حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی: احتمال خطر

در دندانپزشکی نوین ایمپلنت به دندان طبیعی شبیه ترین است. به این دلیل که در ایمپلنت تنها روکش نیست که جایگذاری می شود، بلکه به لطف پایه ای فلزی که در استخوان قرار داده می شود، ریشه ها نیز جایگزین می شوند. اما در صورتی که به فلزات حساسیت داشته باشید، آیا این شانس را نخواهید داشت که ایمپلنت انجام دهید؟ احتمال حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی چقدر است؟

حساسیت چیست؟

حساسیت، واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به یک ماده خارجی خاص است. این واکنش می تواند در حد یک جوش پوستی، جزئی بوده و یا در حد از کار انداختن اندام های بدن مرگ آور باشد. حساسیت می تواند نسبت به هر ماده از جمله فلزات ایجاد شود.

حساسیت به فلزات:

معمولا این حساسیت ها نسبت به فلزهای خاصی ایجاد می شوند. برای مثال، حدود ۱۷ درصد زنان و ۳ درصد مردان نسبت به نیکل حساسیت دارند، در حالیکه درصد کمتری به کبالت یا کروم حساسیت دارند. اکثر واکنش های حساسیتی به فلزات از طریق تماس سطحی با جواهرات یا دیگر وسایل فلزی مشابه ایجاد می شود که باعث بروز خارش و دیگر مشکلات پوستی می شود. در موارد شدیدتر، حساسیت به فلز می تواند منجر به پس زدن قطعات فلزی جایگزین شده در بدن شود.

حساسیت به آمالگام:

فلزات، مخصوصا آمالگام که برای پر کردن مورد استفاده قرار می گیرد، در درمان های دندانپزشکی نیز نقش مهمی بر عهده دارند. آمالگام دندانی مخلوطی از فلزاتی گران قیمت مانند طلا یا نقره با دیگر فلزات مانند مس، قلع و در مقادیر کمتر جیوه است. با اینکه استفاده از آمالگام دندانی برای دهه ها بی خطر بوده، اما در مواردی نادر التهاب یا جوش های پوستی گزارش شده است.

حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی:

رایج ترین فلز مورد استفاده در ایمپلنت های دندانی تیتانیوم است. نوع صنعتی این فلز کاربرد زیادی در زمینه های پزشکی و دندانپزشکی دارد. زیرا این فلز میل ترکیبی خاصی با استخوان دارد. سلول های استخوانی بلافاصله رشد کرده و به فلز می چسبند که این کار ارتباط بین ایمپلنت و استخوان فک را تقویت می کند.

حتی اگر به فلزات خاصی حساسیت داشته باشید، احتمال اینکه این حساسیت شامل تیتانیوم شود بسیار کم است. طبق یکی از تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، از ۱۵۰۰ نفری که ایمپلنت انجام دادند، کمتر از ۱ درصد دچار واکنش حساسیتی شدند. بنابراین حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی بسیار نادر است و به احتمال بسیار زیاد شما می توانید از این روش استفاده کنید.

با این حال، اگر در این مورد نگران هستید، می توانید آزمایش حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی را انجام دهید. در این روش حساسیت شما به تیتانیوم بررسی می شود. در نهایت پس از آزمون، به احتمال بسیار زیاد قادر خواهید بود به جمع میلیون ها مراجعی بپیوندید که با انجام ایمپلنت های دندانی به لبخندی زیبا دست پیدا کرده اند.

منبع

reshdentistry

درمان دندان درد در بارداری: چند راه حل خانگی

زمانی که باردار می شوید، انتظار دارید از لحظات مادری خود لذت ببرید و قطعا نمی خواهید با دردی مانند دندان درد مواجه شوید! اینکه زنان باردار بیشتر مستعد تورم لثه ها، آماس لثه ها و دیگر مشکلات دندانی هستند، واقعیتی تلخ است. اگر مراقبت از دندان های خود را مدت طولانی است که نادیده گرفته اید، احتیاجی به گفتن نیست که دندان درد شما حتمی است. از آنجا که بسیاری از افراد در طول بارداری تمایلی به مراجعه به دندان پزشک ندارند یا از این کار منع می شوند، شما را با درمان دندان درد در بارداری آشنا می کنیم.

روغن میخک طبیعی: معمول ترین توصیه برای درمان دندان درد در بارداری:

دلیل هرچه که هست، بسیار ناراحت کننده است که در دوره بارداری دچار دندان درد شده اید؛ اما حقیقت این است که مراقبت از دندان درد در این زمان مستلزم دقت زیاد است. شخصی ممکن است نخواهد سلامت فرزندش را با مصرف مسکن های قوی به خطر بیندازد. برای فرد دیگری ممکن است همیشه خطر عفونت وجود داشته باشد و این مسئله برای بارداری فرد نیز مشکل ایجاد خواهد کرد.

بنابراین گزینه هایی که دارید چیست؟

چگونه می توان بدون صدمه زدن به جنین درد دندان را تسکین داد؟

واجب ترین و مهم ترین کار، مراقبت کافی از دندان هاست. سلامت دندان های شما، سلامت جنین در حال رشد در شکم شما را تحت تأثیر قرار می دهد. بنابراین مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و مراجعه به دندانپزشک به صورت منظم، فوق العاده مفید خواهد بود. اگر پوسیدگی دندان دارید یا نیاز است که یکی از دندان هایتان کشیده شود، در اسرع وقت باید به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورت امکان سه ماهه دوم سال را برای این کار انتخاب کنید.

برای درمان دندان درد در بارداری می توانید موارد زیر را امتحان کنید.

مسکن های بدون نسخه:

می توانید از مسکن های بدون نسخه استفاده کنید، اما اکثر پزشکان این کار را توصیه نمی کنند، مخصوصا اگر تا زایمان زمان زیادی مانده باشد. زمانی که پزشک و ماما اجازه مصرف مسکن های درد را دادند، حتما دوز دارو را به درستی مصرف کنید.

میخک:

یک میخک کامل را بجویید. روغنی که از آن آزاد می شود به دندان می رسد و به طور طبیعی درد را کاهش می دهد. می توانید از روغن میخک که در داروخانه ها موجود است نیز استفاده کنید. اما استفاده بیش از حد از آن می تواند منجر به آسیب عصبی شود که برای بارداری اصلا خوب نیست.

قرقره آب گرم:

آب گرم را قرقره کنید. این کار درد را تسکین می دهد و جلوی انتشار هرگونه عفونت را می گیرد. همچنین می توانید از کمپرس های سرد یا گرم استفاده کنید.

پمادهای بدون خطر:

می توانید از پمادهای موضعی که ماده اصلی آنها بنزوکائین است نیز استفاده کنید. از همین مواد در پمادهای مخصوص دندان درآوردن کودکان نیز استفاده می شود و برای استفاده در درمان دندان درد در بارداری نیز خطری ندارد.

اینها روش هایی هستند که به عنوان روش هایی بی خطر برای تسکین دندان درد در دوره بارداری در نظر گرفته شده اند. می دانیم که بعضی از مسائل خارج از کنترل است، اما هنوز هم همانطور که دندانپزشکان می گویند اگر توجه و مراقبت کافی را نسبت به بهداشت دهان خود داشته باشید، می توانید این مشکلات را کنار بزنید و در عوض بر روی بارداری سالمی تمرکز کنید.

منبع

dentority

جراحی لثه: کاهش عوارض آن

امروزه جراحی لثه درد و عوارض کمتری نسبت به قبل دارد. با این حال، رسیدن به بهترین نتیجه هنوز هم به نحوه مراقبت شما از خود پس از جراحی بستگی دارد. در ادامه برخی روش های کاهش عوارض پس از جراحی لثه آورده شده است.

۲۴ ساعت پس از جراحی:

هدف اصلی در ۲۴ ساعت اول بعد از جراحی لثه جلوگیری از تورم، منشأ اصلی ناراحتی و درد پس از عمل، است. می توانید با استفاده از کمپرس سرد یا گرم و قرار دادن آن بر روی صورت از ورم جلوگیری کنید. بهتر این است که هر ۵ دقیقه یک در میان کیسه یخ را روی صورت و تکه های یخ، آب سرد یا بستنی را داخل دهان قرار دهید. هدف این است که ناحیه جراحی شده را با راهکار ۵ دقیقه در میان تا جایی که امکان دارد سرد نگه دارید.

غذاهای مجاز پس از جراحی لثه:

برای کمک به کاهش ورم، تنها باید از غذاهای سرد و نرم (ژله، ماست، بستنی و غیره) استفاده کنید. روز بعد می توانید از غذاهای گرم تر مانند سوپ، پوره سیب زمینی یا پاستا نیز استفاده کنید و همچنین تا جایی که امکان دارد دهان را با آب نمک گرم شستشو دهید. از مصرف غذاهای ترد مانند چیپس، بیسکوئیت یا پاپ کرن تا چند روز خودداری کنید تا محل جراحی شده عاری از ذرات باقی بماند.

داروها:

دندانپزشکان معمولا داروهایی را در دوره بهبود فرد تجویز می کنند:

  • مسکن ها (معمولا از خانواده آسپرین یا ایبوپروفن) برای ورم و درد
  • آنتی بیوتیک ها
  • و دهانشویه های آنتی باکتریال برای جلوگیری از رشد باکتری ها.

برای هر دارو حتما دستورالعمل های داده شده را رعایت کرده، دوز مناسب را مصرف کنید و حتما تا پایان دوره ای که دارو تجویز شده از آن استفاده کنید.

درمان خونریزی:

امکان خونریزی بعد از جراحی لثه نیز وجود دارد، اما وحشت نکنید! ابتدا باید سعی کنید محل خونریزی را مشخص کنید، آن را تمیز کنید و بعد با گازی استریل و مرطوب آن را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به آرامی فشار دهید. اگر خونریزی بند نیامد، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

پیشگیری از عفونت:

برای جلوگیری از عفونت باید تا جایی که می توانید محل جراحی را تمیز نگه دارید. با این حال، برای جلوگیری از خونریزی طی ۲۴ ساعت اول از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن یا آب کشیدن دهان خودداری کنید. به مدت چند روز تا چند هفته برای ناحیه جراحی شده از دهانشویه های آنتی باکتریال مانند کلرهگزیدین استفاده کنید. در روزهای اول تا یک هفته اول بعد از جراحی از فعالیت هایی مانند موارد زیر خودداری کنید:

  • ورزش های سخت و پر تکاپو
  • مصرف الکل
  • نوشیدن از طریق نی یا باد کردن بادکنک
  • مصرف دخانیات

هر جراحی با جراحی دیگر تفاوت دارد و باید حتما از دستوراتی که جراح به شما می دهد پیروی کنید.

رعایت این موارد به شما کمک می کند تا ناراحتی و عوارض بعد از عمل را به حداقل برسانید. همچنین به بهبودی سریع تر شما نیز کمک می کند. در نتیجه زودتر می توانید به زندگی عادی خود برگردید.

منبع

reshdentistry

حساسیت دندان بعد از پر کردن: علل اصلی و درمان

حساسیت دندان بعد از پر کردن امری شایع در بین بیماران است. مقداری حساسیت در چند روز بعد از درمان طبیعی است، به خصوص اگر درمان به خاطر پوسیدگی شدید بوده باشد. پوسیدگی دندان را آزار داده است و پروسه درمان نیز  باعث آزار بیشتر آن شده است. بنابراین دندان می تواند دچار حساسیت دردناک شود.

چنانچه دلیل حساسیت دندان بعد از پر کردن این مورد باشد، جایی برای نگرانی نیست. درد به خودی خود بعد از نهایتا یک هفته بهبود می یابد.

سایر علل حساسیت دندان بعد از پر کردن:

گاهی پوسیدگی به پالپ دندان بیش از حد نزدیک شده است. در این صورت همیشه مقداری باکتری بین قسمت پرشده و دندان باقی می ماند. در شرایطی که دندان در پی درمان دندان پزشکی آزار دیده است، مستعد عفونی شدن است. اگر حساسیت دندان ادامه یابد، وضعیت نشان دهنده این امر است که دندان از این عفونت بهبود نیافته است و ممکن است به عصب کشی نیاز داشته باشد. این مشکل نادر است، اما در صورت ادامه حساسیت باید در نظر گرفته شود.

اصلاح جویدن:

اگر درد در حین جویدن چیزی شروع شود، ممکن است پایه پر شدگی بلند باشد و صرفا به پروسه ای برای کوتاه کردن پایه دندان نیاز دارد. درد ناشی از این وضعیت با کمی تنظیم وضع قرار گیری دندان ها حل می شود. دندان پزشک برای تشخیص میزان بلند بودن پایه از کاغذی بین دندان های شما استفاده می کند. دندان پزشک از شما می خواهد که دندان ها را روی هم فشار دهید و مقداری بسایید. سپس مقدار مورد نیاز را کوتاه می کند.

با این حال، بعد از کوتاه کردن پر شدگی نیز ممکن است درد ادامه یابد. این امر به دلیل حساس شدن ریشه های دندان در طول مدت اعمال فشار است که چند روزی برای التیام یافتن زمان می برد. اما به طور کلی مشکل حادی نیست.

پرکننده کامپوزیت:

پرکردگی های کامپوزیتی می توانند هنگام جویدن باعث حساسیت دندان شوند. با این حال، زمانی که دندان ها روی هم فشار داده می شوند هیچ دردی حس نمی شود. این نوع از حساسیت دندان معمولا با تنظیم کردن نحوه قرار گیری دندان ها روی هم یا تعویض پرکردگی با کامپوزیتی دیگر حل می شود. چنانچه حساسیت دندان بعد از پر کردن به دلیل استفاده از کامپوزیت درمان نشود (به دلیل اجتناب از هزینه اضافه)، در برخی موارد درد بعد از چند ماه به خودی خود از بین می رود، اما گاهی بدتر می شود.

حساسیت دندان بعد از پر کردن به دلایل دیگری نیز می تواند رخ دهد. به هر حال برای رفع درد به صورت دائمی مراجعه به دندان پزشک و استفاده از مشاوره وی ضروری است. چنانچه درد بیش از دو هفته ادامه یافت، حتما دندان پزشک خود را در جریان بگذارید.

منبع

bearpeakdental

جراحی فلپ لثه: همه چیز درباره آن

جراحی فلپ لثه نوعی جراحی است که روی لثه انجام می شود. لثه ها از دندان جدا شده و به طور موقت به عقب برگردانده می شوند. این کار به دندانپزشک این امکان را می دهد تا به ریشه دندان و استخوان دسترسی پیدا کند.

مورد استفاده از جراحی فلپ لثه چیست؟

از جراحی فلپ لثه برای درمان بیماری لثه (التهاب لثه) استفاده می شود. ممکن است این جراحی برای افرادی که دچار التهاب متوسط یا پیشرفته لثه شده اند توصیه شود. معمولا در ابتدا درمانی که شامل جراحی نیست انجام می شود. به این کار جرمگیری و روت پلنینگ می گویند. اگر با این درمان عفونت لثه از بین نرود، ممکن است از جراحی فلپ لثه استفاده شود. همچنین ممکن است این جراحی همراه با فرآیند دیگری به نام حراجی استخوان انجام شود.

آماده سازی:

پریودنتیست (متخصص لثه) و یا دستیار دندانپزشک ابتدا تمام پلاک ها و جرم ها (رسوبات دندانی) را از اطراف دندان ها جدا می کند. او از مناسب بودن وضعیت بهداشت دهان شما اطمینان پیدا می کند. پریودنتیست سلامت شما و داروهایی که مصرف می کنید را نیز ارزیابی می کند. این کار برای اطمینان از ایمنی جراحی برای شما اهمیت دارد.

چگونگی انجام این جراحی:

در ابتدا برای بی حس شدن ناحیه موردنظر به شما بی حسی تزریق می شود. سپس پریودنتیست برای جدا کردن لثه ها از دندان از تیغ جراحی استفاده می کند. لثه ها را به شکل یک فلپ بلند کرده یا لایه را به عقب برمی گرداند. این کار به پریودنتیست این امکان را می دهد تا به ریشه ها و استخوان پشتیبان دندان دسترسی مستقیم پیدا کند.

بافت متورم از بین دندان ها و از هر شکافی در استخوان (نقص استخوانی) خارج می شود. سپس پریودنتیست فرآیندی به نام جرم گیری و روت پلنینگ را به منظور پاک کردن پلاک ها و جرم ها انجام می دهد. اگر دچار نقص استخوانی هستید، پریودنتیست می تواند آنها را برطرف کند. این فرآیند جراحی کانتورینگ دوباره استخوان نام دارد. این کار لبه های استخوان را با استفاده از سوهان یا مته چرخان نرم می کند.

در نهایت لثه ها دوباره در سر جای خود در کنار دندان قرار می گیرند و در محل بخیه می شوند. بعضی از پریودنتیست ها از بخیه های قابل جذب استفاده می کنند. بعضی دیگر از بخیه های غیر قابل جذب استفاده می کنند که باید بعد از یک هفته تا ۱۰ روز کشیده شوند. همچنین ممکن است پریودنتیست محل جراحی شده را پانسمان کند. نام این پانسمان ها پانسمان پریودنتال است.

ملاحظات تکمیلی:

ممکن است بعد از عمل، فرد دچار احساس ناراحتی خفیف تا متوسط شود. پریودنتیست برای کنترل این وضعیت می تواند مسکن درد تجویز کند. در بسیاری از افراد حتی مسکن بدون نسخه هم درد را تسکین می دهد.

نکته حائز اهمیت این است که در زمان بهبود محل جراحی تا جایی که امکان دارد دهان را تمیز نگه دارید. این نکته به این معنی است که باید بقیه قسمت های دهان را به صورت معمول مسواک زده و نخ دندان بکشید. اگر ناحیه جراحی شده پانسمان نشده بود، می توانید به آرامی با مسواک پلاک ها را از روی دندان ها بردارید. اغلب اوقات بعد از جراحی لثه دهانشویه های آنتی باکتریال حاوی کلرهگزیدین تجویز می شود. این دهانشویه ها باکتری ها را از بین می برد، رشد پلاک ها را به تأخیر می اندازد و به بهبودی دهان کمک می کند.

ممکن است فرد دچار تورم شود. این وضعیت را می توان با قرار دادن کیسه یخ روی پوست محل جراحی شده کاهش داد. در بعضی موارد ممکن است برای جلوگیری از عفونت داروهای آنتی بیوتیک نیز تجویز شود. حتما آنها را طبق دستورالعمل داده شده مصرف کنید. ممکن است پریودنتیست بخواهد ۷ تا ۱۰ روز بعد از جراحی ناحیه موردنظر را دوباره معاینه کند.

منبع

colgate

درمان حساسیت دندان و بررسی علل ابتلا به آن

حساسیت دندان مشکلی شایع است که باعث می شود دندان ها هنگام برخورد با ماده یا دمایی خاص دچار ناراحتی یا درد شوند. طبق تحقیقات آکادمی دندانپزشکی عمومی، دست کم ۴۰ میلیون بزرگسال در ایالات متحده آمریکا از حساسیت دندان رنج می برند. درد در اغلب اوقات شدید و ناگهانی اما موقتی است. بنابر تحقیقات درد ممکن است به بخش های عصبی دندان نیز نفوذ کند. خوشبختانه درمان حساسیت دندان ساده و سریع است.

برای یافتن روش درمان حساسیت دندان ابتدا باید عامل بروز درد و حساسیت مشخص شود. عوامل زیر در حساسیت دندان دخیل هستند.

علل حساسیت دندان:

اینگونه نیست که حساسیت دندان برای افراد با شرایط خاصی اتفاق بیفتد. این وضعیت ممکن است برای هرکسی پیش بیاید. شایع ترین نشانه حساسیت دندان ها این است که زمانی که دندان ها در معرض هوا، سرما و غذاهای شیرین، ترش یا داغ قرار می گیرند، جریانی سریع و ناگهانی از درد حس می شود. بعضی افراد ممکن است هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن نیز حساسیت دندان را تجربه کنند.

در دندان های سالم، مینای دندان از قسمت زیرین عاج محافظت می کند که از مینا نرم تر است. ریشه های دندان نیز توسط لثه ها حفاظت می شوند. اما اگر مینای دندان دچار فرسودگی شده باشد یا خط لثه تحلیل رفته باشد، عاج دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرد. پوسیدگی ها، دندان های ترک خورده، تحلیل لثه، فرسایش مینا یا ریشه دندان همه باعث می شوند عاج دندان آشکار شود. عاج دندان به عصب متصل است که باعث شروع درد در دندان های حساس می شود.

عاج دندان از هزاران توبول یا کانال های میکروسکوپی تشکیل شده است که به پالپ دندان راه دارند. زمانی که عاج در معرض عوامل مختلف قرار می گیرد این توبول های دندانی اجازه می دهند گرما، سرما، مواد ترش یا حتی چسبنده به اعصاب داخل دندان نفوذ کنند که این اتفاق باعث ایجاد درد می شود.

سایر علل بروز حساسیت دندان:

مسواک هارد:

مسواک زدن به شکل خیلی محکم یا استفاده از مسواک های هارد از علل بروز مشکل هستند. این کار می تواند مینای دندان را دچار فرسودگی کرده و عاج دندان را نمایان کند و یا باعث تحلیل لثه شود. تحقیقات نشان می دهند که مسواک های سافت به خوبی می توانند پلاک و ذرات غذا را از روی دندان و بین شیارها بزدایند و نیازی به اعمال فشار بیش از حد نیست. استفاده از نخ دندان می تواند نواحی باقی مانده را به طور کامل تمیز کند.

تحلیل لثه:

این اتفاق معمولا در افرادی می افتد که از بیماری های لثه رنج می برند. متاسفانه بیماری لثه تدریجی و بدون درد است. بنابراین بیمار معمولا دیرهنگام متوجه بیماری می شود. تحلیل لثه باعث نمایان شدن عاج و ریشه دندان می شود. تحلیل لثه می تواند در اثر شدید مسواک زدن نیز رخ دهد. تشخیص به موقع این عارضه می تواند از نیاز به جراحی و پیوند بافت پیشگیری کند. اگر حس می کنید در برخی نقاط طول دندان ها بیشتر از حد معمول است یا خط لثه ردیف و دارای تناسب نیست، به متخصص بیماری های لثه مراجعه کنید.

ورم لثه:

لثه های ورم کرده و دردناک می توانند منجر به نمایان شدن ریشه دندان شوند. ورم لثه در اثر بیماری دهان و دندان، استفاده از بریس ارتودنسی، تغییرات هورمونی بارداری و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان رخ می دهد.

دندان های ترک خورده:

تجمع و ورود باکتری ها به پالپ دندان از طریق ترک از علل حساسیت دندان است. در موارد شدیدتر این اتفاق می تواند باعث آبسه و عفونت شود.

ساییدن دندان ها روی هم یا دندان قروچه:

این کار ممکن است باعث فرسایش مینای دندان شود. دندان قروچه باعث شکستن و ترک دندان می شود که خود عاملی برای درد و حساسیت است.

محصولات سفیدکننده دندان:

این محصولات حاوی مواد شیمیایی زیادی هستند تا لکه ها را از بین ببرند، اما می توانند مینای دندان را نیز از بین ببرند. استفاده نادرست از محصولات سفیدکننده، دارای غلظت نامناسب هیدروژن پراکسید، و استفاده از آنها در دفعات متعدد باعث حساسیت دندان ها می شوند.

استفاده بلند مدت از دهانشویه:

بعضی از دهانشویه های بدون نسخه حاوی اسید هستند. اگر عاج دندان نمایان باشد، این اسیدها می توانند حساسیت دندان را بدتر کرده و همچنین به عاج آسیب بیشتری بزنند. دهانشویه های خنثی و حاوی فلوراید انتخاب بهتری هستند.

غذاهای ترش:

مصرف این غذاها فرسایش مینای دندان را تشدید می کنند.

درمان های دندانپزشکی:

ممکن است دندان ها بعد از انجام جرم گیری حرفه ای، جرم گیری عمیق دندان ها، تعویض روکش و دیگر فرآیندهای ترمیم دندان دچار حساسیت شوند. معمولا درد طی ۴ تا ۶ هفته خودبخود از بین می رود.

در صورتی که حساسیت دندان بیش از یک هفته ادامه یافت، مراجعه به دندان پزشک برای یافتن علت دقیق و ارائه درمان ضروری است.

درمان حساسیت دندان:

درد ناگهانی در دندانی که پوسیدگی مشخصی ندارد به عنوان حساسیت دندان تعبیر می شود. این نوع درد لذت و خوشی های کوچک افراد را در پی مصرف خوراکی های سرد یا گرم از بین می برد. متاسفانه حساسیت دندان ها هیچگاه به طور کامل از بین نمی روند. ممکن است نشانه ها کاهش پیدا کند یا حتی گاهی به نظر برسد که برای مدتی این وضعیت کامل از بین رفته است. اما تا زمانی که عامل مشکل مشخص نشود، درد از بین نخواهد رفت. در ادامه با برخی روش های درمان حساسیت دندان آشنا می شویم.

درمان حساسیت دندان به روش های متعددی انجام می شود و هر دندانپزشکی روش های مورد علاقه خود را توصیه می کند. اما هیچ روش مشخصی وجود ندارد که برای همه مؤثر باشد. تشخیص دقیق دلیل عارضه در درمان حساسیت دندان بسیار ضروری است. اگر دلیل حساسیت مشخص شد، درمان انتخاب شده در کاهش درد مؤثرتر خواهد بود. اگر دندانپزشک تنها حساسیت را درمان کند و دلیل آن را مورد توجه قرار ندهد، حساسیت ادامه یافته و بدتر می شود. به طور کلی درمان های زیر توصیه می شوند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس:

مارک های مختلفی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساس موجود است. ممکن است دندانپزشک یک نوع آن را معرفی کند یا خود شما بخواهید مارک های مختلفی را امتحان کنید تا محصولی که برای شما مؤثر است بیابید. حتما از خمیردندان حاوی فلوراید مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. خمیر دندان های سفید کننده دندان برای این منظور مفید نیستند و در واقع عارضه را تشدید می کنند. قبل از خواب به ریشه دندان که در معرض هوا قرار گرفته است لایه ای نازک از خمیردندان مخصوص دندان های حساس بمالید.

تعویض مسواک:

از مسواک های دارای برس نرم استفاده کنید. حتی مسواک مدیوم هم وضعیت شما را بدتر می کند. با ملایمت و فشار کم مسواک بزنید.

دوری از مواد اسیدی:

مواد اسیدی با تحلیل مینا و آزار عاج دندان موجب بروز درد می شوند. از مصرف غذاهای خیلی ترش، نوشابه ها و میوه هایی نظیر لیمو و پرتقال خودداری کنید. در صورتی که هر یک از این مواد را مصرف نمودید، بلافاصله پس از آن یک لیوان آب بنوشید تا محیط دهان از آن پاک شود. فراموش نکنید که مسواک زدن تا نیم ساعت پس از مصرف مواد اسیدی و گازدار ممنوع است. پس از مصرف این مواد، مینای دندان شما نرم تر شده است و مسواک زدن باعث زدودن بخشی از مینای دندان می شود. در طولانی مدت این کار آسیب شدیدی به دندان های شما وارد می کند.

فلوراید:

روزانه از دهانشویه های حاوی فلوراید استفاده کنید. زیر نظر دندانپزشک، می توانید از فلورایدتراپی نیز برای درمان حساسیت دندان استفاده کنید.

پرهیز از اعمال فشار به دندان:

از دندان قروچه پرهیز کنید. اگر دچار دندان قروچه هستید، می توانید با مراجعه به دندانپزشک، شب ها در طول خواب از گارد دندان سفارشی استفاده کنید.

فرآیندهای پزشکی برای درمان حساسیت دندان:

  • باندینگ، روکش و پرکردگی قالبی دندان (اینله و انله): این موارد می توانند ترک یا پوسیدگی دندان که باعث حساسیت می شوند را ترمیم کنند.
  • ژل یا وارنیش فلوراید
  • جراحی پیوند بافت لثه: اگر لثه تحلیل رفته باشد، این کار از ریشه دندان محافظت کرده و حساسیت را کاهش می دهد.
  • عصب کشی: این کار آخرین چاره برای درمان حساسیت دندان است که با روش های دیگر رفع نمی شود.

منبع:

livescience

انواع ایمپلنت دندان: توضیحات و شرایط استفاده

فقدان هرکدام از دندان ها باعث می شود لبخند فرد دچار نقص شود. در نتیجه، انواع ایمپلنت دندان ساخته شدند تا با کاربردهای مختلف خود نیازهای افرادی که دچار فقدان دندان شده اند را برآورده کنند. فارغ از تعداد و اندازه دندان از دست رفته، ایمپلنت های دندانی یکی از موفق ترین روش های موجود برای جایگزینی دندان محسوب می شوند.

انواع ایمپلنت دندان: ایمپلنت معمولی

یکی از انواع ایمپلنت دندان ایمپلنت معمولی است که می توان در موارد زیر استفاده کرد: برای جایگزینی یک دندان با یک روکش زیبای دندان یا چندین دندان با بریج دندانی و دندان مصنوعی هایی که با ایمپلنت پشتیبانی می شوند. این ایمپلنت های دندانی حداکثر پشتیبانی را ارائه داده و روشی بسیار رایج برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

با این حال، بسیار مهم است که بیمار بافت استخوانی کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت دندانی را داشته باشد. گاهی اوقات که بافت استخوان فرد برای انجام ایمپلنت کافی نیست، می توان از پیوند استخوان استفاده کرد تا استخوان بافت کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را پیدا کند.

انواع ایمپلنت دندان: مینی ایمپلنت

برای بیمارانی که بافت استخوانی مورد نیاز برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را ندارند و یا افرادی که فواصل بسیار کوچکی دارند از مینی ایمپلنت ها استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها روش رایج دیگری به جای ایمپلنت های معمولی هستند، به این دلیل که معمولا می توان آنها را در یک جلسه جایگذاری کرده و همچنین خیلی کمتر تهاجمی هستند.

یک مینی ایمپلنت متشکل از یک میله بسیار کوچک فلزی، حدود نصف پهنای یک ایمپلنت معمولی، است که جایی که ریشه دندان از دست رفته است جایگذاری می شود و سپس یک روکش دندان یا دندان مصنوعی روی آن قرار می گیرد. مینی ایمپلنت ها را در اغلب اوقات می توان در یک جلسه جایگذاری کرد، زیرا جایگذاری آنها آسان تر بوده و نسبت به ایمپلنت های معمولی کمتر تهاجمی هستند. مینی ایمپلنت ها به دلیل اینکه باریک هستند، برای جایگزینی دندان های کوچک در فضاهای محدود دهان بسیار ایده آل هستند. بسیاری از افرادی که به دلیل نداشتن پشتیبانی کافی استخوان و لثه نمی توان برای آنها از ایمپلنت های معمولی استفاده کرد، گزینه مناسبی برای مینی ایمپلنت ها هستند.

معمولا از مینی ایمپلنت ها بیشتر به عنوان ثابت کننده دندان مصنوعی در فک پایین استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها اتصالاتی دارند که از طریق آنها به دندان مصنوعی که روی آنها قرار دارد متصل می شوند. در حالیکه دندان مصنوعی های مرسوم ممکن است در دهان حرکت کرده و موجب آزردگی لثه شوند، اما با افزودن پشتیبانی از طرف مینی ایمپلنت ها می توان آنها را ثابت نمود. در بعضی موارد، استفاده از مینی ایمپلنت ها توصیه نمی شود، زیرا این ایمپلنت ها مانند ایمپلنت های معمولی به استخوان فک جوش نمی خورند.

محبوبیت بیشتر:

مینی ایمپلنت ها در مقایسه با ایمپلنت های معمولی محبوب تر هستند، زیرا:

  • نیاز به زمان بهبودی کمی دارند.
  • درد کمتری دارند.
  • هزینه کمتری دارند.
  • کمتر تهاجمی هستند.

منبع

crowncouncil

سفید کردن دندان با لیزر: معایب و مزایا

بدون شک سفید کردن دندان با لیزر به یک ناجی برای کسانی تبدیل شده است که به دنبال روشی سریع و بدون برگشت برای دستیابی به دندان هایی سفید و مرواریدی هستند. این روش در بسیاری از کلینیک های دندانپزشکی انجام می شود.

دلیل اینکه بیماران این روش را ترجیح می دهند این است که با این روش می توان به مشکلات مختلفی مانند بیماری لثه، پوسیدگی دندان و  مشخصا سفید کردن دندان پرداخت. سفید کردن دندان با لیزر فرآیندی سریع است، زیرا لیزر محلول هیدروژن پراکسید یا کاربامید پروکساید را فعال کرده و نتایج دلخواه را برای بیمار به همراه دارد. با اینکه این روش، روشی سریع بوده و نتایج آن بسیار عالی است، اما افراد این حق را دارند که درباره مزایا و معایب آن بدانند.

مزایای سفید کردن دندان با لیزر:

اثرات درمان با لیزر از چند ساعت بعد از فرآیند قابل رؤیت هستند، به همین دلیل است که به آن سریع ترین درمان دندانپزشکی اطلاق شده است. لیزر یکی از بهترین ابزارهایی است که در زمینه پزشکی مورد استفاده قرار گرفته و که با آن می توان به بهترین نتایج رسید. سرعت آن نیز برای بیماران مناسب است. امروزه افراد آنقدر پرمشغله هستند که از روش های سریع شدیدا استقبال می کنند. تصور کنید قبل از این درمان با دوستان خود یا فردی جدید ملاقات می کنید، سپس خود را بعد از انجام این درمان در حال ملاقات با همان فرد فرض کنید. بعد از سفید کردن دندان با لیزر اعتماد به نفس شما افزایش پیدا می کند.

معایب سفید کردن دندان با لیزر:

این فرآیند خطری ندارد، ولی بعضی از بیماران از این مسئله شکایت داشته اند که دندان هایشان بعد از اتمام فرآیند دچار حساسیت شده است. این وضعیت به دلیل استفاده از لیزر و پراکسیدها ایجاد می شود. از پروکسیدها به مقدار زیادی استفاده می شود. همچنین بعضی از بیماران مدت زیادی بعد از این درمان دچار مشکلات مربوط به لثه و دیگر مشکلات دندانی شده اند. اغلب عوارض به وجود آمده بعد از سفید کردن دندان با لیزر در حدود یک تا دو هفته بعد از درمان برطرف می شوند. از اصلی ترین مسئائل مربوط به این روش قیمت آن نسبتا بالای است.

مشورت با دندانپزشک:

از یک دندانپزشک وقت ملاقات گرفته (دریافت نوبت کلینیک یوسف آباد) و به او مراجعه کنید. با او مشورت کرده و اجازه دهید دندان هایتان را بررسی کند. اینکه بیشتر افراد این روش را انتخاب می کنند به این معنی نیست که دندان های شما نیز برای این درمان مناسب است. بنابراین اجازه دهید دندانپزشک تصمیم بگیرد که چه روش درمانی برای شما مناسب است.

منبع

drsunildental

مراقبت از دندان ها در دوران بارداری: اصول مهم

تغییرات هورمونی در دوره بارداری می تواند باعث شود که لثه ها به راحتی دچار آزردگی و تورم شوند. اگر لثه هایتان دچار قرمزی، ورم و حساسیت شده و در هنگام مسواک زدن خونریزی می کند، در حال تجربه واکنشی اغراق شده نسبت به تشکیل پلاک روی دندان ها هستید. مراقبت از دندان ها در دوران بارداری اهمیت بیشتری نسبت به سایر مراحل زندگی دارد. واکنش های افراطی بدن به تغییرات هورمونی باعث افزایش استعداد فرد برای ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های لثه می شود.

مراقبت از دندان ها پیش از بارداری:

مراقبت از لثه و دندان ها قبل از بارداری اهمیت دارد. ثابت شده است که بین بیماری لثه در بارداری و تولد نوزاد نارس با وزن کم ارتباطی وجود دارد که موجب می شود فرزند شما در معرض بیماری های مختلف قرار بگیرد. تحقیقات نشان می دهند که از هر ۱۰۰ تولد زودهنگام، حدود ۱۸ تولد ناشی از بیماری های دندانی هستند. دندان ها و سرتاسر خط لثه را دو بار در روز با مسواکی نرم و کوچک و خمیردندان حاوی فلوراید مسواک بزنید.

مراجعه به دندانپزشک قبل از بارداری:

انجام درمان های دندانپزشکی قبل از بارداری راحت تر هستند. زیرا فرد ممکن است دچار حالت تهوع صبحگاهی باشد و یا به دلیل بارداری زودتر خسته شود. در عین حال، بهتر است از بی حسی و برخی روش های درمانی در طول دوران بارداری اجتناب شود. بنابراین، اگر قصد بارداری دارید، بهتر است برای معاینه دندان ها و لثه و ترمیم پوسیدگی های احتمالی به دندان پزشک مراجعه کنید.

مراقبت از دندان ها در دوران بارداری:

اگر باردار هستید یا احتمال می دهید که باردار باشید، این مسئله را حتما با دندانپزشک خود در میان بگذارید. در طول بارداری از دندانپزشک خود بخواهید لثه هایتان را معاینه کرده و برای مراقبت از آنها توصیه های لازم را بکند. دندانپزشکان و پزشکان در تجویز دارو برای زنان باردار احتیاط می کنند. بعضی از داروها مانند آنتی بیوتیک تتراسایکلین می توانند روی دندان درآوردن فرزندتان تأثیر بگذارند.

حالت تهوع صبحگاهی:

در دوره بارداری ممکن است دچار حالت تهوع صبحگاهی یا سوزش سر دل (ریفلاکس معده) شوید. محتویات معده اسیدی هستند و در هنگام استفراغ به دندان ها نیز برخورد می کنند. این اسید می تواند باعث فرسایش دندان ها شده و با حل کردن مینای دندان احتمال پوسیدگی دندان را افزایش دهد.

برای مراقبت از دندان ها در دوران بارداری تا حداقل ۳۰ دقیقه بعد از استفراغ یا ریفلاکس دندان ها را مسواک نزنید. با این کار به مینای دندان زمان می دهید تا خود را بهبود بخشد. بعد از استفراغ دهان خود را با آب شستشو دهید. این کار به پاک کردن اسید از روی دندان ها کمک می کند. به دندان های خود نیز مقداری خمیردندان حاوی فلوراید بمالید تا دهانتان تازه شده و مینای دندان تقویت شود.

اهمیت مسواک زدن در بارداری:

برای جلوگیری از تشکیل پلاک، دندان و لثه های خود را دو بار در روز به طور کامل مسواک بزنید. صبح ها بعد از صرف صبحانه و شب ها قبل از خواب مسواک بزنید. این امر در مراقبت از دندان ها در دوران بارداری اهمیت زیادی دارد. تشکیل پلاک بر روی دندان در بارداری سریع تر و راحت تر رخ می دهد.

بعضی از زنان باردار در هنگام مسواک زدن حالت تهوع پیدا می کنند. اگر مسواک زدن باعث حالت تهوع شما می شود، از مسواک هایی که سر کوچک و نرمی دارند و مخصوص کودکان هستند استفاده کنید و در اواخر صبح ها که حالت تهوع زیادی ندارید مسواک بزنید. هنگام مسواک زدن دندان های عقبی روی تنفس خود تمرکز کنید.

مسواک زدن بدون خمیردندان هم می تواند کمک کننده باشد. سپس خمیردندان حاوی فلوراید را روی دندان ها مالیده و با آب شستشو ندهید. در اسرع وقت مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید را ادامه دهید.

فلوراید:

فلوراید باعث تقویت دندان ها شده و از پوسیدگی آنها جلوگیری می کند. وجود فلوراید داخل آب یا خمیردندان به رشد کودک صدمه ای نمی زند. بعضی از منابع آب مانند مخزن آب یا بعضی آب های شهری حاوی فلوراید نیستند و ممکن است به مکمل نیاز باشد. برای مراقبت از دندان ها در دوران بارداری، در مراجعه بعدی با پزشک خود در این باره صحبت کنید.

تصویربرداری از دندان با اشعه ایکس در بارداری:

در دوره بارداری، تا جایی که امکان دارد باید از تصویربرداری از دندان با اشعه ایکس خودداری شود. اگر دندانپزشک تشخیص دهد که انجام این کار برای شما ضروری است، باید مراقبت و محافظت تخصصی انجام پذیرد.

ویار غذاهای خاص:

  • مصرف مکرر خوردنی و نوشیدنی های شیرین یا ترش (مانند آب پرتقال) احتمال پوسیدگی و ساییدگی دندان ها را افزایش می دهد.
  • غذاهایی را انتخاب کنید که شکر، چربی و نمک کم و فیبر بالایی دارند.
  • آب بنوشید.
  • در بین وعده های غذایی دهان خود را با آب بشویید.

منبع

pregnancybirthbaby

دستگاه ضدعفونی کننده مسواک: حقایق آن

باکتری، میکروارگانیسم، خطر، بیماری! اینها بخشی از کلماتی هستند که مردم را به سوی زندگی آنتی باکتریال سوق می دهند. بخشی از این تبلیغات در حوزه بهداشت دهان و دندان، برای متقاعد کردن افراد به خرید دستگاه ضدعفونی کننده مسواک به کار می روند. اما آیا این دستگاه ها واقعا مفید هستند؟ آیا استفاده از این دستگاه ها تنها راه تمیز کردن مسواک است؟

اثربخشی دستگاه ضدعفونی کننده مسواک:

طبق تحقیقاتی که در ژورنال های مختلف دندانپزشکی به چاپ رسیده اند، ثابت شده است که دستگاه ضدعفونی کننده مسواک عملکرد خوبی دارد. این دستگاه ها تعداد باکتری ها و ارگانیسم های موجود روی مسواک را کاهش می دهند. البته آنها ارگانیسم های زنده را به طور کامل از بین نمی برند، زیرا چنین موجوداتی در همه جا وجود دارند!

طبق تحقیقات حدود ۹۹ درصد میکروارگانیسم های روی مسواک توسط این دستگاه ها از بین می روند. بعضی از این ارگانیسم ها مضر هستند، ولی بسیاری از آنها خطری ندارند. سیستم ایمنی یک فرد سالم، معمولا با اکثر ارگانیسم هایی که برای فرد مضر هستند مقابله خواهد کرد. با این حال، مطمئن باشید که این دستگاه ها با استفاده از اشعه فرابنفش میکروارگانیسم ها را از بین برده و کاری را که برای آن ساخته شده اند به خوبی به انجام می رسانند.

آیا دستگاه ضدعفونی کننده مسواک تنها راه تمیز کردن مسواک هستند؟

اما طبق مطالعات محققان دندانپزشکی راه های دیگری نیز برای تمیز کردن مسواک وجود دارد. موارد زیر تعدادی از این روش ها بدین منظور هستند:

  • مایکروویو ها
  • ماشین های ظرفشویی
  • دهانشویه ها
  • روش قدیمی شستشو و خشک کردن در هوای آزاد

انتخاب بین این روش ها یا خرید دستگاه ضدعفونی کننده مسواک به شما بستگی دارد.

وسایل آشپزخانه:

مایکروویو و ماشین ظرفشویی عملکرد خوبی در کشتن میکروارگانیسم ها دارند. مایکروویو این کار را با تابش اشعه انجام می دهد و ماشین ظرفشویی از روش قدیمی صابون و آب داغ استفاده می کند. با اینکه اینها روش های مفیدی هستند، ولی دو مشکل اساسی وجود دارد:

  • امکان دارد اهل خانه از دیدن مسواک شما در آشپزخانه و ماشین ظرفشویی معترض شوند.
  • مایکروویو باعث داغ شدن بیش از حد مسواک می شود و استفاده از آن بلافاصله ممکن نیست.

راه حل مورد اول به شما و خانواده تان بستگی دارد! راه حل مورد دوم این است که برای مدت طولانی مسواک را در مایکروویو نگذارید. تحقیقات نشان می دهد که یک دقیقه یا کمتر برای کشتن هرگونه موجود زنده روی برس مسواک کافی است. قبل از استفاده از مسواک و گذاشتن آن داخل دهان، دمای آن را چک کرده یا با آب دمای آن را پایین بیاورید.

دهانشویه:

وظیفه دهانشویه از بین بردن باکتری های مولد پلاک در دهان است، پس طبیعتا برای مسواک نیز مؤثر خواهد بود. اگر بیست دقیقه مسواک را در هر نوع محلول ضدعفونی کننده ای قرار داده و بخیسانید، تمام میکروارگانیسم ها از بین خواهند رفت. هزینه این روش در طولانی مدت باعث شده است که استفاده از دستگاه های ضدعفونی کننده مسواک مقرون به صرفه تر تمام شود.

شستشو با آب و خشک کردن در هوای آزاد:

چه باور کنید و چه نکنید، این روش واقعا مسواک را تمیز می کند. مسلما این روش مانند روش های دیگر که در بالا ذکر شد مؤثر نیست، ولی واقعا تعداد باکتری های روی مسواک را کاهش می دهد. همچنین این روش بسیار کم هزینه است. در عین حال، در صورت دسترسی به نور خورشید، می توانید از اشعه فرابنفش خورشید به صورت رایگان برای مسواک خود استفاده کنید.

آگاهانه خرید کنید:

در مورد عملکرد و دوام دستگاه های ضدعفونی کننده مسواک نظرهای متفاوتی وجود دارد. هر چیزی که در تماس با آب باشد، عمر کوتاهی دارد و بسیاری از این دستگاه ها نیز چنین مشکلی دارند. برای بررسی میزان مصرف و دوام باتری برندهای موجود در بازار پرس و جو کنید. بعضی از باتری ها تنها چند ماه دوام می آورند، در حالیکه طول عمر بعضی از آنها چند سال است.

هزینه کردن برای شارژرهای باتری نیز ایده خوبی برای محدود کردن هزینه های شارژ دستگاه است. در آخر، با اینکه بسیاری از تولیدکنندگان در مورد مزایای استفاده از این دستگاه ها در تمیز نگه داشتن مسواک در هنگام بیماری صحبت می کنند، بهتر است برای جلوگیری از عود عفونت، بعد از بیماری مسواک خود را تعویض کنید.

منبع

placervilledentistry