آب و سایر محصولات انسانی در مقادیر درست و به طور مناسب، با ایمنی ۱۰۰ درصد همراه است.

درمان کمبود فلوراید:

فلوراید با دفاع از دندان های شما در برابر حمله باکتری ها و اسیدهای تولید شده در دهان به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند. به طرز شگفت آوری حتی می تواند پوسیدگی را در مراحل اولیه معکوس کند. برای کودکان کوچک تر از ۶ سال فلوراید بخش مهمی از برنامه رشد دندان های دائمی است و مانع از بین رفتن مواد معدنی دندان توسط اسید می شود. کمبود فلوراید را می توان به طرق مختلف در خانه یا با کمک یک دندانپزشک متخصص درمان کرد. برخی از روش های درمان این مشکل عبارتند از:

درمان موضعی:

بسیاری از دهانشویه ها و خمیردندان های مدرن حاوی فلوراید هستند که با استفاده از آنها می توان نقص فلوراید را جبران کرد و سطح مینای دندان را تقویت نمود.

جریان خون:

با استفاده از مواد غذایی حاوی فلوراید، آب و مکمل می توان این کمبود را جبران کرد. در مطالب پیش در مورد مکمل های ضروری برای سلامت دندان ها صحبت شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

تجویز مکمل:

تجویز مکمل فلوراید باید توسط دندانپزشک شما انجام شود.

درمان تخصصی:

در صورت لزوم دندانپزشک فلورایدتراپی را تجویز خواهد کرد. فلوراید درمانی در بین سنین ۶ تا ۱۶ سالگی بسیار شنیده می شود. برخی بزرگسالان تصور می کنند این درمان تنها مخصوص کودکان و نوجوانان است. در حالی که تحقیقات زیادی مزیت این روش را در بزرگسالان نیز تایید کرده اند. امروزه می دانیم که فلوراید درمانی برای بزرگسالان نیز ضروری است. فلوراید از تولید اسید در دهان بزرگسالان و پوسیدگی دندان های دائمی جلوگیری می کند.

دندان های شما عضو ارزشمندی در بدن شما به شمار می روند. فقدان هر یک تاثیر زیادی بر سلامت و رژیم غذایی شما دارد. جایگزینی هر دندان از دست رفته به معنی صرف چندین میلیون پول است. پیشگیری بهتر و ارزان تر از هر روش درمانی است. امروزه دندانپزشکی پیشگیرانه توجه زیادی را به خود معطوف کرده است. با استفاده از روش های انجام گرفته در این حوزه از دندانپزشکی می توانید از دندان های باارزش خود محافظت کنید و طول عمر آنها را افزایش دهید. جرم گیری، معاینه دوره ای دندان ها، فلوراید تراپی و بسیاری دیگر از جمله روش های پیشگیری از پوسیدگی دندان هستند که با هزینه پایین در کلینیک های دندانپزشکی انجام می شوند. اگر دندان های شما به معاینه، جرم گیری و جبران کمبود فلوراید نیاز دارند، همین امروز نوبت بگیرید تا متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما به کمک شما بیایند.

منبع:

nearsay

 

 

کیست دندان: علل، عوارض و درمان

آیا تا به حال از دندانپزشک خود اصطلاح کیست دندان را شنیده اید؟ اولین کاری که باید انجام دهید این است که آرام باشید. بسیاری از کیست ها، در ابتدای شکل گیری، عاری از عفونت هستند. در صورتی که کیست دندان به موقع درمان شود، مشکلی برای سلامت دهان و دندان شما پیش نخواهد آمد.

با این حال، اگر کیست درمان نشود، دندانپزشک اقدامات درمانی خاصی را برای آن تجویز خواهد کرد.

کیست دندان چیست؟

کیست بسیار شبیه به یک ساک بسته است. آنچه درون ساک است در هر بیمار متفاوت خواهد بود. درون برخی از کیست ها هوا، بافت نرم، و برخی دیگر پر از مایع است که ممکن است نزدیک یا دور دندان تشکیل شود. عدم درمان عارضه می تواند به مشکلات جدی برای سلامت دهان و دندان ختم شود.

کیست چرا تشکیل می شود؟

کیست دندان ممکن است در نوک ریشه دندان مرده شکل گیرد. همچنین، ممکن است دور ریشه یا تاج دندان نهفته شکل گیرد. بروز تروما یا عفونت عامل اولیه شکل گیری کیست است، بنابراین این عارضه بیشتر در دندان هایی دیده می شود که مرده اند. رشد نادرست دندان و ابتلا به برخی سندرم های نادر ژنتیکی از دیگر عوامل ابتلا به این عارضه هستند.

کیست در کجا پیدا می شود؟

کیست انواع مختلفی دارد.

انواع مختلفی از کیست های دندانی وجود دارد.

کیست Periapical: این کیست ها در نوک ریشه شکل می گیرند و معمولا به علت تروما، ترک در دندانها یا پوسیدگی شکل می گیرد که عصب دندان را عفونی می کند یا کشته است.

کیست Dentigerous: این کیست ها در اطراف دندان های نهفته یا نیمه رشد کرده، به ویژه دندان عقل رشد می کند.

کیست Keratocysts: این کیست ها معمولا به علت تروما یا مسائل ژنتیکی ایجاد می شوند. این کیست ها بسیار مهاجم هستند و حتی پس از جراحی، میزان بالایی از عود دارند.

کیست پریودنتال: این نوع کیست در اثر بیماری پریودنتال پیشرفته رخ می دهد و در نتیجه ماهیتا باکتریایی است.

همان طور که پیش از این گفته شد، زمانی که کیست شکل می گیرد، در بیشتر موارد عاری از عفونت و فاقد درد است. گاهی کیست در معاینه بالینی دیده می شود، اما در اغلب اوقات در رادیوگرافی گرفته شده توسط دندانپزشک دیده می شود.

عوارض احتمال ابتلا به کیست چیست؟

همان طور که احتمالا می دانید، دندان به فشار واکنش نشان می دهد. برای مثال، از این نوع واکنش در ارتودنسی برای ایجاد دندان های صاف و لبخندی زیبا استفاده می شود. کیستی که درمان نشده است و رشد می کند، فشار ناخواسته ای به دندان وارد می کند و تاثیر معکوسی روی دندان دارد. به عبارت دیگر، کیست درمان نشده با حرکت دادن دندان موجب به هم ریختن تراز دندان ها، تغییر نحوه جویدن و هضم مواد غذایی و تضعیف استخوان فک می شود. در موارد پیشرفته و حاد کیست تشخیص داده نشده، استخوان فک در معرض خطر شکستن قرار می گیرد و عوارض دیگری نیز برای آن محتمل است.

به علاوه، کیست ممکن است عفونی شود و در نهایت تبدیل به آبسه چرکی شود. این عفونت باکتریایی ممکن است در تمام بدن منتشر شود و جان بیمار را تهدید کند.

حالا که مشخص شد کیست برای سلامت شما مضر است، درمان آن به چه صورت انجام می شود؟

درمان کیست دندان چگونه انجام می شود؟

درمان کیست در ابتدا نیاز به معاینه دقیق توسط دندانپزشک و جراح دهان و فک دارد. نوع درمان به نوع کیست و محل آن بستگی دارد.

کیستی که در ریشه دندان شکل گرفته است، به عصب کشی نیاز دارد.

اما اگر کیست مدتها باشد که در دهان به وجود آمده است و حالا سیستم ایمنی بدن به دلیلی به آن واکنش نشان داده باشد، کیست متورم می شود و بیمار دچار دندان درد و حساسیت می شود. در اینجاست که عصب کشی یا کشیدن دندان تنها گزینه های ممکن هستند.

معاینه کلید پیشگیری است.

لازم است بیماران حداقل سالی دو بار به دندانپزشک معاینه کنند تا مشکلات دهان و دندان از جمله تشکیل کیست در مراحل اولیه تشخیص داده شوند.

از آنجا که تشکیل کیست در مراحل اولیه فاقد علائم است، ممکن است تا پیش از گرفتن رادیوگرافی حتی از وجود آن بی خبر باشید. لازم است دندانپزشک هر چه سریع تر برای درمان اقدام کند. این امر از ایجاد عوارض طولانی مدت جلوگیری می کند و به حفظ سلامت دهان و دندان شما کمک می کند.

اگر به معاینه دندان های خود نیاز دارید، همین امروز از ما نوبت بگیرید. متخصصان دندانپزشکی ما با استفاده از آخرین تکنولوژی روز به سلامت دهان و دندان شما کمک می کنند.

منبع:

dentalexcellencegreenbay

پر کردن دندان: همه چیز درباره درمان

روند پر کردن دندان درمان نسبتا ساده و سریعی است که می تواند در مطب پزشک انجام شود. یکی از تصورات غلطی که در مورد پرکننده های دندانی وجود دارد این است که افراد فکر می کنند زمانی که پوسیدگی دندان یک مرتبه پر شد، دیگر نیازی نیست نگران آن باشند و از آن مراقبت کنند. نمی خواهیم حامل خبر بدی برایتان باشیم، اما متأسفانه اینطور نیست. در ادامه همه چیز درباره پر کردن دندان، انواع پر کننده ها، مراقبت های پس از پر کردن دندان و عوارض درمان را بررسی می کنیم.

انواع پر کننده های دندان:

برای پر کردن دندان از مواد مختلفی استفاده می شود. طول عمر پرکننده های دندانی بستگی به نوع ماده مصرفی در پر کردن پوسیدگی دارد. بعضی از آن ها طول عمر بیشتری نسبت به بقیه دارند. تعدادی از آن ها غیر از طول عمر زیاد، مزایای دیگری نسبت به بقیه دارند. طول عمر به نوع پرکننده استفاده شده، محل قرارگیری پوسیدگی و مقدار مراقبتی که از دندان ها می شود بستگی دارد. تمامی این موارد می توانند روی طول عمر پرکردگی های دندان تأثیرگذار باشند.

پرکننده های نقره ای:

پرکننده های نقره ای علاوه بر مزایایی که دارند، دارای معایبی نیز هستند. پرکننده های نقره ای که با نام پرکننده های آمالگام نیز شناخته می شوند، محکم و بادوام بوده و به راحتی دچار فرسودگی نمی شوند. آمالگام دندانی مخلوطی از جیوه، نقره، قلع و مس است. جیوه، تشکیل دهنده حدود ۵۰ درصد از این ترکیب، برای ایجاد اتصال بین فلزات و ایجاد یک پرکننده سخت، قوی و با دوام استفاده می شود. پس از سالها تحقیق، مشخص شده است که جیوه تنها عنصری است که این فلزات را به شکلی به هم پیوند می دهد که به راحتی می توان از آن در ترمیم حفره دندان استفاده کرد. آن ها معمولاً چیزی بین ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می کنند و برای پر کردن هر نقطه ای از دندان ها که دچار پوسیدگی شده است گزینه مناسبی هستند. با این حال، بعضی از مراجعان از این مسأله شکایت دارند که این پرکردگی ها قابل رؤیت بوده و حتی ممکن است هنگام لبخند زدن نمای بدی داشته باشند. همچنین نگرانی ها نسبت به میزان جیوه مصرفی در این مواد افزایش یافته است. اگر این مسأله شما را نگران می کند، پیشنهاد می کنیم با یک دندانپزشک مشورت کنید.

جیوه موجود در پرکننده آمالگام بی خطر است؟

جیوه موجود در پرکننده آمالگام دندان سمی نیست. وقتی جیوه با مواد دیگر موجود در پرکننده ترکیب می شود، ماهیت شیمیایی آن تغییر می کند و در نتیجه اساسا بی ضرر می شود. مقدار جیوه انتشار یافته در دهان تحت فشار جویدن بسیار کم است و دلیلی برای نگرانی نیست. در واقع مقدار جیوه موجود در هوا، آب و مواد غذایی بیشتر از جیوه آمالگام افراد را بیمار می کند.

مطالعات علمی مداوم در طول ۱۰۰ سال گذشته همچنان ثابت می کند که آمالگام مضر نیست. ادعاهای نادر برخی بیماران مبنی بر بیماری ناشی از جیوه در آمالگام هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده اند.

مزیت آمالگام بر جایگزین های آن چیست؟

جایگزین های آمالگام، مانند پرسلین و کامپوزیت رزین پر هزینه تر هستند. ترمیم با پرسلین نسبت به آمالگام طولانی تر است و ممکن است دو جلسه طول بکشد. پرکننده رزین کامپوزیت سفید، زیبا و جذاب است، اما برای قرارگیری روی حفره به زمان بیشتری نیاز دارد.

معایب پرکننده آمالگام چیست؟

بزرگ ترین عیب آمالگام از بین بردن ظاهر زیبای دندان است. از سوی دیگر به دلیل نیاز به حفاری بیشتر برای به کارگیری آمالگام، امکان تخریب بافت سالم دندان و شکست دندان به دلیل تراش بیش از حد وجود دارد. به همین دلیل، امروزه این روش جای خود را به سایر پرکننده ها داده است.

پرکننده های سفید:

از محبوب ترین نوع پرکننده های دندانی می توان به پرکننده های سفید یا پرکننده های همرنگ دندان اشاره کرد که با نام پرکننده های کامپوزیت نیز شناخته می شوند. این پرکننده ها به گونه ای طراحی شده اند که همرنگ دندان ها بوده و هنگام لبخند زدن بدنما نباشند. اساساً این پرکننده ها به راحتی قابل رؤیت نیستند. همچنین معمولاً برای پر کردن دندان با این نوع پرکننده ها، دندان ها کمتر تراشیده می شوند و معنی آن این است که قسمت های سالم دندان دست نخورده باقی می مانند. با این حال، درست است که این پرکننده ها از نظر زیبایی بسیار رضایت بخش هستند، اما همیشه نمی توان از آن ها استفاده کرد. طول عمر پرکننده های سفید به اندازه پرکننده های نقره ای نیست و به طور متوسط بین ۷ تا ۱۰ سال عمر می کنند. با این وجود، این پرکننده ها به طور غیرقابل باوری محکم بوده و برای بسیاری از پوسیدگی دندانی، درمانی موفق هستند.

کدامیک برای شما مناسب تر است؟

در مورد انتخاب پرکننده های دندانی این دندانپزشک است که تشخیص می دهد کدام گزینه برای شما مناسب تر است. دندانپزشکان میزان پوسیدگی، محل قرارگیری پوسیدگی در دهان و همچنین ارجحیت های شما را نیز در نظر می گیرند.

چه مدت پس از پر کردن دندان می توان غذا خورد؟

پاسخ این سوال به نوع ماده پر کننده بستگی دارد. اگر دندان های شما با پر کننده کامپوزیت پر شده است، از آنجا که از نور آبی برای سخت شدن آن استفاده می شود، می توانید بلافاصله پس از درمان غذا بخورید. اما اگر از آمالگام برای پر کردن دندان شما استفاده شده است، تا ۲۴ ساعت نباید با آن طرف دهان خود چیزی بخورید.

اما حتی در صورت استفاده از پر کننده کامپوزیت نیز غذا خوردن باید از جهت دیگری به تاخیر افتد. پس از اتمام جلسه درمان دهان شما هنوز بی حس است. بنابراین مصرف مواد غذایی ممکن است با جویدن بافت داخل دهان و وارد کردن آسیب به آن همراه باشد.

چنانچه پس از اتمام جلسه درمان، نیاز فوری به مصرف مواد غذایی دارید، مراقب باشید که در اثر بی حسی موضعی زبان، داخل گونه و لب های خود آسیب وارد نکنید. بی حسی دهان شما از یک تا چند ساعت پس از درمان به طور کامل از بین خواهد رفت.

در صورتی که در حین جویدن مواد غذایی متوجه بلند بودن پایه پرکننده شدید، برای پیشگیری از عواقب آن، حتما با دندانپزشک تماس بگیرید.

پس از پر کردن دندان تا چند هفته از خوردن چیزهای چسبناک، سخت و کاراملی خودداری کنید. تا ۲۴ ساعت از مواد غذایی نرم استفاده کنید و از طرف مخالف دهان خود برای جویدن استفاده کنید.

آیا پر کردن دندان باعث حساسیت دندان می شود؟

حساسیت دندان بعد از پر کردن امری شایع در بین بیماران است. مقداری حساسیت در چند روز بعد از درمان طبیعی است، به خصوص اگر درمان به خاطر پوسیدگی شدید بوده باشد. پوسیدگی دندان را آزار داده است و پروسه درمان نیز باعث آزار بیشتر آن شده است. بنابراین دندان می تواند دچار حساسیت دردناک شود.

چنانچه دلیل حساسیت دندان بعد از پر کردن این مورد باشد، جایی برای نگرانی نیست. درد به خودی خود بعد از نهایتا یک هفته بهبود می یابد.

سایر علل حساسیت دندان بعد از پر کردن:

گاهی پوسیدگی به پالپ دندان بیش از حد نزدیک شده است. در این صورت همیشه مقداری باکتری بین قسمت پرشده و دندان باقی می ماند. در شرایطی که دندان در پی درمان دندان پزشکی آزار دیده است، مستعد عفونی شدن است. اگر حساسیت دندان ادامه یابد، وضعیت نشان دهنده این امر است که دندان از این عفونت بهبود نیافته است و ممکن است به عصب کشی نیاز داشته باشد. این مشکل نادر است، اما در صورت ادامه حساسیت باید در نظر گرفته شود.

بلند بودن پایه پرکننده دندان:

اگر درد در حین جویدن چیزی شروع شود، ممکن است پایه پر کننده دندان بلند باشد و صرفا به پروسه ای برای کوتاه کردن پایه دندان نیاز دارد. درد ناشی از این وضعیت با کمی تنظیم وضع قرار گیری دندان ها حل می شود. دندان پزشک برای تشخیص میزان بلند بودن پایه از کاغذی بین دندان های شما استفاده می کند. دندان پزشک از شما می خواهد که دندان ها را روی هم فشار دهید و مقداری بسایید. سپس مقدار مورد نیاز را کوتاه می کند.

با این حال، بعد از کوتاه کردن پر شدگی نیز ممکن است درد ادامه یابد. این امر به دلیل حساس شدن ریشه های دندان در طول مدت اعمال فشار است که چند روزی برای التیام یافتن زمان می برد. اما به طور کلی مشکل حادی نیست. در صورتی که درد پس از یک هفته به جای تخفیف، تشدید شد، به دندانپزشک مراجعه کنید.

علائم بلند بودن پایه پر کننده دندان چیست؟

به یاد داشته باشید که بسیاری از افرادی که دچار این مشکل هستند ممکن است برخی از علائم زیر را تجربه کنند در حالی که عده ای دیگر ممکن است هیچ یک از علائم زیر را نداشته باشند.

درد در گاز زدن:

رباط ها ممکن است در اطراف دندان ملتهب شوند وباعث بروز درد در حین گاز زدن مواد غذایی شوند. این درد می تواند تنها در همان دندان حس شود یا در صورتی که باعث ناهموار شدن فک شود روی سایر دندان ها نیز تاثیر بگذارد.

درد و حساسیت:

دندان ممکن است دچار پالپیت شود. درد می تواند منجر به حساسیت به دمای سرد و گرم شود.

فرسایش بیش از حد دندان:

دندان ممکن است به سرعت دچار فرسایش شود. در صورتی که پر کننده بلند باشد، ممکن است عدم تقارن فک باعث جا به جایی دندان شود.

لق شدن دندان:

یکی از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان لق شدن آن است. دندان نمی تواند فشار افزایش یافته را تحمل کند و از بین می رود.

درد عضلانی:

دیگر عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بروز درد در عضلات فک است. عضلات فک، پس از سال ها عادت به حالتی از حرکت دادن فک، باید به سرعت تغییر حالت دهند. این امر باعث درد در عضلات، اشکال در حرکت دادن فک، باز کردن فک و جویدن مواد غذایی می شود.

مشکلات TMJ:

با توجه به حرکت غیرطبیعی فک بیمار ممکن است به مشکلات مربوط به مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مبتلا شود.

سردرد و استرس:

درد عضلانی همراه با درد TMJ می تواند موجب سردرد و افزایش استرس در زندگی شما شود.

آیا درد در دندان کناری پس از پر کردن دندان نشانه بروز مشکل است؟

پس از پر کردن دندان بسیار دیده می شود که دندان مجاور دندان پر شده دچار درد می شود. این امر عادی است و نشانه وجود مشکل یا پوسیدگی نیست. در بسیاری از موارد، دندان پر شده سیگنال های درد را به دندان مجاور منتقل می کند. این درد باید طی یک هفته کاهش یابد.

در صورت افتادن پر کننده دندان چه باید کرد؟

نمی دانید در زمان افتادن مواد پر کننده دندان چه باید بکنید؟ این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. در حال خوردن چیزی هستید و احساس می کنید شی خارجی در دهان شماست. چیزی در غذا بوده یا روکش یا مواد پر کننده دندانتان افتاده است؟ تماس با دندانپزشک اولین گام است. در مطب، دندانپزشک درمان های لازم را انجام خواهد داد.

پیشگیری از افتادن مواد پر کننده دندان:

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مورد پر کننده توصیه می شود که هر شش ماه معاینه شوید. دندانپزشک می تواند قبل از شما متوجه حاشیه های باز شده یا فرسایش نامتقارن شود. معاینات دندانپزشکی می تواند به شما در رعایت نکات بهداشت دهان و دندان برای کنترل پلاک و باکتری که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند، کمک کند. پوسیدگی در اطراف مواد پر کننده می تواند آن را به خطر بیاندازد. بدون مراقبت های روتین، ناگهان متوجه می شوید که مواد پرکننده دندان افتاده است و دندان دچار پوسیدگی شدید شده است.

همه روکش ها و مواد پر کننده دارای نقطه شکست هستند و در نهایت می افتند و به بازسازی نیاز دارند. هیچ ماده پر کننده ای تا ابد دوام نمی آورد. معاینات منظم می تواند به شما زمان بازسازی مواد پرکننده را اطلاع دهد. با این حال افتادن مواد پر کننده دندان می تواند ناگهانی باشد و موجب درد، ناراحتی و احتمالا موقعیت اورژانس در بیمار شود.

فاکتورهای زیادی باعث افتادن مواد پر کننده دندان می شوند. این امر می تواند در اثر دندان قروچه یا قفل کردن فک، نشت باکتری به حاشیه ماده پر کننده، وجود پوسیدگی یا صرفا تمام شدن عمر پر کننده باشد. عامل آن هر چه که باشد، در صورت عدم درمان، افتادن مواد پر کننده دندان می تواند باعث نیاز به عصب کشی و احتمالا از دست رفتن دندان شود.

در جلسه درمانی چه خواهد گذشت؟

در صورت افتادن مواد پر کننده دندان نیازی نیست بترسید. تمام کلینیک های دندانپزشکی در طول روز زمانی را به موارد اورژانس مانند افتادن مواد پر کننده یا تاج اختصاص می دهند. بنابراین شما را در همان روزی که تماس بگیرید پذیرش خواهند کرد. اگر این اتفاق در آخر هفته برای شما رخ داده است، برخی از کلینیک های دندانپزشکی شماره تماس اورژانس دارند. برخی از کلینیک ها، مانند کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، نیز در تمام روزهای هفته و ساعات شبانه روز آماده خدمت رسانی به بیماران هستند.

زمانی که بالاخره به مطب دندانپزشک رسیدید، سابقه دندانپزشکی و پزشکی شما به همراه داروها، علائم، و آلرژی بررسی خواهد شد. از دندان شما عکس رادیوگرافی تهیه می شود و دندانپزشک دندان و عکس را برای ارائه بهترین روش درمانی بررسی خواهد کرد. اگر دندان را بتوان بار دیگر پر کرد، دندانپزشک در مورد گزینه های محتمل برای انتخاب نوع ماده پر کننده با شما مشورت خواهد کرد. اگر ارجاع به متخصص دیگری لازم باشد، دندانپزشک شما را راهنمایی می کند. گاهی نیز تنها راه نجات دندان، عصب کشی و استفاده از روکش برای حفظ یکپارچگی دندان است. در برخی موارد نادر افتادن مواد پر کننده دندان به کشیدن آن ختم می شود.

منبع:

colgate

oralanswers

bearpeakdental

studiodentaire

knowyourteeth

lovedentistry

گردشگری دندانپزشکی: علل سفر برای درمان

حوزه درمان امروزه در حال تغییر است. در حال حاضر، بسیاری از افراد برای مقاصد درمانی به کشورهای دیگر سفر می کنند. گردشگری دندانپزشکی نیز اخیرا به پدیده رایجی تبدیل شده است. این روش می تواند هزینه های درمانی را برای بیماران به شدت کاهش دهد و در برخی موارد باعث می شود که آنها خدمات دندانپزشکی بهتری دریافت کنند.

بیماران برای چه خدماتی تن به گردشگری دندانپزشکی می دهند؟

گردشگری دندانپزشکی اغلب برای درمان ها و جراحی های گران قیمت دهان و دندان انجام می شود که تحت پوشش بیمه نیستند. برخی از این درمان ها عبارتند از:

برخی از درمان ها مناسب گردشگری دندانپزشکی نیستند، برای مثال امکان انجام ارتودنسی در کشور دیگر وجود ندارد زیرا درمانی بلند مدت است که بیمار باید در فواصل منظم معاینه شود.

گردشگری دندانپزشکی به چه علتی صورت می گیرد؟

خدمات پزشکی همواره با هزینه های زیادی همراه بوده است. در این رابطه، هزینه های دندانپزشکی به دلیل نوع ابزارهای مورد استفاده و ظرافت درمان با هزینه های سنگینی همراه است.

سطح این هزینه ها در برخی کشورها بسیار بالاست و بیمار را با مشکل مواجه می کند.

از این رو، درمان در کشورهایی که به دنبال گردشگری دندانپزشکی هستند می تواند با هزینه کمتری برای بیمار همراه شود.

از سوی دیگر، کیفیت خدمات ارائه در برخی کشورها بسیار پایین است. این امر باعث می شود که بیماران به کشورهایی سفر کنند که خدمات درمانی بهتر و باکیفیت تری ارائه می دهند.

تفاوت ارزش ارزها در کشورهای مختلف باعث می شود که هزینه های درمانی بیمار در کشور دیگر بسیار پایین تر از وطن خودش تمام شود.

گردشگری دندانپزشکی باید با دقت بیشتری صورت گیرد. برخی از درمان ها حساس هستند و بروز خطا در آنها می تواند با هزینه بیشتری برای ترمیم همراه شود. از این رو، انتخاب مرکز مناسب و دندانپزشک باتجربه بسیار مهم تر از هزینه های درمان است.

آیا درمان های دریافت شده به وسیله گردشگری دندانپزشکی مناسب است؟

پاسخ کوتاه و مختصر به این پرسش آن است که: خوب است. خدمات دندانپزشکی در بسیاری از کشورهایی که به مقصد گردشگری دندانپزشکی تبدیل شده اند، از کیفیت خوبی برخوردار هستند. به روز بودن تجهیزات و روش های درمانی در این کشورها از افتخارات آنها است. مکزیک، آرژانتین، هند، آفریقای جنوبی و ایران از مقاصدی هستند که بسیاری از بیماران آمریکایی، کانادایی و اروپایی برای درمان های دندانپزشکی به آنها سفر می کنند.

آیا درمان در کلینیک های دندانپزشکی انجام می شود یا مطب های خصوصی؟

معمولا کلینیک های به روز دندانپزشکی جایی هستند که مراقبت های گردشگری دندانپزشکی در آنجا انجام می شود. این کلینیک ها امکانات لازم برای ارائه خدمات درمانی تخصصی مانند دندانپزشکی زیبایی، جراحی های دهان و دندان و سایر روش های درمانی را دارا هستند.

اغلب، این کلینیک ها از شهرت زیادی در بین گردشگران خارجی برخوردار هستند و در وب سایت ها نظرات متعددی در مورد خدمات آنها نوشته شده است.

آیا خدمات ارائه شده در گردشگری دندانپزشکی متفاوت است؟

کلینیک هایی که خدمات درمانی گردشگری دندانپزشکی را ارائه می دهند از مدرن ترین تجهیزات و روش های با کیفیت بالا استفاده می کنند. با این حال، پیش از مراجعه به یک مرکز، بیمار باید از استانداردهای درمانی، روش های کنترل عفونت، گزینه های درمان و تجربه دندانپزشک اطلاع کسب کنند.

آیا نتیجه درمان در گردشگری دندانپزشکی تضمین می شود؟

از آنجا که اغلب بین دندانپزشک و بیمار هزاران کیلومتر فاصله است، پیگیری درمان و شکایت از نواقص و آسیب های وارده دشوار است. در صورتی که در اثر قصور پزشکی، بیمار دچار مشکلی شود، پیگیری شکایت زمانبر و هزینه بردار است. از این نظر ممکن است بیمار دچار ضرر شود.

با این حال، اگر کلینیک مورد نظر با آژانس های بین المللی در ارتباط باشد، درمان بین یک تا پنج سال گارانتی می شود.

اشکالات گردشگری دندانپزشکی چیست؟

در این روش درمانی، دندانپزشک به سوابق بیمار دسترسی ندارد. به علاوه، در بازگشت به وطن دندانپزشک اصلی بیمار نیز از علت و روش درمانی انجام گرفته بی خبر خواهد بود. اطلاع از سوابق بیمار برای درمان صحیح و انتخاب گزینه درمانی مناسب ضروری است.

وجود مشکلات زبان از دیگر عواملی است که این روش را با چالش رو به رو می کند. برای یک درمان مناسب، دندانپزشک و بیمار باید بتوانند با یکدیگر تعامل کنند. در بسیاری از موارد، دندانپزشک و بیمار زبان مشترکی ندارند یا یکی از آنها به زبان انگلیسی مسلط نیست. این امر برقراری ارتباط و تبادل نظر را برای هر دو نفر دشوار می سازد.

در برخی از درمان ها لازم است بیمار پس از چند هفته دوباره معاینه شود. اما به دلیل کوتاه بودن طول سفر در این روش، امکان پیگیری درمان وجود ندارد.

از چه روش هایی می توان به خدمات دندانپزشکی ارزان دسترسی یافت؟

همان طور که گفته شد، مهم ترین دلیل انتخاب گردشگری دندانپزشکی استفاده از خدمات درمانی ارزان تر است. برای رفع مشکلات این روش، بهتر است در کشور یا شهر خود به دنبال گزینه های درمان ارزان باشید.

کلینیک های وابسته به دانشکده دندانپزشکی یا مراکز آموزشی دانشکده دندانپزشکی بسیاری از خدمات را به صورت رایگان و برخی دیگر را با هزینه های پایین ارائه می دهد. در این مراکز، دانشجویان دندانپزشکی زیر نظر اساتید خود بیماران را درمان می کنند. دانشجویان قادر به کشیدن دندان، جراحی ساده دندان عقل، پر کردن دندان، جرم گیری و معاینه دندان هستند. این دانشجویان می توانند روش های تخصصی تر مانند عصب کشی و حتی ارتودنسی را نیز با هزینه های پایین تر انجام دهند.

برخی از کلینیک های دندانپزشکی از طرح های تخفیفی در طول سال استفاده می کنند. با بررسی وب سایت مراکز می توانید از این طرح ها باخبر شوید.

مهم ترین روش برای کاهش هزینه های دندانپزشکی پیشگیری است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. از رژیم غذایی سالم تبعیت کنید و معاینات دوره ای دندان های خود را جدی بگیرید. درمان مشکلات دهان و دندان در مراحل اولیه با هزینه های پایین تر همراه است.

منبع:

tripsavvy