جراحی دندان عقل در نسج نرم:

نهفتگی دندان عقل بدین معناست که تاج دندان از فک بیرون آمده است اما هنوز زیر خط لثه قرار دارد و به طور کامل وارد فضای دهان نشده است. یک دندان معمولی که در نسج نرم نهفته است را می توان با یک جراحی ساده وارد فضای دهان کرد اما اگر این نهفتگی در مورد دندان عقل باشد، بهتر است کل دندان کشیده شود. جراحی دندان عقل در نسج نرم اهمیت دارد زیرا می تواند از مشکلات متعدد دهان و دندان پیشگیری کند. خوشبختانه، جراحی دندان عقل در نسج نرم بسیار ساده تر از جراحی دندانی است که در استخوان فک نهفته است.

انواع نهفتگی دندان عقل:

نهفتگی دندان عقل به دو دسته تقسیم می شود:

  • نهفتگی نسج نرم که در آن بخش بالایی دندان عقل (تاج دندان از استخوان بیرون زده است اما به طور کاملا از بافت لثه بیرون نزده است.
  • نهفتگی نسج سخت که در آن دندان هنوز در استخوان فک قرار دارد. نهفتگی کامل استخوانی زمانی به کار می رود که دندان به طور کامل توسط بافت استخوانی محاصره شده است، در حالی که نهفتگی نیمه استخوانی زمانی به کار می رود که دندان تا حدی از استخوان بیرون زده است.

چرا دندان عقل دچار نهفتگی در نسج نرم می شود؟

دلایل زیادی برای نهفتگی دندان عقل ذکر می شود که نظریه های مختلف به تکامل بشر، تغییر عادات غذایی وی و در نتیجه عدم نیاز به وجود دندان عقل برای جویدن سبزیجات و گوشت خام، و بزرگ تر شدن مغز در طول اعصار و در نتیجه کمتر شدن فضای دهان اشاره می کنند.

در یکی از این نظریه ها، اشاره می شود که رعایت بهداشت دهان و دندان از دیگر علل نهفتگی دندان عقل به شمار می رود. در واقع، در قرون گذشته، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان موجب از دست رفتن زودهنگام دندان های دائمی می شود. در نتیجه، رشد یک سری دندان در حدود ۲۰ سالگی می توانست خبر خوشی برای راحتی بیشتر در غذا خوردن باشد. در آن زمان، به دلیل نبود دندان های مولر دائمی، دندان عقل به راحتی وارد فضای فک می شود. این در حالی است که امروزه حفظ دندان های دائمی تا سنین بالاتر، فضای دهان را برای این دندان ها کمتر کرده است.

نهفتگی دندان عقل در نسج نرم زمانی رخ می دهد که فضای کافی در فک برای رشد دندان وجود دارد، اما فصای کافی برای بیرون زدن آن از لثه و ورود دندان به دهان وجود ندارد. در اینجا، جراحی دندان عقل در نسج نرم ضرورت می یابد.

عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم چیست؟

دندان عقل در دوره جوانی رشد می کند. از آنجا که سایر دندان های دائمی در نوجوانی ظاهر می شوند، رشد دیرهنگام دندان عقل می تواند بدین معنی باشد که دهان دچار کمبود فضا و در هم ریختگی شده است. زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شوند، مستعد ابتلا به بیماری می شوند زیرا رعایت بهداشت دهان و دندان دیگر به سادگی صورت نمی گیرد. شلوغی دهان بدین معنی است که دندان ها دچار کجی و همپوشانی می شوند. گاهی، رشد نادرست دندان عقال چنان باعث درهم ریختگی دندان ها می شود که به درمان ارتودنسی نیاز می شود.

رشد دندان عقل، خود دندان و دندان مجاور آن را در معرض پوسیدگی دندان و بیماری لثه قرار می دهد. زیرا مسواک زدن و نخ دندان کشیدن این دندان در انتهای دهان دشوار است. نهفتگی آن یا بیرون زدن ناقص دندان عقل، کار مسواک زدن را دشوارتر می کند.

ابتلا به کیست، تومور دهان و درد و ناراحتی بیمار از دیگر عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم است.

آخرین مشکل عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم این است که دندان نهفته می تواند به حدی دچار بیماری شود که در نهایت به آبسه تبدیل شود. آبسه دندان عفونت دردناکی است که می تواند کل سیستم ایمنی بدن را درگیر مشکل کند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چه زمانی لازم است؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم زمانی ضروری می شود که بودن دندان در دهان سلامت سایر دندان ها را به خطر بیاندازد. در بسیاری از موارد، برای پیشگیری از عوارض فوق الذکر کشیدن دندان ضرورت می یابد.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چطور انجام می شود؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم توسط جراح دهان و دندان انجام می شود زیرا در این جراحی باید بافت لثه که روی دندان را پوشانده است برداشته شود و یک فلپ جراحی ایجاد شود. این جراحی تقریبا ساده است و پس از ایجاد یک برش در لثه، جراح دندان را با استفاده از ابزار مخصوص خارج می کند. توصیه می شود که جراحی پیش از آنکه دندان علامت دار شود انجام شود. هر چه جراحی در سن پایین تری انجام شود، کشیدن دندان ساده تر خواهد بود و عوارض آن کمتر است.

هر چه سن بیمار بیشتر می شود، ریشه دندان عقل طولانی تر می شود و احتمال فک جوش شدن دندان یا نزدیکی آن به عصب بیشتر می شود. در مطالب پیشین، در مورد فک جوش بودن دندان عقل و جراحی دندان عقل روی عصب توضیح داده شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

از سوی دیگر، عوارض جراحی در بیماران مسن تر بیشتر خواهد بود. از این رو، توصیه می شود که بیماران تا پیش از سن ۲۵ سالگی برای بررسی وضعیت دندان عقل خود و نیاز به جراحی یا کشیدن آن به دندانپزشک مراجعه کنند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم به صورت سرپایی انجام می شود و بسیاری از بیماران می توانند روز بعد فعالیت های روزمره خود را از سر گیرند. جراح توصیه های لازم جهت مراقبت های پس از جراحی دندان عقل را به شما خواهد کرد. با این حال، می توانید مطلب ما در این مورد را نیز مطالعه نمایید.

هزینه جراحی دندان عقل در نسج نرم:

هزینه کشیدن دندان عقل تا حدی زیادی به نوع نهفتگی دندان بستگی دارد. به طور کلی، جراحی دندان عقل در نسج نرم ساده تر از نهفتگی نسج سخت است و در متیجه تا حدی ارزان تر از آن تمام می شود.

در صورتی که دچار درد در فک، در ناحیه نزدیک به گوش، تورم صورت و التهاب شده اید، برای بررسی احتمال نهفتگی دندان عقل به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

northtexasoralsurgery

دندان مصنوعی: هر چیزی که باید در مورد آن بدانید

دست دندان یا دندان مصنوعی عموما از جنس اکریلیک یا پرسلین است و برای جایگزینی دندان های از دست رفته در اثر بروز آسیب، بیماری پریودنتال یا پوسیدگی دندان به کار می رود. نبود دندان در دهان، فرد را با مشکلات عدیده ای در زندگی روبه رو می کند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد به دنبال راهی برای جایگزین کردن دندان خود برمی آیند. یکی از ارزان ترین روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از پروتز دندان مصنوعی است. دندان مصنوعی به جز بهبود ظاهر کارکردهای دیگری نیز دارند، مانند افت و تحلیل عضلات صورت، بهبود عملکرد خوردن و حرف زدن، و حفظ ساختار استخوان های صورت. در ادامه، همه چیز در مورد پروتز دندان، از انواع آن، روش تمیز کردن و عادت کردن به آن را بررسی می کنیم.

انواع مختلف دندان مصنوعی چیست؟

دست دندان از انواع مختلفی تشکیل می شود که هر یک به فراخور نیاز بیمار و بودجه او پیشنهاد می شود. هر یک از روش های زیر دارای مزایا و معایب مختص به خود است. برای انتخاب بهترین گزینه برای جایگزینی دندان های خود با دندانپزشک مشورت کنید.

پروتز کامل:

دندان مصنوعی کامل برای جایگزینی تمام دندان ها به کار می رود. این نوع پروتز دقیقا روی لثه بالا و استخوان قرار می گیرد. این پروتز به نحوی ساخته می شود که کاملا در جای خود محکم شود و فرد را قادر به حرف زدن و جویدن کنند. پروتز کامل تا زمان بهبودی کامل دهان پس از کشیدن دندان ها استفاده نخواهد شد و این روند نیازمند ۴ تا ۵ قرار درمانی برای تطبیق شکل و سایز دهان است. در طول این جلسات، چندین بار از دهان قالب تهیه می شود تا پروتز تناسب کاملی با دهان و فک بیمار داشته باشد و بیمار با آن احساس راحتی کند. پروتز کامل از مواد اکریلیک یا پرسلین ساخته می شود.

پروتزهای فوری:

پروتزهای فوری یا موقت درست بعد از کشیدن دندان و تا زمانی که دهان آماده پذیرش پروتز کامل باشد، قابل استفاده هستند. پروتز موقت فرد را قادر به حرف زدن و جویدن می کند اما پس از چند هفته لازم است که ریلاین و اصلاح شود تا دوباره به خوبی در دهان قرار گیرد. این امر بدین دلیل است که لثه و استخوان ها در طول ۶ ماه اول پس از کشیدن دندان به نحو قابل توجهی تحلیل می روند. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، که معمولا ۸ هفته طول می کشد، یک پروتز کامل جای پروتز موقت را خواهد گرفت.

اوردنچر:

اوردنچر بسیار شبیه دندان مصنوعی کامل است، با این تفاوت که به یک یا چند دندان طبیعی برای حمایت و ثبات نیاز دارد. زمانی که هیچ دندان طبیعی در دهان وجود نداشته باشد، از آن می توان بر روی ایمپلنت نیز استفاده کرد. این کار باعث تثبیت بهتر اوردنچر نسبت به دندان مصنوعی کامل می شود. در عین حال، به دلیل وجود پایه های تیتانیومی در فک، استخوان فک تحلیل نخواهد رفت. اوردنچر معمولا گران تر از دندان مصنوعی کامل است.

دندان مصنوعی جزئی:

پروتز جزئی‎ که ممکن است دائمی یا قابل جابجایی باشد، زمانی استفاده می شود که تنها چند دندان از دست رفته باشند. این نوع پروتز ظاهر بیمار را بهبود می بخشد و از تغییر موضع سایر دندان ها به سمت محل خالی پیشگیری می کند. دندان مصنوعی دائمی با چارچوب فلزی به دندان های طبیعی متصل می شود اما برخی مدل ها نیز از دهان خارج می شوند تا به خوبی تمیز شوند.

اوردنچر متکی بر ایمپلنت:

اوردنچر متکی بر ایمپلنت مانند اوردنچر کار می کند. اما به جای اینکه با دندان طبیعی حمایت شود، به پایه ایمپلنت وصل می شود. ایمپلنت در استخوان قرار داده می شود و به آن زمانی برای بهبودی داده می شود. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، پروتز متکی بر ایمپلنت برای تطابق با سایز و رنگ دهان و دندان ساخته می شود. پروتز متکی بر ایمپلنت یکی از انواع پروتز دندان مصنوعی است که به سه تا چهار ایمپلنت برای تثبیت نیاز دارد. این نوع پروتز از سایر مدل ها بسیار گران تر است، اما از بالاترین ثبات و راحتی در دهان بیمار برخوردار است. از سوی دیگر به دلیل وجود ایمپلنت در فک، استخوان فک بیمار دچار تحلیل نمی شود.

دندان مصنوعی چطور تمیز می شود؟

برخی از بیماران به غلط تصور می کنند که دندان مصنوعی نیازی به تمیز شدن ندارد، زیرا برخلاف دندان طبیعی دارای اعصاب و پالپ نیست تا دچار پوسیدگی و درد شود. اما در واقع، تمیز کردن دندان مصنوعی برای پیشگیری از بیماری لثه، عفونت، تغییر رنگ پروتز، و بوی بد دهان ضروری است.

بیرون آوردن و شستن پروتز پس از غذا خوردن:

پروتز خود را زیر آن بگیرید تا بقایای مواد غذایی از آن خارج شود. برای پیشگیری از شکستن پروتز در صورت رها شدن آن از دستتان، بهتر است حوله ای کف سینک پهن کنید یا سینک را از مقداری آب پر کنید.

گرفتن با دقت پروتز در دست:

در هنگام تمیز کردن دندان مصنوعی مراقب باشید آن را خم نکنید و به اتصالات آن آسیب نزنید. خم کردن پروتز باعث ایجاد ترک و تغییر شکل آن می شود.

تمیز کردن دهان:

با استفاده از یک مسواک با برس های نرم، دهان، زبان و بافت لثه را تمیز کنید. در صورتی که از چسب دندان مصنوعی استفاده کرده اید، بقایای آن را از روی لثه و کام خود پاک کنید. تمیز کردن دهان و لثه برای پیشگیری از بیماری لثه ضروری است. ابتلا به بیماری لثه موجب تحلیل لثه و از بین رفتن بافت نرم دهان می شود. این امر باعث لق شدن پروتز در دهان می شود.

مسواک کردن پروتز:

هر روز پروتز را از دهان خود خارج کنید و آن را تمیز کنید. با یک مسواک مخصوص دندان مصنوعی با برس های نرم آن را تمیز کنید و از مایع مخصوص پروتز دندان برای رفع هر گونه بقایای مواد غذایی، پلاک و دیگر مواد استفاده کنید.

مرطوب نگه داشتن پروتز:

اغلب پروتزهای دندان برای حفظ ظاهر خود باید مرطوب نگه داشته شوند. هر شب پروتز خود را در آب یا مایع مخصوص قرار دهید. طریقه ضحیح نگهداری پروتز را با دندانپزشک خود بررسی کنید. از دستورالعمل های ارائه شده توسط تولید کننده محصولات تمیز کننده دندان مصنوعی نیز پیروی کنید.

شستشوی کامل پروتز پیش از قرارگیری در دهان:

پس از تمیز کردن دندان مصنوعی باید آن را به طور کامل با آب بشویید. این امر در صورت استفاده از مایع مخصوص پروتز اهمیت زیادی دارد. برخی از این محلول ها حاوی مواد شیمیایی مضر برای انسان هستند که می توانند موجب تهوع، درد و سوزش در صورت بلع شوند.

آیا برای تمیز کردن پروتز دندان به مسواک مخصوص نیاز دارم؟

بله! تمیز کردن پروتز به ابزارهای مخصوص نیاز دارد که یکی از آنها مسواک است. این نوع مسواک با سایر مسواک های رایج متفاوت است و همین تفاوت ها در طول عمر و بهداشت پروتز شما تاثیر زیادی دارد.

یک مسواک دندان مصنوعی نسبت به مسواک های رایج طراحی متفاوتی دارد. این مسواک در دو طرف خود دارای برس است و هر یک شکل مخصوص به خود را دارند. بدین ترتیب در کار تمیز کردن پروتز خود موفقیت بیشتری خواهید داشت.

به یاد داشته باشید که برس های مسواک دندان مصنوعی محکم هستند اما سخت نیستند. محکم بودن برس ها به شما این امکان را می دهد که تمام نواحی را به خوبی تمیز کنید و باکتری ها را از بین ببرید. اما یک مسواک معمولی با برس های هارد می تواند به پروتز دندان مصنوعی شما آسیب برساند و حتی آن را خراش دهد.

آیا باید از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنم یا مسواک معمولی؟

بهتر است برای پروتز خود از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنید. دندان مصنوعی نرم تر از دندان طبیعی است؛ بنابراین راحت تر دچار خش می شود. صاف و صیقلی نگه داشتن دندان مصنوعی اهمیت زیادی دارد. در صورتی که دندان مصنوعی شما دارای خش و ترک باشد، مواد غذایی، باکتری ها و لکه ها بهتر و راحت تر در آن نفوذ می کنند. بنابراین با استفاده از یک مسواک مخصوص می توانید پروتز خود را به مدت طولانی تری سفید و تمیز نگه دارید. در غیر این صورت در معرض ابتلا به بیماری و حتی خدشه دار شدن ظاهر لبخند خود قرار خواهید گرفت.

در انتخاب مسواک دست دندان به چه نکاتی باید توجه کنم؟

مسواک دندان مصنوعی دارای دو برس است:

  • یک سر صاف که برای سطوح محدب و صیقلی مناسب است.
  • یک سر مخروطی که برای دسترسی به نقاط سخت و تنگ پروتز مناسب است.

طراحی ارگونومیک دسته یکی از دیگر مواردی است که باید برای انتخاب مسواک به آن دقت کنید. دسته مسواک، گرفتن آن در دست و کنترل حرکات را راحت تر می سازد. به طور معمول، افرادی که از پروتز دندان استفاده می کنند مسن هستند. بنابراین این نوع طراحی می تواند سهولت بیشتری برای تمیز کردن پروتز به همراه بیاورد.

تمیز کردن پروتز با چه موادی ممنوع است؟

برخی از مواد می توانند به پروتز شما آسیب بزنند. تغییر شکل و رنگ و ایجاد ترک در پروتز از آسیب های ناشی از استفاده از مواد نامناسب برای تمیز کردن دست دندان است. برای تمیز کردن دندان مصنوعی از استفاده از مواد زیر پرهیز کنید:

مواد شوینده ساینده:

از استفاده از مسواک هایی با برس سخت، حلال های قوی و خمیر دندان های قوی که حاوی مواد ساینده هستند خودداری کنید.

خمیر دندان سفید کننده:

خمیر دندان سفید کننده حاوی پراکسید است که تاثیری در تغییر رنگ دندان مصنوعی ندارد.

محصولات حاوی بلیچ:

محصولات حاوی بلیچ می توانند موجب تضعیف دندان مصنوعی و فرسودگی بخش های فلزی آن شوند. برای سفید کردن دندان مصنوعی از روش های تخصصی زیر نظر دندانپزشک استفاده کنید.

آب گرم:

آب گرم و به خصوص آب جوش می تواند شکل پروتز شما را تغییر دهد.

آیا دندان مصنوعی به معاینه نیاز دارد؟

بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند نیز هر شش ماه یکبار باید برای معاینه پروتز و بافت لثه به دندانپزشک مراجعه کننید. برای بررسی منظم پروتز دندان مصنوعی و جرم گیری کامل، طبق زمان بندی به دندانپزشک مراجعه کنید. در این جلسه، دندانپزشک از قرارگیری صحیح پروتز در دهان و احتمال نیاز به ریلاین پروتز اطمینان حاصل می کند. در صورتی که پروتز شل شده است یا موجب تحریک و زخم شدن بافت دهان شما می شود، هر چه سریع تر دندانپزشک را مطلع سازید.

عادت کردن به پروتز دندان چقدر طول می کشد؟

برای بعضی از افراد استفاده از دندان مصنوعی برای اولین بار چالش برانگیز است. دندان مصنوعی جسمی خارجی است و متأسفانه حس دندان واقعی را به فرد نمی دهد. همچنین عملکرد آن نیز مانند دندان واقعی نیست. استفاده از دندان مصنوعی حس جدیدی ایجاد می کند که سازگاری با آن زمان می برد. در ادامه چند راهکارها برای عادت کردن به دندان مصنوعی و راحتی در استفاده از آن ارائه شده است:

عادت کردن به دندان مصنوعی با زمان، صبر و اراده:

برای بعضی از بیماران، استفاده از دندان مصنوعی تجربه نسبتا آزار دهنده ای است. در ابتدای استفاده، افراد ممکن است در دهان خود حسی عجیبی داشته باشند و در لب ها و گونه های خود احساس پری کنند. با گذشت زمان، این حس ها از بین خواهند رفت و فرد احساس راحتی بیشتری خواهد کرد. زمان، صبر و قدرت اراده بهترین حامیان شما هستند.

فرد همچنین ممکن است بریده بریده صحبت کردن، حالت تهوع، بزاق بیش از حد و طعم غیرعادی را تجربه کند و یا دچار کاهش حس چشایی شود. دوباره تکرار می کنیم که با گذر زمان تمام این وضعیت ها از بین خواهند رفت. با این حال، اگر این وضعیت ادامه یافت، دندانپزشک خود را در جریان بگذارید.

یادگیری حرف زدن با دندان مصنوعی:

حرف زدن در روزهای اول استفاده از دندان مصنوعی چالش بزرگی برای بسیاری از افراد است. افزایش ترشح بزاق به دلیل احساس وجود جسم خارجی در دهان مشکل را دو چندان می کند. برای برطرف کردن هر چه سریع تر این مشکل بهتر است تا جایی که می توانید تمرین کنید. تمرین در آیینه و تکرار حروف و کلمات می تواند در افزایش تسلط شما در استفاده از دندان مصنوعی موثر باشد. در صورتی که پروتز شما لق باشد، تلفظ صحیح حروف دشوار می شود. اگر احساس می کنید، پروتز به خوبی روی لثه قرار نمی گیرد، برای اصلاح تناسب آن به دندانپزشک مراجعه کنید.

مشکلات دندان مصنوعی فک پایین:

سازگاری و عادت کردن به دندان مصنوعی درفک پایین سخت تر است، به این دلیل که این دندان ها روی لثه های پایینی معلق هستند، در نتیجه مکشی که دندان مصنوعی فک بالا دارد، در فک پایین ایجاد نخواهد شد. تا زمانی که مهارت کافی را به دست بیاورید، ممکن است این دندان در دهان حرکت کرده یا حتی از دهان بیرون بیاید.

زبانتان را به لبه داخلی دندان مصنوعی فک پایین تکیه دهید تا آن را در جای خود نگه دارد. تا زمانی که کنترل مناسبی روی زبان و لب ها به دست آورید، استفاده از چسب های دندان مصنوعی توصیه می شود. این چسب ها برای دندان مصنوعی فک بالا نیز مفید هستند. اگر در حال حاضر از دندان مصنوعی استفاده می کنید و به چسب ها عادت کرده اید، احتمال دارد همچنان مجبور به استفاده از چسب باشید.

پیشنهادات دیگر برای عادت کردن به پروتز دندان:

در ابتدا بهتر است در تمام ساعات حتی در شب نیز از دندان مصنوعی استفاده کنید تا سریع تر به آنها عادت کنید. بعد از اینکه به آنها عادت کردید، باید در شب آنها را درآورده و برنامه روزانه مناسبی برای نظافت آنها داشته باشید.

احساس درد در قسمت هایی از لثه هنگام اولین استفاده از دندان مصنوعی طبیعی است. اگر دچار آفت دهان شدید، دهان خود را آب نمک گرم شستشو دهید و بعد تمرینات لازم برای سازگاری با دندان مصنوعی را ادامه دهید. معمولا سازگاری با دندان مصنوعی ۶۰ روز طول می کشد.

عادت کردن به دندان مصنوعی برای شما دشوار است، مشکلات زیادی با آن دارید یا ظاهر خوبی به شما نداده است، فراموش نکنید که استفاده از ایمپلنت می تواند مشکل شما را به طور کامل برطرف کند.

آیا غذا خوردن با پروتز دندان سخت است؟

غذا خوردن با پروتز دندان از دیگر مواردی است که بیمار باید آن را یاد بگیرد. برای عادت کردن به پروتز و راحتی در غذا خوردن با دست دندان اصول زیر را رعایت کنید:

غذا خوردن با دندان مصنوعی:

هنگامی که برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید، لثه ها باید به آن عادت کنند. ممکن است لثه ها هنوز در اثر کشیدن دندان ها ملتهب باشند. بنابراین غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواد زیر شروع کنید:

  • حبوبات داغ
  • پوره
  • پودینگ
  • دسرهای ژلاتین
  • پوره سیب زمینی یا سایر سبزیجات
  • آب میوه
  • ماست

توجه: مراقب مواد غذایی داغ باشید. دندان مصنوعی به عنوان عایق برای دهان به شمار می رود و باعث می شود گرما را کمتر حس کنید. این امر موجب می شود که دهانتان را به راحتی بسوزانید.

شروع غذاهای جامد:

پس از چند روز، دهانتان به دندان مصنوعی عادت می کند و می توانید کم کم از مواد غذایی جامد استفاده کنید. پیش از آن مواد غذایی را به تکه های کوچک تقسیم کنید تا نیازی به جویدن زیاد نداشته باشید. از مواد غذایی زیر شروع کنید:

  • برنج پخته شده
  • پاستا
  • نان نرم
  • سوپ با سبزیجات پخته و گوشت نرم
  • سبزی پخته شده
  • ماهی نرم
  • لوبیای پخته شده

مواد غذایی ممنوعه:

پس از عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی می توانید از غذاهای متنوع تری لذت ببرید. تنها باید آنها را به طور کامل بجوید و از هر دو طرف دهان برای جویدن استفاده کنید. با این حال هنوز هم مواد غذایی ممنوعه برای دندان مصنوعی وجود دارد:

غذاهای چسبنده:

مواد غذایی چسبناک می توانند پروتز را از جای خود دربیاورند. مواد غذایی بین دندان مصنوعی و لثه گیر می کند و باعث تحریک لثه می شوند. برخی از این مواد عبارتند از کره بادام زمینی و شکلات کاراملی.

غذاهای کوچک اما سفت:

مصرف هر گونه غذایی که جویدن آن با دندان طبیعی به نیروی زیادی نیاز دارد، برای دندان مصنوعی مضر است. پاپ کورن، گرانول بار، آجیل یا دانه های بو داده می توانند زیر دندان مصنوعی گیر کنند.

غذاهای عامل فشار نامساوی در فک:

جویدن برخی مواد غذایی به فشار نامساوی روی فک و دندان مصنوعی نیاز دارند. آجیل، پاپ کورن، سیب، هویج، و بلال از این قسم مواد هستند.

گوشت های سفت:

غذاهایی که به نیروی زیادی برای گاز زدن نیاز دارند برای شما مناسب نیستند. جویدن غذاهایی مانند استیک، شیشلیک و کباب برگ فشار زیادی روی پروتز دندان مصنوعی و لثه وارد می کنند که می تواند موجب زخم شدن لثه و درد شود.

منبع:

silveradofamilydental

affordabledentures

mayoclinic 

livestrong

falseteethoptions

 

کورونکتومی: جایگزینی برای کشیدن دندان عقل

دندان عقل به ایجاد درد و ناراحتی و نیاز به کشیدن مشهور است. این دندان در آخر دهان رشد می کند و معمولا فضای کافی برای رشد آن وجود ندارد. در صورتی که دندانپزشک یا جراح به شما بگوید که باید دندان عقل خود را بکشید، بعد به شما بگوید که شاید به کورونکتومی نیاز داشته باشید، بهتر است این مطلب را برای کسب اطلاعات بیشتر بخوانید.

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان مانند جراحی دندان عقل روی عصب رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

عارضه ای نادر اما محتمل:

آسیب به عصب در طول جراحی دندان عقل نادر، اما محتمل است. آسیب به عصب می تواند باعث بیحسی، سوزش، و دیگر تغییرات در حس نواحی در کنترل عصب شود. اعصاب در طول جراحی دچار کبودی شده یا قطع می شوند. این عارضه می تواند در اثر بی تجربگی جراح رخ دهد.

گاهی ریشه دندان عقل در فک پایین در نزدیکی اعصابی قرار گرفته است که احساس زبان، لب و چانه را تامین می کنند. زمانی که ریشه دندان عقل به عصب زبان یا آلوئولار فک پایین نزدیک باشد، جراحی دندان می تواند باعث آسیب به عصب شود و بیمار را با از دست رفتن دائمی یا موقت احساس صورت، لب و زبان رو به رو کند.

آسیب به این دو عصب باعث ایجاد اختلال در عملکرد حرف زدن، غذا خوردن و کیفیت عمومی زندگی می شود. در صورت وارد شدن آسیب به عصب زبان، بیمار دچار از دست رفتن حس چشایی و اشکال در تکلم می شود. بنابراین در شرایطی که عکس رادیوگرافی نشان دهد که ریشه دندان عقل شما به اعصاب فک بسیار نزدیک است، دندانپزشک گزینه جایگزین دیگری برای روش سنتی کشیدن دندان عقل پیشنهاد خواهد کرد، روشی تحت عنوان کورونکتومی.

کورونکتومی چیست؟

این روش درمانی شامل حذف تاج دندان و باقی گذاشتن ریشه در دهان بیمار می شود. در این روش هرچند ریشه دندان هنوز هم حاوی پالپ زنده است، وایتال پالپ تراپی ضروری نیست، زیرا ریشه با استخوان بهبود می یابد و در نهایت از اعصاب دور خواهد شد. تحقیقات نشان می دهند زمانی که ریشه دندان در مجاورت عصب قرار گرفته است، کورونکتومی نسبت به جراحی کشیدن دندان ارجح است، چراکه از آسیب به عصب زبان جلوگیری می کند.

تحقیقات نشان می دهد که پس از کورونکتومی درصد کمی از بیماران ممکن است پس از مدتی به کشیدن ریشه باقی مانده دندان نیاز پیدا کنند. با این حال، اگر این مورد نیز رخ دهد، به تدریج ریشه به قدری از عصب دور شده است که کشیدن دندان خطری برای اعصاب نخواهد داشت.

جراح دندانپزشک بهترین قاضی برای بررسی نیاز شما به کورونکتومی است. این روش تنها در شرایطی توصیه می شود که ریشه دندان به اعصاب بیش از حد نزدیک باشد. با این حال، این روش در شرایط زیر نیز قابل اجراست:

  • دندان و یا ریشه عفونی باشد.
  • در طول جراحی، دندانپزشک متوجه حرکت ریشه شود.
  • دندان به صورت افقی در طول عصب قرار گرفته باشد و تکه تکه کردن دندان برای خارج کردن آن باعث وارد شدن آسیب به عصب می شود.

مطالعات منتشر شده در مجله انجمن دندانپزشکی آمریکا از کورونکتومی به عنوان یک جایگزین خوب برای کشیدن دندان عقل در بیماران مسن تر از ۴۰ سال یاد می کند، چراکه آسیب به عصب در این بیماران رایج تر است. کشیدن دندان عقل در سنین پایین تر، پیش از شکل گیری کامل ریشه دندان، نه تنها احتمال آسیب به عصب را از بین می برد، بلکه از وارد شدن آسیب به دندان مولر نزدیک به دندان عقل نیز پیشگیری می کند.

پس از کورونکتومی بیمار تا چند روز دچار درد و تورم خواهد بود، اما این ناراحتی به اندازه روش جراحی سنتی نیست. به علاوه، ریسک ابتلا به حفره خشک و عفونت پس از جراحی نیز تا حد زیادی کاهش می یابد. ممکن است دندانپزشک قبل و بعد از جراحی استفاده از آنتی بیوتیک را تجویز کند. مراقبت های خاصی نیز پس از جراحی از سوی تیم درمان به شما توصیه خواهد شد. رعایت این مراقبت ها به بهبودی سریع تر شما کمک می کند.

هر چند دهان شما پس از کورونکتومی تا حدی دردناک و حساس است، اما هنوز هم لازم است دندان های خود را مسواک کنید. مسواک زدن دندان و تمیز کردن دهان، دو بار در روز، از عفونت زخم جلوگیری می کند. اطراف محل زخم را با ملایمت مسواک بزنید و از لمس آن با مسواک خودداری کنید. برای تمیز کردن دهان خود می توانید از دهانشویه توصیه شده توسط دندانپزشک استفاده کنید.

پس از کورونکتومی لازم است یک جلسه دیگر برای معاینه و پیگیری درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورتی که دچار درد و ناراحتی بیش از حد، خونریزی، درد و تورم بیش تر از ۴ روز شده اید، مراجعه به دندانپزشک برای بررسی شرایط ضروری است.

چه موقت و چه دائمی، هیچ کس نمی خواهد احساس بخشی از صورت یا دهان خود را در اثر آسیب به عصب از دست بدهد. در صورتی که برای کشیدن دندان عقل خود مراجعه کرده اید، به خصوص در سنین بالاتر، بررسی فاصله ریشه دندان با عصب ضروری است. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، با بررسی دقیق وضعیت ریشه دندان عقل، از عدم وجود ریسک در جراحی دندان عقل اطمینان حاصل می کند و بهترین روش را برای درمان شما پیشنهاد خواهد داد.

منبع:

colgate

جراحی دندان عقل روی عصب:

زمانی دندان عقل برای جویدن غذاهای سخت مانند دانه ها، گیاهان سخت و گوشت استفاده می شد. در قرون گذشته که مسواک زدن و درمان های ترمیمی دندانپزشکی چندان رایج نبود، دندان ها عمر کوتاه تری داشتند و زودتر می افتادند. در نتیجه رشد ۴ دندان در سنین بزرگسالی کمک زیادی به تغذیه افراد می کرد. اما امروزه با توجه به رژیم غذایی متعادل تر و رعایت بهداشت دهان و دندان، این دندان بیشتر از فایده با درد و ناراحتی همراه است. بنابراین در بسیاری از موارد، لازم است دندان عقل کشیده شود. جراحی دندان عقل روی عصب یکی از مشکل ترین جراحی های دندانپزشکی است.

کشیدن دندان عقل یک جراحی انتخابی است، اما امروزه بسیار رایج شده است. بسیاری از افراد دندان عقل خود را به دلیلی کشیده اند. برخی از افراد دچار دندان عقل نهفته هستند. در این حالت دندان از لثه بیرون نمی آید و مشکلات متعددی برای بیمار به وجود می آورد. برخی دیگر نیز به دلیل ناتوانی در تمیز کردن کامل دندان دچار پوسیدگی می شوند. دسته ای دیگر از بیماران نیز برای پیشگیری از مشکل در آینده، دندان عقل خود را می کشند. دلیل جراحی دندان عقل هر چه که باشد، بسیاری از افراد در مورد ریسک و عوارض این جراحی نگران هستند. یکی از ترس های رایج در این مورد، جراحی دندان عقل روی عصب است. در این حالت، جراحی ممکن است باعث وارد شدن آسیب به عصب و بیحس شدن صورت شود.

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان مانند جراحی دندان عقل روی عصب رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

عارضه ای نادر اما محتمل:

آسیب به عصب در طول جراحی دندان عقل نادر، اما محتمل است. آسیب به عصب می تواند باعث بیحسی، سوزش، و دیگر تغییرات در حس نواحی در کنترل عصب شود. اعصاب در طول جراحی دچار کبودی شده یا قطع می شوند. این عارضه می تواند در اثر بی تجربگی جراح رخ دهد.

آیا سن اهمیتی دارد؟

انجام جراحی در سنین نوجوانی رایج تر است: زیرا ریسک جراحی دندان عقل روی عصب در بیماران کم سن و سال کمتر است. تا سن ۲۵ سالگی، دندان ها کاملا رشد می کنند و ریشه آنها طولانی تر می شود. این امر کشیدن دندان را دشوارتر می کند و بیماران را در معرض خطر آسیب به عصب در پی جراحی دندان عقل قرار می دهد.

آیا جراحی دندان عقل روی عصب رایج است؟

خبر خوب این است که جراحی دندان عقل روی عصب رایج نیست. احتمال وارد شدن آسیب به عصب پایین است اما ناممکن نیست. گاهی یک عصب کبودشده می تواند به خودی خود و با گذشت زمان و صبوری بهبود یابد. در سایر موارد، آسیب به عصب به حدی است که امکان ترمیم آن وجود ندارد و احساس بیمار به احتمال زیاد هرگز باز نخواهد گشت.

اگر قرار باشد عصب احساس خود را بازیابد، این اتفاق در طول یک ماه پس از جراحی رخ می دهد.

تمام جراحی ها با ریسک همراه هستند:

در اینجا باید گفت تمام جراحی ها با ریسک همراه هستند. با این حال، برخی از دیگر روش ها امن تر هستند. جراحی دندان عقل یک درمان معمولی است که با ریسک پایینی همراه است. با وجودی که آسیب به عصب محتمل است، اما بروز آن نسبت به سایر عوارض، مانند حفره خشک نامحتمل است. حفره خشک در ده درصد از بیماران رخ می دهد. این خبر خوبی است. چرا که این عوارض به راحتی درمان می شوند و دوره بهبودی آنها به نسبت سریع است.

آسیب به عصب، هر چند نادر، دارای عوارض طولانی مدت و گاها غیر قبل بازگشت است.

آیا باید جراحی دندان عقل روی عصب انجام شود؟

در پایان تعیین ریسک جراحی دندان عقل روی عصب به نتایج معاینه و عکس رادیوگرافی شما بستگی دارد. در صورتی که دندان عقل شما نهفته باشد، گزینه های زیادی پیش روی شما وجود ندارد: این دندان ها همیشه باید بیرون کشیده شوند زیرا باعث درد شدید، تورم و دیگر مشکلات می شوند. با این حال، اگر قرار باشد کشیدن دندان عقل به عنوان یک روش پیشگیری انجام شود، باید مزایا و معایب این روش تهاجمی را با توجه به وضعیت دندان در فک ارزیابی کنید.

در طول جراحی، دندانپزشک باید دقت ویژه ای بکند تا به ساختارهای آناتومیک در حفره دهان مانند دهان آسیبی وارد نکنند. کشیدن دندان می تواند باعث وارد شدن آسیب به عصب زبان شود که می تواند موقت یا دائمی باشد.

ترمیم آسیب ناشی از جراحی دندان عقل روی عصب:

در صورتی که در طول کشیدن دندان آسیبی به عصب شما وارد شد، باید هر چه سریع تر به جراح مراجعه کنید. در صورتی که پس از رفع اثر بیحسی احساس صورت ظرف مدت ۶ تا ۸ هفته باز نگشت، بیمار باید هر چه سریع تر به یک جراح متخصص برای ترمیم اعصاب مراجعه کند.

در صورتی که ترمیم به موقع انجام گیرد (که معمولا ۱۰ تا ۱۲ هفته پس از وارد شدن آسیب است)، انتظار می رود که در ۷۰ درصد بیماران تا ۷۵ درصد حس معمول باز گردد. در صورتی که تاخیر فراتر از این مدت باشد، شانس موفقیت ترمیم کم خواهد بود. جراحی ترمیمی پس از نه ماه به ندرت توصیه می شود. در مواردی که از دست رفتن حس زبان یا صورت خفیف است، مراجعه برای جراحی ترمیمی تصمیم دشواری است. با این حال، در این موارد لازم است جراحی طی ۴ تا ۵ ماه پس از آسیب انجام شود.

اگر سوالی در مورد جراحی دندان عقل روی عصب دارید، متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما از پاسخگویی به آن خوشحال خواهند شد.

منبع:

miamiperio

جراحی دندان عقل بدون درد:

برخلاف باور عموم، کشیدن دندان عقل یک جراحی کاملا بدون درد است که درد ناشی از فشار دندان عقل نهفته را از بین می برد و باعث آرامش و راحتی بیمار می شود. دندان عقل نهفته مشکل رایجی است که در بیشتر نوجوانان و جوانان دیده می شود. نام جراحی بسیاری از بیماران را ترسانده و تا حد امکان از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. جراحی دندان عقل بدون درد در کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد انجام می شود.

مراجعه به دندانپزشک:

برخی از بیماران به اشتباه تصور می کنند که جراحی دندان عقل کار پیچیده و دردناکی است. اما کاملا اشتباه می کنند. در طول جلسه اول، از فک و دندان بیمار عکس رادیولوژی تهیه می شود تا محل دندان عقل نهفته و ریشه آن مشخص شود. در این جلسه، دندانپزشک می تواند ضرورت کشیدن دندان، اثرات منفی نکشیدن آن برای سایر دندان ها و وضعیت فعلی آن را برای شما توضیح دهد. برخی از این عوارض عبارتند از عفونت دهان، در هم ریختگی دندان ها و درد مداوم و شدید.

آیا بیرون کشیدن دندان عقل من به جراحی نیاز دارد؟

این امر به زاویه رشد دندان بستگی دارد. برخی از دندان ها نهفته نیستند و می توانند درست مانند سایر دندان ها کشیده شوند. اما وضعیت برخی دیگر به این خوبی نیست و باید با استفاده از جراحی از فک خارج شوند. دندانپزشک با استفاده از رادیوگرافی و معاینه بهترین روش درمانی را برای شما تجویز کند.

زمان مناسب برای جراحی دندان عقل بدون درد چه سنی است؟

از شروع دوره نوجوانی باید وضعیت رشد دندان عقل تحت نظارت قرار گیرد. نهفتگی دندان نشانه مهم نیاز به حذف آن است. حذف زودهنگام دندان عقل دارای این مزیت است که ریشه دندان هنوز به خوبی رشد نیافته است و استخوان تا حدی منعطف تر است. هر دو این عوامل جراحی را راحت تر خواهند کرد. بنابراین، لازم است که به طور منظم برای معاینه دندان ها و وضعیت رشد آنها در فک به دندانپزشک مراجعه کنید. معاینات شش ماه یک بار و تهیه عکس رادیوگرافی زمان خوبی برای پیگیری وضعیت دندان عقل است.

در طول جراحی چه اتفاقی می افتد؟

ناحیه مورد نظر در دهان بیمار، از جمله دندان، لثه و بافت اطراف با استفاده از داروی بیحسی، بی حس می شود. این بدان معنی است که بیمار در طول روند کشیدن دندان و مدتی پس از آن دردی حس نخواهد کرد. به علاوه، برخی از بیماران که دچار ترس از دندانپزشکی هستند می توانند از روش های بیهوشی مانند بیهوشی عمومی یا گاز خنده استفاده کنند. با این حال، این کار برای همه لازم نیست و تنها برای بیمارانی استفاده می شود که دارای نیازهای خاص هستند، فاقد همکاری لازم با دندانپزشک هستند یا ترس زیادی از دندانپزشکی دارند. در این بیماران استفاده از این روش توصیه می شود.

بیهوشی سدیشن به صورت خوراکی یا وریدی انجام می گیرد. در هر دو روش از داروی یکسانی استفاده می شود. بهترین شیوه به میزان اضطراب شما بستگی دارد.

سدیشن خوراکی برای جراحی کوتاه مدت مفید است، اما جذب آن توسط بدن مدت بیشتری طول می کشد. معمولا دارو باید ۳۰ تا ۴۵ دقیقه پیش از شروع جراحی دریافت شود تا به طور کامل اثر کند. این روش مناسب کسانی است که علاوه بر دندانپزشکی از آمپول نیز هراس دارند.

سدیشن وریدی به طول مستقیم وارد جریان خون شما می شود تا جراحی دندان عقل بدون درد انجام شود. این بدان معنی است که درست چند دقیقه پس از آن می توان درمان را آغاز کرد. این روش مناسب جراحی های پیچیده تر است.

ما در کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد در مورد استفاده از داروی های بیحسی و بیهوشی مراقبت های لازم را به عمل می آوریم و در طول درمان وضعیت شما تحت کنترل قرار دارد.

پس از آنکه موضع بیحس شد، بافت لثه در محل دندان عقل باز می شود تا جراح دندان را بیرون بکشد. در مواردی که دندان در جای نامناسبی قرار گرفته است، ابتدا دندان به قطعات کوچک تر تقسیم می شود تا بیرون کشیدن آن راحت تر شود. در نهایت، موضع جراحی، بخیه می شود.

آیا چیزی حس خواهم کرد؟

در طول جراحی دندان عقل بدون درد بسیار نادر است که چیزی حس کنید. پس از شروع جراحی، دندانپزشک وضعیت گونه و دندان های شما را بررسی خواهد کرد تا از بیحس شدن کامل آن اطمینان حاصل کند. در صورتی که متوجه فشار یا درد می شوید، موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. شاید لازم باشد مدت بیشتری برای اثربخشی دارو صبر کنید یا از داروی بیحسی بیشتری برای شما استفاده شود.

پس از جراحی چه چیزی در انتظار من است؟

بسیاری از بیماران نگران درد پس از جراحی هستند، اما در واقع بسیاری از بیماران پس از جراحی دندان عقل بدون درد از شر ناراحتی حاصل از فشار دندان عقل به فک راحت می شوند. در مقایسه با درد پیش از جراحی، می توان گفت که درد پس از آن ناچیز است. درد را می توان با استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه از بین برد. بیمارانی که از بیهوشی عمومی یا گاز خنده استفاده کرده اند، برای رفتن به خانه به همراهی کس دیگری نیاز دارند. سایر بیماران می توانند پس از جراحی دندان عقل بدون درد خود به تنهایی به منزل بروند. اثر بیحسی پس از چند ساعت از بین می رود و در این مدت خوردن و حرف زدن می تواند دشوار باشد. با این حال، تیم متخصصان ما اطمینان حاصل خواهند کرد که شما از تمامی مراقبت های درمانی پس از جراحی دندان عقل آگاهی دارید. این مراقبت ها به کاهش درد در شما کمک خواهند کرد. در مطالب دیگر ما در این رابطه می توانید اطلاعات بیشتری در این زمینه کسب کنید.

جراحی دندان عقل بدون درد:

متخصصان کلینیک ما در مورد جراحی دندان عقل بدون درد سال ها تجربه دارند. این بدان معنی است که آنها می دانند چطور باید با کمترین عوارض و ناراحتی ممکن برای شما جراحی را انجام دهند. توصیه می کنیم که جراحی را زیر نظر یک جراح دندانپزشک با تجربه انجام دهید که در این زمینه از شهرت خوبی برخوردار است.

به مدد سال ها تجربۀ ما، استفاده از بهترین روش ها و بیحسی موضعی و مراقبت از بیمار پس از درمان، جراحی دندان عقل بدون درد کاملا ممکن شده است.

منبع:

merivaledental

پودر دندان به جای خمیردندان:

آیا تا به حال از پودر دندان استفاده کرده اید؟ آیا بهتر از خمیردندان است؟ از چه چیزی ساخته شده است؟ این محصول با وجود عمر طولانی، اما به تازگی مورد توجه بازار قرار گرفته است و هنوز دسته زیادی از افراد از مزایا و کارکرد آن اطلاعی ندارند. در ادامه هر چیزی که باید در مورد این محصول بدانید آمده است.

همه ما روتین معمول و سالم بهداشت دهان و دندان را می شناسیم: مسواک زدن با خمیردندان، کشیدن نخ دندان و شستشوی دهان با دهانشویه. حتی اگر همیشه دو کار آخر را انجام نمی دهید، خمیردندان هرگز از روتین شما حذف نمی شود. اما آیا می دانستید زمانی که این کرم نعنایی کوچک در هر خانه ای پیدا نمی شد، مردم از چه چیزی برای تمیز کردن دندان های خود استفاده می کردند؟ در قدیم از چیزی تحت عنوان پودر دندان برای مسواک زدن و حفظ سلامت و بهداشت دندان ها استفاده می شد.

پودر دندان چیست؟

پودر دندان ترکیبی از چند ماده برای تمیز کردن دندان هاست که جایگزین خمیردندان می شود. معمولا این مواد شامل جوش شیرین، گیاهانی مانند نعنا، میخک و یک طعم دهنده می شوند.

هر چند این ماده به تازگی محبوبیت یافته است، اما یک روش خانگی قدیمی محسوب می شود. سابقه استفاده از این محصول به گذشته ای دور می رسد.

پیشینه استفاده از پودر دندان:

اولین مورد استفاده از این ماده به هزاران سال پیش در دوره مصریان، یونانیان، چینی ها و رومی ها باز می گردد. مصریان، برای تمیز کردن دندان های خود از ترکیبی از پودر تخم مرغ سوخته و سنگ پا و خاکستر استفاده می کردند. چینی ها از ترکیبی از گیاهان، نمک و جینسینگ برای بهبود طعم و کارایی پودر استفاده می کردند. یونانیان و رومیان نیز از استخوان های خرد شده و پوست صدف برای ایجاد یک پودر درخشان استفاده می کردند. برای پیشگیری از بوی بد دهان، رومیان از پوست درخت و ذغال برای داشتن دندان های تمیزتر استفاده می کردند.

در حدود ۱۰۰۰ پیش از میلاد، ایرانیان به خطر سایندگی بیش از حد برخی پودرها پی بردند. از این رو از ترکیبیات ملایم تر حاوی صدف حلزون، گیاهان و عسل استفاده کردند.

در قرن ۱۸، بریتانیایی ها اولین بار پودر دندان را به بازار عرضه کردند. در این محصول، جوش شیرین عنصر اصلی را تشکیل می دهد و مواد دیگری نیز به آن افزوده می شود.

از پودر تا خمیردندان:

در اوایل قرن ۱۹، دو ماده مهم دیگر نیز به پودر دندان افزوده شد: بوراکس برای خاصیت کف کنندگی و گلیسیرین برای تبدیل پودر به خمیر. استفاده از این محصول باعث سهولت در استفاده شد. بعدها خمیر در تیوب ها جا گرفتند و به آنها فلوراید افزوده شد تا به خاصیت استحکام بخشی به مینای دندان افزوده شود. در نتیجه خمیردندانی که ما امروزه می شناسیم، متولد شد.

پودر دندان در مقایسه با خمیردندان:

هر دو محصول به عنوان یک ماده تمیز کننده دندان به خوبی اثربخش هستند. اما کدامیک برای شما بهتر است؟ در ادامه مزایا و معایب هر یک را برسی می کنیم:

مزایای خمیردندان حاوی فلوراید:

  • استفاده آسان
  • تمیز کردن ملایم دندان ها
  • حاوی فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی دندان

معایب خمیردندان:

  • حاوی فلوراید که بلع مقدار زیادی از آن باعث مسمومیت می شود.
  • گلیسیرین فیلمی روی دندان ایجاد می کند که مانع مینرالیزه شدن دندان می شود.

مزایای پودر دندان:

  • زدودن پلاک با استفاده از این محصول ساده تر است.
  • بیشتر برندها از مواد طبیعی و ارگانیک استفاده کرده اند.
  • حاوی فلوراید نیست، بنابراین استفاده از آن برای کودکان بی خطر است.

معایب:

  • استفاده از آن در مقایسه با خمیردندان سخت تر است.
  • در موقع استفاده، رنگ گیاهان و خاک رس صحنه خنده داری از صورت فرد می سازند.

مواد به کار رفته در پودر:

مواد اصلی در هر برند ممکن است کمی با دیگری متفاوت باشد، اما در اغلب آنها از مواد زیر استفاده شده است:

بنتونیت خاک رس:

خاک رس به طور طبیعی به سموم متصل می شود و به حذف سموم فلزات سنگین از پر کننده جیوه کمک می کند. علاوه بر این، این ماده غنی از مواد معدنی است که برای لثه ها و دندان ها مفید هستند.

نمک دریا:

نمک دریای تصفیه نشده برای درمان لثه های ملتهب مفید است و حاوی بسیاری از مواد معدنی سودمند است.

جوش شیرین:

جوش شیرین مدت هاست به عنوان یک پاک کننده مورد اعتماد به کار می رود. این ماده به عنوان یک ساینده ملایم به آرامی دندان ها را تمیز می کند و به شما لبخند درخشانی می دهد.

زایلیتول:

زایلیتول تنها طعم شیرینی به پودر دندان می دهد، بلکه برای سلامت دهان و دندان نیز مفید است. این ماده به طور طبیعی موجب تحریک ترشح بزاق می شود.

میخک:

این ماده نه تنها طعم خوبی دارد، بلکه دارای خاصیت ضدالتهابی برای لثه هاست.

روغن های پایه:

روغن های پایه فهرستی طولانی از مزایا دارند. روغن نعنا دارای خاصیت آنتی باکتریال است. به علاوه به دهان حس تازگی می دهد.

ساختن پودر خانگی:

مواد تشکیل دهنده:

  • ۳ قاشق غذاخوری بنتونیت خاک رس
  • ۱ قاشق غذاخوری جوش شیرین
  • ۲ قاشق غذاخوری پودر کلسیم
  • ۱ قاشق چایخوری نمک دریا
  • ۱ قاشق غذاخوری پودر xylitol (برای شیرینی)
  • ۱ قاشق چای خوری پودر گل میخک یا دارچین (بسته به طعم مورد علاقه شما)
  • نعنا یا سایر اسانس های پایه برای طعم و مزه

دستورالعمل:

ترکیبات خشک را در یک کاسه مخلوط کنید. آنها را با استفاده از یک قاشق غیر فلزی مخلوط کنید. (بنتونیت خاک رس در تماس با فلزات برخی خواص خود را از دست می دهد. بنابراین بهتر است از قاشق چوبی یا پلاستیکی استفاده کنید.)

چند قطره روغن پایه به مخلوط اضافه کنید و آنها را به خوبی مخلوط کنید.

پودر را در یک ظرف در بسته نگه دارید.

مسواک زدن با پودر دندان:

استفاده از پودر دندان مشابه استفاده از خمیردندان است. مسواک را خیس کنید و مقداری از پودر را روی آن بریزید. مسواک را در زاویه ۴۵ درجه بگیرید و به خوبی دندان های خود را تمیز کنید. مسواک زدن باید دو دقیقه طول بکشد. دهان خود را با آب بشویید.

شما استفاده از کدامیک را ترجیح می دهید: پودر یا خمیردندان؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع:

carefreedental

خمیردندان تاریخ انقضا دارد؟

بسیاری از وقت ها پیش آمده که آخرشب، زمانی که هیچ فروشگاه و داروخانه ای باز نیست، متوجه شده اید خمیردندانتان تمام شده است. اگر سراغ یک تیوب کهنه می روید که معلوم نیست از چه زمانی ته کمد شما مانده است، بهتر است برای پیشگیری از پوسیدگی دندان این کار را ترک کنید. خمیردندان تاریخ انقضا دارد، اما گذشتن تاریخ آن بلافاصله آسیبی به شما نمی زند. تنها می توان گفت دیگر سودی برای بهداشت دهان و دندان شما ندارد. زیرا با گذشت زمان مواد تشکیل دهنده فعال آن دیگر اثر ندارند. بنابراین، استفاده مداوم از یک محصول فاقد تاریخ انقضا به معنی استقبال از دندان درد و هزینه های دندانپزشکی است.

برخی از بسته های خمیردندان فاقد تاریخ انقضا هستند، سازمان غذا و داروی آمریکا و انجمن دندانپزشکی آمریکا، هر دو، توصیه می کنند که از خمیردندانی استفاده شود که دارای تاریخ انقضاست. هم روی بسته و هم تیوب خمیردندان باید تاریخ انقضا نقش بسته باشد. معمولا این زمان، حدود دو سال پس از تاریخ تولید محصول است.

چرا تاریخ انقضای خمیردندان اهمیت دارد؟

تاریخ انقضای خمیردندان به دلیل وجود ماده فعال فلوراید اهمیت دارد. تحقیقات نشان می دهد که با گذشت زمان فلوراید تجزیه می شود و در پیشگیری از پوسیدگی دندان تاثیر خود را از دست می دهد.

فلوراید ماده اصلی خمیردندان است که وظیفه آن مبارزه با پوسیدگی دندان و حفظ استحکام مینای دندان است. مینای دندان براق، سفید و محکم است و بخش قابل مشاهده دندان را تشکیل می دهد. در واقع، مینای دندان خط اول مبارزه با پوسیدگی دندان است.

پیشگیری از پوسیدگی دندان به شدت اهمیت دارد زیرا زمانی که مینای دندان در اثر پوسیدگی و دیگر آسیب های محیطی فرسوده شود، هرگز دوباره تولید نمی شود.

FDA توصیه می کند که به جهت ایمنی و کیفیت، تمامی غذاها و داروها باید دارای تاریخ انقضا باشند. از آنجا که خمیردندان حاوی فلوراید است و فلوراید نوعی دارو به شمار می رود، بنابراین وجود تاریخ انقضا روی بسته بندی محصول ضروری است.

از آنجا که بسیاری از محصولات بهداشتی به صورت قاچاق ممکن است وارد کشور شوند، بهتر است از خرید محصولی که فاقد تاریخ انقضاست خودداری کنید. این کار به تضمین بهداشت دهان و دندان و سلامت آن کمک می کند.

خمیردندان اطفال:

خمیردندان کودکان فاقد فلوراید است و از این رو درج تاریخ انقضا روی بسته بندی شاید لازم نباشد. با این حال، توصیه می شود برای اطمینان از دارا بودن بالاترین کیفیت و اثربخشی، تیوب قدیمی را پس از چند ماه استفاده دور بیاندازید و از یک بسته جدید استفاده کنید.

آیا استفاده از تیوب منقضی شده، ایرادی دارد؟

استفاده از یک تیوب فاقد تاریخ انقضا لزوما با خطری همراه نیست. به هر حال، شما قرار نیست آن را قورت دهید تا دچار مسمومیت ناشی از تمام شدن تاریخ انقضای محصول شوید. اما این محصول دیگر تاثیر مثبتی روی دهان و دندان شما ندارد.

تمام هدف استفاده از خمیردندان آن است که از محصول باکیفیتی برای تمیز کردن موثر دهان و دندان خود و پیشگیری از پوسیدگی دندان استفاده کنیم. هیچ کدام از این دو هدف با استفاده از یک تیوب کهنه برآورده می شود.

نشانه های محصول فاقد تاریخ انقضا:

خمیردندانی که مدت زیادی از تاریخ تولید آن گذشته است و دیگر اثری در بهداشت دهان و دندان و پیشگیری از پوسیدگی دندان ندارد:

  • دارای فلوراید موثر کمی است
  • خشک شده است
  • مواد تشکیل دهنده آن جداشده است
  • بافت خمیردندان منسجم نیست و حالت روان پیدا کرده است
  • دچار رشد باکتریایی و قارچی شده است.

چرا باید از خمیردندان استفاده کرد؟

خمیردندان عضو مهمی از روتین بهداشت دهان و دندان است، اما به اندازه خود عمل مسواک زدن اهمیت ندارد. حرکت رفت و برگشتی مسواک و کاری که برای خارج کردن مواد غذایی از بین دندان ها انجام می دهد، مهمترین کار برای تمیز کردن دندان ها و پیشگیری از پوسیدگی دندان است.

اما دندانپزشکان استفاده از این محصول را توصیه می کنند زیرا حاوی موادی است که برای سلامت دهان و دندان مفید است.

این محصول حاوی:

  • فلوراید برای محافظت از مینای دندان و مبارزه با پوسیدگی دندان است.
  • مواد تمیز کننده و ساینده برای زدودن پلاک های روی دندان است.
  • مواد ضدحساسیت برای رفع حساسیت و درد دندان هاست.
  • مواد آنتی باکتریال برای پیشگیری از تشکیل پلاک و تعادل pH دهان است.
  • مواد طعم دهنده برای بهبود طعم آن در دهان است.
  • مواد مرطوب کنده برای ایجاد کف و فوم در دهان است.
  • پراکسید برای حذف لکه های روی دندان است.

سایر محصولات دهان و دندان چطور؟

برای انجام روتین بهداشت دهان و دندان هر شب باید از مسواک، نخ دندان و دهانشویه نیز استفاده کرد. تا اینجا در مورد تاریخ انقضای خمیر دندان و مشکل استفاده از یک تیوب قدیمی صحبت کردیم. اما تاریخ انقضای سایر محصولات دهان و دندان چقدر است و در صورت اتمام این مهلت زمانی چه باید کرد؟

  • نخ دندان منقضی نمی شود، اما با گذشت زمان طعم مطبوع خود را از دست می دهد.
  • دهانشویه های درمانی تجویز شده توسط پزشک منقضی می شوند. دهانشویه های بدون نسخه منقضی نمی شوند، اما با گذشت زمان دچار تکثیر باکتریایی و قارچی می شوند. بنابراین بهتر است پس از اتمام تاریخ انقضا یا گذشت مدتی طولانی از باز شدن محصول آن را دور بیاندازید. برای استفاده از دهانشویه آن را همیشه در فنجان جداگانه ای بریزید تا از انتقال باکتری های دهان به بسته بندی در اثر تماس با دهان جلوگیری کنید.
  • مسواک را باید هر سه تا چهار ماه یک بار تعویض کنید.

نتیجه گیری:

خمیردندان منقضی می شود، زیرا حاوی فلوراید است که با گذشت زمان تجزیه می شود و اثربخشی خود را از دست می دهد. برای تضمین سلامت دهان و دندان خود و مبارزه کامل با پوسیدگی دندان، تاریخ درج شده روی بسته بندی را چک کنید. اما خبر خوب این است که لازم نیست بسته خمیردندان منقضی شده را دور بیاندازید. به جای مسواک زدن می توانید از آن برای کار دیگری استفاده کنید.

این محصول برای کارهای زیر موثر است:

  • تمیز کردن و پالیش فلزات
  • تمیز کردن سینک حمام و دستشویی
  • پاک کردن اثر خودکار و مدادشمعی از روی دیوار
  • براق کردن ناخن ها

منبع:

healthline

ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب:

با شروع رشد اولین دندان، معاینات منظم دندانپزشکی به بخش مهمی از بهداشت دهان و دندان تبدیل می شود. با وجود تاکید مداوم بر اهمیت آموزش بهداشت دهان و دندان به کودکان از سنین پایین، بسیاری از کودکان تا زمان ابتلا به اولین پوسیدگی دندان تجربه ای از مراجعه به دندانپزشک نداشته اند. این امر باعث ایجاد ترس و تجربه ناخوشایند از دندانپزشکی در کودک می شود. با انتخاب یک دندانپزشک خوب می توانید تجربه متفاوتی را برای فرزند خود رقم بزنید و با تثبیت عادت بهداشت دهان و دندان، سلامت او را در تمام عمر تضمین کنید. برخی از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب را در ادامه با هم بررسی می کنیم.

ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب:

انتخاب یک دندانپزشک اطفال خوب، به دنبال متخصصی باشید که تجربه ای مفید و بدون استرس برای کودک شما فراهم کند. به دنبال متخصصی باشید که در درمان از سن پایین تا نوجوانی متخصص باشد. ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب عبارتند از:

استقبال خوب:

مراجعه به دندانپزشک هم برای بزرگسالان و هم کودکان ترسناک است. داشتن شخصیتی گرم و جذاب از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب است که برای از بین بردن ترس کودک ضروری است. برای آشنایی با محیط دندانپزشکی از چند روز قبل به همراه فرزند خود مراجعه کنید تا کودک احساس راحتی و آرامش پیدا کند.

مثبت بودن:

از زمان رشد اولین دندان ها، کودک باید روزی دو بار مسواک بزند تا از پوسیدگی دندان پیشگیری شود. نشان دادن اهمیت مراقبت از دهان و دندان و ایجاد نگرش مثبت در کودک برای حفظ سلامت دندان ها از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب است. روابط دندانپزشک با کودک خود را زیر نظر بگیرید تا از داشتن یک انتخاب صحیح اطمینان حاصل کنید.

صبوری:

نشستن آرام زیر دست دندانپزشک برای کودکان دشوار است. بنابراین صبوری با کودکان از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب است. شما به دندانپزشکی نیاز دارید که نه تنها متخصص و مجرب باشد، بلکه باید بتواند با اضطراب و ترس کودک نیز به خوبی کنار بیاید.

استفاده از روش های بیحسی و بیهوشی متنوع:

برای ایجاد بیحسی در کودک از روش های متعددی استفاده می شود که به کارگیری هر یک به سن کودک، نوع درمان و همکاری کودک بستگی دارد. از بیحسی موضعی در کودکانی استفاده می شود که با دندانپزشک همکاری خوبی دارند و دچار ترس از دندانپزشکی نیستند. در کودکانی که دچار ترس زیاد از دندانپزشکی هستند، با دندانپزشک همکاری نمی کنند، طول مدت درمان فراتر از تحمل آنهاست، یا بیمار دارای نیازهای خاص است، توصیه می شود که از روش های بیحسی مانند گاز خنده یا بیهوشی عمومی استفاده شود. با استفاده از گاز خنده کودک هوشیار است اما توانایی ایجاد اختلال در کار دندانپزشک را ندارد. درباره امکان استفاده از این روش ها برای کودک خود در مطب دندانپزشک اطفال پرس و جو کنید.

بامزه بودن:

زمانی که با کودکان سر و کار داریم، داشتن مقداری حس شوخ طبعی یک باید است. بامزه کردن تجربه کودکان از مراجعه برای معاینه یکی از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب است. دندانپزشکی که می تواند ضمن آموزش نحوه صحیح مسواک زدن، اداهای بامزه با صورتش دربیاورد و از خود صداهای خنده دار تولید کند، غنیمت است.

با ملاحظه:

داشتن تجربه ای منفی در محیط درمانی باعث می شود که هر کسی از دندانپزشکی متنفر شود. برخی از کودکان دارای نیازهای خاصی هستند که به درک و همکاری بیشتری از سوی تیم درمانی نیاز دارند. برای مثال، برخی از کودکان قادر به راه رفتن نیستند و از ویلچر یا عصا استفاده می کنند. همکاری و همراهی تیم درمان با نیازهای کودک و ایجاد اصلاحات مورد نیاز برای تطابق محیط با شرایط درمان از ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب است.

خلاقیت:

یک دندانپزشک اطفال خوب برای آرام کردن کودک همیشه راهی جدید و خلاقانه در ذهن دارد. یک دندانپزشک خلاق به احساسات کودک توجه می کند و بر اساس آنها به دنبال ایجاد تجربه ای مولد و لذت بخش برای کودک است.

در دسترس بودن:

اغلب اوقات دیده می شود که اورژانس های دندانپزشکی در آخر هفته یا تعطیلات رخ می دهند. زمانی که کودک دچار اورژانس دندانپزشکی می شود، باید هر چه سریع تر به وضعیت او رسیدگی شود. داشتن شماره تماس یک کلینیک دندانپزشکی شبانه روزی می تواند شما را از این امر مطمئن سازد که کودک در زمان مقتضی درمان خواهد شد. یکی از رایج ترین اورژانس های دندانپزشکی اطفال، کنده شدن دندان یا پارگی لب و لثه است. برای پیوند دندان کنده شده، باید کمتر از ۳۰ دقیقه خود را به همراه دندان به مطب دندانپزشک برسانید.

شفافیت در درمان:

یک دندانپزشک خوب باید به خوبی به نگرانی های بیمار و علائم او گوش دهد. تمامی معاینات و رادیوگرافی ها به دقت انجام شوند. سپس، روش درمانی، هزینه، و مراقبت های درمانی بعدی را به طور کامل برای کودک و والدین توضیح دهد. برای کودک خود دندانپزشکی را انتخاب کنید که زمانی را برای پاسخ دهی به سوالات شما اختصاص دهد و تمامی جوانب و گزینه های درمانی را برای شما توضیح دهد.

تخصص:

متخصص دندانپزشکی اطفال یک دوره بیشتر از دندانپزشک عمومی می گذراند تا با موضوعاتی مانند پوسیدگی دندان در اثر خوردن شیر شبانه، مکیدن انگشت و دندان درد حاصل از رشد دندان شیری آشنا شود. این دندانپزشک همچنین با دوره های رشد کودک و درمان کودکان آشنا می شود. آشنایی با روانشناسی کودک و اصول آرام سازی کودکان از دیگر مواردی است که جز ویژگی های یک دندانپزشک اطفال خوب به شمار می رود.

کودک محوری:

مطب دندانپزشک اطفال با دیگر متخصصان متفاوت است. محیط مطب باید دارای رنگ های روشن، جذاب و کاراکترهای کارتونی معروف باشد. وجود وسایل اسباب بازی و هدیه های کوچک مخصوص کودکان از دیگر چیزهایی است که باید در مطب دندانپزشک وجود داشته باشد. در اتاق انتظار باید از وسایل جذاب و فعالیت های سرگرم کننده برای کودکان استفاده شده باشد. وجود ابزارهای دندانپزشک اسباب بازی برای کودکان و تلویزیون برای پرت کردن حواس کودک از دیگر ضروریات مطب دندانپزشکی است.

برای انتخاب یک دندانپزشک اطفال خود، از دوستان، خانواده و سایر والدین سوال کنید. در مورد تخصص دندانپزشک در فضای آنلاین و سایت های تبادل نظر پرس و جو کنید.

منبع:

colgate

بوی بد دهان در کودکان: علل رایج

واداشتن کودک به مسواک زدن دندان ها پیش از خواب شبانه، به تثبیت عادت بهداشت دهان و دندان در او کمک می کند. دو بار مسواک زدن در روز برای دندان های در حال رشد کودک بسیار خوب است، و در عین حال برای پیشگیری بوی بد دهان در کودکان نیز کافی است. اما بوی بد دهان همیشه صرفا به دلیل عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به وجود نمی آید، این عارضه می تواند علل متفاوت دیگری نیز داشته باشد.

علل بوی بد دهان در کودکان:

بوی بد دهان از سوی هیچ کس خوشایند نیست. در مطالب پیشین به علل بوی بد دهان و راه حل های رفع آن پرداختیم. در ادامه به علت بروز این مسئله در کودکان و روش های درمانی آن خواهیم پرداخت.

عفونت سینوسی:

آیا به تازگی کودک شما از گلو درد یا گرفتگی مسیر بینی شکایت داشته است؟ شاید دچار عفونت سینوسی شده است. مشکل سینوسی باعث می شود که مخاط در مسیر بینی و گلو تجمع یابند. گلو محل خوبی برای تکثیر باکتری و تجمع خلط است. حاصل آن چیست؟ استشمام بوی بد از دهان که با استفاده از مسواک و دهانشویه از بین نمی رود. در صورتی که به ابتلا به عفونت سینوسی مشکوک هستید (گلودرد، سوزش مسیر بینی، و آبریزش و تجمع خلط)، هر چه سریع تر با پزشک فرزند خود تماس بگیرید و او را برای معاینه ببرید. شاید به استفاده از آنتی بیوتیک در درمان عفونت نیاز باشد.

در عین حال، تا زمانی که به مطب پزشک مراجعه کنید، می توانید دهان کودک را با آب نمک ولرم شستشو دهید. آب نمک به کاهش خلط و باکتری های دهان و درمان عفونت کمک می کند.

اشیاء خارجی:

این مورد شاید کمی عجیب و نامحتمل برسد، اما بوی بد دهان در کودکان می تواند به دلیل گیر کردن چیزی در مسیر بینی آنها باشد. کودکان کنجکاو هستند و بینی آنها درست مناسب چیزهایی در اندازه های لوبیا، اسباب بازی های ریز، دانه تسبیح و هر چیز کوچک دیگری است. بسیاری از کودکان، حین بازی، اشیا مختلفی را در دهان و بینی خود می کنند. زمانی که چیزی در مسیر بینی کودک گیر می کند، بوی فساد از آن به استشمام می رسد. اگر به گیر کردن چیزی در بینی کودک مشکوک هستید، از پزشک اطفال بخواهید بینی فرزندتان را معاینه کند و شی را خارج کند. در صورتی که خودتان قادر به دیدن شی هستید، هرگز خودتان اقدام به خارج کردن شی نکنید.

تورم لوزه:

یک چراغ قوه بردارید و با استفاده از چوب بستنی تمیز، نگاهی به لوزه های کودک بیاندازید: لوزه های چطور به نظر می رسند؟ لوزه های سالم باید صورتی باشند و هیچ گونه لکه یا برآمدگی روی آنها وجود نداشته باشد. لوزه ای که دچار عفونت شده است، قرمز، متورم، داروی لکه های سفید و بوی بد است. گاهی علت بوی بد دهان در افراد و کودکان، ابتلا به سنگ لوزه است. لوزه می تواند به محلی برای تجمع باکتری و مواد غذایی تبدیل شود. باکتری ها روی چاله های لوزه متورم تجمع می یابند و در آن گیر می کنند. پس از مدتی، چیزهایی که روی لوزه گیر کرده اند، سخت شده و بوی بدی از آنها به مشام می رسد. وجود سنگ لوزه به همراه تورم لوزه از علل بوی بد دهان است. در صورتی که لوزه های کودک شما متورم و قرمز هستند، برای معاینه و درمان به پزشک اطفال مراجعه کنید. برای درمان تورم لوزه شاید استفاده از آنتی بیوتیک لازم باشد.

خشکی دهان:

کودکان بسیار فعال هستند و در طول روز دائما در حال جست و خیز و دویدن هستند. برای آنها به یاد داشتن نوشیدن آب در طول روز می تواند دشوار باشد. بوی بد دهان در کودکانی که ورزش می کنند، می تواند ناشی از کمبود آب باشد. در صورتی که کودک شما آب کافی نخورد، دهان او بزاق کمی برای شستن باکتری های دهان و ذرات غذای باقی مانده در دهان تولید خواهد کرد. شاید به نظر شما این امر مشکلی جدی نباشد، اما بهتر است بدانید فقدان بزاق کافی در دهان می تواند به پوسیدگی دندان و بروز حفره منجر شود. خشکی دهان باعث می شود که محیط دهان اسیدی شده و این امر باعث تخریب مینای دندان می شود. بنابراین، ارزش دارد که در طول روز مصرف آب کافی را به کودک خود تذکر دهید.

تنفس از راه دهان از دیگر علل خشکی دهان به شمار می رود. در برخی موارد، وجود مشکلات ارتودنسی در دهان و فک باعث می شود که کودک نتواند دهان خود را به خوبی ببندد و از راه دهان تنفس کند. تنفس از راه دهان در خواب نیز دیده می شود.

داروها و بیماری:

مصرف برخی داروها باعث خشکی دهان و استشمام بوی بد دهان می شود. ابتلا به برخی بیماری ها مانند آلرژی، عفونت دهان و دندان و عفونت غدد بزاقی از دیگر عوامل بوی بد دهان در کودکان است.

مسائل دهان و دندان:

حتی مسواک زدن و رعایت اصول بهداشت دهان و دندان نیز برای رهایی از بوی بدی که از پوسیدگی دندان و دیگر مشکلات ناشی از عفونت لثه ناشی می شود، کافی نیست. تفاوتی ندارد منشا بوی بد دهان در کودکان پوسیدگی دندان، عفونت لثه یا زخم های دهان باشد، دهان عفونی بوی بد از خود منتشر می کند. خمیردندان مخصوص کودکان می تواند از برخی مشکلات دهان و دندان جلوگیری کند. بسیاری از کودکان فاقد توانایی کافی برای مسواک زدن صحیح هستند. بهتر است تا ۶ سالگی کودک خودتان برای او مسواک بزنید و یا بر مسواک زدن او نظارت داشته باشید. زمانی که مسواک زدن کودک تمام شد، از او بخواهید از دهانشویه مخصوص کودکان استفاده کند. استفاده از دهانشویه در کودکان تا زمانی که کودک فاقد توانایی تف کردن و قرقره کردن باشد، ممنوع است.

تمیز کردن زبان را فراموش نکنید. زبان محل خوبی برای تجمع باکتری و پلاک است. تمیز نکردن بافت متخلخل زبان باعث می شود که از دهان بوی بدی به مشام برسد. بسیاری از افراد به دلیل احساس تهوع در زمان مسواک زدن زبان، از انجام این کار خودداری می کنند. در مطالب پیشین به روش صحیح مسواک زدن زبان پرداختیم، که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم. بر تمیز کردن زبان کودک پس از مسواک زدن دندان ها نظارت کنید. اگر عامل بوی بد دهان، عفونت لثه خفیف یا تمیز نکردن زبان باشد، ظرف مدت یک هفته از شروع روتین بهداشت دهان و دندان مشکل باید برطرف شود.

فراموش نکنید که مسواک زدن باعث بهبودی پوسیدگی دندان نمی شود. در صورتی که کودک شما دچار پوسیدگی دندان است، زمان مراجعه به دندانپزشک فرارسیده است.

نتیجه گیری:

تصور نکنید که بوی بد دهان در کودک شما به دلیل فرار کردن او از مسواک زدن شبانه است. گاهی حتی با وجود رعایت بهداشت دهان و دندان، سایر عوامل می توانند باعث بروز بوی بد دهان در کودکان شود. کمی تحقیق کنید و علت مسئله را کشف کنید. اتخاذ اقدام درمانی مناسب می تواند به شما در رفع مشکل کمک کند.

منبع:

colgate

امتناع کودک از مسواک زدن:

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن برای بهداشت دهان و دندان ضروری است، اما کار هیجان انگیزی نیست. بسیاری از کودکان تمایلی برای قطع بازی خود برای مسواک زدن ندارند. آیا به عنوان والدین از گریه، لجبازی و امتناع کودک از مسواک زدن خسته شده اید؟ با استفاده از روش های زیر می توانید این مبارزه را تمام کنید.

امتناع کودک از مسواک زدن:

الگو باشید:

کودکانی که شاهد مسواک زدن و نخ دندان کشیدن والدین خود هستند، بیشتر به این کار تمایل نشان می دهند. این کار را به یک روتین خانوادگی تبدیل کنید. می توانید این کار را به یک بازی تبدیل کنید. برای مثال به ازای هر پنج رفت و برگشت مسواک، یک بار دست بزنید.

از یک متخصص کمک بگیرید:

دندانپزشک می تواند به کودک اهمیت مراقبت از دهان و دندان را توضیح دهد و او را با عواقب مسواک نزدن آشنا کند.

به او پاداش بدهد:

اشکالی ندارد اگر برای حل مشکل امتناع کودک از مسواک زدن به رشوه دادن پناه ببرید. اما پاداش باید معقول باشد و به اصول تعیین شده پایبند باشید. برای مسواک زدن پاداش و مجازات تعیین کنید. هر بار مسواک زدن با برچسب گرفتن همراه است که مقدار مشخصی از برچسب معادل یک هدیه است. در غیر این صورت، مجازات مسواک نزدن محروم شدن از چند ساعت تماشای تلویزیون یا بازی با یکی از اسباب بازی هاست.

از فرشته دندان ها کمک بگیرید:

گاهی لازم است با یک رئیس تماس بگیرید. برای این کار می توانید از دو روش کمک بگیرید.

دفعه بعد که دندان کودک افتاد از طرف فرشته دندان ها به او جایزه ندهید. بلکه نامه ای نوشته شده از سوی فرشته زیر بالش او قرار دهید: «دندانی که برای من فرستادی در وضعیت قابل قبولی نبود که بتوانم به آن جایزه بدهم. به همین خاطر این بار جایزه ای نداری. بهتر است برای دندان های بعدی، بیشتر و بهتر مسواک بزنی تا جایزه خوبی از من بگیری.»

اگر فکر می کنید این نامه خیلی سخت گیرانه است، می توانید یک جایزه معمولی به او بدهید و از طرف فرشته از او بخواهید که بهداشت دهان و دندان خود را بیشتر جدی بگیرد.

در شیوه ای دیگر یک برگه روی آیینه دستشویی بچسبانید و از طرف فرشته به او بگویید که شب ها دهان بچه ها معاینه می شود. دیشب دهان او در وضعیت خوبی نبود و فرشته ناراحت شده است.

بهترین راه برای غلبه بر مشکل امتناع کودک از مسواک زدن این است که دریابید چه چیزی به او انگیزه می دهد و مسواک زدن را برای او جذاب تر می کند.

منبع:

colgate