تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان

تحقیقات نشان می دهند آنتی بیوتیکی که معمولا برای درمان عفونت گوش کودکان استفاده می شود ممکن است با نقص های مینای دندان مرتبط باشد. در این مطلب تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان را بررسی می کنیم.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آموکسی سیلین که اغلب برای درمان عفونت گوش در کودکان استفاده می شود، با بروز نقص در مینای دندان در ارتباط است.

با توجه به تحقیقات منتشر شده در مجله پزشکی اطفال و نوجوانان، تاثیر هر چند جزئی آنتی بیوتیک بر مینای دندان به خصوص آموکسی سیلین، به دلیل فراگیری استفاده از آن، می تواند عواقب قابل توجهی بر بهداشت دهان و دندان عمومی داشته باشد.

تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان:

نتایج نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در دوران اولیه کودکی می تواند با فلوئوروزیس در دندان های مولار دائمی و دندان پیش بالا نقش داشته باشد.

فلوئوروزیس عارضه ای است که در آن مینای دندان های دائمی دچار لکه و رگه های رنگی می شود. این عارضه تنها زیبایی ظاهری دندان را تحت تاثیر قرار می دهد و ارتباطی با پوسیدگی دندان ندارد. نشانه های فلوروزیس از رگه های سفید رنگ تا لکه های قهوه را شامل می شود.

در تحقیق انجام گرفته توسط دکتر هنگ و همکارانش ارتباط فلوئوروزیس دندان و تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان مورد ارزیابی قرار گرفت.

شرکت کنندگان در تحقیق:

محققان به این نتیجه رسیدند که مدت مصرف آموکسی سیلین با تعداد دندان های دائمی مبتلا به فلوروزیس مرتبط است. در یک سالگی شرکت کنندگان در این تحقیق، سه چهارم این افراد تحت درمان با آموکسی سیلین قرار گرفته بودند و تا ۳۲ ماهگی ۹۱ درصد از آنتی بیوتیک استفاده کرده بودند.

به طور کلی، ۲۴ درصد شرکت کنندگان در این تحقیق دچار فلوئوروزیس در دندان های مولار و پیش بالا شدند. محققان افزوده اند که مصرف آموکسی سیلین از سه تا شش ماه خطر ابتلا به فلوئوروزیس دندانی را تا دو برابر افزایش می دهد.

این یافته ها نشان می دهد که استفاده از آموکسی سیلین در مراحل ابتدایی رشد می تواند خطر ابتلا به برخی عوارض در دندان های دائمی را افزایش دهد. در حالی که نتایج چند تحقیق برای توصیه به توقف کامل استفاده از آموکسی سیلین کافی نیست، اما نشان می دهد که باید از آنتی بیوتیک ها به خصوص در مراحل ابتدایی عمر به صورت آگاهانه و عاقلانه استفاده شود.

محققان این تحقیقات می افزایند که برای اثبات کامل تاثیر آنتی بیوتیک بر مینای دندان باید مطالعات آزمایشگاهی و بالینی بیشتری بر روی دوز آموکسی سیلین و طول دوره مصرف آن، ضمن کنترل سایر عوامل زمینه ساز، انجام گیرد.

منبع:

colgate

پالپکتومی چیست و چرا به کار می رود؟

داخل دهان هر فرد ماده ای به نام پالپ وجود دارد. در حالی که مینا و عاج دندان به عنوان لایه های بیرونی، سخت و مرده هستند، اما پالپ نرم، زنده و بسیار حساس است. هنگامی که لایه های بیرونی دندان آسیب ببینند، ممکن است پالپ داخل دندان هم آلوده شود. در برخی موارد، بهترین گزینه برای نجات دندان، روش شناخته شده ای به نام پالپکتومی است.

روش انجام:

ساده ترین توضیح برای این روش این است که پالپ آلوده را از دندان حذف می کنند. هدف درمان نجات دندانی است که ممکن است در غیر این صورت کشیده شود. پالپکتومی شبیه عصب کشی است، در واقع یکی از مراحل انجام آن است. دندانپزشک پس از خارج کردن پالپ آلوده داخل دندان را ضدعفونی می کند و سپس با مواد پر کننده آن را پر می کند.

کاندیدای انجام پالپکتومی:

این روش اغلب در کودکانی انجام می شود که هنوز دندان شیری در دهان خود دارند. ریشه های دندان شیری از دندان دائمی متفاوت است. به طور معمول، دندان های شیری دارای ریشه های کوتاه تری هستند که قرار است در نهایت توسط بدن جذب شوند. جذب ریشه های دندان شیری باعث می شود که دندان بیوفتد و دندان دائمی جایگزین آن شود. از آنجا که ریشه های دندان کودک باید جذب شوند، در انجام این روش از موادی استفاده می شود که قابلیت جذب دارند.

چرا دندان باید حفظ شود؟

فرضیه معمول در ذهن اکثر مردم این است که چون دندان های شیری قرار است در نهایت بیوفتند، دلیلی برای حفظ آنها وجود ندارد. به همین دلیل درک لزوم انجام این روش ها روی یک دندان شیری برای اغلب خانواده ها دشوار است.

نقش دندان های شیری چیزی بیشتر از آن است که فقط منتظر رشد دندان دائمی نشسته باشد. علاوه بر اینکه این دندان ها به حرف زدن و غذا خوردن کودک شما کمک می کنند، محل رشد دندان های دائمی را نیز حفظ می کنند. در صورتی که دندان شیری پیش ازموعد بیوفتد، در آینده کودک شما با مرتب بودن دندان های دائمی خود دچار مشکل خواهد شد.

این بدان معنا نیست که حذف و بازیابی پالپ همیشه بهترین گزینه درمان است. در برخی موارد، کشیدن دندان ضروری به نظر می رسد. همه این موارد به فاصله زمانی تا رشد دندان دائمی، میزان آسیب وارد آمده به دندان و عمق عفونت بستگی دارد.

آیا می توان از پالپکتومی پیشگیری کرد؟

در صورتی که ایده استفاده از یک روش درمانی عمده برای کودک مورد علاقه شما نیست، باید به دنبال راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به عفونت و آسیب باشید. تشویق رعایت بهداشت دهان و دندان در بچه ها از سنین پایین و تمیز کردن دندان ها به پیشگیری از عفونت دندان کمک می کند.

چنانچه دو بار در روز به کودک خود کمک کنید که با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزند، شانس ابتلا به پوسیدگی در دندان های شیری را تا حد زیادی کاهش داده اید. در صورتی که کودک شما به مسواک زدن علاقه ندارد، مسواکی با شخصیت های مورد علاقه او برایش بخرید.

انجام معاینات منظم دندانپزشکی نیز ضروری است. هر چه دندانپزشک زودتر دندان های کودک را معاینه کند، علائم پوسیدگی در مراحل اولیه تشخیص داده می شود و نیاز به انجام روش های شدیدتر درمانی کاهش پیدا می کند.

منبع:

colgate

پالپوتومی چیست و در چه افرادی انجام می شود؟

پالپوتومی روشی است که برای نجات یک دندان عفونی شده با پالپ آلوده به کار می رود. گاهی از این روش به عصب کشی دندان شیری یاد می شود. زیرا این روش بیشتر برای کودکان و به ویژه برای دندان های مولار به کار می رود.

روش انجام پالپوتومی:

دندانپزشک برای راحتی بیمار کار را با بی حسی آغاز خواهد کرد. روش های متنوعی برای آرام سازی کودک شما وجود دارد که قبل از شروع کار با شما در میان گذاشته خواهند شد. در صورتی که کودک همکاری لازم را نداشته باشد، از بیهوشی استفاده می شود.

در طول روش انجام پالپوتومی ابتدا دندانپزشک با استفاده از رابر بند دندان را از سایر قسمت های دهان جدا خواهد کرد. سپس از ابزار ویژه ای برای تمیز کردن قسمت پوسیده دندان استفاده می کند. سایر بخش های باقی مانده دندان با استفاده از دارو استرلیزه می شود. سپس دندانپزشک از بتونه برای پر کردن دندان باقی مانده استفاده خواهد کرد. روی دندان با تاجی با اندازه مناسب پوشانده می شود و به دندان متصل می شود. در بیشتر موارد تاج از یک فولاد ضد زنگ ساخته می شود.

ششماه بعد دندانپزشک بیمار را برای معاینه مجدد فرا می خواند. پس از درمان، برخی از بیماران دچار عفونت مجدد می شوند. تاج دندان برخی دیگر از بیماران به دلیل مصرف مواد غذایی چسبنده مانند شکلات کاراملی جدا می شود.

تفاوت بین پالپوتومی و پالپکتومی چیست؟

هر دو روش در تلاش برای حفظ دندان های پوسیده شده با پالپ آلوده به کار می روند. در پالپوتومی، دندانپزشک فقط پالپ آلوده در قسمت تاج دندان را بر می دارد. در حالی که پالپ قسمت ریشه باقی می ماند. اما در پالپکتومی، دندانپزشک تمام پالپ را حذف می کند و پالپ ریشه را با مواد پر کننده جایگزین می کند.

کاندیدای این روش:

پالپوتومی تنها زمانی انجام می شود که پالپ آلوده تنها در قسمت تاج وجود داشته باشد. دندان هم باید قابل احیا باشد. در صورتی که دندان بیش از حد آسیب دیده باشد یا دیواره آن تضعیف شده باشد، دندان را باید کشید.

بهترین کاندیدا برای پالپوتومی، کودکی با سلامت کامل بدنی است. کودکانی که مبتلا به بیماری های مزمن هستند و سیستم ایمنی ضعیفی دارند مناسب این روش نیستند. بدن این بیماران به عفونت های باکتریایی حساس است. برای مثال کودکان دچار انواع لوسمی و تومور کاندیدای خوبی برای این روش نیستند.

دندان کودک خود را نجات دهید:

وجود دندان شیری در دهان کودک مجوزی برای نادیده گرفتن بهداشت دهان و دندان وی نیست. دندان های شیری پایگاهی برای رشد صحیح دندان های دائمی هستند. افتادن و پوسیدگی زودهنگام این دندان ها مهم ترین علل نامرتبی دندان ها در بزرگسالی، نیاز به ارتودنسی و اشکالات رشد فک است. در صورتی که نشانه ای از پوسیدگی در دندان های کودک خود شدید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

kidzsmile

رژیم غذایی عامل بوی بد دهان

همه ما می دانیم که یک رژیم غذایی سالم بدن ما را قوی نگه می دارد. اما برخی مواد در رژیم غذایی عامل بوی بد دهان هستند.
غذا خوردن به ما انرژی می دهد، اما گاهی همین غذا عامل بوی بد دهان است. از آن بدتر اینکه گاهی گناه تقصیر یکی از مواد غذایی کاملا ضروری و سالم برای بدن است.

میوه ها:

نگران نباشید، همه میوه ها باعث نفس بد بو نمی شوند. در واقع مصرف سیب راهی برای خلاصی از بوی بد دهان است. اما اگر عاشق پرتقال، نارنگی یا آناناس هستید، احتمالا اطرافیان شما رنج زیادی را متحمل می شوند. بوی بد دهان از اسید ناشی می شود و این میوه ها بسیار اسیدی هستند. این میوه ها عامل اصلی زخم های دهان و آسیب به لثه، گونه یا دندان هم هستند. همان طور که قهوه به علت اسیدی بودن باعث بوی بد دهان می شود، یک لیوان آب میوه هم همین کار را انجام می دهد. اما نمی توان که از پرتقال گذشت. بهتر است پس از مصرف این میوه ها یک لیوان بزرگ آب بنوشید.

ماست:

ماست می تواند به دو شکل عمل کند. اگر آن را در کنار وعده ای پر شکر مصرف کنید، جز رژیم غذایی عامل بوی بد دهان طبقه بندی می شود. اما اگر ماست ساده مصرف می کنید، ترکیبات بو زای دهان کاهش می یابد. تحقیقات جدید نشان می دهد که خوردن دو کاسه ماست ساده در روز می تواند به رفع بوی بد دهان کمک کند. بنابراین صرفا ماستی را مصرف کنید که حاوی طعم دهنده یا شیرین کننده نیست. بعضی از ماست های پروبیوتیک نیز به رفع بوی بد دهان در افرادی که از مشکلات معده رنج می برند کمک می کند.

شیر و پنیر:

یکی از دیگر مواد در رژیم غذایی عامل بوی بد دهان محصولات لبنی است. این محصولات جز غذاهایی هستند که می توانند سلامت دهان و دندان شما را بهبود بخشند. از آنجا که این غذاها حاوی کلسیم، ویتامین D، منیزیم و فسفر هستند، می توانند به جلوگیری از مسائل دندانپزشکی رایج کمک کنند، که خود از علل ایجاد بوی بد دهان است. اما از آنجا که این محصولات لبنی دارای ترکیبات گوگردی هستند، در صورتی که در انتهای زبان تجمع کنند می تواند موجب بوی بد دهان شوند. خوشبختانه در صورتی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید و زبان خود را هر روز مسواک بزنید، می توانید از بروز این امر جلوگیری کنید.

رژیم غذایی عامل بوی بد دهان:

همانطور که متوجه شدید برخی از مواد غذایی بسیار ضروری برای بدن ممکن است عامل بوی بد دهان شوند. اما در عین حال دوری از این مواد انتخاب عاقلانه ای نیست. برای رهایی از بوی بد دهان، بهترین کار مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهان شویه به طور مرتب است. برای جلوگیری از رشد باکتری ها در طول روز به دفعات آب بنوشید. مصرف سبزیجاتی مانند کرفس، سیب و هویج به رفع بوی بد دهان کمک می کند.

منبع:

therabreath

مراقبت های دندانی کودکان مبتلا به شکاف لب و کام

به طور کلی مراقبت های دندانی کودکان مبتلا به شکاف لب و کام همانند کودکان عادی است. اما این کودکان به دلیل عارضه خود مشکلات خاصی را تجربه می کنند که نیاز به مراقبت بیشتری دارند. برخی از عوارض این بیماری عبارتند از فقدان چند دندان، دندان اضافی، نامرتبی دندان ها و پوسیدگی.

مراقبت های دندانی کودکان مبتلا به شکاف لب و کام:

مراقبت های اولیه:

مراقبت های اولیه دندانپزشکی در این کودکان همانند دیگر کودکان است و باید دندان های آنها به خوبی با مسواک تمیز شود، از تغذیه خوبی برخوردار شوند و فلوراید درمانی برای کودک انجام شود. به محض اینکه دندان های کودک رشد کردند، دندان باید با استفاده از مسواکی با برس نرم تمیز شود. اگر به دلیل فرم فک و دندان ها یک مسواک نرم قادر به تمیز کردن دندان ها نباشد، استفاده از مسواک مخصوصی تحت عنوان toothette توصیه می شود. این مسواک نوعی اسفنج نرم و دهان شو است که بر روی دسته ای قرار گرفته است و برای تمیز کردن دندان و بافت دهان استفاده می شود. بسیاری از دندانپزشکان توصیه می کنند که در صورت وجود مشکلات دندانی خاص، برای انجام مراقبت های دندانی کودکان مبتلا به شکاف لب و کام والدین باید قبل از یک سالگی و حتی زودتر به دندانپزشک مراجعه کنند.

درمان ارتودنسی:

اولین قرار ارتودنسی باید قبل از اینکه دندان های کودک رشد کنند انجام شود. هدف از انجام این جلسه ارزیابی رشد داخلی، به ویژه رشد فک است. پس از رشد دندان ها، والدین باید مجددا به ارتودنتیست مراجعه کنند تا نیازهای کوتاه مدت و بلند مدت دندان کودک را ارزیابی کند. پس از رشد دندان های دائمی، مراقبت واقعی ارتودنسی آغاز می شود. از آنجا که اغلب این کودکان دچار مشکلات خاصی در دندان های خود می شوند، بیشتر آنها دچار نامرتبی دندان می شوند. در نتیجه درمان ارتودنسی در حدود ۸ تا ۱۲ سالگی برای صاف کردن دندان ها آغاز می شود.

پروتزهای دندانی:

متخصص پروتزسازی دندان یکی از اعضای تیم درمان شکاف لب و کام است. برخی از این کودکان از فقدان رشد برخی از دندان ها رنج می برند. بنابراین ممکن است به بریج نیاز داشته باشند. این متخصص مسئول ساخت بریج، دندان های مصنوعی و ابزارهای مخصوص شکاف کام است. در عین حال این متخصص ابزارهای خاصی برای شکاف کام می سازد که ضمن جداسازی بینی از دهان، صدای گفتار بیمار را طبیعی تر می کند. متخصص پروتزسازی دندان در هماهنگی با جراح دهان و پلاستیک و پاتولوژیست گفتار کار می کند.

منبع:

webmd

درمان شکاف لب و کام: درمان با تیمی از متخصصان

شکاف لب و کام در دوران جنینی در اثر عدم وجود بافت کافی در لب و همجوشی نادرست بافت به هم به وجود می آید. این بیماری با عوارض متعددی همراه است که زندگی را برای کودک و خانواده دشوار می سازد. درمان شکاف لب و کام در اولین ماه های زندگی یک نوزاد شروع می شود و زیر نظر انواع متخصصان تا سال ها ادامه می یابد.

تیم درمان:

از آنجا که شکاف لب و کام به عوارض متعددی در بیماری ختم می شود، برای درمان به تیمی از پزشکان و دندانپزشکان نیاز است. تیم درمان شکاف لب و کام ممکن است شامل متخصصان زیر باشد:

جراح پلاستیک برای ارزیابی و انجام جراحی های ضروری در لب و یا کام

متخصص گوش و حلق و بینی برای بررسی مشکلات شنوایی و در نظر گرفتن گزینه های درمان برای مشکلات شنوایی

جراح دهان و دندان برای ترمیم فک بالا در صورت نیاز، بهبود عملکرد و ظاهر و ترمیم شکاف لثه

ارتودنتیست جهت صاف کردن و جابجایی دندان ها

دندانپزشک برای انجام مراقبت های دندانپزشکی روتین

متخصص پروتزیازی دندان برای ساخت دندان مصنوعی و لوازم دندانپزشکی برای بهبود ظاهر و تامین نیازهای عملکردی برای خوردن و صحبت کردن

پاتولوژیست گفتار برای ارزیابی گفتار

گفتار درمانگر برای بهبود گفتار کودک

متخصص شنوائی برای ارزیابی و نظارت بر شنوایی

تیم پرستاری برای نظارت مداوم بر سلامت کودک

مددکار اجتماعی/روانشناس برای حمایت از خانواده و ارزیابی هر گونه مشکلات سازگاری

متخصص ژنتیک برای کمک به والدین و بزرگسالان برای بررسی احتمال ابتلای سایر فرزندان در آینده

تیم درمان شکاف لب و کام در کنار هم و با هماهنگی یکدیگر کار می کنند تا نیازهای بیمار به بهترین شکل تامین شود.  

روند درمان شکاف لب و کام:

بسته به شدت جداشدگی، درمان شکاف لب ممکن است به یک یا دو عمل جراحی نیاز داشته باشد. جراحی اولیه معمولا در حدود ۳ ماهگی نوزاد انجام می گیرد.

 درمان شکاف کام به اعمال جراحی متعدد معمولا در طول یک دوره ۱۸ ساله نیاز دارد. اولین جراحی برای ترمیم کام زمانی اتفاق می افتد که کودک بین ۶ تا ۱۲ ماهگی قرار دارد. عمل جراحی اولیه، برای ساخت یک کام کاربردی برای بیمار به کار می رود که شانس تجمع مایع در گوش میانی را کم می کند و به رشد مناسب دندان ها، فک، و استخوان های صورت کمک می کند.  

در عین حال، برای پر کردن خط لثه فوقانی و کمک به رشد دندان ها و ایجاد ثبات در فک، کودکان مبتلا به شکاف کام ممکن است درحدود ۸ سالگی به پیوند استخوان نیاز داشته باشند. حدود ۲۰ درصد از کودکان دچار شکاف کام برای بهبود گفتار خود به جراحی های متعدد نیاز دارند.  

هنگامی که دندان های دائمی رشد می کنند، کار دندانپزشک و ارتودنتیست بیشتر می شود. در این مرحله درمان برای صاف کردن دندان ها شروع می شود.

گاهی برای بهبود ظاهر صورت، لب و بینی، کمک به تراز شدن فک و تنفس بهتر بیمار به جراحی های تکمیلی توسط جراح صورت یا دهان و دندان نیز نیاز است. تکمیل درمان عمدتا تا اواخر نوجوانی زمان می برد.

منبع:

webmd

شکاف لب و کام: نواقص صورت و دهان

شکاف لب و کام یکی از ناهنجاری های صورت و دهان است که در اوایل بارداری رخ می دهد. شکاف زمانی رخ می دهد که بافت کافی در ناحیه دهان و لب وجود نداشته باشد و بافت موجود به خوبی به هم پیوند نمی خورد.

شکاف لب به تقسیم فیزیکی یا جدایی دو طرف لب بالا گفته می شود و به عنوان یک دهانه باریک یا شکاف در پوست لب بالا دیده می شود. این جداشدگی اغلب از پایه بینی فراتر می رود و شامل استخوان های فک بالا و/یا لثه فوقانی می شود.

چه کسی دچار شکاف لب و کام می شود؟

شکاف لب و کام از هر ۷۰۰ نوزاد یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد و چهارمین نقص دهان شایع در ایالات متحده آمریکا است. شیوع شکاف لب و کام در کودکان آسیایی، لاتین یا بومی آمریکایی بیشتر است. پسران دو برابر دختران به شکاف لب و کام دچار می شوند.

مشکلات مرتبط با شکاف لب و کام:

مشکلات تغذیه:

به دلیل باز بودن شکاف در کام ممکن است غذا و مایعات وارد بینی شوند. خوشبختانه این مشکل با استفاده از بطری های مخصوص نوزادان قابل حل است و شیر مستقیما وارد معده می شود. کودکانی که به این مشکل مبتلا هستند ممکن است لازم باشد از کام مصنوعی استفاده کنند تا بتوانند به خوبی تغذیه شوند و منتظر رسیدن زمان جراحی شوند.

عفونت گوش/افت شنوایی:

کودکان مبتلا به شکاف کام، به دلیل احتمال تجمع مایع در گوش میانی، در معرض خطر ابتلا به عفونت گوش هستند. اگر عفونت گوش درمان نشود ممکن است به از دست رفتن شنوایی بیانجامد. برای جلوگیری از این اتفاق، کودکان دچار شکاف کام معمولا به لوله های خاصی نیاز دارند که به تخلیه مایع از گوش کمک کند و شنوایی آنها باید سالی یک بار بررسی شود.

مشکلات گفتاری:

کودکان مبتلا به شکاف لب و کام ممکن است دچار اشکال در صحبت کردن باشند. صدای این کودکان به خوبی شنیده نمی شود و ممکن است وارد فضای بینی شود. بنابراین درک صحبت کردن آنها دشوار است. البته همه کودکان چنین مشکلی ندارند و جراحی می تواند مشکل آنان را به طور کامل حل کند. سایر کودکان می توانند از گفتار درمانی برای رفع مشکلات خود استفاده کنند.

مشکلات دندانپزشکی:

شکاف لب و کام

کودکان مبتلا به این مشکل بیشتر از سایر بیماران مستعد ابتلا به پوسیدگی دندان، و نواقصی مانند دندان اضافه، کمبود دندان و مشکلات فک هستند. بنابراین این بیماران بیشتر از سایر افراد به بررسی دندانپزشکی و ارتودنسی نیاز دارند. برخی از مشکلات دهان و دندان در این بیماران باید توسط جراحی، ارتودنسی و جراحی فک حل شود.

منبع:

webmd

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان

حفظ رژیم غذایی مناسب برای سلامتی دهان و دندان ضروری است. زمان و نحوه مصرف مواد غذایی در سلامت عمومی و سلامت دندان ها و لثه ها تاثیر می گذارد. در این مطلب به تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان می پردازیم.

شکر، پلاک و پوسیدگی دندان:

رایج ترین تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان ایجاد پوسیدگی و فرسایش مینای دندان است. غذاهای حاوی هر نوع قند به پوسیدگی دندان کمک می کنند. پلاک، فیلم چسبنده ای از باکتری است که بر روی دندان های شما تجمع می یابد و از شکر موجود در مواد غذایی تغذیه می کند.

تقریبا تمام غذاها، از جمله شیر، نان، غلات، میوه ها و سبزیجات، حاوی فرمی از شکر هستند. با این حال، نمی تواند تمام مواد غذایی محتوی قند را از رژیم غذایی خود حذف کرد، زیرا برخی از این مواد غذایی برای بدن ضروری هستند. برای کنترل میزان شکر دریافتی، برچسب روی مواد غذا را بخوانید و غذاها و نوشیدنی هایی را انتخاب کنید که حاوی مقدار قند کمی هستند.

غذاها و نوشیدنی هایی که به دندان آسیب می زنند:

هر چه به دفعات بیشتری غذا بخورید و هر چه آن را بیشتر در دهان نگه دارید، آسیب بیشتری به دندان های خود وارد می کنید. در هنگام بررسی تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان متوجه می شویم که برخی مواد غذایی اثر مخرب تری دارند. به همین دلیل باید در مصرف آنها اعتدال پیشه کرد.

کربوهیدرات:

غذاهای فرآوری شده حاوی کربوهیدرات (چیپس، نان، ماکارونی، شیرینی کراکر، و غیره) درست مانند آب نبات برای دندان مضر هستند. باکتری ها از ذرات باقی مانده غذا در دهان تغذیه می کنند و اسیدی تولید می کنند که منجر به تخریب دندان می شود.

غذاهای جویدنی چسبناک:

کشمش، بار گرانولا، آبنبات ژلی، کارامل، عسل و شربت به دندان ها می چسبند. در نتیجه شستن آنها برای بزاق سخت است. این امر می تواند موجب پوسیدگی دندان شود.

تنقلات شیرین:

اسنک هایی مانند کوکی ها، کیک ها یا سایر غذاهای شیرین حاوی مقادیر زیادی شکر هستند که باعث ایجاد حفره می شوند.

آب نبات و آدامس:

خوردن آب نبات و جویدن آدامس شیرین به طور منظم برای دندان هایتان مضر است. وقتی که آدامس یا آب نبات می خورید، شکر دندان هایتان را می پوشاند، که می تواند منجر به تشکیل حفره شود.

نوشابه های گازدار:

انواع نوشابه ها حاوی مقدار زیادی قند هستند. اسیدی بودن این نوشابه ها نیز برای مینای دندان مضر است. آب میوه ها و سبزیجات نیز به دلیل محتوی قند بالا و اسیدی بودن با نوشابه برابری می کند.

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان:

الگوهای تغذیه و انتخاب غذا، به ویژه در کودکان و نوجوانان، عوامل مهمی هستند که بر سرعت پوسیدگی دندان تاثیر می گذارد. دندانپزشکان بر این باورند که کودکانی که بیش از حد نوشابه مصرف می کنند، بیشتر در معرض پوسیدگی دندان و بیماری های جدی مانند دیابت و پوکی استخوان هستند. با این حال، از غذاهای سرشار از کربوهیدرات، و همچنین برخی از میوه ها، آب میوه، کره بادام زمینی، شیرینی کراکر و چیپس سیب زمینی نیز به ایجاد حفره در دندان کودکان کمک می کند.

تأثیر رژیم غذایی و تغذیه بر سلامت دندان در افراد مسن و افراد تحت رژیم های لاغری بیشتر دیده می شود. افراد مسن به دلیل مصرف دارو و قرار گیری تحت درمان های پزشکی ضعیف هستند و به تغذیه دقیق تری نیاز دارند. کاهش اشتها نیز از عوارض رایج در افراد مسن، بیمار و مصرف کنندگان داروهای لاغری است که می تواند موجب کاهش دریافت مواد مغذی شود. کاهش دریافت مواد مغذی با پوکی استخوان، از دست دادن دندان و بیماری های لثه مرتبط است.

افرادی که به شدت دچار کمبود وزن یا اضافه وزن هستند، افرادی که به تازگی وزن از دست داده اند و/یا دچار سوء تغذیه هستند و افرادی که دارو مصرف می کنند (استروئیدها، داروهای سرکوب کننده ایمنی، داروی شیمی درمانی، و غیره)، ممکن است دچار فقر مواد مغذی باشند که می تواند بر وضعیت سلامت دندان های آنها تاثیر منفی داشته باشد.

اگر دچار هر یک از شرایط فوق هستید، با دندانپزشک خود در مورد درمان و بهبود شرایط خود صحبت کنید. لازم است دندانپزشک از سابقه پزشکی، شیوه زندگی و عادات غذایی و داروهای مصرفی شما اطلاع داشته باشد، تا بتواند از خطرات احتمالی برای بهداشت دهان و دندان پیشگیری کند.

منبع:

yourdentistryguide

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان

نوع تغذیه رشد دندان ها را تحت تاثیر قرار می دهد. تغذیه نامناسب می تواند ریسک ابتلا به بیماری های پریودنتال، اصلی ترین علت از دست رفتن دندان در بزرگسالان، را افزایش دهد. اگر چه تغذیه نامناسب مستقیما عامل ابتلا به بیماری لثه نیست، بسیاری از محققان معتقدند که این بیماری در افراد مبتلا به عادات تغذیه ای ضعیف سریع تر و شدیدتر پیشرفت می کند. برای بهبود وضعیت دهان بهتر است مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ها را بشناسید.

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان:

همان طور که می دانید دریافت مقدار مناسب ویتامین ها، مواد معدنی، چربی ها و پروتئین برای رشد و بازسازی بافت های طبیعی و همچنین توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ضروری است. کربوهیدرات، چربی و پروتئین انرژی مورد نیاز بدن برای ترمیم و نگهداری بافت را فراهم می کنند. علاوه بر ویتامین C، ویتامین A، E، B، K و D نیز برای تسریع و افزایش کیفیت بهبودی ضروری هستند. به عنوان مثال، ویتامین A با کاهش دوره التهابی ترمیم بافت به طور قابل توجهی موجب تسریع بهبودی می شود.

مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان عبارتند از:

کلسیم:

یکی از مهمترین مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان و فک، کلسیم است. استخوان فک و دندان شما عمدتا از کلسیم ساخته شده است. عدم وجود کلسیم کافی در رژیم غذایی، ممکن است موجب ابتلا به بیماری های لثه و پوسیدگی دندان شود. کلسیم در بسیاری از غذاها و مایعات مانند شیر و لبنیات، لوبیا، کلم بروکلی و آجیل یافت می شود.

آهن:

کمبود آهن می تواند سبب التهاب زبان و زخم های دهان شود. آهن در غذاهایی مانند گوشت قرمز، غلات سبوس دار و بعضی از آجیل ها و ادویه ها یافت می شود.

ویتامین B3 (نیاسین):

کمبود ویتامین B3 می تواند باعث ایجاد ضایعات بد و زخم شود. برای افزایش سطح B3 خود، مرغ و ماهی بخورید.

ویتامین B12 و B2 (ریبوفلاوین):

دیگر مواد معدنی مورد نیاز برای سلامت دندان ویتامین B12 و B2 هستند که در صورت فقدان مقدار کافی از آن فرد مبتلا به زخم های دهانی خواهد شد. گوشت قرمز، مرغ، جگر، گوشت خوک و ماهی، و همچنین محصولات لبنی مانند شیر، ماست و پنیر، منابع خوبی برای ویتامین B12 هستند. ویتامین B2 نیز در غذاهایی مانند ماکارونی، شیرینی، اسفناج و بادام وجود دارد.

ویتامین C:

کمبود ویتامین C ممکن است منجر به خونریزی لثه ها و دندان های لق شود. سیب زمینی شیرین، فلفل قرمز خام و پرتقال منابع عالی ویتامین C هستند.

ویتامین D:

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می کند و استخوان و دندان های فرد را تقویت می کند. رژیم غذایی دارای میزان کمی از D یا فاقد آن می تواند منجر به سندروم سوزش دهان شود. علائم این بیماری شامل احساس سوزش دهان، طعم فلزی یا تلخ در دهان و خشکی دهان می شود. برای افزایش مصرف ویتامین D، شیر و زرده تخم مرغ و ماهی منابع خوبی برای دریافت آن هستند. مقدار محدودی از آفتاب نیز به تولید ویتامین D در بدن کمک می کند.

منبع:

yourdentistryguide

عفونت سینوسی و دندان درد چه ارتباطی با هم دارند؟

تحت شرایط خاص، ارتباط مستقیمی می تواند بین عفونت سینوسی و دندان درد وجود داشته باشد. عفونت سینوس ممکن است در اثر یک واکنش آلرژیک، انسداد آناتومیک در مسیر بینی یا عفونت دیگری در بدن (مانند یک عفونت تنفسی) به وجود آید در اینجاست که دندان درد بروز می کند. در واقع، کسی که در چند یا تمام دندان ها احساس درد می کند، ممکن است دچار عفونت سینوسی شده باشد.

عفونت سینوسی و دندان درد:

مطالعات نشان داده اند که در بسیاری از موارد، ارتباطی بین عفونت سینوسی و دندان درد یا پوسیدگی دندان، دندان عقل نهفته، درمان ناقص دندانپزشکی و شکستگی تاج دندان وجود دارد.

علاوه بر این، عفونت های سینوسی درمان نشده ممکن است حفظ بهداشت دهان و دندان را دشوار کنند. گاهی عفونت های سینوسی عامل بوی بد و مزمن دهان هستند. علت بروز این امر تخلیه عفونت در دهان است.

تشخیص عفونت های سینوسی به عنوان علت درد دندان:

به منظور تعیین وجود ارتباط بین عفونت سینوسی و دندان درد دندانپزشک به طور معمول یک تست کوبه ای انجام می دهد. در این روش دندانپزشک به آرامی به تمام دندان ها ضربه ای وارد می کند تا محل درد را تعیین کند. درد در تمام دندان ها نشانه عفونت مرتبط با سینوس است.

درمان عفونت سینوسی و اثرات آن:

در صورت عدم درمان، عفونت مزمن سینوس ممکن است روی دندان تاثیر بگذارد. در واقع، مردم اغلب تلاش می کنند بین عفونت سینوسی و دندان درد افتراق ایجاد کنند زیرا ریشه دندان های بالایی در مجاورت حفره سینوس فک بالا قرار دارد. برای تعیین برنامه دقیق درمانی، باید به متخصص پزشکی و احتمالا گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.

بسته به منبع ناراحتی سینوسی عامل ایجاد دندان درد، درمان ممکن است شامل قطره های بینی، داروهای ضد حساسیت، آنتی بیوتیک یا شستشو مداوم بینی شود. علاوه بر این، از آنجا که در اثر عفونت سینوس احتمالا آسیبی به دندان ها وارد شده است، برای درمان مشکل باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

در هر صورت دندان درد در اثر عفونت سینوسی مشکلی است که صرفا با مراجعه به یک متخصص قابل درمان نیست. درمان کامل مشکل نیازمند مراجعه به دندانپزشک و متخصص گوش و حلق و بینی است. اولویت درمان را متخصصان تعیین می کنند.

در صورتی که دچار تنفس بد بو، درد در دندان های فک بالا و مخاط بینی هستید، برای تعیین علت به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک می تواند شما را به متخصص مربوطه ارجاع دهد.

منبع:

yourdentistryguide