ترمیم بریج دندان: علل و نحوه پیشگیری

بریج دندان می تواند چند دهه عمر کند، اما گاهی نیاز به ترمیم و تعویض دارد. بریج دندان ابزار ثابتی است که به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. معمولا، دندان مصنوعی روی دو دندان سالم در مجاورت فضای خالی متصل می شود. ترمیم بریج دندان ممکن است به دلیل شکستن آن یا مشکلی لازم شود که دندانپزشک در زمان معاینه دندان تشخیص دهد.

علل نیاز به ترمیم بریج دندان:

بسیاری از بریج های دندان از سرامیک یا پرسلین ساخته شده اند و به قاب زیرین فلزی متصل شده اند تا بتوانند استحکام خوبی به جای دندان از دست رفته ایجاد کنند. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند موجب نیاز به ترمیم بریج دندان شود. باکتری ها از زیر بریج و خط اتصال دندان و بریج به دندان اباتمنت نفوذ کرده و موجب پوسیدگی آن می شود. در برخی موارد نیز، دندان اباتمنت دچار ترک یا شکستگی می شود. در صورتی که دندان اباتمنت ثبات و استحکام خود را از دست دهد، بریج نمی تواند در برابر فشار حاصل از جویدن مقاومت کند.

مشکلاتی که در خود بریج به وجود می آیند عبارتند از شکستن فلز زیرین و شکستن پوشش یا دندان مصنوعی. شکستن بریج می تواند در اثر دندان قروچه، جویدن اجسام سخت یا شکستن گردو و پسته با دندان باشد.

گاهی برای ترمیم بریج دندان هیچ گونه مشکلی از نظر ساختاری وجود ندارد، اما بریج با دهان تطابق ندارد یا رنگ آن با دندان های اطراف مشابهت ندارد. در برخی موارد، بیمار پس از جایگزینی دندان ها با بریج، برای بلیچینگ دندان های طبیعی خود اقدام می کند. بلیچینگ موجب سفیدتر شدن دندان های طبیعی می شود، اما تاثیری در رنگ بریج ندارد. بنابراین، رنگ دندان های اطراف با بریج متفاوت خواهد شد، که برای اغلب بیماران اتفاق مطلوبی نیست.

چه زمانی به ترمیم بریج دندان نیاز است؟

بریج دندان درمان موثری برای جایگزینی دندان از دست رفته است، اما راه حلی دائمی نیست. بر اساس آمار، بریج دندان طول عمری در حدود ۵ تا ۳۵ سال دارد. اما از آنجا که دندان اباتمنت پوشیده شده است، علائم پوسیدگی واضح نیست و حساسیت دندان یا لثه در اطراف بریج دندان می توند نشانه ای برای نیاز به ترمیم بریج دندان باشد. ممکن است متوجه بروز ترک در دندان شده باشید یا تکه ای از پرسلین افتاده باشد. در صورتی که متوجه وجود ترک یا لب پریدگی در بریج دندان شدید، دچار دندان درد یا حساسیت دندان در موقع مسواک زدن یا غذا خوردن شده اید، برای معاینه بریج دندان باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

ترمیم بریج دندان:

ترمیم بریج دندان به علت بروز مشکل بستگی دارد. در صورتی که مشکل از دندان اباتمنت ناشی شده باشد، اغلب لازم است بریج دندان شکسته شود. زمانی که دندان حامی بریج درمان شد، و اگر هنوز سالم باشد، یک بریج جدید برای شما ساخته می شود. اگر دندانپزشک قادر به نجات دندان اباتمنت نباشد، کل دندان های از دست رفته را می توان با استفاده از ایمپلنت یا اوردنچر بر پایه ایمپلنت جایگزین کرد. این روش های درمان به صورت جراحی در استخوان فک جایگذاری می شوند.

در صورتی که پوشش پرسلین بریج شکسته باشد یا ترک خورده باشد، اما کلیت ساختار بریج سالم باشد، دندانپزشک می تواند پوشش را ترمیم کند. گاهی، امکان ترمیم بریج دندان در شرایطی که دندان مصنوعی آن شکسته است نیز وجود دارد.

مراقبت از بریج جدید:

هنگامی که یک دندان به علت بیماری، پیری و یا حادثه ای ناگوار از دست می رود، جایگزین کردن آن به دلایل زیبایی شناختی و عملکردی بسیار مهم است. یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از بریج دندان است. مراقبت از بریج دندان در افزایش عمر و عملکرد آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان اهمیت زیادی دارد.

مراقبت از بریج دندان:

هنگامی که یک دندان می افتد، این احتمال وجود دارد که دندان های کناری برای پر کردن فضای خالی حرکت کنند. افرادی که دندان های خود را از دست داده اند در معرض خطر ابتلا به بیماری های لثه، اشکال در تلفظ حروف، مشکلات فک، پوسیدگی دندان و افتادگی صورت قرار دارند. یکی از راه های محبوب برای پیشگیری از این موارد قرار دادن یک بریج دندان در محل دندان از دست رفته است.

بریج دندان از پرسلین با یک ساختار زیرین فلزی ساخته شده است. معمولا تاج ها روی دو دندان کناری بریج قرار داده می شوند؛ سپس بریج روی این تاج ها نصب می شود تا در محل خود ثابت شود.

زمانی که صحبت از حفظ زیبایی لبخند به میان می آید، مراقبت از بریج دندان اهمیت زیادی می یابد. بنابراین ضروری است که هر فرد بداند چگونه دندان ها و بریج را تمیز کند و از آنها مراقبت کند.

زمانی که فرد تصمیم به استفاده از بریج به جای دندان از دست رفته می گیرد، ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کند تا دندان ها برای قرارگیری بریج آماده شوند. در این جلسه یک دندان پلاستیکی موقت در محل بریج قرار می گیرد تا از حرکت سایر دندان ها پیشگیری کند. مراقبت برای پیشگیری از نیاز به ترمیم بریج دندان از زمان قرارگیری این دندان موقت آغاز می شود. در این دوره، بیمار باید از مصرف مواد غذایی سخت و چسبناک پرهیز کند که می توانند به دندان موقت آسیب بزنند یا آن را از محل خود جدا کنند.

پس از قرار گیری بریج دائمی، مراقبت از آن تضمین کننده عمر طولانی آن و عدم نیاز به ترمیم بریج دندان پس از چند سال است. مراقبت از بریج دندان بدین معنی است که باید به صورت مرتب مسواک بزنید و محل بین بریج و دندان طبیعی را با دقت بیشتری نخ دندان بکشید.

بیماران باید از دندانپزشک خود بخواهند که دستورالعمل های مراقبت و تمیز کردن بریج را به آنها آموزش دهند.

مشابه دندان های طبیعی، مسواک زدن صحیح و نخ دندان کشیدن این اطمینان را به شما می دهد که بریج دندان سال ها ظاهر خوبی خواهد داشت.

درمان های دندانپزشکی اغلب گران هستند. بنابراین اگر در سال های گذشته با عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث از دست رفتن دندان های طبیعی خود شده اید، دیگر این اشتباه را در مورد بریج یا ایمپلنت خود تکرار نکنید. به روش های جایگزینی دندان از دست رفته به عنوان شانس دومی برای زیبایی لبخند خود فکر کنید و اطمینان یابید که از تمام روش های مراقبت از آن ها آگاهی دارید.

منبع:

dentalfind

colgate

آسیب به بافت دهان: لب، زبان و لثه

آسیب به بافت دهان شامل لب، زبان و لثه کاملا شایع است. بافت نرم لب به دلیل محل آن در برابر تروما آسیب پذیر است. یک ضربه به صورت می تواند لب ها را به دندان ها فشار دهد و موجب پارگی هر یک از بافت های نرم دهان شود. گاز گرفتگی زبان و پاره شدن لثه از دیگر صدماتی است که هر کس ممکن است آن را تجربه کند.

هر نوعی آسیب به بافت دهان معمولا با خونریزی همراه است زیرا بافت نرم دهان دارای منبع غنی خون است.

علائم آسیب به بافت دهان:

  • کبودی
  • تورم
  • خونریزی
  • وجود زخم روی لب، زبان یا لثه

تشخیص:

دندانپزشک در مورد اتفاقی که منجر به وارد شدن آسیب به بافت دهان شده است می پرسد و موضع را معاینه می کند. در صورتی که لب ها آسیب دیده باشند، استخوان فک و دندان ها نیز از نظر وارد شدن آسیب مانند وجود ترک یا شکستگی بررسی می شوند.

مدت مورد انتظار برای بهبودی:

مدت زمان بهبودی آسیب به بافت دهان به شدت پارگی بستگی دارد. با این حال، این نوع بافت ها دارای عروق خونی زیادی هستند و همین امر بهبودی را تسریع می بخشد.

پیشگیری:

آسیب به بافت دهان اغلب در زمان ورزش کردن یا دیگر فعالیت های بدنی رخ می دهد. استفاده از گارد دهان در زمان ورزش کردن می تواند ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش دهد. گارد دهان از پلاستیک نرمی ساخته شده است که به شکل دندان های فک طراحی شده است. گاردهای مخصوص ورزش های سنگین باید دندان های هر دو فک را پوشش دهند. گارد دهان با ایجاد یک مانع نرم بین دندان و لب از وارد شدن آسیب به آنها جلوگیری می کند. گارد دهان در داروخانه ها در دسترس است. دندانپزشکان نیز می توانند نمونه های سفارشی آن را برای شما بسازند. در مطالب پیشین در مورد نحوه نگهداری از گارد دهان و رعایت بهداشت آن توضیح داده شد که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم.

استفاده از کمربند در زمان رانندگی و کلاه ایمنی در زمان استفاده از موتور سیکلت و دوچرخه ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان:

در خانه، می توانید سطح پوست را با آب و صابون ملایم و یک دستمال نرم تمیز کنید. برای شستشوی بافت داخل دهان، از آب نمک یا محلول هیدروژن پراکسید (یک پیمانه هیدروژن پراکسید و یک پیمانه آب) استفاده کنید. هرگز محلول هیدروژن پراکسید را قورت ندهید. اگر محلول در دهان شما کف کرد، نگران نباشید. معمولا در تماس با بافت دهان این حالت عادی است.

اگر لب شما متورم یا کبود شده است، یک کمپرس سرد روی آن قرار دهید. در صورت وجود خونریزی، یک پارچه تمیز را به مدت حداقل پنج دقیقه روی موضع فشار دهید. استفاده از یخ می تواند تورم، خونریزی و ناراحتی را کاهش دهد. یک تکه یخ را بین یک گاز تمیز تمیز دهد و آن را روی ناحیه دردناک قرار دهید.

برخی از انواع آسیب به بافت دهان باید توسط جراح دهان و یا جراح پلاستیک درمان شوند. این امر به خصوص برای بخیه زدن بافت بیرون دهان و حفظ زیبایی لبخند اهمیت دارد. بخیه خطی که مرز مشخص بین پوست و بافت لب است، از جمله مواردی است که باید زیر نظر یک جراح متخصص و ماهر انجام شود. برای بخیه زدن این محل دقت زیادی باید انجام شود و روند بهبودی بافت در طول روزهای بعدی زیر نظر گرفته شود، زیرا حتی کوچک ترین ناهمواری و عدم تقارن قابل توجه خواهد بود.

ابتدا پزشک، موضع را با استفاده از محلول آب و نمک یا هیدروژن پراکسید تمیز خواهد کرد. تمیز کردن بافت دهان نه تنها باکتری ها بلکه اجسام خارجی مانند خاک و چیزهایی که ممکن است وارد زخم شده باشند را خارج خواهد کرد. سپس، روی موضع مقداری محلول بتادین زده می شود تا موضع ضدعفونی شود. پارگی لب از داخل به بیرون بخیه زده خواهد شد. بخیه زدن تمام لایه ها شانس ایجاد اسکار زخم و ناهمواری خط لبخند را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان در ناحیه زبان معمولا به چیزی به غیر از تمیز کردن با محلول ضدعفونی کننده یا هیدروژن پراکسید نیازی نخواهد داشت.  پارگی شدید ممکن است مستلزم بخیه باشد.

دهان محل زندگی باکتری های زیادی است. به همین دلیل، اغلب پس از آسیب به بافت دهان برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود تا از ابتلا به عفونت جلوگیری شود.

در موارد زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان مراجعه کنید:

  • خونریزی که با فشار و استفاده از کمپرس یخ بهبود نمی یابد.
  • وجود پارگی عمیق
  • وجود پارگی در مرز بین لب و پوست صورت
  • پارگی لب
  • ابتلا به عفونت پس از آسیب به بافت دهان که شامل علائمی مانند:
  • قرمزی
  • حساسیت
  • تب
  • تخلیه چرک از موضع
  • تورم

علائم معمولا پس از چهار روز از وقوع آسیب به بافت دهان قابل مشاهده هستند.

در صورتی که دندان شما شکسته یا لق شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهبودی:

تا زمان بهبودی کامل بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دهان می تواند به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. عدم توجه به بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به عفونت شود. برای پیشگیری از عفونت، دوره داروهای خود را تکمیل کنید. حتی اگر احساس بهبودی می کنید، داروهای آنتی بیوتیک خود را به طور کامل مصرف کنید. در صورتی که دچار درد هستید، می توانید از داروهای ضد درد فاقد نسخه استفاده کنید. اگر درد قابل مدیریت نیست، از دندانپزشک یا جراح خود بخواهید که داروی ضد درد قوی تری برای شما تجویز کند.

مسواک زدن را همچنان ادامه دهید. در اطراف زخم را به آرامی و ملایمت مسواک بزنید. اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. در غیر این صورت یک دهانشویه ضدعفونی کننده فاقد الکل نیز کافی است.

روزی یک بار از دهانشویه ضدعفونی کننده و محلول آب نمک برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید.

بسته به شدت آسیب به بافت دهان حدود یک هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد.

منبع:

colgate

اورژانس دندانپزشکی: چه زمانی باید مراجعه کنیم؟

زمانی که دچار مشکلات دهان و دندان می شوید، دندانپزشک باید اولین کسی باشد که با او تماس می گیرید. اما اگر در تعطیلات، آخر هفته یا نیمه شب دچار مشکل شوید، چطور؟ بسیاری از بیماران این تجربه را داشته اند و نمی دانستند تا موقع شروع روزهای کاری مطب دندانپزشکی چه باید بکنند. در صورتی که خارج از ساعت های کاری مطب دندانپزشکی دچار مشکلات دهان و دندان شوید، به اورژانس دندانپزشکی نیاز دارید.

لازم است که بین یک مشکل دندانی استاندارد که می توانید تا صبح صبر کنید و یک اورژانس دندانپزشکی واقعی که سلامت و حیات دندان شما را تهدید می کند، تمایز قائل شوید. در ادامه به اورژانس دندانپزشکی و مسائل مربوط به آن می پردازیم.

از کجا بفهمیم مشکل ما یک اورژانس دندانپزشکی است؟

در حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل در شش ماه گذشته عمر خود دچار دندان درد یا یکی از مسائل دهان و دندان بوده اند. این امر نشان می دهد که اورژانس دندانپزشکی چقدر می تواند رایج باشد.

با این حال، هر موقعیتی اورژانس دندانپزشکی در نظر گرفته نمی شود. برای تعیین آنکه آیا می توانید صبر کنید یا باید هر چه سریع تر به اورژانس یکی از کلینیک های شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید و بر اساس آن تصمیم گیری کنید:

  • آیا درد شدید است؟ درد و خونریزی شدید نشانه موقعیت اورژانس هستند.
  • آیا دندان کنده شده است؟ درمان سریع و به موقع می تواند دندان شما را نجات دهد.
  • آیا دندان لق شده است؟ دندان بزرگسالان هرگز نباید لق شود. دندان لق، حتی بدون درد، یک مشکل جدی است.
  • آیا عفونت دارید؟ آبسه یا عفونت جدی در دهان می تواند جان بیمار را تهدید کند و درمان نباید به تاخیر بیوفتد. در این رابطه ممکن است متوجه تورم روی لثه و صورت خود شوید.
  • آیا دچار خونریزی دهان شده اید؟ احتمالا می تواند یک اورژانس دندانپزشکی باشد.

به طور کلی، هر نوع مشکل دهان و دندان که به درمان سریع برای بند آوردن خونریزی، تسکین درد شدید، و نجات دندان نیاز دارد، اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود. این ملاحضات، در مورد عفونت شدید که جان بیمار را تهدید می کند نیز صدق می کند.

در صورتی که دچار هر یک از علائم فوق هستید، دچا اورژانس دندانپزشکی شده اید. هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید و ماوقع را شرح دهید. در صورتی که مطب باز نباشد، باید به یک کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید.

چه چیزی اورژانس دندانپزشکی تلقی نمی شود؟

اگر برای درمان مشکل خود می توانید تا چند روز آینده صبر کنید، اورژانس دندانپزشکی نیست. گاهی حتی می توانید درمان مشکلات جدی را با برخی اقدامات درمانی خانگی تا چند روز به تاخیر بیاندازید. برای مثال، شکستن دندان زمانی اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود که بسیار دردناک است یا دارای لبه های تیزی است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم داخل دهان می شود. در صورتی که دندان شکسته درد ندارد، می توانید تا نوبت دندانپزشکی خود صبر کنید.

دندان درد نیز جز مشکلاتی است که تا زمان شدید شدن درد و عدم وجود علائم آبسه دندان مانند تورم صورت، برآمدگی روی لثه و تب شدید می توانید صبر کنید. صبر کردن بدین معنی نیست که می توانید شش ماه از مراجعه برای درمان خودداری کنید. دندان درد چیزی نیست که به خودی خود برطرف شود. عامل دندان درد باید هر چه سریع تر برطرف شود تا دندان دچار پوسیدگی شدید نشود. تا زمان مراجعه به دندانپزشک، می توانید برای تسکین دندان درد خود از داروهای مسکن استفاده کنید.

در صورتی که پر کردگی یا روکش دندان افتاده است، احتمالا می توانید تا چند روز صبر کنید تا به دندانپزشک مراجعه کنید. پس از افتادن پر کردگی دندان می توانید به طور موقت یک آدامس فاقد قند را روی دندان خود قرار دهید. در صورتی که روکش دندان شما افتاده است، با استفاده از چسب های مخصوص موجود در دندانپزشکی می توانید آن را موقتا روی دندان خود قرار دهید.

روش های پیشگیری از اورژانس دندانپزشکی:

همان طور که متوجه شدید، اغلب موقعیت های اورژانس دهان و دندان قابل پیشگیری هستند. در بسیاری از موارد، بروز تصادف و ضربه به صورت عامل ایجاد اورژانس دندانپزشکی هستند. شرکت در ورزش های رزمی از دیگر علل بروز چنین موقعیتی است. با استفاده از نکات زیر می توانید مراقبت بهتری از دهان و دندان خود داشته باشید.

در صورتی که در ورزش های رزمی و تیمی خشن شرکت می کنید، برای محافظت از دندان های خود گارد دهان تهیه کنید. گارد دهان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در صورتی که به مدل های دقیق تری نیاز دارید، به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با قالب گیری از دهان شما، یک گارد دهان سفارشی برای شما می سازد. در مطالب پیشین در مورد گارد دهان و روش های مراقبت از آن توضیح دادیم که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

برخی از عادات نامناسب دهان و دندان می توانند باعث وارد شدن آسیب به دندان شما شوند. جویدن یخ، انتهای مداد و خودکار، آب نبات های سخت و هر چیز سخت دیگری می تواند به ساختار دندان آسیب بزند. جویدن اشیای سخت باعث ایجاد ترک در مینای دندان می شود و در طولانی مدت می تواند باعث شکستن دندان شود. با ترک این گونه عادت های مضر می توانید از دندان های خود محافظت کنید.

از دندان های خود به عنوان ابزار استفاده نکنید. باز کردن در نوشابه و قوطی با دندان و پاره کردن بسته بندی ها با دندان کار درستی نیست. برای این کارها از قیچی و دربازکن استفاده کنید.

بسیاری از دندانپزشکان در طول روز زمانی را به معاینه و درمان بیماران اورژانس اختصاص می دهند. درمان بیماران اورژانس حتی زودتر از کسانی انجام می شود که از قبل نوبت داشته اند. زمان تماس با دندانپزشک، تا جایی که ممکن است بهترین توصیف را از شرایط خود داشته باشید تا تصمیم گیری برای درمان شما راحت تر انجام شود. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد به صورت شبانه روزی آمادگی خدمت رسانی به بیماران را دارد. در صورتی که نیاز به معاینه و درمان دارید، همین الان با ما تماس بگیرید.

منبع:

absolutedental

آناتومی دندان و بخش های مختلف آن

دندان نیز مانند هر بخش دیگری از بدن انسان از بخش های مختلفی تشکیل شده است که هر یک مسئولیت خاصی را در حفظ کارکرد و سلامت این عضو بر عهده دارند. از بین رفتن لایه اولیه دندان را با خطر پوسیدگی مواجه می کند. پیشرفت باکتری ها در هر بخش باعث تشدید عارضه می شود. حفظ سلامت و بهداشت دهان و دندان ساده است، اما اطلاع از آناتومی دندان می تواند به درک اهمیت مراقبت از آن کمک کند.

آناتومی دندان:

هر دندان، علاوه بر داشتن کارکرد خاص، دارای محل خاصی در دهان است و نیز دارای شکل خاصی است که به عملکرد آن کمک می کند. همه دندان ها، با وجود داشتن شکل های متفاوت، دارای بخش های آناتومیک یکسانی هستند. هر دندان دارای یک تاج (که در حفره دهان دیده می شود) و ریشه ها است. دندان با استفاده از فیبرهایی که به لیگامنت های پریودنتال مشهور هستند به استخوان آلوئولار متصل شده است.

هر دندان از چهار بخش یکسان تشکیل شده است: مینای دندان، عاج، سمنتوم و پالپ.

مینای دندان:

مینای دندان بخش مهمی از آناتومی دندان است که روی تاج دندان را پوشانده است. این ماده سخت ترین ماده بدن است و تا حدی شفاف است. مینای دندان توسط سلول های تحت عنوان املوبلاست ها ساخته می شود. این لایه اولین خط محافظ دندان است که در برابر باکتری ها از دندان محافظت می کند. این ماده می تواند در برابر فشار جویدن و گاز زدن مقاومت کند اما پس از شکل گیری کامل توانایی ساخت مجدد خود را ندارد. در صورتی که کوچک ترین خللی در مواد معدنی آن به وجود آید و متخلل شود، روند پوسیدگی دندان شروع می شود. خوشبختانه، مینای دندان تا حدی قابل بازسازی است. در مراحل اولیه پوسیدگی دندان با تغذیه مناسب، رعایت بهداشت دهان و دندان و استفاده از فلورایدتراپی می توان به تقویت و بازسازی ساختار مینای دندان کمک کرد.

عاج:

عاج دندان بخشی از آناتومی دندان است که زیر مینای دندان و سمنتوم قرار گرفته است. عاج دندان از سلول هایی تحت عنوان ادونتوبلاست ساخته شده است. این ماده به اندازه مینای دندان سخت نیست و بیشترین بخش دندان را تشکیل می دهد. این بخش از دندان دارای لوله های میکروسکوپی است. آناتومی دندان دارای سه نوع عاج است. عاج اولیه که از زمان رشد دندان وجود دارد. عاج ثانویه که در طول حیات دندان به شکل گیری ادامه می دهد. عاج ترمیمی می تواند در پاسخ به التهاب و تروما تشکیل شود. رنگ عاج که در زیر مینای دندان ساطع می شود مسئول رنگ نهایی دندان است. از آنجا که عاج دندان نرم تر از مینای آن است، در صورتی که پوسیدگی از طریق مینا عبور کند و به عاج حمله کند، به سرعت در آنجا منتشر می شود.

سمنتوم:

سمنتوم ماده مهم دیگری در آناتومی دندان است که ریشه دندان را پوشش می دهد. این ماده همیشه بسیار نازک است و به اندازه مینای دندان سخت نیست اما سختی آن مشابه استخوان است. سمنتوبلاست سلول هایی هستند که سمنتوم را تشکیل می دهند. فیبرهایی وجود دارند که از سمنتوم منشعب می شوند و به استخوان فک متصل می شوند. از آنجا که سمنتوم به اندازه مینای دندان سخت نیست، در اثر تماس با برس مسواک می تواند دچار فرسایش شود. به علاوه، در صورتی که سمنتوم در اثر تحلیل لثه در معرض محیط دهان قرار گیرد، دندان دچار حساسیت می شود. این ماده بسیار به تغییرات دمایی در دهان حساس است. بنابراین، بیماری لثه می تواند به دندان درد و تخریب بافت دندان منجر شود.

پالپ:

پالپ آخرین بخش در آناتومی دندان است و جایی است که اعصاب و عروق خونی در آن قرار دارند. عروق خونی کار تامین مواد مغذی مورد نیاز دندان را بر عهده دارد و نبود آنها به مرگ دندان می انجامد. پالپ به دو بخش تقسیم می شود: حفره یا اتاق پالپ، در زیر تاج دندان قرار گرفته اند و کانال های پالپ که در ریشه دندان قرار گرفته است. در صورتی که پالپ دندان در معرض پوسیدگی قرار گیرد، عفونت باکتریایی رخ می دهد و دندان باید عصب کشی شود تا نجات یابد. زمانی که دندان رشد می کند، در ابتدا اتاق پالپ و کانال ها بسیار بزرگ هستند. با بزرگ تر شدن عاج ثانویه، قسمت پالپ کاهش می یابد.

درون اتاقک توخالی دندان ریشه و کانال های پالپ قرار دارد. آناتومی دندان ممکن است دارای یک ریشه باشد، اما بسیاری از دندان های پری مولر و مولر دارای دو یا سه ریشه هستند. این نقطه از دندان بسیار حساس است و مسئول تامین جریان خون و مواد مغذی ضروری برای حفظ حیات دندان است. زمانی که این نقطه آسیب ببیند یا در اثر تروما و پوسیدگی شدید دچار عفونت شود، برای نجات دندان از کشیده شدن لازم است که درمان کانال ریشه انجام شود.

اطلاع از آناتومی دندان شما را نسبت به اهمیت رعایت بهداشت دهان و دندان آگاه می کند. این آگاهی باعث افزایش حساسیت شما به روند پوسیدگی و عوامل زمینه ساز آسیب به آناتومی دندان می شود. عوامل زیر در شروع پوسیدگی دندان نقش دارند:

  • تمیز نکردن شیارهای بین دندان
  • مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی و شیرین
  • ریزه خواری مداوم
  • شیردهی به نوزاد در وقت خواب
  • مسواک نزدن
  • عدم دریافت فلوراید کافی
  • سن پایین یا بالا
  • خشکی دهان
  • پر کننده فرسوده
  • رفلاکس معده
  • اختلال بولیمی و آنورکسی

اهمیت دانستن آناتومی دندان برای کودکان:

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودکان برای سلامت آنها ضروری است. هر چه دانش فرد از موضوعی بیشتر باشد، درک اهمیت آن ساده تر می گردد. آموزش آناتومی دندان به کودکان و کارکرد و وظیفه هر قسمت می تواند به آنها لزوم حفظ بهداشت دهان و دندان را یادآور شود. کودکی که بداند مینای دندان پس از تخریب و فرسایش دیگر هرگز بازسازی نمی شود، متوجه می شود که چرا باید هر شب مسواک بزند. کودکی که بداند پوسیدگی دندان در مراحل اولیه قابل پیشگیری است و عدم توجه به معاینات شش ماهه، باعث پیشرفت پوسیدگی ساده به عصب کشی می شود، در برابر مراجعه به دندانپزشک برای معاینه مقاومت کمتری خواهد داشت. بخشی از وظیفه آگاه سازی نسل آینده درباره اهمیت بهداشت دهان و دندان بر عهده والدین است. همین امروز سهم خود را در ارتقا بهداشت جامعه به خوبی ایفا کنید.

منبع:

dentalcare

 

دندان دوتایی: علت، اثرات و درمان

بسیاری از والدین مشتاقانه منتظر رویش اولین دندان کودک خود می مانند. عوارض بسیاری ممکن است رشد دندان های شیری را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از آنها دندان دوتایی است. دندان دوتایی دارای یک حفره و پالپ دندان، اما دارای دو ریشه است. عارضه دندان دوتایی به دو دسته ژمیناسیون و فیوژن دندان تقسیم می شود. ژمیناسیون دندان بیشتر در دندان های پیش فک بالا دیده می شود هر چند که ممکن است دندان های فک پایین نیز تحت تاثیر این عارضه قرار گیرند. دندان دوتایی موجب نگرانی است زیرا می تواند به مشکلات متعددی از جمله در هم ریختگی دندان ها بیانجامد. در ادامه علت ابتلا به این عارضه و روش های درمان آن را با هم بررسی می کنیم.

دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی بیشتر در دندان های شیری دیده می شود. با این حال، گاهی اولین دندان دوتایی در ۶ سالگی و زمانی دیده می شود که دندان های دائمی فک پایین شروع به رشد می کنند.

در حالت عادی هر دندان دارای یک جوانه مجزاست که به تاج دندان ختم می شود. گاهی در اثر نوعی اختلال، یک جوانه رشد کرده و در نهایت دو تاج دندان متصل به هم از لثه بیرون می زند. به این حالت، ژمیناسیون دندان گفته می شود. در واقع، ژمیناسیون زمانی رخ می دهد که یک جوانه دندان تلاش می کند که به دو دندان تبدیل شود.

در برخی موارد، دو جوانه مجزا از هم شروع به رشد می کنند و در مرحله نهایی رشد، قسمتی از دو تاج دندان به هم متصل می شوند. بنابراین دندان دارای دو ریشه و دو تاج است که در قسمتی از کانال با هم اشتراکاتی دارند. به این عارضه فیوژن دندان گفته می شود. در این حالت:

  • ·         تاج دندان بزرگ و عریض است.
  • ·         دندان دارای دو کانال پالپ است.
  • ·         دندان ها دارای کانال های ریشه مخصوص به خود هستند.

علت ابتلا به دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی عارضه نادری است که در درصد کمی از بیماران دیده می شود. شیوع ابتلا به این عارضه چیزی در حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵ درصد است. علت دقیق بروز این عارضه هنوز مشخص نیست. اما به طور کلی، وراثت و ژنتیک دو عامل مهم در ابتلا به آن به شمار می روند. در واقع اگر والدین کودکی دچار این عارضه شده باشند، ریسک بروز آن در فرزند آنان نیز وجود دارد.

در صورتی که دندان شیری فردی دچار این عارضه شده باشد، به احتمال ۳۰ تا ۴۰ درصد ممکن است عارضه در دندان های دائمی وی نیز دیده شود.

دندان دوتایی چطور تشخیص داده می شود؟

زمانی که دندان های کودک را بشمارید، متوجه فقدان یک یا چند دندان می شوید. اضافه بودن دندان نیز می تواند در اثر ابتلا به این مشکل باشد. به طور کلی، وجود شیار عجیب بین یک دندان و عریض بودن بیش از حد آن نشانه مهمی برای این عارضه است. برای ایجاد افتراق بین ژمیناسیون و فیوژن دندان لازم است که از دندان رادیوگرافی تهیه شود تا وجود یک یا دو ریشه مجزا مشخص گردد.

آیا امکان تشخیص اشتباه وجود دارد؟

دندانپزشکان در مورد تشخیص این عارضه اشتباه نمی کنند. اما در برخی موارد، والدین وجود ماملون روی دندان دائمی را با این ناهنجاری اشتباه می گیرند. ماملون نوعی برجستگی روی دندان های دائمی پیش است که پس از مدتی در اثر جویدن و سایش از بین رفته و دندان صاف می شود. در موارد نادر، برجستگی طبیعی ماملون به حدی قابل توجه است که والدین آن را با یک ناهنجاری دندان اشتباه می گیرند. در مطالب پیشین در مورد ماملون دندان توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

در صورتی که نگران ابتلا به این عارضه در فرزند خود هستید، یک معاینه ساده توسط دندانپزشک و انجام یک رادیوگرافی می تواند شما را مطمئن سازد.

دندان دوتایی باعث بروز چه مشکلاتی می شود؟

ژمیناسیون و فیوژن دندان باعث ایجاد فاصله غیر طبیعی بین دندان ها می شوند. درهم ریختگی دندان ها از دیگر مشکلاتی است که این دو ناهنجاری عامل آن هستند. ایجاد لبخند نازیبا، در هم ریختگی دندان ها و تاخیر در رشد دندان دائمی از دیگر عوارض این مشکل به شمار می روند.

در صورتی که کودکی دچار عارضه دندان دوتایی باشد، زمان افتادن دندان شیری و رشد دندان دائمی باید تحت نظر گرفته شود. در برخی موارد، دندانپزشک ترجیح می دهد که دندان دوتایی کشیده شود تا رشد دندان دائمی تسهیل شود. اما در موارد نادر، هیچ دندانی در زیر دندان فیوز شده رشد نمی کند که این عارضه در رادیوگرافی تشخیص داده خواهد شد.

از آنجا که دندان دوتایی دارای شکافی غیر عادی بین دندان است، تمیز کردن آن دشوار است و برس مسواک به راحتی نمی تواند وارد فضای بین آن شود. بنابراین دندان به سادگی دچار پوسیدگی می شود. درمان پوسیدگی دندان و ترمیم دندان نیز در این شرایط دشوارتر از یک دندان عادی است. بنابراین، پیش از ابتلا به پوسیدگی دندان استفاده از روش های دندانپزشکی پیشگیرانه مانند سیلانت دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند. در مطالب پیشین در مورد فیشور سیلانت به طور مفصل توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

درمان دندان دوتایی با استفاده از چه روش هایی انجام می شود؟

در صورتی که دندان مبتلا، دندان شیری باشد به خودی خود می افتد. بنابراین، درمان خاصی مورد نیاز نیست. با این حال، زمان افتادن دندان زیر نظر گرفته می شود. در صورتی که دندان در زمان مقرر نیوفتد، باید کشیده شود. از آنجا که این عارضه جز مسئله زیبایی، مشکل دیگری به وجود نمی آورد، بسیاری از دندانپزشکان تا ده سالگی بیمار صبر می کنند تا پس از آن در مورد روند درمان تصمیم گیری کنند.

در برخی موارد، سایز دندان دوتایی به حدی است که می توان آن را با استفاده از عصب کشی و روکش دندان به دو دندان مجزا تبدیل کرد. با این حال، این روش همواره امکان پذیر نیست. این روش تنها در مورد دندان فیوز شده قابل اجراست که هر دندان دارای کانال پالپ و ریشه مجزاست. این روش هزینه بردار و پر ریسک است.

در برخی موارد، راهی برای دندان دائمی که دچار این عارضه شده است، وجود ندارد. بنابراین دندان باید کشیده شود. در این شرایط از یکی از روش های جایگزینی دندان مانند بریج یا ایمپلنت دندان استفاده خواهد شد.

منبع:

healthrow

جراحی دندان عقل در نسج نرم:

نهفتگی دندان عقل بدین معناست که تاج دندان از فک بیرون آمده است اما هنوز زیر خط لثه قرار دارد و به طور کامل وارد فضای دهان نشده است. یک دندان معمولی که در نسج نرم نهفته است را می توان با یک جراحی ساده وارد فضای دهان کرد اما اگر این نهفتگی در مورد دندان عقل باشد، بهتر است کل دندان کشیده شود. جراحی دندان عقل در نسج نرم اهمیت دارد زیرا می تواند از مشکلات متعدد دهان و دندان پیشگیری کند. خوشبختانه، جراحی دندان عقل در نسج نرم بسیار ساده تر از جراحی دندانی است که در استخوان فک نهفته است.

انواع نهفتگی دندان عقل:

نهفتگی دندان عقل به دو دسته تقسیم می شود:

  • نهفتگی نسج نرم که در آن بخش بالایی دندان عقل (تاج دندان از استخوان بیرون زده است اما به طور کاملا از بافت لثه بیرون نزده است.
  • نهفتگی نسج سخت که در آن دندان هنوز در استخوان فک قرار دارد. نهفتگی کامل استخوانی زمانی به کار می رود که دندان به طور کامل توسط بافت استخوانی محاصره شده است، در حالی که نهفتگی نیمه استخوانی زمانی به کار می رود که دندان تا حدی از استخوان بیرون زده است.

چرا دندان عقل دچار نهفتگی در نسج نرم می شود؟

دلایل زیادی برای نهفتگی دندان عقل ذکر می شود که نظریه های مختلف به تکامل بشر، تغییر عادات غذایی وی و در نتیجه عدم نیاز به وجود دندان عقل برای جویدن سبزیجات و گوشت خام، و بزرگ تر شدن مغز در طول اعصار و در نتیجه کمتر شدن فضای دهان اشاره می کنند.

در یکی از این نظریه ها، اشاره می شود که رعایت بهداشت دهان و دندان از دیگر علل نهفتگی دندان عقل به شمار می رود. در واقع، در قرون گذشته، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان موجب از دست رفتن زودهنگام دندان های دائمی می شود. در نتیجه، رشد یک سری دندان در حدود ۲۰ سالگی می توانست خبر خوشی برای راحتی بیشتر در غذا خوردن باشد. در آن زمان، به دلیل نبود دندان های مولر دائمی، دندان عقل به راحتی وارد فضای فک می شود. این در حالی است که امروزه حفظ دندان های دائمی تا سنین بالاتر، فضای دهان را برای این دندان ها کمتر کرده است.

نهفتگی دندان عقل در نسج نرم زمانی رخ می دهد که فضای کافی در فک برای رشد دندان وجود دارد، اما فصای کافی برای بیرون زدن آن از لثه و ورود دندان به دهان وجود ندارد. در اینجا، جراحی دندان عقل در نسج نرم ضرورت می یابد.

عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم چیست؟

دندان عقل در دوره جوانی رشد می کند. از آنجا که سایر دندان های دائمی در نوجوانی ظاهر می شوند، رشد دیرهنگام دندان عقل می تواند بدین معنی باشد که دهان دچار کمبود فضا و در هم ریختگی شده است. زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شوند، مستعد ابتلا به بیماری می شوند زیرا رعایت بهداشت دهان و دندان دیگر به سادگی صورت نمی گیرد. شلوغی دهان بدین معنی است که دندان ها دچار کجی و همپوشانی می شوند. گاهی، رشد نادرست دندان عقال چنان باعث درهم ریختگی دندان ها می شود که به درمان ارتودنسی نیاز می شود.

رشد دندان عقل، خود دندان و دندان مجاور آن را در معرض پوسیدگی دندان و بیماری لثه قرار می دهد. زیرا مسواک زدن و نخ دندان کشیدن این دندان در انتهای دهان دشوار است. نهفتگی آن یا بیرون زدن ناقص دندان عقل، کار مسواک زدن را دشوارتر می کند.

ابتلا به کیست، تومور دهان و درد و ناراحتی بیمار از دیگر عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم است.

آخرین مشکل عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم این است که دندان نهفته می تواند به حدی دچار بیماری شود که در نهایت به آبسه تبدیل شود. آبسه دندان عفونت دردناکی است که می تواند کل سیستم ایمنی بدن را درگیر مشکل کند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چه زمانی لازم است؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم زمانی ضروری می شود که بودن دندان در دهان سلامت سایر دندان ها را به خطر بیاندازد. در بسیاری از موارد، برای پیشگیری از عوارض فوق الذکر کشیدن دندان ضرورت می یابد.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چطور انجام می شود؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم توسط جراح دهان و دندان انجام می شود زیرا در این جراحی باید بافت لثه که روی دندان را پوشانده است برداشته شود و یک فلپ جراحی ایجاد شود. این جراحی تقریبا ساده است و پس از ایجاد یک برش در لثه، جراح دندان را با استفاده از ابزار مخصوص خارج می کند. توصیه می شود که جراحی پیش از آنکه دندان علامت دار شود انجام شود. هر چه جراحی در سن پایین تری انجام شود، کشیدن دندان ساده تر خواهد بود و عوارض آن کمتر است.

هر چه سن بیمار بیشتر می شود، ریشه دندان عقل طولانی تر می شود و احتمال فک جوش شدن دندان یا نزدیکی آن به عصب بیشتر می شود. در مطالب پیشین، در مورد فک جوش بودن دندان عقل و جراحی دندان عقل روی عصب توضیح داده شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

از سوی دیگر، عوارض جراحی در بیماران مسن تر بیشتر خواهد بود. از این رو، توصیه می شود که بیماران تا پیش از سن ۲۵ سالگی برای بررسی وضعیت دندان عقل خود و نیاز به جراحی یا کشیدن آن به دندانپزشک مراجعه کنند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم به صورت سرپایی انجام می شود و بسیاری از بیماران می توانند روز بعد فعالیت های روزمره خود را از سر گیرند. جراح توصیه های لازم جهت مراقبت های پس از جراحی دندان عقل را به شما خواهد کرد. با این حال، می توانید مطلب ما در این مورد را نیز مطالعه نمایید.

هزینه جراحی دندان عقل در نسج نرم:

هزینه کشیدن دندان عقل تا حدی زیادی به نوع نهفتگی دندان بستگی دارد. به طور کلی، جراحی دندان عقل در نسج نرم ساده تر از نهفتگی نسج سخت است و در متیجه تا حدی ارزان تر از آن تمام می شود.

در صورتی که دچار درد در فک، در ناحیه نزدیک به گوش، تورم صورت و التهاب شده اید، برای بررسی احتمال نهفتگی دندان عقل به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

northtexasoralsurgery

دندان مصنوعی: هر چیزی که باید در مورد آن بدانید

دست دندان یا دندان مصنوعی عموما از جنس اکریلیک یا پرسلین است و برای جایگزینی دندان های از دست رفته در اثر بروز آسیب، بیماری پریودنتال یا پوسیدگی دندان به کار می رود. نبود دندان در دهان، فرد را با مشکلات عدیده ای در زندگی روبه رو می کند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد به دنبال راهی برای جایگزین کردن دندان خود برمی آیند. یکی از ارزان ترین روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از پروتز دندان مصنوعی است. دندان مصنوعی به جز بهبود ظاهر کارکردهای دیگری نیز دارند، مانند افت و تحلیل عضلات صورت، بهبود عملکرد خوردن و حرف زدن، و حفظ ساختار استخوان های صورت. در ادامه، همه چیز در مورد پروتز دندان، از انواع آن، روش تمیز کردن و عادت کردن به آن را بررسی می کنیم.

انواع مختلف دندان مصنوعی چیست؟

دست دندان از انواع مختلفی تشکیل می شود که هر یک به فراخور نیاز بیمار و بودجه او پیشنهاد می شود. هر یک از روش های زیر دارای مزایا و معایب مختص به خود است. برای انتخاب بهترین گزینه برای جایگزینی دندان های خود با دندانپزشک مشورت کنید.

پروتز کامل:

دندان مصنوعی کامل برای جایگزینی تمام دندان ها به کار می رود. این نوع پروتز دقیقا روی لثه بالا و استخوان قرار می گیرد. این پروتز به نحوی ساخته می شود که کاملا در جای خود محکم شود و فرد را قادر به حرف زدن و جویدن کنند. پروتز کامل تا زمان بهبودی کامل دهان پس از کشیدن دندان ها استفاده نخواهد شد و این روند نیازمند ۴ تا ۵ قرار درمانی برای تطبیق شکل و سایز دهان است. در طول این جلسات، چندین بار از دهان قالب تهیه می شود تا پروتز تناسب کاملی با دهان و فک بیمار داشته باشد و بیمار با آن احساس راحتی کند. پروتز کامل از مواد اکریلیک یا پرسلین ساخته می شود.

پروتزهای فوری:

پروتزهای فوری یا موقت درست بعد از کشیدن دندان و تا زمانی که دهان آماده پذیرش پروتز کامل باشد، قابل استفاده هستند. پروتز موقت فرد را قادر به حرف زدن و جویدن می کند اما پس از چند هفته لازم است که ریلاین و اصلاح شود تا دوباره به خوبی در دهان قرار گیرد. این امر بدین دلیل است که لثه و استخوان ها در طول ۶ ماه اول پس از کشیدن دندان به نحو قابل توجهی تحلیل می روند. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، که معمولا ۸ هفته طول می کشد، یک پروتز کامل جای پروتز موقت را خواهد گرفت.

اوردنچر:

اوردنچر بسیار شبیه دندان مصنوعی کامل است، با این تفاوت که به یک یا چند دندان طبیعی برای حمایت و ثبات نیاز دارد. زمانی که هیچ دندان طبیعی در دهان وجود نداشته باشد، از آن می توان بر روی ایمپلنت نیز استفاده کرد. این کار باعث تثبیت بهتر اوردنچر نسبت به دندان مصنوعی کامل می شود. در عین حال، به دلیل وجود پایه های تیتانیومی در فک، استخوان فک تحلیل نخواهد رفت. اوردنچر معمولا گران تر از دندان مصنوعی کامل است.

دندان مصنوعی جزئی:

پروتز جزئی‎ که ممکن است دائمی یا قابل جابجایی باشد، زمانی استفاده می شود که تنها چند دندان از دست رفته باشند. این نوع پروتز ظاهر بیمار را بهبود می بخشد و از تغییر موضع سایر دندان ها به سمت محل خالی پیشگیری می کند. دندان مصنوعی دائمی با چارچوب فلزی به دندان های طبیعی متصل می شود اما برخی مدل ها نیز از دهان خارج می شوند تا به خوبی تمیز شوند.

اوردنچر متکی بر ایمپلنت:

اوردنچر متکی بر ایمپلنت مانند اوردنچر کار می کند. اما به جای اینکه با دندان طبیعی حمایت شود، به پایه ایمپلنت وصل می شود. ایمپلنت در استخوان قرار داده می شود و به آن زمانی برای بهبودی داده می شود. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، پروتز متکی بر ایمپلنت برای تطابق با سایز و رنگ دهان و دندان ساخته می شود. پروتز متکی بر ایمپلنت یکی از انواع پروتز دندان مصنوعی است که به سه تا چهار ایمپلنت برای تثبیت نیاز دارد. این نوع پروتز از سایر مدل ها بسیار گران تر است، اما از بالاترین ثبات و راحتی در دهان بیمار برخوردار است. از سوی دیگر به دلیل وجود ایمپلنت در فک، استخوان فک بیمار دچار تحلیل نمی شود.

دندان مصنوعی چطور تمیز می شود؟

برخی از بیماران به غلط تصور می کنند که دندان مصنوعی نیازی به تمیز شدن ندارد، زیرا برخلاف دندان طبیعی دارای اعصاب و پالپ نیست تا دچار پوسیدگی و درد شود. اما در واقع، تمیز کردن دندان مصنوعی برای پیشگیری از بیماری لثه، عفونت، تغییر رنگ پروتز، و بوی بد دهان ضروری است.

بیرون آوردن و شستن پروتز پس از غذا خوردن:

پروتز خود را زیر آن بگیرید تا بقایای مواد غذایی از آن خارج شود. برای پیشگیری از شکستن پروتز در صورت رها شدن آن از دستتان، بهتر است حوله ای کف سینک پهن کنید یا سینک را از مقداری آب پر کنید.

گرفتن با دقت پروتز در دست:

در هنگام تمیز کردن دندان مصنوعی مراقب باشید آن را خم نکنید و به اتصالات آن آسیب نزنید. خم کردن پروتز باعث ایجاد ترک و تغییر شکل آن می شود.

تمیز کردن دهان:

با استفاده از یک مسواک با برس های نرم، دهان، زبان و بافت لثه را تمیز کنید. در صورتی که از چسب دندان مصنوعی استفاده کرده اید، بقایای آن را از روی لثه و کام خود پاک کنید. تمیز کردن دهان و لثه برای پیشگیری از بیماری لثه ضروری است. ابتلا به بیماری لثه موجب تحلیل لثه و از بین رفتن بافت نرم دهان می شود. این امر باعث لق شدن پروتز در دهان می شود.

مسواک کردن پروتز:

هر روز پروتز را از دهان خود خارج کنید و آن را تمیز کنید. با یک مسواک مخصوص دندان مصنوعی با برس های نرم آن را تمیز کنید و از مایع مخصوص پروتز دندان برای رفع هر گونه بقایای مواد غذایی، پلاک و دیگر مواد استفاده کنید.

مرطوب نگه داشتن پروتز:

اغلب پروتزهای دندان برای حفظ ظاهر خود باید مرطوب نگه داشته شوند. هر شب پروتز خود را در آب یا مایع مخصوص قرار دهید. طریقه ضحیح نگهداری پروتز را با دندانپزشک خود بررسی کنید. از دستورالعمل های ارائه شده توسط تولید کننده محصولات تمیز کننده دندان مصنوعی نیز پیروی کنید.

شستشوی کامل پروتز پیش از قرارگیری در دهان:

پس از تمیز کردن دندان مصنوعی باید آن را به طور کامل با آب بشویید. این امر در صورت استفاده از مایع مخصوص پروتز اهمیت زیادی دارد. برخی از این محلول ها حاوی مواد شیمیایی مضر برای انسان هستند که می توانند موجب تهوع، درد و سوزش در صورت بلع شوند.

آیا برای تمیز کردن پروتز دندان به مسواک مخصوص نیاز دارم؟

بله! تمیز کردن پروتز به ابزارهای مخصوص نیاز دارد که یکی از آنها مسواک است. این نوع مسواک با سایر مسواک های رایج متفاوت است و همین تفاوت ها در طول عمر و بهداشت پروتز شما تاثیر زیادی دارد.

یک مسواک دندان مصنوعی نسبت به مسواک های رایج طراحی متفاوتی دارد. این مسواک در دو طرف خود دارای برس است و هر یک شکل مخصوص به خود را دارند. بدین ترتیب در کار تمیز کردن پروتز خود موفقیت بیشتری خواهید داشت.

به یاد داشته باشید که برس های مسواک دندان مصنوعی محکم هستند اما سخت نیستند. محکم بودن برس ها به شما این امکان را می دهد که تمام نواحی را به خوبی تمیز کنید و باکتری ها را از بین ببرید. اما یک مسواک معمولی با برس های هارد می تواند به پروتز دندان مصنوعی شما آسیب برساند و حتی آن را خراش دهد.

آیا باید از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنم یا مسواک معمولی؟

بهتر است برای پروتز خود از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنید. دندان مصنوعی نرم تر از دندان طبیعی است؛ بنابراین راحت تر دچار خش می شود. صاف و صیقلی نگه داشتن دندان مصنوعی اهمیت زیادی دارد. در صورتی که دندان مصنوعی شما دارای خش و ترک باشد، مواد غذایی، باکتری ها و لکه ها بهتر و راحت تر در آن نفوذ می کنند. بنابراین با استفاده از یک مسواک مخصوص می توانید پروتز خود را به مدت طولانی تری سفید و تمیز نگه دارید. در غیر این صورت در معرض ابتلا به بیماری و حتی خدشه دار شدن ظاهر لبخند خود قرار خواهید گرفت.

در انتخاب مسواک دست دندان به چه نکاتی باید توجه کنم؟

مسواک دندان مصنوعی دارای دو برس است:

  • یک سر صاف که برای سطوح محدب و صیقلی مناسب است.
  • یک سر مخروطی که برای دسترسی به نقاط سخت و تنگ پروتز مناسب است.

طراحی ارگونومیک دسته یکی از دیگر مواردی است که باید برای انتخاب مسواک به آن دقت کنید. دسته مسواک، گرفتن آن در دست و کنترل حرکات را راحت تر می سازد. به طور معمول، افرادی که از پروتز دندان استفاده می کنند مسن هستند. بنابراین این نوع طراحی می تواند سهولت بیشتری برای تمیز کردن پروتز به همراه بیاورد.

تمیز کردن پروتز با چه موادی ممنوع است؟

برخی از مواد می توانند به پروتز شما آسیب بزنند. تغییر شکل و رنگ و ایجاد ترک در پروتز از آسیب های ناشی از استفاده از مواد نامناسب برای تمیز کردن دست دندان است. برای تمیز کردن دندان مصنوعی از استفاده از مواد زیر پرهیز کنید:

مواد شوینده ساینده:

از استفاده از مسواک هایی با برس سخت، حلال های قوی و خمیر دندان های قوی که حاوی مواد ساینده هستند خودداری کنید.

خمیر دندان سفید کننده:

خمیر دندان سفید کننده حاوی پراکسید است که تاثیری در تغییر رنگ دندان مصنوعی ندارد.

محصولات حاوی بلیچ:

محصولات حاوی بلیچ می توانند موجب تضعیف دندان مصنوعی و فرسودگی بخش های فلزی آن شوند. برای سفید کردن دندان مصنوعی از روش های تخصصی زیر نظر دندانپزشک استفاده کنید.

آب گرم:

آب گرم و به خصوص آب جوش می تواند شکل پروتز شما را تغییر دهد.

آیا دندان مصنوعی به معاینه نیاز دارد؟

بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند نیز هر شش ماه یکبار باید برای معاینه پروتز و بافت لثه به دندانپزشک مراجعه کننید. برای بررسی منظم پروتز دندان مصنوعی و جرم گیری کامل، طبق زمان بندی به دندانپزشک مراجعه کنید. در این جلسه، دندانپزشک از قرارگیری صحیح پروتز در دهان و احتمال نیاز به ریلاین پروتز اطمینان حاصل می کند. در صورتی که پروتز شل شده است یا موجب تحریک و زخم شدن بافت دهان شما می شود، هر چه سریع تر دندانپزشک را مطلع سازید.

عادت کردن به پروتز دندان چقدر طول می کشد؟

برای بعضی از افراد استفاده از دندان مصنوعی برای اولین بار چالش برانگیز است. دندان مصنوعی جسمی خارجی است و متأسفانه حس دندان واقعی را به فرد نمی دهد. همچنین عملکرد آن نیز مانند دندان واقعی نیست. استفاده از دندان مصنوعی حس جدیدی ایجاد می کند که سازگاری با آن زمان می برد. در ادامه چند راهکارها برای عادت کردن به دندان مصنوعی و راحتی در استفاده از آن ارائه شده است:

عادت کردن به دندان مصنوعی با زمان، صبر و اراده:

برای بعضی از بیماران، استفاده از دندان مصنوعی تجربه نسبتا آزار دهنده ای است. در ابتدای استفاده، افراد ممکن است در دهان خود حسی عجیبی داشته باشند و در لب ها و گونه های خود احساس پری کنند. با گذشت زمان، این حس ها از بین خواهند رفت و فرد احساس راحتی بیشتری خواهد کرد. زمان، صبر و قدرت اراده بهترین حامیان شما هستند.

فرد همچنین ممکن است بریده بریده صحبت کردن، حالت تهوع، بزاق بیش از حد و طعم غیرعادی را تجربه کند و یا دچار کاهش حس چشایی شود. دوباره تکرار می کنیم که با گذر زمان تمام این وضعیت ها از بین خواهند رفت. با این حال، اگر این وضعیت ادامه یافت، دندانپزشک خود را در جریان بگذارید.

یادگیری حرف زدن با دندان مصنوعی:

حرف زدن در روزهای اول استفاده از دندان مصنوعی چالش بزرگی برای بسیاری از افراد است. افزایش ترشح بزاق به دلیل احساس وجود جسم خارجی در دهان مشکل را دو چندان می کند. برای برطرف کردن هر چه سریع تر این مشکل بهتر است تا جایی که می توانید تمرین کنید. تمرین در آیینه و تکرار حروف و کلمات می تواند در افزایش تسلط شما در استفاده از دندان مصنوعی موثر باشد. در صورتی که پروتز شما لق باشد، تلفظ صحیح حروف دشوار می شود. اگر احساس می کنید، پروتز به خوبی روی لثه قرار نمی گیرد، برای اصلاح تناسب آن به دندانپزشک مراجعه کنید.

مشکلات دندان مصنوعی فک پایین:

سازگاری و عادت کردن به دندان مصنوعی درفک پایین سخت تر است، به این دلیل که این دندان ها روی لثه های پایینی معلق هستند، در نتیجه مکشی که دندان مصنوعی فک بالا دارد، در فک پایین ایجاد نخواهد شد. تا زمانی که مهارت کافی را به دست بیاورید، ممکن است این دندان در دهان حرکت کرده یا حتی از دهان بیرون بیاید.

زبانتان را به لبه داخلی دندان مصنوعی فک پایین تکیه دهید تا آن را در جای خود نگه دارد. تا زمانی که کنترل مناسبی روی زبان و لب ها به دست آورید، استفاده از چسب های دندان مصنوعی توصیه می شود. این چسب ها برای دندان مصنوعی فک بالا نیز مفید هستند. اگر در حال حاضر از دندان مصنوعی استفاده می کنید و به چسب ها عادت کرده اید، احتمال دارد همچنان مجبور به استفاده از چسب باشید.

پیشنهادات دیگر برای عادت کردن به پروتز دندان:

در ابتدا بهتر است در تمام ساعات حتی در شب نیز از دندان مصنوعی استفاده کنید تا سریع تر به آنها عادت کنید. بعد از اینکه به آنها عادت کردید، باید در شب آنها را درآورده و برنامه روزانه مناسبی برای نظافت آنها داشته باشید.

احساس درد در قسمت هایی از لثه هنگام اولین استفاده از دندان مصنوعی طبیعی است. اگر دچار آفت دهان شدید، دهان خود را آب نمک گرم شستشو دهید و بعد تمرینات لازم برای سازگاری با دندان مصنوعی را ادامه دهید. معمولا سازگاری با دندان مصنوعی ۶۰ روز طول می کشد.

عادت کردن به دندان مصنوعی برای شما دشوار است، مشکلات زیادی با آن دارید یا ظاهر خوبی به شما نداده است، فراموش نکنید که استفاده از ایمپلنت می تواند مشکل شما را به طور کامل برطرف کند.

آیا غذا خوردن با پروتز دندان سخت است؟

غذا خوردن با پروتز دندان از دیگر مواردی است که بیمار باید آن را یاد بگیرد. برای عادت کردن به پروتز و راحتی در غذا خوردن با دست دندان اصول زیر را رعایت کنید:

غذا خوردن با دندان مصنوعی:

هنگامی که برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید، لثه ها باید به آن عادت کنند. ممکن است لثه ها هنوز در اثر کشیدن دندان ها ملتهب باشند. بنابراین غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواد زیر شروع کنید:

  • حبوبات داغ
  • پوره
  • پودینگ
  • دسرهای ژلاتین
  • پوره سیب زمینی یا سایر سبزیجات
  • آب میوه
  • ماست

توجه: مراقب مواد غذایی داغ باشید. دندان مصنوعی به عنوان عایق برای دهان به شمار می رود و باعث می شود گرما را کمتر حس کنید. این امر موجب می شود که دهانتان را به راحتی بسوزانید.

شروع غذاهای جامد:

پس از چند روز، دهانتان به دندان مصنوعی عادت می کند و می توانید کم کم از مواد غذایی جامد استفاده کنید. پیش از آن مواد غذایی را به تکه های کوچک تقسیم کنید تا نیازی به جویدن زیاد نداشته باشید. از مواد غذایی زیر شروع کنید:

  • برنج پخته شده
  • پاستا
  • نان نرم
  • سوپ با سبزیجات پخته و گوشت نرم
  • سبزی پخته شده
  • ماهی نرم
  • لوبیای پخته شده

مواد غذایی ممنوعه:

پس از عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی می توانید از غذاهای متنوع تری لذت ببرید. تنها باید آنها را به طور کامل بجوید و از هر دو طرف دهان برای جویدن استفاده کنید. با این حال هنوز هم مواد غذایی ممنوعه برای دندان مصنوعی وجود دارد:

غذاهای چسبنده:

مواد غذایی چسبناک می توانند پروتز را از جای خود دربیاورند. مواد غذایی بین دندان مصنوعی و لثه گیر می کند و باعث تحریک لثه می شوند. برخی از این مواد عبارتند از کره بادام زمینی و شکلات کاراملی.

غذاهای کوچک اما سفت:

مصرف هر گونه غذایی که جویدن آن با دندان طبیعی به نیروی زیادی نیاز دارد، برای دندان مصنوعی مضر است. پاپ کورن، گرانول بار، آجیل یا دانه های بو داده می توانند زیر دندان مصنوعی گیر کنند.

غذاهای عامل فشار نامساوی در فک:

جویدن برخی مواد غذایی به فشار نامساوی روی فک و دندان مصنوعی نیاز دارند. آجیل، پاپ کورن، سیب، هویج، و بلال از این قسم مواد هستند.

گوشت های سفت:

غذاهایی که به نیروی زیادی برای گاز زدن نیاز دارند برای شما مناسب نیستند. جویدن غذاهایی مانند استیک، شیشلیک و کباب برگ فشار زیادی روی پروتز دندان مصنوعی و لثه وارد می کنند که می تواند موجب زخم شدن لثه و درد شود.

منبع:

silveradofamilydental

affordabledentures

mayoclinic 

livestrong

falseteethoptions

 

کورونکتومی: جایگزینی برای کشیدن دندان عقل

دندان عقل به ایجاد درد و ناراحتی و نیاز به کشیدن مشهور است. این دندان در آخر دهان رشد می کند و معمولا فضای کافی برای رشد آن وجود ندارد. در صورتی که دندانپزشک یا جراح به شما بگوید که باید دندان عقل خود را بکشید، بعد به شما بگوید که شاید به کورونکتومی نیاز داشته باشید، بهتر است این مطلب را برای کسب اطلاعات بیشتر بخوانید.

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان مانند جراحی دندان عقل روی عصب رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

عارضه ای نادر اما محتمل:

آسیب به عصب در طول جراحی دندان عقل نادر، اما محتمل است. آسیب به عصب می تواند باعث بیحسی، سوزش، و دیگر تغییرات در حس نواحی در کنترل عصب شود. اعصاب در طول جراحی دچار کبودی شده یا قطع می شوند. این عارضه می تواند در اثر بی تجربگی جراح رخ دهد.

گاهی ریشه دندان عقل در فک پایین در نزدیکی اعصابی قرار گرفته است که احساس زبان، لب و چانه را تامین می کنند. زمانی که ریشه دندان عقل به عصب زبان یا آلوئولار فک پایین نزدیک باشد، جراحی دندان می تواند باعث آسیب به عصب شود و بیمار را با از دست رفتن دائمی یا موقت احساس صورت، لب و زبان رو به رو کند.

آسیب به این دو عصب باعث ایجاد اختلال در عملکرد حرف زدن، غذا خوردن و کیفیت عمومی زندگی می شود. در صورت وارد شدن آسیب به عصب زبان، بیمار دچار از دست رفتن حس چشایی و اشکال در تکلم می شود. بنابراین در شرایطی که عکس رادیوگرافی نشان دهد که ریشه دندان عقل شما به اعصاب فک بسیار نزدیک است، دندانپزشک گزینه جایگزین دیگری برای روش سنتی کشیدن دندان عقل پیشنهاد خواهد کرد، روشی تحت عنوان کورونکتومی.

کورونکتومی چیست؟

این روش درمانی شامل حذف تاج دندان و باقی گذاشتن ریشه در دهان بیمار می شود. در این روش هرچند ریشه دندان هنوز هم حاوی پالپ زنده است، وایتال پالپ تراپی ضروری نیست، زیرا ریشه با استخوان بهبود می یابد و در نهایت از اعصاب دور خواهد شد. تحقیقات نشان می دهند زمانی که ریشه دندان در مجاورت عصب قرار گرفته است، کورونکتومی نسبت به جراحی کشیدن دندان ارجح است، چراکه از آسیب به عصب زبان جلوگیری می کند.

تحقیقات نشان می دهد که پس از کورونکتومی درصد کمی از بیماران ممکن است پس از مدتی به کشیدن ریشه باقی مانده دندان نیاز پیدا کنند. با این حال، اگر این مورد نیز رخ دهد، به تدریج ریشه به قدری از عصب دور شده است که کشیدن دندان خطری برای اعصاب نخواهد داشت.

جراح دندانپزشک بهترین قاضی برای بررسی نیاز شما به کورونکتومی است. این روش تنها در شرایطی توصیه می شود که ریشه دندان به اعصاب بیش از حد نزدیک باشد. با این حال، این روش در شرایط زیر نیز قابل اجراست:

  • دندان و یا ریشه عفونی باشد.
  • در طول جراحی، دندانپزشک متوجه حرکت ریشه شود.
  • دندان به صورت افقی در طول عصب قرار گرفته باشد و تکه تکه کردن دندان برای خارج کردن آن باعث وارد شدن آسیب به عصب می شود.

مطالعات منتشر شده در مجله انجمن دندانپزشکی آمریکا از کورونکتومی به عنوان یک جایگزین خوب برای کشیدن دندان عقل در بیماران مسن تر از ۴۰ سال یاد می کند، چراکه آسیب به عصب در این بیماران رایج تر است. کشیدن دندان عقل در سنین پایین تر، پیش از شکل گیری کامل ریشه دندان، نه تنها احتمال آسیب به عصب را از بین می برد، بلکه از وارد شدن آسیب به دندان مولر نزدیک به دندان عقل نیز پیشگیری می کند.

پس از کورونکتومی بیمار تا چند روز دچار درد و تورم خواهد بود، اما این ناراحتی به اندازه روش جراحی سنتی نیست. به علاوه، ریسک ابتلا به حفره خشک و عفونت پس از جراحی نیز تا حد زیادی کاهش می یابد. ممکن است دندانپزشک قبل و بعد از جراحی استفاده از آنتی بیوتیک را تجویز کند. مراقبت های خاصی نیز پس از جراحی از سوی تیم درمان به شما توصیه خواهد شد. رعایت این مراقبت ها به بهبودی سریع تر شما کمک می کند.

هر چند دهان شما پس از کورونکتومی تا حدی دردناک و حساس است، اما هنوز هم لازم است دندان های خود را مسواک کنید. مسواک زدن دندان و تمیز کردن دهان، دو بار در روز، از عفونت زخم جلوگیری می کند. اطراف محل زخم را با ملایمت مسواک بزنید و از لمس آن با مسواک خودداری کنید. برای تمیز کردن دهان خود می توانید از دهانشویه توصیه شده توسط دندانپزشک استفاده کنید.

پس از کورونکتومی لازم است یک جلسه دیگر برای معاینه و پیگیری درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورتی که دچار درد و ناراحتی بیش از حد، خونریزی، درد و تورم بیش تر از ۴ روز شده اید، مراجعه به دندانپزشک برای بررسی شرایط ضروری است.

چه موقت و چه دائمی، هیچ کس نمی خواهد احساس بخشی از صورت یا دهان خود را در اثر آسیب به عصب از دست بدهد. در صورتی که برای کشیدن دندان عقل خود مراجعه کرده اید، به خصوص در سنین بالاتر، بررسی فاصله ریشه دندان با عصب ضروری است. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، با بررسی دقیق وضعیت ریشه دندان عقل، از عدم وجود ریسک در جراحی دندان عقل اطمینان حاصل می کند و بهترین روش را برای درمان شما پیشنهاد خواهد داد.

منبع:

colgate

جراحی دندان عقل روی عصب:

زمانی دندان عقل برای جویدن غذاهای سخت مانند دانه ها، گیاهان سخت و گوشت استفاده می شد. در قرون گذشته که مسواک زدن و درمان های ترمیمی دندانپزشکی چندان رایج نبود، دندان ها عمر کوتاه تری داشتند و زودتر می افتادند. در نتیجه رشد ۴ دندان در سنین بزرگسالی کمک زیادی به تغذیه افراد می کرد. اما امروزه با توجه به رژیم غذایی متعادل تر و رعایت بهداشت دهان و دندان، این دندان بیشتر از فایده با درد و ناراحتی همراه است. بنابراین در بسیاری از موارد، لازم است دندان عقل کشیده شود. جراحی دندان عقل روی عصب یکی از مشکل ترین جراحی های دندانپزشکی است.

کشیدن دندان عقل یک جراحی انتخابی است، اما امروزه بسیار رایج شده است. بسیاری از افراد دندان عقل خود را به دلیلی کشیده اند. برخی از افراد دچار دندان عقل نهفته هستند. در این حالت دندان از لثه بیرون نمی آید و مشکلات متعددی برای بیمار به وجود می آورد. برخی دیگر نیز به دلیل ناتوانی در تمیز کردن کامل دندان دچار پوسیدگی می شوند. دسته ای دیگر از بیماران نیز برای پیشگیری از مشکل در آینده، دندان عقل خود را می کشند. دلیل جراحی دندان عقل هر چه که باشد، بسیاری از افراد در مورد ریسک و عوارض این جراحی نگران هستند. یکی از ترس های رایج در این مورد، جراحی دندان عقل روی عصب است. در این حالت، جراحی ممکن است باعث وارد شدن آسیب به عصب و بیحس شدن صورت شود.

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان مانند جراحی دندان عقل روی عصب رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

عارضه ای نادر اما محتمل:

آسیب به عصب در طول جراحی دندان عقل نادر، اما محتمل است. آسیب به عصب می تواند باعث بیحسی، سوزش، و دیگر تغییرات در حس نواحی در کنترل عصب شود. اعصاب در طول جراحی دچار کبودی شده یا قطع می شوند. این عارضه می تواند در اثر بی تجربگی جراح رخ دهد.

آیا سن اهمیتی دارد؟

انجام جراحی در سنین نوجوانی رایج تر است: زیرا ریسک جراحی دندان عقل روی عصب در بیماران کم سن و سال کمتر است. تا سن ۲۵ سالگی، دندان ها کاملا رشد می کنند و ریشه آنها طولانی تر می شود. این امر کشیدن دندان را دشوارتر می کند و بیماران را در معرض خطر آسیب به عصب در پی جراحی دندان عقل قرار می دهد.

آیا جراحی دندان عقل روی عصب رایج است؟

خبر خوب این است که جراحی دندان عقل روی عصب رایج نیست. احتمال وارد شدن آسیب به عصب پایین است اما ناممکن نیست. گاهی یک عصب کبودشده می تواند به خودی خود و با گذشت زمان و صبوری بهبود یابد. در سایر موارد، آسیب به عصب به حدی است که امکان ترمیم آن وجود ندارد و احساس بیمار به احتمال زیاد هرگز باز نخواهد گشت.

اگر قرار باشد عصب احساس خود را بازیابد، این اتفاق در طول یک ماه پس از جراحی رخ می دهد.

تمام جراحی ها با ریسک همراه هستند:

در اینجا باید گفت تمام جراحی ها با ریسک همراه هستند. با این حال، برخی از دیگر روش ها امن تر هستند. جراحی دندان عقل یک درمان معمولی است که با ریسک پایینی همراه است. با وجودی که آسیب به عصب محتمل است، اما بروز آن نسبت به سایر عوارض، مانند حفره خشک نامحتمل است. حفره خشک در ده درصد از بیماران رخ می دهد. این خبر خوبی است. چرا که این عوارض به راحتی درمان می شوند و دوره بهبودی آنها به نسبت سریع است.

آسیب به عصب، هر چند نادر، دارای عوارض طولانی مدت و گاها غیر قبل بازگشت است.

آیا باید جراحی دندان عقل روی عصب انجام شود؟

در پایان تعیین ریسک جراحی دندان عقل روی عصب به نتایج معاینه و عکس رادیوگرافی شما بستگی دارد. در صورتی که دندان عقل شما نهفته باشد، گزینه های زیادی پیش روی شما وجود ندارد: این دندان ها همیشه باید بیرون کشیده شوند زیرا باعث درد شدید، تورم و دیگر مشکلات می شوند. با این حال، اگر قرار باشد کشیدن دندان عقل به عنوان یک روش پیشگیری انجام شود، باید مزایا و معایب این روش تهاجمی را با توجه به وضعیت دندان در فک ارزیابی کنید.

در طول جراحی، دندانپزشک باید دقت ویژه ای بکند تا به ساختارهای آناتومیک در حفره دهان مانند دهان آسیبی وارد نکنند. کشیدن دندان می تواند باعث وارد شدن آسیب به عصب زبان شود که می تواند موقت یا دائمی باشد.

ترمیم آسیب ناشی از جراحی دندان عقل روی عصب:

در صورتی که در طول کشیدن دندان آسیبی به عصب شما وارد شد، باید هر چه سریع تر به جراح مراجعه کنید. در صورتی که پس از رفع اثر بیحسی احساس صورت ظرف مدت ۶ تا ۸ هفته باز نگشت، بیمار باید هر چه سریع تر به یک جراح متخصص برای ترمیم اعصاب مراجعه کند.

در صورتی که ترمیم به موقع انجام گیرد (که معمولا ۱۰ تا ۱۲ هفته پس از وارد شدن آسیب است)، انتظار می رود که در ۷۰ درصد بیماران تا ۷۵ درصد حس معمول باز گردد. در صورتی که تاخیر فراتر از این مدت باشد، شانس موفقیت ترمیم کم خواهد بود. جراحی ترمیمی پس از نه ماه به ندرت توصیه می شود. در مواردی که از دست رفتن حس زبان یا صورت خفیف است، مراجعه برای جراحی ترمیمی تصمیم دشواری است. با این حال، در این موارد لازم است جراحی طی ۴ تا ۵ ماه پس از آسیب انجام شود.

اگر سوالی در مورد جراحی دندان عقل روی عصب دارید، متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما از پاسخگویی به آن خوشحال خواهند شد.

منبع:

miamiperio

جراحی دندان عقل بدون درد:

برخلاف باور عموم، کشیدن دندان عقل یک جراحی کاملا بدون درد است که درد ناشی از فشار دندان عقل نهفته را از بین می برد و باعث آرامش و راحتی بیمار می شود. دندان عقل نهفته مشکل رایجی است که در بیشتر نوجوانان و جوانان دیده می شود. نام جراحی بسیاری از بیماران را ترسانده و تا حد امکان از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. جراحی دندان عقل بدون درد در کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد انجام می شود.

مراجعه به دندانپزشک:

برخی از بیماران به اشتباه تصور می کنند که جراحی دندان عقل کار پیچیده و دردناکی است. اما کاملا اشتباه می کنند. در طول جلسه اول، از فک و دندان بیمار عکس رادیولوژی تهیه می شود تا محل دندان عقل نهفته و ریشه آن مشخص شود. در این جلسه، دندانپزشک می تواند ضرورت کشیدن دندان، اثرات منفی نکشیدن آن برای سایر دندان ها و وضعیت فعلی آن را برای شما توضیح دهد. برخی از این عوارض عبارتند از عفونت دهان، در هم ریختگی دندان ها و درد مداوم و شدید.

آیا بیرون کشیدن دندان عقل من به جراحی نیاز دارد؟

این امر به زاویه رشد دندان بستگی دارد. برخی از دندان ها نهفته نیستند و می توانند درست مانند سایر دندان ها کشیده شوند. اما وضعیت برخی دیگر به این خوبی نیست و باید با استفاده از جراحی از فک خارج شوند. دندانپزشک با استفاده از رادیوگرافی و معاینه بهترین روش درمانی را برای شما تجویز کند.

زمان مناسب برای جراحی دندان عقل بدون درد چه سنی است؟

از شروع دوره نوجوانی باید وضعیت رشد دندان عقل تحت نظارت قرار گیرد. نهفتگی دندان نشانه مهم نیاز به حذف آن است. حذف زودهنگام دندان عقل دارای این مزیت است که ریشه دندان هنوز به خوبی رشد نیافته است و استخوان تا حدی منعطف تر است. هر دو این عوامل جراحی را راحت تر خواهند کرد. بنابراین، لازم است که به طور منظم برای معاینه دندان ها و وضعیت رشد آنها در فک به دندانپزشک مراجعه کنید. معاینات شش ماه یک بار و تهیه عکس رادیوگرافی زمان خوبی برای پیگیری وضعیت دندان عقل است.

در طول جراحی چه اتفاقی می افتد؟

ناحیه مورد نظر در دهان بیمار، از جمله دندان، لثه و بافت اطراف با استفاده از داروی بیحسی، بی حس می شود. این بدان معنی است که بیمار در طول روند کشیدن دندان و مدتی پس از آن دردی حس نخواهد کرد. به علاوه، برخی از بیماران که دچار ترس از دندانپزشکی هستند می توانند از روش های بیهوشی مانند بیهوشی عمومی یا گاز خنده استفاده کنند. با این حال، این کار برای همه لازم نیست و تنها برای بیمارانی استفاده می شود که دارای نیازهای خاص هستند، فاقد همکاری لازم با دندانپزشک هستند یا ترس زیادی از دندانپزشکی دارند. در این بیماران استفاده از این روش توصیه می شود.

بیهوشی سدیشن به صورت خوراکی یا وریدی انجام می گیرد. در هر دو روش از داروی یکسانی استفاده می شود. بهترین شیوه به میزان اضطراب شما بستگی دارد.

سدیشن خوراکی برای جراحی کوتاه مدت مفید است، اما جذب آن توسط بدن مدت بیشتری طول می کشد. معمولا دارو باید ۳۰ تا ۴۵ دقیقه پیش از شروع جراحی دریافت شود تا به طور کامل اثر کند. این روش مناسب کسانی است که علاوه بر دندانپزشکی از آمپول نیز هراس دارند.

سدیشن وریدی به طول مستقیم وارد جریان خون شما می شود تا جراحی دندان عقل بدون درد انجام شود. این بدان معنی است که درست چند دقیقه پس از آن می توان درمان را آغاز کرد. این روش مناسب جراحی های پیچیده تر است.

ما در کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد در مورد استفاده از داروی های بیحسی و بیهوشی مراقبت های لازم را به عمل می آوریم و در طول درمان وضعیت شما تحت کنترل قرار دارد.

پس از آنکه موضع بیحس شد، بافت لثه در محل دندان عقل باز می شود تا جراح دندان را بیرون بکشد. در مواردی که دندان در جای نامناسبی قرار گرفته است، ابتدا دندان به قطعات کوچک تر تقسیم می شود تا بیرون کشیدن آن راحت تر شود. در نهایت، موضع جراحی، بخیه می شود.

آیا چیزی حس خواهم کرد؟

در طول جراحی دندان عقل بدون درد بسیار نادر است که چیزی حس کنید. پس از شروع جراحی، دندانپزشک وضعیت گونه و دندان های شما را بررسی خواهد کرد تا از بیحس شدن کامل آن اطمینان حاصل کند. در صورتی که متوجه فشار یا درد می شوید، موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهید. شاید لازم باشد مدت بیشتری برای اثربخشی دارو صبر کنید یا از داروی بیحسی بیشتری برای شما استفاده شود.

پس از جراحی چه چیزی در انتظار من است؟

بسیاری از بیماران نگران درد پس از جراحی هستند، اما در واقع بسیاری از بیماران پس از جراحی دندان عقل بدون درد از شر ناراحتی حاصل از فشار دندان عقل به فک راحت می شوند. در مقایسه با درد پیش از جراحی، می توان گفت که درد پس از آن ناچیز است. درد را می توان با استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه از بین برد. بیمارانی که از بیهوشی عمومی یا گاز خنده استفاده کرده اند، برای رفتن به خانه به همراهی کس دیگری نیاز دارند. سایر بیماران می توانند پس از جراحی دندان عقل بدون درد خود به تنهایی به منزل بروند. اثر بیحسی پس از چند ساعت از بین می رود و در این مدت خوردن و حرف زدن می تواند دشوار باشد. با این حال، تیم متخصصان ما اطمینان حاصل خواهند کرد که شما از تمامی مراقبت های درمانی پس از جراحی دندان عقل آگاهی دارید. این مراقبت ها به کاهش درد در شما کمک خواهند کرد. در مطالب دیگر ما در این رابطه می توانید اطلاعات بیشتری در این زمینه کسب کنید.

جراحی دندان عقل بدون درد:

متخصصان کلینیک ما در مورد جراحی دندان عقل بدون درد سال ها تجربه دارند. این بدان معنی است که آنها می دانند چطور باید با کمترین عوارض و ناراحتی ممکن برای شما جراحی را انجام دهند. توصیه می کنیم که جراحی را زیر نظر یک جراح دندانپزشک با تجربه انجام دهید که در این زمینه از شهرت خوبی برخوردار است.

به مدد سال ها تجربۀ ما، استفاده از بهترین روش ها و بیحسی موضعی و مراقبت از بیمار پس از درمان، جراحی دندان عقل بدون درد کاملا ممکن شده است.

منبع:

merivaledental