بهترین روکش دندان برای شما:

اگر یکی از دندان های شما دچار آسیب یا پوسیدگی شدید شده، اگر از ظاهر یکی از دندان های خود ناراضی هستید، روکش دندان روشی موثر و مناسب برای ترمیم لبخند و حفظ کارکرد دندان است. اما تمام روکش های دندان گزینه مناسبی برای بیماران نیستند. تفاوت بین انتخاب روکش مناسب و نامناسب به معنی حفظ سلامت دهان و دندان به مدت چندین سال یا آمادگی برای پرداخت هزینه مجدد برای درمان است. ما در کلینیک دندانپزشک یوسف آباد می توانیم به شما بهترین روکش دندان را پیشنهاد دهیم که سلامت دندان شما را تضمین می کند. از کجا می توان تشخیص داد که کدام روکش برای شما مناسب است؟ در ادامه اطلاعات مورد نیاز آمده است.

انتخاب بهترین روکش دندان:

نمی توان برای همه بیماران یک نسخه یکسان پیچید. شرایط و نیازهای هر بیمار متفاوت است و یک نوع روکش نمی تواند برای همه بهترین باشد. برای مثال دندان های خلفی تحت فشار زیادی قرار دارند، پس باید مقاومت زیادی داشته باشند. دندان های پیش نیز در معرض دید قرار دارند، پس زیبایی آنها اهمیت دارد.

سرامیک: زیباترین و طبیعی ترین روکش دندان

روکش های سرامیکی بسیار محبوب هستند زیرا مواد پرسلین به کار رفته در آنها به طور کامل شبیه رنگ طبیعی دندان است و می تواند در کنار دندان های طبیعی بیمار لبخند کاملا هماهنگی را ایجاد کند. اما روکش های سرامیک شکننده ترین نوع روکش دندان هستند که به این معنی است که برای هیچ دندانی به غیر از دندان های پیش مناسب نیستند. روکش سرامیک گران ترین نوع نیز هست و هزینه آن تقریبا ۲۰ درصد بیشتر از سایر انواع روکش است. با وجود آنکه گفتیم این روکش شکننده است، اما روکش های سرامیکی جدید محکم تر از همتایان قدیمی خود هستند. با این حال هنوز هم به پای روکش های فلزی نمی رسند. بنابراین روکش های تمام سرامیک مناسب دندان های جلویی فک بالا هستند. زیبایی این دندان ها اهمیت بیشتری دارد، در هنگام لبخند زدن بیشتر دیده می شوند و فشار فک در این نقظه کمتر است. طول عمر این نوع روکش قابل قبول است، اما برای دندان های خلفی کوچک و بزرگ بهترین روکش دندان به شمار نمی رود.

روکش های پرسلین-فلز: ترکیب زیبایی و دوام

روکش های پرسلین-فلز جایگزین مناسبی برای روکش های تمام سرامیک هستند که زیبایی را بدون هزینه اضافه به بیمار هدیه می دهند. دوام این نوع روکش نیز بالاتر است و از این رو بهترین روکش دندان برای دندان های خلفی به شمار می رود. وجود لایه فلزی زیر پرسلین باعث استحکام بهتر آن می شود، اما دیده شدن این لایه زیر خط لثه به خصوص در صورت ابتلا به تحلیل لثه محتمل است. این حالت می تواند ظاهر دندان را تغییر دهد. پروکش های پرسلین-فلز نیز به شکستن حساس هستند و اگر درست نصب نشوند می توانند باعث فرسایش دندان های مخالف و مجاور شوند.

نوع جدید روکش های سرامیکی فلزی:

در سال‌های اخیر نوع جدیدی از ترمیم های با روکش سرامیکی (سرامیکی فلزی) ساخته شده است که به آن روکش سرامیکی فلزی پرسی یا پرس شده به فلز گفته می ‌شود. اگر چه در نگاه اول این ترمیم شبیه به ترمیم های پی اف ام (سرامیک جوش خورده به فلز) است اما در روش ساخت تفاوت‌ هایی با آن دارد که باعث شده نتیجه از نظر زیبایی بهتر و از نظر استحکام قوی‌ تر باشد. در واقع این روکش ها تمامی محدودیت‌ های روکش های سرامیکی فلزی قدیمی ‌تر را که در آنها لایه سرامیکی به اسکلت فلزی جوش می خورد، را برطرف می‌ کند. مهم ‌ترین اشکال این انواع روکش دندان این است که آزمون زمان برروی آن ‌ها انجام نشده و طول عمر و دوام آنها در بلند مدت مشخص نیست.

روکش آلیاژ طلا: محافظت از دندان های مجاور و پیشگیری از شکستن

روکش های آلیاژ طلا از ترکیبی از چند فلز ساخته شده اند که شامل مس، پلاتین و نیکل می شود. ترکیب دقیق آن به روکش مورد نظر بستگی دارد. بهترین روکش دندان از جهت استحکام فوق العاده و مقاومت در برابر شکستن و ترک روکش آلیاژ طلاست. این روکش عمر بالایی دارد و از دندان های مجاور و مخالف در برابر فرسایش محافظت می کند. طلا با بدن سازگاری کاملی دارد و بدن به آن واکنش نشان نمی دهد.

با این حال، کیفیت بالای آن با هزینه بیشتر همراه است. طلا فلز گرانبهایی است و ساخت روکش طلا نیز هزینه بالاتری نسبت به روکش های پرسلین دارد. به علاوه، روکش طلا ظاهر لبخند شما را تغییر می دهد. اگر نگران ظاهر لبخند و جیب خود هستید، شاید این بهترین نوع روکش دندان برای شما نباشد. با این حال، اگر دندانی باشد که در معرض دید قرار ندارد و رنگ آن اشکال مهمی نباشد، با قطعیت می توان گفت روکش طلا بهترین گزینه برای دندان های خلفی است.

روکش های پایه فلز: ایده آل برای پوسیدگی شدید

روکش های پایه فلز حاوی ترکیبی از فلزات است که شامل نیکل، کروم، کبالت و غیره می شود. فلزات مورد استفاده از این نوع روکش از نظر استحکام بخشی به روکش و مقاومت در برابر فرسایش انتخاب می شوند که در نهایت بهترین روکش دندان از نظر مقاومت را شکل می دهند. این روکش از دندان های مجاور نیز محافظت می کند و به آنها آسیبی نمی زند. همین ویژگی ها در این نوع روکش است که باعث می شود بهترین روکش دندان برای پوسیدگی های شدید باشند. با این حال، روکش های پایه فلز می توانند باعث بروز حساسیت در بیماران مبتلا به آلرژی به فلز شوند و البته ظاهری مشابه دندان طبیعی بیمار ندارند.

علت نیاز خود به روکش دندان را از دندانپزشک بپرسید. روکش دندان وظایف مهم زیادی بر عهده دارد و کاربردهای مختلفی در دندانپزشکی دارد. با این حال در صورتی که استفاده از روکش ضرورت نداشته باشد می ‌توان ترمیم های دیگری به جای آن استفاده کرد. بنابراین علت روکش کردن دندان را باید متوجه شوید تا درست تصمیم بگیرید. در نهایت بهترین نوع روکش دندان برای شما به شرایط و نیازهای شما بستگی دارد. دندانپزشکان ما می توانند در این مورد شما را راهنمایی کنند. اگر نیاز به مشاوره دارید از اینجا نوبت بگیرید.

منبع:

badiedental

انواع گارد دهان: محافظت در برابر ضربه و دندان قروچه

گارد دهان ابزار مفیدی است که برای برخی از افراد ضروری است و بدون آن آسیب به دندان ها حتمی است. ورزشکاران، به خصوص کسانی که در ورزش های رزمی شرکت می کنند و افرادی که در خواب دندان قروچه می روند، باید از این ابزار استفاده کنند. انواع گارد دهان حفاظت و راحتی متفاوتی را برای فرد به همراه می آورند که در ادامه به آنها می پردازیم.

انواع گارد دهان:

گارد دهان استوک:

این مدل گارد دهان اصلا به هیچ گونه قالب گیری نیاز ندارد. فقط آنها را باید از داروخانه بخرید و روی دندان های خود قرار دهید و دعا کنید که کار کنند. در ابتدا، احساس می کنید که چیزی سنگین و ناراحت کننده در دهانتان است و در بین تمام انواع گارد دهان این مدل آزاردهنده ترین است. استفاده از این مدل توصیه نمی شود زیرا از آنجا که دقیقا بر اساس شکل دندان های شما طراحی نشده است، ممکن است در طولانی مدت دندان های شما را حرکت دهد و باعث در هم ریختگی آنها شود. به علاوه به دلیل حجیم بودن، ممکن است بیمار دچار اشکال در تنفس در هنگام خواب یا اشکال در تکلم شود.

گارد دهان حرارتی:

این مدل گارد دهان به راحتی در دسترس است و از هر داروخانه ای قابل تهیه است. قیمت پایینی دارند و به راحتی قابل استفاده هستند. گارد را در آب جوش بیاندازید و مدتی صبر کنید. سپس آن را در دهان بگذارید و گاز بزنید تا دقیقا قالب دندان های شما را بگیرد. به یاد داشته باشید که بسیاری از مدل های این نوع گارد دهان به خوبی قالب دندان های شما نمی شوند. بسیاری از آنها به قدری حجیم و سنگین هستند که با هر حرکت بدن دائما از جای خود تکان می خورند و حتی در اثر جاذبه از دندان ها پایین می افتند. این مسئله باعث دشواری در تکلم و تنفس می شود و همین امر باعث نفرت بیماران از انواع گارد دهان شده است. هر چند نیاز به گارد دهان برای بسیاری از افراد ضروری است، اما بسیاری از افراد نمی دانند که گزینه های راحت تری نسبت به دو گزینه فوق وجود دارد.

گارد دهان برای بریس:

در بین انواع گارد دهان از این مدل برای درمان های ارتودنسی استفاده می شود. آنها را می توان بارها جوشاند و بر اساس شکل حرکت دندان ها آنها را تطابق داد. پیش از خرید گارد دهان برای انتخاب نوع مناسب با دندانپزشک خود مشورت کنید.

گارد دهان سفارشی:

بهترین گارد دهانی که می توانید داشته باشید گاردی است که دندانپزشک بر اساس شکل دندان ها و فک قالب گیری کرده باشد. گارد دهان سفارشی هر چند با هزینه بیشتری همراه است، اما بهترین حفاظت را از دندان های شما به عمل می آورد و کاملا در دهان بیمار راحت است. این نوع گارد دهان در دو شکل نرم و سخت ساخته می شود. برای ساخت گارد دهان، ابتدا دندانپزشک مواد مخصوصی را در تری دندانپزشکی قرار می دهد و از بیمار می خواهد که یک دقیقه آن را گاز بگیرد. این روش باعث می شود که قالب دقیقه شکل دندان را به خود بگیرد. قالب به آزمایشگاه دندانپزشک فرستاده می شود تا از روی آن گارد دهان ساخته شود. معمولا گارد دهان نرم برای فک پایین و گارد دهان سخت برای فک بالا ساخته می شود. گارد دهان معمولا یک تا دو هفته بعد آماده می شود.

گارد دهان نرم:

از این نوع گارد برای دندان قروچه خفیف استفاده می شود و تنها در موقع خواب به کار می رود. از آنجا که دندان قروچه به قدری خفیف است که شاید حتی خود بیمار نیز از آن باخبر نباشد، گارد دهان نرم می تواند به خوبی از دندان حفاظت کند. علائم دندان قروچه خفیف در خواب در معاینه توسط دندانپزشک مشخص می شود. وجود ترک در دندان، فرسایش سطح جونده و درد در فک در هنگام بیدار شدن از علائم ابتلا به دندان قروچه است.

گارد دهان دو لایه:

گارد دهان دو لایه هم دندان های فک بالا و هم فک پایین را پوشش می دهند. این نوع گارد دهان برای کسانی مناسب است که در ورزش های رزمی شرکت می کنند زیرا صورت آنها نقطه هدف مبارزه است. از این نوع گارد دهان برای بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند نیز استفاده می شود. ابتلا به دندان قروچه شدید نیز از دیگر مواردی است که گارد دهان دو لایه به کار می رود. این نوع گارد در لایه داخلی نرم و از بیرون سخت است و به همین دلیل دوام زیادی دارد.

گارد دهان سخت:

گارد دهان سخت یکی از انواع گارد دهان است که از اکریل سخت ساخته می شود. این نوع گارد مقاومت زیادی در برابر فشار و دندان قروچه دارد و به همین دلیل طول عمر بالایی دارد. این نوع محافظ بیشتر از ۵ سال عمر می کند. از آنجایی که جنس آن انعطاف پذیر نیست، قالب گیری باید به خوبی انجام گیرد. اگر قالب گیری به خوبی انجام نگیرد، گارد دهان روی دندان ها به خوبی جای نمی گیرد.

انتخاب گارد دهان مسئله ای است که باید با نظر دندانپزشک صورت گیرد. در صورتی که در ورزش های رزمی شرکت می کنید یا در ورزش های رزمی شرکت می کنید، به نوع سفارشی آن نیاز دارد تا بهترین محافظت را از دندان های شما به عمل آورد.

مراقبت از گارد دهان:

برای مراقبت از گارد دهان شستشو با آب کافی نیست. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که هر بار گارد دهان باید با مسواک و خمیر دندان تمیز شود. شستشو با آب و صابون نیز مفید است. محققان دریافته اند که قرار دادن گارد دهان در محلول های آنتی باکتریال می تواند تا حد زیادی میکروارگانیسم های روی آن را از بین ببرد.

گارد دهان را پس از شستشو داخل محافظ آن قرار دهید. اما از تهویه گارد مطمئن شوید تا گارد به خوبی خشک شود و از رشد باکتری روی آن جلوگیری شود. محافظ گارد را نیز به طور مرتب تمیز کنید.

زمانی که گارد دهان شل می شود، یا روی آن ترک هایی ایجاد می شود، زمان تعویض آن فرا رسیده است. ترک ها می توانند محل خوبی برای رشد باکتری شود. این ترک ها می توانند با خراش لثه موجب ورود باکتری به بدن شما شوند.

مهم نیست از گارد سفارشی استفاده می کنید یا گاردهای معمولی داروخانه ای، به هر حال با دیدن نشانه های فرسایش باید گارد را تعویض کنید.

منبع:

dcmouthguards

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

ایدز و هپاتیت دو غول ترسناک دنیای بیماری ها هستند که موجب نگرانی بسیاری از افراد از مراجعه به دندانپزشکی، آرایشگاه ها و حتی استخرها شده اند. از سوی دیگر، نگاه منفی جامعه و ترس از عدم پذیرش توسط درمانگر سبب شده است که بیماران زیادی بیماری خود را مخفی کنند. همین به نگرانی گروه اول بیشتر دامن زده است. در این مطلب تلاش می کنیم که ضمن رفع نگرانی افراد سالم جامعه نسبت به ابتلا به بیماری های قابل انتقال در دندانپزشکی، مرهمی نیز برای نگرانی های بیماران مبتلا به ایدز نیز باشیم و لزوم مراقبت از دهان و دندان را به آنها یادآور شویم. شرایط این بیماری سبب شده است که مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز اهمیت بیشتری یابد.

ایدز چیست؟

بیماری ایدز عفونتی است که در دستگاه ایمنی ایجاد می شود و دارای سه مرحله اصلی است.

در مرحله اول بیمار به مدت کوتاهی دچار بیماری شبه آنفولانزا می شود.

در مرحله دوم، بیمار تا مدتی طولانی هیچ علامتی ندارد و بیماری در حالت نهفتگی به سر می برد. هر چه بیماری بیشتر پیشرفت می کند، تداخل در سیستم ایمنی بیشتر می شود تا حدی که بیمار دچار عفونت های فرصت طلب و تومورهای وخیم می شود.

در نهایت بیماری وارد فاز آخر یا ایدز می شود که در آن سیستم ایمنی بدن دچار آسیب جدی شده و بیماری های مهلک او را درگیر می کنند. در این مرحله بیمار به مراقبت های حرفه ای پزشکی نیاز پیدا می کند. مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز یکی از آنهاست.

آیا بیمار مبتلا به ایدز در مطب های دندانپزشکی پذیرفته نمی شود؟

بر اساس دستورالعمل های ابلاغ شده توسط وزارت بهداشت، تمام پزشکان و درمانگران موظف به پذیرش تمام بیماران در هر شرایطی هستند، مگر آنکه فاقد ابزار و امکانات لازم برای درمان آنها باشند. بنابراین، اگر بیماری ابتلا به ایدز یا هپاتیت را اعلام کند، مرکز درمانی در صورت داشتن تجهیزات لازم برای ارائه خدمات درمانی مورد نظر موظف به پذیرش وی است. عدم پذیرش حتی می تواند با شکایت از سوی بیمار همراه شود. در صورتی که مرکز درمانی فاقد امکانات لازم برای درمان بیمار مبتلا به ایدز یا هپاتیت باشد، او را به مرکز درمانی مجهزتر مخصوص این بیماران ارجاع می دهد.

درمان شما در هر شرایطی باید انجام شود. اگاه سازی تیم درمان از شرایط خود، باعث می شود که درمان شما در شرایط بهتر و ایمن تری انجام شود. این به نفع شما، تیم درمان و سایر بیماران است.

آیا افراد سالم باید نگران ارائه خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز باشند؟

انتقال این بیماری از طریق تماس با خون آلوده است. از آنجا که درمان های دندانپزشکی نیز شامل برش بافت ها و خونریزی است، بسیاری از افراد سالم دچار ترس از ابتلا به بیماری هایی نظیر هپاتیت و ایدز می شوند. با این حال، به شما اطمینان می دهیم که خطری از این نظر شما را تهدید نمی کند. تا به حال هیچ موردی از ابتلا به ایدز ناشی از دریافت خدمات دندانپزشکی گزارش نشده است.

به علاوه، برای از بین بردن ویروس ها و باکتری ها، دستورالعمل های بهداشتی سخت گیرانه ای وجود دارد. برای درمان بیماران، باید تا حد امکان از وسایل یک بار مصرف و مجزا استفاده شود. در مورد ابزارهای گران قیمتی که امکان جایگزینی آنها وجود ندارد نیز دستورالعمل های دقیقی وجود دارد. تمامی کلینیک های درمانی باید مجهز به دستگاه اتوکلاو باشند. این دستگاه برای استریل کردن وسایل به کار می رود.

ویروس HIV هر چند ویروس مهلکی است، اما به شرایط محیط بسیار حساس است. بنابراین، در دستگاه اتوکلاو به راحتی از بین می رود و تمامی ابزارها استریل می شوند. دندانپزشکان و دستیاران بیش از هر کس دیگری در طول روز با این ابزارها سر و کار دارند. پس بیش از هر کس دیگری باید نگران سلامتی خود باشند. احتمال بریدن دست با ابزارهای تیز در طول روز زیاد است. پنهانکاری بیماران نیز موجب شده است که رعایت اصول بهداشتی با شدت بیشتری انجام شود.

 

بیماری های دهان و دندان مرتبط با بیماری ایدز:

ابتلا به شرایط زیر در بیماران مبتلا به ایدز رایج است:

  • خشکی دهان
  • آفت دهان
  • قارچ دهان
  • لوکوپلاکی در گوشه دهان
  • لق شدن دندان ها
  • پریودنتیت پیشرفته
  • ضایعات دهانی
  • زخم های مقاوم به درمان

تشخیص و درمان بیماری های دهان و دندان در بیماران مبتلا به ایدز:

شرایط سیستم ایمنی بدن بیماران مبتلا به ایدز به نحوی است که فرد مستعد ابتلا به انواع بیماری ها و عفونت ها می شود. در فاز اول بیماری، ابتلا به بیماری های دهان و دندان در این بیماران بیشتر دیده می شود. تشخیص به موقع ضایعات دهانی در بیمار از وظایف مهم دندانپزشک است. حفره دهان باید در طول دوره بیماری سالم بماند. عفونت های حاد دندان و لثه باید به موقع درمان شود و روش های حفظ بهداشت دهان و دندان به بیمار آموزش داده شود.

بیمار مشکوک به ایدز:

طبق دستورالعمل های دندانپزشکی تمامی بیماران مبتلا به ایدز باید بیماری خود را به پزشک اطلاع دهند. ترس از عدم درمان، نگاه دیگران و مورد قضاوت واقع شدن باعث می شود که بسیاری از بیماران شرایط خود را به دندانپزشک اطلاع ندهند. برخی از بیماران نیز ممکن است از بیماری خود خبر نداشته باشند. وجود چند علامت در دهان بیمار می تواند نشانه ای از ابتلا به بیماری باشد. در صورت مشاهده علائم زیر، اتخاذ اقدامات احتیاطی برای پیشگیری از انتقال بیماری و ارجاع بیمار به پزشک متخصص برای آزمایشات مربوطه ضروری است:

  • ابتلا به عفونت کاندیدایی در بیمار جوان
  • لوکوپلاکی مویی در کناره زبان
  • پریودنتیت پیشرفته در بیمار جوان
  • ضایعات پوستی مخاطی مزمن

مراقبت های دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

عوارض بیماری ایدز بر سلامت فرد زیاد است. به طور مشخص، دهان و دندان اولین جایی است که تحت تاثیر بیماری قرار می گیرد. بیماران باید در مورد بیماری خود با دندانپزشک مشورت کنند و برای تسکین مشکلات خود از او مشورت بگیرند.

بهترین روش کاهش عوارض بیماری ایدز بر دهان و دندان بیمار عبارتند از:

  • معاینه منظم دندان ها
  • مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دو بار در روز
  • مصرف مداوم و منظم داروهای HIV
  • مشورت با پزشک در صورت ابتلا به عوارض دارویی همچون خشکی دهان

منبع:

ADA

دندان درد با منشا غیر دندانی:

گاهی دردی تیز و ناگهانی شما را آزار می دهد، اما هیچ گونه پوسیدگی در دندان دیده نمی شود و حتی بافت لثه نیز کاملا سالم و محکم است. مواردی وجود دارد که یافتن علت دندان درد با دشواری و سردرگمی همراه است. دندان درد با منشا غیر دندانی ماهیت پیچیده ای دارد. شما با دندانی رو به رو هستید که درد می کند، اما مشکلی در خود آن وجود ندارد. در این شرایط، دندانپزشک می تواند حداقل وجود مشکل در خود دندان را رد کند و شما را برای درمان علت زمینه ساز درد به متخصص مربوطه ارجاع دهد.

دندان درد با منشا غیر دندانی:

همیشه در گام اول احساس دندان درد باید به دندانپزشک مراجعه کنید. فارغ از علت ایجاد درد و حتی زمانی که شرح حال نشان می دهد که درد به دندان مربوط نمی شود، دندانپزشک معاینه کاملی از دندان های شما به عمل می آورد و از دندان رادیوگرافی تهیه می شود. این کار به رد وجود منشا درد در خود دندان کمک می کند.

مهم ترین مشخصه دندان درد با منشا غیر دندانی آن است که بیمار نمی تواند محل خاصی را به عنوان درد نشان دهد. معمولا در دندان درد با منشا دندان، بیمار یک دندان خاص را نشان می دهد. این در حالی است که در دندان درد با منشا غیر دندانی معمولا ناحیه بزرگ تری به عنوان محل درد مشخص می شود و نمی توان به دندان خاصی اشاره کرد. البته این نباید مانع از بررسی تمام دندان ها شود.

برخی از موارد دندان درد با منشا غیر دندانی عبارتند از:

درد به علت دردهای عضلانی صورت:

این حالت شایع ترین موردی است که در بیماران دیده می شود و با دندان درد اشتباه گرفته می شود. در این عارضه، بیمار در هنگام جویدن مواد غذایی احساس درد دارد، اما این دندان نیست که درد می کند بلکه عضلات فک با حرکت کردن دچار درد می شوند.

درد با منشا سینوس:

دندان درد با منشا غیر دندانی در هنگام ابتلا به سینوزیت و سرماخوردگی شایع است. علائم درد به آبسه دندان بسیار شبیه است، درد به صورت ضربان دار حس می شود و در ناحیه دندان های خلفی فک بالا حس می شود. در این عارضه، ابتدا شرایط دندان ها معاینه می شود و در صورتی که سلامت آنها تایید شود، درمان باید تحت نظر متخصص گوش، حلق و بینی انجام شود. علت درد به نزدیکی ریشه دندان های خلفی فک بالا به حفره های سینوسی مربوط می شود. تجمع خلط و موکوس در حفره سینوس باعث وارد شدن فشار به اعصاب دندان و تحریک آنها می شود.

سردرد:

اگر هر بار که دچار میگرن می شوید، همزمان در دندان های خود نیز احساس درد می کنید، به ندرت ممکن است درد به خود دندان مربوط باشد. دندان درد با منشا غیر دندانی در میگرن های شدید رایج است. اغلب درد ۴ تا ۷۲ ساعت طول می کشد و همراه با تهوع، تحریک پذیری نسبت به نور و صدا و دندان درد است. بیمار در فک خود احساس درد می کند و به طور کلی صورت دچار دردی مبهم و ناتوان کننده است. تشخیص علت دندان درد در این حالت دشوار است و نیاز به بررسی سوابق پزشکی دارد.

دندان درد به دلیل بیماری های قلبی عروقی:

ایسکمی قلبی و آنژین صدری رایج ترین علل دندان درد با منشا غیر دندانی هستند که در بیماران قلبی و عروقی دیده می شود. نرسیدن اکسیژن کافی به ریه ها باعث تشدید فشار در گردن، گوش، مندیبل و گلو می شود و بیمار دچار دندان درد نیز می شود.

عفونت گوش:

هر گونه عفونت در سر و صورت می تواند به دندان درد با منشا غیر دندانی ختم شود. نزدیکی گوش و حفره های بینی به ریشه های دندان باعث شده است که عفونت سینوس و گوش باعث حساسیت دندان ها نیز شود. معمولا درد بلافاصله پس از درمان عفونت از بین می رود و به مداخله درمانی خاصی نیاز نیست.

زونا:

زونا نوعی بیماری ویروسی است که اثر فعال شدن مجدد ویروس آبله مرغان در بزرگسالان بروز می کند. مهم ترین علامت این بیماری درد و سوزش در بدن است که به دلیل حمله ویروس به سیستم اعصاب نخاع رخ می دهد. معمولا درد در بدن دیده می شود، اما درد در سر و صورت و فک نیز غیر قابل انتظار نیست. دندان درد با منشا غیر دندانی در بیماری زونا نیز دیده می شود.

تومور و اختلالات عصب صورت:

وجود تومور در استخوان فک و بعضی اختلالات عصبی مانند نورالژی عصب سه قلو نیز می توانند موجب دندان درد در بیمار شوند که به بررسی پزشکی نیاز دارند.

تشخیص و افتراق بین دندان درد با منشا غیر دندانی و دندانی گاهی دشوار می شود و این می تواند به مداخلات درمانی بی نتیجه و غیر ضروری منجر شود. معمولا ابراز درد شدید و عدم یافتن علت خاص باعث انجام اندوتراپی های غیرضروری می شود که گاهی نتیجه ای هم ندارد. با این حال، در بسیاری از موارد دندانپزشک می تواند علت زمینه ساز را مشخص کند و شما را برای درمان راهنمایی کند. تفاوتی ندارد که دندان درد شما به چه دلیل شروع شده است، حتی اگر دچار میگرن، عفونت سینوسی یا عفونت گوش هستید و دندان های شما نیز درد می کند، باید به دندانپزشک معاینه کنید تا دندان های شما معاینه شوند. در بسیاری از موارد، وجود یک مشکل در خود دندان باعث می شود که همراه شدن یک بیماری ثانویه باعث تشدید شرایط دندان و بروز درد شود. در این شرایط، لازم است دندان ها معاینه شوند تا عدم وجود پوسیدگی، حساسیت دندان، تحلیل لثه و بیماری های لثه در بیمار تایید شود. فراموش نکنید که درمان به موقع می تواند ضمن کاهش هزینه های دندانپزشکی شما، طول عمر دندان را افزایش دهد.

برای پیشگیری از بروز دندان درد با منشا غیر دندانی و دندانی، هر شب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. استفاده از دهانشویه به پاک شدن بقایای باکتری ها در دهان و تمیز شدن بین دندان ها کمک می کند و از بیماری لثه پیشگیری می کند. معاینات شش ماه یک بار دندانپزشکی سلامت دندان های شما را تضمین می کند. اگر به معاینه دندان های خود نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید.

منبع:

womenshealthmag

مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

دوره نوجوانی دوره ای است که چالش های زیادی پیش روی والدین از نظر بهداشت و سلامت فرزندشان قرار می دهد. عوامل زیادی در دوره نوجوانی باعث می شود که سلامت دهان و دندان تحت تاثیر قرار گیرد. از آنجا که پوسیدگی دندان در این دوره بیشتر است، مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان و نظارت والدین اهمیت بیشتری پیدا می کند.

فرزند شما حالا بزرگ شده است و مسئولیت بسیاری از امور شخصی اش بر عهده خود وی است. اما گزینه های تغذیه ای نادرست و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، ضرورت نظارت شما بر سلامت دهان و دندان او را می طلبد.

اگر سوالی در مورد دندانپزشکی برای نوجوانان دارید یا به دنبال تعیین نوبت برای معاینه دهان و دندان فرزند خود هستید، با ما تماس بگیرید. دندانپزشک می داند که معاینه یک نوجوان چالش های خود را دارد و می تواند او را به رعایت بهداشت دهان و دندان قانع کند.

چرا مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان اهمیت دارد؟

امروزه نوجوانان با انتخاب های زیادی رو به رو هستند که سلامت دهان و دندان آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. برخی از آنها عبارتند از:

سوراخ کردن لب و زبان:

دوست داشته باشید یا نه، نوجوانان هر روز بیشتر به انجام جراحی های زیبایی عجیب و غریب متمایل می شوند. سوراخ کردن لب، زبان یا جاهای دیگر یکی از این موارد است. سوراخ کردن لب و زبان می تواند باعث عفونت شدید، تورم لب و زبان، از دست دادن خون و آسیب به عصب شود. به علاوه، گرفتن رادیوگرافی نیز به دلیل وجود فلز در این افراد دشوارتر می شود. آسیب به مینای دندان و تحلیل لثه از دیگر عوارض این کار است که در اثر سایش مداوم فلز به دندان یا بافت نرم دهان ایجاد می شود. در مطالب پیشین در مورد سوراخ کردن لب و زبان و عوارض آن برای دهان و دندان توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

رژیم غذایی:

مصرف شیرینی، نوشابه، نوشیدنی های اسیدی، اسنک و هر چیزی که ریسک پوسیدگی دندان را افزایش می دهد در نوجوانان بیشتر است. نظارت بر گزینه های مواد غذایی از وظایف والدین در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. اسید موجود در نوشیدنی ها حتی می تواند رنگ روی خودرو را از بین ببرد، حالا فکر کنید چه بلایی بر سر دندان های شما می آورد.

مصرف دخانیات:

با وجود تمام هشدارها، نوجوانان تحت فشارهای گروهی به مصرف دخانیات متمایل می شوند. ریسک از دست دادن دندان، بوی بد دهان، سرطان دهان و بیماری لثه در مصرف کنندگان دخانیات بالاتر است.

اختلال خوردن:

اختلال خوردن می تواند سلامت دهان و دندان و نیز عملکرد کل بدن را تحت تاثیر قرار دهد، تا جایی که می تواند موجب مرگ بیمار شود. استفراغ تعمدی در بیماری بولیمی باعث تماس دهان و دندان با اسید معده می شود و این می تواند پوسیدگی دندان را در نوجوان افزایش دهد. همچنین، می تواند باعث بوی بد دهان شود. انورکسی، به دلیل گرسنگی تعمدی، بدن و دندان ها را از دریافت مواد غذایی ضروری محروم می کند.

گارد دهان:

اگر فرزند شما در ورزشی شرکت می کند، تهیه یک گارد دهان از وظایف والدین در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. به فرزندتان اصرار کنید که در هنگام شرکت در ورزش های رزمی و خشن یا ورزش هایی که ریسک وارد شدن ضربه به صورت وجود دارد از گارد دهان استفاده کند.

کمربند ایمنی:

در کنار سایر منافع استفاده از کمربند ایمنی، این ابزار می تواند از دندان های فرزند شما در برابر تصادفات مراقبت کند. به فرزند خود بیاموزید که نبستن کمربند، چه برای راننده و چه مسافر، اصلا نشانه باحال و شجاع بودن نیست.

سفید کردن دندان:

خوشبختانه، مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان نسبت به دهه قبل بهبود یافته است و آنها توجه بیشتری به این عضو ارزشمند در دهان خود می کنند. با این حال، گاهی دیده می شود که برای سفید شدن دندان ها، نوجوان به استفاده بیش از حد از محصولات سفید کننده دندان رو می آورد که در داروخانه ها در دسترس هستند. استفاده بیش از حد و نادرست از این محصولات می تواند به سلامت دندان ها آسیب بزند. به فرزندتان بیاموزید که بهترین راه برای مراقبت از سلامت دهان و دندان مراجعه به دندانپزشک و معاینه منظم دندان ها است.

از نظارت بر مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان غافل نشوید:

سال های نوجوانی سال های تمرین استقلال است. هدایت امور نوجوان در این سال ها باری والدین سخت تر می شود. از یک طرف باید اجازه دهید اشتباه کند و از اشتباهاتش درس بگیرد، از طرف دیگر سلامتش اهمیت دارد.

خوشبختانه، در مورد دندان ها نیازی نیست چشم پوشی کنید. او همیشه فرزند شماست و از سلامتش نباید غافل شوید. پس هر روز و هر شب، از اینکه از فرزندتان بپرسید آیا مسواک زده است، خجالت نکشید. موارد زیادی هست که او از زیر این کار در رفته باشد.

مثال خوبی برای او باشید:

فقط حرف زدن و تذکر دادن برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان کافی نیست. تنها راهی که مراقبت از دهان و دندان به عادتی نهادینه شده در فرزندتان تبدیل شود، آن است که خودتان هم این کار را انجام دهید. به عنوان یک روتین خانوادگی همه هر شب و هر صبح مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

سالم غذا بخورید:

هر چند فرزندتان می تواند در بیرون از خانه هر چیزی را تهیه کند و بخورد، اما مدیریت خورد و خوراک در خانه را بر عهده بگیرید و غذاهای سالم را بر سر سفره خانواده قرار دهید. به قدر کافی از سبزیجات و میوه ها در برنامه غذایی فرزندتان قرار دهید و موادی مانند شکر، نوشابه و مواد غذایی اسیدی را از رژیم غذایی خانواده حذف کنید یا آن را کاهش دهید.

به دندانپزشک مراجعه کنید:

زمان خاصی را برای معاینه دندان های خانواده تعیین کنید و به آن روز پایبند باشید. اصرار شما به معاینه منظم دندان ها باعث می شود که فرزندتان به سلامت از بحرانی ترین سال های زندگی خود عبور کند. برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان همین امروز برای گرفتن نوبت معاینه دندان اقدام کنید.

منبع:

smileguide

 

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان:

زندگی بدون دندان واقعا طاقت فرساست. دیگر نمی توانید مانند قبل به راحتی لبخند بزنید، نمی توانید به خوبی برخی حروف را تلفظ کنید و اعتماد به نفستان تا حد زیادی کاهش می یابد. در بین تمام مشکلاتی که گفته شد، غذا خوردن بدون وجود دندان مشکلات زیادی برای بیمار به وجود می آورد. بیمار نمی تواند هر غذایی را بخورد و معمولا مجبور است از گروه غذاهای نرم استفاده کند. تبعات تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان به همین محدود نمی شود.

غذا خوردن بدون جایگزین کردن دندان از دست رفته یا حتی بدون استفاده از دندان مصنوعی ساده به نظر می رسد و حتی فرد ممکن است با گذشت زمان به آن عادت کند. اما تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان بسیار خطرناک تر از آن چیزی است که فکر می کنید. پیش از آنکه وعده غذایی بعدی را نیز بدون دندان بخورید، بهتر است با هم تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان را مرور کنیم.

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان:

بیماری لثه:

تلاش برای غذا خوردن با لثه می تواند باعث بروز عفونت و ابتلا به بیماری لثه شود. دندان ها برای جویدن و خرد کردن غذا طراحی شده اند و می تواند چند پوند نیرو بیشتر از لثه روی غذا وارد کنند. در واقع، نیروی وارد شده توسط یک دندان طبیعی حدود ۲۵۰ پوند است در حالی که نیروی وارد شده توسط لثه کمتر از ۱۰۰ پوند است. هر چند دنداk مصنوعی بسیار ضعیف تر از دندان طبیعی است، اما بسیار بهتر از تلاش برای خوردن مواد غذایی با لثه است. غذا خوردن با لثه دردناک است و سایش حاصل از مواد غذایی روی لثه باعث خونریزی لثه و ابتلا به بیماری لثه می شود. جویدن غذا با ایمپلنت بسیار مشابه دندان طبیعی است و بهترین راه برای جایگزینی دندان از دست رفته به شمار می رود.

مشکلات مفصل فکی گیجگاهی:

مشکلات مفصل فکی گیجگاهی بسیار جدی تر از بیماری لثه هستند زیرا غیر قابل درمان هستند و می توانند عملکرد فک را با مشکل رو به رو کنند. این عارضه به دلیل فشار بیش از حد بر روی لثه برای جویدن غذا ایجاد می شود. بدون دندان، فشاری که به لثه ها وارد می شود نابرابر است و این شانس ابتلا به TMJ را بیشتر می کند.

تحلیل استخوان:

جذب استخوان تضعیف شده زیر دندان یا تحلیل استخوان فک از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. استخوان فک باید همیشه فعال باشد و فشار مناسبی از دندان یا دندان مصنوعی روی آن وارد شود تا در وضعیت مناسب باقی بماند. بدن انسان در صورتی که فشاری در ناحیه استخوان فک دریافت نکند، شروع به جذب استخوان در ناحیه فاقد دندان می کند. بدون دندان یا دندان مصنوعی، فشار به طور نامساوی توزیع می شود. کاهش فشار روی استخوان فک باعث تضعیف استخوان و جذب آن می شود. در مواردی، استخوان در برابر شکستگی آسیب پذیر می شود.

فقدان تولید بزاق کافی:

بزاق برای کل سیستم هضم اهمیت دارد زیرا به خیس شدن غذا برای حرکت بهتر به سمت پایین مسیر سیستم هاضمه کمک می کند. همچنین، بزاق حاوی آمیلاز است که به هضم نشاسته کمک می کند. غدد بزاقی با صحیح جویدن مواد غذایی فعال می شوند، کاری که بدون وجود دندان به خوبی انجام نمی گیرد.

عوارض هاضمه:

هضم به طور طبیعی در دهان شروع می شود و جویدن صحیح در دهان به طی شدن دقیق و کامل این پروسه کمک می کند. برای اینکه هضم به درستی رخ دهد، غذا باید در دهان به خوبی خرد و له شود، به قطعات ریز تبدیل شود و کاملا تجیزه شود تا سطح تماس آنها با آنزیم ها افزایش یابد. عدم اثربخشی کامل آنزیم ها روی غذا و هضم ناکامل از تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. مواد غذایی که به خوبی تجزیه و هضم نشده باشند، مورد استفاده بدن قرار نمی گیرند و در عوض توسط باکتری ها در روده بزرگ مورد استفاده قرار می گیرند. این امر باعث رشد و تکثیر باکتریایی در روده می شود. بنابراین، فقدان هر دندان در دهان می تواند روی کل سیستم هاضمه بدن تاثیر بگذارد.

ریسک از دست رفتن سایر دندان ها:

از دست دادن سایر دندان ها از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. هر چه بیشتر غذاهای سخت را با لثه های بدون دندان بجوید، استخوان فک بیشتر تضعیف می شود و این می تواند عملکرد سایر دندان ها را نیز تحت تاثیر قرار دهد. با گذشت زمان، سایر دندان ها نیز لق می شوند و یکی پس از دیگری می افتند. به علاوه، فشار بیش از حدی که برای جویدن مواد غذایی به دندان های باقی مانده در دهان وارد می شود، عمر آنها را کم می کند و می تواند موجب فرسایش و شکستن آنها شود.

تولید ناکافی و ناصحیح آنزیم:

عدم تولید آنزیم کافی برای تجزیه مواد غذایی از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. غذایی که در دهان جویده می شود با تولید بزاق به دیگر بخش های سیستم هاضمه پیغام ورود غذا را می دهد و آنزیم ها و اسیدهای ضروری برای هضم غذا تولید می شوند. در صورتی که روند جویدن غذا به نحوی مختل شود، آنزیم ها به قدر کافی تولید نمی شوند و هضم به خوبی رخ نمی دهد. عدم هضم به معنی نرسیدن ویتامین ها و پروتئین های ضروری به بدن است. این در طولانی مدت می تواند موجب سوءتغذیه بیمار و بروز مشکلات جدی برای بدن او شود.

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان: برای سلامت خود ارزش قائل شوید

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان چیزی بیشتر از ناتوانی در خوردن گردو و آجیل است. اگر هزینه جایگزینی دندان های از دست رفته را نپردازید، باید منتظر پرداخت هزینه های بیشتر برای سلامت کل بدنتان باشید.

نگران هزینه های جایگزینی دندان از دست رفته نباشید، زیرا گزینه های زیادی پیش روی شما قرار دارد. گزینه هایی مانند ایمپلنت، مینی ایمپلنت، دندان مصنوعی و بریج گزینه هایی هستند که می توانند زیبایی و عملکرد دندان طبیعی را تقلید کنند.

اگر تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، با ما تماس بگیرید. ما با توجه به شرایط دهان و دندان شما و بودجه شما بهترین گزینه را به شما پیشنهاد خواهیم داد.

منبع:

vitadentalhouston

اندودنتیست کیست و در چه مواردی باید به او مراجعه کرد؟

اندودنتیست متخصصی است که در نجات و درمان دندان ها از طریق اندوتراپی نقش دارد. واژه اندو به معنی درون و ادونت به معنی دندان است که واژه ای پزشکی از ریشه یونانی است. تمام دندانپزشکان در تشخیص و درمان عصب کشی آموزش دیده اند. با این حال، درمان برخی از دندان ها دشوار است. به همین دلیل ممکن است دندانپزشک عمومی شما را به اندودنتیست ارجاع دهد.

آیا تفاوت بارزی بین دندانپزشک عمومی و اندودنتیست وجود دارد؟

در ابتدا بهتر است کمی در مورد رشته دندانپزشکی بدانید. دانشجویان این رشته باید ۶ سال دوره عمومی را طی کنند که پس از آن می توانند اغلب درمان های دهان و دندان را انجام دهند و در صورتی که درمان از عهده آنها خارج باشد، بیمار را به متخصص مربوطه ارجاع می دهند.

پس از دوره عمومی، دندانپزشکان می توانند برای آزمون تخصص اقدام کنند و در یکی از رشته های تخصص ادامه تحصیل دهند. یکی از این رشته ها تخصص درمان ریشه است که سه سال طول می کشد. درمان مجدد دندان هایی که قبلا عصب کشی ناموفقی داشته اند ، جراحی ریشه دندان ها ، عصب کشی دندان های بیماران خاص و حساس ، درد های پیچیده در ناحیه فک و صورت که احتمال می رود منشاء دندانی داشته باشد نیز از جمله وظایف متخصص درمان ریشه می باشد .

از نظر تخصصی مرزی بین درمان توسط دندانپزشک عمومی و اندودنتیست وجود ندارد. در این زمینه، تجربه و مهارت اهمیت زیادی دارد. یک دندانپزشک عمومی نیز ممکن است بتواند درمان بسیاری از موارد تخصصی را با کیفیت بالا انجام دهد. در واقع، از آنجا که استاندارد درمانی عصب کشی یکسان است، اندودنتیست و دندانپزشک عمومی باید بتوانند کیفیت یکسانی را ارائه دهند. یک دندانپزشک عمومی به صرف نداشتن مدرک تخصصی نمی تواند کانالی را در دندان پیدا نکند یا طول دندان را کوتاه تر یا بلندتر بگیرد. بدین ترتیب، اگر یک دندانپزشک عمومی مسئولیت درمان را به عهده بگیرد و بیمار را به متخصص درمان ریشه ارجاع ندهد، باید درمان را با کیفیت ذکر شده در استاندارد درمان ارائه دهد. در این راستا مهارت کافی و تشخیص صحیح دندانپزشک عمومی و ارجاع صحیح در موارد پیچیده، سلامت بیمار را تضمین می کند.

اندودنتیست چه کارهایی انجام می دهد؟

تشخیص و درمان درد:

تشخیص درد ناشی از پوسیدگی، ترک یا شکستگی دندان گاهی دشوار است. به دلیل، وجود اعصاب گسترده در دهان، درد در دندان آسیب دیده ممکن است در دندان مجاور، سر، گردن یا گوش احساس شود. اندودنتیست متخصصی است که در تشخیص و درمان این نوع درد مهارت دارد.

درمان آسیب های تروماتیک:

آسیب به پالپ دندان می تواند در اثر وارد شدن ضربه باشد. به عنوان مثال، وارد شدن ضربه به دندان دائمی یک کودک می تواند مانع رشد کامل ریشه شود یا در برخی موارد دندان از جای خود کنده می شود. اندودنتیست کسی است که در کاشت مجدد دندان کنده شده مهارت دارد.

عصب کشی مجدد:

در برخی موارد، عصب کشی با شکست رو به رو می شود و درد و عفونت ادامه می یابد. هر چند نادر است، اما گاهی دندان ابتدا به عصب کشی پاسخ می دهد و چند ماه یا حتی سال بعد دردناک می شود. در هر یک از این موارد، درمان ریشه مجدد باید توسط اندودنتیست انجام شود.

توجه داشته باشید که برای عصب کشی مجدد باید دقت بیشتری در انتخاب متخصص بکنید، زیرا علاوه بر هزینه بیشتر، نرخ موفقیت در درمان مجدد پایین تر از درمان اول است و به دقت و مهارت بیشتری نیاز است.

عصب کشی چطور انجام می شود؟

انجام این روش برای نجات دندان است نه کشیدن دندان. دندان و ریشه های آن حذف نمی شوند بلکه تنها کانال های دندان تمیز می شوند. مقداری از بافت اعصاب و پالپ دندان نیز برداشته می شود تا از تخلیه تمامی باکتری ها اطمینان حاصل شود.

اعصاب دندان برداشته شده اند، بنابراین دیگر دردی احساس نخواهم کرد.

بسیاری از افراد بر این باورند که پس از درمان، دیگر دندان درد نخواهد داشت. با این حال دندان صرفا به غذاهای گرم و سرد حساس نخواهد بود. اما تا چند روز پس از درمان ناحیه اطراف دندان درد خواهد داشت. برای کنترل درد می توانید از داروی های مسکن استفاده کنید.

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک یا اندودنتیست می توانند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود. اگر در محیط دهان خود متوجه وجود جوش شدید حتما به دندانپزشک مراجعه کنید. وجود این جوش یا فیستول به معنی وجود تونلی برای تخلیه عفونت است. در حال حاضر دندان شما درد ندارد زیرا فیستول از تجمع فشار زیر دندان جلوگیری می کند. اما این عفونت باید درمان شود و احتمالا دندان شما به انجام این روش نیاز دارد. بدون درمان کانال بافت اطراف نیز آلوده خواهد شد.

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به اندودنتیست مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

مراجعه به اندودنتیست چه مزایایی دارد؟

به غیر از مهارت و تجربه بیشتر در زمینه درمان ریشه، مراجعه به این متخصص دارای مزایای دیگری نیز هست:

استفاده از تجهیزات پیشرفته تر:

تجهیزاتی که یک اندودنتیست برای درمان استفاده می کند، بسیار بالاتر و پیشرفته تر از یک دندانپزشک عمومی است. برای مثال، بسیاری از آنها از میکروسکوپ جراحی برای دیدن داخل هر دندان استفاده می کنند و از تصویربرداری سه بعدی در کار خود بهره می گیرند.

مهارت های تشخیصی بالاتر:

تجربه بیشتر و استفاده از تجهیزات پیچیده تر، توانایی تشخیصی بالاتر نیز با خود به ارمغان می آورند.

جلسات درمانی کوتاه تر:

از آنجا که اندودنتیست تنها به درمان ریشه می پردازد، جلسات درمانی کاملا قابل تنظیم و قابل پیش بینی هستند. این در حالی است که زمان انتظار برای درمان در یک کلینیک دندانپزشکی بسیار بیشتر است مطب اندودنتیست است.

نرخ موفقیت بالاتر:

تحقیقات نشان می دهد که درمان توسط این متخصص به خصوص برای برخی از دندان ها با موفقیت بیشتری همراه است.

کنترل درد بهتر:

منطقی است که متخصصی که بیشتر روز خود با موارد مشابهی سر و کار دارد، در رفع مشکل و کنترل درد مهارت بیشتری داشته باشد.

منبع:

animated-teeth

روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

روکش درمان عصب کشی را به خط پایان می رساند، از دندان محافظت می کند و در طولانی مدت به دوام آن کمک می کند. اما روکش کردن دندان پس از عصب کشی همیشه نیاز نیست. دندان های پیش و دندان هایی که تقریبا قوی هستند، نیازی به روکش ندارند. برای تصمیم گیری بر سر انجام آن، باید وضعیت دندان ارزیابی شود.

چرا روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود؟

تضعیف شدن دندان پس از عصب کشی:

عصب کشی می تواند دندان را از پوسیدگی نجات دهد، اما در عین حال موجب ضعیف شدن دیواره دندان می شود. زمانی که پالپ درون دندان عفونی می شود و دیگر زنده نیست، دندانپزشک با حذف پالپ و پر کردن دندان تلاش می کند که دندان را نجات دهد. با این حال، دندانپزشک دندان را مته می کند و سپس مینای، عاج و پالپ پوسیده و عفونی دندان را حذف می کند. به همین دلیل، دندان هایی که دچار پوسیدگی های وسیع هستند، حتی در صورتی که پر شوند، باز هم ضعیف می شوند.

از آنجا که عصب کشی پالپ زنده دندان را حذف می کند، دندان دیگر به عنوان موجود زنده عمل نمی کند. با گذشت زمان، این نقص باعث می شود که دندان استحکام خود را از دست بدهد و بشکند.

پس از عصب کشی، دندانپزشک دندان را پر می کند تا از آن در برابر باکتری ها محافظت کند و در این راه دندان را مستحکم کند. از آنجا که بسیاری از بیماران با پوسیدگی های وسیع به دندانپزشک مراجعه می کنند، روکش کردن دندان پس از عصب کشی ضروری است تا ریسک شکستن دندان کاهش یابد.

آسیب های پیشین:

شکستن دندان، ترک خوردن یا پوسیدگی وسیع از مواردی هستند که برای نجات دندان باید از عصب کشی کمک گرفت. وارد شدن این آسیب ها به دندان نیاز به روکش کردن دندان پس از عصب کشی را تشدید می کند.

نیاز به مهر و موم دندان:

اگر دندان مجددا عفونی شود، کاری برای نجات آن نمی توان انجام داد و دندان باید کشیده شود. در حالی که روکش دندان را در برابر باکتری ها محافظت می کند.

افزایش طول عمر دندان:

دندان عصب کشی شده دیگر فاقد منبع تغذیه و خونرسانی است. از این رو، پس از مدتی تضعیف می شود و نمی تواند فشار حاصل از جویدن را تحمل کند. روکش می تواند کلیت ساختار دندان را حفظ کند.

زیبا شدن لبخند:

زیباتر شدن ظاهر دندان از دیگر مزایای روکش کردن دندان پس از عصب کشی است.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی در کدام دندان ها ضروری نیست؟

برای دندان های نیش و پیش عصب کشی بدون روکش کردن دندان احتمالا مشکلی ندارد. این بدان دلیل است که دندان های پیش کمتر از دندان های مولار و پری مولار فشار ناشی از جویدن را تحمل می کنند، زیرا برای جویدن به کار نمی روند. به طور کلی، روکش کردن دندان پس از عصب کشی زمانی ضروری است که بخش زیادی از دندان تراشیده شده و دندان استحکام خود را از دست داده باشد.

در مورد دندان های مولار و پری مولار که ریسک شکستگی در آنها کمتر است و پوسیدگی دندان وسیع نیست، یک پر کننده آمالگام می تواند کافی باشد.

چه دندان شما پس از عصب کشی روکش شده باشد یا خیر، به یاد داشته باشید که دندان شما هنوز هم در معرض خطر پوسیدگی قرار دارد. دندان های خود را روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

چه کسی می تواند در مورد روکش کردن دندان پس از عصب کشی تصمیم بگیرد؟

دندانپزشک اصلح ترین فرد برای این تصمیم گیری است. با توجه به عمق و شدت پوسیدگی، دندانپزشک توصیه های لازم برای حفظ دندان را به شما خواهد کرد. در برخی موارد، حتی در مورد دندان های پیش نیز برای بهبود ظاهر دندان به روکش نیاز است.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی چه زمانی باید انجام شود؟

دندانپزشک در این رابطه زمانی را برای شما مشخص خواهد کرد. معمولا توصیه می شود هر چه زودتر برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. این بدان معنی است که روکش کردن دندان پس از عصب کشی یک اولویت است اما اورژانسی نیست. بنابراین، توصیه می شود در زمان مقتضی برای روکش کردن دندان پس از عصب کشی مراجعه کنید، زیرا پرکردگی نمی تواند در طولانی مدت از دندان شما حفاظت کند.

۲۴ ساعت پس از عصب کشی، معمولا بیمار درد دارد. اما این درد طبیعی است و با دارو قابل کنترل است.

درد ممکن است تا چند روز ادامه یابد و صورت بیمار دچار تورم باشد. عصب کشی ذاتا درمان دردناکی نیست، اما پس از درمان بیمار تا چند روز دچار درد خواهد بود.

معمولا یک تا دو هفته پس از عصب کشی باید برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. برای نصب روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

معاینه منظم دندان ها شما را از وجود پوسیدگی در دندان ها باخبر می کند و می توانید پیش از پیشرفت پوسیدگی آن را درمان کنید. این کار باعث می شود که از نیاز به عصب کشی و وارد شدن آسیب به ساختار دندان پیشگیری شود. معاینه دندان های خود را جدی بگیرید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

منبع:

colgate

خمیردندان مخصوص دندان های حساس:

چنانچه موقع خورد غذا و نوشیدنی های سرد و گرم، ترشی یا شیرینی دچار دندان درد می شوید، ممکن است دچار حساسیت دندان باشید. حساسیت دندان درد تیز و کوتاهی دارد اما می تواند شما را از خوردن مواد غذایی محبوبتان محروم کند. همه در طول روز به دفعات از نوشیدنی های سرد و گرم استفاده می کنیم. از این رو، کنار آمدن با این درد تقریبا غیر ممکن است. یکی از راه های برطرف کردن مشکل، استفاده از خمیردندان مخصوص دندان های حساس است. استفاده از این نوع خمیردندان می تواند روشی راحت و مقرون به صرفه برای مدیریت درد ناشی از حساسیت دندان باشد.

چرا دندان ها حساس می شوند؟

درمان حساسیت دندان به عامل زمینه ساز آن بستگی دارد. در ابتدا باید دندانپزشک دندان های شما را معاینه کند، تا علت درد مشخص شود. گاهی درد به دلیل وجود پوسیدگی دندان یا بیماری لثه رخ می دهد. بیرون زدن ریشه دندان در اثر تحلیل لثه از علل حساسیت دندان است. دندان فرسوده، عاج دندان بیرون آمده، پر شدگی فرسوده دندان و در نهایت، دندان قروچه یا مسواک زدن با فشار زیاد، عوامل ایجاد حساسیت دندان هستند. استفاده بیش از حد از دهان شویه و یا حتی یک دندان ترک خورده نیز ممکن است اعصاب دندان را تحریک کنند.

برای درک عملکرد خمیردندان مخصوص دندان های حساس بهتر است کمی آناتومی دندان را مرور کنیم. دندان از دو بخش تاج و ریشه تشکیل شده است. تاج دندان با لایه ای به نام مینای دندان پوشیده شده است. همین نقش را در قسمت ریشه دندان ماده ای به نام سمنتوم بر عهده دارد. زیر مینای دندان و سمنتوم، لایه این به نام عاج قرار گرفته است که دارای کانال های میکروسکوپی متعددی است. این کانال ها تا بخش اعصاب و عروق دندان ادامه دارند. زمانی که مینای دندان یا سمنتوم ضعیف شوند، این کانال ها سرما یا گرما را به داخل دندان انتقال داده و باعث تحریک اعصاب می شوند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس چطور می تواند به شما کمک کند؟

برای حفظ سلامت دهان و دندان خود باید از مسواک، خمیردندان و نخ دندان کمک بگیرید. اما انتخاب نوع خمیر دندان باید با توجه به شرایط دهان و دندان شما انجام شود. مسواک زدن با خمیردندان مناسب در طولانی مدت سلامت دندان های شما را ارتقا می دهد، اما خمیردندان مخصوص دندان های حساس می تواند درد و ناراحتی را در طول دو هفته درمان کند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس با دارا بودن مواد تشکیل دهنده خاص می تواند ضمن تقویت لایه مینای دندان، کانال های میکروسکوپی دندان را پر کند و مانع از درد و حساسیت دندان ها شود.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس باید چه مشخصاتی داشته باشد؟

هزینه این خمیردندان تفاوت چندانی با خمیردندان های معمولی ندارد.

هر چند برخی برندهای بازار محبوبیت بیشتری دارند، اما شما باید برندی را انتخاب کنید که با شرایط دهان و دندان شما بیشترین مطابقت را دارد. در این مورد می توانید با دندانپزشک خود مشورت کنید.

باید حاوی پتاسیم نیترات باشد. پتاسیم نیترات ماده خاصی است که در خمیردندان مخصوص دندان های حساس به کار می رود و در خمیردندان های معمولی خبری از آن نیست. این ماده مسیر سطح دندان به سمت پالپ داخلی را می بندند و از اعصاب دندان محافظت می کند. بر اساس تحقیقات این ماده می تواند با حساسیت زدایی از دندان، از درد و ناراحتی بیمار جلوگیری می کند. در برخی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساس، برای مشاهده این تاثیر باید یک ماه بگذرد، اما در خمیردندان های حاوی پتاسیم نیترات تنها کافی است دو هفته صبر کنید.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند واز پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. هر چند بسیاری از خمیردندان ها حاوی فلوراید هستند، دندانپزشک می تواند خمیردندانی را برای شما تجویز کند که حاوی درصد بالایی از فلوراید است.

مراقبت از دندان های حساس:

در صورتی که حساسیت دندان های شما در اثر پوسیدگی دندان است، دندانپزشک می تواند مشکل را درمان کند. در بسیاری از موارد که پوسیدگی و بیماری پیشرفته لثه عامل حساسیت دندان نیست، مسواک زدن منظم با بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مشکل شما را درمان کند. شاید به خاطر درد و ناراحتی اولیه، مایل به مسواک زدن نباشید، اما در طولانی مدت این کار باعث بهبودی شما می شود. از مسواک سافت استفاده کنید و با ملایمت دندان های خود را مسواک بزنید. درمان های دیگری مانند اسکیلینگ یا پیوند بافت نرم لثه می تواند عارضه شما را درمان کند.

برای انتخاب خمیردندان مخصوص دندان های حساس می تواند از درد و ناراحتی خلاص شوید. در کمتر از دو هفته می توانید به رژیم غذایی سابق خود برگردید و از مواد غذایی مورد علاقه خود لذت ببرید.

چه کسانی می توانند از خمیردندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنند؟

آمارها نشان می دهند که تقریبا درصد بسیار زیادی از افراد بالای ۱۸ سال در مقطعی از عمر خود دچار حساسیت دندان شده اند. اگر شما نیز همانند این افراد در زمان خوردن نوشیدنی های سرد و گرم دچار درد می شوید، می توانید از خمیردندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. حساسیت دندان عارضه رایجی است که می تواند علل متعددی داشته باشد. برای درمان دقیق هر عارضه ای باید علت زمینه ساز آن مشخص شود. پیش از مشخص شدن علت نمی توان به درمان امیدی داشت. در برخی افراد حساسیت به دلیل بارداری است که باید تا زمان زایمان صبر کرد. حساسیت دندان به دلیل بیماری لثه باید توسط متخصص پریودنتیست درمان شود. در صورتی که لثه ها تحلیل رفته باشند، شاید جراحی پیوند لثه ضروری باشد. عصب کشی از دیگر روش های درمان حساسیت دندان است. خمیردندان می تواند تا حدی به درمان مشکل کمک کند. اما معاینه دندان ها توسط دندانپزشک ضروری است. در صورتی که دچار حساسیت دندان شده اید و نمی توانید از مواد غذایی مورد علاقه خود استفاده کنید، برای تشخیص علت زمینه ساز و درمان قطعی به دندانپزشک مراجعه کنید. اجازه ندهید استفاده از خمیردندان مخصوص دندان های حساس علت اصلی دندان درد شما را مخفی کند. با گرفتن یک نوبت معاینه می توانید از سلامت دندان های خود اطمینان حاصل کنید.

منبع:

oralb

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

آمار بالای ابتلا به دیابت در بین ایرانیان لزوم آگاه سازی آنان در مورد بیماری و روش های کنترل عوارض آن را یادآور می شود. این بیماری می تواند سلامت کل بدن، به خصوص دهان و دندان را تحت تاثیر قرار دهد. هر چند این بیماری با عوارضی برای کل بدن همراه است، اما خوشبختانه با کنترل و هوشیاری می توان از این مشکلات پیشگیری کرد. در ادامه نکات مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی بررسی می شود.

دیابت توان بدن در فرآوری قند را تحت تاثیر قرار می دهد. تمام غذاهایی که می خورید به قند تبدیل می شوند و برای انرژی مورد استفاده قرار می گیرند. در دیابت نوع ۱، بدن نمی توند انسولین کافی بسازد، هورمونی که قند را به سلول هایی می برد که برای انرژی به آن نیاز دارند. در دیابت نوع دو، بدن پاسخی به انسولین ندارد. در هر دو مورد قند خون افزایش می یابد که می تواند مشکلاتی برای چشم، اعصاب، کلیه ها، قلب و دیگر قسمت های بدن به وجود آورد. یکی از این قسمت ها دهان و دندان است. تاثیر منفی این بیماری بر سلامت بیماران، لزوم مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی را افزایش می دهد.

علائم دیابت درمان نشده:

علائم هشدار دهنده دیابت، تمام قسمت های بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. پس از آزمایش قند خون ممکن است به شما گفته شود که قند خون شما بالاست. ممکن است احساس تشنگی زیادی داشته باشید و ادرار شما زیاد باشد. کاهش وزن و خستگی از دیگر نشانه های این بیماری هستند. با افت قند خون، دیابت می تواند بر هوشیاری فرد نیز تاثیر داشته باشد.

عدم درمان دیابت می تواند مشکلات زیر را برای دهان و دندان به وجود آورد:

  • کاهش تولید بزاق که باعث خشکی دهان می شود
  • از آنجا که بزاق از دندان ها محافظت می کند، بیمار در معرض خطر پوسیدگی دندان قرار می گیرد.
  • لثه ها ملتهب می شوند و دچار خوریزی می شوند.
  • در چشیدن غذاها دچار اشکال می شوید.
  • ترمیم زخم ها با تاخیر صورت می گیرد.
  • در برابر عفونت آسیب پذیر می شوید.
  • در کودکان مبتلا به دیابت، رشد دندان ها زودتر صورت می گیرد.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

چرا بیماران دیابتی بیشتر از دیگران در معرض بیماری لثه قرار دارند؟

در دهان همه افراد باکتری های زیادی زندگی می کنند. اگر باکتری ها لثه را به عنوان خانه خود انتخاب کنند، در نهایت دچار بیماری لثه خواهید شد. این بیماری التهابی و مزمن، لثه های شما را از بین می برند و به استحکام دندان در استخوان آسیب می زند. بیماری لثه بدون درد و پیشرونده است و درمان آن در مراحل آخر بسیار دشوار است.

به خاطر احتمال ابتلا به بیماری لثه، مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت بیشتری دارد. تفریبا ۲۲ درصد از افراد دیابتی دچار این بیماری می شوند. در واقع، به خاطر سطح بالای قند خون، این بیماران در معرض بیماری لثه قرار می گیرند. همانند همه انواع عفونت ها، بیماری لثه باعث افزایش سطح قند خون می شود. این امر کنترل بیماری دیابت را دشوارتر می کند زیرا شما در برابر عفونت آسیب پذیر هستید و مبارزه با باکتری های لثه برای بدن شما دشوارتر است.

چطور دندانپزشک می تواند به مبارزه با دیابت کمک کند؟

معاینه منظم توسط دندانپزشک اهمیت دارد. تحقیقات نشان می دهد که درمان بیماری لثه برای کنترل قند خون در این بیماران اهمیت دارد و از پیشرفت بیماری پیشگیری می کند.

جرم گیری دندان ها و رعایت بهداشت از اصول مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی است که باید توسط دندانپزشک انجام شود.

برای معاینه سلامت لثه ها می توانید از پریودنتیست، متخصص بیماری های لثه، کمک بگیرید.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی به چه صورت انجام می شود؟

مراقبت و پیگیری درمان دیابت در مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت زیادی دارد. پیش از هر چیز قند خون شما باید تحت کنترل قرار گیرد. بنابراین، روند درمان خود را زیر نظر پزشک متخصص بیماری دیابت ادامه دهید. سایر موارد مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی عبارتند از:

مصرف داروها طبق تجویز پزشک:

داروهای خود را بر اساس مقدار و زمان توصیه شده مصرف کنید. تا زمانی که بیماری شما تحت کنترل نباشد، عوارض آن بر کل بدن باقی می ماند. همچنین لازم است دندانپزشک از وضعیت بیماری و لیست داروهای شما باخبر باشد.

رژیم غذایی سالم:

از مصرف قند و شیرینی خودداری کنید. تلاش کنید که مواد غذایی توصیه شده را مصرف کنید و از موادی که برای بیماری شما مضر هستند، پرهیز کنید. ورزش کردن سهم زیادی در سلامت شما دارد. در صورت امکان روزی یک ساعت پیاده روی کنید.

منع مصرف دخانیات:

مصرف دخانیات سلامت دهان و دندان شما را به خطر می اندازد. مصرف برخی داروها و ماهیت بیماری دیابت باعث خشکی دهان در این بیماران می شود. این در حالی است که مصرف سیگار نیز خشکی دهان را تشدید می کند. برای مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی لازم است که مصرف سیگار و سایر دخانیات قطع شود.

بهداشت دهان و دندان و دندان مصنوعی:

اگر از دندان مصنوعی استفاده می کنید، پروتز خود را هر روز به دقت تمیز کنید. هر چند که پروتز دندان طبیعی شما نیست، اما سلامت لثه های خود را فراموش نکنید. به علاوه، بهبودی زخم در بیماران دیابتی کندتر است. بنابراین لازم است که حداکثر مراقبت را در زمان استفاده از پروتز دندان مصنوعی از لثه های خود داشته باشید.

مسواک زدن:

روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. ترجیحا هر بار که وعده غذایی مصرف می کنید، دندان های خود را تمیز کنید. این کار به تمیز شدن پلاک از روی دندان و کاهش احتمال ابتلا به بیماری لثه کمک می کند.

معاینه دندان ها:

همه افراد باید هر شش ماه یکبار برای معاینه دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنند. اما از آنجا که مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی باید با دقت بیشتری صورت گیرد، لازم است که این بیماران در فواصل کوتاه تری به دندانپزشک مراجعه کنند. در این مورد با دندانپزشک خود مشورت کنید. اما شاید بهتر باشد هر سه ماه یکبار برای معاینه وضعیت دندان و لثه های خود به دندانپزشک و پریودنتیست مراجعه کنید.

منبع:

mouthhealthy