تسکین درد پس از تنگ کردن براکت: ۶ راهکار

اگر در هفته گذشته برای تنظیم براکت ها به دندانپزشک خود مراجعه کرده اید، احتمالا اکنون به دنبال روش های تسکین درد پس از تنگ کردن براکت می گردید. نگران نباشید، این مسئله طبیعی است. هربار که برای معاینه ارتودنسی خود به دندانپزشک مراجعه می کنید، دندانپزشک آرچ وایر، سیمی فلزی که به طور سرتاسری روی دندان ها قرار می گیرد، را تنظیم می کند. امکان دارد سیم را خم، تنظیم یا تنگ کرده و یا با سیمی ضخیم تر جایگزین کند تا دندان ها را وادار به حرکت کند.  همچنین ممکن است کش هایی که براکت را به آرچ وایر وصل می کنند نیز عوض کرده و تنظیمات دیگری نیز روی براکت ها انجام دهد.

هر یک از این تنظیم ها قدمی به سوی مرتب شدن دندان هاست. اما گاهی حرکت دندان ها باعث ایجاد درد می شود. در این صورت می توانید از راهکارهای زیر برای تسکین درد پس از تنگ کردن براکت استفاده کنید:

از بی حس کننده دهان استفاده کنید:

اوراژل و آنبسول دو مسکن هستند که می توان از آنها مستقیما روی دندان ها و لثه استفاده کرد. برای مالیدن داروی بی حسی به ناحیه مورد نظر از گوش پاک کن یا انگشت خود استفاده کنید. ممکن است این ژل ها طعم خوبی نداشته باشند، اما حساسیت دهان را کم کرده و درد ناشی از حرکت دندان ها را کاهش می دهند.

از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید:

از قبل پیش بینی کنید! اگر یک ساعت قبل از مراجعه به دندانپزشک از مسکن های درد استفاده کنید، تسکین درد پس از تنگ کردن براکت آسان تر شود. هرکدام از مسکن های درد بدون نسخه می توانند مؤثر باشند. اما حتما دستورالعمل های مصرف که در قوطی دارو وجود دارد را انجام دهید. توصیه نمی شود که به طور مرتب از مسکن های درد استفاده کنید، زیرا استفاده بیش از حد می تواند خطرساز باشد. اما برای دردی که با دیگر داروها تسکین پیدا نمی کند، می توان از این داروها استفاده کرد.

از کیسه یخ استفاده کنید:

درست همانند آسیب های دیگر و به این دلیل که تورم باعث افزایش درد می شود، استفاده از فشار سرد بر روی ناحیه ای که درد می کند اهمیت دارد. می توانید کیسه یخ یا کیسه یخ ژله ای را روی دهان قرار دهید. این کار تورم را کاهش داده و در نتیجه درد را تسکین می دهد.

آب سرد بنوشید:

نوشیدن آب یخ راهی بسیار مناسب و ارزان برای تسکین درد پس از تنگ کردن براکت است. دمای پایین باعث ایجاد بی حسی در دهان می شود و ورم لثه ها را کم می کند.

غذاهای نرم مصرف کنید:

بعد از تنگ کردن براکت ها، دندان ها به این دلیل که حرکت می کنند حساس می شوند. از مصرف غذاهای ترد و سخت اجتناب کرده و غذاهای نرم را انتخاب کنید. پوره سیب زمینی، اسموتی، پودینگ و سوپ گزینه های مناسبی هستند که نیاز به جویدن زیادی ندارند.

تسکین درد پس از تنگ کردن براکت: صبور باشید

با اینکه ممکن است تنگ شدن براکت ها باعث ناراحتی و درد شما شده باشد، اما به یاد داشته باشید این درد موقتی بوده و بعد از چند روز از بین می رود. این دردها ارزش رسیدن به لبخندی کاملا متقارن و زیبا را دارند.

منبع

acceledent

جراحی افزایش طول تاج دندان: همه چیز درباره آن

جراحی افزایش طول تاج دندان برای نمایان کردن بخش بیشتری از دندان به دلایل مختلف انجام می شود. از بین بردن ظاهر لثه ای و همچنین اطمینان از اینکه پرکردگی ها و روکش ها پشتیبان کافی را دارند، جزء این دلایل هستند. برای اطمینان از اینکه تاج دندان بلندتر به نظر می رسد، بافت لثه و استخوان برداشته می شوند. این جراحی نسبتاً متداول است.

جراحی افزایش طول تاج دندان به چه دلایلی انجام می شود؟

اگر دندان در خط لثه شکسته شود، افزایش طول تاج دندان قسمت بیشتری از تاج را نمایان می کند. به این ترتیب، به جای اینکه لازم باشد دندان را درآورده و ایمپلنت کار گذاشته شود، با این جراحی جای گذاری روکش روی دندان ممکن می شود. اگر در زیر پرکردگی پوسیدگی ایجاد شود، دندانپزشک از جراحی افزایش طول تاج استفاده خواهد کرد تا روکش را روی دندان ثابت کند.

همانطور که می دانید، برخی از افراد بافت لثه اضافی دارند. این وضعیت معمولاً برای دندان های بالایی ایجاد می شود. به طور معمول نمایان شدن قسمت بیشتری از هرکدام از دندان ها، باعث می شود که لثه ها کوچکتر به نظر رسیده و در نتیجه لبخند لثه ای از بین برود.

بیماری قبل از جراحی چه اقداماتی باید انجام دهد؟

قبل از جراحی افزایش طول تاج دندان باید به یک پریودنتیست مراجعه کنید تا با استفاده از رادیوگرافی و معاینه وضعیت سلامت لثه و استخوان مشخص شود. قبل از عمل افزایش طول تاج دندان احتمالاً باید دندان ها به طور کامل تمیز شوند. بنابراین، یک جرم گیری عمیق انجام خواهد شد تا پاکت های پریودنتال تمیز شوند. سپس، در صورت نیاز به روکش، یک روکش موقت روی دندان قرار داده می شود تا از دندان محافظت شود. این کار، روند جراحی را تسریع خواهد کرد، زیرا متخصص از میزان استخوان و بافت اطراف آن اطلاعاتی کسب خواهد کرد.

جراحی افزایش طول تاج دندان چطور انجام می شود؟

اکثر جراحی های افزایش طول تاج دندان نیاز به بی حسی های موضعی دارند. طبیعی است که اگر این عمل برای چندین دندان انجام شود، نیاز به زمان بیشتری است. همچنین اگر علاوه بر لثه، نیاز باشد که استخوان نیز برداشته شود، جراحی بیشتر طول خواهد کشید. به این دلیل که در جراحی افزایش طول تاج دندان شکل لثه ها تغییر داده می شود، بافت لثه اطراف دندان های مجاور نیز باید اصلاح شود. بنابراین، حتی اگر جراحی افزایش طول تاج دندان برای یک دندان لازم باشد، برای ایجاد تقارن، بافت لثه دندان مجاور نیز باید تا حدودی اصلاح شود. در اکثر موارد، دندانپزشک تلاش خواهد کرد تا جایی که امکان دارد شکل لثه ها را به طور تدریجی تغییر دهد. معمولاً اگر روکش های موقت دارید، قبل از تغییر شکل لثه ها برداشته و بعد از اتمام جراحی دوباره جایگذاری خواهند شد.

در شروع جراحی، پریودنتیست لثه را برش داده و از دندان جدا خواهد کرد. زمانی که استخوان و ریشه دندان نمایان شدند، دندانپزشک تصمیم خواهد گرفت که آیا نیازی به برداشتن قسمتی از استخوان هست یا خیر. اگر برداشتن تنها قسمت کمی از بافت لثه کافی باشد، دندانپزشک احتمالاً از روکش های موقت برای دندان استفاده خواهد کرد. بعد از شستشوی ناحیه موردنظر با محلول استریل نمکی، لثه ها بخیه خواهند شد. در بعضی موارد احتمال دارد دندانپزشک محل جراحی را پانسمان کند.

برای بیشتر افراد، حدود سه ماه طول می کشد تا دهان بهبود یابد. هنگامی که محل موردنظر برای انجام فرآیندهای دیگر آماده شد، دندانپزشک روکش موقت دوم را برای ثابت کردن دندانی که بلندتر شده است خواهد ساخت. اگر لثه ها در طول دوران بهبود همچنان کوچک شوند، دندانپزشک قبل از ساخت روکش دائمی زمان بیشتری صبر خواهد کرد.

ملاحظات بعد از جراحی افزایش طول تاج دندان چگونه است؟

برای کاهش تورم بعد از عمل، لازم است که تا دو روز بعد از جراحی از یخ استفاده کنید. همچنین لازم است از دهانشویه استفاده کرده تا بافت لثه ضدعفونی شود. برای دریافت نوع مناسب دهانشویه با جراح خود مشورت کنید. تا زمان بهبودی نسبی، لازم است که بیمار از غذاها و سوپ های نرم و فاقد ادویه های تند استفاده کند تا از ملتهب شدن بافت لثه جلوگیری کند. ممکن است لازم باشد از داروهای مسکن ضد درد نیز در این دوران استفاده کنید.

بعد از ۱۰-۷ روز، باید دوباره به پریودنتیست مراجعه کنید تا بخیه ها را بکشد. احتمال دارد پریودنتیست برای اطمینان از اینکه همه چیز رو به راه است درخواست کند که ۶-۴ هفته دیگر دوباره مراجعه کنید.

همانطور که انتظار می رود، لازم است که بعد از جراحی نیز بهداشت دهان خود را رعایت کنید. می توانید دندان های کنار بخیه ها را مسواک بزنید، اما از مسواک زدن لثه ها حتماً خودداری کنید. اگر می خواهید ذرات غذا را از بین دندان ها دربیاورید، بهتر است از واترجت های دندانی یا خلال دندان استفاده کنید.

عوارض جراحی افزایش طول تاج دندان چیست؟

درست همانند جراحی های دیگر، در جراحی افزایش طول تاج دندان نیز امکان خونریزی ناحیه برای مدتی وجود دارد. ممکن است عفونت نیز بروز کند. از آنجایی که بافت ریشه در طول عمل جراحی در معرض هوا قرار می گیرد، امکان دارد دندان ها نسبت به دماهای سرد و داغ حساس تر شوند. در اکثر موارد این حساسیت خود به خود یا بعد از نصب روکش دائم فروکش می کند.

در صورت متوقف نشدن خونریزی یا درد شدید، حتما به دندانپزشک خود مراجعه کنید. اگر احساس می کنید ناحیه دچار عفونت شده یا متوجه چرک یا تورم شدید، باید بلافاصله با دندانپزشک خود تماس بگیرید. همچنین باید مراقب ورم غدد لنفاوی در فک پایینی و گردن خود باشید. به علاوه، اگر پانسمان شل شد یا افتاد، این مسئله را حتما با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

اگر جراحی افزایش طول تاج دندان فقط برای یک دندان انجام شده باشد، ممکن است این دندان بلندتر از دندان های کناری به نظر برسد. علاوه بر این، ممکن است احساس کنید این دندان لق شده و احتمال دارد از جای خود دربیاید. متأسفانه اگر دندانی که افزایش طول داده شده از جای خود دربیاید، جایگذاری دوباره آن سخت تر خواهد بود. پیش از جراحی، پریودنتیست درباره تمامی این احتمالات با شما صحبت خواهد کرد.

منبع:

dentanet

روکش دندان: پاسخ به سوالات مهم شما

ظاهر هر فرد تا حد زیادی به وضعیت دندان های وی بستگی دارد. هر چند ممکن است عده ای این مسئله را انکار کنند، اما قسمتی از قضاوت افراد از فرد روبه رو و تازه وارد در نگاه اول بر اساس ظاهر دندان های وی انجام می گیرد. دندان های بدشکل برای هیچ کس مطلوب نیستند. خوشبختانه امروزه طیف وسیعی از گزینه ها برای رفع ظاهر نامناسب و مشکلات دندانی در اختیار بیماران قرار دارد. یکی از این گزینه ها روکش دندان است. روکش با ایجاد ظاهری مطلوب و مشابه دندان های طبیعی، می تواند باعث نجات دندان پوسیده و حفظ کارکرد و زیبایی آن شود. در ادامه به برخی از سوالات شما در این رابطه پاسخ می دهیم.

انواع روکش دندان چیست؟

روکش ها انواع مختلفی دارند که هر یک برای شرایط خاصی استفاده می شوند. استفاده از هر یک به شدت پوسیدگی، محل دندان پوسیده و ترجیحات درمان بستگی دارد.

روکش سرامیکی:

این روکش جذاب ترین ظاهر را در بین دیگر مواد دارد و در دست یک دندانپزشک ماهر کاملا با دندان های طبیعی تلفیق می شود. در واقع هیچ روکش دیگری ظاهری طبیعی تر از روکش سرامیک ندارد. سطح آن در برابر رنگ پذیری مقاوم است و می تواند به خوبی فشار جویدن را تحمل کند.

روکش ‎رزین:

ارزان ترین روکش از رزین ساخته می شود که ظاهر و کیفیت شیشه مانند پرسلین را ندارد. این مدل در برابر رنگ مقاومت چندانی ندارد و با گذشت زمان دچار تغییر رنگ می شود. در عین حال این نوع روکش مقاومت دندان طبیعی یا حتی روکش سرامیک را نیز ندارد.

روکش پرسلین متصل به فلز:

با تلفیق فلز و پرسلین یکی از محکم ترین انواع روکش به دست می آید. ساختار زیرین روکش از فلز ساخته شده است و با لایه ای از ونیر پرسلین پوشانده شده است. این روکش بسیار محکم است و می تواند برای دندان های پیشین یا خلفی به کار رود. با وجودی که این روکش می تواند کاملا همرنگ سایر دندان ها باشد، اما ساختار فلزی زیرین آن مانع عبور نور می شود. همین امر ظاهر دندان را کدر می کند. ساختار فلزی زیرین آن می تواند به شکل یک لبه تیره زیر خط لثه دیده شود. در صورت تحلیل لثه این بخش تیره بیشتر دیده خواهد شد.

روکش تمام فلز:

انواع آلیاژها شامل طلا، پالادیوم یا نیکل در ساخت انواع روکش به کار می رود. در گذشته این روکش گزینه بسیار خوبی به شمار می رفت زیرا می توانست به خوبی در برابر فشار حاصل از جویدن مقاومت کند. اما امروزه به دلیل پیشرفت سایر روکش ها و ظاهر غیر طبیعی روکش فلزی کمتر از آن استفاده می شود.

نحوه کارگذاری روکش:

برای جایگذاری روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

در چه مواردی از روکش استفاده می شود؟

موارد زیر، از عمده دلایل استفاده از روکش در حوزه دندان پزشکی هستند:

  • پوشاندن ایمپلنت دندانی
  • پوشاندن دندانی که به شدت تغییر رنگ داده
  • پوشاندن دندان بدشکل
  • ایجاد بریج دندانی در محل
  • ترمیم دندان شکسته یا آسیب دیده
  • جلوگیری از آسیب های بیشتر یا شکستگی در دندان های ضعیف
  • کنار هم نگهداشتن دندان ترک خورده
  • پوشاندن و حمایت از دندانی که به طور قابل ملاحظه ای دارای پوسیدگی است و یا دندانی که بیشتر قسمت های آن پر شده است.

عمر روکش چقدر است:

عمر روکش عموما بین ۱۰ تا ۲۰ سال است. پس از این زمان باید آنها را جایگزین کرد. اما عمر این مواد نیز همانند سایر بخش های بدن به نحوه مراقبت شما بستگی دارد. برای اطمینان از عمر حداکثری روکش به نکات زیر دقت کنید:

عدم استفاده از مواد لک کننده دندان:

مزیت روکش، رنگ نگرفتن آنها توسط موادی مانند چایی، قهوه و سایر مواد رنگدانه ای است. اما سایر دندان های شما چطور؟ مصرف بیش از حد این مواد باعث تغییر رنگ سایر دندان ها می شود. در نتیجه روکش شما دیگر با تمام دندان ها هماهنگی نخواهد داشت.

دندان قروچه:

هر چند این عادت به طور کلی برای دندان های شما خوب نیست، اما به طور خاص برای روکش بسیار مضر است. دندان قروچه فشار زیادی روی روکش ها وارد می کند. این فشار باعث کاهش عمر روکش می شود. در صورتی که این عادت در شما از بین نمی رود، می توانید با مشورت پزشک در طول خواب از گارد دهان استفاده کنید.

حفظ سلامت دهان و دندان:

یکی از دیگر مزایای روکش دندان، عدم نیاز به مراقبت اضافی است. اما مراقبت از دندان های کناری در ظاهر روکش نیز تاثیر دارد. برای مثال تحلیل لثه در اثر مسواک نزدن می تواند موجب دیده شدن لبه انتهایی روکش و از بین رفتن ظاهر طبیعی آن شود. پوسیدگی دندان های کناری نیز تاثیر مشابهی در ظاهر دندان روکش شده دارد.

حداقل دو بار مسواک زدن در روز و استفاده از خمیردندان غیر ساینده برای حفظ ظاهر روکش دندان کافی است. نگران سایش مسواک روی آن نباشید. روکش ها قوی تر از آن هستند که فکر می کنید.

بنابراین پاسخ به سوال عمر روکش دندان به عادات و رفتارهای شما بستگی دارد. هر چند این روش دائمی نیست، اما در صورت رعایت این نکات می تواند روش درازمدتی باشد.

چه زمانی لازم است روکش دندان تعویض شود؟

تعویض روکش به چند دلیل اهمیت دارد. اگر روکش دندان از طلا ساخته شده باشد، هرگز از بین نخواهد رفت. اما روکش دندان دچار مشکلاتی می شود که در گذشت زمان از خود نشانه هایی از فرسایش نشان می دهد. نشت یکی از مشخصه های زمان تعویض روکش است. این مشکل زمانی به وجود می آید که روکش از ابتدا به خوبی مهر و موم نشده باشد. در این حالت، نشت می تواند باعث ورود باکتری و ابتلا به پوسیدگی دندان شود.

بیشتر افراد ترجیح می دهند که از روکش پرسلین برای دندان های خود استفاده کنند. این نوع روکش ظاهری طبیعی تر دارد. اما مستعد شکستگی و ترک است. در صورتی که روکش دندان دچار کوچک ترین ترک و شکستگی شده باشد، نشانه ای از زمان تعویض روکش است. روکشی که ترک خورده باشد دیگر کار خود را به خوبی انجام نمی دهد، بنابراین باید تعویض شود.

گاهی اوقات نیز روکش به دلیل تناسب نادرست با دندان می افتد. در این حالت روکش کمی حالت لق دارد. اگر این اتفاق برای شما افتاده است، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید تا روکش تعویض شود.

روند تعویض روکش چطور انجام می شود؟

زمانی که از نیاز حتمی به تعویض روکش خود اطمینان دارید، باید با دندانپزشک تماس بگیرید و نوبت بگیرید. دندانپزشک نگاهی به روکش مد نظر خواهد کرد و بر اساس شرایط آن درمان آغاز خواهد شد. تعویض روکش درمانی ساده و سریع است.

این روند با حذف سیمان اتصال دهنده روکش توسط دندانپزشک شروع می شود. سپس دندان تمیز خواهد شد و روکش دیگری به جای قبلی روی آن قرار خواهد گرفت. اگر تعویض روکش به دلیل تناسب نادرست آن بوده باشد، استفاده از روکشی با اندازه صحیح ضروری خواهد بود.

آیا روکش کردن دندان عوارضی دارد؟

این روش ترمیمی همانند هر روش درمانی دیگری با عوارضی همراه است. خوشبختانه این عوارض همه کوتاه مدت هستند و ظرف چند روز از درمان پایان می یابند. در صورت تداوم عوارض، مراجعه برای بررسی وضعیت روکش ضروری است. برخی از عوارض روکش کردن دندان عبارتند از:

خونریزی، درد و آسیب به اعصاب:

عوارض روکش مانند هر نوع جراحی دیگری شامل خونریزی می شود. ممکن است دندانپزشک به صورت غیر عمد اعصاب فک را لمس کند و به آنها آسیب وارد کند. این امر می تواند موجب بی حس شدن لب، چانه، زبان و نواحی اطراف شود که تا ماه ها ادامه می یابد و گاهی دائمی خواهد بود.

حساسیت دندان:

زمانی که اثر بی حسی کاهش می یابد، دندان ترمیم شده احساس ناراحتی و حساسیت خواهد داشت. دندانی که تازه روکش شده است مستعد حساسیت به دمای سرد و گرم است. برای مبارزه با این دسته عوارض روکش توصیه می شود که بیمار دندان های خود را تا مدتی با خمیر دندان مخصوص دندان های حساس تمیز کند. در صورتی که پس از درمان در زمان جویدن مواد غذایی دچار درد می شوید، بهتر است برای بررسی ارتفاع روکش به دندانپزشک مراجعه کنید.

پوسیدگی دندان و عفونت:

دندانپزشکان برای قرار دادن روکش روی دندان از سیمان مخصوص استفاده می کنند اما این سیمان پس از مدتی شل می شود و از بین می رود. یک روکش شل شده محل خوبی برای تجمع باکتری و آغاز پوسیدگی دندان زیر روکش است. برخی افراد تصور می کنند که روکش به مانند عایقی در برابر پوسیدگی است و این تصور مانع از رعایت بهداشت دهان و دندان در این افراد می شود. در حالی که این طور نیست و این دندان نیز به مراقبت و مسواک زدن نیاز دارد. در صورتی که روکش شل شده است، برای اصلاح آن هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

گاهی برای اصلاح روکش شل شده کار زیادی نمی توان انجام داد و باید روکش تعویض شود. این کار با هزینه بیشتری برای بیمار همراه است.

روکش یکی از روش های معمول نجات دندان پوسیده ای است که در غیر این صورت باید کشیده شود. این روش هر چند با هزینه نسبتا بالایی همراه است اما با حفظ دندان طبیعی به زیبایی صورت و لبخند شما کمک خواهد کرد. برای دریافت مشاوره و بررسی روش های درمانی با کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

livestrong

drmassiah

macquariestreetdental

wilkdental

drlauriesmiles

براکت های شش ماهه: ارتودنسی سریع

براکت های شش ماهه انقلابی در خدمات ارتودنسی برای بزرگسالان ایجاد کرد که تا الان بر این باور بودند که باید دو سال براکت های ثابت را تحمل کنند. تاکنون، اگر دندان های نامرتبی داشتید، باید تنها بین ونیرهای سرامیکی و براکت های بلند مدت مرسوم انتخاب می کردید.

ارتودنسی های بلند مدت مرسوم ممکن است یک تا دو سال و یا حتی در مواردی بیشتر، زمان نیاز داشته باشند تا تمام دندان ها را مرتب کنند. به طبع، بسیاری از بزرگسالان تمایلی ندارند تا مدت طولانی براکت داشته باشند. با این حال، هنوز هم براکت های مرسوم جایگاه خود را دارند.

براکت های شش ماهه مخصوص بزرگسالان در بسیاری موارد گزینه بهتری نسبت به دو مورد قبلی هستند.

ظاهر براکت های شش ماهه چگونه است؟

ممکن است در ذهنتان لبخندی با سیم های فلزی تداعی شود. اما در ارتودنسی با براکت های شش ماهه از براکت ها و سیم های همرنگ دندان (سفید) استفاده می شود. این براکت ها به راحتی قابل رؤیت نیستند.

براکت های شش ماهه برای تصحیح فضاها، فواصل، نامرتبی یا شلوغی دندان ها مناسب هستند. اگر هنگام لبخند زدن دندان هایتان نامرتب جلوه می کند، براکت های شش ماهه بهترین راه حل برای شما هستند.

آیا براکت های شش ماهه همانند براکت های معمول هستند؟

براکت های شش ماهه از این لحاظ که با براکت و سیم ارتباط دارند شبیه ارتودنسی های مرسوم بزرگسالان هستند. مکانیسم حرکت دندان ها نیز یکسان است. تفاوت بین براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم در هدف درمان است. در براکت های شش ماهه، تمرکز تنها بر روی دندان هایی است که در لبخند دیده می شوند. هدف براکت های شش ماهه این است که به شما لبخندی بدهد که مدت ها به آن افتخار کنید. این نوع از ارتودنسی، مسائل زیبایی را مورد ملاحظه قرار می دهد.

بسیاری از مردم هنگام جویدن غذا مشکلی ندارند. کارکرد دندان های آن ها بسیار خوب بوده و دندان هایشان به طرز مناسبی روی هم قرار می گیرند. براکت های شش ماهه سریع تر از براکت های مرسوم به پایان می رسند، زیرا هدف، تغییر مکان دندان ها نیست. براکت های بلند مدت مرسوم مدت زیادی طول می کشند تا طرز قرارگیری دندان های عقبی را تصحیح کنند.

آیا واقعا فقط شش ماه طول می کشند؟

در اکثر مواد استفاده از براکت شش ماهه، حدود شش ماه زمان نیاز است. در مواردی ممکن است نیاز به زمان کمتری باشد. گاهی نیز ممکن است بیشتر از شش ماه زمان نیاز باشد. در مواردی که نیاز به زمان بیشتری دارند، برای رسیدن به اهداف درمان، نهایتاً تا ۹ ماه زمان نیاز است. اما اکثریت موارد، شش ماه زمان می برند.

آیا براکت شش ماهه باعث آسیب به دندان می شوند؟

براکت شش ماهه برای جابجایی دندان ها با همان سرعت براکت های مرسوم، از نیرویی ملایم و ایمن استفاده می کنند. دندان ها سریع تر جابجا نمی شوند. تفاوت میان براکت های شش ماهه و براکت های مرسوم این است که درمان در براکت های شش ماهه زودتر به اتمام می رسد. دندان های جلویی شما (که در لبخند دیده می شوند) سریع تر از دندان های عقبی حرکت می کنند. براکت های مرسوم زمان بیشتری احتیاج دارند، زیرا باید طرز قرارگیری دندان های عقبی را نیز تغییر دهند. در براکت های شش ماهه هدف تصحیح طرز قرارگیری دندان های عقبی نیست، به همین دلیل زمانی که دندان های جلویی مرتب شده و لبخند ظاهر زیبایی گرفت درمان متوقف می شود. بنابراین، سرعت حرکت دندان ها یکسان است، اما کل زمان درمان حدود شش ماه یعنی زودتر از درمان های معمول است.

منبع

dentanet

تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی: ۴ علت مهم

رنگ دندان برای بسیاری اهمیت بالایی دارد. برای برخی افراد دلیل اصلی رعایت اصول بهداشت دهان و دندان پیشگیری از زرد یا سیاه شدن ظاهر دندان هاست. مسواک نزدن و تجمع پلاک اولین دلیل بروز این مشکل است. اما این همه چیز نیست. تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی نیز از مواردی است که برای بسیاری از بیماران پیش می آید. در این مطلب شما را با چهار دلیل بروز این مشکل آشنا می کنیم.

چنانچه قسمتی از پالپ دندان درون آن باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی رخ می دهد:

پالپ دندان لایه مرکزی دندان است. ممکن است دندانپزشک سهواً قسمتی از بافت پالپ را در درون دندان جا بگذارد، زیرا گاهی اوقات پالپ کاملاً در مرکز دندان جمع نشده است. در برخی افراد پالپ دندان دارای انشعاباتی است که از محفظه اصلی پالپ خارج شده است. به این انشعابات شاخک های پالپ گفته می شود.

شاخک های پالپ و ضمایم جانبی آن اغلب اوقات در طول معالجه ریشه دست نخوره باقی می مانند. جدا کردن دقیق این بافت و بقایای آن می تواند از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند. اگر بعد از معالجه ریشه، تکه ای از پالپ در درون دندان باقی بماند، ممکن است دچار پوسیدگی شده و در نهایت رنگ دندان را تغییر دهد.

درمان:

در صورت تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی به دلیل باقی ماندن پالپ، دندان پزشک می تواند با استفاده از روشی به نام بلیچ کردن داخلی مشکل را تا حد زیادی برطرف کند.

چنانچه مواد معالجه ریشه در درون تاج دندان باقی بماند، می تواند باعث تغییر رنگ دندان شود:

زمانی که دندانپزشکان معالجه ریشه انجام می دهند، پالپ دندان را خارج کرده و جای آن را با سیلر مایع و ماده پرکننده ای جامد و پلاستیکی به نام گوتا پرکا پر می کنند. طبق یکی از تحقیقات، چنانچه بقایای سیلر در تاج دندان باقی بماند، تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی محتمل است. همچنین این تحقیقات نشان می دهند که گوتا پرکا نیز می تواند رنگ دندان ها را تغییر دهد.

درمان:

پیشگیری، بهترین راه برای جلوگیری از این نوع تغییر رنگ است. دندانپزشک می تواند با خارج کردن هر گونه ماده مورد استفاده در معالجه ریشه از تاج دندان و ایزوله کردن این مواد در قسمت ریشه، از تغییر رنگ دندان جلوگیری کند.

در عین حال دندان پزشک می تواند از روش بلیچ کردن داخلی نیز استفاده کند. چنانچه مشکل به دلیل سیلری باشد که حاوی ماده فلزی بالایی است این مشکل بعد از مدتی مجدداً بروز می کند.

داروهایی که در معالجه ریشه مورد استفاده قرار می گیرند ممکن است باعث تغییر رنگ دندان شوند.

گاهی اوقات دندانپزشکان برای معالجه ریشه از داروهای به خصوصی استفاده می کنند تا شانس موفقیت درمان را بالا ببرند. براساس کتاب های دندانپزشکی داروهای مختلفی هستند که به طور بالقوه می توانند باعث تغییر رنگ درونی دندان شوند. داروهایی که بر پایه فنولیک یا یدوفرم هستند، در صورت تماس مستقیم با عاج دندان، گاهی در مدت زمان طولانی دچار نفوذ و اکسیداسیون می شوند. این ترکیبات می توانند رفته رفته باعث تغییر رنگ دندان بعد از عصب کشی شوند.

درمان:

اغلب موارد تغییر رنگ دندان در اثر استفاده از داروهای عصب کشی را می توان با بلیچ دندان برطرف کرد.

بسته به نوع ماده ای که در داخل عاج دندان قرار می گیرد، معالجه ریشه می تواند رنگ دندان را تغییر دهد:

اگر بعد از اتمام معالجه ریشه برای تاج دندان از پرکننده آمالگام (پرکننده نقره ای) استفاده شود، این پرکننده می تواند رنگ دندان را به خاکستری تیره تغییر دهد. می توانید برای جلوگیری از این اتفاق از دندانپزشک خود بخواهید که برای دندان های جلویی شما از پرکننده ای به غیر از آمالگام استفاده کند تا تغییری در نمای لبخندتان ایجاد نشود.

نتیجه گیری:

همانطور که می بینید، علل مختلفی هستند که باعث تغییر رنگ دندان ها بعد از عصب کشی می شوند، اما معمولاً این تغییر رنگ ها برگشت پذیرند. این به این معنی نیست که معالجه ریشه همیشه باعث تغییر رنگ دندان می شود. در حقیقت، بسیاری اوقات معالجه ریشه می تواند دندانی که تغییر رنگ یافته را دوباره سفید کند!

منبع

oralanswers

مواد تشکیل دهنده خمیردندان: ۱۰ ماده اصلی

چند سال پیش و از زمانی که مواد شیمیایی ضدیخ در خمیردندان های تولید شده در چین کشف شد، نگرانی مردم نسبت به مواد تشکیل دهنده خمیردندان افزایش یافت. خوشبختانه، مواد ضدیخ در خمیردندان هایی که به دنیا فروخته متوقف گردید. مواد تشکیل دهنده خمیردندان باعث ایجاد حس تازگی و تمیزی در دهان می شوند. اگر می خواهید بدانید در این خمیر چسبناکی که هر روز برای دندان هایتان استفاده می کنید چه موادی وجود دارد، با ما همراه باشید.

فلوراید:

فلوراید تنها ماده فعال در همه خمیردندان ها است. اولین بار در حدود ۵۰ سال پیش فلوراید به خمیردندان ها اضافه شد. فلوراید تنها حدود ۱۵/۰ درصد بیشتر خمیردندان ها را تشکیل می دهد. با این حال، خمیردندان های تجویزی با میزان فلوراید بالا حاوی بیش از ۱ درصد فلوراید هستند.

مواد ساینده:

مواد ساینده به کار رفته در خمیردندان ها، به برداشت جرم از روی دندان کمک می کنند. لازم به ذکر است که بسیاری از خمیردندان های سفیدکننده دارای مقادیر زیادی از ساینده ها هستند که باعث فرسودگی مینا و سمنتوم دندان ها شده و دندان ها را حساس می کنند.

از مواد ساینده، به عنوان مثال می توان میکا، کلسیم کربنات، کلسیم پیروفسفات، دی کلسیم فسفات، سدیم کربنات و سیلیس هیدراته را نام برد. ماده معدنی میکا تنها به عنوان ساینده عمل نمی کند، بلکه باعث درخشندگی خمیردندان شده و افراد را به مسواک زدن ترغیب می کند.

مواد کف کننده:

مواد کف کننده با تولید کف و حباب این حس را به افراد می دهند که دندان هایشان بهتر تمیز می شود. ماده کف کننده اصلی در خمیردندان، ماده ای به نام سدیم لوریل سولفات (SLS) است. تعدادی از محققان بر این باورند که سدیم لوریل سولفات باعث ایجاد آفت های دهانی می شود.

مواد طعم دهنده:

بیشتر خمیردندان ها حاوی مواد طعم دهنده هستند. بعضی از رایج ترین طعم ها، طعم آدامس بادکنکی، میوه، نعناع و دارچین هستند. هدف استفاده از طعم دهنده ها پوشاندن هرگونه طعم بد در خمیردندان بوده و با از بین بردن بوهای بد دهان به تازه شدن نفس شما کمک می کنند.

نرم کننده ها و مواد حفظ کننده رطوبت:

مواد حفظ کننده رطوبت باعث مرطوب ماندن یک ماده می شوند. این مواد باعث حفظ نرمی و لطافت خمیردندان ها شده و مانع از خشک شدن آن ها می شود. تعدادی از این مواد که بیشترین استفاده را در خمیردندان دارند، گلیسیرین، سوربیتول و آب هستند.

عوامل ضد باکتریایی:

از مواد تشکیل دهنده خمیردندان می توان به تری کلوزان اشاره کرد که ماده ای ضدباکتری و ضد قارچ است. این ماده معمولاً در صابون های ضد باکتری استفاده می شود. چندین سال پیش، شرکت کولگیت شروع به اضافه کردن این ماده به خمیردندان ها کرده و محصولی با نام خمیردندان کامل کولگیت تولید کرد. آن ها ادعا کردند که این محصول از دندان ها تا ۱۲ ساعت در برابر جرم ها محافظت می کند.

مواد نگهدارنده:

نگهدارنده ها به این منظور به خمیردندان اضافه می شوند که از رشد باکتری ها در خمیردندان و خراب شدن آن جلوگیری کنند. در غیر اینصورت باید خمیردندان ها را در یخچال نگهداری می کردیم که قطعاً بسیار سخت بود، مخصوصاً برای کسانی که دندان های حساسی نسبت به سرما دارند. به لطف نگهدارنده ها می توان چندین ماه خمیردندان را در دمای اتاق نگهداری کرد.

رنگ ها:

رنگ ها به خمیردندان ظاهری جذاب می دهند. خمیردندان های طبیعی ظاهری بسیار بدرنگ دارند که با اضافه کردن رنگ می توان این مشکل را حل کرد.

شیرین کننده ها:

احتمالا اگر از شما درباره مواد تشکیل دهنده خمیردندان سوال کنند، آخرین چیزی که حدس می زنید ماده ای شیریناست. اما خمیردندان ها معمولاً حاوی ماده ای هستند که طعمی شیرین به آن ها داده تا از مسواک زدن لذت ببرید. اکثر خمیردندان ها حاوی ساخارین، اسپارتام و زایلیتول هستند که این مواد خمیردندان را کمی شیرین می کنند.

غلیظ کننده ها:

در مواردی که خمیردندان بسیار رقیق باشد، تولیدکننده ها می توانند موادی را برای افزایش غلظت به خمیردندان اضافه کنند. کاراگینان و صمغ زانتان رایج ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان برای غلیظ کردن آن هستند.

سایر مواد تشکیل دهنده خمیردندان:

موارد بالا اصلی ترین مواد تشکیل دهنده خمیردندان بودند. با این حال، بعضی از فرمولاسیون های خاص برای خمیردندان هستند که مواد دیگری را نیز دربرمی گیرند. از جمله:

  • پراکسید
  • جوش شیرین یا سدیم کربنات که بعضی از خمیردندان ها حاوی مقادیر زیادی از آن هستند.
  • مواد ضد جرم
  • ترکیبات ضد حساسیت

منبع

oralanswers

پانسمان موقت دندان: مراقبت از آن

دلایل زیادی وجود دارد که ‪دندانپزشک تصمیم می گیرد برای شما از پانسمان موقت دندان استفاده کند. ممکن است معالجه ریشه انجام داده و یا منتظر آماده شدن پرکننده طلا یا روکش برای مشکل دندانی خود باشید. دلیل هرچه که هست، اگر چنین پانسمانی در دهان خود دارید، احتمالاً با این سؤال مواجه خواهید شد که تا زمانی که دندان شما به صورت دائم ترمیم شود چه کارهایی باید و چه کارهایی نباید انجام دهید.

از آنجایی که این پانسمان موقت است، کاملاً واضح به نظر می رسد که راحت تر از پرکردگی های معمولی از جای خود خارج می شود. پس چگونه می توان آن ها را تا زمان مراجعه بعدی به دندانپزشک در سر جای خود نگه داشت؟

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام غذا خوردن:

دندانپزشک به شما خواهد گفت که تا جایی که امکان دارد از خوردن غذا با آن سمتی از دهان که پانسمان موقت شده است خودداری کنید. گاهی ممکن است نیاز باشد پانسمان موقت دندان چندین هفته یا بیشتر ادامه یابد، در طول این زمان فراموش کردن اینکه در دهان خود پانسمان دارید راحت بوده و ممکن است گهگاهی از آن قسمت برای جویدن استفاده کنید. این کار نباید مشکلی ایجاد کند. تا زمانی که با آن طرف دهان خود به آهستگی غذا می خورید، مشکلی برای پانسمان موقت ایجاد نخواهد شد. از مصرف برخی غذاها در طول دوره استفاده از پانسمان موقت دندان باید اجتناب کنید. غذاهای سخت و ترد مانند آجیل ها، شکلات های جویدنی و تافی و جویدن آدامس مثال هایی از این دست هستند.

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام مسواک زدن و استفاده از نخ دندان:

بعد از اینکه دندان شما به صورت موقت پانسمان شد، ممکن است در مورد مسواک زدن دندان ها دچار نگرانی شوید. اما مشخصاً مسواک زدن دندانی که به طور موقت پانسمان شده به شکلی که دیگر دندان ها را مسواک می زنید هیچ اشکالی ندارد. برای احتیاط بیشتر، از مسواک های دارای برس نرم یا فوق نرم استفاده کنید و به آرامی ولی به صورت کامل مسواک بزنید.

استفاده از نخ دندان برای دندان تازه پر شده مستلزم دقت زیاد است. اگر پرکردگی به لبه دندان رسیده باشد، برای استفاده از نخ دندان باید بسیار مراقب باشید. در هنگام بیرون آوردن نخ دندان از بین دندان ها، به جای اینکه نخ دندان را به سمت بالا بکشید، آن را از کنار بیرون بیاورید تا به پانسمان موقت دندان گیر نکرده و باعث درآمدن آن نشود.

به طور کلی چنانچه مراقبت های لازم را به عمل آورید، پانسمان موقت دندان تا هنگام مراجعه بعدی به دندانپزشک یا حتی گاهی تا حدود یک ماه دوام کافی را خواهد داشت.

منبع

colgate

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: چرا دیگر اثر ندارد؟

اغلب افراد خمیر دندان های سفید کننده را به امید داشتن دندان های سفیدتر خریداری می کنند. ولی اغلب اوقات، این خمیر دندانها اثری در تغییر رنگ دندان ندارند. آیا این شعار یک نوع تبلیغات کاذب است؟ در واقع، این طور نیست.
مشکل در سردرگمی در تعریف «خمیر دندان سفید کننده» نهفته است. سفید کردن دندان (teeth whitening) در دقیق ترین مفهوم به معنای بازگرداندن دندان ها به رنگ طبیعی خودشان است. بلیچ دندان ها (Teeth bleaching)، از سوی دیگر به معنی سفید کردن دندانها فراتر از رنگ طبیعی خودشان می باشد. بنابراین اگر به امید بلیچ کردن دندان ها به داروخانه مراجعه کرده اید، از سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان تعجب نکنید. به عبارت دیگر، برای این که یک خمیر دندان، دهان شویه، یا آدامس توسط ADA به عنوان سفید کننده دندان تایید شود، تنها کافی است بتواند لکه های سطحی را از دندان ها بزداید.

چگونگی لکه دار شدن دندان ها:

هنگامی که دندان های دائمی در می آیند، رنگ سفید براقی دارند. با این حال، با گذشت عمر و خوردن مقدار زیادی از غذاهایی که دندانها را کثیف و لکه دار می کنند، دندان های ما بیشتر و بیشتر به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آیند. خمیر دندان های سفید کننده می توانند لکه های دخانیات، لکه قهوه، و دیگر لکه هایی که ما در زندگی روزمره به دندانهای خود اضافه می کنیم را حذف کنند.

متاسفانه، خمیر دندان های سفید کننده دندان تنها می توانند دندان های ما را به رنگ اصلی خود بازگردانند. این خمیر دندانها حاوی مواد ساینده بسیار ملایم هستند که با مالش بر روی لکه به تدریج آنها را حذف می کنند. بنابراین سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان چیز عجیبی نیست. این رنگ خود دندان های شماست که مطابق میلتان نیست.

سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان: دندان شما اصلا لک نبوده است!

اگر شما خیلی قهوه نمی نوشید و یا سیگار نمی کشید، به احتمال زیاد دندان های شما اصلا لکه دار نشده اند. در این صورت، اگر از خمیر دندان های سفید کننده استفاده نمایید، احتمالا متوجه تفاوت سفیدتر شدن دندان های خود نخواهید شد.

همچنین، در ده سال گذشته، به نظر می رسد که همه خمیر دندان ها به نوعی سفید کننده بوده اند. احتمالا، شما از قبل در حال مسواک زدن با خمیر دندان های سفید کننده بوده اید و ادامه دادن به این کار یا تغییر برند خمیردندان، دندان های شما را سفیدتر نخواهد کرد چرا که قبلا این کار را با خمیر دندان های سفید کننده قبلی انجام داده اید.

سفید کردن دندان ها:

اگر واقعا می خواهید دندان های شما سفیدتر شوند، احتمالا باید از روشی به غیر از خمیردندان های سفیدکننده استفاده کنید. سفیدتر نشدن دندان ها با خمیردندان به این دلیل است که آنها طراحی شده اند تا با خذف لک های روی دندان، رنگ طبیعی آنها را بازگردانند. بنابراین اگر از رنگ واقعی دندان های خود راضی نیستید، از خرید برندهای مختلف خمیردندان های سفیدکننده دست بکشید و به دندان پزشک مراجعه کنید. گزینه هایی مانند ژل های بلیچ دندان برای استفاده در خانه یا مطب، استفاده از روکش و مواد بلیچ دندان می توانند مشکل شما را حل کنند.

منبع

oralanswers

سن استقلال کودک در مسواک زدن: آموزش و نظارت

نقل قول های زیادی در مورد سن استقلال کودک در مسواک زدن وجود دارد. والدین از رویش اولین دندان مسئول تمیز کردن و مسواک زدن آن هستند. زمانی که کودک توانایی تف کردن را به دست آورد استفاده از خمیر دندان نیز برای وی مجاز می شود. اما چه زمانی والدین می توانند کل این فرآیند را به کودک محول کنند؟

مشخص نمودن سن استقلال کودک در مسواک زدن به پاسخ سوالات پیش رو بستگی دارد.

آیا کودکان کم سن و سال تر بدتر دندانهای خود را مسواک می زنند؟

برخی معتقدند که سن استقلال کودک در مسواک زدن هنگامی است که بتوانند حروف را سرهم بنویسند. اگر بتوانید از افراد در سنین مختلف مسواک زدن فیلمبرداری کنید درخواهید یافت که بچه ها درچه سنی  به اندازه کافی می توانند پلاک دندان های خود را از بین ببرند؟

برخی محققین سن استقلال کودک در مسواک زدن را بررسی کرده اند. آنها یک گروه ۵ ساله، ۱۱ ساله، و ۱۸-۲۲ ساله را مورد مطالعه قرار دارند و میزان حذف پلاک در هر گروه را بررسی کردند. نتایج این تحقیقات عبارتند از:

  • ۵ ساله ها تنها ۲۵ درصد
  • ۱۱ ساله ها تنها ۵۰٪
  • ۱۸-۲۲ ساله ۶۷٪ سطح دندان های خود را مسواک زده بودند.

مسلما افراد مسن تر، بهتر قادر به تمیز کردن دندان های خود هستند. سن رشد به خوبی با کیفیت مسواک زدن دندان ها ارتباط دارد. کودکان بزرگتر، چابکتر می شوند و بیشترهماهنگی دست و چشم دارند. شاید، مسواک زدن بیشتر با یادگیری روش درست مسواک زدن ارتباط داشته باشد نه با میزان رشد.

آیا می توان به کودکان کم سن و سال روش صحیح مسواک زدن را آموزش داد؟

اخیرا، در یک تست، گروهی از محققان در پاسخ به سوال سن استقلال کودک در مسواک زدن ، با استفاده از فن آوری جدید به کودکان کوچک در یادگیری روش صحیح مسواک زدن کمک کردند. در این تحقیق با استفاده از کامپیوتر و بازی های مرتبط به کودکان روش صحیح مسواک زدن آموزش داده شد. بعد از پنج روز، کودکان بهبود قابل توجهی در تمیز کردن دندان ها از خود به نمایش گذاشتند. در این گروه حتی زمان مسواک زدن و سطح پوشش هم بهبود یافته بود.

بنابراین سن استقلال کودک در مسواک زدن چه زمانی است؟

در نهایت، پاسخ این سوال کار ساده ای نیست. چراکه هر کودک با دیگری متفاوت است. گرچه کودکان در سنین قبل از مدرسه پیشرفت قابل توجهی در مسواک زدن پیدا می کنند، ولی انجام مراحل اولیه بهداشت دهان و دندان هنوز از مسئولیتهای پدر و مادر است. اغلب اوقات، والدین احساس می کنند که کودک به اندازه کافی مهارت های لازم برای تمیز کردن دندان های خود را به دست آورده است. ولی باید تاکید کنیم که والدین همچنان باید به آنها در مسواک زدن کمک کنند.

برخی معتقدند سن استقلال کودک در مسواک زدن بین ۳-۶ سال نیست. زیرا در این سنین کودکان فاقد مهارت های پایه برای مسواک زدن دندان های خود هستند. در عوض کودکان  ۶ تا ۱۲ ساله بهتر مسئولیت این کار را به عهده می گیرند ولی در عین حال والدین نیز باید در این کار سهیم باشند. با این تفاوت که این بار دیگر دیگر فقط نظارت فعال می کنند. در نیمه دوم این مرحله، بیشتر کودکان می توانند از بهداشت اولیه دهان و دندان برخوردار باشند (مسواک زدن و نخ دندان کشیدن). والدین فقط باید  در برخی از مناطق  که دسترسی به آنها دشوار است  کمک خواهند کرد.

منبع

oralanswers

زایلیتول چیست و چگونه از دندان ها محافظت می کند؟

امروزه شیرین کننده زایلیتول توجهات زیادی را به خود درباره مبارزه با پلاک و پوسیدگی جلب کرده است. اگر به دنبال اطلاعات بیشتری در مورد این ماده، ارزش غذایی آن و مفید بودن آن برای دندان هستید، این مطلب را بخوانید.

زایلیتول چیست؟

این ماده الکل قند طبیعی است. این بدان معناست که در سطح مولکولی درست مثل قند است، اما چند اتم اضافی به آن متصل است که آن را در طبقه بندی الکل قرار می دهد. البته این الکل با الکل هایی که فرد را مست می کنند متفاوت است. در واقع، این ماده مایع نیست و درست همانند شکر است. زایلیتول طعم شیرینی دارد و بر خلاف شیرین کننده های مصنوعی، طعم آن در دهان ماندگار نیست. زایلیتول برای بیماران دیابتی و افراد دچار قند خون نیز مضر نیست.

آیا زایلیتول حاوی کالری است؟

این شیرین کننده در حدود ۱۰ کالری در یک قاشق چایخوری دارد. در مقام مقایسه، شکر حدود ۱۵ کالری در یک قاشق چای خوری دارد.

چگونه زایلیتول از دندان ها محافظت می کند؟

هنوز هم به مطالعات بیشتری در ارتباط با کارکرد زایلیتول در محافظت از دندان نیاز است. در ادامه برخی از نظریات ثابت شده آمده اند:

این شیرین کننده با مهار گلیکولیز در باکتری های موجود در دهان از دندان ها محافظت می کند. گلیکولیز برای شکستن قندها به کار می رود. این باکتری ها با تجزیه قند به محصولات اسیدی به دندان ها آسیب می زنند. از آنجا که زایلیتول مانع از هضم قند توسط باکتری ها می شود، در محافظت از دندان در برابر پوسیدگی موثر است.

یکی دیگر از نظریه ها بر این مبنا استوار است که این ماده را دندان را به نحوی می سازد که چسبیدن به آن برای باکتری راحت نیست. باکتری ها با تولید ماده ای به نام پلی ساکارید (دست های باکتری) محکم به دندان می چسبند. اگر باکتری نتواند به دندان بچسبد، آسیب رساندن به آن دشوار خواهد بود.

از سوی دیگر این ماده با حذف شکر و قند از رژیم غذایی و جایگزین شدن آنها در چای و شیرینی فرد، از پوسیدگی سریع دندان ها پیشگیری می کند.

چه محصولاتی حاوی این ماده است؟

امروزه بسیاری از آدامس ها حاوی این ماده هستند. جویدن این نوع آدامس به جای آدامس های معمولی نه تنها به دندان آسیب نمی زند، بلکه بعد از میان وعده های شیرین از دندان در برابر باکتری محافظت می کند. این نوع آدامس ها به دلیل فقدان قند طبیعی، موجب تحریک باکتری ها نمی شوند. در حین حال بعد از مصرف مواد غذایی و در فقدان مسواک، با افزایش ترشح بزاق کار تمیز کردن موقت دهان را به خوبی انجام می دهند. زایلیتول در خمیر دندان و دهان شویه های خاص نیز یافت می شود.

محافظت از سلامت دندان ها:

هنوز هیچ یک از روش های مدرن محافظت از سلامت دندان نتوانسته اند جای سیستم سنتی مسواک و خمیردندان را بگیرند. استفاده از خمیردندان و مسواک، روزی دو بار و به مدت دو دقیقه، می تواند سلامت دهان و دندان شما را تضمین کند. در این میان، استفاده از نخ دندان و دهانشویه حاوی فلوراید می تواند اطمینان بیشتری از تمیز شدن کامل دهان به شما بدهد. برای مراقبت از دندان ها و پیشگیری از بروز مشکل، مراجعه شش ماه یک بار به دندانپزشک را فراموش نکنید.

منبع:

oralanswers