در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل:

دندان عقل یا مولار سوم آخرین دندانی است که در دهان می روید و بین ۱۸ تا ۲۵ سالگی در دهان ظاهر می شود. رشد این دندان اغلب با درد، تورم و ناراحتی شدید همراه است. به همین دلیل است که بسیاری از افراد در این سن به دنبال درمان مشکل می روند. اما آیا در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل امکان دارد؟

ناراحتی و درد حاصل از رشد دندان عقل به دلیل نبود فضای کافی در دهان رخ می دهد. در نتیجه دندان عقل به دندان مجاور و استخوان فک فشار وارد می کند و موجب بروز درد می شود.

آیا در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل ممکن است؟

در هم ریختن دندان ها در اثر رشد نادرست دندان یا وجود فضای کم در دهان شایع است. بسیاری از افراد در اوایل نوجوانی تحت درمان های ارتودنسی قرار می گیرند. در این سن، دندان عقل کاملا شکل نگرفته است و در نتیجه در دهان ظاهر نمی شود. اما زمانی که دندان عقل رشد کند به دندان های مجاور فشار وارد می کند. در نتیجه بیمار دچار در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل به خصوص در ناحیه دندان های خلفی می شود.

در اثر بی توجهی به مشکل یا نکشیدن دندان عقل، ممکن است لبخندی که در پی درمان های طولانی ارتودنسی زیبا شده است یا لبخندی که به طور طبیعی زیبا بوده است، تراز و زیبایی خود را از دست بدهد.

در شرایطی که دندان عقل در طول دوره ارتودنسی رشد کند، ارتودنتیست فضای مورد نیاز برای رشد آن، زاویه دندان و مسیر احتمالی رشد را ارزیابی خواهد کرد. بدین ترتیب متخصص می تواند بر سر نیاز به کشیدن دندان تصمیم گیری کند.

بنابراین، برای تعیین وضعیت و مرحله رشد دندان عقل، انجام معاینه و رادیوگرافی کامل فک، قبل، حین و پس از درمان ضروری است. مراجعه به ارتودنیست سالی یک مرتبه می تواند از در هم ریختگی دندان ها در اثر رشد دندان عقل جلوگیری کند. به همین دلیل مراجعه منظم و در فواصل شش ماهه به دندانپزشک ضروری است.

در موارد کمی که دندان عقل کاملا رشد می کند و وارد فضای دهان می شود و در عین حال سالم است، از آن می توان به عنوان دندان حامی برای درمان ارتودنسی استفاده کرد.

در صورتی که دندان عقلتان در آمده است، برای پیشگیری از مشکلات ناشی از رشد نادرست آن، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

alignwisesmile

مزایای اینویزیلاین برای بیماران

به دلیل مزایای اینویزیلاین این روش محبوبیت زیادی بین نوجوانان و جوانان دست یافته است. این روش درهای جدیدی را به سوی عده ای از بیماران باز کرده است که در غیر این صورت حاضر به شروع دوره درمانی خود نبودند. عده زیادی از بیماران به دلیل ظاهر قابل توجه بریس های سنتی این روش درمانی را ترجیح می دهند.

مزایای اینویزیلاین:

از مهم ترین مزایای اینویزیلاین شفاف بودن آن است. بدین ترتیب، بیمار می تواند بدون جلب توجه اطرافیان، دندان های خود را مرتب کند. این روش برای والدین، متخصصان، بازیگران، مدل ها، معلمان و سایر افرادی که در معرض دید عده زیادی قرار دارند، از مزیت بیشتری برخوردار است.

بهداشت دهان و دندان:

با استفاده از اینویزیلاین می توانید در هر زمان که مایل بودید به راحتی مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. هر بار که غذا می خورید، از خواب بیدار می شوید یا می خواهید به رختخواب بروید، کافی است تری الاینر را از دهان خود خارج کنید و مثل قبل مسواک بزنید.

چیزی بیشتر از مرتب کردن دندان ها:

با پیشگیری از در هم ریختگی دندان ها، فاصله بین دندان، مسائل مربوط به فک و بهبود تراز آن، اینویزیلاین به بهبود سلامت لثه و بافت اطراف کمک می کند. زمانی که دندان ها در محل صحیح خود قرار گیرند، دیگر لثه های بیمار به محلی برای تجمع باکتری ها تبدیل نخواهند شد. بهبود سلامت لثه نقش مهمی در سلامت دندان ها و کل بدن دارد.

غذا خوردن بدون محدودیت:

برخلاف بریس های سنتی، هر زمان که بخواهید می توانید اینویزیلاین را از دهان خود خارج کنید و هر چیزی خواستید بخورید. در دوره درمانی حتی می توانید از مواد غذایی سخت مانند پاپ کورن، سیب و شکلات های چسبناک نیز در حد اعتدال استفاده کنید.

دوره درمانی بدون درد:

لبه های پلاستیکی اینویزیلاین باعث بهبود راحتی بیمار می شود. با استفاده از این روش دیگر نیازی به نگرانی برای زخم شدن بافت نرم دهان به وسیله بریس های فلزی نیست. بنابراین نیازی به استفاده از وکس نیز برای پوشش دادن به لبه های تیز بریس نیست.

جلسات درمانی کمتر:

از دیگر مزایای اینویزیلاین نیاز به جلسات درمانی کمتر است. به طور متوسط بیمار باید هر شش تا هشت هفته به مطب دندانپزشک مراجعه کند. این برنامه درمانی منعطف به نفع والدین، بیمار و مسائل کاری و درسی او است.

نتایج درمانی موثر:

آخرین و مهم ترین مزیت اینوزیلاین اثربخشی یکسان با روش های سنتی ارتودنسی است.

منبع:

roederorthodontics

روش های کاهش درد اینویزیلاین:

بسیاری از بیمارانی که از اینویزیلاین استفاده می کنند از این روش رضایت کاملی دارند. این روش تفاوت عظیمی در زندگی نوجوانان و جوانان ایجاد کرد. امروزه این روش جایگزین بریس سنتی در درمان درهم ریختگی خفیف دندان شده است. با استفاده از این روش دیگر خبری از سیم و براکت نیست و بیمار می تواند به راحتی غذا بخورد و دندان هایش را تمیز کند. برخی از بیماران سوالاتی در مورد روش های کاهش درد اینویزیلاین دارند. با استفاده از این روش ها می توانید دوره درمانی راحت تری داشته باشید.

اینویزیلاین چطور کار می کند؟

اینویزیلاین شامل یک تری الاینر شفاف است که با استفاده از تکنولوژی کامپیوتری برای هر کس به صورت سفارشی ساخته می شود. هر دو هفته الاینر بیمار عوض می شود و با موقعیت جدید دندان ها سازگار می شود.

چرا دندان ها در طول درمان درد می گیرد:

بروز درد در ارتودنسی به دلیل تغییر موقعیت دندان ها به موقعیت ایده آل رخ می دهد. این تغییر موقعیت به تدریج رخ می دهد اما می تواند مانع از حرف زدن و غذا خوردن بیمار شود. با این حال، درد در درمان با اینیوزیلاین کمتر حس می شود و بیمار آن را راحت تر تحمل می کند.

درد چقدر زیاد است؟

خوشبختانه شدت درد در این روش زیاد نیست. هر گونه ناراحتی که در طول درمان حس شود، قابل مدیریت است. با استفاده از روش های کاهش درد اینویزیلاین می توانید دوره درمان راحت تری داشته باشید.

روش های کاهش درد اینویزیلاین:

مسکن های بدون نسخه:

اگر دندان هایتان کمی دردناک هستند، با استفاده از مسکن های بدون نسخه می توانید درد را تا حد زیادی کنترل کنید. دارو را طبق دستور مصرف کنید.

استفاده از الاینر جدید قبل از خواب:

ناراحتی و درد بیمار در چند ساعت اول پس از تعویض الاینر بیشتر است. برای کاهش این درد و ناراحتی، بهتر است الاینر جدید را درست قبل از خواب در دهان قرار دهید. در نتیجه با این کار، در ساعت اوج درد خواب هستید.

غذای نرم:

در چند روز اول پس از استفاده از الاینر جدید درد بیشتر است. به عنوان یکی از روش های کاهش درد اینویزیلاین می توانید تا چند روز از غذاهایی استفاده کنید که به جویدن کمتری نیاز دارند. این کار به نظر جزئی می رسد، اما همین گام های کوچک تاثیر زیادی دارند.

یخ:

هنوز هم درد دارید؟ مکیدن یخ می تواند با بی حس کردن دهان کمی از درد شما را کاهش دهد. برای مکیدن یخ الاینر را از دهان خود خارج کنید و هرگز یخ را نجوید.

تبعیت از برنامه درمانی:

از برنامه ای که دندانپزشک به شما داده است تبعیت کنید. الاینر را به اندازه ساعات توصیه شده در دهان قرار دهید. ست جدید را درست در زمان مقرر تعویض کنید. عوض کردن الاینر زودتر یا دیرتر از برنامه درمانی باعث تشدید درد در بیمار می شود.

منبع:

gardencitysmiles

نخ دندان کشیدن دندان ارتودنسی شده:

حتی تشویق بچه های عادی نیز به نخ دندان کشیدن چالش بزرگی است. اما این امر در مورد کودکانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند، به یک جنگ تمام عیار تبدیل می شود. رعایت بهداشت دهان و دندان در دوره درمان اهمیت زیادی دارد. در غیر این صورت در پایان دوره درمان، باید هزینه زیادی برای ترمیم دندان های پوسیده و زرد شده صرف کنید. با استفاده از ابزارهای مناسب، نخ دندان کشیدن دندان ارتودنسی شده بسیار آسان تر از آن چیزی است که تصور می کنید.

ابزارهای مناسب:

استفاده از نخ دندان معمولی برای دندان های ارتودنسی دشوار و آزاردهنده است. عبور دادن نخ از بین سیم ها درست مانند سوزن نخ کردن است. به همین دلیل تهیه ابزار مناسب می تواند به شما در نخ دندان کشیدن دندان ارتودنسی شده کمک زیادی بکند.

فلاس تریدر یکی از این ابزارهای ارزان است که در هر داروخانه ای پیدا می شود. طول کوتاهی از نخ را از داخل فلاس تریدر عبور دهید و آن را از پشت سیم ارتودنسی رد کنید. سپس نخ دندان را به راحتی بین دندان ها بالا و پایین ببرید و دندان ها را با حرکت C شکل تمیز کنید.

یکی از دیگر ابزارهای مورد نیاز، سوپر فلاس است. سوپر فلاس نوعی نخ دندان مخصوص ارتودنسی است که بخشی از آن محکم و مستقیم است. بخش محکم و مستقیم را از زیر سیم ارتودنسی رد کنید. قسمت معمولی نخ را بین دندان ها ببرید و با حرکت C شکل بین دندان ها را تمیز کنید. برای هر دندان از نخ دندان تمیز استفاده کنید.

در نخ دندان کشیدن دندان ارتودنسی شده به کودکان کمک کنید:

انتظار نداشته باشید که یک کودک بتواند با مهارت دندان خود را نخ دندان بکشد. در این مورد باید به او کمک کنید. از آنجا که نخ دندان کشیدن دندان ارتودنسی شده مدت زیادی طول می کشد، از او بخواهید در جای راحتی بنشیند. سپس به روش فوق دندان های او را تمیز کنید.

با وجودی که مراقبت از دندان ها برای همه ضرورت دارد، اهمیت این امر در دوران ارتودنسی چند برابر می شود. محل های گیر کردن مواد غذایی در دهان به دلیل وجود سیم و براکت ها بیشتر است و دندان ها زودتر دچار پوسیدگی می شوند. در این دوره، والدین باید نقش نظارتی فعالی را در مورد بهداشت دهان و دندان فرزند خود داشته باشند. نخ دندان کشیدن و مسواک زدن دندان ارتودنسی شده دو برابر دندان های عادی طول می کشد، اما در عوض در پایان دوره درمان، دندان های سالم و بی نقصی خواهید داشت.

منبع:

colgate

صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی:

لبخندی زیبا و دندان های ردیف آرزوی هر انسانی است. استفاده از بریس ارتودنسی تنها راه رسیدن به این رویا نیست. صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی با روش های زیر نیز امکان پذیر است اما به شرایط بیمار بستگی دارد.

اشکالات قابل تصحیح بدون نیاز به بریس ارتودنسی:

اگر دچار هر یک از مشکلات زیر هستید، ممکن است کاندیدای صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی باشید:

در هم ریختگی ناچیز دندان ها:

اگر دندان های شما تنها کمی نامرتب هستند، می توانید این اشکال را با استفاده از ریتینر برطرف کنید.

مال اکلوژن:

اصلاح عدم تراز فک اغلب به ابزارهای خاصی برای اصلاح موقعیت فک دارد.

عدم رشد کام یا فک بالای باریک:

گسترش کام با استفاده از اکسپندر قابل انجام است که در آن فضای کافی برای حرکت دادن دندان ها به موقعیت صحیح ایجاد می شود.

ارتودنتیست می تواند تایید کند که امکان صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی وجود دارد یا خیر. هر روشی که برای درمان خود انتخاب کنید باید بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

ریتینر:

ریتینرها ابزاری هستند که به طور اختصاصی و با قالب گیری از دهان بیمار ساخته می شوند. با استفاده مداوم از این ابزار می توان دندان ها را به موقعیت صحیح حرکت داد. این ابزار برای افرادی مناسب است که مایل به دیده شدن درمان توسط اطرافیان نیستند. بیمار می تواند در زمان غذا خوردن آن را از دهان خارج کند و احساس راحتی بیشتری داشته باشد.

ابزارها:

ابزارهایی مانند هدگیر می توانند امکان صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی را فراهم کنند. اشکالاتی مانند اوربایت با این ابزار قابل اصلاح است. این ابزار با اعمال فشار به دندان های فک بالا، باعث تغییر وضعیت فک می شود. بیمار باید ساعات خاصی در روز را به استفاده از این ابزار اختصاص دهد.

گسترش دهنده کام:

اگر دهان کودک کوچک باشد و فضای کافی برای رشد دندان های دائمی وجود نداشته باشد، ارتودنتیست از گسترش دهنده کام برای بزرگ تر کردن قوس فک بالا استفاده خواهد کرد. در این ابزار از پیچ مخصوصی استفاده می شود تا هر بار دستگاه عریض تر شود. گسترش دهنده ها اغلب غیر قابل مشاهده هستند اما با مقداری ناراحتی برای بیمار همراه است.

صاف کردن دندان ها بدون بریس ارتودنسی:

درمان با بریس ارتودنسی گاهی چند سال طول می کشد، اما برخی اشکالات دهان و دندان اصلا به این روش نیازی ندارند. با مراجعه به متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما و دریافت مشاوره می توانید از روش های امکان پذیر برای اصلاح لبخند خود باخبر شوید.

منبع:

colgate 

معایب بریس ارتودنسی در کنار مزایای بی شمار

در دنیای امروز، ارتودنسی یکی از رایج ترین درمان های دندانپزشکی است. به لطف تاثیر در اصلاح مال اکلوژن های دندان، بریس های ارتودنسی بسیار محبوب هستند. آیا بریس ارتودنسی ارزش دارد؟ مسلما این روش در بخشیدن یک لبخند زیبا به شما ارزش بالایی دارد، اما بهتر است پیش از تصمیم گیری برای شروع درمان با معایب بریس ارتودنسی نیز آشنا شوید.

معایب بریس ارتودنسی:

در طول درمان، بیمار مقداری دچار ناراحتی خواهد شد. روزهای اول درمان با ارتودنسی، با مقداری درد و ناراحتی همراه است. این درد حاصل اعمال فشار به دندان به وسیله بریس است.

درد، ناراحتی و زخم شدن بافت دهان از دیگر معایب بریس ارتودنسی است. بریس های ارتودنسی از فلز، پلاستیک و ترکیبی از هر دو ساخته می شوند. کمی تغییر جهت در بریس می تواند باعث سایش به گونه، زبان یا لثه شود. بنابراین در طول درمان بیمار به دفعات ممکن است دچار زخم شود.

در برخی موارد نیز بیمار به فلزات حساسیت دارد. این امر عوارض زیادی برای بیمار به همراه خواهد داشت. برخی از بیماران دچار آفت و زخم دهان می شوند که غذا خوردن را برای آنها دشوار می کند. بنابراین پیش از شروع این روش، مشورت با دندانپزشک ضروری خواهد بود.

هزینه زیاد از دیگر معایب بریس ارتودنسی است. بسته به شدت ناهنجاری، نوع بریس و طول درمان، هزینه بیمار متغیر است. اما معمولا در ارقامی ارائه می شود که استفاده از آن برای هر کسی مقدور نیست.

درمان ارتودنسی به جلسات متعدد برای معاینه و پیگیری درمان نیاز دارد. در طول درمان، بیمار باید به دفعات مراجعه کند تا بریس ها برای او تنگ شوند. حفظ بهداشت دهان و دندان از دیگر مشکلات درمان ارتودنسی است. رعایت رژیم غذایی نیز اهمیت بالایی دارد. بیمار نمی تواند هر ماده ای را مصرف کند زیرا ممکن است به بریس ها آسیب وارد کند.

برخی ابزارهای ارتودنسی مانند بریس های فلزی قابل مشاهده هستند. بنابراین ظاهر بیمار را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. برخی از بزرگسالان در این شرایط احساس معذب بودن می کنند. البته بریس هایی نیز وجود دارد که برای دیگران قابل مشاهده نیستند.

عدم پوشش توسط بیمه از دیگر معایب بریس ارتودنسی است. معمولا این روش هزینه زیادی دارد و عدم پوشش توسط بیمه می تواند بیمار را در مسیر درمان با مشکل مواجه کند. البته خوشبختانه هزینه های درمان به صورت تدریجی و در طول پروسه درمان اخذ می شوند. بنابراین ممکن است این فاصله تا حدی به کمک بیمار بیاید.

منبع:

healthresearchfunding

گسترش دهنده کام: مکانیسم عملکرد برای فک بالا و پایین

بین سن ۶ تا ۱۳ سالگی دندان های شیری با دندان های دائمی جایگزین خواهند شد. متاسفانه فک تمام کودکان آنقدر بزرگ نیست که گنجایش تمام دندان های دائمی را داشته باشد. در نتیجه کودک به شلوغی دندان ها و عدم تناسب فک با دندان دچار خواهد شد. کشیدن دندان به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی می تواند یکی از راه حل ها باشد. اما استفاده از گسترش دهنده کام می تواند فضای کافی برای رشد دندان های دائمی را بدون نیاز به کشیدن آنها فراهم کند.

گسترش دهنده کام بالا:

گسترش دهنده فک بالا استخوان و غضروف را گسترش می دهد تا قوس در حال رشد فک در کودک را افزایش دهد و از شلوغی دندان ها و کراس بایت پیشگیری کند. استفاده موفقیت آمیز از گسترش دهنده کام پیش از رشد کام کودک انجام می شود یعنی بین سن ۱۴ تا ۱۶ سالگی.

گسترش دهنده های فوقانی به طور سنتی با حلقه های فلزی به دندان های مولار متصل می شوند اما می توان آنها را در موارد خاص برداشت. پیچ در بین دستگاه قرار می گیرد و زمانی که فعال شود به آرامی غضروف نرم کام را در طول چند هفته یا چند ماه گسترش خواهد داد. زمانی که گسترش اتفاق بیوفتد، ممکن است متوجه فاصله میان دندان های پیشین کودک شوید. این امر نشان از آن دارد که به جای بیرون زدن دندان ها در اثر فشار، کام در حال گسترش است.

گسترش دهنده ممکن است در ابتدا احساس ناراحتی و آزار در بیمار ایجاد کند و زمانی که پیچ باز می شود کودک در دندان ها و سقف دهان و گاهی حتی پشت بینی و چشم خود احساس فشار خواهد کرد. اما این فشار از بین خواهد رفت. زمانی که گسترش دهنده کام کار گذاشته می شود، بیمار تا مدتی دچار ترشح بیش از حد بزاق خواهد شد و گفتارش تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

تا زمانی که کودک به گسترش دهنده عادت نکند، مواد غذایی نرم مانند ماست، بستنی، پودینگ، سوپ یا پوره سیب زمینی باید مصرف شود.

گسترش دهنده فک پایین:

زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شده اند، می توان از گسترش دهنده فک پایین نیز استفاده کرد. اما عملکرد آن کاملا متفاوت است. از آنجا که قوس پایین دارای شکاف نیست، نمی توان استخوان ها را گسترش داد. در عوض گسترش دهنده دندان ها را حرکت خواهد داد. گسترش دهنده فک پایین دندان هایی را که رو به داخل رفته اند، به بیرون هل می دهد. برای انجام این کار، بیمار باید دارای استخوان فک کافی و بافت لثه سالمی باشد. در غیر این صورت کشیدن دندان نتیجه بهتری در مرتب کردن دندان ها خواهد داشت.

بهداشت دهان و دندان:

فرقی نمی کند فرزند شما از بریس های سنتی استفاده می کند یا گسترش دهنده کام، رعایت بهداشت دهان و دندان ضروی است. بیمار باید روزی دو بار باید مسواک بزند و دندان های خود را نخ دندان بکشد. اگرچه استفاده از گسترش دهنده کام باعث چالش های زیادی در خانه می شود، اما با استفاده از روش های مدرن می توانید به خوبی دستگاه و دهان کودک را تمیز کنید.

مواد غذایی ممکن است زیر گسترش دهنده گیر کنند. در نتیجه بهتر است بیمار در طول دوره درمان از واترجت یا سرنگ های مخصوص برای از بین بردن بقایای مواد غذایی استفاده کند.

منبع:

colgate

گسترش کام در درمان ارتودنسی

گسترش کام نوعی درمان ارتودنسی است که در موارد خاصی به کار می رود. با گسترش وسعت کام، محیط قوس دندان افزایش می یابد و فضای بیشتری برای رشد دندان ها فراهم می شود.

دلایل استفاده از گسترش کام:

گسترش کام از سه جهت به کودک کمک می کند:

  • کراس بایت را درمان می کند. دندان های فک بالا باید دور دندان های فک پایین بسته شوند. در بیمارانی که کام باریکی دارند، این حالت برعکس است. این امر باعث رشد نامتقارن فک پایین می شود که در نتیجه در صورت عدم درمان به موقع صورت بیمار را نیز نامتقارن می کند.
  • با ایجاد فضای بیشتر در فک بالا باعث از بین رفتن شلوغی دندان ها و نامرتبی آنها و رشد دندان ها در موقعیت صحیح می شود.
  • توانایی تنفس را بهبود می بخشد. یک کام باریک یا عمیق تنفس از طریق بینی را برای کودک دشوار می کند. این مشکل باعث تنفس مزمن از راه دهان می شود. تنفس دهانی باعث فیلتر نامناسب باکتری ها، خشکی مزمن دهان و بیماری های لثه می گردد.

تمامی این عوارض را می توان با گسترش کام درمان کرد. در نتیجه راه هوایی بینی بیمار باز می شود و فک و دندان وی بهبود می یابد.

سن بیمار:

گسترش کام زمانی موفقیت آمیزتر است که در بیماران کمتر از ۱۶ سال انجام گیرد. گسترش کراس بایت باید هرچه سریع تر انجام شود اما زودتر از سن ۵ سالگی ممکن نیست. بیماران بالغی که از کراس بایت رنج می برند تنها می توانند از گسترش دندانی و نه گسترش کام سود ببرند. در صورتی که نیاز به گسترش کام در بزرگسالان باشد، لزوما به جراح فک باید مراجعه شود.

گسترش دهنده سریع کام:

روش مورد استفاده برای این کار به سن بیمار و دلیل درمان بستگی دارد. یکی از راه های درمان استفاده از ابزار ثابتی است مانند RPF است که به دندان های مولار متصل می شود. این ابزار دارای کلید مخصوصی است که با پیچاندن یک پیچ در مرکز دستگاه در مقاطع زمانی خاص باعث باز شدن کام می شود. این ابزار فشار رو به بیرونی به دو نیمه فک بالای کودک وارد می کند که باعث رشد استخوان اضافی بین آنها می شود. با ایجاد تغییرات جزئی در هر روز، کم کم پهنای فک بیشتر می شود.

کمک جراحی:

SARPE ترکیبی از درمان ارتودنسی و جراحی است که در زمان هایی به کار می رود که به فضایی بیشتر آن چیزی نیاز است که به کمک دستگاه به دست می آید. فک بالا عمدا در طول جراحی شکسته می شود و برش های متعددی در استخوان ایجاد می شود. در نتیجه فک بالا به قطعات قابل حرکت تقسیم می شود. این امر باعث رشد استخوان بین فک می شود و دستگاه پس از جراحی کار گذاشته می شود.

گسترش دهنده قابل جابه جایی:

گسترش دهنده قابل جابه جایی مانند یک دندان مصنوعی جزئی است. از این ابزار زمانی استفاده می شود که میزان گسترش مورد نیاز کم باشد. از این ابزار بیشتر در بزرگسالان استفاده می شود زیرا بهتر می توانند با نوع درمان کنار بیایند. بسته به سن و شرایط بیمار، ممکن است تا زمان رشد دندان های دائمی نیاز باشد که بیمار پس از درمان از ریتینر استفاده کند.

مراقبت های بهداشتی:

بهداشت دهان و دندان در هنگام درمان با گسترش دهنده کام اهمیت زیادی دارد. زمانی که کودک از این دستگاه استفاده می کند، لازم است که هر بار آن را با مسواک و خمیردندان تمیز کند. بیمار می تواند دهان خود را با دهان شویه آنتی باکتریال تمیز کند.

منبع:

colgate

انواع مال اکلوژن دندان: کلاس های مختلف

مال اکلوژن دندان ها به عدم تقارن سطوح جونده دندان های فوقانی و پایین گفته می شود. این عارضه انحراف از انسداد طبیعی دندان ها است که در آن تمام دندان های بالا روی دندان های پایین قرار دارند. افراد دارای فک و دندان طبیعی دارای دندان های مرتبی هستند و شیارهای دندان های مولار بالا دقیقا روی دندان های مولار پایین جفت می شوند. در نتیجه دندان های مولار تماس مناسبی با هم دارند و این امر به جویدن غذا کمک می کند. با این حال، بسیاری از افراد به انواع مال اکلوژن دندان مبتلا هستند که طیفی از خفیف تا شدید را شکل می دهند.

علل مال اکلوژن:

دلایل بروز مال اکلوژن ممکن است به تفاوت در سایز فک بالا و پایین یا تفاوت در سایز فک و دندان ارتباط داشته باشد. این گونه مشکلات می توانند باعث نامرتبی دندان ها و ناهنجاری فک مانند اوربایت، آندربایت یا کراس بایت شود. ناهنجاری های دوران کودکی مانند شکاف لب و کام، استفاده طولانی مدت از بطری شیر، مکیدن انگشت یا پستانک می تواند باعث آسیب رساندن به فرم و نظم دندان ها شود. برخی از افراد دچار دندان های درهم ریخته هستند، برخی دیگر دندان های کمتر یا بیشتری دارند و دندان های برخی دیگر شکل ناهنجاری دارد. تمام این موارد می توانند باعث انواع مال اکلوژن دندان شوند.

انواع مال اکلوژن دندان:

اولین بار انواع مال اکلوژن دندان بر اساس موقعیت نسبی دندان های مولار فک بالا طبقه بندی شدند. برای یک انسداد کامل در فک، کاسپ دندان های مولار فک بالا باید در شیارهای فک پایین قرار گیرند. دیگر دندان ها نیز باید در خط ردیف قرار بگیرند. هر گونه تغییر و انحراف به عنوان مال اکلوژن در نظر گرفته می شود که به سه دسته تقسیم شده اند.

مال اکلوژن کلاس یک:

این ناهنجاری شایع ترین نوع مال اکلوژن است که در آن دندان های فک بالا با دندان های پایین هم پوشانی دارند. با این حال، جویدن بیمار طبیعی است. در این ناهنجاری کاسپ دندان مولار فک بالا روی شیارهای مولار پایین قرار می گیرد. با این حال، بیمار ممکن است دچار فاصله بین دندان، شلوغی دندان ها، رشد دندان زیر دیگری و رشد بیش از حد تاج دندان نسبت به سایر دندان ها باشد.

مال اکلوژن کلاس دو:

این نوع مال اکلوژن به عنوان اوربایت شناخته می شود. دندان ها و فک بالا به شدت با فک و دندان های پایین همپوشانی دارند و دندان های فک بالا به شدت جلوتر از دندان های فک پایین هستند. در این کلاس مال اکلوژن، دندان های جلو بیرون زده اند یا دندان های خلفی با دندان های مرکزی هم پوشانی دارند.

مال اکلوژن کلاس سه:

این کلاس مال اکلوژن، که پروگناتیسم نیز خوانده می شود، زمانی رخ می دهد که دندان های پیشین فک پایین بسیار جلوتر از دندان های پیشین فک بالا هستند و بیمار فک پایین بزرگ یا فک بالای کوچکی دارد. این ناهنجاری باعث می شود که دندان ها نامرتب شوند و دندان های پیشین فک پایین بافت لثه دندان های فک بالا را لمس کنند.

دیگر انواع مال اکلوژن دندان:

اگرچه سه کلاس فوق اصلی ترین انواع مال اکلوژن هستند، ناهنجاری های دیگری نیز وجود دارد که افراد دچار آن می شوند. افراد با صورت های دراز یا افرادی که دچار عادت مکیدن انگشت یا رانش زبان هستند دچار اپن بایت می شوند در حالی که افراد دارای صورت های کوتاه یا رشد ناکافی دندان های مولار دچار دیپ بایت می شوند.

درمان ارتودنسی می تواند انواع مال اکلوژن ها را درمان کند. در صورتی که حس می کنید صورت شما ظاهر طبیعی ندارد یا دندان های نامرتب و بیرون زده ای دارید، برای دریافت مشاوره با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

dentalfind

مزایای ارتودنسی دیمون: بریس های خود باز شونده

بریس های دیمون یک درمان نسبتا جدید در ارتودنسی است. در حالی که هزینه چنین درمانی نسبت به روش های سنتی بیشتر است، مزایای ارتودنسی دیمون به قدری هست که از آن گزینه به صرفه تری می سازد. برای آشنایی با این مزایا تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.

بریس دیمون چیست؟

سیستم دیمون نوعی درمان ارتودنسی است که از بریس های خود باز شونده یا سلف لیگیت استفاده می کند. این بدان معنی است که به جای اتصال آرچ وایر به براکت ها با لیگاتورهای الاستیک، براکت ها خود دارای قطعه ای هستند که دور سیم بسته می شود تا سیم در آن قرار گیرد.

مزایای ارتودنسی دیمون چیست؟

مزایای ارتودنسی دیمون یا سیستم سلف لیگیت بر بریس های استاندارد بسیار قابل توجه است. به لحاظ زیبایی شناسی براکت های سیستم دیمون کمتر از براکت های سنتی قابل توجه است. اما از آنجا که امروزه هر دو روش با بریس های شفاف ارائه می شوند، این مورد دیگر جز مزایای ارتودنسی دیمون نسبت به سایر روش ها به شمار نمی رود.

با این حال، آنچه نمی تواند به راحتی نادیده گرفته شود، کاهش طول دوره درمان با استفاده از ارتودنسی دیمون است. در یک مطالعه تطبیقی، طول درمان در بیماران تحت درمان با ارتودنسی دیمون تقریبا نصف بیماران تحت درمان با روش های سنتی بوده است. جلسات معاینه در بیماران تحت درمان با روش دیمون ۴۷٫۸ درصد کمتر از بیماران تحت درمان به روش های سنتی بوده است. در نتیجه بیمار به طور کلی هزینه کمتری برای پیگیری درمان پرداخته است.

از آنجا که در این روش خبری از اصطکاک به دلیل استفاده از لیگاتورهای الاستیک یا فلزی نیست، بنابراین طول درمان کمتر است. یکی از دیگر مزایای ارتودنسی دیمون درد کمتر به نسبت روش های سنتی است که به دلیل استفاده از بریس های خود باز شونده است.

کش های الاستیکی که همراه با بریس های معمولی استفاده می شوند می توانند محل خوبی برای تجمع باکتری و پلاک باشند. در نتیجه پس از مدتی با تغییر رنگ نیز همراه می شوند. با حذف این لیگاتورها، سیستم دیمون می تواند به بهداشت بهتر در طول درمان ارتودنسی منجر شود. در نتیجه در پایان درمان بیمار دندان های زیباتر، سفیدتر و سالم تری خواهد داشت.

آیا ارزش دارد؟

با متخصص ارتودنسی خود در مورد تناسب این روش با شرایط شما، پوشش هزینه های درمان توسط بیمه و نحوه پرداخت هزینه ها صحبت کنید. هر روشی را که برای اصلاح لبخند خود انتخاب کنید، مطمئن باشید که نتیجه نهایی ارزش زمان و هزینه صرف شده را خواهد داشت.

منبع:

colgate