علل دندان درد: عوامل مرتبط با دندان و غیر مرتبط با آن

دندان درد معمولا در اثر وجود مشکلی در دندان یا فک احساس می شود. میزان درد از خفیف تا بسیار شدید است. درمان دندان درد می تواند شامل رعایت بیشتر و بهتر بهداشت دهان و دندان باشد تا درمانی به پیچیدگی جراحی دهان و دندان. علل دندان درد در دو دسته طبقه بندی می شوند.

علل دندان درد: مرتبط با دندان

برخی از علل دندان درد مستقیما به خود دندان ارتباط دارند.

آسیب به دندان:

وارد آمدن آسیب به دندان از علل رایج دندان درد است. برای مثال دندانی که شکسته یا لب پر شده است می تواند موجب درد شود. به همین ترتیب، آسیب به پرشدگی دندان، روکش یا ایمپلنت می تواند موجب درد شود.

پوسیدگی دندان:

پوسیدگی دندان از رایج ترین علل دندان درد است و می تواند شدت های مختلفی داشته باشد. پوسیدگی به سوراخی در مینای دندان گفته می شود که به عاج زیرین نفوذ می کند و موجب درد می شود. آبسه نیز به عفونت اعصاب و پالپ دندان گفته می شود و شدیدترین شکل دندان درد است.

بیماری لثه:

علائم بیماری لثه شامل قرمزی، تورم و التهاب می شود، اما دندان درد هم می تواند نشانه ای بر آن باشد. جینجیویت و تحلیل لثه از علل اصلی درد هستند.

علل دندان درد: غیر مرتبط با دندان

برخی از علل دندان درد ارتباط مستقیمی با دندان ندارند. در صورتی که سایر علت های دندان درد رد شد، باید وجود علل زیر بررسی شود:

عفونت سینوسی:

زمانی که فشار حاصل از عفونت سینوسی به ریشه دندان های مولار فک بالا می رسد، بیمار دچار درد می شود. در صورتی که دچار عفونت سینوسی هستید، شاید متوجه درد در دندان های نزدیک به حفره سینوسی شده باشید. برای کنترل درد باید به پزشک عمومی مراجعه کرده و با مصرف ضد احتقان ها به تسکین درد کمک کنید.

سردرد میگرنی:

علت اصلی سردردها میگرنی مشخص نیست، اما درد می تواند به دندان ها نیز سرایت کند.

حمله قلبی:

درد حاصل از حمله قلبی می تواند به فک پایین منتشر شود.

دیابت:

در صورتی که به دیابت منتشر هستید، عدم کنترل قند خون می تواند ریسک پوسیدگی دندان را افزایش دهد.

مصرف مواد مخدر:

مصرف شیشه و مواد مخدر حاوی مت آمفتامین می تواند موجب پوسیدگی شدید دندان شود.

کمبود ویتامین:

کمبود ویتامین B12 با دندان درد مرتبط است.

درد فک:

اشکالات مرتبط با فک نیز از علل رایج بروز درد در دندان هستد. دندان قروچه، اختلال مفصل فکی گیجگاهی و دندان عقل نهفته از مهم ترین علل بروز درد هستند.

منبع:

crest

تاثیر ایمپلنت در MRI: اشکال در تصاویر؟

از افرادی که برای MRI ارجاع داده می شوند، خواسته می شود که تمام اشیای فلزی را از خود دور کنند. اما در کسانی که دندان های خود را ایمپلنت کرده اند یا از ترمیم های فلزی در دندان های خود استفاده کرده اند، این کار امکان پذیر نیست. تاثیر ایمپلنت در MRI چیست؟

برای اینکه یک ماده با یک میدان مغناطیسی تداخل ایجاد کند، ماده باید دارای یک ویژگی به نام فرومغناطیس باشد. تیتانیوم دارای این ویژگی نیست، بنابراین نباید با میدان مغناطیسی تداخل ایجاد کند. مواد متداول فرومغناطیس شامل آهن، نیکل، کبالت و آلیاژهای این فلزات (از جمله فولاد ضد زنگ) هستند که بسیاری از آنها در مواد مورد استفاده در دندانپزشکی یافت می شوند. این فلزات میدان مغناطیسی محلی ایجاد شده توسط سیستم تصویربرداری MR در این ناحیه را مختل خواهند کرد و ممکن است باعث تاری تصویر شوند.

این مسئله از دیدگاه دندانپزشکی چطور تفسیر می شود؟

اگر آلیاژ تیتانیوم در ایمپلنت حاوی یک ماده فرومغناطیسی باشد یا اگر آلیاژ بخشی از ترمیم نهایی کرونال (یعنی تاج یا پل) باشد، بسته به مقدار مواد فرومغناطیسی (یعنی تعداد ایمپلنت ها و توزیع آنها در فک) و نوع توالی تصویربرداری که در تصویر MR مورد استفاده قرار می گیرد، تصویر در منطقه مورد نظر تا حدی دچار تاری و عدم شفافیت می شود.

بنابراین، تاثیر ایمپلنت در MRI به محل تصویر برداری بستگی دارد. اگر محل مورد نظر پا باشد و بیمار در دهان خود چند ایمپلنت داشته باشد، احتمالا این امر اشکالی ایجاد نمی کند. اما اگر محل تصویربرداری مغز باشد، تاثیر ایمپلنت در MRI بیشتر می شود و تصاویر تا حد زیادی دچار اشکال می شوند.

تاثیر ایمپلنت در MRI در چه بیمارانی مشکل ساز است؟

برخی از بیماران علاوه بر ابتلا به مشکلات دهان و دندان به سایر بیماری های جسمی نیز مبتلا هستند. از اینرو، به دفعات بیشتری برای استفاده از روش های تشخیصی مانند MRI نیاز دارند. معمولا از MRI در بیماران مبتلا به تومورهای مغزی، بیماری های سر و گردن، آسیب های نخاعی، بررسی چشم، گوش و سایر اعضای سر و بیماری های مغز و اعصاب استفاده می شود. بنابراین بهتر است در این دسته بیماران از سایر روش های ترمیمی، برای مثال پروتزهای دندانی متحرک، استفاده شود. با وجودی که آلیاژ تیتانیوم برای MRI اشکالی ایجاد نمی کند، بهتر است دندانپزشک را از بیماری های خود مطلع سازید تا در مورد سایر بخش های ایمپلنت و ترمیم های دندانپزشکی تصمیمات بهتری برای شما اتخاذ شود. در عین حال، در زمان مراجعه به مرکز تصویربرداری MRI، مسئول مربوطه را از وجود ایمپلنت و ترمیم های دندانپزشکی در دهان خود مطلع سازید. در صورتی که از بریج، اوردنچر متحرک یا سایر انواع پروتزهای متحرک استفاده می کنید، آنها را از دهان خود خارج کنید.

منبع:

oasisdiscussions

طعم بد در دهان: علل رایج عارضه

بروز طعم بد در دهان در هنگام مصرف چیزی تلخ مانند قهوه یا سیگار انتظار می رود. اما وجود طعم تلخ مزمن، فارغ از آنچه می خوریم و می آشامیم، طبیعی نیست و می تواند نشانه ای از وجود یک بیماری باشد.

علل احساس طعم بد در دهان:

حس کردن طعم تلخ در دهان اغلب مشکلی جدی نیست، اما می تواند زندگی روزمره بیمار را تحت تاثیر قرار دهد و بر رژیم غذایی وی تأثیر بگذارد.

سندرم سوزش دهان:

این سندرم یکی از علل طعم بد در دهان است. همانطور که از نامش بر می آید، سندرم سوزش دهان باعث احساس سوزش یا دهان می شود که می تواند بسیار دردناک باشد. این علائم ممکن است در یک قسمت و یا در سراسر دهان رخ دهد. همچنین می تواند باعث احساس خشکی دهان و طعم تلخ یا فلز شود.

بارداری:

استروژن هورمون زنانه که در دوران بارداری دچار نوسان می شود، نیز می تواند باعث تغییر جوانه های چشایی شود. بسیاری از زنان باردار احساس طعم بد در دهان خود را گزارش می کنند. این احساس معمولا پس از زایمان از بین می رود.

خشکی دهان:

احساس خشکی دهان، می تواند ناشی از کاهش تولید بزاق باشد. این کاهش می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله:

  • افزایش سن
  • داروهای خاص
  • یک بیماری خود ایمنی مانند سندرم شوگرن، که باعث خشکی بیش از حد دهان و چشم می شود
  • استعمال دخانیات

بدون تولید مناسب بزاق، طعم و مزه تغییر می کند. برخی چیزها تلخ تر یا شورتر به نظر خواهند رسید. به علاوه بلعیدن و حرف زدن دشوار خواهد شد. از سوی دیگر احتمال پوسیدگی دندان و بیماری لثه افزایش می یابد.

رفلکس اسید:

بازگشت اسید معده به دهان می تواند باعث تغییر طعم دهان بیمار شود.

علائم بیماری عبارتند از:

  • سوزش سینه تا چند ساعت پس از مصرف غذا
  • مشکلات بلع
  • سرفه مزمن خشک

داروها و مکمل ها:

هنگامی که بدن نوع خاصی از دارو را جذب کرده است، بقایای دارو به بزاق منتقل می شود. اگر یک داروی یا مکمل دارای عنصر تلخ یا فلزی باشد، می تواند موجب تغییر طعم دهان شود.

داروهای رایج عبارتند از:

  • آنتی بیوتیک تتراسایکلین
  • لیتیوم، که برای درمان برخی از اختلالات روانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد
  • برخی داروهای قلب
  • ویتامین ها و مکمل های حاوی روی، کروم یا مس

بیماری ها و عفونت ها:

ابتلا به عفونت های سینوسی، سرماخوردگی، پوسیدگی دندان و بیماری لثه می تواند موجب احساس طعم تلخ و بد در دهان شود.

درمان سرطان:

پرتودرمانی و شیمی درمانی توانایی جوانه های چشایی را تغییر می دهند و حتی آب نیز در نظر این بیماران تلخ به نظر می رسد.

درمان:

احساس طعم تلخ یا بد در دهان می تواند نشانه ای از یک بیماری دهان و دندان یا سایر عوارض پزشکی باشد. در این شرایط ابتدا با دندانپزشک خود تماس بگیرید تا سلامت دندان و لثه های شما بررسی شود. در صورتی که جرم گیری و درمان بیماری های دهان و دندان به رفع مشکل کمکی نکرد، با پزشک عمومی خود تماس بگیرید.

منبع:

healthline

لق شدن دندان ارتودنسی شده: آیا ممکن است؟

در صورتی که فرزندتان اخیرا تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته است، احتمالا در دوره درمان نگرانی های زیادی دارید. لق شدن دندان ارتودنسی شده یکی از این نگرانی هاست که ممکن است فرزندتان آن را حس کند و با شما در میان بگذارد. در صورتی که این اتفاق برای فرزند شما رخ داده است، ادامه این مطلب را بخوانید.

لق شدن دندان ارتودنسی شده: آیا ممکن است؟

بریس ها برای تغییر موقعیت دندان های کج در موقعیت زیباتر و ردیف تر استفاده می شوند. با در نظر گرفتن این امر، دندان ها در هر مرتبه بیش از یک تا دو میلیمتر حرکت نمی کنند. زمانی که به دندان فشار وارد می شود، کل روند حرکت آغاز می شود.

ابتدا رباط های دندان کشیده می شوند و سپس فشار مستقیم روی استخوان فک در ناحیه قرار می گیرد که دندان فشار یا هل داده می شود. این فشار باعث می شود استخوان تحلیل برود. این امر حفره ای باز می کند و دندان راحت تر و آزادتر از قبل حرکت خواهد کرد.

با کشیده شدن رباط ها دندان لق خواهد شد. با تحلیل و شکست استخوانی، دندان ها بیشتر لق خواهند شد. با این حال، از آنجا که حرکت دندان ها به دقت کنترل می شد، دندان ها در خطر افتادن قرار ندارند.

لق شدن دندان ارتودنسی شده تا یک هفته بیشتر حس می شود. با این حال با شروع جذب استخوانی، در فضای اطراف استخوان سلول های جدید شکل می گیرند. به عبارت دیگر، به همان ترتیب که استخوان تحلیل می رود، به همان صورت نیز تشکیل می شود. این روند با تغییر موضع دندان ها رخ می دهد.

آیا ممکن است دندان لق شده بیافتد؟

همان طور که توضیح داده شد، لق شدن دندان ارتودنسی شده با تشکیل استخوان جدید در اطراف دندان مانعی برای افتادن دندان به شمار می رود. اما گاهی در طول درمان ریشه دندان دچار تحلیل می شود. این امر باعث می شود که ریشه دندان به نحو قابل توجهی کوتاه شود.

در بیشتر بیماران، افزایش طول مدت درمان به این مشکل می انجامد. درمان بیشتر از دو تا سه سال ریسک ابتلا به این مشکل را افزایش می دهد.

اما باید بدانید که حتی کوتاه شدن ریشه دندان نیز نمی تواند سلامت و توانایی آن را در ماندن در دهان با مشکل مواجه کند. بنابراین، حتی اگر ریشه دندان کوتاه شود، دندان می تواند در دهان باقی بماند.

تنها چیزی که می تواند باعث افتادن دندان در ارتودنسی شود، وارد شدن ضربه ای سنگین به صورت است. از آنجا که دندان ها از قبل کمی لق تر شده اند، ضربات به راحتی می توانند باعث کنده شدن دندان شوند.

منبع:

andreweitzman

درنیامدن دندان عقل: آیا مشکلی وجود دارد؟

می گویند افزایش سن با رشد عقلی همراه است. اما این امر رشد دندان عقل را تضمین نمی کند. رشد دندان عقل از یک نفر به نفر دیگر متفاوت است. در برخی افراد دندان عقل هرگز رشد نمی کند. اگر این امر برای شما رخ داد، آیا باید نگران بود؟ آیا درنیامدن دندان عقل نشانه خطرناکی از سلامت عمومی بدن است؟

مطالعات نشان می دهند که در ۳۵ درصد از افراد دندان عقل اصلا رشد نمی کند.

درنیامدن دندان عقل:

همه افراد دندان عقل ندارند. درنیامدن دندان عقل می تواند سه دلیل داشته باشد.

دندان در فک وجود دارد، اما هنوز بیرون نزده است. گاهی دندان به دلیل عدم وجود فضای کافی هرگز رشد نمی کند و وارد دهان نمی شود. دندان عقل ممکن است سال ها در استخوان فک پنهان بماند.

درنیامدن دندان عقل می تواند به ژن ها مربوط باشد. مطالعه ای در دانشگاه پرینستون نشان می دهد که تکامل نیز می تواند نقش مهمی در فقدان دندان عقل بازی کند. این مطالعه نشان می دهد که بزرگ شدن اندازه مغز در طول صدها و هزاران سال، به این معنی است که جمجمه دیگر فضایی برای جای دادن یک مغز بزرگ و یک سری دندان اضافه تر ندارد. بنابراین یک تغییر تدریجی در مهندسی فک دیگر اجازه رشد دندان مولار سوم را نمی دهد و انسان باید تنها به دندان های مولار اول و دوم خود برای جویدن تکیه کند.

مطالعه دیگری در دانشگاه پنسیلوانیا جهش کروموزومی به نام MYH16 را نشان می دهد. این جهش توضیح دهنده بزرگ تر شدن مغز در انسان مدرن است و به این معنی است که دیگر انسان به فضایی برای دندان عقل نیاز ندارد. مقایسه ای ساده از استخوان های باستانی در برابر استخوان فک یک انسان مدرن نشان می دهد که این فضا به وضوح کوچک تر شده است.

درنیامدن دندان عقل جای نگرانی دارد؟

اصلا! عدم رشد دندان عقل امروزه بسیار رایج شده است و در واقع دندان عقل رایج ترین دندانی است که در دهان انسان های امروز اصلا رشد نمی کند. شاید دیده باشید که در اطراف خود، دندان عقل برخی از دوستان و آشنایان رشد نکرده است. رشد نکردن دندان عقل مانعی برای جویدن به شمار نمی رود و در واقع به دلیل کاهش آسیب های محتمل ناشی از آن برای سایر دندان ها، عدم رشد دندان عقل می تواند چیز خوبی باشد.

دندان عقل نهفته:

در برخی موارد دندان عقل به دلیل نبود فضای کافی وارد فضای دهان نمی شود. این امر می تواند موجب درد، عفونت و وارد شدن آسیب به ریشه دندان مجاور شود. در صورتی که در معاینات دندانپزشکی مشخص شد که شما دندان عقل نهفته ای دارید، جراحی آن توصیه می شود.

منبع:

drmichaels

درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

ریشه دندان مولار فک بالا همیشه در نزدیکی سینوس ماگزیلاری قرار دارد. از آنجا که هر کس با دیگری متفاوت است، گاهی دیده می شود که ریشه دندان درون سینوس قرار گرفته است. نزدیکی سینوس یا اتصال آن به دندان می تواند باعث سوراخ شدن غشای آن در زمان کشیدن دندان یا جراحی فک شود. درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی برای حفظ سلامت بیمار و پیشگیری از عفونت ضرورت دارد.

همواره دیواره نازکی از استخوان بین ریشه دندان و سینوس قرار دارد. اما گاهی دیواره بسیار نازک است. در اغلب موارد جراحی فک و کشیدن دندان، مشکلی به وجود نمی آورد و دندان به راحتی بیرون می آید. اما در برخی موارد، تکه ای از استخوان از فک جدا می شود و همراه با دندان خارج می شود. این امر باعث ایجاد ارتباط سینوس-دهان می گردد. در این حالت بیمار نمی تواند چیزی با نی بنوشد. زیرا هوا از سوراخ بینی و سپس سوراخ سینوس وارد فضای دهان می شود.

درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

درمان سوراخ شدن سینوس به میزان آسیب وارده بستگی دارد. به طور کلی درمان به دو صورت انجام می گیرد. در روش اول نیازی به مداخله مستقیم نیست و به سینوس اجازه داده می شود که به صورت خود به خود بهبود یابد. در این شرایط مراحل زیر انجام می گیرد. در صورت سوراخ شدن سینوس، برای پیشگیری از عفونت آنتی بیوتیک تجویز خواهد شد. برای تمیز شدن سینوس ها در دوره بهبودی نیز از داروهای ضداحتقان استفاده می شود. پس از کشیدن دندان، از بیمار خواسته می شود که مانند معمول روی یک پانسمان گاز بزند تا لخته تشکیل شود. در صورتی که چیزی لخته را از محل زخم جدا نکند، همین امر می تواند بهبودی را تسریع کند و سوراخ را ببندد.

با این حال، برای درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی لازم است بیمار حداقل تا یک هفته از کشیدن سیگار، باد کردن بادکنک یا هر کاری که به فوت کردن نیاز دارد، عطسه و سرفه شدید خودداری کند. در صورتی که بیمار به عطسه کردن نیاز دارد، این کار باید با دهان باز صورت گیرد تا فشار به جای سینوس ها از طریق دهان تخلیه شود.

در برخی شرایط آسیب وارده به خودی خود بهبود نمی یابد. درمان یک سوراخ بزرگ به مداخله پزشکی نیاز دارد. در این شرایط یک جراحی برای گرفتن فلپی از بافت دهان انجام می شود تا سوراخ به صورت دائمی بسته شود.

منبع:

grantsimsdds

تغییر رنگ لومینیرز: دلایل احتمالی و درمان

سوال: کابوسی بدتر از چیزی که برایم اتفاق افتاده است سراغ ندارم. بعد از آن همه هزینه ای که برای لومینیرز دندان هایم پرداخت کردم چند تا از آنها تغییر رنگ داده است. فقط ۸ ماه از درمان من گذشته است و از ۸ روکش، ۳ تا از آنها خاکستری شده اند. دندانپزشکی که به او مراجعه کرده بودم گفت که نور خانه من با نور مطب وی فرق دارد و روکش ها مشکلی ندارند. این مسخره ترین حرفی بود که شنیده بودم. ۳ تا از لومینیرزها به وضوح در خانه، سر کار، بیرون و هر جای دیگری خاکستری هستند. فکر می کنم حتما مشکلی وجود دارد. آیا این مشکل می تواند به دلیل برند و تولیدکننده لومینیرز باشد؟ دلیل تغییر رنگ لومینیرز چیست؟

پاسخ:

لومینیرز نوعی ونیر دندان است که به صورت سفارشی برای هر بیمار ساخته می شود و به صورت بسته بندی و تولیدی به فروش نمی رسد. سایه ونیر بر اساس دستورالعمل دندانپزشک و درخواست وی برای رنگ دندان ساخته می شود.

لومینیرزها بسیار نازک هستند. تغییر رنگ لومینیرز می تواند در اثر بروز مشکل برای دندان زیر آن رخ دهد. مواد اتصال دهنده روکش یا تکنیک اتصال روکش به دندان نیز در این امر دخیل هستند. در صورتی که لومینیرز به خوبی به دندان نچسبیده باشد، مواد غذایی و مایعات به زیر آن نفوذ می کنند و باعث تغییر رنگ ظاهری لومینیرز می شوند.

درمان تغییر رنگ لومینیرز:

در این شرایط روکش باید از روی دندان برداشته شود تا دلیل تغییر رنگ لومینیرز مشخص شود. از آنجا که لومینیرز بسیار نازک است، به احتمال زیاد در طول این پروسه می شکند. اما شاید دندانپزشک موافقت کند که بدون اخذ هزینه اضافه آن را برای شما جایگزین کند. در صورتی که آن قدر خوش شانس باشید که لومینیرز بدون شکستن از دندان جدا شود، دندانپزشک می تواند آن را تمیز کند و دوباره به دندان بچسباند.

در برخی موارد نادر نیز اشکال از خود لومینیرز است که در این حالت باید حتما عوض شوند. به یاد داشته باشید که همواره می توانید نظر تخصصی دندانپزشک دیگری را نیز در این مورد داشته باشید. اما در صورتی که برای درمان به دندانپزشک دیگری مراجعه کنید، هزینه های درمانی شما افزایش خواهد یافت.

برای اطلاع از روش های حل مشکل خود، بهتر است ابتدا با دندانپزشک خود صحبت کنید. شاید تعویض یا تمیز کردن لومینیرز برای شما بدون اخذ هزینه ثانویه انجام شود. در غیر این صورت می توانید به دندانپزشک دیگری مراجعه کنید.

منبع:

collinsdental

دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی:

سلام. من در اوایل پاییز درمان ارتودنسی خود را شروع کردم. از آنجا که میزان در هم ریختگی دندان هایم خفیف بود، استفاده از اینویزیلاین به من توصیه شد. اما از آن زمان تمام اطرافیان و همکاران من دچار بیماری و آنفولانزا شده اند. خوشبختانه من هنوز مریض نشده ام. به هر حال، فکر می کنم دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. آیا دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی و آنفولانزا ضرورت دارد؟ من معمولا این کار را با مسواک خود انجام می دهم اما الاینرها خیلی گران تر از یک مسواک معمولی هستند که شاید فقط چند هزار تومن باشد. آیا باید یک الاینر جدید سفارش دهم یا می توانم پس از طی دوره بیماری آن را به طریقی ضدعفونی کنم؟

پاسخ:

از اینکه برای داشتن لبخندی زیباتر اقدام کرده اید، به شما تبریک می گوییم. اما در پاسخ پرسشتان باید بگوییم، حتی دور انداختن مسواک هم پس از دوره بیماری ضرورت نداشته است. این شایعه توسط شرکت های تولید مسواک برای کسب سود بیشتر در جوامع رایج شده است. طبق دلایل علمی زیر، نیازی به دور انداختن مسواک پس از دوره بیماری نیست و این امر شامل اینویزیلاین شما هم می شود.

دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی:

معمولا فردی که دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا شده است، به نوع خاصی از ویروس دچار شده است. در دوره بیمار، بدنتان شروع به ساخت آنتی بادی می کند و در نهایت بر ویروس غلبه می کند. در این زمان کم کم احساس بهتری پیدا خواهید کرد. زمانی که بدن آنتی بادی مختص آن ویروس را تولید کند، به آن ایمن خواهید شد. بنابراین هر ویروسی که روی مسواک یا الاینر باقی مانده باشد، نمی تواند شما را بیمار کند.

به دلیل ضعف عمومی بدن پس از بیماری، همیشه این احتمال وجود دارد که به سویه جدیدی از ویروس مبتلا شوید. در این حالت، دوباره مریض می شوید و این بار بیماری طولانی تر خواهد بود. اما خبر خوب این است که نیازی به دور انداختن اینویزیلاین پس از دوره سرماخوردگی نیست.

ویروس از طریق بزاق منتشر می شود. به همین علت است که در دوره بیماری باید از بوسیدن سایر افراد خودداری کنید. از سوی دیگر بهترین راه برای مبارزه با بیماری و آنفولانزا، شستن مرتب دست ها است.

در دوره بیماری باید مقدار زیادی آب بنوشید و دندان های خود را تمیز کنید. از آنجا که با استفاده از اینویزیلاین مکان های بیشتری برای تکثیر باکتری ها در دهان شما به وجود می آید، از نوشیدن مایعات شیرین در این دوره پرهیز کنید. در غیر این صورت به دلیل خشکی دهان، بیماری و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به سرعت دچار پوسیدگی دندان خواهید شد.

منبع:

totaldentalhealthofyork

عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت:

اگرچه نرخ موفقیت درمان در جراحی ایمپلنت بسیار بالا و چیزی در حدود ۹۵ درصد است، بروز عوارض نامحتمل نیست. عوارض درمان ممکن است در اثر اشتباهات پزشکی در طول جراحی یا عدم رعایت توصیه های جراح پس از درمان رخ دهد. عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت می توانند نشانه ای از این عوارض باشند.

عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت:

درد همواره نشانه ای از وجود عارضه درمانی است. مشکلاتی که می توانند باعث درد پس از جراحی شوند عبارتند از:

عفونت اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس):

این عارضه جز رایج ترین عوامل افزایش درد پس از جراحی ایمپلنت است که می تواند باعث شکست درمان شود. علل احتمالی این عارضه عبارتند از ضدعفونی نادرست در طول جراحی یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان پس از جراحی.

قرار دهی نادرست پست ایمپلنت:

جای نامناسب، زاویه، ارتفاع و هر چیز نادرستی در این ارتباط می تواند به افزایش فشار روی ایمپلنت و درد بیمار منجر شود.

بار نامناسب:

متراکم سازی بیش از حد در طول محکم کردن پیچ می تواند باعث افزایش فشار و التهاب استخوان فک شود.

موقعیت ناصحیح:

نزدیکی بیش از حد ایمپلنت به دندان طبیعی باعث درد می شود.

آسیب به اعصاب:

در طول پروسه مته کاری در حفره ایمپلنت ممکن است سهوا به اعصاب فک آسیب وارد شود که این کار باعث ایجاد درد مزمن در ناحیه می گردد.

فشار روی اعصاب:

ایمپلنتی که بیش از حد به اعصاب نزدیک باشد با اعمال فشار روی آنها در طول جویدن موجب ایجاد درد در بیمار می شود.

پس زدن ایمپلنت یا شکستن آن:

در برخی موارد به دلیل فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بدن بیمار یا علل پزشکی دیگر، ممکن است بدن ایمپلنت را پس بزد و درمان با شکست مواجه شود.

برای پیشگیری از شکست درمان، عفونت باید با استفاده از آنتی بیوتیک درمان شود. آسیب به اعصاب نیز از مهم ترین عوارض درمان است که می تواند به درد مزمن و شدید و بی حسی چانه، گونه یا لب ها بیانجامد.

با وجودی که داروهای ضد درد می توانند موقتا درد را در بیمار از بین ببرند، در بیشتر موارد برای رفع دائمی درد باید ایمپلنت از دهان خارج شود. زمانی که علت اصلی بروز درد رفع شود، درمان مجددا می تواند از سر گرفته شود.

درد شدید پس از جراحی، به خصوصی دردی که بیش از ده روز ادامه یافته است، می تواند هشداری از وجود عارضه ای مهم همانند شکست ایمپلنت، عفونت استخوان و تحلیل استخوان فک باشد.

منبع:

tooth-pain-relief

میزان درد پس از جراحی ایمپلنت:

ایملپنت از روش های جایگزینی دندان است که هر روز رواج بیشتری می یابد و بیشتر از قبل روی بیماران انجام می شود. یکی از مشکلاتی که بیماران را از انجام جراحی منع می کند، میزان درد پس از جراحی ایمپلنت است. در ادامه در مورد درد پس از جراحی صحبت می کنیم.

میزان درد پس از جراحی ایمپلنت:

جراحی ایمپلنت همانند هر نوع جراحی دیگر درد دارد. عموما به دلیل استفاده از بیحسی و بیهوشی در طول انجام جراحی بیمار چیزی حس نخواهد کرد. پس از بازگشتن به خانه و بر طرف شدن اثر بی حسی، بیمار کم کم درد را حس خواهد کرد. معمولا میزان درد پس از جراحی ایمپلنت خفیف است، اما به میزان گستردگی و پیچیدگی جراحی بستگی دارد.

در یک جراحی ایمپلنت که تنها یک ایمپلنت در استخوان فکی محکم و سالم قرار داده شده است، شاید بیمار اصلا دردی حس نکند. حتی اگر درد هم داشته باشد، بیشتر از ۲ تا ۳ روز طول نخواهد کشید.

اما در شرایطی که بیمار به چندین ایمپلنت نیاز داشته باشد و به جراحی پیوند استخوان نیاز باشد، انتظار می رود که میزان درد پس از جراحی ایمپلنت بیشتر باشد. در این حالت درد به مدت چند روز یا چند هفته طول می کشد. در عین حال، بیمار ممکن است تا چند روز دچار تورم صورت و کبودی باشد.

پیش از ترک مطب، معمولا دندانپزشک استفاده از داروهای مسکن قوی را برای کنترل درد تجویز خواهد کرد. در عین حال، برای کنترل درد و کاهش کبودی و تورم می توانید از کمپرس یخ استفاده کنید.

در صورتی که جراحی توسط یک جراح ماهر انجام شده باشد، میزان درد پس از جراحی ایمپلنت معمولا کم است و به ندرت به داروهای قوی برای کنترل درد نیاز است.

همانطور که گفته شد درد باید ظرف مدت یک هفته تا ده روز از بین برود و کبودی و تورم صورت بیمار کاهش یابد. ادامه درد پس از جراحی بیش از مدت گفته شد می تواند نشانه از بروز عوارض جراحی یا عفونت باشد. در این شرایط بیمار باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کرده تا موضع دریافت ایمپلنت معاینه شود.

ایمپلنت از روش های جایگزینی دندان است که بیشترین شباهت را با دندان طبیعی دارد و نرخ موفقیتی در حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد دارد. میزان درد و عوارض جراحی در این روش ناچیز است و کاملا قابل کنترل است. در صورتی که به دنبال جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستید، برای مشاوره و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

tooth-pain-relief