ریمینرالیزاسیون دندان: پیشگیری از پوسیدگی دندان

ریمینرالیزاسیون دندان به موضوع داغی در دهه اخیر تبدیل شده است. بسیاری از افراد از خود می پرسند آیا در شروع مراحل پوسیدگی امکان بازگرداندن مواد معدنی دندان وجود دارد؟ پاسخ ساده به این سوال بله است، اما این پاسخ ساده کافی نیست. زمانی که به ریمینرالیزاسیون دندان فکر می کنیم، سوالات زیادی مطرح می شود.

  • آیا ریمینرالیزاسیون دندان واقعی است؟
  • آیا این روش از پوسیدگی دندان پیشگیری می کند؟
  • چه چیزی باعث دیمینرالیزه دندان می شود؟
  • چگونه می توان پوسیدگی دندان را معکوس کرد؟
  • این امر چه تاثیری در نرمی مینای دندان دارد؟

ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

ریمینرالیزاسیون دندان یک روند طبیعی است که توسط آن مینای دندان ترمیم می شود. این روند هر روز رخ می دهد و نرخ آن به شدت به رژیم غذایی شما بستگی دارد.

درست است.

بدن شما به طور طبیعی سطح دندان های شما را هر روز بازسازی می کند. با این حال، ریمینرالیزاسیون دندان روندی است که هر روز همراه با دیمینرالیزه رخ می دهد. اینکه شما به پوسیدگی دندان مبتلا شوید یا نه، به این بستگی دارد که کدامیک سرعت بیشتری دارد.

بنابراین، ریمینرالیزاسیون دندان روند پویایی است. شاید برایتان جالب باشید که بدانید سطح دندان متخلخل است. سطح بیرونی آن با حفره های کوچک و بی شماری پوشیده شده است. این امر ورود مواد معدنی و مواد دیگر به مینای دندان را تسهیل می کند. درست به همین ترتیب است که قهوه و چای باعث تغییر رنگ دندان می شوند.

این ویژگی ریمینرالیزاسیون دندان را نیز تسهیل می کند. کلسیم، فسفات و دیگر مواد معدنی موجود در بزاق دهان به طور مستقیم به دندان می چسبند و مینای دندان را تقویت می کنند. به طور مشابه، اسیدها نیز در دهان تولید می شوند و با نفوذ به حفره های دندان باعث ایجاد پوسیدگی دندان می شوند.

برای ریمینرالیزاسیون دندان باید وجود مواد معدنی در بزاق دهان افزایش یابد و در عین حال، محیط اسیدی دهان تعدیل شوند.

اما این تنها بخشی از داستان است.

به یاد داشته باشید که ریمینرالیزاسیون دندان از درون نیز حمایت می شود.

آناتومی دندان از سه لایه تشکیل شده است. لایه میانی، تحت عنوان عاج، زمانی که احساس می کند دندان دچار پوسیدگی شده است، مواد مغذی بیشتری دریافت می کند. این لایه مقداری از مواد را برای خود نگه می دارد و بقیه را به مینای دندان می دهد. این امر در ریمینرالیزاسیون دندان بسیار مهم است.

با این حال، تشدید روند دیمینرالیزه دندان باعث می شود که تمامی این دفاع ها شکست خورده و دندان در نهایت دچار پوسیدگی شود. هر چه آسیب بیشتر باشد، شانس ریمینرالیزاسیون دندان کاهش می یابد.

بهترین راه برای استفاده موثر از این روند، پیشگیری به جای درمان است.

ریمینرالیزاسیون دندان یک روند مداوم در دهانی سالم است. به همین دلیل است که بر داشتن یک رژیم غذایی سالم، رعایت بهداشت دهان و دندان و مراجعه برای معاینه تاکید می شود.

منافع ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

درک منافع معکوس کردن روند پوسیدگی دندان ساده است. دیگر دچار پوسیدگی دندان نخواهید شد. هر کسی به دنبال این است. با این حال، مزایای آن به همین محدود نیم شود.

ریمینرالیزاسیون دندان می تواند:

  • حساسیت دندان را کاهش دهد.
  • دندان درد در اثر پوسیدگی دندان را از بین می برد
  • عملکرد دندان آسیب دیده را به آن می بخشد.
  • هزینه های دندانپزشکی را کاهش می دهد.

برای ریمینرالیزاسیون دندان چه باید کرد؟

استفاده از ریمینرالیزاسیون دندان برای پیشگیری از پوسیدگی دندان ساده است.

به هر روی، بدن شما به صورت روزانه این کار را انجام می دهد. اما به هر حال نقش خود را فراموش نکنید. با گام های ساده می تواند ریمینرالیزاسیون دندان به حداکثر برسانید و در عین حال روند دیمینرالیزه شدن دندان را تا حد ممکن کاهش دهید.

اگر در این راه ثابت قدم هستید، این سه گام را فراموش نکنید:

  • از یک رژیم غذایی سالم تبعیت کنید.
  • بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.
  • از محصولات موثر در ریمینرالیزاسیون دندان استفاده کنید.

رژیم غذایی مفید برای ریمینرالیزاسیون دندان چیست؟

این اولین و مهم ترین گام است. یک رژیم غذایی سالم و مفید می تواند به طور کلی از پوسیدگی دندان پیشگیری کند.

  • از یک رژیم غذایی حاوی غلات کامل استفاده کنید.
  • از مکمل ویتامین D استفاده کنید. این ویتامین در جذب کلسیم، فسفر و دیگر مواد معدنی مفید برای ریمینرالیزاسیون دندان مهم است.
  • از مکمل های مناسب استفاده کنید. مانند استخوان، دندان نیز به مکمل کلسیم، فسفر و منیزیم نیاز دارد.
  • از رژیم غذایی حاوی شکر فرآوری شده پرهیز کنید.
  • از رژیم های غذایی حاوی مواد اسیدی دوری کنید.

رعایت بهداشت دهان و دندان چه تاثیری در ریمینرالیزاسیون دندان دارد؟

شاید حالا فکر می کنید، رعایت بهداشت دهان و دندان به اندازه رژیم غذایی در ریمینرالیزاسیون دندان تاثیر ندارد. اما این طور نیست. باکتری های موجود در دهان می توانند از هر ماده غذایی موجود در دهان شما تغذیه کنند و اسید تولید کنند. مواجهه طولانی مدت دندان و اسید برای مینای دندان مضر است. رعایت بهداشت دهان و دندان باعث می شود که روند دیمینرالیزه شدن دندان کاهش یابد. کند شدن از دست رفتن کلسیم و دیگر مواد معدنی از دندان مهم است. بنابراین، با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به استحکام دندان های خود کمک کنید.

کدام محصولات دهان و دندان به ریمینرالیزاسیون دندان کمک می کنند؟

سال هاست که محصولات حاوی فلوراید در خط اول مبارزه با باکتری های مضر برای دندان حضور دارند. با این حال، اخیرا محصولات حاوی کلسیم فسفات آمورف (ACP) نیز به بازار معرفی شده اند که به اثربخشی هر چه بیشتر فلوراید و جذب کلسیم توسط دندان کمک می کنند.

پودر دندان نیز محصول دیگری است که به ریمینرالیزاسیون دندان کمک می کند. در مطالب پیشین به این موضوع پرداخته ایم. توصیه می کنیم مطلب ما در مورد این محصول را مطالعه کنید.

دندانپزشک نیز می تواند از طریق فلوراید تراپی و اعمال وارنیش فلوراید روی دندان به معکوس شدن روند پوسیدگی دندان و بهبود ریمینرالیزاسیون دندان کمک کند.

نتیجه گیری:

بهداشت دهان و دندان از رحم مادر شروع می شود. بنابراین، مصرف مکمل هایی مانند کلسیم و ویتامین D برای مادر و نوزاد ضروری است. عادات بهداشت دهان و دندان را از نوزادی در فرزند خود تثبیت کنید. هر روز به مقدار کافی آب بنوشید تا از خشکی دهان جلوگیری کنید. سالم زندگی کنید، به اندازه کافی بخوابید و از استرس دوری کنید. اگر به نوشیدن نوشابه علاقه دارید، آن را با نی بخورید و سریع قورت دهید تا آنکه آرام آرام بخورید و در دهان نگه دارید. هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید تا پوسیدگی دندان در مراحل اولیه متوقف شود.

منبع:

authoritydental

آسیب به بافت دهان: لب، زبان و لثه

آسیب به بافت دهان شامل لب، زبان و لثه کاملا شایع است. بافت نرم لب به دلیل محل آن در برابر تروما آسیب پذیر است. یک ضربه به صورت می تواند لب ها را به دندان ها فشار دهد و موجب پارگی هر یک از بافت های نرم دهان شود. گاز گرفتگی زبان و پاره شدن لثه از دیگر صدماتی است که هر کس ممکن است آن را تجربه کند.

هر نوعی آسیب به بافت دهان معمولا با خونریزی همراه است زیرا بافت نرم دهان دارای منبع غنی خون است.

علائم آسیب به بافت دهان:

  • کبودی
  • تورم
  • خونریزی
  • وجود زخم روی لب، زبان یا لثه

تشخیص:

دندانپزشک در مورد اتفاقی که منجر به وارد شدن آسیب به بافت دهان شده است می پرسد و موضع را معاینه می کند. در صورتی که لب ها آسیب دیده باشند، استخوان فک و دندان ها نیز از نظر وارد شدن آسیب مانند وجود ترک یا شکستگی بررسی می شوند.

مدت مورد انتظار برای بهبودی:

مدت زمان بهبودی آسیب به بافت دهان به شدت پارگی بستگی دارد. با این حال، این نوع بافت ها دارای عروق خونی زیادی هستند و همین امر بهبودی را تسریع می بخشد.

پیشگیری:

آسیب به بافت دهان اغلب در زمان ورزش کردن یا دیگر فعالیت های بدنی رخ می دهد. استفاده از گارد دهان در زمان ورزش کردن می تواند ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش دهد. گارد دهان از پلاستیک نرمی ساخته شده است که به شکل دندان های فک طراحی شده است. گاردهای مخصوص ورزش های سنگین باید دندان های هر دو فک را پوشش دهند. گارد دهان با ایجاد یک مانع نرم بین دندان و لب از وارد شدن آسیب به آنها جلوگیری می کند. گارد دهان در داروخانه ها در دسترس است. دندانپزشکان نیز می توانند نمونه های سفارشی آن را برای شما بسازند. در مطالب پیشین در مورد نحوه نگهداری از گارد دهان و رعایت بهداشت آن توضیح داده شد که مطالعه آن را به شما توصیه می کنیم.

استفاده از کمربند در زمان رانندگی و کلاه ایمنی در زمان استفاده از موتور سیکلت و دوچرخه ریسک آسیب به بافت دهان را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان:

در خانه، می توانید سطح پوست را با آب و صابون ملایم و یک دستمال نرم تمیز کنید. برای شستشوی بافت داخل دهان، از آب نمک یا محلول هیدروژن پراکسید (یک پیمانه هیدروژن پراکسید و یک پیمانه آب) استفاده کنید. هرگز محلول هیدروژن پراکسید را قورت ندهید. اگر محلول در دهان شما کف کرد، نگران نباشید. معمولا در تماس با بافت دهان این حالت عادی است.

اگر لب شما متورم یا کبود شده است، یک کمپرس سرد روی آن قرار دهید. در صورت وجود خونریزی، یک پارچه تمیز را به مدت حداقل پنج دقیقه روی موضع فشار دهید. استفاده از یخ می تواند تورم، خونریزی و ناراحتی را کاهش دهد. یک تکه یخ را بین یک گاز تمیز تمیز دهد و آن را روی ناحیه دردناک قرار دهید.

برخی از انواع آسیب به بافت دهان باید توسط جراح دهان و یا جراح پلاستیک درمان شوند. این امر به خصوص برای بخیه زدن بافت بیرون دهان و حفظ زیبایی لبخند اهمیت دارد. بخیه خطی که مرز مشخص بین پوست و بافت لب است، از جمله مواردی است که باید زیر نظر یک جراح متخصص و ماهر انجام شود. برای بخیه زدن این محل دقت زیادی باید انجام شود و روند بهبودی بافت در طول روزهای بعدی زیر نظر گرفته شود، زیرا حتی کوچک ترین ناهمواری و عدم تقارن قابل توجه خواهد بود.

ابتدا پزشک، موضع را با استفاده از محلول آب و نمک یا هیدروژن پراکسید تمیز خواهد کرد. تمیز کردن بافت دهان نه تنها باکتری ها بلکه اجسام خارجی مانند خاک و چیزهایی که ممکن است وارد زخم شده باشند را خارج خواهد کرد. سپس، روی موضع مقداری محلول بتادین زده می شود تا موضع ضدعفونی شود. پارگی لب از داخل به بیرون بخیه زده خواهد شد. بخیه زدن تمام لایه ها شانس ایجاد اسکار زخم و ناهمواری خط لبخند را کاهش می دهد.

درمان آسیب به بافت دهان در ناحیه زبان معمولا به چیزی به غیر از تمیز کردن با محلول ضدعفونی کننده یا هیدروژن پراکسید نیازی نخواهد داشت.  پارگی شدید ممکن است مستلزم بخیه باشد.

دهان محل زندگی باکتری های زیادی است. به همین دلیل، اغلب پس از آسیب به بافت دهان برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز می شود تا از ابتلا به عفونت جلوگیری شود.

در موارد زیر هر چه سریع تر به دندانپزشک یا جراح دهان و دندان مراجعه کنید:

  • خونریزی که با فشار و استفاده از کمپرس یخ بهبود نمی یابد.
  • وجود پارگی عمیق
  • وجود پارگی در مرز بین لب و پوست صورت
  • پارگی لب
  • ابتلا به عفونت پس از آسیب به بافت دهان که شامل علائمی مانند:
  • قرمزی
  • حساسیت
  • تب
  • تخلیه چرک از موضع
  • تورم

علائم معمولا پس از چهار روز از وقوع آسیب به بافت دهان قابل مشاهده هستند.

در صورتی که دندان شما شکسته یا لق شده است، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهبودی:

تا زمان بهبودی کامل بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید. دهان می تواند به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. عدم توجه به بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به عفونت شود. برای پیشگیری از عفونت، دوره داروهای خود را تکمیل کنید. حتی اگر احساس بهبودی می کنید، داروهای آنتی بیوتیک خود را به طور کامل مصرف کنید. در صورتی که دچار درد هستید، می توانید از داروهای ضد درد فاقد نسخه استفاده کنید. اگر درد قابل مدیریت نیست، از دندانپزشک یا جراح خود بخواهید که داروی ضد درد قوی تری برای شما تجویز کند.

مسواک زدن را همچنان ادامه دهید. در اطراف زخم را به آرامی و ملایمت مسواک بزنید. اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، طبق دستور پزشک از آن استفاده کنید. در غیر این صورت یک دهانشویه ضدعفونی کننده فاقد الکل نیز کافی است.

روزی یک بار از دهانشویه ضدعفونی کننده و محلول آب نمک برای تمیز کردن دهان خود استفاده کنید.

بسته به شدت آسیب به بافت دهان حدود یک هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد.

منبع:

colgate

اورژانس دندانپزشکی: چه زمانی باید مراجعه کنیم؟

زمانی که دچار مشکلات دهان و دندان می شوید، دندانپزشک باید اولین کسی باشد که با او تماس می گیرید. اما اگر در تعطیلات، آخر هفته یا نیمه شب دچار مشکل شوید، چطور؟ بسیاری از بیماران این تجربه را داشته اند و نمی دانستند تا موقع شروع روزهای کاری مطب دندانپزشکی چه باید بکنند. در صورتی که خارج از ساعت های کاری مطب دندانپزشکی دچار مشکلات دهان و دندان شوید، به اورژانس دندانپزشکی نیاز دارید.

لازم است که بین یک مشکل دندانی استاندارد که می توانید تا صبح صبر کنید و یک اورژانس دندانپزشکی واقعی که سلامت و حیات دندان شما را تهدید می کند، تمایز قائل شوید. در ادامه به اورژانس دندانپزشکی و مسائل مربوط به آن می پردازیم.

از کجا بفهمیم مشکل ما یک اورژانس دندانپزشکی است؟

در حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل در شش ماه گذشته عمر خود دچار دندان درد یا یکی از مسائل دهان و دندان بوده اند. این امر نشان می دهد که اورژانس دندانپزشکی چقدر می تواند رایج باشد.

با این حال، هر موقعیتی اورژانس دندانپزشکی در نظر گرفته نمی شود. برای تعیین آنکه آیا می توانید صبر کنید یا باید هر چه سریع تر به اورژانس یکی از کلینیک های شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید، سوالات زیر را از خود بپرسید و بر اساس آن تصمیم گیری کنید:

  • آیا درد شدید است؟ درد و خونریزی شدید نشانه موقعیت اورژانس هستند.
  • آیا دندان کنده شده است؟ درمان سریع و به موقع می تواند دندان شما را نجات دهد.
  • آیا دندان لق شده است؟ دندان بزرگسالان هرگز نباید لق شود. دندان لق، حتی بدون درد، یک مشکل جدی است.
  • آیا عفونت دارید؟ آبسه یا عفونت جدی در دهان می تواند جان بیمار را تهدید کند و درمان نباید به تاخیر بیوفتد. در این رابطه ممکن است متوجه تورم روی لثه و صورت خود شوید.
  • آیا دچار خونریزی دهان شده اید؟ احتمالا می تواند یک اورژانس دندانپزشکی باشد.

به طور کلی، هر نوع مشکل دهان و دندان که به درمان سریع برای بند آوردن خونریزی، تسکین درد شدید، و نجات دندان نیاز دارد، اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود. این ملاحضات، در مورد عفونت شدید که جان بیمار را تهدید می کند نیز صدق می کند.

در صورتی که دچار هر یک از علائم فوق هستید، دچا اورژانس دندانپزشکی شده اید. هر چه سریع تر با دندانپزشک تماس بگیرید و ماوقع را شرح دهید. در صورتی که مطب باز نباشد، باید به یک کلینیک شبانه روزی دندانپزشکی مراجعه کنید.

چه چیزی اورژانس دندانپزشکی تلقی نمی شود؟

اگر برای درمان مشکل خود می توانید تا چند روز آینده صبر کنید، اورژانس دندانپزشکی نیست. گاهی حتی می توانید درمان مشکلات جدی را با برخی اقدامات درمانی خانگی تا چند روز به تاخیر بیاندازید. برای مثال، شکستن دندان زمانی اورژانس دندانپزشکی تلقی می شود که بسیار دردناک است یا دارای لبه های تیزی است که باعث وارد شدن آسیب به بافت نرم داخل دهان می شود. در صورتی که دندان شکسته درد ندارد، می توانید تا نوبت دندانپزشکی خود صبر کنید.

دندان درد نیز جز مشکلاتی است که تا زمان شدید شدن درد و عدم وجود علائم آبسه دندان مانند تورم صورت، برآمدگی روی لثه و تب شدید می توانید صبر کنید. صبر کردن بدین معنی نیست که می توانید شش ماه از مراجعه برای درمان خودداری کنید. دندان درد چیزی نیست که به خودی خود برطرف شود. عامل دندان درد باید هر چه سریع تر برطرف شود تا دندان دچار پوسیدگی شدید نشود. تا زمان مراجعه به دندانپزشک، می توانید برای تسکین دندان درد خود از داروهای مسکن استفاده کنید.

در صورتی که پر کردگی یا روکش دندان افتاده است، احتمالا می توانید تا چند روز صبر کنید تا به دندانپزشک مراجعه کنید. پس از افتادن پر کردگی دندان می توانید به طور موقت یک آدامس فاقد قند را روی دندان خود قرار دهید. در صورتی که روکش دندان شما افتاده است، با استفاده از چسب های مخصوص موجود در دندانپزشکی می توانید آن را موقتا روی دندان خود قرار دهید.

روش های پیشگیری از اورژانس دندانپزشکی:

همان طور که متوجه شدید، اغلب موقعیت های اورژانس دهان و دندان قابل پیشگیری هستند. در بسیاری از موارد، بروز تصادف و ضربه به صورت عامل ایجاد اورژانس دندانپزشکی هستند. شرکت در ورزش های رزمی از دیگر علل بروز چنین موقعیتی است. با استفاده از نکات زیر می توانید مراقبت بهتری از دهان و دندان خود داشته باشید.

در صورتی که در ورزش های رزمی و تیمی خشن شرکت می کنید، برای محافظت از دندان های خود گارد دهان تهیه کنید. گارد دهان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در صورتی که به مدل های دقیق تری نیاز دارید، به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با قالب گیری از دهان شما، یک گارد دهان سفارشی برای شما می سازد. در مطالب پیشین در مورد گارد دهان و روش های مراقبت از آن توضیح دادیم که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

برخی از عادات نامناسب دهان و دندان می توانند باعث وارد شدن آسیب به دندان شما شوند. جویدن یخ، انتهای مداد و خودکار، آب نبات های سخت و هر چیز سخت دیگری می تواند به ساختار دندان آسیب بزند. جویدن اشیای سخت باعث ایجاد ترک در مینای دندان می شود و در طولانی مدت می تواند باعث شکستن دندان شود. با ترک این گونه عادت های مضر می توانید از دندان های خود محافظت کنید.

از دندان های خود به عنوان ابزار استفاده نکنید. باز کردن در نوشابه و قوطی با دندان و پاره کردن بسته بندی ها با دندان کار درستی نیست. برای این کارها از قیچی و دربازکن استفاده کنید.

بسیاری از دندانپزشکان در طول روز زمانی را به معاینه و درمان بیماران اورژانس اختصاص می دهند. درمان بیماران اورژانس حتی زودتر از کسانی انجام می شود که از قبل نوبت داشته اند. زمان تماس با دندانپزشک، تا جایی که ممکن است بهترین توصیف را از شرایط خود داشته باشید تا تصمیم گیری برای درمان شما راحت تر انجام شود. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد به صورت شبانه روزی آمادگی خدمت رسانی به بیماران را دارد. در صورتی که نیاز به معاینه و درمان دارید، همین الان با ما تماس بگیرید.

منبع:

absolutedental

آناتومی دندان و بخش های مختلف آن

دندان نیز مانند هر بخش دیگری از بدن انسان از بخش های مختلفی تشکیل شده است که هر یک مسئولیت خاصی را در حفظ کارکرد و سلامت این عضو بر عهده دارند. از بین رفتن لایه اولیه دندان را با خطر پوسیدگی مواجه می کند. پیشرفت باکتری ها در هر بخش باعث تشدید عارضه می شود. حفظ سلامت و بهداشت دهان و دندان ساده است، اما اطلاع از آناتومی دندان می تواند به درک اهمیت مراقبت از آن کمک کند.

آناتومی دندان:

هر دندان، علاوه بر داشتن کارکرد خاص، دارای محل خاصی در دهان است و نیز دارای شکل خاصی است که به عملکرد آن کمک می کند. همه دندان ها، با وجود داشتن شکل های متفاوت، دارای بخش های آناتومیک یکسانی هستند. هر دندان دارای یک تاج (که در حفره دهان دیده می شود) و ریشه ها است. دندان با استفاده از فیبرهایی که به لیگامنت های پریودنتال مشهور هستند به استخوان آلوئولار متصل شده است.

هر دندان از چهار بخش یکسان تشکیل شده است: مینای دندان، عاج، سمنتوم و پالپ.

مینای دندان:

مینای دندان بخش مهمی از آناتومی دندان است که روی تاج دندان را پوشانده است. این ماده سخت ترین ماده بدن است و تا حدی شفاف است. مینای دندان توسط سلول های تحت عنوان املوبلاست ها ساخته می شود. این لایه اولین خط محافظ دندان است که در برابر باکتری ها از دندان محافظت می کند. این ماده می تواند در برابر فشار جویدن و گاز زدن مقاومت کند اما پس از شکل گیری کامل توانایی ساخت مجدد خود را ندارد. در صورتی که کوچک ترین خللی در مواد معدنی آن به وجود آید و متخلل شود، روند پوسیدگی دندان شروع می شود. خوشبختانه، مینای دندان تا حدی قابل بازسازی است. در مراحل اولیه پوسیدگی دندان با تغذیه مناسب، رعایت بهداشت دهان و دندان و استفاده از فلورایدتراپی می توان به تقویت و بازسازی ساختار مینای دندان کمک کرد.

عاج:

عاج دندان بخشی از آناتومی دندان است که زیر مینای دندان و سمنتوم قرار گرفته است. عاج دندان از سلول هایی تحت عنوان ادونتوبلاست ساخته شده است. این ماده به اندازه مینای دندان سخت نیست و بیشترین بخش دندان را تشکیل می دهد. این بخش از دندان دارای لوله های میکروسکوپی است. آناتومی دندان دارای سه نوع عاج است. عاج اولیه که از زمان رشد دندان وجود دارد. عاج ثانویه که در طول حیات دندان به شکل گیری ادامه می دهد. عاج ترمیمی می تواند در پاسخ به التهاب و تروما تشکیل شود. رنگ عاج که در زیر مینای دندان ساطع می شود مسئول رنگ نهایی دندان است. از آنجا که عاج دندان نرم تر از مینای آن است، در صورتی که پوسیدگی از طریق مینا عبور کند و به عاج حمله کند، به سرعت در آنجا منتشر می شود.

سمنتوم:

سمنتوم ماده مهم دیگری در آناتومی دندان است که ریشه دندان را پوشش می دهد. این ماده همیشه بسیار نازک است و به اندازه مینای دندان سخت نیست اما سختی آن مشابه استخوان است. سمنتوبلاست سلول هایی هستند که سمنتوم را تشکیل می دهند. فیبرهایی وجود دارند که از سمنتوم منشعب می شوند و به استخوان فک متصل می شوند. از آنجا که سمنتوم به اندازه مینای دندان سخت نیست، در اثر تماس با برس مسواک می تواند دچار فرسایش شود. به علاوه، در صورتی که سمنتوم در اثر تحلیل لثه در معرض محیط دهان قرار گیرد، دندان دچار حساسیت می شود. این ماده بسیار به تغییرات دمایی در دهان حساس است. بنابراین، بیماری لثه می تواند به دندان درد و تخریب بافت دندان منجر شود.

پالپ:

پالپ آخرین بخش در آناتومی دندان است و جایی است که اعصاب و عروق خونی در آن قرار دارند. عروق خونی کار تامین مواد مغذی مورد نیاز دندان را بر عهده دارد و نبود آنها به مرگ دندان می انجامد. پالپ به دو بخش تقسیم می شود: حفره یا اتاق پالپ، در زیر تاج دندان قرار گرفته اند و کانال های پالپ که در ریشه دندان قرار گرفته است. در صورتی که پالپ دندان در معرض پوسیدگی قرار گیرد، عفونت باکتریایی رخ می دهد و دندان باید عصب کشی شود تا نجات یابد. زمانی که دندان رشد می کند، در ابتدا اتاق پالپ و کانال ها بسیار بزرگ هستند. با بزرگ تر شدن عاج ثانویه، قسمت پالپ کاهش می یابد.

درون اتاقک توخالی دندان ریشه و کانال های پالپ قرار دارد. آناتومی دندان ممکن است دارای یک ریشه باشد، اما بسیاری از دندان های پری مولر و مولر دارای دو یا سه ریشه هستند. این نقطه از دندان بسیار حساس است و مسئول تامین جریان خون و مواد مغذی ضروری برای حفظ حیات دندان است. زمانی که این نقطه آسیب ببیند یا در اثر تروما و پوسیدگی شدید دچار عفونت شود، برای نجات دندان از کشیده شدن لازم است که درمان کانال ریشه انجام شود.

اطلاع از آناتومی دندان شما را نسبت به اهمیت رعایت بهداشت دهان و دندان آگاه می کند. این آگاهی باعث افزایش حساسیت شما به روند پوسیدگی و عوامل زمینه ساز آسیب به آناتومی دندان می شود. عوامل زیر در شروع پوسیدگی دندان نقش دارند:

  • تمیز نکردن شیارهای بین دندان
  • مواد غذایی و نوشیدنی های اسیدی و شیرین
  • ریزه خواری مداوم
  • شیردهی به نوزاد در وقت خواب
  • مسواک نزدن
  • عدم دریافت فلوراید کافی
  • سن پایین یا بالا
  • خشکی دهان
  • پر کننده فرسوده
  • رفلاکس معده
  • اختلال بولیمی و آنورکسی

اهمیت دانستن آناتومی دندان برای کودکان:

آموزش بهداشت دهان و دندان به کودکان برای سلامت آنها ضروری است. هر چه دانش فرد از موضوعی بیشتر باشد، درک اهمیت آن ساده تر می گردد. آموزش آناتومی دندان به کودکان و کارکرد و وظیفه هر قسمت می تواند به آنها لزوم حفظ بهداشت دهان و دندان را یادآور شود. کودکی که بداند مینای دندان پس از تخریب و فرسایش دیگر هرگز بازسازی نمی شود، متوجه می شود که چرا باید هر شب مسواک بزند. کودکی که بداند پوسیدگی دندان در مراحل اولیه قابل پیشگیری است و عدم توجه به معاینات شش ماهه، باعث پیشرفت پوسیدگی ساده به عصب کشی می شود، در برابر مراجعه به دندانپزشک برای معاینه مقاومت کمتری خواهد داشت. بخشی از وظیفه آگاه سازی نسل آینده درباره اهمیت بهداشت دهان و دندان بر عهده والدین است. همین امروز سهم خود را در ارتقا بهداشت جامعه به خوبی ایفا کنید.

منبع:

dentalcare

 

دندان دوتایی: علت، اثرات و درمان

بسیاری از والدین مشتاقانه منتظر رویش اولین دندان کودک خود می مانند. عوارض بسیاری ممکن است رشد دندان های شیری را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از آنها دندان دوتایی است. دندان دوتایی دارای یک حفره و پالپ دندان، اما دارای دو ریشه است. عارضه دندان دوتایی به دو دسته ژمیناسیون و فیوژن دندان تقسیم می شود. ژمیناسیون دندان بیشتر در دندان های پیش فک بالا دیده می شود هر چند که ممکن است دندان های فک پایین نیز تحت تاثیر این عارضه قرار گیرند. دندان دوتایی موجب نگرانی است زیرا می تواند به مشکلات متعددی از جمله در هم ریختگی دندان ها بیانجامد. در ادامه علت ابتلا به این عارضه و روش های درمان آن را با هم بررسی می کنیم.

دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی بیشتر در دندان های شیری دیده می شود. با این حال، گاهی اولین دندان دوتایی در ۶ سالگی و زمانی دیده می شود که دندان های دائمی فک پایین شروع به رشد می کنند.

در حالت عادی هر دندان دارای یک جوانه مجزاست که به تاج دندان ختم می شود. گاهی در اثر نوعی اختلال، یک جوانه رشد کرده و در نهایت دو تاج دندان متصل به هم از لثه بیرون می زند. به این حالت، ژمیناسیون دندان گفته می شود. در واقع، ژمیناسیون زمانی رخ می دهد که یک جوانه دندان تلاش می کند که به دو دندان تبدیل شود.

در برخی موارد، دو جوانه مجزا از هم شروع به رشد می کنند و در مرحله نهایی رشد، قسمتی از دو تاج دندان به هم متصل می شوند. بنابراین دندان دارای دو ریشه و دو تاج است که در قسمتی از کانال با هم اشتراکاتی دارند. به این عارضه فیوژن دندان گفته می شود. در این حالت:

  • ·         تاج دندان بزرگ و عریض است.
  • ·         دندان دارای دو کانال پالپ است.
  • ·         دندان ها دارای کانال های ریشه مخصوص به خود هستند.

علت ابتلا به دندان دوتایی چیست؟

دندان دوتایی عارضه نادری است که در درصد کمی از بیماران دیده می شود. شیوع ابتلا به این عارضه چیزی در حدود ۰٫۵ تا ۱٫۵ درصد است. علت دقیق بروز این عارضه هنوز مشخص نیست. اما به طور کلی، وراثت و ژنتیک دو عامل مهم در ابتلا به آن به شمار می روند. در واقع اگر والدین کودکی دچار این عارضه شده باشند، ریسک بروز آن در فرزند آنان نیز وجود دارد.

در صورتی که دندان شیری فردی دچار این عارضه شده باشد، به احتمال ۳۰ تا ۴۰ درصد ممکن است عارضه در دندان های دائمی وی نیز دیده شود.

دندان دوتایی چطور تشخیص داده می شود؟

زمانی که دندان های کودک را بشمارید، متوجه فقدان یک یا چند دندان می شوید. اضافه بودن دندان نیز می تواند در اثر ابتلا به این مشکل باشد. به طور کلی، وجود شیار عجیب بین یک دندان و عریض بودن بیش از حد آن نشانه مهمی برای این عارضه است. برای ایجاد افتراق بین ژمیناسیون و فیوژن دندان لازم است که از دندان رادیوگرافی تهیه شود تا وجود یک یا دو ریشه مجزا مشخص گردد.

آیا امکان تشخیص اشتباه وجود دارد؟

دندانپزشکان در مورد تشخیص این عارضه اشتباه نمی کنند. اما در برخی موارد، والدین وجود ماملون روی دندان دائمی را با این ناهنجاری اشتباه می گیرند. ماملون نوعی برجستگی روی دندان های دائمی پیش است که پس از مدتی در اثر جویدن و سایش از بین رفته و دندان صاف می شود. در موارد نادر، برجستگی طبیعی ماملون به حدی قابل توجه است که والدین آن را با یک ناهنجاری دندان اشتباه می گیرند. در مطالب پیشین در مورد ماملون دندان توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

در صورتی که نگران ابتلا به این عارضه در فرزند خود هستید، یک معاینه ساده توسط دندانپزشک و انجام یک رادیوگرافی می تواند شما را مطمئن سازد.

دندان دوتایی باعث بروز چه مشکلاتی می شود؟

ژمیناسیون و فیوژن دندان باعث ایجاد فاصله غیر طبیعی بین دندان ها می شوند. درهم ریختگی دندان ها از دیگر مشکلاتی است که این دو ناهنجاری عامل آن هستند. ایجاد لبخند نازیبا، در هم ریختگی دندان ها و تاخیر در رشد دندان دائمی از دیگر عوارض این مشکل به شمار می روند.

در صورتی که کودکی دچار عارضه دندان دوتایی باشد، زمان افتادن دندان شیری و رشد دندان دائمی باید تحت نظر گرفته شود. در برخی موارد، دندانپزشک ترجیح می دهد که دندان دوتایی کشیده شود تا رشد دندان دائمی تسهیل شود. اما در موارد نادر، هیچ دندانی در زیر دندان فیوز شده رشد نمی کند که این عارضه در رادیوگرافی تشخیص داده خواهد شد.

از آنجا که دندان دوتایی دارای شکافی غیر عادی بین دندان است، تمیز کردن آن دشوار است و برس مسواک به راحتی نمی تواند وارد فضای بین آن شود. بنابراین دندان به سادگی دچار پوسیدگی می شود. درمان پوسیدگی دندان و ترمیم دندان نیز در این شرایط دشوارتر از یک دندان عادی است. بنابراین، پیش از ابتلا به پوسیدگی دندان استفاده از روش های دندانپزشکی پیشگیرانه مانند سیلانت دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند. در مطالب پیشین در مورد فیشور سیلانت به طور مفصل توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

درمان دندان دوتایی با استفاده از چه روش هایی انجام می شود؟

در صورتی که دندان مبتلا، دندان شیری باشد به خودی خود می افتد. بنابراین، درمان خاصی مورد نیاز نیست. با این حال، زمان افتادن دندان زیر نظر گرفته می شود. در صورتی که دندان در زمان مقرر نیوفتد، باید کشیده شود. از آنجا که این عارضه جز مسئله زیبایی، مشکل دیگری به وجود نمی آورد، بسیاری از دندانپزشکان تا ده سالگی بیمار صبر می کنند تا پس از آن در مورد روند درمان تصمیم گیری کنند.

در برخی موارد، سایز دندان دوتایی به حدی است که می توان آن را با استفاده از عصب کشی و روکش دندان به دو دندان مجزا تبدیل کرد. با این حال، این روش همواره امکان پذیر نیست. این روش تنها در مورد دندان فیوز شده قابل اجراست که هر دندان دارای کانال پالپ و ریشه مجزاست. این روش هزینه بردار و پر ریسک است.

در برخی موارد، راهی برای دندان دائمی که دچار این عارضه شده است، وجود ندارد. بنابراین دندان باید کشیده شود. در این شرایط از یکی از روش های جایگزینی دندان مانند بریج یا ایمپلنت دندان استفاده خواهد شد.

منبع:

healthrow

پوسیدگی دندان مادران شیرده:

سوال: آیا پوسیدگی دندان مادران شیرده واقعیت دارد؟ به طور تصادفی ضربه ای به صورتم وارد شد و تکه ای از دندانم شکست. پزشک برای من روزی ۲۰۰ میلی گرم کلسیم تجویز کرده است، اما نگرانم این مقدار کافی نباشد.

پاسخ:

در مورد دندان شما متاسف هستیم. بهتر است پیش از تشدید عارضه، برای ترمیم دندان خود هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. احتمالا دندان شما به عصب کشی نیاز خواهد داشت و پس از آن بسته به میزان آسیب می توانید از روکش دندان برای افزایش استحکام دندان استفاده کنید.

پوسیدگی دندان مادران شیرده محتمل است. مادران شیرده در این دوره مقداری از استخوان خود را از دست می دهند (برای تامین کلسیم موجود در شیر انسان). با این حال، مصرف مکمل کلسیم می تواند تراکم استخوانی را پس از خاتمه دوره شیردهی افزایش دهد. در طول دوره شیردهی و  به طور خاص در تمام دوره های زندگی یک زن، لازم است که برای حمایت از سلامت استخوان و دندان ها مکمل کلسیم تجویز شود. میزان مقدار توصیه شده کلسیم برای تمام زنان بین ۱۹ تا ۵۰ سال (باردار، غیر باردار و شیرده) ۱۰۰۰ میلی گرم در روز است. هر چند میزان جذب کلسیم با افزایش سن کاهش می یابد، اما در دوره بارداری افزایش می یابد.

بنابراین پوسیدگی دندان مادران شیرده با مصرف میزان مکمل کافی قابل پیشگیری است. هر چند در این دوره استخوان های مادر تحلیل می رود تا کلسیم در جریان خون وارد شده و شیر مادر را غنی کند، اما مصرف مکمل و رعایت رژیم غذایی مناسب می تواند باعث ترمیم تراکم استخوان پس از خاتمه شیردهی شود.

کدام مواد غذایی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده ضروری است؟

کلسیم به طور طبیعی در انواع مواد غذایی یافت می شود و با مصرف شیر، ماست و پنیر به بهترین شکل جذب می شود. یک فنجان شیر دارای ۳۰۰ میلی گرم کلسیم است. دیگر مواد غذایی غنی از کلسیم عبارتند از ماهی تون دارای استخوان، سبزیجات مانند بروکلی، شیر سویا و بادام. کلسیم به عنوان مکمل به بسیاری از مواد غذایی مانند نان و بیسکوییت نیز افزوده می شود.

در صورتی که در طول روز از مواد غذایی غنی از کلسیم استفاده نمی کنید، باید نیاز خود به این ماده را از طریق مکمل برآورده کنید.

هر چند کلسیم برای سلامت استخوان و دندان ضروری است، اما برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده به تنهایی کافی نیست. این ماده برای جذب به ویتامین D و فسفر نیاز دارد. بنابراین، مصرف این مکمل ها نیز در کنار کلسیم ضروری است. میزان ویتامین D توصیه شده برای زنان بین سن ۱۹ تا ۵۰ سال (باردار، غیر باردار و شیرده) ۶۰۰ واحد در روز است. البته در برخی از بیماران، به دلیل کمبود ویتامین D لازم است مقدار بیشتری از این ماده تجویز شود.

منابع دریافت ویتامین D عبارتند از نور خورشید، غذاها و نوشیدنی هایی مانند ماهی سالمون، ساردین، تون، شیر، تخم مرغ، و برخی مواد غذایی غنی شده. منابع حاوی فسفر عبارتند از گوشت، مرغ، ماهی، تخم مرغ، مواد لبنی، آجیل و یک زن در طول روز به ۷۰۰ میلی گرم از آن نیاز دارد.

سایر ویتامین های مورد نیاز بدن زنان شیرده:

ویتامین B3 (نیاسین):

کمبود ویتامین B3 می تواند باعث ایجاد ضایعات بد و زخم شود. این نوع زخم های دهانی می توانند سلامت دندان ها را به خطر بیاندازند. برای افزایش سطح B3 خود، مرغ و ماهی بخورید.

ویتامین B12 و B2 (ریبوفلاوین):

دیگر مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ویتامین B12 و B2 هستند که در صورت فقدان مقدار کافی از آن فرد مبتلا به زخم های دهانی خواهد شد. گوشت قرمز، مرغ، جگر، گوشت خوک و ماهی، و همچنین محصولات لبنی مانند شیر، ماست و پنیر، منابع خوبی برای ویتامین B12 هستند. ویتامین B2 نیز در غذاهایی مانند ماکارونی، شیرینی، اسفناج و بادام وجود دارد.

ویتامین C:

کمبود ویتامین C ممکن است منجر به خونریزی لثه ها و پوسیدگی دندان مادران شیرده شود. سیب زمینی شیرین، فلفل قرمز خام و پرتقال منابع عالی ویتامین C هستند.

ریزه خواری عامل پوسیدگی دندان مادران شیرده:

پوسیدگی دندان مادران شیرده می تواند در اثر رژیم غذایی نادرست، هر چند غنی از مکمل، باشد. مصرف مکمل ها به تنهایی نمی تواند از بروز بیماری های دهان و دندان پیشگیری کند. مادران شیرده به طور معمول در طول روز احساس گرسنگی بیشتری دارند. گرسنگی باعث می شود که آنها در طول روز ریزه خواری بیشتری داشته باشند. برخی از مادران به عنوان میان وعده مواد غذایی شیرین را ترجیح می دهند. این امر دندان های آنها را در معرض پوسیدگی قرار می دهد.

مصرف مداوم میان وعده باعث می شود که باکتری های دهان شما دائما با قند و کربوهیدرات تغذیه شوند. در نتیجه بیشتر تکثیر می شوند و احتمال پوسیدگی دندان مادران شیرده افزایش می یابد. برای مراقبت از دهان و دندان خود در دوره شیردهی، بهتر است پس از هر وعده غذایی مسواک بزنید. اگر در طول روز چیزی شیرین خوردید و به مسواک دسترسی ندارید، بهتر است دهان خود را با آب بشویید تا دهان از ذرات باقی مانده مواد غذایی پاک شود. در عین حال، هر گاه گرسنه گشتید، از مواد غذایی سالم مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و مواد لبنی و پروتئینی به جای میان وعده های چرب و شیرین استفاده کنید. این تکنیک به شما کمک می کند، ضمن برطرف کردن گرسنگی خود از افزایش وزن بی مورد و پوسیدگی دندان به طور همزمان خودداری کنید؛ چیزی که آرزوی هر زنی است.

تغذیه انحصاری با شیر مادر باعث می شود که مادر در معرض کاهش آب بدن قرار گیرد. خشکی دهان از عوارضی است که در بسیاری از مادران شیرده دیده می شود. خشکی دهان علت اصلی بروز پوسیدگی دندان و بیماری های لثه در زنان است. بنابراین یک مادر شیرده باید مراقب میزان نوشیدن آب در طول روز باشد و بدن خود را هیدراته نگه دارد.

برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مادران شیرده لازم است به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید. بهتر است بار دیگر به پزشک مراجعه کنید و در مورد میزان مورد نیاز مکمل کلسیم و ویتامین D با او مشورت کنید. برای تجویز دوز صحیح شاید لازم باشد یک آزمایش خون بدهید.

منبع:

parents

جراحی دندان عقل در نسج نرم:

نهفتگی دندان عقل بدین معناست که تاج دندان از فک بیرون آمده است اما هنوز زیر خط لثه قرار دارد و به طور کامل وارد فضای دهان نشده است. یک دندان معمولی که در نسج نرم نهفته است را می توان با یک جراحی ساده وارد فضای دهان کرد اما اگر این نهفتگی در مورد دندان عقل باشد، بهتر است کل دندان کشیده شود. جراحی دندان عقل در نسج نرم اهمیت دارد زیرا می تواند از مشکلات متعدد دهان و دندان پیشگیری کند. خوشبختانه، جراحی دندان عقل در نسج نرم بسیار ساده تر از جراحی دندانی است که در استخوان فک نهفته است.

انواع نهفتگی دندان عقل:

نهفتگی دندان عقل به دو دسته تقسیم می شود:

  • نهفتگی نسج نرم که در آن بخش بالایی دندان عقل (تاج دندان از استخوان بیرون زده است اما به طور کاملا از بافت لثه بیرون نزده است.
  • نهفتگی نسج سخت که در آن دندان هنوز در استخوان فک قرار دارد. نهفتگی کامل استخوانی زمانی به کار می رود که دندان به طور کامل توسط بافت استخوانی محاصره شده است، در حالی که نهفتگی نیمه استخوانی زمانی به کار می رود که دندان تا حدی از استخوان بیرون زده است.

چرا دندان عقل دچار نهفتگی در نسج نرم می شود؟

دلایل زیادی برای نهفتگی دندان عقل ذکر می شود که نظریه های مختلف به تکامل بشر، تغییر عادات غذایی وی و در نتیجه عدم نیاز به وجود دندان عقل برای جویدن سبزیجات و گوشت خام، و بزرگ تر شدن مغز در طول اعصار و در نتیجه کمتر شدن فضای دهان اشاره می کنند.

در یکی از این نظریه ها، اشاره می شود که رعایت بهداشت دهان و دندان از دیگر علل نهفتگی دندان عقل به شمار می رود. در واقع، در قرون گذشته، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان موجب از دست رفتن زودهنگام دندان های دائمی می شود. در نتیجه، رشد یک سری دندان در حدود ۲۰ سالگی می توانست خبر خوشی برای راحتی بیشتر در غذا خوردن باشد. در آن زمان، به دلیل نبود دندان های مولر دائمی، دندان عقل به راحتی وارد فضای فک می شود. این در حالی است که امروزه حفظ دندان های دائمی تا سنین بالاتر، فضای دهان را برای این دندان ها کمتر کرده است.

نهفتگی دندان عقل در نسج نرم زمانی رخ می دهد که فضای کافی در فک برای رشد دندان وجود دارد، اما فصای کافی برای بیرون زدن آن از لثه و ورود دندان به دهان وجود ندارد. در اینجا، جراحی دندان عقل در نسج نرم ضرورت می یابد.

عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم چیست؟

دندان عقل در دوره جوانی رشد می کند. از آنجا که سایر دندان های دائمی در نوجوانی ظاهر می شوند، رشد دیرهنگام دندان عقل می تواند بدین معنی باشد که دهان دچار کمبود فضا و در هم ریختگی شده است. زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شوند، مستعد ابتلا به بیماری می شوند زیرا رعایت بهداشت دهان و دندان دیگر به سادگی صورت نمی گیرد. شلوغی دهان بدین معنی است که دندان ها دچار کجی و همپوشانی می شوند. گاهی، رشد نادرست دندان عقال چنان باعث درهم ریختگی دندان ها می شود که به درمان ارتودنسی نیاز می شود.

رشد دندان عقل، خود دندان و دندان مجاور آن را در معرض پوسیدگی دندان و بیماری لثه قرار می دهد. زیرا مسواک زدن و نخ دندان کشیدن این دندان در انتهای دهان دشوار است. نهفتگی آن یا بیرون زدن ناقص دندان عقل، کار مسواک زدن را دشوارتر می کند.

ابتلا به کیست، تومور دهان و درد و ناراحتی بیمار از دیگر عوارض عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم است.

آخرین مشکل عدم جراحی دندان عقل در نسج نرم این است که دندان نهفته می تواند به حدی دچار بیماری شود که در نهایت به آبسه تبدیل شود. آبسه دندان عفونت دردناکی است که می تواند کل سیستم ایمنی بدن را درگیر مشکل کند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چه زمانی لازم است؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم زمانی ضروری می شود که بودن دندان در دهان سلامت سایر دندان ها را به خطر بیاندازد. در بسیاری از موارد، برای پیشگیری از عوارض فوق الذکر کشیدن دندان ضرورت می یابد.

جراحی دندان عقل در نسج نرم چطور انجام می شود؟

جراحی دندان عقل در نسج نرم توسط جراح دهان و دندان انجام می شود زیرا در این جراحی باید بافت لثه که روی دندان را پوشانده است برداشته شود و یک فلپ جراحی ایجاد شود. این جراحی تقریبا ساده است و پس از ایجاد یک برش در لثه، جراح دندان را با استفاده از ابزار مخصوص خارج می کند. توصیه می شود که جراحی پیش از آنکه دندان علامت دار شود انجام شود. هر چه جراحی در سن پایین تری انجام شود، کشیدن دندان ساده تر خواهد بود و عوارض آن کمتر است.

هر چه سن بیمار بیشتر می شود، ریشه دندان عقل طولانی تر می شود و احتمال فک جوش شدن دندان یا نزدیکی آن به عصب بیشتر می شود. در مطالب پیشین، در مورد فک جوش بودن دندان عقل و جراحی دندان عقل روی عصب توضیح داده شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

از سوی دیگر، عوارض جراحی در بیماران مسن تر بیشتر خواهد بود. از این رو، توصیه می شود که بیماران تا پیش از سن ۲۵ سالگی برای بررسی وضعیت دندان عقل خود و نیاز به جراحی یا کشیدن آن به دندانپزشک مراجعه کنند.

جراحی دندان عقل در نسج نرم به صورت سرپایی انجام می شود و بسیاری از بیماران می توانند روز بعد فعالیت های روزمره خود را از سر گیرند. جراح توصیه های لازم جهت مراقبت های پس از جراحی دندان عقل را به شما خواهد کرد. با این حال، می توانید مطلب ما در این مورد را نیز مطالعه نمایید.

هزینه جراحی دندان عقل در نسج نرم:

هزینه کشیدن دندان عقل تا حدی زیادی به نوع نهفتگی دندان بستگی دارد. به طور کلی، جراحی دندان عقل در نسج نرم ساده تر از نهفتگی نسج سخت است و در متیجه تا حدی ارزان تر از آن تمام می شود.

در صورتی که دچار درد در فک، در ناحیه نزدیک به گوش، تورم صورت و التهاب شده اید، برای بررسی احتمال نهفتگی دندان عقل به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

northtexasoralsurgery

فک جوش بودن دندان عقل یا انکیلوز دندان:

انکیلوز دندان یک اختلال نادر است که در اثر از بین رفتن لیگامنت دندان و در نتیجه جوش خوردن دندان به استخوان فک ایجاد می شود. این عارضه بیشتر در دندان های شیری کودکان دیده می شود که دندان دائمی ممکن است موضع را مسدود کرده و موجب از بین رفتن لیگامنت دندان شود. با این حال، فک جوش بودن دندان عقل نیز مورد انتظار است.

فک جوش بودن دندان عقل چطور ایجاد می شود؟

در این عارضه، رباط پریودنتال توسط یک پل استخوانی از بین رفته و ریشه دندان به استخوان آلوئولار متصل می شود. در اطراف ریشه دندان نوعی بافت لثه قرار دارد که به آن رباط پریودنتال گفته می شود. این رباط از یک طرف به ریشه دندان و از طرف دیگر به استخوان متصل است. این اتصال باعث می شود که دندان در جای خود ثابت بماند. بنابراین استخوان فک و دندان هیچ گونه اتصالی به هم ندارند و از طریق این رباط به هم متصل شده اند.

زمانی که دندان انکیلوز می شود، پلی از مواد استخوان به نام سمنتوم بین ریشه و استخوان فک ایجاد می شود. در نتیجه، دندان به فک متصل می شود و نمی تواند از لثه بیرون بزند.

انکیلوز دندان می تواند هم در دندان های شیری و هم دائمی رخ دهد و می تواند در هر مرحله ای از رشد دندان رخ دهد. در صورتی که این عرضه در طول رشد دندان رخ دهد، فک جوش بودن دندان مانع از بیرون زدن کامل آن از لثه می شود. اگر دندان انکیلوز شده دندان شیری باشد، دندان دائمی در زیر آن باقی می ماند و نمی تواند از لثه بیرون بزند. در نتیجه، دندان دائمی نهفته خواهد شد. هر تعداد از دندان می توانند دچار این عارضه شوند.

پس از رشد دندان، فک جوش بودن می تواند هرگونه تغییر و حرکت دندان را مختل کند. در این حالت، دندان های مجاور و استخوان آلوئولار در کودک در حال رشد، الگوی طبیعی رشد خود را ادامه می دهند؛ در حالی که دندان فک جوش در لثه باقی می ماند. در نتیجه، ممکن است دندان ها دچار در هم ریختگی گردند.

این اختلال ممکن است منجر به از دست رفتن دندان های مولر به علت پوسیدگی و بیماری پریودنتال شود و در تغییر شکل اسکلت صورت (کاهش ارتفاع فک پایین) نقش دارد.

علل ابتلا به فک جوش بودن دندان عقل چیست؟

همان طور که گفته شد، رشد دندان دائمی می تواند یکی از علل ابتلا به انکیلوز دندان باشد، اما عوامل دیگری نیز در این عارضه نقش دارند:

  • عفونت دندان یا فک در اثر بروز یک جراحت قدیمی
  • عفونت لثه که درمان نشده است و به آن بی توجهی شده است.پ
  • فشار به دندان
  • در برخی موارد، ژنتیک عامل مهمی در ابتلا به این عارضه است
  • فقدان فضای کافی در فک یا لثه که می توانند باعث فک جوش بودن دندان عقل شود

تشخیص عارضه چطور انجام می شود؟

فک جوش بودن دندان عقل به سادگی با نگاه کردن به دندان عفونی شده مشخص می شود. معمولا دندان در ارتفاع پایین تری نسبت به سایر دندان ها قرار دارد، زیرا قادر نیست به سرعت سایر دندان های طبیعی از لثه بیرون بزند. بیرون نزدن کامل دندان از فک باعث ناهنجاری های دیگری در فک می شود و سایر دندان ها را نیز دچار در هم ریختگی می کند.

در نتیجه، اگر یک دندان کوتاه تر از دیگران باشد، در لثه فرو رفته باشد، یا اصلا بیرون نزده باشد، احتمال انکیلوز وجود دارد.

یکی از دیگر روش های تشخیص انکیلوز استفاده از آیینه فلزی است. از آنجا که دندان به استخوان فک چسبیده است، زمانی که با آیینه به آن ضربه وارد شود، صدایی تیز با فرکانس پایین تر تولید می شود. مقایسه صدای دندان انکیلوز شده با دندان های مجاور می تواند احتمال عارضه را مشخص سازد.

رادیوگرافی روشی ساده برای تایید تشخیص با استفاده از معاینه بالینی است.

بسیاری از بیماری های دهان و دندان ممکن است علاوم و نشانه های مشابهی داشته باشند. برای حذف این بیماری ها، لازم است که آزمایشات بیشتری انجام گیرد تا تشخیص قطعی حاصل شود.

فک جوش بودن دندان عقل چه مشکلاتی را ایجاد می کند؟

همان طور که گفته شد ناهنجاری دندان یکی از مشکلاتی است که انکیلوز ایجاد می کند. این عارضه در شرایطی رخ می دهد که دندان فک جوش شده، دندان شیری باشد. فک جوش بودن دندان عقل موجب عوارض زیر می شود؟

  • درد
  • تورم، قرمزی یا خونریزی لثه
  • تورم فک
  • طعم بد در دهان به خصوص در ناحیه مورد نظر
  • سردرد یا درد ناگهانی در فک
  • اشکال در باز کردن فک
  • احتمال تورم غدد لنفاوی در گردن

فک جوش بودن دندان عقل در چه کسانی دیده می شود؟

احتمال بروز این عارضه در هر دو جنسیت، و در هر سنی وجود دارد. از آنجا که این عارضه تا حدی ارثی است، ابتلای یکی از والدین به انکیلوز دندان ریسک ابتلا به آن را در کودک افزایش می دهد. با این حال، در مورد دندان عقل، افزایش سن و عدم مراجعه به موقع برای کشیدن دندان ریسک آن را افزایش می دهد.

لازم به ذکر است که داشتن یک ریسک فاکتور به این معنی نیست که فرد حتما دچار آن خواهد شد. یک عامل خطر، احتمال شانس ابتلا به بیماری را در مقایسه با یک فرد بدون عوامل خطر افزایش می دهد. برخی از عوامل خطر مهمتر از دیگری هستند.

همچنین عدم داشتن یک ریسک فاکتور، به این معنا نیست که فرد هرگز دچار عارضه نخواهد شد. در مورد بهداشت دهان و دندان خود همواره با دندانپزشک مشورت کنید.

انکیلوز دندان ها چگونه درمان می شود؟

در صورتی که فک جوش شدن دندان در مورد دندان شیری رخ داده باشد، درمان به موقع اهمیت زیادی دارد. در این شرایط دندان شیری نمی افتد و دندان دائمی در فک نهفته می شود. در نتیجه دندان ها دچار در هم ریختگی و نامرتبی می شوند. برای درمان این عارضه، از روش های زیر استفاده می شود:

  • حذف دندان انکیلوز شده برای اطمینان از رشد صحیح دندان دائمی
  • جراحی دندان برای بیرون کشیدن، و جایگذاری دندان در حال رشد

کشیدن دندان برای جلوگیری از مشکلات رشد فک، کاهش فضای فک و بروز اشکال در رشد سایر دندان ها ضرورت دارد. در مواردی که دندان کشیده شده شیری باشد، از فضا نگهدار برای حفظ جای خالی و فضای مورد نیاز برای رشد دندان دائمی استفاده می شود.

در صورتی که عارضه به صورت فک جوش بودن دندان عقل دیده شود، جراحی دندان برای حذف دندان ضروری است. درمان در سنین پایین، مانع بروز فک جوش شدن دندان عقل می شود. در سنین زیر ۲۰ سال، ریشه دندان هنوز به طور کامل شکل نیافته و استخوان فک نرم تر است. در نتیجه، دندان عقل به راحتی بیرون کشیده می شود.

منبع:

yemedo

دندان مصنوعی: هر چیزی که باید در مورد آن بدانید

دست دندان یا دندان مصنوعی عموما از جنس اکریلیک یا پرسلین است و برای جایگزینی دندان های از دست رفته در اثر بروز آسیب، بیماری پریودنتال یا پوسیدگی دندان به کار می رود. نبود دندان در دهان، فرد را با مشکلات عدیده ای در زندگی روبه رو می کند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد به دنبال راهی برای جایگزین کردن دندان خود برمی آیند. یکی از ارزان ترین روش های جایگزینی دندان از دست رفته استفاده از پروتز دندان مصنوعی است. دندان مصنوعی به جز بهبود ظاهر کارکردهای دیگری نیز دارند، مانند افت و تحلیل عضلات صورت، بهبود عملکرد خوردن و حرف زدن، و حفظ ساختار استخوان های صورت. در ادامه، همه چیز در مورد پروتز دندان، از انواع آن، روش تمیز کردن و عادت کردن به آن را بررسی می کنیم.

انواع مختلف دندان مصنوعی چیست؟

دست دندان از انواع مختلفی تشکیل می شود که هر یک به فراخور نیاز بیمار و بودجه او پیشنهاد می شود. هر یک از روش های زیر دارای مزایا و معایب مختص به خود است. برای انتخاب بهترین گزینه برای جایگزینی دندان های خود با دندانپزشک مشورت کنید.

پروتز کامل:

دندان مصنوعی کامل برای جایگزینی تمام دندان ها به کار می رود. این نوع پروتز دقیقا روی لثه بالا و استخوان قرار می گیرد. این پروتز به نحوی ساخته می شود که کاملا در جای خود محکم شود و فرد را قادر به حرف زدن و جویدن کنند. پروتز کامل تا زمان بهبودی کامل دهان پس از کشیدن دندان ها استفاده نخواهد شد و این روند نیازمند ۴ تا ۵ قرار درمانی برای تطبیق شکل و سایز دهان است. در طول این جلسات، چندین بار از دهان قالب تهیه می شود تا پروتز تناسب کاملی با دهان و فک بیمار داشته باشد و بیمار با آن احساس راحتی کند. پروتز کامل از مواد اکریلیک یا پرسلین ساخته می شود.

پروتزهای فوری:

پروتزهای فوری یا موقت درست بعد از کشیدن دندان و تا زمانی که دهان آماده پذیرش پروتز کامل باشد، قابل استفاده هستند. پروتز موقت فرد را قادر به حرف زدن و جویدن می کند اما پس از چند هفته لازم است که ریلاین و اصلاح شود تا دوباره به خوبی در دهان قرار گیرد. این امر بدین دلیل است که لثه و استخوان ها در طول ۶ ماه اول پس از کشیدن دندان به نحو قابل توجهی تحلیل می روند. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، که معمولا ۸ هفته طول می کشد، یک پروتز کامل جای پروتز موقت را خواهد گرفت.

اوردنچر:

اوردنچر بسیار شبیه دندان مصنوعی کامل است، با این تفاوت که به یک یا چند دندان طبیعی برای حمایت و ثبات نیاز دارد. زمانی که هیچ دندان طبیعی در دهان وجود نداشته باشد، از آن می توان بر روی ایمپلنت نیز استفاده کرد. این کار باعث تثبیت بهتر اوردنچر نسبت به دندان مصنوعی کامل می شود. در عین حال، به دلیل وجود پایه های تیتانیومی در فک، استخوان فک تحلیل نخواهد رفت. اوردنچر معمولا گران تر از دندان مصنوعی کامل است.

دندان مصنوعی جزئی:

پروتز جزئی‎ که ممکن است دائمی یا قابل جابجایی باشد، زمانی استفاده می شود که تنها چند دندان از دست رفته باشند. این نوع پروتز ظاهر بیمار را بهبود می بخشد و از تغییر موضع سایر دندان ها به سمت محل خالی پیشگیری می کند. دندان مصنوعی دائمی با چارچوب فلزی به دندان های طبیعی متصل می شود اما برخی مدل ها نیز از دهان خارج می شوند تا به خوبی تمیز شوند.

اوردنچر متکی بر ایمپلنت:

اوردنچر متکی بر ایمپلنت مانند اوردنچر کار می کند. اما به جای اینکه با دندان طبیعی حمایت شود، به پایه ایمپلنت وصل می شود. ایمپلنت در استخوان قرار داده می شود و به آن زمانی برای بهبودی داده می شود. زمانی که روند بهبودی تکمیل شود، پروتز متکی بر ایمپلنت برای تطابق با سایز و رنگ دهان و دندان ساخته می شود. پروتز متکی بر ایمپلنت یکی از انواع پروتز دندان مصنوعی است که به سه تا چهار ایمپلنت برای تثبیت نیاز دارد. این نوع پروتز از سایر مدل ها بسیار گران تر است، اما از بالاترین ثبات و راحتی در دهان بیمار برخوردار است. از سوی دیگر به دلیل وجود ایمپلنت در فک، استخوان فک بیمار دچار تحلیل نمی شود.

دندان مصنوعی چطور تمیز می شود؟

برخی از بیماران به غلط تصور می کنند که دندان مصنوعی نیازی به تمیز شدن ندارد، زیرا برخلاف دندان طبیعی دارای اعصاب و پالپ نیست تا دچار پوسیدگی و درد شود. اما در واقع، تمیز کردن دندان مصنوعی برای پیشگیری از بیماری لثه، عفونت، تغییر رنگ پروتز، و بوی بد دهان ضروری است.

بیرون آوردن و شستن پروتز پس از غذا خوردن:

پروتز خود را زیر آن بگیرید تا بقایای مواد غذایی از آن خارج شود. برای پیشگیری از شکستن پروتز در صورت رها شدن آن از دستتان، بهتر است حوله ای کف سینک پهن کنید یا سینک را از مقداری آب پر کنید.

گرفتن با دقت پروتز در دست:

در هنگام تمیز کردن دندان مصنوعی مراقب باشید آن را خم نکنید و به اتصالات آن آسیب نزنید. خم کردن پروتز باعث ایجاد ترک و تغییر شکل آن می شود.

تمیز کردن دهان:

با استفاده از یک مسواک با برس های نرم، دهان، زبان و بافت لثه را تمیز کنید. در صورتی که از چسب دندان مصنوعی استفاده کرده اید، بقایای آن را از روی لثه و کام خود پاک کنید. تمیز کردن دهان و لثه برای پیشگیری از بیماری لثه ضروری است. ابتلا به بیماری لثه موجب تحلیل لثه و از بین رفتن بافت نرم دهان می شود. این امر باعث لق شدن پروتز در دهان می شود.

مسواک کردن پروتز:

هر روز پروتز را از دهان خود خارج کنید و آن را تمیز کنید. با یک مسواک مخصوص دندان مصنوعی با برس های نرم آن را تمیز کنید و از مایع مخصوص پروتز دندان برای رفع هر گونه بقایای مواد غذایی، پلاک و دیگر مواد استفاده کنید.

مرطوب نگه داشتن پروتز:

اغلب پروتزهای دندان برای حفظ ظاهر خود باید مرطوب نگه داشته شوند. هر شب پروتز خود را در آب یا مایع مخصوص قرار دهید. طریقه ضحیح نگهداری پروتز را با دندانپزشک خود بررسی کنید. از دستورالعمل های ارائه شده توسط تولید کننده محصولات تمیز کننده دندان مصنوعی نیز پیروی کنید.

شستشوی کامل پروتز پیش از قرارگیری در دهان:

پس از تمیز کردن دندان مصنوعی باید آن را به طور کامل با آب بشویید. این امر در صورت استفاده از مایع مخصوص پروتز اهمیت زیادی دارد. برخی از این محلول ها حاوی مواد شیمیایی مضر برای انسان هستند که می توانند موجب تهوع، درد و سوزش در صورت بلع شوند.

آیا برای تمیز کردن پروتز دندان به مسواک مخصوص نیاز دارم؟

بله! تمیز کردن پروتز به ابزارهای مخصوص نیاز دارد که یکی از آنها مسواک است. این نوع مسواک با سایر مسواک های رایج متفاوت است و همین تفاوت ها در طول عمر و بهداشت پروتز شما تاثیر زیادی دارد.

یک مسواک دندان مصنوعی نسبت به مسواک های رایج طراحی متفاوتی دارد. این مسواک در دو طرف خود دارای برس است و هر یک شکل مخصوص به خود را دارند. بدین ترتیب در کار تمیز کردن پروتز خود موفقیت بیشتری خواهید داشت.

به یاد داشته باشید که برس های مسواک دندان مصنوعی محکم هستند اما سخت نیستند. محکم بودن برس ها به شما این امکان را می دهد که تمام نواحی را به خوبی تمیز کنید و باکتری ها را از بین ببرید. اما یک مسواک معمولی با برس های هارد می تواند به پروتز دندان مصنوعی شما آسیب برساند و حتی آن را خراش دهد.

آیا باید از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنم یا مسواک معمولی؟

بهتر است برای پروتز خود از مسواک دندان مصنوعی استفاده کنید. دندان مصنوعی نرم تر از دندان طبیعی است؛ بنابراین راحت تر دچار خش می شود. صاف و صیقلی نگه داشتن دندان مصنوعی اهمیت زیادی دارد. در صورتی که دندان مصنوعی شما دارای خش و ترک باشد، مواد غذایی، باکتری ها و لکه ها بهتر و راحت تر در آن نفوذ می کنند. بنابراین با استفاده از یک مسواک مخصوص می توانید پروتز خود را به مدت طولانی تری سفید و تمیز نگه دارید. در غیر این صورت در معرض ابتلا به بیماری و حتی خدشه دار شدن ظاهر لبخند خود قرار خواهید گرفت.

در انتخاب مسواک دست دندان به چه نکاتی باید توجه کنم؟

مسواک دندان مصنوعی دارای دو برس است:

  • یک سر صاف که برای سطوح محدب و صیقلی مناسب است.
  • یک سر مخروطی که برای دسترسی به نقاط سخت و تنگ پروتز مناسب است.

طراحی ارگونومیک دسته یکی از دیگر مواردی است که باید برای انتخاب مسواک به آن دقت کنید. دسته مسواک، گرفتن آن در دست و کنترل حرکات را راحت تر می سازد. به طور معمول، افرادی که از پروتز دندان استفاده می کنند مسن هستند. بنابراین این نوع طراحی می تواند سهولت بیشتری برای تمیز کردن پروتز به همراه بیاورد.

تمیز کردن پروتز با چه موادی ممنوع است؟

برخی از مواد می توانند به پروتز شما آسیب بزنند. تغییر شکل و رنگ و ایجاد ترک در پروتز از آسیب های ناشی از استفاده از مواد نامناسب برای تمیز کردن دست دندان است. برای تمیز کردن دندان مصنوعی از استفاده از مواد زیر پرهیز کنید:

مواد شوینده ساینده:

از استفاده از مسواک هایی با برس سخت، حلال های قوی و خمیر دندان های قوی که حاوی مواد ساینده هستند خودداری کنید.

خمیر دندان سفید کننده:

خمیر دندان سفید کننده حاوی پراکسید است که تاثیری در تغییر رنگ دندان مصنوعی ندارد.

محصولات حاوی بلیچ:

محصولات حاوی بلیچ می توانند موجب تضعیف دندان مصنوعی و فرسودگی بخش های فلزی آن شوند. برای سفید کردن دندان مصنوعی از روش های تخصصی زیر نظر دندانپزشک استفاده کنید.

آب گرم:

آب گرم و به خصوص آب جوش می تواند شکل پروتز شما را تغییر دهد.

آیا دندان مصنوعی به معاینه نیاز دارد؟

بیمارانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند نیز هر شش ماه یکبار باید برای معاینه پروتز و بافت لثه به دندانپزشک مراجعه کننید. برای بررسی منظم پروتز دندان مصنوعی و جرم گیری کامل، طبق زمان بندی به دندانپزشک مراجعه کنید. در این جلسه، دندانپزشک از قرارگیری صحیح پروتز در دهان و احتمال نیاز به ریلاین پروتز اطمینان حاصل می کند. در صورتی که پروتز شل شده است یا موجب تحریک و زخم شدن بافت دهان شما می شود، هر چه سریع تر دندانپزشک را مطلع سازید.

عادت کردن به پروتز دندان چقدر طول می کشد؟

برای بعضی از افراد استفاده از دندان مصنوعی برای اولین بار چالش برانگیز است. دندان مصنوعی جسمی خارجی است و متأسفانه حس دندان واقعی را به فرد نمی دهد. همچنین عملکرد آن نیز مانند دندان واقعی نیست. استفاده از دندان مصنوعی حس جدیدی ایجاد می کند که سازگاری با آن زمان می برد. در ادامه چند راهکارها برای عادت کردن به دندان مصنوعی و راحتی در استفاده از آن ارائه شده است:

عادت کردن به دندان مصنوعی با زمان، صبر و اراده:

برای بعضی از بیماران، استفاده از دندان مصنوعی تجربه نسبتا آزار دهنده ای است. در ابتدای استفاده، افراد ممکن است در دهان خود حسی عجیبی داشته باشند و در لب ها و گونه های خود احساس پری کنند. با گذشت زمان، این حس ها از بین خواهند رفت و فرد احساس راحتی بیشتری خواهد کرد. زمان، صبر و قدرت اراده بهترین حامیان شما هستند.

فرد همچنین ممکن است بریده بریده صحبت کردن، حالت تهوع، بزاق بیش از حد و طعم غیرعادی را تجربه کند و یا دچار کاهش حس چشایی شود. دوباره تکرار می کنیم که با گذر زمان تمام این وضعیت ها از بین خواهند رفت. با این حال، اگر این وضعیت ادامه یافت، دندانپزشک خود را در جریان بگذارید.

یادگیری حرف زدن با دندان مصنوعی:

حرف زدن در روزهای اول استفاده از دندان مصنوعی چالش بزرگی برای بسیاری از افراد است. افزایش ترشح بزاق به دلیل احساس وجود جسم خارجی در دهان مشکل را دو چندان می کند. برای برطرف کردن هر چه سریع تر این مشکل بهتر است تا جایی که می توانید تمرین کنید. تمرین در آیینه و تکرار حروف و کلمات می تواند در افزایش تسلط شما در استفاده از دندان مصنوعی موثر باشد. در صورتی که پروتز شما لق باشد، تلفظ صحیح حروف دشوار می شود. اگر احساس می کنید، پروتز به خوبی روی لثه قرار نمی گیرد، برای اصلاح تناسب آن به دندانپزشک مراجعه کنید.

مشکلات دندان مصنوعی فک پایین:

سازگاری و عادت کردن به دندان مصنوعی درفک پایین سخت تر است، به این دلیل که این دندان ها روی لثه های پایینی معلق هستند، در نتیجه مکشی که دندان مصنوعی فک بالا دارد، در فک پایین ایجاد نخواهد شد. تا زمانی که مهارت کافی را به دست بیاورید، ممکن است این دندان در دهان حرکت کرده یا حتی از دهان بیرون بیاید.

زبانتان را به لبه داخلی دندان مصنوعی فک پایین تکیه دهید تا آن را در جای خود نگه دارد. تا زمانی که کنترل مناسبی روی زبان و لب ها به دست آورید، استفاده از چسب های دندان مصنوعی توصیه می شود. این چسب ها برای دندان مصنوعی فک بالا نیز مفید هستند. اگر در حال حاضر از دندان مصنوعی استفاده می کنید و به چسب ها عادت کرده اید، احتمال دارد همچنان مجبور به استفاده از چسب باشید.

پیشنهادات دیگر برای عادت کردن به پروتز دندان:

در ابتدا بهتر است در تمام ساعات حتی در شب نیز از دندان مصنوعی استفاده کنید تا سریع تر به آنها عادت کنید. بعد از اینکه به آنها عادت کردید، باید در شب آنها را درآورده و برنامه روزانه مناسبی برای نظافت آنها داشته باشید.

احساس درد در قسمت هایی از لثه هنگام اولین استفاده از دندان مصنوعی طبیعی است. اگر دچار آفت دهان شدید، دهان خود را آب نمک گرم شستشو دهید و بعد تمرینات لازم برای سازگاری با دندان مصنوعی را ادامه دهید. معمولا سازگاری با دندان مصنوعی ۶۰ روز طول می کشد.

عادت کردن به دندان مصنوعی برای شما دشوار است، مشکلات زیادی با آن دارید یا ظاهر خوبی به شما نداده است، فراموش نکنید که استفاده از ایمپلنت می تواند مشکل شما را به طور کامل برطرف کند.

آیا غذا خوردن با پروتز دندان سخت است؟

غذا خوردن با پروتز دندان از دیگر مواردی است که بیمار باید آن را یاد بگیرد. برای عادت کردن به پروتز و راحتی در غذا خوردن با دست دندان اصول زیر را رعایت کنید:

غذا خوردن با دندان مصنوعی:

هنگامی که برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید، لثه ها باید به آن عادت کنند. ممکن است لثه ها هنوز در اثر کشیدن دندان ها ملتهب باشند. بنابراین غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواد زیر شروع کنید:

  • حبوبات داغ
  • پوره
  • پودینگ
  • دسرهای ژلاتین
  • پوره سیب زمینی یا سایر سبزیجات
  • آب میوه
  • ماست

توجه: مراقب مواد غذایی داغ باشید. دندان مصنوعی به عنوان عایق برای دهان به شمار می رود و باعث می شود گرما را کمتر حس کنید. این امر موجب می شود که دهانتان را به راحتی بسوزانید.

شروع غذاهای جامد:

پس از چند روز، دهانتان به دندان مصنوعی عادت می کند و می توانید کم کم از مواد غذایی جامد استفاده کنید. پیش از آن مواد غذایی را به تکه های کوچک تقسیم کنید تا نیازی به جویدن زیاد نداشته باشید. از مواد غذایی زیر شروع کنید:

  • برنج پخته شده
  • پاستا
  • نان نرم
  • سوپ با سبزیجات پخته و گوشت نرم
  • سبزی پخته شده
  • ماهی نرم
  • لوبیای پخته شده

مواد غذایی ممنوعه:

پس از عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی می توانید از غذاهای متنوع تری لذت ببرید. تنها باید آنها را به طور کامل بجوید و از هر دو طرف دهان برای جویدن استفاده کنید. با این حال هنوز هم مواد غذایی ممنوعه برای دندان مصنوعی وجود دارد:

غذاهای چسبنده:

مواد غذایی چسبناک می توانند پروتز را از جای خود دربیاورند. مواد غذایی بین دندان مصنوعی و لثه گیر می کند و باعث تحریک لثه می شوند. برخی از این مواد عبارتند از کره بادام زمینی و شکلات کاراملی.

غذاهای کوچک اما سفت:

مصرف هر گونه غذایی که جویدن آن با دندان طبیعی به نیروی زیادی نیاز دارد، برای دندان مصنوعی مضر است. پاپ کورن، گرانول بار، آجیل یا دانه های بو داده می توانند زیر دندان مصنوعی گیر کنند.

غذاهای عامل فشار نامساوی در فک:

جویدن برخی مواد غذایی به فشار نامساوی روی فک و دندان مصنوعی نیاز دارند. آجیل، پاپ کورن، سیب، هویج، و بلال از این قسم مواد هستند.

گوشت های سفت:

غذاهایی که به نیروی زیادی برای گاز زدن نیاز دارند برای شما مناسب نیستند. جویدن غذاهایی مانند استیک، شیشلیک و کباب برگ فشار زیادی روی پروتز دندان مصنوعی و لثه وارد می کنند که می تواند موجب زخم شدن لثه و درد شود.

منبع:

silveradofamilydental

affordabledentures

mayoclinic 

livestrong

falseteethoptions

 

کورونکتومی: جایگزینی برای کشیدن دندان عقل

دندان عقل به ایجاد درد و ناراحتی و نیاز به کشیدن مشهور است. این دندان در آخر دهان رشد می کند و معمولا فضای کافی برای رشد آن وجود ندارد. در صورتی که دندانپزشک یا جراح به شما بگوید که باید دندان عقل خود را بکشید، بعد به شما بگوید که شاید به کورونکتومی نیاز داشته باشید، بهتر است این مطلب را برای کسب اطلاعات بیشتر بخوانید.

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان مانند جراحی دندان عقل روی عصب رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

عارضه ای نادر اما محتمل:

آسیب به عصب در طول جراحی دندان عقل نادر، اما محتمل است. آسیب به عصب می تواند باعث بیحسی، سوزش، و دیگر تغییرات در حس نواحی در کنترل عصب شود. اعصاب در طول جراحی دچار کبودی شده یا قطع می شوند. این عارضه می تواند در اثر بی تجربگی جراح رخ دهد.

گاهی ریشه دندان عقل در فک پایین در نزدیکی اعصابی قرار گرفته است که احساس زبان، لب و چانه را تامین می کنند. زمانی که ریشه دندان عقل به عصب زبان یا آلوئولار فک پایین نزدیک باشد، جراحی دندان می تواند باعث آسیب به عصب شود و بیمار را با از دست رفتن دائمی یا موقت احساس صورت، لب و زبان رو به رو کند.

آسیب به این دو عصب باعث ایجاد اختلال در عملکرد حرف زدن، غذا خوردن و کیفیت عمومی زندگی می شود. در صورت وارد شدن آسیب به عصب زبان، بیمار دچار از دست رفتن حس چشایی و اشکال در تکلم می شود. بنابراین در شرایطی که عکس رادیوگرافی نشان دهد که ریشه دندان عقل شما به اعصاب فک بسیار نزدیک است، دندانپزشک گزینه جایگزین دیگری برای روش سنتی کشیدن دندان عقل پیشنهاد خواهد کرد، روشی تحت عنوان کورونکتومی.

کورونکتومی چیست؟

این روش درمانی شامل حذف تاج دندان و باقی گذاشتن ریشه در دهان بیمار می شود. در این روش هرچند ریشه دندان هنوز هم حاوی پالپ زنده است، وایتال پالپ تراپی ضروری نیست، زیرا ریشه با استخوان بهبود می یابد و در نهایت از اعصاب دور خواهد شد. تحقیقات نشان می دهند زمانی که ریشه دندان در مجاورت عصب قرار گرفته است، کورونکتومی نسبت به جراحی کشیدن دندان ارجح است، چراکه از آسیب به عصب زبان جلوگیری می کند.

تحقیقات نشان می دهد که پس از کورونکتومی درصد کمی از بیماران ممکن است پس از مدتی به کشیدن ریشه باقی مانده دندان نیاز پیدا کنند. با این حال، اگر این مورد نیز رخ دهد، به تدریج ریشه به قدری از عصب دور شده است که کشیدن دندان خطری برای اعصاب نخواهد داشت.

جراح دندانپزشک بهترین قاضی برای بررسی نیاز شما به کورونکتومی است. این روش تنها در شرایطی توصیه می شود که ریشه دندان به اعصاب بیش از حد نزدیک باشد. با این حال، این روش در شرایط زیر نیز قابل اجراست:

  • دندان و یا ریشه عفونی باشد.
  • در طول جراحی، دندانپزشک متوجه حرکت ریشه شود.
  • دندان به صورت افقی در طول عصب قرار گرفته باشد و تکه تکه کردن دندان برای خارج کردن آن باعث وارد شدن آسیب به عصب می شود.

مطالعات منتشر شده در مجله انجمن دندانپزشکی آمریکا از کورونکتومی به عنوان یک جایگزین خوب برای کشیدن دندان عقل در بیماران مسن تر از ۴۰ سال یاد می کند، چراکه آسیب به عصب در این بیماران رایج تر است. کشیدن دندان عقل در سنین پایین تر، پیش از شکل گیری کامل ریشه دندان، نه تنها احتمال آسیب به عصب را از بین می برد، بلکه از وارد شدن آسیب به دندان مولر نزدیک به دندان عقل نیز پیشگیری می کند.

پس از کورونکتومی بیمار تا چند روز دچار درد و تورم خواهد بود، اما این ناراحتی به اندازه روش جراحی سنتی نیست. به علاوه، ریسک ابتلا به حفره خشک و عفونت پس از جراحی نیز تا حد زیادی کاهش می یابد. ممکن است دندانپزشک قبل و بعد از جراحی استفاده از آنتی بیوتیک را تجویز کند. مراقبت های خاصی نیز پس از جراحی از سوی تیم درمان به شما توصیه خواهد شد. رعایت این مراقبت ها به بهبودی سریع تر شما کمک می کند.

هر چند دهان شما پس از کورونکتومی تا حدی دردناک و حساس است، اما هنوز هم لازم است دندان های خود را مسواک کنید. مسواک زدن دندان و تمیز کردن دهان، دو بار در روز، از عفونت زخم جلوگیری می کند. اطراف محل زخم را با ملایمت مسواک بزنید و از لمس آن با مسواک خودداری کنید. برای تمیز کردن دهان خود می توانید از دهانشویه توصیه شده توسط دندانپزشک استفاده کنید.

پس از کورونکتومی لازم است یک جلسه دیگر برای معاینه و پیگیری درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورتی که دچار درد و ناراحتی بیش از حد، خونریزی، درد و تورم بیش تر از ۴ روز شده اید، مراجعه به دندانپزشک برای بررسی شرایط ضروری است.

چه موقت و چه دائمی، هیچ کس نمی خواهد احساس بخشی از صورت یا دهان خود را در اثر آسیب به عصب از دست بدهد. در صورتی که برای کشیدن دندان عقل خود مراجعه کرده اید، به خصوص در سنین بالاتر، بررسی فاصله ریشه دندان با عصب ضروری است. کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، با بررسی دقیق وضعیت ریشه دندان عقل، از عدم وجود ریسک در جراحی دندان عقل اطمینان حاصل می کند و بهترین روش را برای درمان شما پیشنهاد خواهد داد.

منبع:

colgate