درد پس از عصب کشی: مدت زمان طبیعی

عصب کشی درمان بزرگی است، پس درد پس از آن طبیعی است. عصب کشی شامل تمیز کردن عمقی داخل کانال ها می شود. بنابراین اعصاب و بافت لثه را ملتهب می کند. اما به هر حال، درد پس از عصب کشی نباید برای همیشه باقی بماند. در واقع عصب کشی برای از بین بردن درد در دندانی است که بسیار پوسیده یا شکسته است. احساس درد خفیف تا متوسط تا چند روز پس از عصب کشی طبیعی است. ادامه هرگونه درد پس از این مدت بدین معنی است که مشکلی وجود دارد.

درد پس از عصب کشی: بهبودی اولیه

در گذشته، عصب کشی با درد زیادی همراه بوده است. به همین دلیل بسیاری از افراد از انجام این روش اجتناب می کردند. امروزه اقدامات دندانپزشکان تاثیر زیادی در میزان درد در طول درمان دارد.

پس از کاهش تاثیر بی حسی، ممکن است کمی درد و حساسیت را تجربه کنید. این نوع درد به روند تمیز کردن دندان مربوط است. برای تمیز کردن دندان، دندانپزشک شکاف کوچکی روی تاج دندان ایجاد می کند و پالپ بیمار داخل دندان را درمان می کند. هر گونه حساسیت و درد پس از عصب کشی باید تنها چند روز طول بکشد.

از آنجا که معمولا درد پس از درمان خفیف است، باید بتوانید تنها با استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه احساس راحتی کنید. بلافاصله پس از عصب کشی، از جویدن با دندان درمان شده خودداری کنید زیرا این کار دندان را تحریک می کند.

زمان مراجعه برای دریافت کمک:

درد عصب کشی باید پس از چند روز کاهش یابد. اگر هنوز هم دچار درد و ناراحتی هستید، به دندانپزشک مراجعه کنید. برخی از افراد برای موفقیت درمان، به دو جلسه عصب کشی نیاز دارند. در موارد شدیدتر، به جلسات بیشتری برای تمیز کردن دندان نیاز دارید. عود درد نشانه ای از این امر است.

علائم شما باید با مصرف هر نوع داروی مسکنی برطرف شود. در غیر این صورت، دندانپزشک مسکن قوی تری را تجویز خواهد کرد. البته همه این داروها به صورت موقت استفاده می شوند.

زمانی که دندان به طور کامل درمان شود، روی آن با روکش پوشانده خواهد شد. روکش ممکن است از فلز، پرسلین یا طلا ساخته شود. علت استفاده از روکش پیشگیری از وارد شدن آسیب بیشتر به دندان است. گاهی قراردادن روکش نیز باعث دوره ای از درد می شود.

در صورتی که بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید، درد نباید بیش از چند روز ادامه یابد. درد فراتر از سه روز به معنی مراجعه مجدد به دندانپزشک است.

جایگزین عصب کشی، کشیدن دندان است. در این صورت، دندان از دست رفته با بریج، دندان مصنوعی جزئی یا ایمپلنت جایگزین می شود.

منبع:

healthline

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی: علائم و درمان

زبان یکی از بخش های منحصر به فرد بدن انسان است. آچار فرانسه بدن است. در تمیز کردن دهان کمک می کند، طعم ها را می چشد و با لب ها و دندان همکاری می کند تا بیش از ۹۰ کلمه در دقیقه بگوید. اما از آن طرف هم محلی برای تجمع باکتری هاست. به هر حال کارکرد زبان در تمام روز ضروری است. در موارد نادر درمانی، آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی دیده شده است.

بر اساس گزارش مجله تحقیقات دهان و فک و صورت (JOMR)، دو عصب احساس زبان، چانه و لب پایین را تامین می کنند. یکی از آن اعصاب، عصب زبان است. اگر این عصب مجروح شده باشد، چه اثری بر زبان خواهد داشت؟

عصب زبانی چیست؟

عصب زبانی (LN) از خط مایل عبور می کند تا آنکه از کانال غده ساب مندیبولار عبور می کند. این عصب حدودا ۴ میلی متر افقی از دندان مولار سوم است که به دندان عقل شهرت دارد. این عصب که یکی از شاخه های عصبی مندیبولار است، پایانه های عصبی دو سوم بخش قدامی زبان را کنترل می کند.

علائم آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی:

آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی عمدتا در پی برخی اعمال جراحی دهان رخ می دهد. یکی از شایع ترین جراحی ها که باعث آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی می شود، کشیدن دندان عقل در فک پایین است. اغلب این نوع آسیب ها ماهیتا موقت هستند و پس از ۸ هفته حدود ۹۰ درصد بیماران به خودی خود بهبود می یابند. اگر آسیب بیش از ۶ ماه ادامه یابد، متاسفانه آسیب دائمی خواهد بود.

هر گونه تغییر حس در زبان، چانه یا لب پایین می تواند نشانه ای از آسیب احتمالی عصب باشد. علامت دیگر برای آسیب به عصب زبان در دندانپزشکی تغییر حس چشایی در بخش آسیب دیده زبان است. این نوع آسیب می تواند باعث تغییرات شدید در زندگی بیمار شوند که از این جمله عبارتند از مسائل مربوط به تعاملات اجتماعی و اضطراب های عاطفی. حرف زدن و غذا خوردن می تواند دشوار شود و آسیب دردناک خواهد بود.

گزینه های درمانی:

در صورتی که تصور می کنید دچار آسیب به عصب زبان شده اید، با دندانپزشک یا پزشک خود مشورت کنید. گزینه های درمان عبارتند از:

  • داروهای تجویزی مانند مسکن و داروهای ضد افسردگی
  • درمان های لیزری برای بازگرداندن برخی حواس
  • انتخاب بین انواع روش های جراحی مانند نورولیز خارجی یا داخلی
  • آرامش درمانی و هیپنوتیزم

منبع:

colgate

درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی: ماساژهای مفید

اختلالات مفصل تمپورومندیبولار، که معمولا به عنوان اختلال مفصل فکی گیجگاهی شناخته می شود، معمولا نتیجه التهاب و درد عضلات جونده اطراف فک است. در برخی افراد، این عارضه موقت و حاصل از جویدن بیش از حد، مانند جویدن زیاد یک آدامس در بعد از ظهر، است. اما برای برخی دیگر این اختلال به قدری مزمن است که باعث درد و ناراحتی مداوم می شود. در این موارد درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی ضروری به نظر می رسد.

علل این عارضه مزمن تقریبا فردی است اما اغلب با شکستکی، ناهنجاری فک، دندان قروچه یا قفل کردن فک در اثر استرس مرتبط است. خوشبختانه ماساژ یکی از روش های غیر تهاجمی درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی است. در ادامه سه ماساژ موثر و مفید برای این عارضه آمده است.

درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی:

ماساژ ورزدهی:

ماساژ ورزدهی شامل استفاده از انگشتان دست برای ایجاد یک حرکت ثابت و مدور روی مفاصل و عضلاتی است که بیشترین عامل درد هستند. برای انجام این ماساژ ابتدا انگشت خود را روی عضله ای بگذارید که دقیقا پشت دندان های مولار و زیر استخوان گونه قرار دارد.

با لمس گوشه دهان خود شروع کنید و سپس انگشت خود را به سمت گوش عقب بکشید تا یک سطح صاف استخوانی را احساس کنید. می توانید این ناحیه را با فشار ملایم دو یا سه انگشت و حرکت مدور ماساژ دهید. این روش عضله را گرم می کند و موجب بهبود عملکرد لنفاوی می شود. ماساژ انگشت، جریان خون به این منطقه را افزایش می دهد. این ماساژ را تا زمانی ادامه دهید که احساس راحتی کنید.

ماساژ اصطکاکی:

یکی از روش های درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی ماساژ اصطکاکی است. برخی بر این باورند که فشار به تنهایی برای رفع درد کافی است، اما باید به درستی و در نقطه درستی انجام شود. ماساژ به خوبی روی عضله مندیبل موثر است که در بخش پایین فک قرار دارد. عضله مندیبل را بیایبد و با انگشت اشاره روی آن فشار ملایم و پایداری ایجاد کنید. از آنجا که گیرنده های درد در هر فرد به شکل متفاوتی پاسخ می دهد، باید از روش آزمون و خطا برای یافتن نقطه صحیح و میزان فشار کافی برای خود استفاده کنید.

ماساژ کششی:

اگر در هنگام فشار دادن عضله مندیبل درد تسکین می یابد، می توانید از ماساژ کششی نیز برای درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی استفاده کنید. این نوع ماساژ باید با دو انگشت شست انجام شود.

دو انگشت شست را به صورت موازی روی خط فک درست بالای عضله مندیبل قرار دهید. همانطور که انگشت شست را به پایین فک می کشید روی عضله فشار وارد کنید. به آرامی عضله را از فک بالا به پایین بکشید.

از آنجایی که درد فک می تواند در اثر مسائل دندانی نیز به وجود آید، همواره بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید. با یک مسواک با برس نرم دندان های خود را تمیز کنید.

در صورتی که درد رفع نمی شود، ممکن است عاملی سیستمیک وجود داشته باشد. چنانچه درد مدت زیادی است که برطرف نمی شود برای درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی حتما به دندانپزشک مراجعه کنید. یافتن علت از جمله دندان قروچه و مشکلات دندانی اولین گام در ارائه درمان است.

منبع:

colgate

اثرات منفی تنفس دهانی بر صورت و فک

تنفس به قدری خودکار است که حتی به آن فکر هم نمی کنیم. برای مثال آیا فرزندتان از راه بینی نفس می کشد یا دهان؟ بسیاری از والدین نه تنها پاسخی برای این سوال ندارند، بلکه حتی از اثرات منفی تنفس دهانی بر صورت و فک کودک نیز آگاهی ندارند.

اگر فرزندتان از راه دهان نفس می کشد، این امر می تواند بر سیستم ایمنی، توانایی توجه، خلق و خو و حتی ساختار صورت آنها تاثیر بگذارد. تنفس دهانی بر رشد کودک و همچنین سلامت وی در ادامه عمر تاثیر خواهد گذاشت.

تنفس طبیعی:

بدن انسان برای تنفس از راه دهان طراحی نشده است. مطلوب ترین حالت آن است که دهان بسته باشد و فرد از راه بینی نفس بکشد. تنفس طبیعی دیافراگم را باز می کند که باعث دریافت کامل اکسیژن می شود. تنفس طبیعی از رشد طبیعی صورت و دندان ها حمایت می کند.

 اثرات منفی تنفس دهانی بر صورت و فک:

تنفس دهان عواقب گسترده ای دارد، از عوارضی که فقط ناراحت کننده هستند تا آنهایی که زندگی بیمار را تغییر می دهند. مشکلات جزئی عبارتند از لب های خشک مزمن، خشکی دهان و دندان ها که در طولانی مدت باعث پوسیدگی دندان می شود. بیماری های لثه و جینجیویت نیز از دیگر اثرات منفی تنفس دهانی هستند. با این حال، از اثرات منفی تنفس دهانی بر صورت و فک می توان به دندان های درهم ریخته، رشد نامنظم فک و رشد ناکافی فک اشاره کرد.

وقتی دهان برای تنفس باز می شود، عضلات گونه کشیده می شوند. عضلات کشیده شده نیرویی به فک بالا و پایین وارد می کنند که بر صورت و قوس دندان تاثیر می گذارند. در عین حال، زبان که به صورت طبیعی باید به سقف دهان بچسبد، به کف دهان می آید. این امر باعث می شود که قوس بالا به دلیل فقدان فشار تنگ تر شود. در نتیجه وسط به صورت طبیعی رشد نخواهد کرد زیرا زبان به آن فشار رو به بیرون وارد نمی کند. کام باریک باعث نبود فضای کافی برای رشد دندان های دائمی در آینده می شود. در نتیجه کودک به ارتودنسی نیاز خواهد داشت.

بنابراین می توان گفت یکی از اثرات منفی تنفس دهانی بر صورت و فک بروز صورت دراز و نقص در وسط صورت است. در نتیجه، این دسته کودکان صورت صاف تری نسبت به سایرین خواهند داشت و گونه های آنها از برجستگی عادی برخوردار نیست. هر چند که نتیجه نهایی را ژن ها و دیگر عوامل نیز تعیین می کنند.

اثرات اکسیژن کمتر:

تنفس دهانی بدین معنی است که فرد از عضو اشتباهی برای تنفس استفاده می کند. این افراد به جای دیافراگم، تنفس را از قسمت بالایی سینه شروع می کنند. از آنجا که بدن باید انرژی زیادی صرف کند تا دنده ها را برای تنفس به عقب هل دهد، تنفس به کار مشقت باری تبدیل می شود. هوا تنها بخش بالایی ریه را پر می کند و هرگز نیاز کامل بدن به اکسیژن را تامین نخواهد کرد. در نتیحه تنفس دهانی به تعداد نفس های بیشتر یا خمیازه می انجامد. این تکنیک بدن برای دریافت اکسیژن بیشتر است.

تنفس دهانی به شدت بر رشد ذهنی کودک نیز تاثیر می گذارد. از آنجا که تنفس دهانی اکسیژن مورد نیاز کودک را به طور کامل برآورده نمی کند. این دسته کودکان اغلب خواب خوبی ندارند. صبح ها، کسل و خسته هستند و حفظ تمرکز و توجه برای آنان دشوار است.

منبع:

safbaby

اختلال مفصل فکی گیجگاهی: علل، علائم و درمان

اگر صدایی که شنیده اید از آجیلی نیست که دهانتان بوده است، احتمالا از مفصل تمپورومندیبولار (TMJ) بوده است. طبق تحقیقات این عارضه بیشتر زنان را تحت تاثیر قرار می دهد. هر چند ممکن است نوعی هشدار باشد، اما صدا دادن فک اغلب اختلالی موقت است یا می تواند نشانه ای از اختلال مفصل فکی گیجگاهی (TMD) باشد.

مفصل تمپورومندیبولار چگونه کار می کند؟

این مفصل می تواند به دو سمت و همچنین عقب و جلو حرکت کند، در نتیجه یکی از پیچیده ترین مفاصل بدن است. این مفصل فک پایین را به استخوان تمپورال کنار سر وصل می کند. این مفصل امکان ایجاد حرکت های مورد نیاز برای حرف زدن، خمیازه کشیدن و جویدن غذا را فراهم می کند. عضلات صورت که به این مفصل متصل هستند این نوع حرکات را کنترل می کنند.

علل اختلال مفصل فکی گیجگاهی:

تروما، جابجایی یا دیسک جابجا شده می تواند موجب صدا دادن فک می شود اما علت دقیق اختلال مفصل فکی گیجگاهی اغلب نامعلوم است. با این وجود، دندان قروچه می تواند باعث درد و سفتی در عضلات صورت شود. این درد به خصوص در حالتی که دندان ها تراز نباشند، شدید تر است. محققان معتقدند که زنان نسبت به اختلال مفصل فکی گیجگاهی حساس تر هستند زیرا کلاژن نگه دارنده دیسک در سوکت در زنان از نظر آناتومیکی متفاوت است. هورمون های زنانه نیز می توانند روی مفصل تاثیر بگذارند.

علائم:

شایع ترین علامت اختلال مفصل فکی گیجگاهی، درد در خود مفصل است. دیگر علائم عبارتند از قفل شدن فک یا ناتوانی در حرکت دادن فک، تغییر در قرارگیری دندان ها روی هم و سردردهای مزمن.

در اغلب افراد، علائم خفیف هستند و به صرعت برطرف می شوند. در سایر بیماران، درد می تواند مزمن و ناتوان کننده باشد. هر بار که نشانه ای از اختلال مفصل فکی گیجگاهی را تجربه می کنید، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

تشخیص:

دندانپزشک نشانه ها و علائم شما را در نظر می گیرد. او علائم ناراحت کننده را بررسی می کند و معاینه دقیقی از شکل حرکات فک و وجود سفتی یا درد در عضلات صورت انجام می دهد. یک رادیوگرافی پانورامیک نیز می تواند وجود مشکل جدی در فک را نشان دهد. در صورتی که به جزئیات بیشتری نیاز باشد، MRI یا CT انجام خواهد شد. دندانپزشک همچنین دیگر علل بروز این ناراحتی را بررسی و رد خواهد کرد. این عوامل عبارتند از عفونت سینوس، دندان درد، گوش درد، آرتریت و حتی برخی از شرایط عصبی.

درمان:

به شدت توصیه می شود که درمان اختلال مفصل فکی گیجگاهی به روش غیر تهاجمی و غیر جراحی انجام شود. اسپلینت یا گارد سفارشی برای تثبیت فک از رایج ترین درمان ها هستند. در از آنجا که در اغلب موارد این عارضه موقت است، روی های زیر برای رفع ناراحتی توصیه می شود:

  • مصرف غذاهای نرم
  • قرار دادن یخ روی مفصل
  • پرهیز از حرکت دادن اضافی فک
  • تمرین تکنیک های کاهش دهنده استرس
  • یادگیری تمرینات تخصصی از دندانپزشک
  • استفاده از داروهای مسکن بدون نسخه

منبع:

colgate

عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان

بسیاری از افراد پس از رسیدن به خانه متوجه بلند بودن مواد پر کننده دندان خود می شوند و نمی دانند چه باید بکنند. اگر با چنین مسئله ای رو به رو شدید، برای پیشگیری از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بهتر است هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

در صورتی که ماده پر کننده دندان شما بلند باشد، دندانپزشک می تواند به راحتی آن را کوتاه کند. صاف کردن ماده پر کننده معمولا روند سریعی است و به بی حسی نیازی ندارد. عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان عبارتند از:

عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان:

به یاد داشته باشید که بسیاری از افرادی که دچار این مشکل هستند ممکن است اغلب عوارض زیر را تجربه کنند در حالی که برخی دیگر ممکن است هیچ یک از علائم زیر را نداشته باشند.

درد در گاز زدن:

رباط ها ممکن است در اطراف دندان ملتهب شوند وباعث بروز درد در حین گاز زدن مواد غذایی شوند. این درد می تواند تنها در همان دندان حس شود یا در صورتی که باعث ناهموار شدن فک شود روی سایر دندان ها نیز تاثیر بگذارد.

درد و حساسیت:

دندان ممکن است دچار پالپیت شود. درد می تواند منجر به حساسیت به دمای سرد و گرم شود.

فرسایش بیش از حد دندان:

دندان ممکن است به سرعت دچار فرسایش شود. در صورتی که پر کننده بلند باشد، ممکن است عدم تقارن فک باعث جا به جایی دندان شود.

لق شدن دندان:

یکی از عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان لق شدن آن است. دندان نمی تواند فشار افزایش یافته را تحمل کند و از بین می رود.

درد عضلانی:

دیگر عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان بروز درد در عضلات فک است. عضلات فک، پس از سال ها عادت به حالتی از حرکت دادن فک، باید به سرعت تغییر حالت دهند. این امر باعث درد در عضلات، اشکال در حرکت دادن فک، باز کردن فک و جویدن مواد غذایی می شود.

مشکلات TMJ:

با توجه به حرکت غیرطبیعی فک بیمار ممکن است به مشکلات مربوط به مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) مبتلا شود.

سردرد و استرس:

درد عضلانی همراه با درد TMJ می تواند موجب سردرد و افزایش استرس در زندگی شما شود.

عوارض بلند بودن مواد پر کننده دندان را نادیده نگیرید:

در صورتی که فکر می کنید ماده پر کننده دندان شما بلند است و درد دارید، بهتر است پیش از آنکه مشکلات کوچک بزرگ شوند به دندانپزشک مراجعه کنید.

برای دریافت مشاوره و معاینه با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

oralanswers

افتادن مواد پر کننده دندان: گزینه های ممکن برای نجات دندان

نمی دانید در زمان افتادن مواد پر کننده دندان چه باید بکنید؟ این اتفاق برای بسیاری از افراد می افتد. در حال خوردن چیزی هستید و احساس می کنید شی خارجی در دهان شماست. چیزی در غذا بوده یا روکش یا مواد پر کننده دندانتان افتاده است؟ تماس با دندانپزشک اولین گام است. در مطب، دندانپزشک درمان های لازم را انجام خواهد داد.

پیشگیری از افتادن مواد پر کننده دندان:

برای شناسایی مشکلات احتمالی در مورد پر کننده توصیه می شود که هر شش ماه معاینه شوید. دندانپزشک می تواند قبل از شما متوجه حاشیه های باز شده یا فرسایش نامتقارن شود. معاینات دندانپزشکی می تواند به شما در رعایت نکات بهداشت دهان و دندان برای کنترل پلاک و باکتری که می توانند منجر به پوسیدگی دندان شوند، کمک کند. پوسیدگی در اطراف مواد پر کننده می تواند آن را به خطر بیاندازد. بدون مراقبت های روتین، ناگهان متوجه می شوید که مواد پرکننده دندان افتاده است و دندان دچار پوسیدگی شدید شده است.

همه روکش ها و مواد پر کننده دارای نقطه شکست هستند و در نهایت می افتند و به بازسازی نیاز دارند. هیچ ماده پر کننده ای تا ابد دوام نمی آورد. معاینات منظم می تواند به شما زمان بازسازی مواد پرکننده را اطلاع دهد. با این حال افتادن مواد پر کننده دندان می تواند ناگهانی باشد و موجب درد، ناراحتی و احتمالا موقعیت اورژانس در بیمار شود.

فاکتورهای زیادی باعث افتادن مواد پر کننده دندان می شوند. این امر می تواند در اثر دندان قروچه یا قفل کردن فک، نشت باکتری به حاشیه ماده پر کننده، وجود پوسیدگی یا صرفا تمام شدن عمر پر کننده دندان باشد. عامل آن هر چه که باشد، در صورت عدم درمان، افتادن مواد پر کننده دندان می تواند باعث نیاز به عصب کشی و احتمالا از دست رفتن دندان شود.

در جلسه درمانی چه خواهد گذشت:

در صورت افتادن مواد پر کننده دندان نیازی نیست بترسید. تمام کلینیک های دندانپزشکی در طول روز زمانی را به موارد اورژانس مانند افتادن مواد پر کننده یا تاج اختصاص می دهند. بنابراین شما را در همان روزی که تماس بگیرید پذیرش خواهند کرد. اگر این اتفاق در آخر هفته برای شما رخ داده است، برخی از کلینیک های دندانپزشکی شماره تماس اورژانس دارند. برخی از کلینیک ها، مانند کلینیک دندانپزشکی یوسف آباد، نیز در تمام روزهای هفته و ساعات شبانه روز آماده خدمت رسانی به بیماران هستند.

زمانی که بالاخره به مطب دندانپزشک رسیدید، سابقه دندانپزشکی و پزشکی شما به همراه داروها، علائم، و آلرژی بررسی خواهد شد. از دندان شما عکس رادیوگرافی تهیه می شود و دندانپزشک دندان و عکس را برای ارائه بهترین روش درمانی بررسی خواهد کرد. اگر دندان را بتوان بار دیگر پر کرد، دندانپزشک در مورد گزینه های محتمل برای انتخاب نوع ماده پر کننده با شما مشورت خواهد کرد. اگر ارجاع به متخصص دیگری لازم باشد، دندانپزشک شما را راهنمایی می کند. گاهی نیز تنها راه نجات دندان، عصب کشی و استفاده از روکش برای حفظ یکپارچگی دندان است. در برخی موارد نادر افتادن مواد پر کننده دندان به کشیدن آن ختم می شود.

منبع:

colgate

گسترش دهنده کام: مکانیسم عملکرد برای فک بالا و پایین

بین سن ۶ تا ۱۳ سالگی دندان های شیری با دندان های دائمی جایگزین خواهند شد. متاسفانه فک تمام کودکان آنقدر بزرگ نیست که گنجایش تمام دندان های دائمی را داشته باشد. در نتیجه کودک به شلوغی دندان ها و عدم تناسب فک با دندان دچار خواهد شد. کشیدن دندان به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی می تواند یکی از راه حل ها باشد. اما استفاده از گسترش دهنده کام می تواند فضای کافی برای رشد دندان های دائمی را بدون نیاز به کشیدن آنها فراهم کند.

گسترش دهنده کام بالا:

گسترش دهنده فک بالا استخوان و غضروف را گسترش می دهد تا قوس در حال رشد فک در کودک را افزایش دهد و از شلوغی دندان ها و کراس بایت پیشگیری کند. استفاده موفقیت آمیز از گسترش دهنده کام پیش از رشد کام کودک انجام می شود یعنی بین سن ۱۴ تا ۱۶ سالگی.

گسترش دهنده های فوقانی به طور سنتی با حلقه های فلزی به دندان های مولار متصل می شوند اما می توان آنها را در موارد خاص برداشت. پیچ در بین دستگاه قرار می گیرد و زمانی که فعال شود به آرامی غضروف نرم کام را در طول چند هفته یا چند ماه گسترش خواهد داد. زمانی که گسترش اتفاق بیوفتد، ممکن است متوجه فاصله میان دندان های پیشین کودک شوید. این امر نشان از آن دارد که به جای بیرون زدن دندان ها در اثر فشار، کام در حال گسترش است.

گسترش دهنده ممکن است در ابتدا احساس ناراحتی و آزار در بیمار ایجاد کند و زمانی که پیچ باز می شود کودک در دندان ها و سقف دهان و گاهی حتی پشت بینی و چشم خود احساس فشار خواهد کرد. اما این فشار از بین خواهد رفت. زمانی که گسترش دهنده کام کار گذاشته می شود، بیمار تا مدتی دچار ترشح بیش از حد بزاق خواهد شد و گفتارش تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

تا زمانی که کودک به گسترش دهنده عادت نکند، مواد غذایی نرم مانند ماست، بستنی، پودینگ، سوپ یا پوره سیب زمینی باید مصرف شود.

گسترش دهنده فک پایین:

زمانی که دندان ها دچار درهم ریختگی شده اند، می توان از گسترش دهنده فک پایین نیز استفاده کرد. اما عملکرد آن کاملا متفاوت است. از آنجا که قوس پایین دارای شکاف نیست، نمی توان استخوان ها را گسترش داد. در عوض گسترش دهنده دندان ها را حرکت خواهد داد. گسترش دهنده فک پایین دندان هایی را که رو به داخل رفته اند، به بیرون هل می دهد. برای انجام این کار، بیمار باید دارای استخوان فک کافی و بافت لثه سالمی باشد. در غیر این صورت کشیدن دندان نتیجه بهتری در مرتب کردن دندان ها خواهد داشت.

بهداشت دهان و دندان:

فرقی نمی کند فرزند شما از بریس های سنتی استفاده می کند یا گسترش دهنده کام، رعایت بهداشت دهان و دندان ضروی است. بیمار باید روزی دو بار باید مسواک بزند و دندان های خود را نخ دندان بکشد. اگرچه استفاده از گسترش دهنده کام باعث چالش های زیادی در خانه می شود، اما با استفاده از روش های مدرن می توانید به خوبی دستگاه و دهان کودک را تمیز کنید.

مواد غذایی ممکن است زیر گسترش دهنده گیر کنند. در نتیجه بهتر است بیمار در طول دوره درمان از واترجت یا سرنگ های مخصوص برای از بین بردن بقایای مواد غذایی استفاده کند.

منبع:

colgate

گسترش کام در درمان ارتودنسی

گسترش کام نوعی درمان ارتودنسی است که در موارد خاصی به کار می رود. با گسترش وسعت کام، محیط قوس دندان افزایش می یابد و فضای بیشتری برای رشد دندان ها فراهم می شود.

دلایل استفاده از گسترش کام:

گسترش کام از سه جهت به کودک کمک می کند:

  • کراس بایت را درمان می کند. دندان های فک بالا باید دور دندان های فک پایین بسته شوند. در بیمارانی که کام باریکی دارند، این حالت برعکس است. این امر باعث رشد نامتقارن فک پایین می شود که در نتیجه در صورت عدم درمان به موقع صورت بیمار را نیز نامتقارن می کند.
  • با ایجاد فضای بیشتر در فک بالا باعث از بین رفتن شلوغی دندان ها و نامرتبی آنها و رشد دندان ها در موقعیت صحیح می شود.
  • توانایی تنفس را بهبود می بخشد. یک کام باریک یا عمیق تنفس از طریق بینی را برای کودک دشوار می کند. این مشکل باعث تنفس مزمن از راه دهان می شود. تنفس دهانی باعث فیلتر نامناسب باکتری ها، خشکی مزمن دهان و بیماری های لثه می گردد.

تمامی این عوارض را می توان با گسترش کام درمان کرد. در نتیجه راه هوایی بینی بیمار باز می شود و فک و دندان وی بهبود می یابد.

سن بیمار:

گسترش کام زمانی موفقیت آمیزتر است که در بیماران کمتر از ۱۶ سال انجام گیرد. گسترش کراس بایت باید هرچه سریع تر انجام شود اما زودتر از سن ۵ سالگی ممکن نیست. بیماران بالغی که از کراس بایت رنج می برند تنها می توانند از گسترش دندانی و نه گسترش کام سود ببرند. در صورتی که نیاز به گسترش کام در بزرگسالان باشد، لزوما به جراح فک باید مراجعه شود.

گسترش دهنده سریع کام:

روش مورد استفاده برای این کار به سن بیمار و دلیل درمان بستگی دارد. یکی از راه های درمان استفاده از ابزار ثابتی است مانند RPF است که به دندان های مولار متصل می شود. این ابزار دارای کلید مخصوصی است که با پیچاندن یک پیچ در مرکز دستگاه در مقاطع زمانی خاص باعث باز شدن کام می شود. این ابزار فشار رو به بیرونی به دو نیمه فک بالای کودک وارد می کند که باعث رشد استخوان اضافی بین آنها می شود. با ایجاد تغییرات جزئی در هر روز، کم کم پهنای فک بیشتر می شود.

کمک جراحی:

SARPE ترکیبی از درمان ارتودنسی و جراحی است که در زمان هایی به کار می رود که به فضایی بیشتر آن چیزی نیاز است که به کمک دستگاه به دست می آید. فک بالا عمدا در طول جراحی شکسته می شود و برش های متعددی در استخوان ایجاد می شود. در نتیجه فک بالا به قطعات قابل حرکت تقسیم می شود. این امر باعث رشد استخوان بین فک می شود و دستگاه پس از جراحی کار گذاشته می شود.

گسترش دهنده قابل جابه جایی:

گسترش دهنده قابل جابه جایی مانند یک دندان مصنوعی جزئی است. از این ابزار زمانی استفاده می شود که میزان گسترش مورد نیاز کم باشد. از این ابزار بیشتر در بزرگسالان استفاده می شود زیرا بهتر می توانند با نوع درمان کنار بیایند. بسته به سن و شرایط بیمار، ممکن است تا زمان رشد دندان های دائمی نیاز باشد که بیمار پس از درمان از ریتینر استفاده کند.

مراقبت های بهداشتی:

بهداشت دهان و دندان در هنگام درمان با گسترش دهنده کام اهمیت زیادی دارد. زمانی که کودک از این دستگاه استفاده می کند، لازم است که هر بار آن را با مسواک و خمیردندان تمیز کند. بیمار می تواند دهان خود را با دهان شویه آنتی باکتریال تمیز کند.

منبع:

colgate

هیپو کلسیفیکاسیون دندان: تضعیف مینای دندان

اگر دندان های شما نشانه هایی از لکه های سفید روی خود دارد، ممکن است به هیپو کلسیفیکاسیون دندان دچار شده باشید. لکه های سفید زمانی پیدا می شوند که شرایط اسیدی دهان کلسیم موجود در مینای دندان را حل کرده باشد و باعث از بین رفتن آن شده باشد. دیگر علت سطح پایین کلسیم در مینای دندان می تواند بیماری ژنتیکی املوژنز ایمپرفکتا باشد.

شرایط ارثی:

املوژنز ایمپرفکتا یک بیماری ارثی است که دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ضعیف شدن مینای دندان می شود. مینای دندان به صورت طبیعی در دندان های شیری و دائمی رشد نمی کند. مینا نرم است و به راحتی از بین می رود و تنها ممکن است لایه نازکی روی عاج دندان باشد. برآوردها نشان می دهند که حدود یک در هر ۱۴۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰ کودک آمریکایی به املوژنز ایمپرفکتا مبتلا هستند.

از دست دادن کلسیم:

اسیدهای تولید شده از باکتری ها یا غذاها و نوشیدنی های اسیدی کلسیم موجود در مینای دندان را می شکنند. از دست رفتن مواد معدنی موجود در دندان اولین گام به سوی پوسیدگی دندان است.

کلسیم به تقویت دندان ها کمک می کند و زمانی که از دست برود، دندان در آن ناحیه ضعیف تر می شود. اولین نشانه از دست رفتن کلسیم در دندان لکه های سفیدی است که در اثر تغییر ساختار مینای دندان روی آن دیده می شود. مینای هیپو کلسیفه شده گچی تر از مینای دندان سالم است. زمانی که هیپو کلسیفیکاسیون دندان درمان نشود، از دست رفتن کلسیم ادامه می یابد، مینا فرو می پاشد و دندان دچار پوسیدگی می شود. بهداشت ضعیف دهان و دندان اغلب مسئول از دست رفتن مواد معدنی در مینای دندان است.

درمان هیپو کلسیفیکاسیون دندان:

پیدا کردن علت هیپو کلسیفیکاسیون دندان می تواند راهنمای خوبی برای درمان صحیح باشد. زمانی که از دست رفتن کلسیم به دلیل حمله اسیدی باشد، مینای دندان به درمان با خمیر دندان، کرم یا فلورایدتراپی پاسخ خواهد داد و از تخریب بیشتر مینای دندان و پیشروی پوسیدگی جلوگیری می شود. بیماران می توانند با دو بار مسواک زدن با خمیردندان مخصوص به تقویت کلسیم طبیعی دندان کمک کنند و از پیشروی تخریب مینا به پوسیدگی جلوگیری کند.

در بیماران مبتلا به املوژنز ایمپرفکتا، هیپو کلسیفیکاسیون دندان را نمی توان درمان کرد اما دندانپزشک می تواند جایگزین های مصنوعی برای مینای ناسالم فراهم کند. تاج یا روکش کامل یا دندان های مصنوعی تخصصی می توانند عاج دندان را پوشش دهند و از پوسیدگی پیشگیری کنند. استفاده از این روکش ها حساسیت دندان را از بین می برند.

مینای دندان بهترین حفاظ برای دندان است و از دست دادن کلسیم سیگنالی است که دندان ضعیف تر شده است. اگر دندانپزشک بتواند مشکل را هر چه زودتر تشخیص دهد، می تواند از پیشروی آن به یک عارضه جدی تر پیشگیری کند. اگر متوجه لکه های سفیدی روی دندان خود شدید، برای معاینه به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

colgate