اوزون درمانی در دندانپزشکی: پیشرفت های مدرن

اوزون درمانی در دندانپزشکی کاربرد و مزایای زیادی دارد که تا پیش از این شناخته نشده بود. به طور کلی، امروزه اوزون درمانی از روش های ارجح برای رفع حساسیت دندان، برطرف کردن عفونت و استریل کردن دندان برای عصب کشی است.

این روش از پیشرفت های جدید در حوزه دندانپزشکی است که با فراگیری آن می تواند تا حد زیادی به دندانپزشکان و بیماران کمک کند. در ادامه مزایا و کاربردهای این روش را در دندانپزشکی بررسی می کنیم.

مزایای اوزون درمانی در دندانپزشکی:

اوزون تنها درمانی است که می تواند به طور کامل دندان را از باکتری های عامل عفونت پاکسازی کند. در صورتی که عفونت به صورت عمیق نفوذ کرده باشد می توان دندان را به طور کامل تمیز کرد و برای پیشگیری از ابتلای مجدد آن، از روکش یا سیلانت استفاده کرد.

یکی از مزایای اوزون درمانی در دندانپزشکی این است حساسیت دندان را پس از برداشتن پوسیدگی کاهش می دهد و استریل کردن دندان امکان بازگشت عفونت حتی پس از عصب کشی را کاهش می دهد. در نتیجه موفقیت درمان تا حد زیادی بالا می رود.

از این روش پیش از قرار دادن تاج یا روکش روی دندان یا سیلانت کردن دندان استفاده می شود. از آنجا که دائما دهان در حال تولید بزاق است، بنابراین اطمینان از حذف کامل باکتری ها از محل درمان دشوار است. این روش تضمین می کند که تمام سطوح دندان و ناحیه اطراف از باکتری استریل شده است.

سایر کاربردها:

بیماری پریودنتال:

از اوزون درمانی می توان برای درمان بیماری های لثه و رفع آن استفاده کرد. بیماری های لثه در ابتدا در اثر نفوذ باکتری به وجود می آیند و برطرف کردن باکتری از زیر خط لثه دشوار است.

کاهش حساسیت:

اوزون می تواند در تقویت ساختار دندان و بازگشت کلسیم به آن نقش مهمی بازی کند. در نتیجه باعث کاهش حساسیت دندان به دماهای شدید می شود.

ایمنی:

اوزون هیچ گونه تداخلی با سایر داروها و روش های درمانی ندارد. این روش از هر جهت ایمن است و امکان ندارد که شما به اوزون حساسیت داشته باشید زیرا کسی در جهان نیست که به اکسیژن حساسیت داشته باشد!

این روش کاملا برای بیماران مطلوب است زیرا بدون درد انجام می گیرد و طول دوره درمان در مطب دندانپزشکی را تا حد زیادی کاهش می دهد. سرعت بهبودی پس از درمان بسیار سریع تر از سایر روش هاست و موفقیت درمان کاملا تضمین شده است.

منبع:

marindentalwellness

کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا

کمبود دندان مادرزادی یا هایپودونتیا یکی از عوارضی است که در آن چند دندان دائمی رشد نمی کنند. هایپودونتیا یکی از عوارض رایجی است که حدود ۱۶٫۲ درصد از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

اما چرا دندان های دائمی در برخی افراد رشد نمی کنند؟ چه نوع درمانی برای این اختلال وجود دارد؟

علت کمبود دندان مادرزادی چیست؟

پیش از اینکه دندان رشد کند، گروه کوچکی از بافت به نام لامیا زیر لثه رشد می کنند. هایپودونتیا معمولا نتیجه اختلال در مراحل اولیه رشد دندان است که مانعی بر سر راه رشد این بافت به وجود می آید.

مکانیسم های دیگر و عوامل محیطی شامل تروما، عفونت و برخی داروها نیز می توانند باعث کمبود دندان مادرزادی شوند.

ژن ها نیز در این امر نقش مهمی بازی می کنند. تحقیقات این عارضه را با بیش از ۱۲۰ سندرم ژنتیکی، از جمله شکاف لب و کام، سندرم داون و دیسپلازی اکتودرمال، مرتبط دانسته اند.

چرا هایپودونتیا باید درمان شود؟

اگر برخی از دندان های دائمی فرزند شما رشد نکرد، آیا باید نگران شد؟ آیا واقعا به درمان نیاز است؟

شاید نه! گاهی دندانی که رشد نکرده است، دندان عقل است. جراحان دندان اغلب برای پیشگیری از مشکلات دندانی در آینده کشیدن دندان لق را توصیه می کنند. بنابراین عدم رشد مادرزادی آن اصلا عارضه بدی نیست.

با این حال، گاهی این دندان های پری مولار یا حتی پیشین هستند که رشد نکرده اند. این عارضه نه تنها ظاهر بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه باعث بروز مال اکلوژن یا عدم تراز فک و دندان ها در زمان بسته بودن دهان می گردد. مشکلاتی مانند رشد استخوان، اشکال در حرف زدن، کاهش توانایی جویدن مواد غذایی و آسیب های پریودنتال می تواند نتیجه شکلی از هایپودونتیا باشد.

روش های درمانی:

درمان کمبود مادرزادی دندان از چند روش امکان پذیر است و برخی موارد جدی به درمان ارتودنسی و جراحی در ترکیب با هم نیاز دارند.

اگر چند دندان در کودک رشد نکرده است، ایمپلنت دندان پس از اتمام رشد فک گزینه ای برای جایگزینی دندان هاست. در عین حال می توانید از بریج ثابت یا دندان مصنوعی قابل جابه جایی استفاده کنید.

با این حال، پیش از جایگزینی دندان های رشد نکرده کارهای دیگری نیز باید انجام شود. ممکن است برای حرکت دادن دندان های موجود در دهان و ایجاد فضای لازم برای جایگزینی دندان به بریس ارتودنسی نیاز باشد. ممکن است جراحی اصلاحی فک یا دیگر جراحی های دهان و دندان نیز ضروری باشد.

شدت مال اکلوژن کودک، شلوغی دندان ها و تاثیر هایپودونتیا بر ظاهر صورت کودک، نوع برنامه درمان را مشخص می کند. گاهی نیز کمبود دندان مادرزادی در اثر عدم رشد آن نیست، بلکه دندان از لثه بیرون نزده است. در واقع فرد دچار نهفتگی دندان است. در برخی موارد ترکیبی از جراحی دندان و ارتودنسی می تواند راه حل موثری باشد.

برای تشخیص و درمان این عارضه در کودک خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

oralsurgeryofutah

ماملون دندان یا برجستگی روی دندان دائمی کودک

اگر به این مطلب رجوع کرده اید حتما متوجه دندانه های عجیبی روی دندان های پیشین فرزند خود شده اید و این مسئله موجب نگرانی شما شده است. حتما نگران شده اید که شاید دندان هایش اشکالی دارد که دچار این شکل غیر طبیعی شده اند. آیا باید به دندانپزشک مراجعه کنید؟ آیا باید درمان خاصی بر روی دندان انجام شود؟ در واقع به این برجستگی ها روی دندان دائمی کودک شما، ماملون دندان گفته می شود. در ادامه پاسخ های خود را دریافت خواهید کرد.

ماملون دندان چیست؟

ماملون دندان نوعی برجستگی روی دندان است. این برجستگی روی دندان وجود دارد زیرا دندان باید در کودکی یا اوایل نوجوانی مسیر خود را در طول لثه طی کند و از آن بیرون بزند. اما حتما از خود می پرسید چرا روی دندان های پیشین به وجود آمده است؟ برای پاسخ به این سوال باید آناتومی و نحوه شکل گیری و رشد دندان ها را بشناسید. دندان های پیشین در ابتدا به شکل چند لوب متعدد هستند. سپس به یکدیگر متصل می شوند و یک دندان یکپارچه را شکل می دهند. این اتصال چند گانه باعث می شوند که دندان های پیشین فک فوقانی دارای برجستگی های متعدد باشند.

آیا خطرناک هستند؟

نه، اصلا! این حالت بدین دلیل به وجود آمده است که ماملون دندان شما ساییده نشده است. در شرایط عادی، برجستگی های روی دندان پیشین پس از مدتی از رشد آن در اثر فرسایش، جویدن و کارکردهای روزمره دندان از بین می رود و دندان صاف می شود. اگر چنین چیزی برای شما اتفاق نیوفتاده است، نگران نباشید. با استفاده از روش های دندانپزشکی زیبایی می توانید این برجستگی ها را از بین ببرید.

آیا می توانم از آنها خلاص شوم؟

بسته به اینکه آیا تنها می خواهید از شر ماملون های دندان خلاص شوید، یا آنکه مسائل دیگری نیز در رابطه با دندان های شما وجود دارد که می خواهید به همه آنها یک جا رسیدگی شود، برنامه درمان توسط دندانپزشک تعیین می شود. خوشبختانه، چون این مسئله جز بیماری ها طبقه بندی نمی شود با یک روش دندانپزشکی زیبایی ساده می توانید دندان های زیبا و متقارنی داشته باشید.

باندینگ، ونیر و کانتورینگ دندان از روش هایی است که برای رفع برجستگی های دندان و ظاهر نامطلوب دندان استفاده می شوند. برای دریافت مشاوره تخصصی و تعیین روش پیشنهادی و هزینه با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

wrightsmiles

مزیودنس: دندان اضافه در کودکان

مزیودنس وضعیتی است که در آن بین دو دندان پیشین فک بالا دندان اضافه ای رشد می کند. این دندان اضافه ممکن است با رشد و تراز دندان های دائمی تداخل ایجاد کند و مداخله فوری ضروی است. چرا وجود یک دندان اضافه نامطلوب است؟ دندان اضافه می تواند باعث آسیب به دندان مجاور و رشد سایر دندان ها شود. بهتر است برای پیشیگری از آسیب بیشتر این دندان کشیده شود.

مزیودنس چیست؟

تحقیقات منتشر شده توسط مجله دندانپزشکی کودکان، مزیودنس را به عنوان دندان اضافی در مرکز خط فک بالا بین دو دندان جلو تعریف می کنند. این مطالعه نشان می دهند که مردان دو برابر زنان دچار این حالت می شوند. با این حال، این وضعیت تقریبا نادر است و تقریبا ۱ درصد جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

دلیل اصلی ابتلا به این مشکل نامعلوم است. این عارضه می تواند ژنتیکی باشد یا از فعالیت بیش از حد لامینای دندان ها ناشی شود که بافتی است که در مراحل اولیه رشد دندان ها ظاهر می شود. مزیودنس می تواند حاصل تقسیم جوانه یک دندان باشد.

تشخیص و درمان:

از آنجا که مزیودنس در دوره رشد دندان های دائمی دیده می شود، برای رشد طبیعی دندان و فک، تشخیص آن ضروری است. این عارضه را می توان با رادیوگرافی تشخیص داد. معاینات روتین دندانپزشکی باید از سن یک سالگی شروع شود و هر شش ماه ادامه یابد. در سن ۵ سالگی، رادیوگرافی می تواند وجود شرایط غیر طبیعی را که با چشم قابل دیدن نیست، مشخص سازد. برای تشخیص این عارضه، به معاینات دقیق و رادیوگرافی منظم نیاز است. در صورتی که این عارضه به موقع تشخیص داده نشود، می تواند رشد دندان دائمی را با تاخیر مواجه کند و یا موجب جابه جایی آن شود.

هنگامی که این عارضه کشف شود، بهترین درمان کشیدن دندان اضافه است. طبق تحقیقات، مداخله دندانپزشک پیش از سن ۵ سالگی می تواند عوارض جراحی و ناهماهنگی دندان های دائمی را کاهش دهد، در نتیجه به درمان ارتودنسی نیازی نخواهد بود. پیش از ۵ سالگی ریشه مزیودنس کاملا شکل نگرفته است، بنابراین کشیدن دندان و بهبودی پس از آن آسان تر است. ممکن است کودک به جراح دندان ارجاع داده شود تا با استفاده از بیهوشی عمومی دندان کشیده شود.

اهمیت معاینات دندانپزشکی:

اگرچه این ناهنجاری نادر است، اما تمام عوارض دندانپزشکی بهتر است در اولین فرصت شناسایی شوند. معاینات زودهنگام از بروز مشکل در رشد دندان دائمی پیشگیری می کند. رعایت بهداشت دهان و دندان نیز ضروری است.

در صورتی که کودک شما دچار این عارضه شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

تاول خونی در دهان: علائم، علل و درمان

تاول خونی کیسه ای پر از مایع است که در زمان وارد شدن آسیب به لایه بالایی پوست رخ می دهد. این مایع عموما شفاف است و از بافت آسیب دیده حاصل شده است. زمانی که مایع جمع می شود، تاول شکل می گیرد و به صورت یک مانع از وارد شدن آسیب بیشتر به پوست محافظت می کند. گاهی تاول خونی در دهان یا کناره زبان نیز دیده می شود.

علائم:

در اغلب موارد تاول خونی در دهان به قدری بزرگ است که می توانید آن را ببینید یا با زبان خود حس کنید. ممکن است این تاول در هر جایی از دهان مانند لپ، زبان، یا حتی داخل لب ها دیده شود. ممکن است هر بار یکی یا چند تا از آنها در دهان ظاهر شود.

رنگ تاول خونی در دهان از قرمز تیره تا بنفش متنوع است و اغلب تا زمان بهبودی دردناک هستند. وجود این تاول در دهان مسواک زدن و غذا خوردن را دشوار می کند.

تاول خونی در دهان در مقایسه با سایر زخم ها:

تاول های خونی، آفت دهان، زخم تب و سایر زخم ها ممکن است در دهان دیده شوند و اغلب همه آنها قرمز هستند. با این حال تفاوت هایی هم بین آنها وجود دارد.

آفت دهان:

آفت دهان معمولا به شکل زخم های قرمز در عوض رنگ قرمز تیره یا بنفش تاول خونی دیده می شود. روی آن نیز با فیلم سفید یا زرد رنگی پوشانده شده است.

زخم تب:

زخم تب معمولا با تب و تورم غدد لنفاوی شکل می گیرد در حالی که تاول خونی بدون هیچ هشداری به وجود می آید.

علت:

بروز تاول خونی در دهان به علل مختلفی ارتباط داده شده است، که عبارتند از:

  • تروما
  • آلرژی به غذاهایی با اسیدیته بالا
  • تعداد پلاکت پائین خون
  • داروهای شیمی درمانی و پرتودرمانی
  • استفاده از دندان مصنوعی جدید که مناسب فرم دهان و لثه نیست
  • شروع درمان ارتودنسی و مالش بریس به دهان

درمان:

بیشتر تاول های خونی سریع می آیند و می روند و به هیچ گونه درمانی نیاز ندارند. از روش های زیر برای تسریع بهبودی می توانید استفاده کنید:

  • برای کاهش درد می توانید از مسکن های بدون نسخه یا کمپرس یخ روی محل آسیب دیده استفاده کنید.
  • از غذاهایی که باعث تحریک تاول می شود مانند غذاهای تند، نمکی، گرم و ترش اجتناب کنید.
  • از ترکاندن تاول اجتناب کنید. این کار ریسک ابتلا به عفونت و تاخیر در بهبودی را افزایش می دهد. تاول به خودی خود از بین خواهد رفت.

زمان مراجعه به پزشک یا دندانپزشک:

همان طور که گفته شد در بیشتر موارد تاول خونی به خودی خود بهبودی می یابد. اما اگر دچار موارد زیر شدید، حتما به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید:

  • در صورتی که تاول به قدری بزرگ است که مانع از تنفس و بلع مواد غذایی می شود.
  • بیش از یک یا دو هفته درمان آن طول کشیده است.
  • به قدری دردناک است که روند روزمره شما را مختل کرده است. ممکن است دندانپزشک بتواند برای شما یک دهانشویه خاص تجویز کند.
  • در صورت عود مکرر تاول خونی دهان
  • در صورت شک به عفونی شدن آن که با تخلیه چرک و بافت قرمز دور تاول مشخص می شود.
  • در صورتی که تاول در اثر استفاده از دندان مصنوعی جدید یا بریس ارتودنسی به وجود آمده است، مراجعه به دندانپزشک برای اصلاح پروتز یا بریس ضروری است.

منبع:

healthline

کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان: راه حل

برخی از بیماران در هر بار انجام رادیوگرافی دندان دچار تهوع می شوند و این حالت آنها را مضطرب و ناراحت می کند. آیا راهی برای کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان وجود دارد؟

روش های کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان:

با وجودی که گرفتن عکس رادیوگرافی از دندان درد ندارد، اما عده زیادی از بیماران، به خصوص برای عکس برداری از دندان های خلفی، دچار تهوع می شوند. ما دندانپزشکان درک می کنیم که این کار برای بیماران ناراحت کننده است و تلاش می کنیم که این روش در سریع ترین و راحت ترین شکل خود انجام شود. با این حال، شما نیز می توانید از روش های زیر برای کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان و حفظ آرامش خود استفاده کنید:

نفس خود را نگه دارید و از طریق بینی نفس بکشید:

از آنجا که شکل فیلم رادیوگرافی کمی برای دهان نامتناسب است، نفس کشیدن از طریق دهان دشوار می شود و انجام این کار باعث ایجاد تهوع در شما می شود. در عوض سعی کنید از طریق بینی نفس بکشید یا خیلی ساده نفس خود را تا اتمام رادیوگرافی نگه دارید.

نفس خود را به آرامی بیرون دهید:

همانند مورد فوق، اگر نمی توانید نفس خود را نگه دارید یا از طریق بینی نفس بکشید، در این صورت سعی کنید نفس خود را به آرامی از دهان بیرون دهید تا کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان برای شما آسان تر شود.

کمی گلوی خود را بی حس کنید:

پیش از شروع درمان می توانید از داروخانه یک اسپری بی حسی بدون نسخه تهیه کنید. دندانپزشک هم می تواند برای شما این کار را انجام دهد. از او بخواهید با پاشیدن مقداری بی حسی در انتهای دهان به شما در کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان کمک کند. بدین ترتیب، رادیوگرافی را کمتر حس خواهید کرد و حالت تهوع شما بهتر می شود

کمی نمک را امتحان کنید:

بسیاری از بیماران گزارش کرده اند که قرار دادن مقداری نمک روی زبانشان پیش از انجام رادیوگرافی بسیار به آنها در کنترل تهوع حین رادیوگرافی دندان کمک کرده است.

پاهایتان را بالا بیاورید:

با بلند کردن فقط چند سانتی متر از پاهای خود از روی صندلی، عضلات شکمتان منقبض خواهد شد و احساس تهوع شما کمتر می شود. این کار به شما کمک می کند که بر کاری به غیر از رادیوگرافی تمرکز کنید و حواس شما را از تهوع پرت خواهد کرد.

دفعه بعد که قرار است از دندان شما رادیوگرافی تهیه شود، چند تا از تکنیک های بالا را امتحان کنید تا متوجه شوید که کدامیک برای شما موثر است. مطمئن باشید که تجربه بعدی شما راحت تر خواهد بود.

منبع:

dentaluxpa

لق شدن دندان دائمی: علل و درمان

با وجودی که لق شدن دندان در کودکان معمول است، اما لق شدن دندان دائمی در بزرگسالان نگران کننده است. این اتفاق زمانی می افتد که دندان اتصالات پشتیبان خود را با لثه و استخوان از دست می دهد. کمترین لمس باعث حرکت دندان می شود و خوردن و جویدن باعث تشدید لقی می شود.

اگر دچار لق شدن دندان دائمی هستید، احتمالا علائم دیگری نیز دارید:

·         خونریزی لثه

·         لثه های متورم

·         لثه قرمز

·         تحلیل لثه

این علائم می تواند نشانه ای از بیماری لثه باشد، بنابراین لازم است در مورد لقی دندان با دندانپزشک صحبت کنید. درک علت زمینه ای به انتخاب درمان صحیح کمک می کند.

علل لق شدن دندان دائمی:

لق شدن دندان دائمی بدون دلیل رخ نمی دهد. ممکن است در ابتدا در هنگام مسواک زدن متوجه این لقی شده باشید.

در برخی موارد لق شدن دندان دائمی می تواند به دلیل بیماری لثه پیشرفته باشد. این امر زمانی اتفاق می افتد که عفونت باکتریایی به لثه، بافت ها و استخوان های اطراف حمله می کنند.

در صورت عدم درمان، بیماری لثه پیشرفت می کند و باعث تحلیل استخوانی می شود. در نتیجه دندان حمایت لازم را دریافت نمی کند و لق خواهد شد. علائم اولیه بیماری لثه عبارتند از خونریزی، درد و قرمز شدن آن.

سایر علل لق شدن دندان دائمی عبارتند از:

دندان قروچه:

دندان قروچه ناخودآگاه می تواند در نهایت باعث آسیب به دندان و عوارضی مانند سردرد و درد صورت شود.

تروما:

آسیب به صورت و دهان می تواند باعث لق شدن دندان دائمی شود. در برخی موارد دندان حتی کنده می شود که در این صورت برای بازیابی دندان باید با نهایت سرعت با دندان کنده شده به دندانپزشک مراجعه کنید.

درمان لق شدن دندان دائمی:

درمان با تعیین علت لق شدن دندان دائمی شروع می شود. اگر بیماری لثه داشته باشید، جرم گیری عمیق برای شما انجام خواهد شد تا پلاک های سخت شده از بین دندان و لثه بیرون بیایند. در برخی موارد آنتی بیوتیک نیز برای کشتن باکتری و رفع عفونت تجویز خواهد شد.

بسته به شدت بیماری لثه، ممکن است کاندید عمل جراحی باشید. گزینه ها عبارتند از:

جراحی فلپ لثه:

برای درمان لق شدن دندان دائمی ابتدا دندانپزشک شکافی در لثه خواهد داد و لثه را برمی دارد تا درمان روت پلنینگ و اسکیلینگ را انجام دهد. پس از این کار بافت لثه به جای قبلی بازگردانده خواهد شد.

پیوند استخوان:

در صورت تخریب استخوان، جراح با برداشتن تکه هایی از استخوان از جای دیگری از بدن و استفاده از مواد خاص پیوند تلاش می کند که بیماری را درمان کند. این کار به حمایت از دندان لق شده کمک می کند.

اسپلینت:

اگر دندان از بافت های زیرین جدا نشده باشد، دندانپزشک از اسپلینت برای نجات دندان استفاده خواهد کرد. دندناپزشک از تکه ای فلز برای متصل کردن دو دندان مجاور استفاده خواهد کرد. این کار دندان را در جای خود محکم تر خواهد کرد و مانع از حرکت آن خواهد شد.

تنظیم فک:

اگر لق شدن دندان دائمی در اثر دندان قروچه باشد، دندانپزشک می تواند کمی از مینای دندان را بتراشد تا دندان کوچک تر شود و فشار از روی آن برداشته شود.

گارد دهان:

 روش دیگر برای درمان این مشکل استفاده از گارد دهان در هنگام خواب برای پیشگیری از آسیب رسیدن به دندان در اثر دندان قروچه است.

منبع:

healthline

دندان نیش نهفته: علت و عوارض

دندان نیش دندان تیز و مثلثی شکلی است که بین دندان های پیشین و دندان های پری مولار قرار گرفته است. دندان نیش نهفته بدین معنی است که تنها بخشی از دندان از لثه بیرون زده است و کاملا در موقعیت صحیح قرار نگرفته است. دندان نیش دندان مهمی در قوس دهان است و نقش مهمی در فک بازی می کند. این دندان بسیار محکم است زیرا طولانی ترین ریشه را در دندان های بشر دارد. قرار است زمانی که فک بسته می شود این دندان ها اول یکدیگر را لمس کرده و سایر دندان ها را به موقعیت صحیح هدایت کنند. همچنین به دلیل آنکه در جلوی دهان قرار دارند، نقش مهمی در زیبایی صورت بیمار و لبخند وی دارند.

علل بروز دندان نیش نهفته چیست؟

دندان نیش نهفته می تواند در اثر مشکل ژنتیکی یا عوامل محیطی ایجاد شود. برای مثال این حالت از پدر یا مادر به ارث رسیده باشد یا چیزی سد راه رشد دندان در دهان شده باشد. از سوی دیگر دندان نیش به دلیل داشتن طولانی ترین مسیر رشد در بین دندان ها بیشتر از همه احتمال دارد که دچار این مشکل شود. این دندان جایی تقریبا در زیر چشم شروع به رشد می کند و کم کم پایین می آید تا در دهان ظاهر شود. بنابراین در چنین مسیر طولانی، عوامل زیادی ممکن است مانع از رشد صحیح دندان شوند.

عوامل محیطی که می توانند منجر دندان نیش نهفته شوند، عبارتند از:

  • رشد دندان در زاویه نادرست
  • در هم ریختگی دندان ها یا بزرگی بیش از حد آنها نسبت به دهان که باعث کمبود فضای رشد دندان می شود.
  • عدم افتادن به موقع دندان شیری
  • وجود مشکل در دندان های پیشین

این حالت در زنان بیشتر از مردان شایع است.

عوارض:

گاهی اوقات عدم رشد دندان با عوارض مشخصی همراه نیست. گاهی نیز عوارض کاملا جدی در بیمار ایجاد می کند:

وجود فاصله بین دندان ها:

پیش از رشد دندان، فاصله ای برای رشد دندان در حال رشد به وجود می آید. زمانی که دندان نیش بیرون نزند، این فاصله باز می ماند. در نتیجه ممکن است غذا در آن گیر کند یا برخی مواد باعث بریدگی لثه و عفونت آن شوند. از سوی دیگر این فاصله برای صورت بیمار نیز زیبا نیست.

در هم ریختگی دندان ها:

دندان نیش نهفته ممکن است در زاویه ای به سمت سایر دندان ها رشد کند. اگر این اتفاق بیوفتد، نوک دندان نیش به ریشه دندان مجاور فشار وارد می کند و آن را از جای خود حرکت خواهد داد. این اثر دومینویی باعث در هم ریختگی تمام دندان ها خواهد شد.

پوسیدگی:

نهفتگی دندان نیش یعنی دندان از نظر پنهان مانده است. بنابراین به صورت روزانه و به طور صحیح تمیز نخواهد شد. فقدان بهداشت دهان و دندان کافی در این ناحیه باعث پوسیدگی دندان خواهد شد. پوسیدگی ممکن است به دندان مجاور سرایت کند و مشکل را تشدید کند.

درد:

فشار حاصله از دندان نیش نهفته اعصاب دندان را تحریک خواهد کرد. در نتیجه بیمار دچار درد خواهد شد. بیمار در حین جویدن و باز و بسته کردن فک دچار درد شدید خواهد شد.

شکل گیری کیست یا تومور:

برخی انواع کیست با دندان نهفته در ارتباط هستند که می توانند باعث جذب استخوان های اطراف شوند. این امر می تواند باعث شکستگی استخوان فک حتی با یک فشار طبیعی شود.

جذب ریشه دندان مجاور:

با توجه به فشار وارد آمده از دندان نهفته روی ریشه دندان مجاور، ممکن است ریشه جذب شده و در صورت عدم درمان در نهایت باعث لقی دندان و از بین رفتن آن شود.

در صورتی که دندان های فرزند شما در سن توصیه شده رشد نکردند، حتما جهت معاینه و درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. رشد دندان ها باید سیر طبیعی و فواصل زمانی مشخصی را طی کند که عدم وجود این ریتم طبیعی رشد می تواند نشان دهنده وجود یک مشکل باشد. با انجام معاینه و گرفتن یک رادیوگرافی از دندان می توانید از صرف هزینه های بیشتر برای مشکلات به وجود آمده ناشی از تاخیر در درمان پیشگیری کنید.

منبع:

intelligentdental

تهوع حین درمان دندانپزشکی: راه حل

هر کسی دچار رفلکس تهوع می شود. این مکانیسم شما را از ورود اشیا خارجی به مسیر هوایی محافظت می کند. برخی از افراد دچار تهوع حین درمان دندانپزشکی می شوند که درمان را دشوار و حتی غیر ممکن می کند. از روش های زیر برای حل این مشکل می توانید استفاده کنید.

چه چیزی باعث رفلکس افراطی می شود؟

دلایل رفلکس افراطی ممکن است روانشناسی، فیزیولوژیک یا هر دو باشد. برای مثال، ممکن است تجربه بدی در گذشته داشته اید که نزدیک بوده است خفه شوید. دریافت درمان دندانپزشکی شما را به یاد آن تجربه می اندازد. در عین حال ممکن است این عارضه در اثر اضطراب، ترس و احساس بدبختی از بودن در مطب دندانپزشکی حاصل شود.

نکاتی برای کنترل تهوع حین درمان دندانپزشکی:

اگر دچار تهوع حین درمان دندانپزشکی هستید، نگران نباشید شما تنها نیستند. این عارضه به قدری رایج است که تقریبا هر دندانپزشکی به آن برخورده است.

دندانپزشک را از ترس خود مطلع سازید:

سلامت دندان های شما برای سلامت کلی بدن شما حیاتی است. بنابراین اجازه ندهید که تهوع حین درمان دندانپزشکی مانع از مراجعه شما برای معاینه شود. زمانی که به دندانپزشک مراجعه کردید از مشکلات و ترس های خود با متخصص صحبت کنید تا از بهترین روش برای کمک به شما استفاده شود.

از طریق بینی نفس بکشید:

نفس های عمیق بکشید تا آرام شوید و دچار تهوع نشوید. اگر در روز درمان زکام هستید، قرار خود را کنسل کنید. برای اطمینان از راحت نفس کشیدن، پیش از درمان داروی ضداحتقان مصرف کنید.

از اسپری بی حس کننده گلو استفاده کنید:

اسپری های بدون نسخه بی حس کننده می توانند درمان موقتی برای تهوع حین درمان دندانپزشکی باشند. از دو تا سه اسپری پیش از شروع درمان استفاده کنید. بی حسی باید یک ساعت طول بکشد.

روی زبان خود نمک قرار دهید:

دیگر روشی که به کنترل تهوع حین درمان دندانپزشکی کمک می کند، قرار دادن مقدار کمی نمک روی زبان است. در عین حال می توانید مقداری آب نمک قرقره کنید. فراموش نکنید که آب را تف کنید و آن را قورت ندهید.

زمان مناسبی را در روز انتخاب کنید:

ممکن است متوجه شده باشید که در بعضی ساعات روز این حالت در شما شدیدتر است. اگر احساس تهوع شما در طول مسواک زدن در صبح بیشتر است، زمان درمان خود را به انتهای روز به تعویق بیاندازید.

به جای دراز کشیدن بنشینید:

در انجام برخی درمان ها، برای دندانپزشک این امکان وجود دارد که شما را در حالتی درمان کند که مستقیم تر نشسته اید. در این مورد با دندانپزشک خود صحبت کنید.

از شکل خاصی از بی حسی استفاده کنید:

اکسید نیتروژن یا گاز خنده، آرامبخش خوراکی و آرامبخش وریدی سه گزینه ای هستند که به انجام با کیفیت درمان کمک می کنند.

کنترل رفلکس تهوع را تمرین کنید:

هر شب بعد از مسواک زدن دندان ها، به آرامی مسواک را به کام در پشت دهان فشار دهید. احساس تهوع پیدا می کنید اما با تمرکز بر نفس کشیدن از راه بینی می توانید آن را کنترل کنید. به تدریج حساسیت شما کمتر خواهد شد. بنابراین هر شب مسواک را عقب تر ببرید. این تاکتیک شما را برای درمان آماده خواهد کرد.

منبع:

evansondds

عفونت غدد بزاقی: علل، علائم، درمان و پیشگیری

عفونت غدد بزاقی هنگامی اتفاق می افتد که یک عفونت باکتریایی یا ویروسی بر غده یا مجرای بزاقی اثر می گذارد. عفونت ممکن است باعث کاهش جریان بزاق شود که می تواند به دلیل انسداد یا التهاب مجاری بزاق باشد.

بزاق به هضم و تجزیه غذا و حفظ تمیزی دهان کمک می کند. باکتری ها و ذرات مواد غذایی را از بین می برد و به کنترل میزان باکتری های خوب و بد در دهان کمک می کند.

علل عفونت غدد بزاقی:

عفونت غدد بزاقی به طور معمول توسط یک عفونت باکتریایی ایجاد می شود. استافیلوکوک اورئوس شایع ترین علت عفونت است. سایر علل عبارتند از:

  • هموفیلوس آنفولانزا
  • استرپتوکوک پیوژنز
  • اشرشیا کولی

این عفونت ها باعث انسداد یا التهاب مجاری غدد بزاق می شوند. ویروس ها و سایر بیماری ها نیز می توانند تولید بزاق را کاهش دهند، از جمله:

  • اوریون، یک عفونت ویروسی مسری است که در میان کودکان که ایمن نشده اند، رایج است
  • اچ آی وی
  • آنفلوانزای A و انواع پارا انفلوانزا I و II
  • هرپس
  • مجرای بزاق که توسط موکوس مسدود شده است
  • تومور
  • سندرم شوگرن، یک بیماری خودایمنی که باعث خشکی دهان می شود
  • کمبود آب
  • سوء تغذیه
  • درمان سرطان سر و گردن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان

عوامل خطر:

عوامل زیر می توانند باعث افزایش حساسیت به عفونت غدد بزاقی شوند:

  • بیش از ۶۵ سال سن
  • عدم رعایت بهداشت دهان و دندان
  • عدم ایمنی در برابر اوریون

عوارض مزمن زیر نیز می تواند خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد:

  • اچ آی وی
  • ایدز
  • سندرم شوگرن
  • دیابت
  • سوء تغذیه
  • مشروبات الکلی
  • سندرم خشک شدن دهان

علائم:

علائم زیر ممکن است نشان دهنده ابتلا به این عفونت است. برای تشخیص دقیق باید با پزشک خود مشورت کنید. علائم عبارتند از:

  • مایع غلیظ در دهان
  • ناتوانی در باز کردن دهان
  • ناراحتی یا درد هنگام باز کردن دهان یا خوردن غذا
  • خلط در دهان
  • خشکی دهان
  • درد در دهان و صورت
  • قرمزی یا تورم نزدیک گوش، زیر فک، یا در انتهای دهان
  • تورم صورت یا گردن
  • علائم عفونت، مانند تب و یا لرز

درمان:

درمان به شدت عفونت، علت اصلی، و هر گونه نشانه های اضافی مانند تورم و درد بستگی دارد. آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت باکتریایی، درد یا تب استفاده می شوند. برای تخلیه آبسه، از آسپیراسیون سوزنی استفاده می شود.

درمان های خانگی شامل موارد زیر است:

  • نوشیدن ۸ تا ۱۰ لیوان آب مخلوط با لیمو برای تحریک بزاق
  • ماساژ غده آسیب دیده
  • استفاده از کمپرس گرم
  • شستشوی دهان با آب نمک گرم
  • مکیدن لیمو ترش یا آب نبات لیمویی بدون قند برای تحریک جریان بزاق و کاهش تورم

اکثر موارد عفونت های غدد بزاقی نیازی به جراحی ندارند. با این حال، جراحی ممکن است در موارد عفونت مزمن یا تکراری ضروری باشد.

پیشگیری:

هیچ راهی برای پیشگیری از عفونت غدد بزاقی وجود ندارد. بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به عفونت نوشیدن مقدار زیادی مایعات و رعایت بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

منبع:

healthline