امکان دریافت ایمپلنت در افراد مسن:

امروزه ایمپلنت دندان، دائمی ترین روش جایگزینی دندان، محبوب عده زیادی از بیماران در تمام رده های سنی است. نرخ بالای از دست رفتن دندان در بیماران مسن باعث شده است که بسیاری از آنها به دنبال این روش درمانی باشند. اما نگرانی هایی در مورد امکان دریافت ایمپلنت در افراد مسن مانعی برای مراجعه آنان شده است. خوشبختانه امروزه گزینه های زیادی برای دریافت ایمپلنت وجود دارد که ریسک اجرای این روش را در افراد مسن کاهش می دهد.

مزایای ایمپلنت برای افراد مسن:

جایگزینی دندان های از دست رفته از رایج ترین درمان های دندانپزشکی در افراد مسن است. به هر حال، از دست رفتن تمام دندان ها می تواند اثرات منفی زیادی بر بیمار داشته باشد. کاهش توان وی برای جویدن می تواند رژیم غذایی بیمار را محدود کند و او را دچار سوتغذیه سازد. زمانی که لبخند بیمار تحت تاثیر قرار می گیرد، برخی از بیماران منزوی شده و از تعاملات اجتماعی دوری می کنند. در نهایت، از دست رفتن یک یا چند دندان ریسک ابتلا به پوسیدگی دندان، بیماری لثه و از دست دادن سایر دندان ها را نیز افزایش می دهد. ایمپلنت دندان بیش از هر روش دیگری می تواند روش بازسازی دائمی برای ظاهر، راحتی و سلامت افراد مسن باشد.

امکان دریافت ایمپلنت در افراد مسن:

جراحی کاشت ایمپلنت در دهان با خطراتی همراه است که این خطرات برای افراد مسن بیشتر از سایر گروه های سنی نیست. پوکی استخوان، یک بیماری شایع در بیماران مسن، می تواند تراکم استخوان فک را کاهش دهد. با این حال، پیوند استخوان می تواند امکان دریافت ایمپلنت در افراد مسن را فراهم سازد. برخی بیماری ها مانند دیابت کنترل نشده اغلب در افراد مسن دیده می شوند و می توانند بر کاندیدا شدن بیمار برای این روش درمانی و امکان بهبودی زخم پس از درمان تاثیر بگذارند. بیماری لثه نیز اغلب در افراد مسن تر دیده می شود، اما می توان پیش از کاشت ایمپلنت، بیماری را درمان کرد تا ریسک ابتلا به عفونت در افراد مسن کاهش یابد.

تفاوتی ندارد در چه سنی قرار دارید، به احتمال زیاد می توانید کاندیدایی برای دریافت ایمپلنت باشید. افراد در هر سنی می توانند از دریافت ایمپلنت سود ببرند. برای بررسی گزینه های درمانی و شرایط خود با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید. متخصصان دندانپزشکی ما با در نظر گرفتن شرایط سنی، عوارض پزشکی در شما و شرایط دهان و دندان بهترین گزینه را به شما پیشنهاد خواهند داد.

منبع:

drmassiah

ایمپلنت زیگوماتیک: روشی برای درمان بیماران دچار تحلیل استخوان

ایمپلنت یکی از روش های جایگزینی دندان در بیماران است که محبوبیت زیادی در سال های اخیر کسب کرده است. برای جایگزینی ایمپلنت در فک، بیمار باید از تراکم استخوانی کافی برخوردار باشد. در غیر این صورت به پیوند استخوان نیاز است. ایمپلنت زیگوماتیک یکی از روش های جایگزینی دندان در بیمارانی است که دچار تحلیل استخوانی شدید در فک بالا شده اند.

گاهی به افرادی که برای دریافت ایمپلنت مراجعه می کنند گفته می شود که برای این روش درمانی کاندیدای مناسبی نیستند. ایمپلنت های عادی برای حمایت شدنبه استخوان کافی نیاز دارند. اما ایمپلنت زیگوماتیک می تواند راه حل خوبی برای این بیماران باشد.

ایمپلنت زیگوماتیک چیست و چگونه استفاده می شود:

ایمپلنت زیگوماتیک طولانی تر از ایمپلنت های معموبی است و از استخوان بزرگ و حجیم گونه برای محکم شدن در فک بهره می گیرد.

از این روش برای جایگزینی عملیات پیچیده پیوند استخوان استفاده می شود و بنابراین جراحی تنها در یک جلسه انجام خواهد شد.

بسته به تراکم استخوانی در فک، بیمار ممکن است به یک یا دو ایمپلنت زیگوماتیک به همراه ۲ تا ۴ ایمپلنت معمولی نیاز داشته باشد.

در مواردی که استخوان فک بیش از حد دچار تحلیل شده باشد، از ۴ ایمپلنت زیگوماتیک برای ایجاد حمایت کافی برای دندان ها استفاده می شود.

استفاده از دندان در روز جراحی:

پس از جراحی، در روز ایمپلنت از بریج رزینی ثابت استفاده می شود. این امر از مزیت بالایی برای بیماران برخوردار است و نیازی نیست که بیمار بین ۹ تا ۱۸ ماه برای انجام جراحی های مختلف صبر کند.

مزایای ایمپلنت زیگوماتیک:

اگرچه این نوع ایمپلنت از طول بسیار بیشتری نسبت به ایمپلنت های رایج برخوردار است، اما نوع روش درمانی از دیدگاه بیمار تفاوت خاصی ندارد. قرارگیری ایمپلنت در دهان با کمترین تهاجم انجام می شود. برای هدایت درست جراحی از تصاویر رادیوگرافی متعدد و مدل دقیقی از فک بالا استفاده می شود. از آنجا که این تجربه با بالاترین میزان راحتی برای بیمار همراه است، این روش درمانی با استفاده از بیهوشی وریدی انجام می شود.

زمانی که بیمار برای مدتی طولانی از دندان مصنوعی استفاده می کند، دچار تحلیل استخوانی شدید می شود. تحلیل استخوان فک باعث کوتاه شدن ارتفاع صورت و تغییر شکل آن می شود. ایمپلنت زیگوماتیک می تواند تحلیل ساختار صورت را اصلاح کند و ظاهر جوان تری به بیمار ببخشد.

در صورتی که دندان های خود را از دست داده اید و به دنبال روشی برای جایگزینی دندان های خود هستید، با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

dawoodandtanner

درمان پری ایمپلنتایتیس: پیشگیری از شکست ایمپلنت

ایمپلنت روشی است که بسیاری از افراد فاقد دندان را به حفظ لبخند و زیبایی خود امیدوار کرد. اما این روش با عوارض و بیماری هایی شبیه دندان طبیعی نیز همراه است. پری ایمپلنتایتیس یک بیماری التهابی است که با عفونت باکتریایی و تحلیل استخوانی تدریجی در اطراف ایمپلنت دندان مشخص می شود. در حال حاضر مشخص نیست که آیا عفونت باعث تحلیل استخوانی می شود یا تحلیل استخوانی باعث تجمع باکتری در ناحیه مبتلا می شود. درمان پری ایمپلنتایتیس در نجات ایمپلنت دندان نقش زیادی دارد.

علائم پری ایمپلنتایتیس:

تحلیل استخوانی بدون درد است بنابراین اغلب بیماران متوجه ابتلا به این بیماری نمی شوند.

پری ایمپلنتایتیس نوع پیشرفته یک بیماری خفیف تر به نام موکوزیت پری ایمپلنت است. علائم اولیه لثه های قرمز و خونریزی است. اما به طور خلاصه علائم بیماری عبارتند از:

  • همیشه دارای علائم نیست
  • شدت درد: معمولا دردی وجود ندارد. درد خفیف است و موضع به لمس توسط مسواک کمی حساس است.
  • طعم بد در دهان در صورت ترشح چرک
  • تحرک ایمپلنت (در صورت شکست ایمپلنت)
  • لنفادنوپاتی (گره های لنفاوی متورم)

تشخیص پری ایمپلنتایتیس:

رادیوگرافی از محل نشان می دهد که استخوان های حامی ایمپلنت در حال تحلیل رفتن هستند. تشخیص بر اساس تغییر رنگ لثه، خونریزی، عمق پاکت های پری ایمپلنت، و تخلیه چرک انجام می شود.

درمان پری ایمپلنتایتیس:

درمان به نوع عارضه، موکوزیت یا پری ایمپلنتایتیس، بستگی دارد. درمان پری ایمپلنتایتیس بر اساس درمان و کنترل عفونت، سم زدایی سطح ایمپلنت و بازسازی استخوان آلوئولار انجام می شود.

بنابراین، درمان های جانبی مانند آنتی بیوتیک ها، آنتی سپتیک ها و درمان های اولتراسونیک و لیزر پیشنهاد می شود تا پیش از جراحی شانسی به گزینه های غیر جراحی داده شود. در موارد پیشرفته پری ایمپلنتایتیس، روش های پیوند استخوان در ترکیب با غشا برای درمان نقایص استخوانی پیشنهاد می گردد. به طور خلاصه، مراحل درمان می تواند شامل مراحل زیر باشد:

  • دبریدمان؛ تمیز کردن ایمپلنت
  • ضدعفونی کردن سطح ایمپلنت
  • درمان ضد عفونی
  • تکنیک جراحی
  • برداشتن ایمپلنت در صورت عدم جوابدهی سایر روش های جراحی

پیشگیری از عارضه:

بهترین درمان برای این نوع بیماری ها، پیشگیری از بروز آن است. به همین علت دندانپزشک بر رعایت بهداشت دهان و دندان و معاینات شش ماه یکبار ایمپلنت و دندان های طبیعی تاکید دارد. پس از تکمیل درمان ایمپلنت، مراقبت های بهداشتی را طبق توصیه دندانپزشک انجام دهید و به محض شک به هر نوع عفونت یا التهاب در موضع درمان به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

dentalcareplus

علل ابتلا به پری ایمپلنت و علائم آن

پری ایمپلنت یک بیماری عفونی است که سبب التهاب لثه و ساختار استخوان اطراف ایمپلنت دندان می شود. التهاب مزمن باعث از دست رفتن استخوان می شود که در نهایت باعث لق شدن ایمپلنت می گردد. ریسک التهاب و ابتلا به پری ایمپلنت بسیار بالاتر از دندان طبیعی است زیرا اتصالات ایمپلنت شکننده تر هستند. در صورتی که لثه های دور ایمپلنت لق شوند، باکتری های زیر لثه رشد کرده و موجب تحلیل استخوان می گردند. شناخت علل ابتلا به پری ایمپلنت می تواند به پیشگیری از آن کمک کند.

علل ابتلا به پری ایمپلنت:

از آنجا که ایمپلنت نمی تواند همانند دندان طبیعی به سادگی به لثه متصل شود، ریسک التهاب و در نهایت پری ایمپلنتایتیس بسیار بالاتر است. جدا شدن لثه از اتصالات ایمپلنت نه تنها به بافت نرم لثه بلکه استخوان زیرین آن نیز آسیب وارد می کند و یکی از مهمترین علل شکست ایمپلنت در بیماران است.

برخی از علل ابتلا به پری ایمپلنت و ریسک فاکتورهای آن عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • پریودنتیت
  • حساسیت ژنتیکی
  • دیابت

علائم:

چگونه می توان پری ایمپلنت را تشخیص داد؟ اگر در دهان شما ایمپلنتی وجود دارد و یک یا چند مورد از علائم زیر را دارا هستید، بهتر است برای دریافت مشاوره و درمان هر چه سریع تر با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

  • تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت
  • خونریزی لثه
  • قرمزی و تورم مخاط
  • شکل گیری خلط
  • درد در اطراف ایمپلنت احتمالا متحرک

پری ایمپلنتایتیس یک اختلال چند فاکتوری است و باکتری ها نقش مهمی در آن ایفا می کنند، اما به احتمال زیاد عامل اصلی این بیماری نیستند. باکتری هایی که در پاکت های پری ایمپلنت دیده می شوند در کنار ایملنت های پایدار نیز دیده می شوند. بنابراین می توان گفت مجموعه ای از عوامل در کنار عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به این بیماری شود.

عوارض:

عدم درمان این عارضه می تواند عوافب خطرناکی به همراه داشته باشد. تحلیل استخوان یکی از این عوارض است که می تواند باعث از دست رفتن ایمپلنت شود. درمان سریع و دقیق عارضه اهمیت زیادی دارد. نرخ موفقیت درمان با مراجعه زودهنگام بهبود می یابد.

پیشگیری از پری ایمپلنت:

با استفاده از دهان شویه های مخصوص می توان از رشد و تکثیر باکتری ها در اطراف پاکت های ایمپلنت جلوگیری کرد. این دهان شویه می تواند بهبودی زخم پس از دریافت ایمپلنت را تسریع کرده و خونریزی لثه را متوقف سازد. برای دریافت مشاوره و تجویز دهان شویه و داروهای متناسب با وضعیتتان با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

bluemcare

بیماری پری ایمپلنت: التهاب بافت نرم و سخت

بیماری پری ایمپلنت عارضه ای التهابی در اطراف ایملپنت دندان است که بافت نرم و سخت را تحت تاثیر قرار می دهد. درست همانند دندان طبیعی، باکتری ها در پایه ایمپلنت، زیر خط لثه، تجمع می یابند. با گذشت زمان، باکتری بافت لثه را ملتهب می کند و باعث عفونی شدن آن می گردد. عفونت بافت لثه به آن آسیب می زند و در صورت عدم درمان زودهنگام، موجب تخریب ساختار استخوانی زیر ایمپلنت می گردد. به همین دلیل به محض مشاهده علائم، مراجعه زودهنگام به دندانپزشک اهمیت زیادی دارد.

مراحل بیماری پری ایمپلنت:

بیماری پری ایمپلنت به دو دسته تقسیم می شود:

موکوزیت پری ایمپلنت:

به التهاب لثه تنها در اطراف بافت نرم ایمپلنت دندان، بدون هیچ نشانه ای از تحلیل استخوانی گفته می شود. به طور کلی، این عارضه پیش مرحله پری ایمپلنتایتیس است. شواهد بالینی نشان می دهند که در صورت درمان به موقع، موکوزیت پری ایمپلنت با موفقیت قابل درمان است.

پری ایمپلنتایتیس:

به التهاب لثه در بافت نرم و تخریب استخوانی حامی ایمپلنت دندان گفته می شود. معمولا درمان پری ایمپلنتایتیس تنها به روش جراحی امکان پذیر است و موفقیت درمان به عوامل زیادی بستگی دارد.

علائم:

علائم بیماری پری ایمپلنت مشابه علائم بیماری لثه است:

  • لثه های قرمز و متورم در اطراف ایمپلنت
  • خونریزی در محل ایمپلنت در هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن

فاکتورهای ابتلا به بیماری پری ایمپلنت عبارتند از:

  • سابقه ابتلا به بیماری پریودنتال
  • کنترل ضعیف پلاک و تارتار
  • سیگار کشیدن
  • دیابت

همانند یک دندان طبیعی، دندان های ایمپلنت شده نیز به معاینه توسط دندانپزشک و رعایت نکات بهداشت دهان و دندان نیاز دارند. معاینه منظم دندان های ایمپلنت شده به عنوان بخشی از ارزیابی جامع پریودنتال ضروری است. توصیه می شود بیماران دقیقا همانند دندان های طبیعی هر شش ماه یکبار برای معاینه دندان ایمپلنت شده به دندانپزشک مراجعه کنند.

مزیت استفاده از ایمپلنت دندان این است که دقیقا مشابه دندان های طبیعی عمل می کنند. معایب آن نیز این است که مستعد ابتلا به بیماری هایی دقیقا مشابه دندان طبیعی است. با رعایت بهداشت دهان و دندان می توانید از بروز بیماری های دهان و دندان در اطراف ایمپلنت پیشگیری کنید. پیشرفت بیماری می تواند عمر ایمپلنت شما را کوتاه کند و موجب وارد شدن هزینه به شما برای کاشت مجدد ایمپلنت می گردد.

در صورتی که در محل ایمپلنت خود دچار تورم، قرمزی، خونریزی و درد هستید، برای معاینه و درمان هر چه سریع تر با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید. مراجعه به موقع بیمار نرخ موفقیت درمان را بهبود می بخشد.

منبع:

perio

 

رشد دندان جدید با سلول های بنیادی: خداحافظی با ایمپلنت

اگر تا به حال دچار این بدشانسی شده اید که یک یا چند دندان خود را از دست داده باشید، ممکن است به ایمپلنت فکر کرده باشید. احتمالا از قیمت آن شگفت زده شده اید و از خیرش گذشته اید. اما اگر بگوییم در سال های آینده امکان رشد دندان جدید در دهان وجود دارد چطور؟ خوشبختانه این پیشرفت در حوزه دهان و دندان می تواند همه چیز را به طور کامل عوض کند. امروزه محققان بر روی رشد دندان جدید با سلول های بنیادی کار می کنند.

دندان جدیدی داشته باشید:

دکتر جرمی مائو و تیم وی از دانشگاه کلمبیا توانستند با استفاده از سلول های بنیادی دندان های جدیدی را رشد دهند. وی توضیح می دهد: دندان از دست رفته با سلول های بنیادی خود بدن فرد جایگزین می شود و دندان به خودی خود با بافت اطراف تلفیق می شود. این امر روند بازسازی دندان زا تقویت می کند و منجر به رشد دندان جدید با سلول های بنیادی می شود. این روند درمانی می تواند به معنی پایان جراحی های گران قیمت دندان برای بازسازی لبخند باشد.

رشد دندان جدید با سلول های بنیادی:

این تحقیق امیدی برای تغییرات جدید در حوزه دهان و دندان به وجود آورده است. طبق تحقیقات ایمپلنت می تواند بیمار را در معرض برخی خطرات قرار دهد:

  • تحقیقات نشان می دهند که ایمپلنت ریسک آسیب پذیری نسبت به بیماری هایی در آینده مانند بیماری قلبی، کبد، کلیه و غیره را افزایش می دهد.
  • در حال حاضر، ایمپلنت بدون هیچ گونه آزمایش سازگاری انجام می شود، که به سازگاری مواد با بافت بدن می پردازد. این آزمایش ایمنی مواد به کار رفته برای بدن را نشان می دهد.
  • احتمال بروز عفونت در حفره دندان پس از قرارگیری ایمپلنت بالاست و به مراقبت خاصی نیاز دارد.

در حال حاضر، دندانپزشکان به روش های موجود محدود هستند اما تیم های تحقیقاتی در حال کار بر روی رشد دندان جدید با سلول های بنیادی هستند تا نتایج خود را اعتبار سنجی کنند. از نتایج حاصل از این تحقیقات برای درمان هر چیزی از استخوان شکسته یا اختلالات ژنتیکی می توان استفاده کرد.

اگر چه در حال حاضر روند رشد دندان جدید حدود ۹ هفته طور می کشد که از زمان معمول در بسیاری از درمان های دندانپزشکی بیشتر است، اما مطمئنا بیشتر افراد ترجیح می دهند دندان رشد یافته از DNA خودشان باشد تا مواد خارجی که ممکن است سلامت آنها را به خطر بیاندازد.

این تحقیقات در حال حاضر در مرحله تحقیقاتی به سر می برند و بر روی انسان آزمایش نشده اند؛ اما در آینده ای نزدیک نوید تحول بزرگی را می دهند.

به یاد داشته باشید که سلامت دهان و دندان در ابتدا از بهداشت آن شروع می شود، پس از بدن خود به خوبی مراقبت کنید.

منبع:

theheartysoul

عوارض جانبی سینوس لیفت:

جایگزینی دندان همیشه آسان نیست. گاهی بیمار در فک بالا استخوان کافی ندارد که از ایمپلنت حمایت کند. در اینجاست که سینوس لیفت باید برای بیمار انجام شود. اما عوارض جانبی سینوس لیفت چیست؟

سینوس لیفت چیست؟

سینوس لیفت نوعی جراحی برای افزودن به ضخامت استخوان در فک بالا در محل دندان های مولار و پری مولار است. در این جراحی غشای سینوس باید بالا برده شود تا استخوان اضافه ای بین فک و سینوس ماگزیلاری اضافه شود. سینوس ماگزیلاری بزرگ ترین سینوس شماست که زیر چشم و بالای دندان ها واقع شده است.

عوارض جانبی سینوس لیفت:

خوشبختانه عوارض جانبی سینوس لیفت بسیار کم و نادر هستند. اما مانند هر جراحی دیگری همواره با خطراتی همراه است:

سوراخ شدن غشای سینوس حین جراحی:

این مورد از رایج ترین عوارض جانبی سینوس لیفت است. معمولا جراح قادر خواهد بود که غشای سوراخ شده را بخیه بزند تا ترمیم شود. اما اگر امکان انجام این کار وجود نداشته باشد، ممکن است جراحی متوقف شود و به غشا فرصتی برای بهبودی داده شود.

عفونت سینوسی:

مانند هر نوع جراحی دیگری، ریسک عفونت وجود دارد. با این حال، ابتلا به عفونت سینوسی به دلیل سینوس لیفت نادر است. معمولا عفونت به دلیل مواد مورد استفاده در طول جراحی رخ می دهد.

تخلیه از زخم:

این عارضه به شکل تخلیه چرک دیده می شود. معمولا موردی جدی نیست و خطر بزرگی بیمار را تهدید نمی کند. معمولا این عارضه با استفاده از آنتی بیوتیک ها قابل درمان است.

کبودی زیر چشم:

به دلیل تجمع خون پس از جراحی، ممکن است چشم دچار کبودی شود. این عارضه به دلیل آسیب به عروق خونی در طول جراحی یا عدم مراقبت صحیح از سوی بیمار پس از درمان رخ می دهد. هماتوم عموما در زنان مسن رخ می دهد و بعد از دو هفته برطرف می شود. این عارضه خطری ندارد و تنها به لحاظ زیبایی بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد.

شکست ایمپلنت:

در موارد نادر، ایمپلنت به مواد پیوند استخوان متصل نمی شود. البته این عارضه در مورد استخوان طبیعی نیز ممکن است رخ دهد.

در صورتی که دچار هر یک از موارد زیر در بین عوارض جانبی سینوس لیفت شدید، هر چه سریع تر با جراح خود تماس بگیرید.

  • افزایش تورم و درد و عدم کاهش آن پس از دو روز
  • تب
  • حرکت مواد استخوانی پس از تخلیه بینی یا عطسه شدید
  • ادامه خونریزی پس از دو روز
  • خونریزی روشن و قرمز، با سرعت مداوم

منبع:

watertowerdentalcare

اوردنچر متکی بر ایمپلنت و مزایای آن

اوردنچر متکی بر ایمپلنت همان طور که از نام آن پیداست به ایمپلنت متصل و توسط آن حمایت می شود. در این روش دندان مصنوعی با یک فشار ساده بر روی فک بالا و پایین سوار می شود. اگر از عملکرد دست دندان فعلی خود ناراحت هستید می توانید از این روش درمانی استفاده کنید.

اوردنچر متکی بر ایمپلنت دارای اتصالات خاصی است که به ایمپلنت متصل می شوند. یکی از مشکلات رایج بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند، لق شدن آن با گذشت زمان و از دست رفتن تناسب آن با فک است. در حالی که در این روش، قرارگیری ایمپلنت در فک و اتصال آن به اوردنچر باعث سهولت در خوردن و حرف زدن می شوند. در نتیجه دندان مصنوعی شما به راحتی از دهان بیرون نخواهد آمد. این نوع پروتز می تواند برای فک بالا و پایین ساخته شود. بنابراین پروتز حداقل بخش کام شما را در بر خواهد گرفت. این امر باعث می شود که توانایی شما در چشیدن و لذت بردن از مواد غذایی به نحو چشم گیری افزایش یابد.

استفاده از این نوع پروتز به حداقل دو ایمپلنت در فک نیاز دارد. با این حال، برای جایگزینی تمامی دندان های از دست رفته در دهان بیمار در هر دو فک، معمولا به دو ایمپلنت در فک پایین و چهار ایمپلنت در فک بالا نیاز است. استفاده از این تعداد ایمپلنت در فک باعث کاهش هزینه های بیمار در مقایسه با ایمپلنت کامل فک می شود. بیمار می تواند پروتز را هر شب از دهان خود بیرون بیاورد تا آن را به خوبی تمیز کند و شب ها نیز به راحتی استراحت کند.

انواع اوردنچر متکی بر ایمپلنت:

اوردنچر متکی بر ایمپلنت دو نوع مختلف دارد که عبارتند از مدل های توپی و میله ای. در هر دو مورد پروتز شبیه پروتزهای معمولی آکریلیک است. سپس دندان های پرسلین روی این پایه نصب می شوند. استفاده از پروتز میله ای به کاهش استرس و فشار وارد شده به استخوان فک کمک می کند، در حالی که پروتزهای توپی موجب ثبات بیشتر دندان مصنوعی در دهان می شوند.

پروتز میله ای:

یک نوار فلزی که به بافت لثه شما جوش خورده است به ایمپلنت قرار داده شده در فک متصل می شود. دندان مصنوعی با استفاده از کلیپ یا سایر انواع اتصالات به این نوار متصل می شود. در واقع دندان مصنوعی روی آن قرار می گیرد و با کلیپ در جای خود محکم می شود.

پروتزهای توپی:

روی سر هر ایمپلنتی که در فک قرار گرفته است یک اتصال توپی قرار دارد که بیرون از لثه و استخوان فک دیده می شود. این توپ در سوکت خود در پروتز قرار می گیرد و پروتز را در جای خود محکم می کند.

پیش از انجام این روش دندانپزشک از دهان و فک شما رادیوگرافی تهیه می کند تا تراکم استخوان فک و وضعیت آن را بررسی کند. در صورتی که وضعیت استخوان فک شما برای تحمل ایمپلنت خوب باشد، مراحل جراحی و ساخت پروتز برای شما انجام خواهد شد. برای اطلاع از گزینه های درمان و دریافت مشاوره با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل کنید.

مزایای اوردنچر متکی بر ایمپلنت:

اوردنچر متکی بر ایمپلنت نوعی ابزار دندانپزشکی است که اساسا از ترکیب دندان مصنوعی و ایمپلنت به وجود آمده است. همان طور که نام آن نشان می دهد، این ابزار به جای آنکه به سادگی روی لثه قرار گیرد، با ایمپلنت ثابت می شود. بسیاری از بیماران از مزایای این روش آگاه نیستند و حتی نام آن را تا به حال نشنیده اند. بنابراین، زمانی که آن را از دهان دندانپزشک می شنوند، کلی سوال دارند. در ادامه برخی از مزایای آن را با هم مرور می کنیم:

بسیار راحت تر است:

یکی از بزرگترین مشکلات استفاده کنندگان از دندان مصنوعی این است که برای نگاه داشتن دندان مصنوعی در دهان خود تلاش زیادی باید انجام دهند. این روش، مشکل را با ثابت کردن پروتز حل می کند. از آنجا که دندان مصنوعی به اطراف سر نمی خورد، بنابراین استفاده از آن بسیار راحت تر است. با استفاده از این روش خوردن، حرف زدن، و لبخند زدن برای بیمار راحت تر خواهد بود.

ارزان تر است:

یکی از مواردی که باعث کناره گیری افراد از درمان با ایمپلنت می شود، هزینه های مالی است. اگر در حال حاضر هزینه پرداخت درمان ایمپلنت را ندارید، باید بدانید که یکی از مزایای اوردنچر متکی بر ایمپلنت هزینه معقول آن است. این روش به همراه بسیاری از درمان های دیگر در دندانپزشکی، جز درمان های به صرفه طبقه بندی می شوند.

متحرک است:

اگر چه این نوع پروتز با ایمپلنت ثابت شده است اما هنوز هم برای سهولت در تمیز کردن قابل برداشتن است. در واقع برای پیشگیری از عفونت یا هر گونه عوارض دیگر، توصیه می شود که هر شب پروتز خود را بیرون بیاورید و کاملا تمیز کنید.

نیازی به ریلاین دوره ای ندارد:

پروتزهای معمولی دندان مصنوعی، پس از مدتی دچار تغییر شکل می شوند. به علاوه، فقدان ریشه دندان در دهان، باعث می شود که فرد دچار تحلیل استخوان فک شود. تحلیل استخوان فک موجب تغییر شکل و کوچک تر شدن سایز لثه ها می شود. این امر در نهایت باعث می شود که دندان مصنوعی دیگر به خوبی روی لثه سوار نشود و اصطلاحا لق شود. لق شدن دندان مصنوعی از علل رایج مراجعه بیماران برای ریلاین یا حتی تعویض پروتز است. این امر بیمار را با هزینه های مداوم رو به رو می کند. این در حالی است که در این روش، به دلیل وجود ایمپلنت در فک، بیمار دچار تحلیل استخوان فک و تغییر شکل لثه نخواهد شد. در نتیجه، نیازی به ریلاین دندان مصنوعی و تعویض آن نیست.

آسیبی به بافت نرم وارد نمی کند:

به دلیل فقدان تحلیل استخوان فک و عدم تغییر شکل سایز و فرم فک، اوردنچر متکی بر ایمپلنت تناسب خوبی با دهان بیمار دارد. وچود اتصالات ایمپلنت نیز مانع از آن می شود که دندان مصنوعی فشار بیش از حدی به لثه وارد کند و موجب زخم شدن آن شود. این در حالی است که زخم شدن لثه، سایش دندان مصنوعی به لثه در هنگام غذا خوردن، فشار نامناسب آن روی فک و عفونت لثه از مشکلات رایج در بیمارانی است که از پروتز دندان مصنوعی استفاده می کنند. بنابراین، اوردنچر متکی بر ایمپلنت می تواند شما را از بسیاری از این مشکلات نجات دهد.

نتیجه گیری:

آیا با دندان مصنوعی خود مشکل دارید؟ با در نظر گرفتن مزایای فوق، این روش می تواند گزینه خوبی برای شما باشد. برای بررسی گزینه های درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

riverrundentalspa

parrysoundsmiles

مراقبت های پس از سینوس لیفت: موفقیت درمان

هدف از انجام این روش افزایش ارتفاع استخوان فک بالا در قسمت دندان های مولار و پری مولار است. این روش در افرادی که فاقد تراکم کافی استخوان فک هستند یا سینوس های آنها بیش از حد بزرگ است، پیش از انجام ایمپلنت انجام می شود. مراقبت های پس از سینوس لیفت در موفقیت درمان نقش مهمی دارد.

مراقبت های پس از سینوس لیفت:

فعالیت ها:

تا ۴ هفته بینی خود را با شدت تخلیه نکنید. برای تمیز کردن مسیر هوایی خود از اسپری مرطوب کننده بینی استفاده کنید. عطسه کردن با شدت زیاد نیز در این دوره ممنوع است. در صورتی که نیاز به عطسه دارید با دهان باز این کار را انجام دهید تا فشار کمتری به فک و مسیر هوایی بیاید. تا چند هفته تف نکنید و از نی برای نوشیدن استفاده نکنید. تا بهبودی کامل از پرواز با هواپیما و شنا در زیر آن به دلیل افزایش فشار سینوسی خودداری کنید. برای کاهش فشار در سینوس ها می توانید از داروهای ضداحتقان کمک بگیرید.

مراقبت های پس از سینوس لیفت عبارتست از پرهیز از نواختن آلات موسیقی بادی، باد کردن بادکنک و هر کاری که فشار در مسیر هوایی را افزایش می دهد.

آنتی بیوتیک:

برای پیشگیری از عفونت برای شما آنتی بیوتیک تجویز می شود. تمام داروهای خود را به صورت مرتب و کامل مصرف کنید.

بهداشت دهان و دندان:

تا ۲۴ ساعت پس از درمان، از تف کردن یا شستن دهان خودداری کنید. این کار لخته خون تشکیل شده بر روی زخم را از بین می برد و باعث شدت یافتن خونریزی می شود. پس از ۲۴ ساعت، به عنوان یکی از مراقبت های پس از سینوس لیفت می توانید دهان خود را با آب گرم و نمک بشویید.

از دهان شویه های تجاری استفاده نکنید. برای این کار از دهان شویه آنتی باکتریال تجویز شده توسط دندانپزشک بهره بگیرید. تا ۴۸ ساعت پس از درمان، محل جراحی را مسواک نکنید. در زمان مسواک زدن این کار را با ملایمت انجام دهید.

سیگار کشیدن:

تا دو هفته پس از جراحی از سیگار کشیدن خودداری کنید. سیگار کشیدن بهبودی زخم را به تاخیر می اندازد.

پروتز دندان مصنوعی یا گارد دهان:

تا زمان مراجعه بعدی برای معاینه محل جراحی، از استفاده از دندان مصنوعی به هر شکل یا گارد دهان خودداری کنید.

ارجاع اورژانسی:

در صورتی که هر یک از علائم فوق را تجربه کردید، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • در صورت احساس جریان غیر طبیعی مایع یا آب بین بینی و دهان
  • تخلیه مواد پیوند استخوان هر چند به صورت کم از مسیر بینی
  • احتقان سینوس و مسیر هوایی
  • ادامه افزایش تورم گونه، دهان و زیر چشم پس از گذشت دو روز از جراحی
  • خونریزی شفاف و مداوم از بینی پس از گذشت دو روز از جراحی
  • ادامه درد با وجود دریافت مسکن

منبع:

lowrydental

جراحی سینوس لیفت: افزایش تراکم فک

ایمپلنت یکی از روش های محبوب جایگزینی دندان های از دست رفته است. اما امکان انجام این روش در همه افراد وجود ندارد. یکی از دلایل شکست جراحی در برخی بیماران، فقدان استخوان کافی در ناحیه انتهایی دهان است. در این صورت تنها راه استفاده از ایمپلنت، روشی به نام جراحی سینوس لیفت است که با هدف افزایش ضخامت استخوان فک بالا انجام می شود.

جراحی سینوس لیفت چگونه انجام می شود؟

تکنیک خاصی که دندانپزشک برای انجام جراحی به کار می گیرد در هر فرد متفاوت است. اما به صورت روتین جراحی به شکل زیر انجام می شود:

جراح در قسمت گونه در جایی که قرار است ایمپلنت قرار گیرد برشی در بافت لثه می دهد. پس از ایجاد برش، جراح بافت لثه را برمی گردارند و به سطح استخوان در زیر آن دسترسی می یابد.

استخوان به نحوی برش داده می شود که به شکل یک در متحرک تبدیل شود. سپس این بخش متحرک استخوان به آرامی به سمت بالا و درون حفره سینوسی فشار داده می شود.

این حرکت در استخوان باعث می شود که غشا سینوسی همراه با آن حرکت کرده و به محل جدید و بالاتری منتقل شود.

سپس فضای خالی زیر آن با مواد پیوند استخوان پر می شود تا استخوان جدید برای قرارگیری ایمپلنت در این ناحیه به وجود آید.

پس از منتقل شدن مواد پیوند استخوان به محل مورد نظر، فلپ بافت لثه به جای خود بازگردانده شده و زخم بسته می شود.

در برخی بیماران، پس از انجام جراحی سینوس لیفت در همان جلسه امکان قرار دادن ایمپلنت نیز وجود دارد. با این حال در بیشتر موارد دندانپزشک زمانی بین چهار تا نه ماه را برای بهبودی بافت استخوان و لثه پیش از قرارگیری ایمپلنت در نظر می گیرد. این دوره زمانی بسته به نوع مواد پیوند استخوان مورد استفاده در هر فرد متفاوت است.

مواد پیوند مورد استفاده:

برای انجام جراحی سینوس لیفت از مواد پیوند استخوان متفاوتی استفاده می شود. این روش ها عبارتند از:

در برخی موارد از استخوان خود بیمار استفاده می شود. این استخوان از محل دیگری در دهان یا یکی از استخوان های بدن مانند استخوان تیبیا یا لگن گرفته می شود.

در برخی موارد از استخوان یک جسد انسانی یا گونه ای دیگر (به عنوان مثال گاو) استفاده می شود که در این صورت باید از بانک پیوند بافت خریداری شود.

جایگزین دیگری برای انجام جراحی سینوس لیفت استفاده از مواد پیوند مصنوعی مانند هیدروکسی آپاتیت است.

انتخاب نوع روش جراحی و مواد پیوند به شرایط شما و تشخیص دندانپزشک و جراح بستگی دارد.

منبع:

animated-teeth