کاهش اثر سیگار بر دهان:

سیگار آسیب زیادی به دهان و دندان وارد می کند. بر اساس توضیحات انجمن دندانپزشکی آمریکا، این عادت دندان را زرد می کند، باعث بوی بد دهان می شود و از علل بیماری های لثه و سرطان دهان به شمار می رود. زمانی که سیگار را ترک کنید، گزینه های زیادی برای ترمیم آسیب های وارده به دهان وجود دارد. در ادامه برخی روش های کاهش اثر سیگار بر دهان و کنترل بوی بد دهان سیگاری ها پس از ترک آمده است.

روش های کاهش اثر سیگار بر دهان:

رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه:

سیگار کشیدن اصلی ترین عامل بوی بد دهان است، اما با رعایت منظم بهداشت دهان و دندان می توانید آن را شکست دهید و به کاهش اثر سیگار بر دهان کمک کنید. سیگار باعث رشد باکتری ها در دهان می شود، این در حالی است که بوی سیگار خود تا مدت ها از دهان سیگاری ها به استشمام می رسد. این ترکیبی است که خلاصی از آن تا حد زیادی دشوار است. بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرید تا در فواصل کوتاه مدت دهان خود را تازه نگه دارید.

لازم است که دو بار در روز و هر بار به مدت دو دقیقه مسواک بزنید. تمام سطوح دندان های خود را مسواک بزنید، نه فقط سطح جلویی مینای دندان را. کشیدن نخ دندان باید حداقل روزی یک بار انجام شود، و هر بار از تکه تازه ای از نخ برای تمیز کردن بین دندان های خود استفاده کنید. شستشوی دهان با دهان شویه آنتی باکتریال نیز به تازه شدن تنفس دهان سیگاری ها کمک می کند.

سفید کردن دندان ها:

سیگار کشیدن دندان های شما را در طول زمان زرد می کند، اما این لکه ها را می توان پس از ترک برطرف کرد. روش های سفید کردن دندان بسیار متنوع هستند، از روش های خانگی تا روش های تخصصی هر کدام می توانند به کاهش اثر سیگار بر دهان کمک کنند. در مطالب پیشین در مورد روش های سفید کردن دندان به طور مفصل صحبت شد که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر از این مطلب کمک بگیرید.

خمیر دندان های سفید کننده دندان برای استفاده در خانه می توانند به آرامی مینای دندان شما را سایش دهند تا لکه ها برطرف شوند. دهانشویه های حاوی هیدروژن پراکسید نیز می توانند با افزوده شدن به روتین بهداشت دهان و دندان شما به سفیدتر شدن رنگ دندان هایتان کمک کنند. قلم های سفید کننده دندان دیگر روش محبوب کاهش اثر سیگار بر دهان در خانه است. در این روش ژل پراکسید روی دندان ها کشیده می شود تا دندان ها سفیدتر شوند.

اگر مایل هستید که دندانپزشک دندان های شما را سفید کند، باید انتظار یک روش پیچیده تر را داشته باشید. یک ژل سفید کننده دندان روی دندان های شما کشیده می شود و از نور آبی مخصوص برای فعال کردن مواد سفید کننده استفاده می شود. این روش تخصصی در یک جلسه به سرعت در کاهش اثر سیگار بر دهان کمک می کند.

انتخاب نوع روش سفید کردن دندان و نتیجه مورد انتظار از آن به میزان زرد بودن دندان ها و آسیب وارده به دندان بستگی دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر و انتخاب بهترین گزینه با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

درمان بیماری لثه:

سیگار کشیدن ریسک ابتلا به بیماری لثه را افزایش می دهد. این عفونت می تواند به بافت دور دندان ها آسیب بزند و عدم درمان باعث لق شدن دندان ها و در نهایت افتادن آنها می شود. نشانه های اصلی بیماری لثه مانند قرمزی و خونریزی لثه در افراد سیگاری کمتر مشهود است و این می تواند باعث شود که فرد از ابتلا به آن آگاه نباشد. عدم آگاهی از ابتلا به بیماری لثه موجب پیشرفت آن به بیماری پریودنتیت می شود که درمان آن سخت تر و طولانی تر است. بنابراین، پس از ترک سیگار لازم است دندان و لثه های شما معاینه شود تا وضعیت بیماری در آن مشخص شود.

در صورتی که به بیماری لثه مبتلا شده باشید، برای کاهش اثر سیگار بر دهان می توان از روش های جرم گیری جامع مانند اسکیلینگ و روت پلنینگ استفاده کرد. دندانپزشک ممکن است از ترکیبی از روش های دستی و ابزارهای آلتراسونیک برای حذف پلاک های دندان استفاده کند، که این امر شامل زیر خط لثه نیز می شود. ممکن است لازم باشد ریشه دندان ها نیز جرم گیری شوند تا التهاب و تجمع پلاک برطرف شود. تجمع پلاک در افراد سیگاری به دلیل کاهش سرعت بهبود بدن افزایش می یابد.

در برخی موارد بیماری لثه به قدری پیشرفته است که راهی به جز جراحی و پیوند بافت وجود ندارد. در مطالب پیشین به طور مفصل در مورد روش های جراحی لثه و درمان بیماری پریودنتال توضیح داده ایم. برای کسب اطلاعات بیشتر به این مطالب رجوع کنید.

غربالگری سرطان دهان:

استعمال سیگار از مهم ترین ریسک فاکتورهای ابتلا به سرطان دهان است. انجمن سرطان دهان گزارش می دهد که بین ۷۵ تا ۹۰ درصد از موارد سرطان دهان در ارتباط با مصرف سیگار دیده می شود. از این نظر ترک سیگار نقش مهمی در کاهش اثر سیگار بر دهان دارد. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که سه تا پنج سال پس از ترک سیگار احتمال ابتلا به سرطان دهان تا ۵۰ درصد کاهش می یابد.

در حالی که ترک سیگار تاثیر زیادی در کاهش احتمال ابتلا به سرطان دهان دارد، اما درصد آن را به صفر نمی رساند. برای محافظت از خود، هر سال به دندانپزشک مراجعه کنید تا از شما غربالگری سرطان دهان به عمل آید. زخم ها و تاول ها در دهان باید از نظر وجود شرایط بدخیم باید معاینه شوند. غربالگری اهمیت زیادی در کاهش اثر سیگار بر دهان دارد، زیرا سرطان دهان در مراحل اولیه قابل درمان است.

در مطالب پیشین در مورد سرطان دهان و روش های تشخیص و درمان آن توضیح داده ایم. توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر و آگاهی از روش های پیشگیری، تشخیص و درمان به این مطلب مراجعه کنید.

کاهش اثر سیگار بر دهان:

سیگار کشیدن می تواند اثرات زیادی بر زیبایی و سلامت دهان و دندان داشته باشد. اما ترک آن شروع مسیری برای کاهش اثر سیگار بر دهان است. با کمک دندانپزشک می توانید به ارتقا سلامت و بهداشت دهان و دندان خود کمک کنید.

منبع:

colgate

کمبود فلوراید و علائم آن:

کمبود فلوراید چیزی نیست که بتوان نادیده گرفت. این ماده حیاتی، مغذی و لازم برای رشد و سلامت طبیعی بدن، در حفظ سلامت دندان و پیشگیری از پوسیدگی و نقص مینای دندان نقش مهمی دارد. دندانپزشکان توصیه می کنند که بیماران نشانه های کمبود فلوراید را بشناسند تا از بروز مشکلات جدی و وارد شدن هزینه های درمانی زیاد پیشگیری کنند. در مراحل اولیه پوسیدگی دندانف با تشخیص به موقع و اتخاذ اقدامات درمانی می توان پوسیدگی را معکوس کرد.

فلوراید: دندانپزشک طبیعت

هر روز تمام دندان ها تحت دو پروسه رمینرالیزاسیون و دمینرالیزاسیون قرار می گیرند، که در این دو پروسه به ترتیب مواد معدنی به دندان اضافه شده و از آن کم می شوند. روند دمینرالیزاسیون زمانی رخ می دهد که اسیدهای تشکیل شده توسط قند و پلاک در دهان به دندان حمله می کنند و مواد معدنی سطح مینای دندان را از بین می برند. از سوی دیگر، مواد معدنی مانند فسفات، کلسیم و فلوراید هر روز به لایه مینای دندان از طریق آب و مواد غذایی مصرف شده اضافه می شوند.

فلوراید با مقاوم کردن دندان ها در برابر حمله اسیدی ناشی از شکر و باکتری ها از پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. همچنین، این ماده می تواند پوسیدگی اولیه را معکوس کند و موجب رمینرالیزاسیون دندان شود.

مصرف فلوراید و مواد معدنی مورد نیاز دندان منافع زیادی دارد. از منافع ریمینرالیزاسیون دندان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • حساسیت دندان را کاهش دهد.
  • دندان درد در اثر پوسیدگی دندان را از بین می برد
  • عملکرد دندان آسیب دیده را به آن می بخشد.
  • هزینه های دندانپزشکی را کاهش می دهد.

علل و علائم کمبود فلوراید:

پوسیدگی دندان شاید رایج ترین علامت کمبود فلوراید باشد. باکتری های مضر در دهان از کربوهیدرات ها و قند موجود در دهان استفاده می کنند و به مینای دندان آسیب می زنند. استخوان های ضعیف نیز از دیگر علائم کمبود فلوراید است که با شکستن استخوان ها در اثر یک ضربه خفیف و پوکی استخوان مشخص می شود.

هر فرد به چه مقدار فلوراید نیاز دارد؟

فلوراید ماده ای است که مقدار بسیار کمی از آن برای بدن کافی است. یک مرد بالغ در روز تنها به ۴ میلی گرم از آن نیاز دارد که به اندازه چند دانه شکر است. یک زن بالغ حتی از این مقدار هم کمتر نیاز دارد و ۳ میلی گرم فلوراید در روز برای او کافی است. نیاز کودکان حتی از این مقدار هم کمتر است و مقدار پیشنهادی فلوراید به وزن بدن آنها بستگی دارد. میزان پیشنهادی در روز برای نوزادان شش ماهه ۰٫۰۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. دریافت این میزان برای جبران کمبود فلوراید دشوار نیست، به خصوص در نواحی که آب آنها با فلوراید غنی شده است. با این حال، فقدان همین مقدار کم باعث ابتلا به پوسیدگی دندان می شود.

کمبود فلوراید بیشتر در افرادی دیده می شود که فلوراید به آب آنها افزوده نمی شود یا از آب معدنی استفاده می کنند زیرا به طور معمول به بطری های آب معدنی فلوراید افزوده نمی شود.

ایمنی فلوراید برای افراد:

تا به امروز تحقیقات زیادی در رابطه با فلوراید انجام گرفته است. پس از سالها تحقیق دقیق، نتیجه گیری علمی این است که آب و خمیر دندان، شیر و نمک حاوی این ماده برای سلامت کلی بدن از مزایای زیادی برخوردار هستند.

این ماده به کاهش پوسیدگی های دندان کمک می کند و هیچ گونه عوارض جانبی خطرناکی برای سلامتی کلی فرد ایجاد نمی کند. تاکنون هیچ تحقیقی مضر بودن افزودن فلوراید به آب را تایید نکرده است. با این وجود، برخی افراد مخالف این کار هستند. به هر روی، تحقیقات ثابت کرده است که افزودن این ماده به آب و سایر محصولات انسانی در مقادیر درست و به طور مناسب، با ایمنی ۱۰۰ درصد همراه است.

درمان کمبود فلوراید:

فلوراید با دفاع از دندان های شما در برابر حمله باکتری ها و اسیدهای تولید شده در دهان به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند. به طرز شگفت آوری حتی می تواند پوسیدگی را در مراحل اولیه معکوس کند. برای کودکان کوچک تر از ۶ سال فلوراید بخش مهمی از برنامه رشد دندان های دائمی است و مانع از بین رفتن مواد معدنی دندان توسط اسید می شود. کمبود فلوراید را می توان به طرق مختلف در خانه یا با کمک یک دندانپزشک متخصص درمان کرد. برخی از روش های درمان این مشکل عبارتند از:

درمان موضعی:

بسیاری از دهانشویه ها و خمیردندان های مدرن حاوی فلوراید هستند که با استفاده از آنها می توان نقص فلوراید را جبران کرد و سطح مینای دندان را تقویت نمود.

جریان خون:

با استفاده از مواد غذایی حاوی فلوراید، آب و مکمل می توان این کمبود را جبران کرد. در مطالب پیش در مورد مکمل های ضروری برای سلامت دندان ها صحبت شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

تجویز مکمل:

تجویز مکمل فلوراید باید توسط دندانپزشک شما انجام شود.

درمان تخصصی:

در صورت لزوم دندانپزشک فلورایدتراپی را تجویز خواهد کرد. فلوراید درمانی در بین سنین ۶ تا ۱۶ سالگی بسیار شنیده می شود. برخی بزرگسالان تصور می کنند این درمان تنها مخصوص کودکان و نوجوانان است. در حالی که تحقیقات زیادی مزیت این روش را در بزرگسالان نیز تایید کرده اند. امروزه می دانیم که فلوراید درمانی برای بزرگسالان نیز ضروری است. فلوراید از تولید اسید در دهان بزرگسالان و پوسیدگی دندان های دائمی جلوگیری می کند.

دندان های شما عضو ارزشمندی در بدن شما به شمار می روند. فقدان هر یک تاثیر زیادی بر سلامت و رژیم غذایی شما دارد. جایگزینی هر دندان از دست رفته به معنی صرف چندین میلیون پول است. پیشگیری بهتر و ارزان تر از هر روش درمانی است. امروزه دندانپزشکی پیشگیرانه توجه زیادی را به خود معطوف کرده است. با استفاده از روش های انجام گرفته در این حوزه از دندانپزشکی می توانید از دندان های باارزش خود محافظت کنید و طول عمر آنها را افزایش دهید. جرم گیری، معاینه دوره ای دندان ها، فلوراید تراپی و بسیاری دیگر از جمله روش های پیشگیری از پوسیدگی دندان هستند که با هزینه پایین در کلینیک های دندانپزشکی انجام می شوند. اگر دندان های شما به معاینه، جرم گیری و جبران کمبود فلوراید نیاز دارند، همین امروز نوبت بگیرید تا متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما به کمک شما بیایند.

منبع:

nearsay

 

 

کیست دندان: علل، عوارض و درمان

آیا تا به حال از دندانپزشک خود اصطلاح کیست دندان را شنیده اید؟ اولین کاری که باید انجام دهید این است که آرام باشید. بسیاری از کیست ها، در ابتدای شکل گیری، عاری از عفونت هستند. در صورتی که کیست دندان به موقع درمان شود، مشکلی برای سلامت دهان و دندان شما پیش نخواهد آمد.

با این حال، اگر کیست درمان نشود، دندانپزشک اقدامات درمانی خاصی را برای آن تجویز خواهد کرد.

کیست دندان چیست؟

کیست بسیار شبیه به یک ساک بسته است. آنچه درون ساک است در هر بیمار متفاوت خواهد بود. درون برخی از کیست ها هوا، بافت نرم، و برخی دیگر پر از مایع است که ممکن است نزدیک یا دور دندان تشکیل شود. عدم درمان عارضه می تواند به مشکلات جدی برای سلامت دهان و دندان ختم شود.

کیست چرا تشکیل می شود؟

کیست دندان ممکن است در نوک ریشه دندان مرده شکل گیرد. همچنین، ممکن است دور ریشه یا تاج دندان نهفته شکل گیرد. بروز تروما یا عفونت عامل اولیه شکل گیری کیست است، بنابراین این عارضه بیشتر در دندان هایی دیده می شود که مرده اند. رشد نادرست دندان و ابتلا به برخی سندرم های نادر ژنتیکی از دیگر عوامل ابتلا به این عارضه هستند.

کیست در کجا پیدا می شود؟

کیست انواع مختلفی دارد.

انواع مختلفی از کیست های دندانی وجود دارد.

کیست Periapical: این کیست ها در نوک ریشه شکل می گیرند و معمولا به علت تروما، ترک در دندانها یا پوسیدگی شکل می گیرد که عصب دندان را عفونی می کند یا کشته است.

کیست Dentigerous: این کیست ها در اطراف دندان های نهفته یا نیمه رشد کرده، به ویژه دندان عقل رشد می کند.

کیست Keratocysts: این کیست ها معمولا به علت تروما یا مسائل ژنتیکی ایجاد می شوند. این کیست ها بسیار مهاجم هستند و حتی پس از جراحی، میزان بالایی از عود دارند.

کیست پریودنتال: این نوع کیست در اثر بیماری پریودنتال پیشرفته رخ می دهد و در نتیجه ماهیتا باکتریایی است.

همان طور که پیش از این گفته شد، زمانی که کیست شکل می گیرد، در بیشتر موارد عاری از عفونت و فاقد درد است. گاهی کیست در معاینه بالینی دیده می شود، اما در اغلب اوقات در رادیوگرافی گرفته شده توسط دندانپزشک دیده می شود.

عوارض احتمال ابتلا به کیست چیست؟

همان طور که احتمالا می دانید، دندان به فشار واکنش نشان می دهد. برای مثال، از این نوع واکنش در ارتودنسی برای ایجاد دندان های صاف و لبخندی زیبا استفاده می شود. کیستی که درمان نشده است و رشد می کند، فشار ناخواسته ای به دندان وارد می کند و تاثیر معکوسی روی دندان دارد. به عبارت دیگر، کیست درمان نشده با حرکت دادن دندان موجب به هم ریختن تراز دندان ها، تغییر نحوه جویدن و هضم مواد غذایی و تضعیف استخوان فک می شود. در موارد پیشرفته و حاد کیست تشخیص داده نشده، استخوان فک در معرض خطر شکستن قرار می گیرد و عوارض دیگری نیز برای آن محتمل است.

به علاوه، کیست ممکن است عفونی شود و در نهایت تبدیل به آبسه چرکی شود. این عفونت باکتریایی ممکن است در تمام بدن منتشر شود و جان بیمار را تهدید کند.

حالا که مشخص شد کیست برای سلامت شما مضر است، درمان آن به چه صورت انجام می شود؟

درمان کیست دندان چگونه انجام می شود؟

درمان کیست در ابتدا نیاز به معاینه دقیق توسط دندانپزشک و جراح دهان و فک دارد. نوع درمان به نوع کیست و محل آن بستگی دارد.

کیستی که در ریشه دندان شکل گرفته است، به عصب کشی نیاز دارد.

اما اگر کیست مدتها باشد که در دهان به وجود آمده است و حالا سیستم ایمنی بدن به دلیلی به آن واکنش نشان داده باشد، کیست متورم می شود و بیمار دچار دندان درد و حساسیت می شود. در اینجاست که عصب کشی یا کشیدن دندان تنها گزینه های ممکن هستند.

معاینه کلید پیشگیری است.

لازم است بیماران حداقل سالی دو بار به دندانپزشک معاینه کنند تا مشکلات دهان و دندان از جمله تشکیل کیست در مراحل اولیه تشخیص داده شوند.

از آنجا که تشکیل کیست در مراحل اولیه فاقد علائم است، ممکن است تا پیش از گرفتن رادیوگرافی حتی از وجود آن بی خبر باشید. لازم است دندانپزشک هر چه سریع تر برای درمان اقدام کند. این امر از ایجاد عوارض طولانی مدت جلوگیری می کند و به حفظ سلامت دهان و دندان شما کمک می کند.

اگر به معاینه دندان های خود نیاز دارید، همین امروز از ما نوبت بگیرید. متخصصان دندانپزشکی ما با استفاده از آخرین تکنولوژی روز به سلامت دهان و دندان شما کمک می کنند.

منبع:

dentalexcellencegreenbay

پر کردن دندان: همه چیز درباره درمان

روند پر کردن دندان درمان نسبتا ساده و سریعی است که می تواند در مطب پزشک انجام شود. یکی از تصورات غلطی که در مورد پرکننده های دندانی وجود دارد این است که افراد فکر می کنند زمانی که پوسیدگی دندان یک مرتبه پر شد، دیگر نیازی نیست نگران آن باشند و از آن مراقبت کنند. نمی خواهیم حامل خبر بدی برایتان باشیم، اما متأسفانه اینطور نیست. در ادامه همه چیز درباره پر کردن دندان، انواع پر کننده ها، مراقبت های پس از پر کردن دندان و عوارض درمان را بررسی می کنیم.

انواع پر کننده های دندان:

برای پر کردن دندان از مواد مختلفی استفاده می شود. طول عمر پرکننده های دندانی بستگی به نوع ماده مصرفی در پر کردن پوسیدگی دارد. بعضی از آن ها طول عمر بیشتری نسبت به بقیه دارند. تعدادی از آن ها غیر از طول عمر زیاد، مزایای دیگری نسبت به بقیه دارند. طول عمر به نوع پرکننده استفاده شده، محل قرارگیری پوسیدگی و مقدار مراقبتی که از دندان ها می شود بستگی دارد. تمامی این موارد می توانند روی طول عمر پرکردگی های دندان تأثیرگذار باشند.

پرکننده های نقره ای:

پرکننده های نقره ای علاوه بر مزایایی که دارند، دارای معایبی نیز هستند. پرکننده های نقره ای که با نام پرکننده های آمالگام نیز شناخته می شوند، محکم و بادوام بوده و به راحتی دچار فرسودگی نمی شوند. آمالگام دندانی مخلوطی از جیوه، نقره، قلع و مس است. جیوه، تشکیل دهنده حدود ۵۰ درصد از این ترکیب، برای ایجاد اتصال بین فلزات و ایجاد یک پرکننده سخت، قوی و با دوام استفاده می شود. پس از سالها تحقیق، مشخص شده است که جیوه تنها عنصری است که این فلزات را به شکلی به هم پیوند می دهد که به راحتی می توان از آن در ترمیم حفره دندان استفاده کرد. آن ها معمولاً چیزی بین ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می کنند و برای پر کردن هر نقطه ای از دندان ها که دچار پوسیدگی شده است گزینه مناسبی هستند. با این حال، بعضی از مراجعان از این مسأله شکایت دارند که این پرکردگی ها قابل رؤیت بوده و حتی ممکن است هنگام لبخند زدن نمای بدی داشته باشند. همچنین نگرانی ها نسبت به میزان جیوه مصرفی در این مواد افزایش یافته است. اگر این مسأله شما را نگران می کند، پیشنهاد می کنیم با یک دندانپزشک مشورت کنید.

جیوه موجود در پرکننده آمالگام بی خطر است؟

جیوه موجود در پرکننده آمالگام دندان سمی نیست. وقتی جیوه با مواد دیگر موجود در پرکننده ترکیب می شود، ماهیت شیمیایی آن تغییر می کند و در نتیجه اساسا بی ضرر می شود. مقدار جیوه انتشار یافته در دهان تحت فشار جویدن بسیار کم است و دلیلی برای نگرانی نیست. در واقع مقدار جیوه موجود در هوا، آب و مواد غذایی بیشتر از جیوه آمالگام افراد را بیمار می کند.

مطالعات علمی مداوم در طول ۱۰۰ سال گذشته همچنان ثابت می کند که آمالگام مضر نیست. ادعاهای نادر برخی بیماران مبنی بر بیماری ناشی از جیوه در آمالگام هنوز به لحاظ علمی ثابت نشده اند.

مزیت آمالگام بر جایگزین های آن چیست؟

جایگزین های آمالگام، مانند پرسلین و کامپوزیت رزین پر هزینه تر هستند. ترمیم با پرسلین نسبت به آمالگام طولانی تر است و ممکن است دو جلسه طول بکشد. پرکننده رزین کامپوزیت سفید، زیبا و جذاب است، اما برای قرارگیری روی حفره به زمان بیشتری نیاز دارد.

معایب پرکننده آمالگام چیست؟

بزرگ ترین عیب آمالگام از بین بردن ظاهر زیبای دندان است. از سوی دیگر به دلیل نیاز به حفاری بیشتر برای به کارگیری آمالگام، امکان تخریب بافت سالم دندان و شکست دندان به دلیل تراش بیش از حد وجود دارد. به همین دلیل، امروزه این روش جای خود را به سایر پرکننده ها داده است.

پرکننده های سفید:

از محبوب ترین نوع پرکننده های دندانی می توان به پرکننده های سفید یا پرکننده های همرنگ دندان اشاره کرد که با نام پرکننده های کامپوزیت نیز شناخته می شوند. این پرکننده ها به گونه ای طراحی شده اند که همرنگ دندان ها بوده و هنگام لبخند زدن بدنما نباشند. اساساً این پرکننده ها به راحتی قابل رؤیت نیستند. همچنین معمولاً برای پر کردن دندان با این نوع پرکننده ها، دندان ها کمتر تراشیده می شوند و معنی آن این است که قسمت های سالم دندان دست نخورده باقی می مانند. با این حال، درست است که این پرکننده ها از نظر زیبایی بسیار رضایت بخش هستند، اما همیشه نمی توان از آن ها استفاده کرد. طول عمر پرکننده های سفید به اندازه پرکننده های نقره ای نیست و به طور متوسط بین ۷ تا ۱۰ سال عمر می کنند. با این وجود، این پرکننده ها به طور غیرقابل باوری محکم بوده و برای بسیاری از پوسیدگی دندانی، درمانی موفق هستند.

کدامیک برای شما مناسب تر است؟

در مورد انتخاب پرکننده های دندانی این دندانپزشک است که تشخیص می دهد کدام گزینه برای شما مناسب تر است. دندانپزشکان میزان پوسیدگی، محل قرارگیری پوسیدگی در دهان و همچنین ارجحیت های شما را نیز در نظر می گیرند.

چه مدت پس از پر کردن دندان می توان غذا خورد؟

پاسخ این سوال به نوع ماده پر کننده بستگی دارد. اگر دندان های شما با پر کننده کامپوزیت پر شده است، از آنجا که از نور آبی برای سخت شدن آن استفاده می شود، می توانید بلافاصله پس از درمان غذا بخورید. اما اگر از آمالگام برای پر کردن دندان شما استفاده شده است، تا ۲۴ ساعت نباید با آن طرف دهان خود چیزی بخورید.

اما حتی در صورت استفاده از پر کننده کامپوزیت نیز غذا خوردن باید از جهت دیگری به تاخیر افتد. پس از اتمام جلسه درمان دهان شما هنوز بی حس است. بنابراین مصرف مواد غذایی ممکن است با جویدن بافت داخل دهان و وارد کردن آسیب به آن همراه باشد.

چنانچه پس از اتمام جلسه درمان، نیاز فوری به مصرف مواد غذایی دارید، مراقب باشید که در اثر بی حسی موضعی زبان، داخل گونه و لب های خود آسیب وارد نکنید. بی حسی دهان شما از یک تا چند ساعت پس از درمان به طور کامل از بین خواهد رفت.

در صورتی که در حین جویدن مواد غذایی متوجه بلند بودن پایه پرکننده شدید، برای پیشگیری از عواقب آن، حتما با دندانپزشک تماس بگیرید.

پس از پر کردن دندان تا چند هفته از خوردن چیزهای چسبناک، سخت و کاراملی خودداری کنید. تا ۲۴ ساعت از مواد غذایی نرم استفاده کنید و از طرف مخالف دهان خود برای جویدن استفاده کنید.

آیا پر کردن دندان باعث حساسیت دندان می شود؟

حساسیت دندان بعد از پر کردن امری شایع در بین بیماران است. مقداری حساسیت در چند روز بعد از درمان طبیعی است، به خصوص اگر درمان به خاطر پوسیدگی شدید بوده باشد. پوسیدگی دندان را آزار داده است و پروسه درمان نیز باعث آزار بیشتر آن شده است. بنابراین دندان می تواند دچار حساسیت دردناک شود.

چنانچه دلیل حساسیت دندان بعد از پر کردن این مورد باشد، جایی برای نگرانی نیست. درد به خودی خود بعد از نهایتا یک هفته بهبود می یابد.

سایر علل حساسیت دندان بعد از پر کردن:

گاهی پوسیدگی به پالپ دندان بیش از حد نزدیک شده است. در این صورت همیشه مقداری باکتری بین قسمت پرشده و دندان باقی می ماند. در شرایطی که دندان در پی درمان دندان پزشکی آزار دیده است، مستعد عفونی شدن است. اگر حساسیت دندان ادامه یابد، وضعیت نشان دهنده این امر است که دندان از این عفونت بهبود نیافته است و ممکن است به عصب کشی نیاز داشته باشد. این مشکل نادر است، اما در صورت ادامه حساسیت باید در نظر گرفته شود.

بلند بودن پایه پرکننده دندان:

اگر درد در حین جویدن چیزی شروع شود، ممکن است پایه پر کننده دندان بلند باشد و صرفا به پروسه ای برای کوتاه کردن پایه دندان نیاز دارد. درد ناشی از این وضعیت با کمی تنظیم وضع قرار گیری دندان ها حل می شود. دندان پزشک برای تشخیص میزان بلند بودن پایه از کاغذی بین دندان های شما استفاده می کند. دندان پزشک از شما می خواهد که دندان ها را روی هم فشار دهید و مقداری بسایید. سپس مقدار مورد نیاز را کوتاه می کند.

با این حال، بعد از کوتاه کردن پر شدگی نیز ممکن است درد ادامه یابد. این امر به دلیل حساس شدن ریشه های دندان در طول مدت اعمال فشار است که چند روزی برای التیام یافتن زمان می برد. اما به طور کلی مشکل حادی نیست. در صورتی که درد پس از یک هفته به جای تخفیف، تشدید شد، به دندانپزشک مراجعه کنید.

علائم بلند بودن پایه پر کننده دندان چیست؟

به یاد داشته باشید که بسیاری از افرادی که دچار این مشکل هستند ممکن است برخی از علائم زیر را تجربه کنند در حالی که عده ای دیگر ممکن است هیچ یک از علائم زیر را نداشته باشند.

درد در گاز زدن:

رباط ها ممکن است در اطراف دندان ملتهب شوند وباعث بروز درد در حین گاز زدن مواد غذایی شوند. این درد می تواند تنها در همان دندان حس شود یا در صورتی که باعث ناهموار شدن فک شود روی سایر دندان ها نیز تاثیر بگذارد.

درد و حساسیت:

دندان ممکن است دچار پالپیت شود. درد می تواند منجر به حساسیت به دمای سرد و گرم شود.

فرسایش بیش از حد دندان:

دندان ممکن است به سرعت دچار فرسایش شود. در صورتی که پر کننده بلند باشد، ممکن است عدم تقارن فک باعث جا به جایی دندان شود.

لق شدن دندان:

یکی از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان لق شدن آن است. دندان نمی تواند فشار افزایش یافته را تحمل کند و از بین می رود.

درد عضلانی:

دیگر عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بروز درد در عضلات فک است. عضلات فک، پس از سال ها عادت به حالتی از حرکت دادن فک، باید به سرعت تغییر حالت دهند. این امر باعث درد در عضلات، اشکال در حرکت دادن فک، باز کردن فک و جویدن مواد غذایی می شود.

مشکلات TMJ:

با توجه به حرکت غیرطبیعی فک بیمار ممکن است به مشکلات مربوط به مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مبتلا شود.

سردرد و استرس:

درد عضلانی همراه با درد TMJ می تواند موجب سردرد و افزایش استرس در زندگی شما شود.

آیا درد در دندان کناری پس از پر کردن دندان نشانه بروز مشکل است؟

پس از پر کردن دندان بسیار دیده می شود که دندان مجاور دندان پر شده دچار درد می شود. این امر عادی است و نشانه وجود مشکل یا پوسیدگی نیست. در بسیاری از موارد، دندان پر شده سیگنال های درد را به دندان مجاور منتقل می کند. این درد باید طی یک هفته کاهش یابد.

در صورت افتادن پر کننده دندان چه باید کرد؟

نمی دانید در زمان افتادن مواد پر کننده دندان چه باید بکنید؟ این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. در حال خوردن چیزی هستید و احساس می کنید شی خارجی در دهان شماست. چیزی در غذا بوده یا روکش یا مواد پر کننده دندانتان افتاده است؟ تماس با دندانپزشک اولین گام است. در مطب، دندانپزشک درمان های لازم را انجام خواهد داد.

پیشگیری از افتادن مواد پر کننده دندان:

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مورد پر کننده توصیه می شود که هر شش ماه معاینه شوید. دندانپزشک می تواند قبل از شما متوجه حاشیه های باز شده یا فرسایش نامتقارن شود. معاینات دندانپزشکی می تواند به شما در رعایت نکات بهداشت دهان و دندان برای کنترل پلاک و باکتری که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند، کمک کند. پوسیدگی در اطراف مواد پر کننده می تواند آن را به خطر بیاندازد. بدون مراقبت های روتین، ناگهان متوجه می شوید که مواد پرکننده دندان افتاده است و دندان دچار پوسیدگی شدید شده است.

همه روکش ها و مواد پر کننده دارای نقطه شکست هستند و در نهایت می افتند و به بازسازی نیاز دارند. هیچ ماده پر کننده ای تا ابد دوام نمی آورد. معاینات منظم می تواند به شما زمان بازسازی مواد پرکننده را اطلاع دهد. با این حال افتادن مواد پر کننده دندان می تواند ناگهانی باشد و موجب درد، ناراحتی و احتمالا موقعیت اورژانس در بیمار شود.

فاکتورهای زیادی باعث افتادن مواد پر کننده دندان می شوند. این امر می تواند در اثر دندان قروچه یا قفل کردن فک، نشت باکتری به حاشیه ماده پر کننده، وجود پوسیدگی یا صرفا تمام شدن عمر پر کننده باشد. عامل آن هر چه که باشد، در صورت عدم درمان، افتادن مواد پر کننده دندان می تواند باعث نیاز به عصب کشی و احتمالا از دست رفتن دندان شود.

در جلسه درمانی چه خواهد گذشت؟

در صورت افتادن مواد پر کننده دندان نیازی نیست بترسید. تمام کلینیک های دندانپزشکی در طول روز زمانی را به موارد اورژانس مانند افتادن مواد پر کننده یا تاج اختصاص می دهند. بنابراین شما را در همان روزی که تماس بگیرید پذیرش خواهند کرد. اگر این اتفاق در آخر هفته برای شما رخ داده است، برخی از کلینیک های دندانپزشکی شماره تماس اورژانس دارند. برخی از کلینیک ها، مانند کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، نیز در تمام روزهای هفته و ساعات شبانه روز آماده خدمت رسانی به بیماران هستند.

زمانی که بالاخره به مطب دندانپزشک رسیدید، سابقه دندانپزشکی و پزشکی شما به همراه داروها، علائم، و آلرژی بررسی خواهد شد. از دندان شما عکس رادیوگرافی تهیه می شود و دندانپزشک دندان و عکس را برای ارائه بهترین روش درمانی بررسی خواهد کرد. اگر دندان را بتوان بار دیگر پر کرد، دندانپزشک در مورد گزینه های محتمل برای انتخاب نوع ماده پر کننده با شما مشورت خواهد کرد. اگر ارجاع به متخصص دیگری لازم باشد، دندانپزشک شما را راهنمایی می کند. گاهی نیز تنها راه نجات دندان، عصب کشی و استفاده از روکش برای حفظ یکپارچگی دندان است. در برخی موارد نادر افتادن مواد پر کننده دندان به کشیدن آن ختم می شود.

منبع:

colgate

oralanswers

bearpeakdental

studiodentaire

knowyourteeth

lovedentistry

گردشگری دندانپزشکی: علل سفر برای درمان

حوزه درمان امروزه در حال تغییر است. در حال حاضر، بسیاری از افراد برای مقاصد درمانی به کشورهای دیگر سفر می کنند. گردشگری دندانپزشکی نیز اخیرا به پدیده رایجی تبدیل شده است. این روش می تواند هزینه های درمانی را برای بیماران به شدت کاهش دهد و در برخی موارد باعث می شود که آنها خدمات دندانپزشکی بهتری دریافت کنند.

بیماران برای چه خدماتی تن به گردشگری دندانپزشکی می دهند؟

گردشگری دندانپزشکی اغلب برای درمان ها و جراحی های گران قیمت دهان و دندان انجام می شود که تحت پوشش بیمه نیستند. برخی از این درمان ها عبارتند از:

برخی از درمان ها مناسب گردشگری دندانپزشکی نیستند، برای مثال امکان انجام ارتودنسی در کشور دیگر وجود ندارد زیرا درمانی بلند مدت است که بیمار باید در فواصل منظم معاینه شود.

گردشگری دندانپزشکی به چه علتی صورت می گیرد؟

خدمات پزشکی همواره با هزینه های زیادی همراه بوده است. در این رابطه، هزینه های دندانپزشکی به دلیل نوع ابزارهای مورد استفاده و ظرافت درمان با هزینه های سنگینی همراه است.

سطح این هزینه ها در برخی کشورها بسیار بالاست و بیمار را با مشکل مواجه می کند.

از این رو، درمان در کشورهایی که به دنبال گردشگری دندانپزشکی هستند می تواند با هزینه کمتری برای بیمار همراه شود.

از سوی دیگر، کیفیت خدمات ارائه در برخی کشورها بسیار پایین است. این امر باعث می شود که بیماران به کشورهایی سفر کنند که خدمات درمانی بهتر و باکیفیت تری ارائه می دهند.

تفاوت ارزش ارزها در کشورهای مختلف باعث می شود که هزینه های درمانی بیمار در کشور دیگر بسیار پایین تر از وطن خودش تمام شود.

گردشگری دندانپزشکی باید با دقت بیشتری صورت گیرد. برخی از درمان ها حساس هستند و بروز خطا در آنها می تواند با هزینه بیشتری برای ترمیم همراه شود. از این رو، انتخاب مرکز مناسب و دندانپزشک باتجربه بسیار مهم تر از هزینه های درمان است.

آیا درمان های دریافت شده به وسیله گردشگری دندانپزشکی مناسب است؟

پاسخ کوتاه و مختصر به این پرسش آن است که: خوب است. خدمات دندانپزشکی در بسیاری از کشورهایی که به مقصد گردشگری دندانپزشکی تبدیل شده اند، از کیفیت خوبی برخوردار هستند. به روز بودن تجهیزات و روش های درمانی در این کشورها از افتخارات آنها است. مکزیک، آرژانتین، هند، آفریقای جنوبی و ایران از مقاصدی هستند که بسیاری از بیماران آمریکایی، کانادایی و اروپایی برای درمان های دندانپزشکی به آنها سفر می کنند.

آیا درمان در کلینیک های دندانپزشکی انجام می شود یا مطب های خصوصی؟

معمولا کلینیک های به روز دندانپزشکی جایی هستند که مراقبت های گردشگری دندانپزشکی در آنجا انجام می شود. این کلینیک ها امکانات لازم برای ارائه خدمات درمانی تخصصی مانند دندانپزشکی زیبایی، جراحی های دهان و دندان و سایر روش های درمانی را دارا هستند.

اغلب، این کلینیک ها از شهرت زیادی در بین گردشگران خارجی برخوردار هستند و در وب سایت ها نظرات متعددی در مورد خدمات آنها نوشته شده است.

آیا خدمات ارائه شده در گردشگری دندانپزشکی متفاوت است؟

کلینیک هایی که خدمات درمانی گردشگری دندانپزشکی را ارائه می دهند از مدرن ترین تجهیزات و روش های با کیفیت بالا استفاده می کنند. با این حال، پیش از مراجعه به یک مرکز، بیمار باید از استانداردهای درمانی، روش های کنترل عفونت، گزینه های درمان و تجربه دندانپزشک اطلاع کسب کنند.

آیا نتیجه درمان در گردشگری دندانپزشکی تضمین می شود؟

از آنجا که اغلب بین دندانپزشک و بیمار هزاران کیلومتر فاصله است، پیگیری درمان و شکایت از نواقص و آسیب های وارده دشوار است. در صورتی که در اثر قصور پزشکی، بیمار دچار مشکلی شود، پیگیری شکایت زمانبر و هزینه بردار است. از این نظر ممکن است بیمار دچار ضرر شود.

با این حال، اگر کلینیک مورد نظر با آژانس های بین المللی در ارتباط باشد، درمان بین یک تا پنج سال گارانتی می شود.

اشکالات گردشگری دندانپزشکی چیست؟

در این روش درمانی، دندانپزشک به سوابق بیمار دسترسی ندارد. به علاوه، در بازگشت به وطن دندانپزشک اصلی بیمار نیز از علت و روش درمانی انجام گرفته بی خبر خواهد بود. اطلاع از سوابق بیمار برای درمان صحیح و انتخاب گزینه درمانی مناسب ضروری است.

وجود مشکلات زبان از دیگر عواملی است که این روش را با چالش رو به رو می کند. برای یک درمان مناسب، دندانپزشک و بیمار باید بتوانند با یکدیگر تعامل کنند. در بسیاری از موارد، دندانپزشک و بیمار زبان مشترکی ندارند یا یکی از آنها به زبان انگلیسی مسلط نیست. این امر برقراری ارتباط و تبادل نظر را برای هر دو نفر دشوار می سازد.

در برخی از درمان ها لازم است بیمار پس از چند هفته دوباره معاینه شود. اما به دلیل کوتاه بودن طول سفر در این روش، امکان پیگیری درمان وجود ندارد.

از چه روش هایی می توان به خدمات دندانپزشکی ارزان دسترسی یافت؟

همان طور که گفته شد، مهم ترین دلیل انتخاب گردشگری دندانپزشکی استفاده از خدمات درمانی ارزان تر است. برای رفع مشکلات این روش، بهتر است در کشور یا شهر خود به دنبال گزینه های درمان ارزان باشید.

کلینیک های وابسته به دانشکده دندانپزشکی یا مراکز آموزشی دانشکده دندانپزشکی بسیاری از خدمات را به صورت رایگان و برخی دیگر را با هزینه های پایین ارائه می دهد. در این مراکز، دانشجویان دندانپزشکی زیر نظر اساتید خود بیماران را درمان می کنند. دانشجویان قادر به کشیدن دندان، جراحی ساده دندان عقل، پر کردن دندان، جرم گیری و معاینه دندان هستند. این دانشجویان می توانند روش های تخصصی تر مانند عصب کشی و حتی ارتودنسی را نیز با هزینه های پایین تر انجام دهند.

برخی از کلینیک های دندانپزشکی از طرح های تخفیفی در طول سال استفاده می کنند. با بررسی وب سایت مراکز می توانید از این طرح ها باخبر شوید.

مهم ترین روش برای کاهش هزینه های دندانپزشکی پیشگیری است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. از رژیم غذایی سالم تبعیت کنید و معاینات دوره ای دندان های خود را جدی بگیرید. درمان مشکلات دهان و دندان در مراحل اولیه با هزینه های پایین تر همراه است.

منبع:

tripsavvy

ترمیم بریج دندان: علل و نحوه پیشگیری

بریج دندان می تواند چند دهه عمر کند، اما گاهی نیاز به ترمیم و تعویض دارد. بریج دندان ابزار ثابتی است که به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. معمولا، دندان مصنوعی روی دو دندان سالم در مجاورت فضای خالی متصل می شود. ترمیم بریج دندان ممکن است به دلیل شکستن آن یا مشکلی لازم شود که دندانپزشک در زمان معاینه دندان تشخیص دهد.

علل نیاز به ترمیم بریج دندان:

بسیاری از بریج های دندان از سرامیک یا پرسلین ساخته شده اند و به قاب زیرین فلزی متصل شده اند تا بتوانند استحکام خوبی به جای دندان از دست رفته ایجاد کنند. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند موجب نیاز به ترمیم بریج دندان شود. باکتری ها از زیر بریج و خط اتصال دندان و بریج به دندان اباتمنت نفوذ کرده و موجب پوسیدگی آن می شود. در برخی موارد نیز، دندان اباتمنت دچار ترک یا شکستگی می شود. در صورتی که دندان اباتمنت ثبات و استحکام خود را از دست دهد، بریج نمی تواند در برابر فشار حاصل از جویدن مقاومت کند.

مشکلاتی که در خود بریج به وجود می آیند عبارتند از شکستن فلز زیرین و شکستن پوشش یا دندان مصنوعی. شکستن بریج می تواند در اثر دندان قروچه، جویدن اجسام سخت یا شکستن گردو و پسته با دندان باشد.

گاهی برای ترمیم بریج دندان هیچ گونه مشکلی از نظر ساختاری وجود ندارد، اما بریج با دهان تطابق ندارد یا رنگ آن با دندان های اطراف مشابهت ندارد. در برخی موارد، بیمار پس از جایگزینی دندان ها با بریج، برای بلیچینگ دندان های طبیعی خود اقدام می کند. بلیچینگ موجب سفیدتر شدن دندان های طبیعی می شود، اما تاثیری در رنگ بریج ندارد. بنابراین، رنگ دندان های اطراف با بریج متفاوت خواهد شد، که برای اغلب بیماران اتفاق مطلوبی نیست.

چه زمانی به ترمیم بریج دندان نیاز است؟

بریج دندان درمان موثری برای جایگزینی دندان از دست رفته است، اما راه حلی دائمی نیست. بر اساس آمار، بریج دندان طول عمری در حدود ۵ تا ۳۵ سال دارد. اما از آنجا که دندان اباتمنت پوشیده شده است، علائم پوسیدگی واضح نیست و حساسیت دندان یا لثه در اطراف بریج دندان می توند نشانه ای برای نیاز به ترمیم بریج دندان باشد. ممکن است متوجه بروز ترک در دندان شده باشید یا تکه ای از پرسلین افتاده باشد. در صورتی که متوجه وجود ترک یا لب پریدگی در بریج دندان شدید، دچار دندان درد یا حساسیت دندان در موقع مسواک زدن یا غذا خوردن شده اید، برای معاینه بریج دندان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

ترمیم بریج دندان:

ترمیم بریج دندان به علت بروز مشکل بستگی دارد. در صورتی که مشکل از دندان اباتمنت ناشی شده باشد، اغلب لازم است بریج دندان شکسته شود. زمانی که دندان حامی بریج درمان شد، و اگر هنوز سالم باشد، یک بریج جدید برای شما ساخته می شود. اگر دندانپزشک قادر به نجات دندان اباتمنت نباشد، کل دندان های از دست رفته را می توان با استفاده از ایمپلنت یا اوردنچر بر پایه ایمپلنت جایگزین کرد. این روش های درمان به صورت جراحی در استخوان فک جایگذاری می شوند.

در صورتی که پوشش پرسلین بریج شکسته باشد یا ترک خورده باشد، اما کلیت ساختار بریج سالم باشد، دندانپزشک می تواند پوشش را ترمیم کند. گاهی، امکان ترمیم بریج دندان در شرایطی که دندان مصنوعی آن شکسته است نیز وجود دارد.

مراقبت از بریج جدید:

هنگامی که یک دندان به علت بیماری، پیری و یا حادثه ای ناگوار از دست می رود، جایگزین کردن آن به دلایل زیبایی شناختی و عملکردی بسیار مهم است. یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از بریج دندان است. مراقبت از بریج دندان در افزایش عمر و عملکرد آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان اهمیت زیادی دارد.

مراقبت از بریج دندان:

هنگامی که یک دندان می افتد، این احتمال وجود دارد که دندان های کناری برای پر کردن فضای خالی حرکت کنند. افرادی که دندان های خود را از دست داده اند در معرض خطر ابتلا به بیماری های لثه، اشکال در تلفظ حروف، مشکلات فک، پوسیدگی دندان و افتادگی صورت قرار دارند. یکی از راه های محبوب برای پیشگیری از این موارد قرار دادن یک بریج دندان در محل دندان از دست رفته است.

بریج دندان از پرسلین با یک ساختار زیرین فلزی ساخته شده است. معمولا تاج ها روی دو دندان کناری بریج قرار داده می شوند؛ سپس بریج روی این تاج ها نصب می شود تا در محل خود ثابت شود.

زمانی که صحبت از حفظ زیبایی لبخند به میان می آید، مراقبت از بریج دندان اهمیت زیادی می یابد. بنابراین ضروری است که هر فرد بداند چگونه دندان ها و بریج را تمیز کند و از آنها مراقبت کند.

زمانی که فرد تصمیم به استفاده از بریج به جای دندان از دست رفته می گیرد، ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کند تا دندان ها برای قرارگیری بریج آماده شوند. در این جلسه یک دندان پلاستیکی موقت در محل بریج قرار می گیرد تا از حرکت سایر دندان ها پیشگیری کند. مراقبت برای پیشگیری از نیاز به ترمیم بریج دندان از زمان قرارگیری این دندان موقت آغاز می شود. در این دوره، بیمار باید از مصرف مواد غذایی سخت و چسبناک پرهیز کند که می توانند به دندان موقت آسیب بزنند یا آن را از محل خود جدا کنند.

پس از قرار گیری بریج دائمی، مراقبت از آن تضمین کننده عمر طولانی آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان پس از چند سال است. مراقبت از بریج دندان بدین معنی است که باید به صورت مرتب مسواک بزنید و محل بین بریج و دندان طبیعی را با دقت بیشتری نخ دندان بکشید.

بیماران باید از دندانپزشک خود بخواهند که دستورالعمل های مراقبت و تمیز کردن بریج را به آنها آموزش دهند.

مشابه دندان های طبیعی، مسواک زدن صحیح و نخ دندان کشیدن این اطمینان را به شما می دهد که بریج دندان سال ها ظاهر خوبی خواهد داشت.

درمان های دندانپزشکی اغلب گران هستند. بنابراین اگر در سال های گذشته با عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث از دست رفتن دندان های طبیعی خود شده اید، دیگر این اشتباه را در مورد بریج یا ایمپلنت خود تکرار نکنید. به روش های جایگزینی دندان از دست رفته به عنوان شانس دومی برای زیبایی لبخند خود فکر کنید و اطمینان یابید که از تمام روش های مراقبت از آن ها آگاهی دارید.

منبع:

dentalfind

colgate

آسیب به بافت دهان: لب، زبان و لثه

آسیب به بافت دهان شامل لب، زبان و لثه کاملا شایع است. بافت نرم لب به دلیل محل آن در برابر تروما آسیب پذیر است. یک ضربه به صورت می تواند لب ها را به دندان ها فشار دهد و موجب پارگی هر یک از بافت های نرم دهان شود. گاز گرفتگی زبان و پاره شدن لثه از دیگر صدماتی است که هر کس ممکن است آن را تجربه کند.

هر نوعی آسیب به بافت دهان معمولا با خونریزی همراه است زیرا بافت نرم دهان دارای منبع غنی خون است.

علائم آسیب به بافت دهان:

  • کبودی
  • تورم
  • خونریزی
  • وجود زخم روی لب، زبان یا لثه

تشخیص:

دندانپزشک در مورد اتفاقی که منجر به وارد شدن آسیب به بافت دهان شده است می پرسد و موضع را معاینه می کند. در صورتی که لب ها آسیب دیده باشند، استخوان فک و دندان ها نیز از نظر وارد شدن آسیب مانند وجود ترک یا شکستگی بررسی می شوند.

مدت مورد انتظار برای بهبودی:

مدت زمان بهبودی آسیب به بافت دهان به شدت پارگی بستگی دارد. با این حال، این نوع بافت ها دارای عروق خونی زیادی هستند و همین امر بهبودی را تسریع می بخشد.

پیشگیری:

آسیب به بافت دهان اغلب در زمان ورزش کردن یا دیگر فعالیت های بدنی رخ می دهد. استفاده از گارد دهان در زمان ورزش کردن می تواند ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش دهد. گارد دهان از پلاستیک نرمی ساخته شده است که به شکل دندان های فک طراحی شده است. گاردهای مخصوص ورزش های سنگین باید دندان های هر دو فک را پوشش دهند. گارد دهان با ایجاد یک مانع نرم بین دندان و لب از وارد شدن آسیب به آنها جلوگیری می کند. گارد دهان در داروخانه ها در دسترس است. دندانپزشکان نیز می توانند نمونه های سفارشی آن را برای شما بسازند. در مطالب پیشین در مورد نحوه نگهداری از گارد دهان و رعایت بهداشت آن توضیح داده شد که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم.

استفاده از کمربند در زمان رانندگی و کلاه ایمنی در زمان استفاده از موتور سیکلت و دوچرخه ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان:

در خانه، می توانید سطح پوست را با آب و صابون ملایم و یک دستمال نرم تمیز کنید. برای شستشوی بافت داخل دهان، از آب نمک یا محلول هیدروژن پراکسید (یک پیمانه هیدروژن پراکسید و یک پیمانه آب) استفاده کنید. هرگز محلول هیدروژن پراکسید را قورت ندهید. اگر محلول در دهان شما کف کرد، نگران نباشید. معمولا در تماس با بافت دهان این حالت عادی است.

اگر لب شما متورم یا کبود شده است، یک کمپرس سرد روی آن قرار دهید. در صورت وجود خونریزی، یک پارچه تمیز را به مدت حداقل پنج دقیقه روی موضع فشار دهید. استفاده از یخ می تواند تورم، خونریزی و ناراحتی را کاهش دهد. یک تکه یخ را بین یک گاز تمیز تمیز دهد و آن را روی ناحیه دردناک قرار دهید.

برخی از انواع آسیب به بافت دهان باید توسط جراح دهان و یا جراح پلاستیک درمان شوند. این امر به خصوص برای بخیه زدن بافت بیرون دهان و حفظ زیبایی لبخند اهمیت دارد. بخیه خطی که مرز مشخص بین پوست و بافت لب است، از جمله مواردی است که باید زیر نظر یک جراح متخصص و ماهر انجام شود. برای بخیه زدن این محل دقت زیادی باید انجام شود و روند بهبودی بافت در طول روزهای بعدی زیر نظر گرفته شود، زیرا حتی کوچک ترین ناهمواری و عدم تقارن قابل توجه خواهد بود.

ابتدا پزشک، موضع را با استفاده از محلول آب و نمک یا هیدروژن پراکسید تمیز خواهد کرد. تمیز کردن بافت دهان نه تنها باکتری ها بلکه اجسام خارجی مانند خاک و چیزهایی که ممکن است وارد زخم شده باشند را خارج خواهد کرد. سپس، روی موضع مقداری محلول بتادین زده می شود تا موضع ضدعفونی شود. پارگی لب از داخل به بیرون بخیه زده خواهد شد. بخیه زدن تمام لایه ها شانس ایجاد اسکار زخم و ناهمواری خط لبخند را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان در ناحیه زبان معمولا به چیزی به غیر از تمیز کردن با محلول ضدعفونی کننده یا هیدروژن پراکسید نیازی نخواهد داشت.  پارگی شدید ممکن است مستلزم بخیه باشد.

دهان محل زندگی باکتری های زیادی است. به همین دلیل، اغلب پس از آسیب به بافت دهان برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود تا از ابتلا به عفونت جلوگیری شود.

در موارد زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان مراجعه کنید:

  • خونریزی که با فشار و استفاده از کمپرس یخ بهبود نمی یابد.
  • وجود پارگی عمیق
  • وجود پارگی در مرز بین لب و پوست صورت
  • پارگی لب
  • ابتلا به عفونت پس از آسیب به بافت دهان که شامل علائمی مانند:
  • قرمزی
  • حساسیت
  • تب
  • تخلیه چرک از موضع
  • تورم

علائم معمولا پس از چهار روز از وقوع آسیب به بافت دهان قابل مشاهده هستند.

در صورتی که دندان شما شکسته یا لق شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهبودی:

تا زمان بهبودی کامل بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دهان می تواند به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. عدم توجه به بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به عفونت شود. برای پیشگیری از عفونت، دوره داروهای خود را تکمیل کنید. حتی اگر احساس بهبودی می کنید، داروهای آنتی بیوتیک خود را به طور کامل مصرف کنید. در صورتی که دچار درد هستید، می توانید از داروهای ضد درد فاقد نسخه استفاده کنید. اگر درد قابل مدیریت نیست، از دندانپزشک یا جراح خود بخواهید که داروی ضد درد قوی تری برای شما تجویز کند.

مسواک زدن را همچنان ادامه دهید. در اطراف زخم را به آرامی و ملایمت مسواک بزنید. اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. در غیر این صورت یک دهانشویه ضدعفونی کننده فاقد الکل نیز کافی است.

روزی یک بار از دهانشویه ضدعفونی کننده و محلول آب نمک برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید.

بسته به شدت آسیب به بافت دهان حدود یک هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد.

منبع:

colgate

اورژانس دندانپزشکی: چه زمانی باید مراجعه کنیم؟

زمانی که دچار مشکلات دهان و دندان می شوید، دندانپزشک باید اولین کسی باشد که با او تماس می گیرید. اما اگر در تعطیلات، آخر هفته یا نیمه شب دچار مشکل شوید، چطور؟ بسیاری از بیماران این تجربه را داشته اند و نمی دانستند تا موقع شروع روزهای کاری مطب دندانپزشکی چه باید بکنند. در صورتی که خارج از ساعت های کاری مطب دندانپزشکی دچار مشکلات دهان و دندان شوید، به اورژانس دندانپزشکی نیاز دارید.

لازم است که بین یک مشکل دندانی استاندارد که می توانید تا صبح صبر کنید و یک اورژانس دندانپزشکی واقعی که سلامت و حیات دندان شما را تهدید می کند، تمایز قائل شوید. در ادامه به اورژانس دندانپزشکی و مسائل مربوط به آن می پردازیم.

از کجا بفهمیم مشکل ما یک اورژانس دندانپزشکی است؟

در حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل در شش ماه گذشته عمر خود دچار دندان درد یا یکی از مسائل دهان و دندان بوده اند. این امر نشان می دهد که اورژانس دندانپزشکی چقدر می تواند رایج باشد.

با این حال، هر موقعیتی اورژانس دندانپزشکی در نظر گرفته نمی شود. برای تعیین آنکه آیا می توانید صبر کنید یا باید هر چه سریع تر به اورژانس یکی از کلینیک های شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید و بر اساس آن تصمیم گیری کنید:

  • آیا درد شدید است؟ درد و خونریزی شدید نشانه موقعیت اورژانس هستند.
  • آیا دندان کنده شده است؟ درمان سریع و به موقع می تواند دندان شما را نجات دهد.
  • آیا دندان لق شده است؟ دندان بزرگسالان هرگز نباید لق شود. دندان لق، حتی بدون درد، یک مشکل جدی است.
  • آیا عفونت دارید؟ آبسه یا عفونت جدی در دهان می تواند جان بیمار را تهدید کند و درمان نباید به تاخیر بیوفتد. در این رابطه ممکن است متوجه تورم روی لثه و صورت خود شوید.
  • آیا دچار خونریزی دهان شده اید؟ احتمالا می تواند یک اورژانس دندانپزشکی باشد.

به طور کلی، هر نوع مشکل دهان و دندان که به درمان سریع برای بند آوردن خونریزی، تسکین درد شدید، و نجات دندان نیاز دارد، اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود. این ملاحضات، در مورد عفونت شدید که جان بیمار را تهدید می کند نیز صدق می کند.

در صورتی که دچار هر یک از علائم فوق هستید، دچا اورژانس دندانپزشکی شده اید. هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید و ماوقع را شرح دهید. در صورتی که مطب باز نباشد، باید به یک کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید.

چه چیزی اورژانس دندانپزشکی تلقی نمی شود؟

اگر برای درمان مشکل خود می توانید تا چند روز آینده صبر کنید، اورژانس دندانپزشکی نیست. گاهی حتی می توانید درمان مشکلات جدی را با برخی اقدامات درمانی خانگی تا چند روز به تاخیر بیاندازید. برای مثال، شکستن دندان زمانی اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود که بسیار دردناک است یا دارای لبه های تیزی است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم داخل دهان می شود. در صورتی که دندان شکسته درد ندارد، می توانید تا نوبت دندانپزشکی خود صبر کنید.

دندان درد نیز جز مشکلاتی است که تا زمان شدید شدن درد و عدم وجود علائم آبسه دندان مانند تورم صورت، برآمدگی روی لثه و تب شدید می توانید صبر کنید. صبر کردن بدین معنی نیست که می توانید شش ماه از مراجعه برای درمان خودداری کنید. دندان درد چیزی نیست که به خودی خود برطرف شود. عامل دندان درد باید هر چه سریع تر برطرف شود تا دندان دچار پوسیدگی شدید نشود. تا زمان مراجعه به دندانپزشک، می توانید برای تسکین دندان درد خود از داروهای مسکن استفاده کنید.

در صورتی که پر کردگی یا روکش دندان افتاده است، احتمالا می توانید تا چند روز صبر کنید تا به دندانپزشک مراجعه کنید. پس از افتادن پر کردگی دندان می توانید به طور موقت یک آدامس فاقد قند را روی دندان خود قرار دهید. در صورتی که روکش دندان شما افتاده است، با استفاده از چسب های مخصوص موجود در دندانپزشکی می توانید آن را موقتا روی دندان خود قرار دهید.

روش های پیشگیری از اورژانس دندانپزشکی:

همان طور که متوجه شدید، اغلب موقعیت های اورژانس دهان و دندان قابل پیشگیری هستند. در بسیاری از موارد، بروز تصادف و ضربه به صورت عامل ایجاد اورژانس دندانپزشکی هستند. شرکت در ورزش های رزمی از دیگر علل بروز چنین موقعیتی است. با استفاده از نکات زیر می توانید مراقبت بهتری از دهان و دندان خود داشته باشید.

در صورتی که در ورزش های رزمی و تیمی خشن شرکت می کنید، برای محافظت از دندان های خود گارد دهان تهیه کنید. گارد دهان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در صورتی که به مدل های دقیق تری نیاز دارید، به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با قالب گیری از دهان شما، یک گارد دهان سفارشی برای شما می سازد. در مطالب پیشین در مورد گارد دهان و روش های مراقبت از آن توضیح دادیم که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

برخی از عادات نامناسب دهان و دندان می توانند باعث وارد شدن آسیب به دندان شما شوند. جویدن یخ، انتهای مداد و خودکار، آب نبات های سخت و هر چیز سخت دیگری می تواند به ساختار دندان آسیب بزند. جویدن اشیای سخت باعث ایجاد ترک در مینای دندان می شود و در طولانی مدت می تواند باعث شکستن دندان شود. با ترک این گونه عادت های مضر می توانید از دندان های خود محافظت کنید.

از دندان های خود به عنوان ابزار استفاده نکنید. باز کردن در نوشابه و قوطی با دندان و پاره کردن بسته بندی ها با دندان کار درستی نیست. برای این کارها از قیچی و دربازکن استفاده کنید.

بسیاری از دندانپزشکان در طول روز زمانی را به معاینه و درمان بیماران اورژانس اختصاص می دهند. درمان بیماران اورژانس حتی زودتر از کسانی انجام می شود که از قبل نوبت داشته اند. زمان تماس با دندانپزشک، تا جایی که ممکن است بهترین توصیف را از شرایط خود داشته باشید تا تصمیم گیری برای درمان شما راحت تر انجام شود. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد به صورت شبانه روزی آمادگی خدمت رسانی به بیماران را دارد. در صورتی که نیاز به معاینه و درمان دارید، همین الان با ما تماس بگیرید.

منبع:

absolutedental

آناتومی دندان و بخش های مختلف آن

دندان نیز مانند هر بخش دیگری از بدن انسان از بخش های مختلفی تشکیل شده است که هر یک مسئولیت خاصی را در حفظ کارکرد و سلامت این عضو بر عهده دارند. از بین رفتن لایه اولیه دندان را با خطر پوسیدگی مواجه می کند. پیشرفت باکتری ها در هر بخش باعث تشدید عارضه می شود. حفظ سلامت و بهداشت دهان و دندان ساده است، اما اطلاع از آناتومی دندان می تواند به درک اهمیت مراقبت از آن کمک کند.

آناتومی دندان:

هر دندان، علاوه بر داشتن کارکرد خاص، دارای محل خاصی در دهان است و نیز دارای شکل خاصی است که به عملکرد آن کمک می کند. همه دندان ها، با وجود داشتن شکل های متفاوت، دارای بخش های آناتومیک یکسانی هستند. هر دندان دارای یک تاج (که در حفره دهان دیده می شود) و ریشه ها است. دندان با استفاده از فیبرهایی که به لیگامنت های پریودنتال مشهور هستند به استخوان آلوئولار متصل شده است.

هر دندان از چهار بخش یکسان تشکیل شده است: مینای دندان، عاج، سمنتوم و پالپ.

مینای دندان:

مینای دندان بخش مهمی از آناتومی دندان است که روی تاج دندان را پوشانده است. این ماده سخت ترین ماده بدن است و تا حدی شفاف است. مینای دندان توسط سلول های تحت عنوان املوبلاست ها ساخته می شود. این لایه اولین خط محافظ دندان است که در برابر باکتری ها از دندان محافظت می کند. این ماده می تواند در برابر فشار جویدن و گاز زدن مقاومت کند اما پس از شکل گیری کامل توانایی ساخت مجدد خود را ندارد. در صورتی که کوچک ترین خللی در مواد معدنی آن به وجود آید و متخلل شود، روند پوسیدگی دندان شروع می شود. خوشبختانه، مینای دندان تا حدی قابل بازسازی است. در مراحل اولیه پوسیدگی دندان با تغذیه مناسب، رعایت بهداشت دهان و دندان و استفاده از فلورایدتراپی می توان به تقویت و بازسازی ساختار مینای دندان کمک کرد.

عاج:

عاج دندان بخشی از آناتومی دندان است که زیر مینای دندان و سمنتوم قرار گرفته است. عاج دندان از سلول هایی تحت عنوان ادونتوبلاست ساخته شده است. این ماده به اندازه مینای دندان سخت نیست و بیشترین بخش دندان را تشکیل می دهد. این بخش از دندان دارای لوله های میکروسکوپی است. آناتومی دندان دارای سه نوع عاج است. عاج اولیه که از زمان رشد دندان وجود دارد. عاج ثانویه که در طول حیات دندان به شکل گیری ادامه می دهد. عاج ترمیمی می تواند در پاسخ به التهاب و تروما تشکیل شود. رنگ عاج که در زیر مینای دندان ساطع می شود مسئول رنگ نهایی دندان است. از آنجا که عاج دندان نرم تر از مینای آن است، در صورتی که پوسیدگی از طریق مینا عبور کند و به عاج حمله کند، به سرعت در آنجا منتشر می شود.

سمنتوم:

سمنتوم ماده مهم دیگری در آناتومی دندان است که ریشه دندان را پوشش می دهد. این ماده همیشه بسیار نازک است و به اندازه مینای دندان سخت نیست اما سختی آن مشابه استخوان است. سمنتوبلاست سلول هایی هستند که سمنتوم را تشکیل می دهند. فیبرهایی وجود دارند که از سمنتوم منشعب می شوند و به استخوان فک متصل می شوند. از آنجا که سمنتوم به اندازه مینای دندان سخت نیست، در اثر تماس با برس مسواک می تواند دچار فرسایش شود. به علاوه، در صورتی که سمنتوم در اثر تحلیل لثه در معرض محیط دهان قرار گیرد، دندان دچار حساسیت می شود. این ماده بسیار به تغییرات دمایی در دهان حساس است. بنابراین، بیماری لثه می تواند به دندان درد و تخریب بافت دندان منجر شود.

پالپ:

پالپ آخرین بخش در آناتومی دندان است و جایی است که اعصاب و عروق خونی در آن قرار دارند. عروق خونی کار تامین مواد مغذی مورد نیاز دندان را بر عهده دارد و نبود آنها به مرگ دندان می انجامد. پالپ به دو بخش تقسیم می شود: حفره یا اتاق پالپ، در زیر تاج دندان قرار گرفته اند و کانال های پالپ که در ریشه دندان قرار گرفته است. در صورتی که پالپ دندان در معرض پوسیدگی قرار گیرد، عفونت باکتریایی رخ می دهد و دندان باید عصب کشی شود تا نجات یابد. زمانی که دندان رشد می کند، در ابتدا اتاق پالپ و کانال ها بسیار بزرگ هستند. با بزرگ تر شدن عاج ثانویه، قسمت پالپ کاهش می یابد.

درون اتاقک توخالی دندان ریشه و کانال های پالپ قرار دارد. آناتومی دندان ممکن است دارای یک ریشه باشد، اما بسیاری از دندان های پری مولر و مولر دارای دو یا سه ریشه هستند. این نقطه از دندان بسیار حساس است و مسئول تامین جریان خون و مواد مغذی ضروری برای حفظ حیات دندان است. زمانی که این نقطه آسیب ببیند یا در اثر تروما و پوسیدگی شدید دچار عفونت شود، برای نجات دندان از کشیده شدن لازم است که درمان کانال ریشه انجام شود.

اطلاع از آناتومی دندان شما را نسبت به اهمیت رعایت بهداشت دهان و دندان آگاه می کند. این آگاهی باعث افزایش حساسیت شما به روند پوسیدگی و عوامل زمینه ساز آسیب به آناتومی دندان می شود. عوامل زیر در شروع پوسیدگی دندان نقش دارند:

  • تمیز نکردن شیارهای بین دندان
  • مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی و شیرین
  • ریزه خواری مداوم
  • شیردهی به نوزاد در وقت خواب
  • مسواک نزدن
  • عدم دریافت فلوراید کافی
  • سن پایین یا بالا
  • خشکی دهان
  • پر کننده فرسوده
  • رفلاکس معده
  • اختلال بولیمی و آنورکسی

اهمیت دانستن آناتومی دندان برای کودکان:

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودکان برای سلامت آنها ضروری است. هر چه دانش فرد از موضوعی بیشتر باشد، درک اهمیت آن ساده تر می گردد. آموزش آناتومی دندان به کودکان و کارکرد و وظیفه هر قسمت می تواند به آنها لزوم حفظ بهداشت دهان و دندان را یادآور شود. کودکی که بداند مینای دندان پس از تخریب و فرسایش دیگر هرگز بازسازی نمی شود، متوجه می شود که چرا باید هر شب مسواک بزند. کودکی که بداند پوسیدگی دندان در مراحل اولیه قابل پیشگیری است و عدم توجه به معاینات شش ماهه، باعث پیشرفت پوسیدگی ساده به عصب کشی می شود، در برابر مراجعه به دندانپزشک برای معاینه مقاومت کمتری خواهد داشت. بخشی از وظیفه آگاه سازی نسل آینده درباره اهمیت بهداشت دهان و دندان بر عهده والدین است. همین امروز سهم خود را در ارتقا بهداشت جامعه به خوبی ایفا کنید.

منبع:

dentalcare

 

دندان دوتایی: علت، اثرات و درمان

بسیاری از والدین مشتاقانه منتظر رویش اولین دندان کودک خود می مانند. عوارض بسیاری ممکن است رشد دندان های شیری را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از آنها دندان دوتایی است. دندان دوتایی دارای یک حفره و پالپ دندان، اما دارای دو ریشه است. عارضه دندان دوتایی به دو دسته ژمیناسیون و فیوژن دندان تقسیم می شود. ژمیناسیون دندان بیشتر در دندان های پیش فک بالا دیده می شود هر چند که ممکن است دندان های فک پایین نیز تحت تاثیر این عارضه قرار گیرند. دندان دوتایی موجب نگرانی است زیرا می تواند به مشکلات متعددی از جمله در هم ریختگی دندان ها بیانجامد. در ادامه علت ابتلا به این عارضه و روش های درمان آن را با هم بررسی می کنیم.

دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی بیشتر در دندان های شیری دیده می شود. با این حال، گاهی اولین دندان دوتایی در ۶ سالگی و زمانی دیده می شود که دندان های دائمی فک پایین شروع به رشد می کنند.

در حالت عادی هر دندان دارای یک جوانه مجزاست که به تاج دندان ختم می شود. گاهی در اثر نوعی اختلال، یک جوانه رشد کرده و در نهایت دو تاج دندان متصل به هم از لثه بیرون می زند. به این حالت، ژمیناسیون دندان گفته می شود. در واقع، ژمیناسیون زمانی رخ می دهد که یک جوانه دندان تلاش می کند که به دو دندان تبدیل شود.

در برخی موارد، دو جوانه مجزا از هم شروع به رشد می کنند و در مرحله نهایی رشد، قسمتی از دو تاج دندان به هم متصل می شوند. بنابراین دندان دارای دو ریشه و دو تاج است که در قسمتی از کانال با هم اشتراکاتی دارند. به این عارضه فیوژن دندان گفته می شود. در این حالت:

  • ·         تاج دندان بزرگ و عریض است.
  • ·         دندان دارای دو کانال پالپ است.
  • ·         دندان ها دارای کانال های ریشه مخصوص به خود هستند.

علت ابتلا به دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی عارضه نادری است که در درصد کمی از بیماران دیده می شود. شیوع ابتلا به این عارضه چیزی در حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵ درصد است. علت دقیق بروز این عارضه هنوز مشخص نیست. اما به طور کلی، وراثت و ژنتیک دو عامل مهم در ابتلا به آن به شمار می روند. در واقع اگر والدین کودکی دچار این عارضه شده باشند، ریسک بروز آن در فرزند آنان نیز وجود دارد.

در صورتی که دندان شیری فردی دچار این عارضه شده باشد، به احتمال ۳۰ تا ۴۰ درصد ممکن است عارضه در دندان های دائمی وی نیز دیده شود.

دندان دوتایی چطور تشخیص داده می شود؟

زمانی که دندان های کودک را بشمارید، متوجه فقدان یک یا چند دندان می شوید. اضافه بودن دندان نیز می تواند در اثر ابتلا به این مشکل باشد. به طور کلی، وجود شیار عجیب بین یک دندان و عریض بودن بیش از حد آن نشانه مهمی برای این عارضه است. برای ایجاد افتراق بین ژمیناسیون و فیوژن دندان لازم است که از دندان رادیوگرافی تهیه شود تا وجود یک یا دو ریشه مجزا مشخص گردد.

آیا امکان تشخیص اشتباه وجود دارد؟

دندانپزشکان در مورد تشخیص این عارضه اشتباه نمی کنند. اما در برخی موارد، والدین وجود ماملون روی دندان دائمی را با این ناهنجاری اشتباه می گیرند. ماملون نوعی برجستگی روی دندان های دائمی پیش است که پس از مدتی در اثر جویدن و سایش از بین رفته و دندان صاف می شود. در موارد نادر، برجستگی طبیعی ماملون به حدی قابل توجه است که والدین آن را با یک ناهنجاری دندان اشتباه می گیرند. در مطالب پیشین در مورد ماملون دندان توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

در صورتی که نگران ابتلا به این عارضه در فرزند خود هستید، یک معاینه ساده توسط دندانپزشک و انجام یک رادیوگرافی می تواند شما را مطمئن سازد.

دندان دوتایی باعث بروز چه مشکلاتی می شود؟

ژمیناسیون و فیوژن دندان باعث ایجاد فاصله غیر طبیعی بین دندان ها می شوند. درهم ریختگی دندان ها از دیگر مشکلاتی است که این دو ناهنجاری عامل آن هستند. ایجاد لبخند نازیبا، در هم ریختگی دندان ها و تاخیر در رشد دندان دائمی از دیگر عوارض این مشکل به شمار می روند.

در صورتی که کودکی دچار عارضه دندان دوتایی باشد، زمان افتادن دندان شیری و رشد دندان دائمی باید تحت نظر گرفته شود. در برخی موارد، دندانپزشک ترجیح می دهد که دندان دوتایی کشیده شود تا رشد دندان دائمی تسهیل شود. اما در موارد نادر، هیچ دندانی در زیر دندان فیوز شده رشد نمی کند که این عارضه در رادیوگرافی تشخیص داده خواهد شد.

از آنجا که دندان دوتایی دارای شکافی غیر عادی بین دندان است، تمیز کردن آن دشوار است و برس مسواک به راحتی نمی تواند وارد فضای بین آن شود. بنابراین دندان به سادگی دچار پوسیدگی می شود. درمان پوسیدگی دندان و ترمیم دندان نیز در این شرایط دشوارتر از یک دندان عادی است. بنابراین، پیش از ابتلا به پوسیدگی دندان استفاده از روش های دندانپزشکی پیشگیرانه مانند سیلانت دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند. در مطالب پیشین در مورد فیشور سیلانت به طور مفصل توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

درمان دندان دوتایی با استفاده از چه روش هایی انجام می شود؟

در صورتی که دندان مبتلا، دندان شیری باشد به خودی خود می افتد. بنابراین، درمان خاصی مورد نیاز نیست. با این حال، زمان افتادن دندان زیر نظر گرفته می شود. در صورتی که دندان در زمان مقرر نیوفتد، باید کشیده شود. از آنجا که این عارضه جز مسئله زیبایی، مشکل دیگری به وجود نمی آورد، بسیاری از دندانپزشکان تا ده سالگی بیمار صبر می کنند تا پس از آن در مورد روند درمان تصمیم گیری کنند.

در برخی موارد، سایز دندان دوتایی به حدی است که می توان آن را با استفاده از عصب کشی و روکش دندان به دو دندان مجزا تبدیل کرد. با این حال، این روش همواره امکان پذیر نیست. این روش تنها در مورد دندان فیوز شده قابل اجراست که هر دندان دارای کانال پالپ و ریشه مجزاست. این روش هزینه بردار و پر ریسک است.

در برخی موارد، راهی برای دندان دائمی که دچار این عارضه شده است، وجود ندارد. بنابراین دندان باید کشیده شود. در این شرایط از یکی از روش های جایگزینی دندان مانند بریج یا ایمپلنت دندان استفاده خواهد شد.

منبع:

healthrow