مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

دوره نوجوانی دوره ای است که چالش های زیادی پیش روی والدین از نظر بهداشت و سلامت فرزندشان قرار می دهد. عوامل زیادی در دوره نوجوانی باعث می شود که سلامت دهان و دندان تحت تاثیر قرار گیرد. از آنجا که پوسیدگی دندان در این دوره بیشتر است، مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان و نظارت والدین اهمیت بیشتری پیدا می کند.

فرزند شما حالا بزرگ شده است و مسئولیت بسیاری از امور شخصی اش بر عهده خود وی است. اما گزینه های تغذیه ای نادرست و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، ضرورت نظارت شما بر سلامت دهان و دندان او را می طلبد.

اگر سوالی در مورد دندانپزشکی برای نوجوانان دارید یا به دنبال تعیین نوبت برای معاینه دهان و دندان فرزند خود هستید، با ما تماس بگیرید. دندانپزشک می داند که معاینه یک نوجوان چالش های خود را دارد و می تواند او را به رعایت بهداشت دهان و دندان قانع کند.

چرا مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان اهمیت دارد؟

امروزه نوجوانان با انتخاب های زیادی رو به رو هستند که سلامت دهان و دندان آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. برخی از آنها عبارتند از:

سوراخ کردن لب و زبان:

دوست داشته باشید یا نه، نوجوانان هر روز بیشتر به انجام جراحی های زیبایی عجیب و غریب متمایل می شوند. سوراخ کردن لب، زبان یا جاهای دیگر یکی از این موارد است. سوراخ کردن لب و زبان می تواند باعث عفونت شدید، تورم لب و زبان، از دست دادن خون و آسیب به عصب شود. به علاوه، گرفتن رادیوگرافی نیز به دلیل وجود فلز در این افراد دشوارتر می شود. آسیب به مینای دندان و تحلیل لثه از دیگر عوارض این کار است که در اثر سایش مداوم فلز به دندان یا بافت نرم دهان ایجاد می شود. در مطالب پیشین در مورد سوراخ کردن لب و زبان و عوارض آن برای دهان و دندان توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

رژیم غذایی:

مصرف شیرینی، نوشابه، نوشیدنی های اسیدی، اسنک و هر چیزی که ریسک پوسیدگی دندان را افزایش می دهد در نوجوانان بیشتر است. نظارت بر گزینه های مواد غذایی از وظایف والدین در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. اسید موجود در نوشیدنی ها حتی می تواند رنگ روی خودرو را از بین ببرد، حالا فکر کنید چه بلایی بر سر دندان های شما می آورد.

مصرف دخانیات:

با وجود تمام هشدارها، نوجوانان تحت فشارهای گروهی به مصرف دخانیات متمایل می شوند. ریسک از دست دادن دندان، بوی بد دهان، سرطان دهان و بیماری لثه در مصرف کنندگان دخانیات بالاتر است.

اختلال خوردن:

اختلال خوردن می تواند سلامت دهان و دندان و نیز عملکرد کل بدن را تحت تاثیر قرار دهد، تا جایی که می تواند موجب مرگ بیمار شود. استفراغ تعمدی در بیماری بولیمی باعث تماس دهان و دندان با اسید معده می شود و این می تواند پوسیدگی دندان را در نوجوان افزایش دهد. همچنین، می تواند باعث بوی بد دهان شود. انورکسی، به دلیل گرسنگی تعمدی، بدن و دندان ها را از دریافت مواد غذایی ضروری محروم می کند.

گارد دهان:

اگر فرزند شما در ورزشی شرکت می کند، تهیه یک گارد دهان از وظایف والدین در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. به فرزندتان اصرار کنید که در هنگام شرکت در ورزش های رزمی و خشن یا ورزش هایی که ریسک وارد شدن ضربه به صورت وجود دارد از گارد دهان استفاده کند.

کمربند ایمنی:

در کنار سایر منافع استفاده از کمربند ایمنی، این ابزار می تواند از دندان های فرزند شما در برابر تصادفات مراقبت کند. به فرزند خود بیاموزید که نبستن کمربند، چه برای راننده و چه مسافر، اصلا نشانه باحال و شجاع بودن نیست.

سفید کردن دندان:

خوشبختانه، مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان نسبت به دهه قبل بهبود یافته است و آنها توجه بیشتری به این عضو ارزشمند در دهان خود می کنند. با این حال، گاهی دیده می شود که برای سفید شدن دندان ها، نوجوان به استفاده بیش از حد از محصولات سفید کننده دندان رو می آورد که در داروخانه ها در دسترس هستند. استفاده بیش از حد و نادرست از این محصولات می تواند به سلامت دندان ها آسیب بزند. به فرزندتان بیاموزید که بهترین راه برای مراقبت از سلامت دهان و دندان مراجعه به دندانپزشک و معاینه منظم دندان ها است.

از نظارت بر مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان غافل نشوید:

سال های نوجوانی سال های تمرین استقلال است. هدایت امور نوجوان در این سال ها باری والدین سخت تر می شود. از یک طرف باید اجازه دهید اشتباه کند و از اشتباهاتش درس بگیرد، از طرف دیگر سلامتش اهمیت دارد.

خوشبختانه، در مورد دندان ها نیازی نیست چشم پوشی کنید. او همیشه فرزند شماست و از سلامتش نباید غافل شوید. پس هر روز و هر شب، از اینکه از فرزندتان بپرسید آیا مسواک زده است، خجالت نکشید. موارد زیادی هست که او از زیر این کار در رفته باشد.

مثال خوبی برای او باشید:

فقط حرف زدن و تذکر دادن برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان کافی نیست. تنها راهی که مراقبت از دهان و دندان به عادتی نهادینه شده در فرزندتان تبدیل شود، آن است که خودتان هم این کار را انجام دهید. به عنوان یک روتین خانوادگی همه هر شب و هر صبح مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

سالم غذا بخورید:

هر چند فرزندتان می تواند در بیرون از خانه هر چیزی را تهیه کند و بخورد، اما مدیریت خورد و خوراک در خانه را بر عهده بگیرید و غذاهای سالم را بر سر سفره خانواده قرار دهید. به قدر کافی از سبزیجات و میوه ها در برنامه غذایی فرزندتان قرار دهید و موادی مانند شکر، نوشابه و مواد غذایی اسیدی را از رژیم غذایی خانواده حذف کنید یا آن را کاهش دهید.

به دندانپزشک مراجعه کنید:

زمان خاصی را برای معاینه دندان های خانواده تعیین کنید و به آن روز پایبند باشید. اصرار شما به معاینه منظم دندان ها باعث می شود که فرزندتان به سلامت از بحرانی ترین سال های زندگی خود عبور کند. برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان همین امروز برای گرفتن نوبت معاینه دندان اقدام کنید.

منبع:

smileguide

 

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان:

زندگی بدون دندان واقعا طاقت فرساست. دیگر نمی توانید مانند قبل به راحتی لبخند بزنید، نمی توانید به خوبی برخی حروف را تلفظ کنید و اعتماد به نفستان تا حد زیادی کاهش می یابد. در بین تمام مشکلاتی که گفته شد، غذا خوردن بدون وجود دندان مشکلات زیادی برای بیمار به وجود می آورد. بیمار نمی تواند هر غذایی را بخورد و معمولا مجبور است از گروه غذاهای نرم استفاده کند. تبعات تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان به همین محدود نمی شود.

غذا خوردن بدون جایگزین کردن دندان از دست رفته یا حتی بدون استفاده از دندان مصنوعی ساده به نظر می رسد و حتی فرد ممکن است با گذشت زمان به آن عادت کند. اما تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان بسیار خطرناک تر از آن چیزی است که فکر می کنید. پیش از آنکه وعده غذایی بعدی را نیز بدون دندان بخورید، بهتر است با هم تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان را مرور کنیم.

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان:

بیماری لثه:

تلاش برای غذا خوردن با لثه می تواند باعث بروز عفونت و ابتلا به بیماری لثه شود. دندان ها برای جویدن و خرد کردن غذا طراحی شده اند و می تواند چند پوند نیرو بیشتر از لثه روی غذا وارد کنند. در واقع، نیروی وارد شده توسط یک دندان طبیعی حدود ۲۵۰ پوند است در حالی که نیروی وارد شده توسط لثه کمتر از ۱۰۰ پوند است. هر چند دنداk مصنوعی بسیار ضعیف تر از دندان طبیعی است، اما بسیار بهتر از تلاش برای خوردن مواد غذایی با لثه است. غذا خوردن با لثه دردناک است و سایش حاصل از مواد غذایی روی لثه باعث خونریزی لثه و ابتلا به بیماری لثه می شود. جویدن غذا با ایمپلنت بسیار مشابه دندان طبیعی است و بهترین راه برای جایگزینی دندان از دست رفته به شمار می رود.

مشکلات مفصل فکی گیجگاهی:

مشکلات مفصل فکی گیجگاهی بسیار جدی تر از بیماری لثه هستند زیرا غیر قابل درمان هستند و می توانند عملکرد فک را با مشکل رو به رو کنند. این عارضه به دلیل فشار بیش از حد بر روی لثه برای جویدن غذا ایجاد می شود. بدون دندان، فشاری که به لثه ها وارد می شود نابرابر است و این شانس ابتلا به TMJ را بیشتر می کند.

تحلیل استخوان:

جذب استخوان تضعیف شده زیر دندان یا تحلیل استخوان فک از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. استخوان فک باید همیشه فعال باشد و فشار مناسبی از دندان یا دندان مصنوعی روی آن وارد شود تا در وضعیت مناسب باقی بماند. بدن انسان در صورتی که فشاری در ناحیه استخوان فک دریافت نکند، شروع به جذب استخوان در ناحیه فاقد دندان می کند. بدون دندان یا دندان مصنوعی، فشار به طور نامساوی توزیع می شود. کاهش فشار روی استخوان فک باعث تضعیف استخوان و جذب آن می شود. در مواردی، استخوان در برابر شکستگی آسیب پذیر می شود.

فقدان تولید بزاق کافی:

بزاق برای کل سیستم هضم اهمیت دارد زیرا به خیس شدن غذا برای حرکت بهتر به سمت پایین مسیر سیستم هاضمه کمک می کند. همچنین، بزاق حاوی آمیلاز است که به هضم نشاسته کمک می کند. غدد بزاقی با صحیح جویدن مواد غذایی فعال می شوند، کاری که بدون وجود دندان به خوبی انجام نمی گیرد.

عوارض هاضمه:

هضم به طور طبیعی در دهان شروع می شود و جویدن صحیح در دهان به طی شدن دقیق و کامل این پروسه کمک می کند. برای اینکه هضم به درستی رخ دهد، غذا باید در دهان به خوبی خرد و له شود، به قطعات ریز تبدیل شود و کاملا تجیزه شود تا سطح تماس آنها با آنزیم ها افزایش یابد. عدم اثربخشی کامل آنزیم ها روی غذا و هضم ناکامل از تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. مواد غذایی که به خوبی تجزیه و هضم نشده باشند، مورد استفاده بدن قرار نمی گیرند و در عوض توسط باکتری ها در روده بزرگ مورد استفاده قرار می گیرند. این امر باعث رشد و تکثیر باکتریایی در روده می شود. بنابراین، فقدان هر دندان در دهان می تواند روی کل سیستم هاضمه بدن تاثیر بگذارد.

ریسک از دست رفتن سایر دندان ها:

از دست دادن سایر دندان ها از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. هر چه بیشتر غذاهای سخت را با لثه های بدون دندان بجوید، استخوان فک بیشتر تضعیف می شود و این می تواند عملکرد سایر دندان ها را نیز تحت تاثیر قرار دهد. با گذشت زمان، سایر دندان ها نیز لق می شوند و یکی پس از دیگری می افتند. به علاوه، فشار بیش از حدی که برای جویدن مواد غذایی به دندان های باقی مانده در دهان وارد می شود، عمر آنها را کم می کند و می تواند موجب فرسایش و شکستن آنها شود.

تولید ناکافی و ناصحیح آنزیم:

عدم تولید آنزیم کافی برای تجزیه مواد غذایی از دیگر تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان است. غذایی که در دهان جویده می شود با تولید بزاق به دیگر بخش های سیستم هاضمه پیغام ورود غذا را می دهد و آنزیم ها و اسیدهای ضروری برای هضم غذا تولید می شوند. در صورتی که روند جویدن غذا به نحوی مختل شود، آنزیم ها به قدر کافی تولید نمی شوند و هضم به خوبی رخ نمی دهد. عدم هضم به معنی نرسیدن ویتامین ها و پروتئین های ضروری به بدن است. این در طولانی مدت می تواند موجب سوءتغذیه بیمار و بروز مشکلات جدی برای بدن او شود.

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان: برای سلامت خود ارزش قائل شوید

تبعات غذا خوردن بدون جایگزینی دندان چیزی بیشتر از ناتوانی در خوردن گردو و آجیل است. اگر هزینه جایگزینی دندان های از دست رفته را نپردازید، باید منتظر پرداخت هزینه های بیشتر برای سلامت کل بدنتان باشید.

نگران هزینه های جایگزینی دندان از دست رفته نباشید، زیرا گزینه های زیادی پیش روی شما قرار دارد. گزینه هایی مانند ایمپلنت، مینی ایمپلنت، دندان مصنوعی و بریج گزینه هایی هستند که می توانند زیبایی و عملکرد دندان طبیعی را تقلید کنند.

اگر تعدادی از دندان های خود را از دست داده اید، با ما تماس بگیرید. ما با توجه به شرایط دهان و دندان شما و بودجه شما بهترین گزینه را به شما پیشنهاد خواهیم داد.

منبع:

vitadentalhouston

اندودنتیست کیست و در چه مواردی باید به او مراجعه کرد؟

اندودنتیست متخصصی است که در نجات و درمان دندان ها از طریق اندوتراپی نقش دارد. واژه اندو به معنی درون و ادونت به معنی دندان است که واژه ای پزشکی از ریشه یونانی است. تمام دندانپزشکان در تشخیص و درمان عصب کشی آموزش دیده اند. با این حال، درمان برخی از دندان ها دشوار است. به همین دلیل ممکن است دندانپزشک عمومی شما را به اندودنتیست ارجاع دهد.

آیا تفاوت بارزی بین دندانپزشک عمومی و اندودنتیست وجود دارد؟

در ابتدا بهتر است کمی در مورد رشته دندانپزشکی بدانید. دانشجویان این رشته باید ۶ سال دوره عمومی را طی کنند که پس از آن می توانند اغلب درمان های دهان و دندان را انجام دهند و در صورتی که درمان از عهده آنها خارج باشد، بیمار را به متخصص مربوطه ارجاع می دهند.

پس از دوره عمومی، دندانپزشکان می توانند برای آزمون تخصص اقدام کنند و در یکی از رشته های تخصص ادامه تحصیل دهند. یکی از این رشته ها تخصص درمان ریشه است که سه سال طول می کشد. درمان مجدد دندان هایی که قبلا عصب کشی ناموفقی داشته اند ، جراحی ریشه دندان ها ، عصب کشی دندان های بیماران خاص و حساس ، درد های پیچیده در ناحیه فک و صورت که احتمال می رود منشاء دندانی داشته باشد نیز از جمله وظایف متخصص درمان ریشه می باشد .

از نظر تخصصی مرزی بین درمان توسط دندانپزشک عمومی و اندودنتیست وجود ندارد. در این زمینه، تجربه و مهارت اهمیت زیادی دارد. یک دندانپزشک عمومی نیز ممکن است بتواند درمان بسیاری از موارد تخصصی را با کیفیت بالا انجام دهد. در واقع، از آنجا که استاندارد درمانی عصب کشی یکسان است، اندودنتیست و دندانپزشک عمومی باید بتوانند کیفیت یکسانی را ارائه دهند. یک دندانپزشک عمومی به صرف نداشتن مدرک تخصصی نمی تواند کانالی را در دندان پیدا نکند یا طول دندان را کوتاه تر یا بلندتر بگیرد. بدین ترتیب، اگر یک دندانپزشک عمومی مسئولیت درمان را به عهده بگیرد و بیمار را به متخصص درمان ریشه ارجاع ندهد، باید درمان را با کیفیت ذکر شده در استاندارد درمان ارائه دهد. در این راستا مهارت کافی و تشخیص صحیح دندانپزشک عمومی و ارجاع صحیح در موارد پیچیده، سلامت بیمار را تضمین می کند.

اندودنتیست چه کارهایی انجام می دهد؟

تشخیص و درمان درد:

تشخیص درد ناشی از پوسیدگی، ترک یا شکستگی دندان گاهی دشوار است. به دلیل، وجود اعصاب گسترده در دهان، درد در دندان آسیب دیده ممکن است در دندان مجاور، سر، گردن یا گوش احساس شود. اندودنتیست متخصصی است که در تشخیص و درمان این نوع درد مهارت دارد.

درمان آسیب های تروماتیک:

آسیب به پالپ دندان می تواند در اثر وارد شدن ضربه باشد. به عنوان مثال، وارد شدن ضربه به دندان دائمی یک کودک می تواند مانع رشد کامل ریشه شود یا در برخی موارد دندان از جای خود کنده می شود. اندودنتیست کسی است که در کاشت مجدد دندان کنده شده مهارت دارد.

عصب کشی مجدد:

در برخی موارد، عصب کشی با شکست رو به رو می شود و درد و عفونت ادامه می یابد. هر چند نادر است، اما گاهی دندان ابتدا به عصب کشی پاسخ می دهد و چند ماه یا حتی سال بعد دردناک می شود. در هر یک از این موارد، درمان ریشه مجدد باید توسط اندودنتیست انجام شود.

توجه داشته باشید که برای عصب کشی مجدد باید دقت بیشتری در انتخاب متخصص بکنید، زیرا علاوه بر هزینه بیشتر، نرخ موفقیت در درمان مجدد پایین تر از درمان اول است و به دقت و مهارت بیشتری نیاز است.

عصب کشی چطور انجام می شود؟

انجام این روش برای نجات دندان است نه کشیدن دندان. دندان و ریشه های آن حذف نمی شوند بلکه تنها کانال های دندان تمیز می شوند. مقداری از بافت اعصاب و پالپ دندان نیز برداشته می شود تا از تخلیه تمامی باکتری ها اطمینان حاصل شود.

اعصاب دندان برداشته شده اند، بنابراین دیگر دردی احساس نخواهم کرد.

بسیاری از افراد بر این باورند که پس از درمان، دیگر دندان درد نخواهد داشت. با این حال دندان صرفا به غذاهای گرم و سرد حساس نخواهد بود. اما تا چند روز پس از درمان ناحیه اطراف دندان درد خواهد داشت. برای کنترل درد می توانید از داروی های مسکن استفاده کنید.

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک یا اندودنتیست می توانند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود. اگر در محیط دهان خود متوجه وجود جوش شدید حتما به دندانپزشک مراجعه کنید. وجود این جوش یا فیستول به معنی وجود تونلی برای تخلیه عفونت است. در حال حاضر دندان شما درد ندارد زیرا فیستول از تجمع فشار زیر دندان جلوگیری می کند. اما این عفونت باید درمان شود و احتمالا دندان شما به انجام این روش نیاز دارد. بدون درمان کانال بافت اطراف نیز آلوده خواهد شد.

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به اندودنتیست مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

مراجعه به اندودنتیست چه مزایایی دارد؟

به غیر از مهارت و تجربه بیشتر در زمینه درمان ریشه، مراجعه به این متخصص دارای مزایای دیگری نیز هست:

استفاده از تجهیزات پیشرفته تر:

تجهیزاتی که یک اندودنتیست برای درمان استفاده می کند، بسیار بالاتر و پیشرفته تر از یک دندانپزشک عمومی است. برای مثال، بسیاری از آنها از میکروسکوپ جراحی برای دیدن داخل هر دندان استفاده می کنند و از تصویربرداری سه بعدی در کار خود بهره می گیرند.

مهارت های تشخیصی بالاتر:

تجربه بیشتر و استفاده از تجهیزات پیچیده تر، توانایی تشخیصی بالاتر نیز با خود به ارمغان می آورند.

جلسات درمانی کوتاه تر:

از آنجا که اندودنتیست تنها به درمان ریشه می پردازد، جلسات درمانی کاملا قابل تنظیم و قابل پیش بینی هستند. این در حالی است که زمان انتظار برای درمان در یک کلینیک دندانپزشکی بسیار بیشتر است مطب اندودنتیست است.

نرخ موفقیت بالاتر:

تحقیقات نشان می دهد که درمان توسط این متخصص به خصوص برای برخی از دندان ها با موفقیت بیشتری همراه است.

کنترل درد بهتر:

منطقی است که متخصصی که بیشتر روز خود با موارد مشابهی سر و کار دارد، در رفع مشکل و کنترل درد مهارت بیشتری داشته باشد.

منبع:

animated-teeth

روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

روکش درمان عصب کشی را به خط پایان می رساند، از دندان محافظت می کند و در طولانی مدت به دوام آن کمک می کند. اما روکش کردن دندان پس از عصب کشی همیشه نیاز نیست. دندان های پیش و دندان هایی که تقریبا قوی هستند، نیازی به روکش ندارند. برای تصمیم گیری بر سر انجام آن، باید وضعیت دندان ارزیابی شود.

چرا روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود؟

تضعیف شدن دندان پس از عصب کشی:

عصب کشی می تواند دندان را از پوسیدگی نجات دهد، اما در عین حال موجب ضعیف شدن دیواره دندان می شود. زمانی که پالپ درون دندان عفونی می شود و دیگر زنده نیست، دندانپزشک با حذف پالپ و پر کردن دندان تلاش می کند که دندان را نجات دهد. با این حال، دندانپزشک دندان را مته می کند و سپس مینای، عاج و پالپ پوسیده و عفونی دندان را حذف می کند. به همین دلیل، دندان هایی که دچار پوسیدگی های وسیع هستند، حتی در صورتی که پر شوند، باز هم ضعیف می شوند.

از آنجا که عصب کشی پالپ زنده دندان را حذف می کند، دندان دیگر به عنوان موجود زنده عمل نمی کند. با گذشت زمان، این نقص باعث می شود که دندان استحکام خود را از دست بدهد و بشکند.

پس از عصب کشی، دندانپزشک دندان را پر می کند تا از آن در برابر باکتری ها محافظت کند و در این راه دندان را مستحکم کند. از آنجا که بسیاری از بیماران با پوسیدگی های وسیع به دندانپزشک مراجعه می کنند، روکش کردن دندان پس از عصب کشی ضروری است تا ریسک شکستن دندان کاهش یابد.

آسیب های پیشین:

شکستن دندان، ترک خوردن یا پوسیدگی وسیع از مواردی هستند که برای نجات دندان باید از عصب کشی کمک گرفت. وارد شدن این آسیب ها به دندان نیاز به روکش کردن دندان پس از عصب کشی را تشدید می کند.

نیاز به مهر و موم دندان:

اگر دندان مجددا عفونی شود، کاری برای نجات آن نمی توان انجام داد و دندان باید کشیده شود. در حالی که روکش دندان را در برابر باکتری ها محافظت می کند.

افزایش طول عمر دندان:

دندان عصب کشی شده دیگر فاقد منبع تغذیه و خونرسانی است. از این رو، پس از مدتی تضعیف می شود و نمی تواند فشار حاصل از جویدن را تحمل کند. روکش می تواند کلیت ساختار دندان را حفظ کند.

زیبا شدن لبخند:

زیباتر شدن ظاهر دندان از دیگر مزایای روکش کردن دندان پس از عصب کشی است.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی در کدام دندان ها ضروری نیست؟

برای دندان های نیش و پیش عصب کشی بدون روکش کردن دندان احتمالا مشکلی ندارد. این بدان دلیل است که دندان های پیش کمتر از دندان های مولار و پری مولار فشار ناشی از جویدن را تحمل می کنند، زیرا برای جویدن به کار نمی روند. به طور کلی، روکش کردن دندان پس از عصب کشی زمانی ضروری است که بخش زیادی از دندان تراشیده شده و دندان استحکام خود را از دست داده باشد.

در مورد دندان های مولار و پری مولار که ریسک شکستگی در آنها کمتر است و پوسیدگی دندان وسیع نیست، یک پر کننده آمالگام می تواند کافی باشد.

چه دندان شما پس از عصب کشی روکش شده باشد یا خیر، به یاد داشته باشید که دندان شما هنوز هم در معرض خطر پوسیدگی قرار دارد. دندان های خود را روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

چه کسی می تواند در مورد روکش کردن دندان پس از عصب کشی تصمیم بگیرد؟

دندانپزشک اصلح ترین فرد برای این تصمیم گیری است. با توجه به عمق و شدت پوسیدگی، دندانپزشک توصیه های لازم برای حفظ دندان را به شما خواهد کرد. در برخی موارد، حتی در مورد دندان های پیش نیز برای بهبود ظاهر دندان به روکش نیاز است.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی چه زمانی باید انجام شود؟

دندانپزشک در این رابطه زمانی را برای شما مشخص خواهد کرد. معمولا توصیه می شود هر چه زودتر برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. این بدان معنی است که روکش کردن دندان پس از عصب کشی یک اولویت است اما اورژانسی نیست. بنابراین، توصیه می شود در زمان مقتضی برای روکش کردن دندان پس از عصب کشی مراجعه کنید، زیرا پرکردگی نمی تواند در طولانی مدت از دندان شما حفاظت کند.

۲۴ ساعت پس از عصب کشی، معمولا بیمار درد دارد. اما این درد طبیعی است و با دارو قابل کنترل است.

درد ممکن است تا چند روز ادامه یابد و صورت بیمار دچار تورم باشد. عصب کشی ذاتا درمان دردناکی نیست، اما پس از درمان بیمار تا چند روز دچار درد خواهد بود.

معمولا یک تا دو هفته پس از عصب کشی باید برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. برای نصب روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

معاینه منظم دندان ها شما را از وجود پوسیدگی در دندان ها باخبر می کند و می توانید پیش از پیشرفت پوسیدگی آن را درمان کنید. این کار باعث می شود که از نیاز به عصب کشی و وارد شدن آسیب به ساختار دندان پیشگیری شود. معاینه دندان های خود را جدی بگیرید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

منبع:

colgate

خمیردندان مخصوص دندان های حساس:

چنانچه موقع خورد غذا و نوشیدنی های سرد و گرم، ترشی یا شیرینی دچار دندان درد می شوید، ممکن است دچار حساسیت دندان باشید. حساسیت دندان درد تیز و کوتاهی دارد اما می تواند شما را از خوردن مواد غذایی محبوبتان محروم کند. همه در طول روز به دفعات از نوشیدنی های سرد و گرم استفاده می کنیم. از این رو، کنار آمدن با این درد تقریبا غیر ممکن است. یکی از راه های برطرف کردن مشکل، استفاده از خمیردندان مخصوص دندان های حساس است. استفاده از این نوع خمیردندان می تواند روشی راحت و مقرون به صرفه برای مدیریت درد ناشی از حساسیت دندان باشد.

چرا دندان ها حساس می شوند؟

درمان حساسیت دندان به عامل زمینه ساز آن بستگی دارد. در ابتدا باید دندانپزشک دندان های شما را معاینه کند، تا علت درد مشخص شود. گاهی درد به دلیل وجود پوسیدگی دندان یا بیماری لثه رخ می دهد. بیرون زدن ریشه دندان در اثر تحلیل لثه از علل حساسیت دندان است. دندان فرسوده، عاج دندان بیرون آمده، پر شدگی فرسوده دندان و در نهایت، دندان قروچه یا مسواک زدن با فشار زیاد، عوامل ایجاد حساسیت دندان هستند. استفاده بیش از حد از دهان شویه و یا حتی یک دندان ترک خورده نیز ممکن است اعصاب دندان را تحریک کنند.

برای درک عملکرد خمیردندان مخصوص دندان های حساس بهتر است کمی آناتومی دندان را مرور کنیم. دندان از دو بخش تاج و ریشه تشکیل شده است. تاج دندان با لایه ای به نام مینای دندان پوشیده شده است. همین نقش را در قسمت ریشه دندان ماده ای به نام سمنتوم بر عهده دارد. زیر مینای دندان و سمنتوم، لایه این به نام عاج قرار گرفته است که دارای کانال های میکروسکوپی متعددی است. این کانال ها تا بخش اعصاب و عروق دندان ادامه دارند. زمانی که مینای دندان یا سمنتوم ضعیف شوند، این کانال ها سرما یا گرما را به داخل دندان انتقال داده و باعث تحریک اعصاب می شوند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس چطور می تواند به شما کمک کند؟

برای حفظ سلامت دهان و دندان خود باید از مسواک، خمیردندان و نخ دندان کمک بگیرید. اما انتخاب نوع خمیر دندان باید با توجه به شرایط دهان و دندان شما انجام شود. مسواک زدن با خمیردندان مناسب در طولانی مدت سلامت دندان های شما را ارتقا می دهد، اما خمیردندان مخصوص دندان های حساس می تواند درد و ناراحتی را در طول دو هفته درمان کند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس با دارا بودن مواد تشکیل دهنده خاص می تواند ضمن تقویت لایه مینای دندان، کانال های میکروسکوپی دندان را پر کند و مانع از درد و حساسیت دندان ها شود.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس باید چه مشخصاتی داشته باشد؟

هزینه این خمیردندان تفاوت چندانی با خمیردندان های معمولی ندارد.

هر چند برخی برندهای بازار محبوبیت بیشتری دارند، اما شما باید برندی را انتخاب کنید که با شرایط دهان و دندان شما بیشترین مطابقت را دارد. در این مورد می توانید با دندانپزشک خود مشورت کنید.

باید حاوی پتاسیم نیترات باشد. پتاسیم نیترات ماده خاصی است که در خمیردندان مخصوص دندان های حساس به کار می رود و در خمیردندان های معمولی خبری از آن نیست. این ماده مسیر سطح دندان به سمت پالپ داخلی را می بندند و از اعصاب دندان محافظت می کند. بر اساس تحقیقات این ماده می تواند با حساسیت زدایی از دندان، از درد و ناراحتی بیمار جلوگیری می کند. در برخی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساس، برای مشاهده این تاثیر باید یک ماه بگذرد، اما در خمیردندان های حاوی پتاسیم نیترات تنها کافی است دو هفته صبر کنید.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند واز پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. هر چند بسیاری از خمیردندان ها حاوی فلوراید هستند، دندانپزشک می تواند خمیردندانی را برای شما تجویز کند که حاوی درصد بالایی از فلوراید است.

مراقبت از دندان های حساس:

در صورتی که حساسیت دندان های شما در اثر پوسیدگی دندان است، دندانپزشک می تواند مشکل را درمان کند. در بسیاری از موارد که پوسیدگی و بیماری پیشرفته لثه عامل حساسیت دندان نیست، مسواک زدن منظم با بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مشکل شما را درمان کند. شاید به خاطر درد و ناراحتی اولیه، مایل به مسواک زدن نباشید، اما در طولانی مدت این کار باعث بهبودی شما می شود. از مسواک سافت استفاده کنید و با ملایمت دندان های خود را مسواک بزنید. درمان های دیگری مانند اسکیلینگ یا پیوند بافت نرم لثه می تواند عارضه شما را درمان کند.

برای انتخاب خمیردندان مخصوص دندان های حساس می تواند از درد و ناراحتی خلاص شوید. در کمتر از دو هفته می توانید به رژیم غذایی سابق خود برگردید و از مواد غذایی مورد علاقه خود لذت ببرید.

چه کسانی می توانند از خمیردندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنند؟

آمارها نشان می دهند که تقریبا درصد بسیار زیادی از افراد بالای ۱۸ سال در مقطعی از عمر خود دچار حساسیت دندان شده اند. اگر شما نیز همانند این افراد در زمان خوردن نوشیدنی های سرد و گرم دچار درد می شوید، می توانید از خمیردندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. حساسیت دندان عارضه رایجی است که می تواند علل متعددی داشته باشد. برای درمان دقیق هر عارضه ای باید علت زمینه ساز آن مشخص شود. پیش از مشخص شدن علت نمی توان به درمان امیدی داشت. در برخی افراد حساسیت به دلیل بارداری است که باید تا زمان زایمان صبر کرد. حساسیت دندان به دلیل بیماری لثه باید توسط متخصص پریودنتیست درمان شود. در صورتی که لثه ها تحلیل رفته باشند، شاید جراحی پیوند لثه ضروری باشد. عصب کشی از دیگر روش های درمان حساسیت دندان است. خمیردندان می تواند تا حدی به درمان مشکل کمک کند. اما معاینه دندان ها توسط دندانپزشک ضروری است. در صورتی که دچار حساسیت دندان شده اید و نمی توانید از مواد غذایی مورد علاقه خود استفاده کنید، برای تشخیص علت زمینه ساز و درمان قطعی به دندانپزشک مراجعه کنید. اجازه ندهید استفاده از خمیردندان مخصوص دندان های حساس علت اصلی دندان درد شما را مخفی کند. با گرفتن یک نوبت معاینه می توانید از سلامت دندان های خود اطمینان حاصل کنید.

منبع:

oralb

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

آمار بالای ابتلا به دیابت در بین ایرانیان لزوم آگاه سازی آنان در مورد بیماری و روش های کنترل عوارض آن را یادآور می شود. این بیماری می تواند سلامت کل بدن، به خصوص دهان و دندان را تحت تاثیر قرار دهد. هر چند این بیماری با عوارضی برای کل بدن همراه است، اما خوشبختانه با کنترل و هوشیاری می توان از این مشکلات پیشگیری کرد. در ادامه نکات مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی بررسی می شود.

دیابت توان بدن در فرآوری قند را تحت تاثیر قرار می دهد. تمام غذاهایی که می خورید به قند تبدیل می شوند و برای انرژی مورد استفاده قرار می گیرند. در دیابت نوع ۱، بدن نمی توند انسولین کافی بسازد، هورمونی که قند را به سلول هایی می برد که برای انرژی به آن نیاز دارند. در دیابت نوع دو، بدن پاسخی به انسولین ندارد. در هر دو مورد قند خون افزایش می یابد که می تواند مشکلاتی برای چشم، اعصاب، کلیه ها، قلب و دیگر قسمت های بدن به وجود آورد. یکی از این قسمت ها دهان و دندان است. تاثیر منفی این بیماری بر سلامت بیماران، لزوم مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی را افزایش می دهد.

علائم دیابت درمان نشده:

علائم هشدار دهنده دیابت، تمام قسمت های بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. پس از آزمایش قند خون ممکن است به شما گفته شود که قند خون شما بالاست. ممکن است احساس تشنگی زیادی داشته باشید و ادرار شما زیاد باشد. کاهش وزن و خستگی از دیگر نشانه های این بیماری هستند. با افت قند خون، دیابت می تواند بر هوشیاری فرد نیز تاثیر داشته باشد.

عدم درمان دیابت می تواند مشکلات زیر را برای دهان و دندان به وجود آورد:

  • کاهش تولید بزاق که باعث خشکی دهان می شود
  • از آنجا که بزاق از دندان ها محافظت می کند، بیمار در معرض خطر پوسیدگی دندان قرار می گیرد.
  • لثه ها ملتهب می شوند و دچار خوریزی می شوند.
  • در چشیدن غذاها دچار اشکال می شوید.
  • ترمیم زخم ها با تاخیر صورت می گیرد.
  • در برابر عفونت آسیب پذیر می شوید.
  • در کودکان مبتلا به دیابت، رشد دندان ها زودتر صورت می گیرد.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی:

چرا بیماران دیابتی بیشتر از دیگران در معرض بیماری لثه قرار دارند؟

در دهان همه افراد باکتری های زیادی زندگی می کنند. اگر باکتری ها لثه را به عنوان خانه خود انتخاب کنند، در نهایت دچار بیماری لثه خواهید شد. این بیماری التهابی و مزمن، لثه های شما را از بین می برند و به استحکام دندان در استخوان آسیب می زند. بیماری لثه بدون درد و پیشرونده است و درمان آن در مراحل آخر بسیار دشوار است.

به خاطر احتمال ابتلا به بیماری لثه، مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت بیشتری دارد. تفریبا ۲۲ درصد از افراد دیابتی دچار این بیماری می شوند. در واقع، به خاطر سطح بالای قند خون، این بیماران در معرض بیماری لثه قرار می گیرند. همانند همه انواع عفونت ها، بیماری لثه باعث افزایش سطح قند خون می شود. این امر کنترل بیماری دیابت را دشوارتر می کند زیرا شما در برابر عفونت آسیب پذیر هستید و مبارزه با باکتری های لثه برای بدن شما دشوارتر است.

چطور دندانپزشک می تواند به مبارزه با دیابت کمک کند؟

معاینه منظم توسط دندانپزشک اهمیت دارد. تحقیقات نشان می دهد که درمان بیماری لثه برای کنترل قند خون در این بیماران اهمیت دارد و از پیشرفت بیماری پیشگیری می کند.

جرم گیری دندان ها و رعایت بهداشت از اصول مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی است که باید توسط دندانپزشک انجام شود.

برای معاینه سلامت لثه ها می توانید از پریودنتیست، متخصص بیماری های لثه، کمک بگیرید.

مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی به چه صورت انجام می شود؟

مراقبت و پیگیری درمان دیابت در مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی اهمیت زیادی دارد. پیش از هر چیز قند خون شما باید تحت کنترل قرار گیرد. بنابراین، روند درمان خود را زیر نظر پزشک متخصص بیماری دیابت ادامه دهید. سایر موارد مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی عبارتند از:

مصرف داروها طبق تجویز پزشک:

داروهای خود را بر اساس مقدار و زمان توصیه شده مصرف کنید. تا زمانی که بیماری شما تحت کنترل نباشد، عوارض آن بر کل بدن باقی می ماند. همچنین لازم است دندانپزشک از وضعیت بیماری و لیست داروهای شما باخبر باشد.

رژیم غذایی سالم:

از مصرف قند و شیرینی خودداری کنید. تلاش کنید که مواد غذایی توصیه شده را مصرف کنید و از موادی که برای بیماری شما مضر هستند، پرهیز کنید. ورزش کردن سهم زیادی در سلامت شما دارد. در صورت امکان روزی یک ساعت پیاده روی کنید.

منع مصرف دخانیات:

مصرف دخانیات سلامت دهان و دندان شما را به خطر می اندازد. مصرف برخی داروها و ماهیت بیماری دیابت باعث خشکی دهان در این بیماران می شود. این در حالی است که مصرف سیگار نیز خشکی دهان را تشدید می کند. برای مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی لازم است که مصرف سیگار و سایر دخانیات قطع شود.

بهداشت دهان و دندان و دندان مصنوعی:

اگر از دندان مصنوعی استفاده می کنید، پروتز خود را هر روز به دقت تمیز کنید. هر چند که پروتز دندان طبیعی شما نیست، اما سلامت لثه های خود را فراموش نکنید. به علاوه، بهبودی زخم در بیماران دیابتی کندتر است. بنابراین لازم است که حداکثر مراقبت را در زمان استفاده از پروتز دندان مصنوعی از لثه های خود داشته باشید.

مسواک زدن:

روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. ترجیحا هر بار که وعده غذایی مصرف می کنید، دندان های خود را تمیز کنید. این کار به تمیز شدن پلاک از روی دندان و کاهش احتمال ابتلا به بیماری لثه کمک می کند.

معاینه دندان ها:

همه افراد باید هر شش ماه یکبار برای معاینه دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنند. اما از آنجا که مراقبت از دهان و دندان در بیماران دیابتی باید با دقت بیشتری صورت گیرد، لازم است که این بیماران در فواصل کوتاه تری به دندانپزشک مراجعه کنند. در این مورد با دندانپزشک خود مشورت کنید. اما شاید بهتر باشد هر سه ماه یکبار برای معاینه وضعیت دندان و لثه های خود به دندانپزشک و پریودنتیست مراجعه کنید.

منبع:

mouthhealthy

درپوش مسواک: آیا ضروری است؟

برای بسیاری از ما مسواک یک وسیله عادی و روزمره است که پس از استفاده آن را با عجله در جامسواکی می گذاریم و می رویم. اما با آن همه میکروبی که در محیط وجود دارد، آیا استفاده از درپوش مسواک لازم است؟

درپوش مسواک به چه کار می آید؟

همه ما مسواک را در بسته بندی خود همراه با درپوش های کوچکی دیده ایم که با هدف محافظت از مسواک در برابر تجمع باکتری و ویروس ساخته شده اند. کمپانی های ساخت مسواک مدعی آن هستند که قرار دادن درپوش مسواک روی آن باعث می شود که از انتقال باکتری های محیط به بدن پیشگیری شود.

بدن ما هر روز با ویروس و باکتری های زیادی تماس پیدا می کند. روی موبایل، دستگیره درها، خودکار، میز و هر چیزی که به آن دست می زنیم پر از باکتری است. دهان ما نیز یکی از مکان های ایده آل زندگی و تکثیر باکتری هاست. در طول روز صدها و هزاران باکتری خوب و بد در دهان ما رشد می کنند. آیا مواجهه با تمام آنها خطرناک است؟

اگر قرار بود مواجهه با هر نوع باکتری ما را با مشکل مواجه کند، احتمالا نسل بشر هرگز از آدم و حوا فراتر نمی رفت. اما هر باکتری بد نیست. در دهان شما باکتری های خوب و بد زندگی می کنند. با هر بار مسواک زدن باکتری های بد را از دهان خود خارج می کنید تا از سلامت دندان های خود مراقبت کنید. این باکتری ها هر روز به مسواک شما هم منتقل می شوند. هدف از کاربرد درپوش مسواک محافظت از آن در برابر باکتری های محیط است.

بسیاری از افراد برای نگهداری از مسواک خود اشتباهات زیادی را انجام می دهند. یکی از این اشتباهات قرار دادن مسواک در محیط دستشویی است. دستشویی یکی از آلوده ترین نقاط خانه است. جدا از اینکه آیا درپوش مسواک ابزار مفیدی است یا خیر، هرگز مسواک خود را در دستشویی قرار ندهید.

مسواک را باید به صورت سر بالا در ظرفی خارج از دستشویی قرار دهید تا در معرض هوای آزاد خشک شود.

آیا درپوش مسواک مفید است؟

به طور خلاصه و واضح باید گفت قرار دادن درپوش مسواک روی آن پس از تمیز کردن دندان ها بدترین کاری است که می توانید برای بهداشت دهان و دندان خود انجام دهید. شک نکنید که با این کار خود را در معرض انواع بیماری های عفونی و قارچی قرار می دهید. قارچ ها و باکتری ها عاشق محیط مرطوب و بسته هستند. مسواکی که از دهان شما خارج شده است، خود پر از باکتری است و مرطوب است. بنابراین بین برس های آن محل خوبی برای رشد و تکثیر قارچ و باکتری هاست. درپوش مسواک نه تنها کمکی به حفظ مسواک از رشد باکتری و قارچ نمی کند، بلکه خود عاملی برای رشد آنهاست.

آیا مسواک را باید از باکتری ها دور نگهداشت؟

همان طور که گفته شد دهان شما پر از باکتری است و بدن می تواند در برابر آنها از خود محافظت کند. با این وجود نباید مسواک را در مکان های آلوده رها کرد. قرار دادن مسواک روی سطح، قرار دادن آن در دستشویی، گذاشتن آن در کابینت بسته به صورت خیس یا به اشتراک گذاری آن با دیگران خطرناک ترین کاری است که می توانید انجام دهید. در مطالب پیشین، در مورد روش نگهداری و حفظ بهداشت مسواک توضیح داده شد. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر آن را مطالعه کنید.

با وجود مطالب فوق، برخی از افراد لازم است از باکتری ها و ویروس ها دوری کنند. افرادی که دچار بیماری های سیستمی بدن، دیابت، سرطان و بیماری های قلبی عروقی است، باید بیشتر از دیگران مراقب سلامت خود باشند. مواجهه با باکتری های رایج می تواند شرایط این بیماران را تشدید کند.

از این رو تمیز کردن مسواک برای این افراد مهم تر از سایرین است. برای تمیز ماندن مسواک لازم نیست از درپوش مسواک استفاده کنید. کافی است از محلول دهانشویه یا هیدروژن پراکسید برای ضدعفونی مسواک خود استفاده کنید. محلول را در یک لیوان بریزید و مسواک را به مدت دو تا سه دقیقه در آن قرار دهید. سپس، اجازه دهید مسواک در معرض هوای آزاد خشک شود.

افرادی که در معرض بیماری های عفونی قرار دارند و از سیستم ایمنی ضعیفی برخوردار هستند، باید مسواک خود را زودتر از موعد سه تا چهار ماه یک بار عوض کنند و از دهانشویه آنتی باکتریال برای تمیز کردن مسواک خود استفاده کنند. پیش از خرید دستگاه های ضد عفونی کننده مسواک برچسب استاندارد آن را بررسی کنید. در مطالب پیشین در مورد این نوع دستگاه ها توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

توصیه هایی برای مراقبت از بهداشت مسواک:

در ادامه توصیه هایی برای مراقبت از سلامت مسواک ارائه شده است. ممکن است بسیاری از این موارد را انجام بدهید، اما بهتر است روتین بهداشت دهان و دندان خود را یک بار دیگر مرور کنید.

مسواک خود را با هیچ کس دیگری به اشتراک نگذارید. به اشتراک گذاشتن مسواک و لوازم شخصی ریسک ابتلا به عفونت و بیماری را افزایش می دهد. به خصوص اگر یکی از اعضای خانواده شما دچار سیستم ایمنی ضعیف باشد، این کار می تواند سلامت او را در معرض خطر قرار دهد.

پس از هر بار استفاده، مسواک خود را با آب تمیز کنید تا بقایای مواد غذایی و خمیردندان از بین آن خارج شود.

مسواک خود را بدون درپوش مسواک به صورت سر بالا در جایی قرار دهید که در معرض هوا خشک شود.

مسواک افراد خانواده را جدا از یکدیگر و بدون تماس با هم در معرض هوای آزاد قرار دهید.

مسواک خود را هر سه تا چهار ماه یک بار یا زودتر از آن (در صورت خراب شدن برس ها یا ابتلا به بیماری) عوض کنید. مسواک کودکان باید زودتر از این تعویض شود.

برای تمیز کردن و ضدعفونی کردن مسواک، می توانید هر چند شب یک بار آن را در دهانشویه آنتی باکتریال یا هیدروژن پراکسید قرار دهید. برای این کار مقداری از محلول را در یک لیوان بریزید و سری مسواک را برای یک تا دو دقیقه در آن بگذارید. مسواک را به خوبی بشویید و اجازه دهید در معرض هوای آزاد خشک شود.

منبع:

ada

آلرژی به خمیردندان: آیا ممکن است؟

بهداشت دهان و دندان شما با سلامت کل بدن گره خورده است. برای حفظ سلامت بدن لازم است روزی دو بار با خمیردندان دندان های خود را تمیز کنید و نخ دندان بکشید. در بعضی از افراد استفاده از خمیردندان با بروز زخم دهان همراه است که به آن آلرژی به خمیردندان گفته می شود.

زمانی که سیستم ایمنی بدن شما به مواد غیر خطرناک، مانند غذا، دارو یا عطر، واکنش بیش از حد نشان می دهد، به اصطلاح دچار حساسیت یا آلرژی به آن ماده هستید. در تمام جهان آلرژی رایج ترین عارضه ای است که برای افراد رخ می دهد. در حالی که در جامعه بیشتر در مورد آلرژی به مواد غذایی، داروها و مواد آرایشی شنیده می شود، شاید تا به حال چیزی در مورد آلرژی به خمیردندان نشنیده باشید. در حالی که این نوع آلرژی رایج نیست، اما اطلاع داشتن از آن اهمیت دارد.

نشانه های آلرژی به خمیردندان چیست؟

اگر دچار آلرژی به خمیردندان باشید، قرار نیست هر بار که مسواک می زنید دچار آبریزش بینی یا عطسه شوید. نشانه های آلرژی به خمیردندان بر اساس ماده ای که در ساخت خمیردندان به کار رفته است و شدت واکنش شما متفاوت است. در هر فرد این نشانه ها به طور متفاوتی بروز می کند و خود فرد می تواند آنها را تشخیص دهد. اما به طور کلی نشانه ها تنها در محدوده دهان بروز می کنند.

یکی از نشانه های آلرژی به خمیردندان ابتلا به ترک خوردگی شدید لب است که در مطالب پیشین در مورد آن به طور کامل توضیح داده شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به این مطلب مراجعه کنید. نتایج تحقیقات نشان می دهد که ابتلا به ترک لب یکی از رایج ترین واکنش های آلرژیک پوستی به خمیردندان است. این نوع آلرژی می تواند با راش در دهان همراه شود. راش به زخم های پوستی گفته می شود که با قرمزی و التهاب همراه است. سایر واکنش های آلرژیک که در دهان رخ می دهند کمتر شایع هستند.

در یکی از تحقیقات منتشر شده از یک زن ۳۵ ساله، محققان گزارش کرده اند که بیمار به مدت نه ماه دچار ترک لب شدید و زخم های داخل دهان بوده است و به هیچ یک از روش های درمانی پاسخ نداد. به محض تغییر خمیر دندان تمامی علائم بیمار از بین رفت و بیمار به صورت خود به خود بهبود یافت.

آلرژن های بالقوه در خمیردندان:

خمیردندان ها می توانند حاوی برخی از آلرژن های بالقوه باشند. برخی از این مواد عبارتند از گلوتن، فلوراید، مواد معطر و طعم دهنده. متخصصان پوست گزارش داده اند که وجود عصاره میخک رایج ترین دلیل بروز واکنش آلرژیک به خمیردندان است.

در تحقیقی که از همان خانم ۳۵ ساله گزارش شد، بررسی های آلرژیک نشان داد که وی به اولافلور، نوعی فلوراید در برخی از برندهای خمیردندان، حساس است.

در صورتی که تصور می کنید دچار آلرژی به خمیردندان هستید، چه باید بکنید؟

در صورتی که اخیرا در پی تغییر برند خمیردندان خود دچار التهاب، خارش، ترک لب و راش در اطراف دهان خود شده اید و تصور می کنید مقصر این علائم خمیردندان شماست، اولین کاری که باید انجام دهید توقف استفاده از آن محصول و برند است. می توانید نوع یا برند دیگری از خمیردندان را امتحان کنید و تغییر علائم خود را زیر نظر داشته باشید.

در عین حال، ایده خوبی است که به دندانپزشک یا پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. یک متخصص آلرژی و حساسیت نیز می تواند از شما تست آلرژی به عمل آورد تا ابتلا به آلرژی به خمیردندان در شما مشخص شود. در صورتی که ترکیبیات به کار رفته در خمیردندان مشخص باشد، دندانپزشک یا پزشک تمامی این مواد را تست خواهند کرد تا علت آلرژی شما به طور خاص مشخص شود. بنابراین بهتر است بسته بندی محصول را با خود همراه داشته باشید.

در صورتی که نتیجه تست اول آلرژی به خمیردندان در شما مثبت باشد، لازم است که تست دومی از شما گرفته شود تا نتیجه تست اول ثابت شود. در این صورت می توانید آلرژن عامل بروز حساسیت را شناسایی کنید و در آینده از خرید برندی که حاوی آن است اجتناب کنید.

خمیر دندان از چه موادی تشکیل شده است؟

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. خمیردندان از چه موادی تشکیل شده است؟

  • فلوراید
  • مواد ساینده برای تمیز کردن لکه ها از روی دندان
  • مواد کف کننده برای تسهیل تمیز شدن دندان ها
  • مواد طعم دهنده برای ایجاد حس بهتر
  • مواد حفظ کننده رطوبت خمیر
  • عوامل ضدباکتریایی
  • مواد نگهدارنده
  • رنگ
  • شیرین کننده ها
  • غلیظ کننده ها
  • و مواد دیگر بسته به نوع خمیر دندان و برند محصول

آیا آلرژی به خمیردندان می تواند مانعی بر سر راه رعایت بهداشت دهان و دندان باشد

اگر حساسیت به خمیردندان ثابت شود، آیا دیگر نمی توان از آن برای تمیز کردن دهان و دندان استفاده کرد؟ اصلا این طور نیست. زمانی که ابتلا به آلرژی در شما ثابت شود، تنها کافی است از آن محصول دوری کرده و نوع دیگری را برای تمیز کردن دندان های خود انتخاب کنید.

خبر خوب این است که اگر ثابت شود شما به خمیردندان حساس هستید، خمیردندان های زیادی در بازار وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید. در صورتی که به یکی از اشکال فلوراید حساسیت داشته باشید، برندهای فاقد فلوراید در بازار وجود دارند که می توانید از آنها استفاده کنید .

اگر به طعم میخک حساس باشید، می توانید از برندهای نعنایی استفاده کنید. طعم نعنا باعث حس تازگی در دهان شما می شود.

در عین حال، محصولات دیگری نیز به غیر از خمیردندان در بازار وجود دارند که می توانند جانشین آن باشند. یکی از این محصولات پودر دندان است که کار خمیردندان را برای شما انجام می دهد. پودر دندان را می توانید با استفاده از مواد طبیعی در خانه تهیه کنید یا از برندهای موجود در بازار استفاده کنید. در این مطلب می توانید با این ماده و نحوه استفاده از آن بیشتر آشنا شوید.

منبع:

colgate

 

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

دندانپزشکی برای بیماران قلبی باید با ملاحضات و دقت خاصی انجام گیرد. پیش از انجام درمان لازم است دندانپزشک از وضعیت بیمار آگاهی داشته باشد تا خدمات درمانی به نحو مناسبی ارائه شود. در ادامه شرایط قلبی مختلف و ملاحضات درمانی مناسب با آن آمده است.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی:

بیماری قلبی بیمار را در شرایط خاصی قرار می دهد و فرد باید از خود مراقبت های ویژه ای به عمل آورد. ارائه خدمات درمانی در این بیماران باید با ملاحضات خاصی انجام شود. در صورتی که دچار یکی از بیماری های زیر هستید، دندانپزشک را باید از وضعیت خود آگاه سازید:

  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی قلب داشته اید.
  • در صورتی که ظرف شش ماه گذشته جراحی دریچه قلب داشته اید.
  • وجود دستگاه مصنوعی تحریک قلب
  • سابقه تب رماتیسمی
  • سابقه تپش و مور مور شدن قلب
  • سابقه آندوکاردیت باکتریایی
  • اشکال در شریان های ریوی
  • داشتن نقص مادرزادی قلبی
  • اختلال دریچه قلب
  • سایر بیماری های قلبی مانند فشار خون

خدمات دندانپزشکی پس از سکته قلبی:

در صورتی که دچار سکته قلبی شده اید، بهتر است برای دریافت خدمات دندانپزشکی کمی صبر کنید. با این حال، اگر دچار درد و اورژانس دندانپزشکی شده اید، در مورد دریافت خدمات درمانی دندانپزشکی با متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. در صورتی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. این نوع داروها می توانند موجب تشدید خونریزی در طول جراحی دهان و دندان شود. در صورتی که قرار است تحت جراحی تهاجمی قرار گیرید، از ۱۲ ساعت قبل از درمان مصرف داروهای ضدانعقاد خون مانند هپارین باید متوقف شود. شش ساعت پس از توقف خونریزی و تشکیل لخته می توانید مصرف داروهای خود را از سر بگیرید.

در طول درمان دندانپزشکی باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

در صورتی که پیش از این دچار سکته قلبی شده اید و سکته توانایی تولید بزاق کافی را در شما محدود کرده است، شاید لازم باشد برای شما بزاق مصنوعی تجویز شود. در صورتی که سکته روی صورت، زبان و به طور کلی حواس دست و بازوی شما تاثیر گذاشته باشد، دندانپزشک استفاده از ژل فلوراید، اصلاح تکنیک مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، افزودن دهانشویه و سایر استراتژی های حفظ بهداشت دهان و دندان را به شما توضیح خواهد داد.

فشار خون بالا:

برخی از داروهای فشار خون می توانند موجب ابتلا به خشکی دهان یا تغییر طعم دهان شوند. بلوک کننده های کانال کلسیم به طور خاص می توانند باعث التهاب بافت لثه و رشد بیش از حد آن شوند که جویدن را برای بیمار مشکل می سازد. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این موارد شامل توصیه برخی روش های بهداشت دهان و دندان و مراجعه منظم تر و بیشتر برای جرم گیری دندان هاست. در برخی موارد، از جراحی لثه می توان برای برداشتن بافت اضافه لثه، تحت عنوان ژنژیوکتومی، استفاده کرد.

در صورتی که برای شما از بیحسی استفاده می شود، از دندانپزشک در مورد وجود اپی نفرین در آن سوال کنید. این ماده به برخی از محصولات بیحسی موضعی اضافه می شود. مصرف آن در برخی از بیماران مبتلا به فشار خون می تواند موجب تغییرات قلبی عروقی، شامل افزایش خطرناک فشار خون، آنژین صدری، حمله قلبی، آریتمی می شود و باید با در نظر گرفتن ملاحضات خاصی استفاده شود.

نارسایی قلبی:

تنها بیمارانی می توانند از خدمات دندانپزشکی بهره ببرند که در شرایط ثابت قرار دارند. در این شرایط، بیمار باید در حالت نیمه خوابیده روی صندلی دندانپزشک قرار گیرد و آرام باشد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی مبتلا به آریتمی:

برای کاهش اضطراب و نگرانی خود، پیش از جلسه درمان داروهای ضد اضطراب مصرف کنید. در صورتی که در طول درمان آریتمی قلب بیمار افزایش یابد، دندانپزشکی برای بیماران قلبی متوقف می شود و برای بیمار ماسک اکسیژن زده می شود. در صورتی که درد قفسه سینه ادامه یابد، بیمار باید از قرص نیتروگلیسرین استفاده کند.

درد قفسه سینه:

بیماران مبتلا به آنژین صدری که از بلوک کننده های کانال کلسیم استفاده می کنند ممکن است دچار رشد بیش از حد بافت لثه شوند. خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی در این شرایط شامل جراحی لثه می شود.

همانند بیمارانی که دچار حمله قلبی شده اند، برای این بیماران نیز باید اکسیژن و نیتروگلیسرین در دسترس باشد.

بیمارانی که دچار آنژین صدری استیبل هستند (دردی که با الگوی قابل پیش بینی ایجاد می شود) می تواند از دندانپزشکی برای بیماران قلبی استفاده کنند، اما بیمارانی که دچار آنژین آن-استیبل هستند (درد با الگوی غیر قابل پیش بینی) نباید از خدمات درمانی انتخابی و غیر ضروری استفاده کنند. برای این دسته بیماران، خدمات درمانی باید در بیمارستان یا کلینیک های مجهز به مانیتورینگ شرایط قلبی انجام گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران قلبی و فهرست داروهای مصرفی:

برخی از داروهایی که برای بیماران قلبی تجویز می شوند، می توانند موجب خشکی دهان شوند. این دسته بیماران می توانند از بزاق مصنوعی استفاده کنند.

فهرست کامل داروهای قلبی و دوز داروها را در اختیار دندانپزشک خود قرار دهید. این کار به دندانپزشک کمک می کند که خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی را با توجه به نیازهای آنها ارائه دهد.

در صورت لزوم، شماره تماس متخصص بیماری های قلبی خود را در اختیار دندانپزشک قرار دهید تا مشورت های لازم برای درمان شما صورت گیرد.

در صورتی که برای دریافت خدمات دندانپزشکی نگران هستید، در این مورد با دندانپزشک و متخصص بیماری های قلبی خود مشورت کنید. آنها می توانند اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار دهند و به کاهش درد و نگرانی های شما کمک کنند.

سلامت دهان، دندان و قلب شما به هم گرفته خورده است. وضعیت سلامت هر یک می تواند بر دیگری تاثیر داشته باشد. همان طور که گفته شد مصرف برخی داروهای بیماری قلبی باعث خشکی دهان می شود که خود از عوامل ابتلا به بیماری لثه و پوسیدگی دندان است. از سوی دیگر، تحقیقات ثابت کرده اند که عدم رعایت بهداشت دهان و دندان در ابتلا به بیماری های قلبی سهم ویژه ای دارد. برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرد.

توجه خدمات دندانپزشکی برای بیماران قلبی می تواند به ارتقا سلامت آنها کمک کند و در عین حال، باید با توجه به شرایط آنها صورت گیرد. از این رو، آگاهی دندانپزشک از وضعیت شما اهمیت دارد.

منبع:

webmd

باقی ماندن ریشه در لثه:

سوال: دو دندان من در فک بالا، سمت چپ و راست، عصب کشی شدند. اما پس از یک سال دیواره دندان ها ریخت و هر بار قسمتی از آن کنده شد. در حال حاضر از دندان هایم تکه کوچکی باقی مانده و ریشه آن در لثه باقی مانده است. هیچ گونه درد و ناراحتی حس نمی کنم و به نظر می رسد عفونتی نیز وجود ندارد. متاسفانه به دلیل هزینه های مالی، در حال حاضر امکان انجام درمان ایمپلنت برایم وجود ندارد. از دندانپزشک هم سوال کردم، ایشان معتقد بودند امکان ایجاد بریج یا روکش برای دندان وجود ندارد. سوالم این است که آیا باقی ماندن ریشه در لثه تا زمانی که پول لازم برای ایمپلنت را فراهم کنم، ایرادی دارد؟ آیا ممکن است مشکلی برای استخوان فک یا لثه من به وجود بیاید؟ آیا برای بیرون کشیدن ریشه باقی مانده باید جراحی شوم؟

پاسخ به سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

یکی از مواردی که باعث نگرانی بیماران می شود باقی ماندن ریشه در لثه است. از دلایل بروز این عارضه برای بیماران می توان به شکستن دندان در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی شدید دندان، عصب کشی، و کشیدن دندان اشاره کرد.

پوسیدگی دندان و عصب کشی رایج ترین دلیل بروز این مشکل است. گاهی بیمار به قدری دیر مراجعه می کند که دندان دچار پوسیدگی عمیق می شود و ترمیم آن دشوار است. در این موارد لازم است برای عصب کشی بخش زیادی از تاج و پالپ مرده از دندان خارج شود. در نتیجه، دیواره دندان استحکام خود را از دست می دهد و در اثر فشار حاصل از جویدن دندان می شکند.

موارد دیگری نیز از باقی ماندن ریشه در لثه دیده می شود که هنگام کشیدن دندان، ریشه دندان دچار شکستگی می شود و دندانپزشک نمی تواند آن را کامل از لثه خارج کند. شکستن ریشه دندان در هنگام کشیدن دندان می تواند به دلیل نازک بودن و وجود انحنا در آن باشد. در این شرایط کشیدن دندان بدون شکستن آن ممکن نیست. البته، در مواردی استفاده از تکنیک نادرست توسط دندانپزشک و اعمال نیروی زیاد برای بیرون کشیدن دندان می تواند عامل بروز مشکل باشد.

در این موارد، بیماران نگران آن هستند که وجود ریشه در فک چیز نگران کننده ای است یا نه. روش های جایگزینی دندان شکسته نیز از دیگر سوالاتی است که برای بیماران مطرح می شود.

 آیا باقی ماندن ریشه در لثه به اقدام درمانی نیاز دارد؟

در بسیاری از موارد، لازم نیست که اقدام خاصی برای بیرون کشیدن ریشه از لثه انجام شود. معمولا، دندانپزشک با باز کردن لثه برای بیرون کشیدن آن اقدام می کند، اما اگر این کار ممکن نباشد، شرایط بیمار بررسی خواهد شد. اگر قطعه باقی مانده از ریشه دندان کوچک باشد و عفونی نباشد، از آنجا که ریشه جزئی از بدن است و موجب واکنش ایمنی در بدن نمی شود، نیازی نیست که برای بیرون کشیدن آن اقدام شود. در این شرایط، لثه به زودی ترمیم می شود و مشکل برطرف می شود.

اگر ریشه باقی مانده در لثه بزرگ باشد یا موضع دچار عفونت شده باشد، جراح باید ریشه را از لثه خارج کند. برای این کار روی لثه برشی داده می شود و ریشه دندان به تکه های کوچک تر تقسیم می شود. سپس، جراح ریشه را با استفاده از ابزار مخصوص بیرون کشیده و در پایان لثه را بخیه می زند.

آیا دندان پوسیده را باید کشید؟

دندان های شما ارزش زیادی دارند. علاوه بر کمک به جویدن غذا، دندان ها نقش مهمی در زیبایی صورت شما دارند. فقدان هر دندان در دهان باعث از بین رفتن تراکم استخوان فک می شود. کاهش تراکم استخوان فک موجب می شود که صورت شما دچار افتادگی شود. در نتیجه ظاهر شما مسن تر از سن واقعی شما به نظر خواهد رسید. علاوه بر افتادگی و کاهش ارتفاع صورت، از بین رفتن تراکم استخوان فک موجب می شود که در آینده برای دریافت ایمپلنت نیز دچار مشکل شوید.

بنابراین، گاهی باقی ماندن ریشه در لثه می تواند به حفظ استخوان فک برای دریافت ایمپلنت در آینده کمک می کند.

اقدامات ضروری در هنگام شکستن دندان:

در مواردی که دندان در اثر وارد شدن تروما شکسته باشد، برای کاهش آسیب اقدامات زیر را انجام دهید:

  • از کمپرس سرد برای تسکین درد دهان و لثه کمک بگیرید.
  • اگر دچار خونریزی شده اید، یک گاز تمیز را روی محل جراحت قرار دهید.
  • اگر دچار درد شدید، عفونت، پارگی لب یا لثه شده اید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • در برخی از موارد، تنها بخش کوچکی از دندان می شکند و نیازی به اقدام فوری نیست. اما در مواردی وجود لبه های تیز بیمار را اذیت می کند و برای پیشگیری از بریدن لب یا زبان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • اگر شکستن دندان و باقی ماندن ریشه در لثه به دلیل وارد شدن تروما باشد، باید از نظر شکستگی استخوان فک بررسی شوید. اگر نمی توانید فک خود را باز و بسته کنید و دندان های خود را روی هم قرار دهید، احتمال شکستگی استخوان فک وجود دارد.

نتیجه گیری برای سوال باقی ماندن ریشه در لثه:

در مواردی که دندان شکسته باشد از روش هایی مانند روکش، بریج یا ایمپلنت برای جایگزینی دندان استفاده می شود. روکش و بریج درمان های ارزان تری نسبت به ایمپلنت دندان هستند، اما برای انجام درمان لازم است که بخشی از تاج دندان بیرون از لثه باقی مانده باشد. اگر بخش اعظم دیواره دندان شما از بین رفته باشد و چیزی جز ریشه از آن نمانده است، چاره ای جز ایمپلنت باقی نمی ماند. در این شرایط، ریشه باقی مانده در لثه از دهان خارج می شود و درمان برای شما آغاز می شود. برای اطلاع از روند اجرای درمان ایمپلنت، هزینه های آن و مسائل و نگرانی های مربوط به آن به سایر مطالب ما در این باره رجوع کنید.

در پایان باید گفت، اطلاعات فوق تنها به صورت نظری اعتبار دارند و برای افزایش آگاهی شما ارائه شده اند. این اطلاعات نباید به عنوان مرجعی برای تشخیص و درمان مورد استفاده قرار گیرند. برای تشخیص دقیق لازم است که عکس های رادیوگرافی دندان و فک خود را به دندانپزشک نشان دهید تا راهنمایی دقیق تری برای تشخیص و طرح درمان به شما ارائه شود.

منبع:

quora