انواع ایمپلنت دندان: توضیحات و شرایط استفاده

فقدان هرکدام از دندان ها باعث می شود لبخند فرد دچار نقص شود. در نتیجه، انواع ایمپلنت دندان ساخته شدند تا با کاربردهای مختلف خود نیازهای افرادی که دچار فقدان دندان شده اند را برآورده کنند. فارغ از تعداد و اندازه دندان از دست رفته، ایمپلنت های دندانی یکی از موفق ترین روش های موجود برای جایگزینی دندان محسوب می شوند.

انواع ایمپلنت دندان: ایمپلنت معمولی

یکی از انواع ایمپلنت دندان ایمپلنت معمولی است که می توان در موارد زیر استفاده کرد: برای جایگزینی یک دندان با یک روکش زیبای دندان یا چندین دندان با بریج دندانی و دندان مصنوعی هایی که با ایمپلنت پشتیبانی می شوند. این ایمپلنت های دندانی حداکثر پشتیبانی را ارائه داده و روشی بسیار رایج برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

با این حال، بسیار مهم است که بیمار بافت استخوانی کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت دندانی را داشته باشد. گاهی اوقات که بافت استخوان فرد برای انجام ایمپلنت کافی نیست، می توان از پیوند استخوان استفاده کرد تا استخوان بافت کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را پیدا کند.

انواع ایمپلنت دندان: مینی ایمپلنت

برای بیمارانی که بافت استخوانی مورد نیاز برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را ندارند و یا افرادی که فواصل بسیار کوچکی دارند از مینی ایمپلنت ها استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها روش رایج دیگری به جای ایمپلنت های معمولی هستند، به این دلیل که معمولا می توان آنها را در یک جلسه جایگذاری کرده و همچنین خیلی کمتر تهاجمی هستند.

یک مینی ایمپلنت متشکل از یک میله بسیار کوچک فلزی، حدود نصف پهنای یک ایمپلنت معمولی، است که جایی که ریشه دندان از دست رفته است جایگذاری می شود و سپس یک روکش دندان یا دندان مصنوعی روی آن قرار می گیرد. مینی ایمپلنت ها را در اغلب اوقات می توان در یک جلسه جایگذاری کرد، زیرا جایگذاری آنها آسان تر بوده و نسبت به ایمپلنت های معمولی کمتر تهاجمی هستند. مینی ایمپلنت ها به دلیل اینکه باریک هستند، برای جایگزینی دندان های کوچک در فضاهای محدود دهان بسیار ایده آل هستند. بسیاری از افرادی که به دلیل نداشتن پشتیبانی کافی استخوان و لثه نمی توان برای آنها از ایمپلنت های معمولی استفاده کرد، گزینه مناسبی برای مینی ایمپلنت ها هستند.

معمولا از مینی ایمپلنت ها بیشتر به عنوان ثابت کننده دندان مصنوعی در فک پایین استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها اتصالاتی دارند که از طریق آنها به دندان مصنوعی که روی آنها قرار دارد متصل می شوند. در حالیکه دندان مصنوعی های مرسوم ممکن است در دهان حرکت کرده و موجب آزردگی لثه شوند، اما با افزودن پشتیبانی از طرف مینی ایمپلنت ها می توان آنها را ثابت نمود. در بعضی موارد، استفاده از مینی ایمپلنت ها توصیه نمی شود، زیرا این ایمپلنت ها مانند ایمپلنت های معمولی به استخوان فک جوش نمی خورند.

محبوبیت بیشتر:

مینی ایمپلنت ها در مقایسه با ایمپلنت های معمولی محبوب تر هستند، زیرا:

  • نیاز به زمان بهبودی کمی دارند.
  • درد کمتری دارند.
  • هزینه کمتری دارند.
  • کمتر تهاجمی هستند.

منبع

crowncouncil

مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی: بهداشتی و غذایی

پس از جراحی ایمپلنت، بیماران باید مراقبت های خاصی از مناطق اطراف ایمپلنت جدید خود داشته باشند. در ماه های اول ایمپلنت دندان هنوز در حال متصل شدن به استخوان و بافت فک است، بنابراین بیمار باید مراقبت های بیشتری در طول دوره اولیه داشته باشد. مهمتر از همه، در روزهای اول پس از جراحی زخم را دستکاری نکنید. از شستشو، تف کردن و دست زدن به دهان در ۲۴ ساعت اول بعد از عمل جراحی جلوگیری کنید تا از آلوده ساختن یا تحریک محل جراحی پیشگیری کنید. به طور کلی مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی عبارتند از:

آنتی بیوتیک:

به عنوان گام اول در مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی، بیمار باید تمام آنتی بیوتیک های تجویز شده را برای جلوگیری از عفونت در محل جراحی مصرف کند. پس از بیست و چهار ساعت، بیمار باید استفاده از دهانشویه تجویز شده توسط پزشک را دو بار در روز در کنار شستشو با آب نمک گرم ۴-۵ بار در روز آغاز کند (ترجیحا بعد از هر وعده غذا/میان وعده).

پری ایمپلنتایتیس عارضه ای است که به عفونت بافت اطراف ایمپلنت اطلاق می شود. این عارضه در اثر عدم رعایت توصیه های بهداشتی پس از درمان و عدم مصرف داروهای تجویز شده به وجود می آید. عدم درمان به موقع می تواند به شکست درمان بیانجامد. شکست درمان موجب وارد شدن هزینه اضافه و افزایش طول دوره درمان می شود.

خونریزی:

وجود خون در بزاق دهان بیمار تا ۲۴ ساعت اول بعد از عمل جراحی طبیعی است. به عنوان یکی دیگر از مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی و برای کمک به کنترل و کاهش جریان خون، توصیه می شود که یک تکه گاز را روی دندان قرار دهید و به آرامی گاز بزنید. این کار را هر زمان که لازم است یا تا موقع کاهش خونریزی ادامه دهید. در صورتی که خونریزی شما بیش از مدت گفته شده ادامه یافت و با استفاده از روش فوق کاهش نیافت، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. خونریزی بیش از حد می تواند نشانه ای از وجود مشکل باشد.

مقابله با درد:

مدت کوتاهی پس از جراحی ایمپلنت دندانی اثر بی حسی از بین می رود. بنابراین برای کنترل درد باید مصرف داروهای مسکن را شروع کنید. مسکن های بدون نسخه در داروخانه برای مقابله با درد مناسب هستند. استفاده از کمپرس سرد نیز به بیحس شدن موضع کمک می کند. بیمار به طور معمول بین ۲ روز تا یک هفته احساس درد دارد. اما پس از این مدت درد باید از بین برود.

رژیم غذایی:

یکی از مهم ترین مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی رعایت رژیم غذایی صحیح است. در روزهای اول بعد از جراحی استفاده از غذاهای نرم توصیه می شود. ماست، سیب زمینی پوره شده، تخم مرغ و سوپ های میکس شده گزینه های خوبی برای دوره نقاهت هستند. بیماران می توانند هر زمان که احساس راحتی می کنند رژیم غذایی طبیعی خود را از سر بگیرند. برای شروع از سمت مخالف ایمپلنت برای جویدن استفاده کنید. در طول دوره نقاهت مقدار زیادی آب و نوشیدنی بنوشید تا آب مورد نیاز بدن شما تامین شود.

رعایت بهداشت:

برای بهبود سریع زخم ایمپلنت های دندانی، محل جراحی باید تمیز نگه داشته شود. به مسواک زدن دندان های خود به شکل همیشه ادامه دهید، اما از لمس بخیه و ایمپلنت خودداری کنید. مصرف آنتی بیوتیک و شستشوی دهان با آب نمک کار ضدعفونی محل ایمپلنت را به خوبی انجام خواهد داد.

تورم:

مقداری تورم صورت پس از جراحی ایمپلنت مورد انتظار است. برای به حداقل رساندن تورم، سعی کنید سر خود را بالا نگه دارید و سطح فعالیت خود را تا آنجا که ممکن است پایین بیاورید. در ۴۸ ساعت اول و به دفعات از کیسه آب یخ استفاده کنید. کیسه را بیش از ۱۰ دقیقه روی صورت خود قرار ندهید و بین هر مرتبه استفاده از کیسه یخ ۲۰ دقیقه استراحت کنید.

استفاده از پروتز یا نایت گارد:

استفاده از دندان مصنوعی کامل یا جزئی، ریتینر یا نایت گارد برای حداقل ۱۰ روز پس از عمل جراحی ممنوع است. اگر هر گونه شرایط خاصی در این خصوص وجود دارد، پیش از عمل با دندان پزشک صحبت کنید. در برخی روش های دریافت ایمپلنت می تواند در همان روز جراحی از پروتز استفاده کند. برای اطلاع از این روش ها با دندانپزشک خود مشورت کنید.

سیگار کشیدن:

سیگار کشیدن بعد از عمل جراحی ایمپلنت خطر بروز عفونت را افزایش می دهد. این امر خود خطر شکست اتصال ایمپلنت دندانی را بیشتر می کند. توصیه می کنیم که بیمار حداقل ۲ هفته پس از جراحی ایمپلنت دندانی سیگار نکشد.

مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی: فازهای بهبودی

بدن هر فرد متفاوت هستند، بنابراین به بدن خود برای بهبودی فرصت دهید. به صورت کلی بهبودی بعد از ایمپلنت فازهای زیر را طی می کند:

روز اول و دوم:

روز عمل جراحی و روز بعد از آن ناراحت کننده ترین زمان است. معمولا صورت مقداری تورم و درد دارد. از حرکاتی که باعث کشیده شدن بافت می شوند، مانند باز کردن زیاد دهان و لبخند زدن، خودداری کنید. از فشار دادن زیاد لثه به دلیل افزایش احتمال خونریزی نیز خودداری کنید. استراحت و مصرف غذاهای نرم به تسریع بهبودی کمک می کند.

روز سوم:

در روز سوم هر چند هنوز مقداری ورم دارید، اما باید راحت تر باشید. معمولا می توانید رژیم غذایی سفت تری را شروع کنید. سعی کنید با طرف مخالف محل جراحی جویدن را شروع کنید. با رعایت بهداشت، درد و ناراحتی به تدریج کمتر می شود. تورم صورت، کبودی و خونریزی نیز کمتر خواهد شد. در صورتی که هنوز هم درد دارید، به مصرف مسکن ادامه دهید. بهبودی به فاز درمان، دریافت تاج یا مرحله اتصال ایمپلنت به استخوان فک، نیز بستگی دارد. بهبودی در هر فرد بسته به بدن وی و برنامه درمان متفاوت است. رعایت مراقبت های بعد از ایمپلنت دندانی به تسریع این روند کمک می کند. در عین حال، برنامه معاینات خود را پیگیری کنید.

در صورتی که درد، ناراحتی، خونریزی و تورم بیش از سه روز ادامه یافت با دندات پزشک تماس بگیرید.

منبع:

mymanchesterdentist