واترجت دندانی: جایگزینی برای نخ دندان

با اینکه اعتراف به این مسئله سخت است، اما واقعیت این است که بیشتر اوقات از نخ دندان استفاده نمی کنید. مطمئنا می دانید که از بین بردن لایه های باکتری و ذرات غذا به نام پلاک که بین و روی دندان ها تشکیل می شود اهمیت دارد. همانطور که می دانید باید هر روز این کار را انجام دهید. با این حال، ممکن است استفاده صحیح از نخ دندان را به درستی بلد نباشید. راه حل این مشکل استفاده از واترجت دندانی به جای نخ دندان است.

دشواری های استفاده از نخ دندان:

با اینکه استفاده از نخ دندان بسیار مؤثر است، اما گرفتن آن با انگشتان و بردن آن بین دندان ها تکنیک هایی دارد. به دست آوردن قلق این کار می تواند برای بعضی افراد سخت باشد. همچنین بعضی از افراد نیز از لحاظ فیزیکی قادر به انجام این کار نیستند و بعضی دیگر موانعی مانند براکت های ارتودنسی دارند که این کار را سخت تر نیز می کند.

استفاده از واترجت دندانی:

راه حل این مشکلات واترجت دندانی است. این دستگاه ها دهه هاست که برای استفاده خانگی موجود هستند. آنها دستگاهی دستی شبیه مسواک برقی هستند که آب را با فشار زیاد به حرکت درمی آورند. آب از طریق سر دستگاه که به شکل خاصی است با فشار بیرون می آید و پلاک های بین دندان ها را نرم کرده و پاک می کند.

ممکن است در مراجعات خود به دندانپزشک واترجت دندانی را دیده باشید. استفاده از این دستگاه ها برای نظافت های دندانی مخصوصا برای درمان بیماری های پریودنتال (لثه) بسیار رایج است. زیرا بافت لثه که در اثر بیماری ضعیف شده، ممکن است به تدریج از دندان ها جدا شود. در نتیجه ممکن است حفره ها یا شکاف های بزرگی به نام پاکت های پریودنتال ایجاد شوند. این پاکت ها ممکن است دچار عفونت و همچنین باعث جمع شدن پلاک ها و رسوبات (پلاک های رسوبی و سخت شده) شوند که امکان دارد به ریشه ها نیز گسترش یابند. واترجت دندانی راهی برای برداشتن پلاک ها از مناطقی است که دسترسی به آن سخت است.

تاثیر واترجت دندانی در تحقیقات:

اثبات شده است که استفاده از واترجت دندانی برای افرادی که ارتودنسی کرده اند و براکت های ارتودنسی مانع از نخ دندان کشیدن می شود بسیار مؤثر است. برای مثال، طبق تحقیقی که در سال ۲۰۰۸ انجام شد افرادی که ارتودنسی داشتند با استفاده از واترجت دندانی قادر بودند ۵ برابر پلاک بیشتری نسبت به افرادی که از مسواک های معمولی استفاده می کردند بردارند.

اگر به دنبال جایگزینی مناسب برای نخ دندان هستید، واترجت دندانی گزینه خوبی است. هدف استفاده از این دستگاه ها نیز همانند هدف استفاده از نخ دندان است. هدف، برداشتن پلاک از بین دندان ها به منظور پیشگیری از بیماری و داشتن لبخندی زیبا است. برای سفارش این دستگاه ابتدا با دندان پزشک خود مشورت کنید.

منبع

reshdentistry

حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی: احتمال خطر

در دندانپزشکی نوین ایمپلنت به دندان طبیعی شبیه ترین است. به این دلیل که در ایمپلنت تنها روکش نیست که جایگذاری می شود، بلکه به لطف پایه ای فلزی که در استخوان قرار داده می شود، ریشه ها نیز جایگزین می شوند. اما در صورتی که به فلزات حساسیت داشته باشید، آیا این شانس را نخواهید داشت که ایمپلنت انجام دهید؟ احتمال حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی چقدر است؟

حساسیت چیست؟

حساسیت، واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به یک ماده خارجی خاص است. این واکنش می تواند در حد یک جوش پوستی، جزئی بوده و یا در حد از کار انداختن اندام های بدن مرگ آور باشد. حساسیت می تواند نسبت به هر ماده از جمله فلزات ایجاد شود.

حساسیت به فلزات:

معمولا این حساسیت ها نسبت به فلزهای خاصی ایجاد می شوند. برای مثال، حدود ۱۷ درصد زنان و ۳ درصد مردان نسبت به نیکل حساسیت دارند، در حالیکه درصد کمتری به کبالت یا کروم حساسیت دارند. اکثر واکنش های حساسیتی به فلزات از طریق تماس سطحی با جواهرات یا دیگر وسایل فلزی مشابه ایجاد می شود که باعث بروز خارش و دیگر مشکلات پوستی می شود. در موارد شدیدتر، حساسیت به فلز می تواند منجر به پس زدن قطعات فلزی جایگزین شده در بدن شود.

حساسیت به آمالگام:

فلزات، مخصوصا آمالگام که برای پر کردن مورد استفاده قرار می گیرد، در درمان های دندانپزشکی نیز نقش مهمی بر عهده دارند. آمالگام دندانی مخلوطی از فلزاتی گران قیمت مانند طلا یا نقره با دیگر فلزات مانند مس، قلع و در مقادیر کمتر جیوه است. با اینکه استفاده از آمالگام دندانی برای دهه ها بی خطر بوده، اما در مواردی نادر التهاب یا جوش های پوستی گزارش شده است.

حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی:

رایج ترین فلز مورد استفاده در ایمپلنت های دندانی تیتانیوم است. نوع صنعتی این فلز کاربرد زیادی در زمینه های پزشکی و دندانپزشکی دارد. زیرا این فلز میل ترکیبی خاصی با استخوان دارد. سلول های استخوانی بلافاصله رشد کرده و به فلز می چسبند که این کار ارتباط بین ایمپلنت و استخوان فک را تقویت می کند.

حتی اگر به فلزات خاصی حساسیت داشته باشید، احتمال اینکه این حساسیت شامل تیتانیوم شود بسیار کم است. طبق یکی از تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، از ۱۵۰۰ نفری که ایمپلنت انجام دادند، کمتر از ۱ درصد دچار واکنش حساسیتی شدند. بنابراین حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی بسیار نادر است و به احتمال بسیار زیاد شما می توانید از این روش استفاده کنید.

با این حال، اگر در این مورد نگران هستید، می توانید آزمایش حساسیت به فلزات در ایمپلنت دندانی را انجام دهید. در این روش حساسیت شما به تیتانیوم بررسی می شود. در نهایت پس از آزمون، به احتمال بسیار زیاد قادر خواهید بود به جمع میلیون ها مراجعی بپیوندید که با انجام ایمپلنت های دندانی به لبخندی زیبا دست پیدا کرده اند.

منبع

reshdentistry

درمان دندان درد در بارداری: چند راه حل خانگی

زمانی که باردار می شوید، انتظار دارید از لحظات مادری خود لذت ببرید و قطعا نمی خواهید با دردی مانند دندان درد مواجه شوید! اینکه زنان باردار بیشتر مستعد تورم لثه ها، التهاب لثه و دیگر مشکلات دندانی هستند، واقعیتی تلخ است. اگر مراقبت از دندان های خود را مدت طولانی است که نادیده گرفته اید، احتیاجی به گفتن نیست که دندان درد شما حتمی است. از آنجا که بسیاری از افراد در طول بارداری تمایلی به مراجعه به دندان پزشک ندارند یا از این کار منع می شوند، شما را با درمان دندان درد در بارداری آشنا می کنیم.

هشدار:

روش های زیر نمی توانند جایگزینی برای درمان باشند. این روش ها همگی موقت هستند و کمکی به حل تخصصی مشکل نمی کنند. دندان درد عارضه ای است که به خودی خود بهبود نمی یابد و به مداخله دندانپزشک نیاز دارد. هر چند گفته می شود بهتر است مادران باردار در این دوره تحت درمان های دندانپزشکی قرار نگیرند، اما بهتر است به یاد داشته باشید که عوارض آبسه دندان و انتشار عفونت در بدن مادر بسیار بیشتر از ریسک درمان های دندانپزشکی است. ابتلا به بیماری لثه و عفونت دندان از عوامل زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد به هنگام تولد به شمار می رود. در صورتی که دچار دندان درد شده اید و روش های زیر کمکی به درمان دندان درد در بارداری نکرده اند، برای درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک را از وضعیت بارداری خود مطلع سازید. بدین ترتیب، ملاحضات درمانی با توجه به شرایط شما انجام خواهند شد.

با در نظر گرفتن هشدار فوق، گزینه هایی که برای درمان دندان درد در بارداری در اختیار دارید چیست؟

چگونه می توان بدون صدمه زدن به جنین از دندان درد پیشگیری کرد؟

واجب ترین و مهم ترین کار، مراقبت کافی از دندان هاست. سلامت دندان های شما، سلامت جنین در حال رشد در شکم شما را تحت تأثیر قرار می دهد. بنابراین مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و مراجعه به دندانپزشک به صورت منظم، فوق العاده مفید خواهد بود. اگر پوسیدگی دندان دارید یا نیاز است که یکی از دندان هایتان کشیده شود، در اسرع وقت باید به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورت امکان سه ماهه دوم سال را برای این کار انتخاب کنید.

انار:

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. از آنجا که در دوره بارداری مستعد ابتلا به پلاک و بیماری لثه هستید، با قرقره کردن آب انار می توانید دهان خود را بیمه کنید. انار به داشتن خاصیت آنتی باکتریال مشهور است. هر روز یک فنجان آب انار را در دهان خود قرقره کنید تا باکتری و پلاک هایی که بعدها منجر به دندان درد می شوند را از بین ببرید.

برای درمان دندان درد در بارداری می توانید موارد زیر را امتحان کنید:

سیر:

برای درمان دندان درد در بارداری توصیه می شود از روش های طبیعی و فاقد عوارض برای جنین استفاده کنید. سیر دارای خاصیت ضد التهابی و ضد درد است. یک حبه سیر را بجویید و آن را روی دندان ملتهب قرار دهید. سیر با داشتن خواص آنتی بیوتیکی خود باکتری های ناحیه عفونی شده را از بین می برد و به کاهش درد بدون عارضه برای نوزاد کمک می کند.

چای کیسه ای:

چای کیسه ای نیز دارای خاصیت ضدالتهابی و آنتی باکتریال است و می تواند مشکلات دندان و لثه را برطرف کند. یک چای کیسه ای را در لیوان آب جوش قرار دهید. سپس، کیسه را خارج کرده و اجازه دهید سرد شود. کیسه چای را بین دندان های خود قرار دهید تا درد تسکین یابد.

مسکن های بدون نسخه:

می توانید از مسکن های بدون نسخه استفاده کنید، اما اکثر پزشکان این کار را توصیه نمی کنند، مخصوصا اگر تا زایمان زمان زیادی مانده باشد. زمانی که پزشک و ماما اجازه مصرف مسکن های درد را دادند، حتما دوز دارو را به درستی مصرف کنید. به طور معمول، استفاده از استامینوفن و مسکن های فاقد کدئین در دوره بارداری مجاز است.

روغن میخک:

یک میخک کامل را بجویید. روغنی که از آن آزاد می شود به دندان می رسد و به طور طبیعی درد را کاهش می دهد. می توانید از روغن میخک که در داروخانه ها موجود است نیز استفاده کنید. اما استفاده بیش از حد از آن می تواند منجر به آسیب عصبی شود که برای بارداری اصلا خوب نیست. بنابراین، آن را با احتیاط و دستور پزشک مصرف کنید.

قرقره آب گرم:

محلول آب گرم و نمک را قرقره کنید. این کار درد را تسکین می دهد و جلوی انتشار هرگونه عفونت را می گیرد. برای درمان دندان درد در بارداری روزی دو تا سه بار این محلول را به مدت ۳۰ ثانیه در دهان خود قرقره کنید تا میزان باکتری و عفونت دهان شما کاهش یابد. همچنین می توانید از کمپرس های سرد یا گرم استفاده کنید.

پمادهای بدون خطر:

می توانید از پمادهای موضعی که ماده اصلی آنها بنزوکائین است نیز استفاده کنید. از همین مواد در پمادهای مخصوص دندان درآوردن کودکان نیز استفاده می شود و برای استفاده در درمان دندان درد در بارداری نیز خطری ندارد.

اینها روش هایی هستند که به عنوان روش هایی بی خطر برای تسکین دندان درد در دوره بارداری در نظر گرفته شده اند. می دانیم که بعضی از مسائل خارج از کنترل است، اما هنوز هم همانطور که دندانپزشکان می گویند اگر توجه و مراقبت کافی را نسبت به بهداشت دهان خود داشته باشید، می توانید این مشکلات را کنار بزنید و در عوض بر روی بارداری سالمی تمرکز کنید.

همان طور که گفته شد، روش های فوق برای درمان دندان درد در بارداری موقت هستند و نمی توانند از درد حاصل از آبسه دندان پیشگیری کنند. ترمیم پوسیدگی دندان و مشکلات لثه پیش از بارداری، رعایت بهداشت دهان و دندان، رعایت رژیم غذایی مناسب، پرهیز از مصرف ترشی و شیرینی زیاد و مراجعه برای معاینه دندان ها در طول دوره بارداری مهم ترین اقدامات برای پیشگیری از دندان درد در این دوره حساس از زندگی یک زن هستند. سلامت جنین به سلامت شما گره خورده است. همان طور که برای مراقبت از او به پزشک مراجعه می کنید، مراقب سلامتی خود نیز باشد.

منبع:

dentority

جراحی لثه: همه چیز درباره درمان و مراقبت های درمانی

تحلیل لثه می تواند به دلیل برخی عوامل مانند تجمع تارتار، بیماری لثه، مسواک زدن با شدت زیاد، دندان قروچه یا دلایل ژنتیکی ایجاد شود. در صورتی که دندان های شما بلندتر از حد معمول باشد، دچار حساسیت دندان به دمای گرم و سرد باشید یا لثه های شما تحلیل رفته باشند، جراحی لثه و پیوند بافت به روش های مختلف می تواند راهگشای مشکل شما باشد.

چگونه به بیماری لثه دچار شده ام؟

بیماری لثه با تجمع باکتری روی دندان شروع می شود. باکتری ها تکثیر می شوند و روی دندان پلاک ایجاد می کنند. در صورتی که پلاک زدوده نشود، بافت لثه نزدیک به پلاک دچار التهاب شده و اولین مرجله بیماری، ژنژیویت، شروع می شود. در صورتی که عدم بهداشت دهان و دندان ادامه یابد، بافت لثه بیشتر ملتهب شده و دچار خونریزی می شود. تجمع پلاک و باکتری باعث می شود که بین بافت لثه و دندان پاکت هایی تشکیل شود و بیماری لثه تشدید شود.

در این مرحله، دیگر بهداشت دهان و دندان در خانه کمکی به درمان بیماری نمی کند و پاکت پریودنتال عمیق تر شده و بافت لثه را عفونی می کند. در این مرحله، ریشه دندان نیز می تواند دچار مشکل شده و دندان لق می شود. بیمار احساس ناراحتی می کند و مراجعه به پریودنتیست نیاز به جراحی لثه را تایید می کند.

ابتدا برای درمان التهاب لثه، از روش هایی مانند روت پلنینگ و اسکیلینگ برای تمیز کردن پاکت پریودنتال استفاده می شود. سپس در صورت شدید بودن تحلیل لثه، یکی از روش های جراحی لثه توصیه خواهد شد.

جراحی لثه به چه روش هایی انجام می شود؟

معمولا جراحی لثه برای پیوند بافت توسط پریودنتیست انجام می شود. بسته به شرایط شما یکی از روش های زیر انجام می شود:

پیوند بافت همبند:

رایج ترین شیوه جراحی لثه است و معمولا برای نقاط متعدد تحلیل لثه به کار می رود. یک بافت همبند از کام دهان گرفته می شود و به ریشه دندان بخیه می شود.

پیوند بافت آزاد:

در صورتی که بافت لثه بیمار نازک باشد و نیاز به تقویت داشته باشد، دندانپزشک قسمت کوچکی از بافت کام را گرفته و آن را به بافت موجود دور دندان متصل می کند.

پیوند پایه دار:

این روش از بافت لثه مجاور ریشه دندان بیرون زده استفاده می کند و تنها در صورتی ممکن است که بافت لثه کلفت و سالم باشد. تکه کوچکی از بافت سالم بریده می شود، چرخانده می شود و سپس به ریشه دندان مجاور بخیه می شود.

مراقبت پس از جراحی لثه شامل چه اقداماتی می شود؟

امروزه جراحی لثه درد و عوارض کمتری نسبت به قبل دارد. با این حال، رسیدن به بهترین نتیجه هنوز هم به نحوه مراقبت شما از خود پس از جراحی بستگی دارد. در ادامه برخی روش های کاهش عوارض پس از جراحی لثه آورده شده است.

۲۴ ساعت پس از جراحی:

هدف اصلی در ۲۴ ساعت اول بعد از جراحی لثه جلوگیری از تورم، منشأ اصلی ناراحتی و درد پس از عمل، است. می توانید با استفاده از کمپرس سرد یا گرم و قرار دادن آن بر روی صورت از ورم جلوگیری کنید. بهتر این است که هر ۵ دقیقه یک در میان کیسه یخ را روی صورت و تکه های یخ، آب سرد یا بستنی را داخل دهان قرار دهید. هدف این است که ناحیه جراحی شده را با راهکار ۵ دقیقه در میان تا جایی که امکان دارد سرد نگه دارید.

غذاهای مجاز پس از جراحی لثه:

برای کمک به کاهش ورم، تنها باید از غذاهای سرد و نرم (ژله، ماست، بستنی و غیره) استفاده کنید. روز بعد می توانید از غذاهای گرم تر مانند سوپ، پوره سیب زمینی یا پاستا نیز استفاده کنید و همچنین تا جایی که امکان دارد دهان را با آب نمک گرم شستشو دهید. از مصرف غذاهای ترد مانند چیپس، بیسکوئیت یا پاپ کرن تا چند روز خودداری کنید تا محل جراحی شده عاری از ذرات باقی بماند.

داروها:

دندانپزشکان معمولا داروهایی را در دوره بهبود فرد تجویز می کنند:

  • مسکن ها (معمولا از خانواده آسپرین یا ایبوپروفن) برای ورم و درد
  • آنتی بیوتیک ها
  • و دهانشویه های آنتی باکتریال برای جلوگیری از رشد باکتری ها.

برای هر دارو حتما دستورالعمل های داده شده را رعایت کرده، دوز مناسب را مصرف کنید و حتما تا پایان دوره ای که دارو تجویز شده از آن استفاده کنید.

درمان خونریزی:

امکان خونریزی بعد از جراحی لثه نیز وجود دارد، اما وحشت نکنید! ابتدا باید سعی کنید محل خونریزی را مشخص کنید، آن را تمیز کنید و بعد با گازی استریل و مرطوب آن را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به آرامی فشار دهید. اگر خونریزی بند نیامد، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

پیشگیری از عفونت:

برای جلوگیری از عفونت باید تا جایی که می توانید محل جراحی را تمیز نگه دارید. با این حال، برای جلوگیری از خونریزی طی ۲۴ ساعت اول از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن یا آب کشیدن دهان خودداری کنید. به مدت چند روز تا چند هفته برای ناحیه جراحی شده از دهانشویه های آنتی باکتریال مانند کلرهگزیدین استفاده کنید. در روزهای اول تا یک هفته اول بعد از جراحی از فعالیت هایی مانند موارد زیر خودداری کنید:

  • ورزش های سخت و پر تکاپو
  • مصرف الکل
  • نوشیدن از طریق نی یا باد کردن بادکنک
  • مصرف دخانیات

هر جراحی با جراحی دیگر تفاوت دارد و باید حتما از دستوراتی که جراح به شما می دهد پیروی کنید.

رعایت این موارد به شما کمک می کند تا ناراحتی و عوارض بعد از عمل را به حداقل برسانید. همچنین به بهبودی سریع تر شما نیز کمک می کند. در نتیجه زودتر می توانید به زندگی عادی خود برگردید.

جراحی لثه چقدر درد دارد؟

چه به پیوند لثه در یک دندان نیاز داشته باشید یا چند دندان، جراحی با استفاده از بی حسی موضعی انجام می شود و در طول پروسه درمان دردی را حس نخواهید کرد. پس از جراحی، روی محل بخیه ها پانسمان می شود. با این حال، زمانی که به خانه برسید و بیحسی موضعی از بین برود، تا چند روز دچار تورم، درد و ناراحتی خواهید بود. اما برای تسکین درد جراحی پیوند لثه برای شما داروهای ضددرد تجویز می شود. برای پیشگیری از عفونت نیز آنتی بیوتیک تجویز می شود.

منبع:

colgate

reshdentistry

جراحی فلپ لثه: همه چیز درباره آن

جراحی فلپ لثه نوعی جراحی است که روی لثه ملتهب انجام می شود تا ریشه دندان تمیز شود، استخوان آسیب دیده ترمیم شود و لثه بیمار درمان شود. لثه ها از دندان جدا شده و به طور موقت به عقب برگردانده می شوند. این کار به دندانپزشک این امکان را می دهد تا به ریشه دندان و استخوان دسترسی پیدا کند. این جراحی در شرایطی انجام می شود که درمان آنتی بیوتیکی، روت پلنینگ و اسکیلینگ کمکی به درمان بیماری لثه نکرده اند.

مورد استفاده از جراحی فلپ لثه چیست؟

از جراحی فلپ لثه برای درمان بیماری لثه (پریودنتیت) استفاده می شود. جراحی فلپ لثه برای افرادی توصیه می شود که دچار پریودنتیت متوسط یا پیشرفته لثه شده اند. معمولا در ابتدا درمانی انجام می شود که شامل جراحی نیست. به این کار اسکیلینگ و روت پلنینگ می گویند. اگر با استفاده از این روش های درمانی عفونت لثه از بین نرود، ممکن است از جراحی فلپ لثه استفاده شود. همچنین ممکن است این جراحی همراه با فرآیند دیگری به نام حراجی استخوان انجام شود.

آماده سازی برای جراحی فلپ لثه شامل چه مواردی است؟

پریودنتیست (متخصص لثه) و یا دستیار دندانپزشک ابتدا تمام پلاک ها و جرم ها (رسوبات دندانی) را از اطراف دندان ها جدا می کند. او از مناسب بودن وضعیت بهداشت دهان شما اطمینان پیدا می کند. پریودنتیست سلامت شما و داروهایی که مصرف می کنید را نیز ارزیابی می کند. این کار برای اطمینان از ایمنی جراحی برای شما اهمیت دارد.

جراحی فلپ لثه چطور انجام می شود؟

در ابتدا برای بی حس شدن ناحیه موردنظر به شما بی حسی تزریق می شود. سپس پریودنتیست برای جدا کردن لثه ها از دندان از تیغ جراحی استفاده می کند. لثه ها را به شکل یک فلپ بلند کرده یا لایه را به عقب برمی گرداند. این کار به پریودنتیست این امکان را می دهد تا به ریشه ها و استخوان پشتیبان دندان دسترسی مستقیم پیدا کند.

بافت متورم از بین دندان ها و از هر شکافی در استخوان (نقص استخوانی) خارج می شود. سپس پریودنتیست فرآیندی به نام اسکیلینگ و روت پلنینگ را به منظور پاک کردن پلاک ها و جرم ها انجام می دهد. روت پلنینگ و اسکیلینگ از روش های جرم گیری عمیق دندان هستند که برای تمیز کردن خط لثه از پلاک و تارتار و درمان بیماری لثه به کار می رود. این روش هر چند جز روش های نسبتا تهاجمی محسوب می شود، اما برای پیشگیری از نیاز به جراحی فلپ لثه گزینه خوبی به شمار می رود.

جرم گیری عمیق دو مرحله دارد. اسکیلینگ زمانی انجام می شود که دندانپزشک پلاک و تارتار را از بالا و زیر لثه بیرون می کشد. در این مرحله تمام تارتار تا پایین پاکت تمیز می شود. سپس دندانپزشک روت پلنینگ را آغاز می کند. دندانپزشک لبه های ریشه دندان را صاف و هموار می کند تا لثه دوباره به دندان بچسبد. روت پلنینگ ممکن است حداقل دو جلسه طول بکشد و به بی حسی نیاز دارد.

اگر دچار نقص استخوانی هستید، پریودنتیست می تواند آنها را برطرف کند. این فرآیند جراحی کانتورینگ دوباره استخوان نام دارد. این کار لبه های استخوان را با استفاده از سوهان یا مته چرخان نرم می کند.

در نهایت لثه ها دوباره در سر جای خود در کنار دندان قرار می گیرند و در محل بخیه می شوند. بعضی از پریودنتیست ها از بخیه های قابل جذب استفاده می کنند. بعضی دیگر از بخیه های غیر قابل جذب استفاده می کنند که باید بعد از یک هفته تا ۱۰ روز کشیده شوند. همچنین ممکن است پریودنتیست محل جراحی شده را پانسمان کند. پانسمان به کار رفته برای جراحی فلپ لثه تحت عنوان پانسمان پریودنتال خوانده می شود.

پیگیری و مراقبت از بافت پس از جراحی فلپ لثه:

ممکن است بعد از عمل، فرد دچار احساس ناراحتی خفیف تا متوسط شود. پریودنتیست برای کنترل این وضعیت می تواند مسکن درد تجویز کند. در بسیاری از افراد حتی مسکن بدون نسخه هم درد را تسکین می دهد.

نکته حائز اهمیت این است که در زمان بهبود محل جراحی فلپ لثه تا جایی که امکان دارد دهان را تمیز نگه دارید. این نکته به این معنی است که باید بقیه قسمت های دهان را به صورت معمول مسواک زده و نخ دندان بکشید. اگر ناحیه جراحی شده پانسمان نشده بود، می توانید به آرامی با مسواک پلاک ها را از روی دندان ها بردارید. اغلب اوقات بعد از جراحی لثه دهانشویه های آنتی باکتریال حاوی کلرهگزیدین تجویز می شود. این دهانشویه ها باکتری ها را از بین می برد، رشد پلاک ها را به تأخیر می اندازد و به بهبودی دهان کمک می کند.

در بعضی موارد ممکن است پس از جراحی فلپ لثه برای جلوگیری از عفونت داروهای آنتی بیوتیک نیز تجویز شود. حتما آنها را طبق دستورالعمل داده شده مصرف کنید. ممکن است پریودنتیست بخواهد ۷ تا ۱۰ روز بعد از جراحی ناحیه موردنظر را دوباره معاینه کند.

توصیه های رایج برای تسریع بهبودی پس از جراحی فلپ لثه به طور خلاصه عبارتند از:

  • مصرف داروی مسکن طبق تجویز
  • شستشوی دهان با آب نمک پس از ۲۴ ساعت به مدت چند روز برای کنترل عفونت و درد
  • تعویض پد پانسمان در صورت خونریزی
  • استراحت پس از جراحی و کاهش فعالیت جسمانی
  • مصرف غذاهای نرم تا چند روز
  • خوابیدن با یک بالش اضافی زیر سر
  • قرار دادن کمپرس سرد روی صورت پس از جراحی فلپ لثه برای کاهش درد و تورم
  • عدم استفاده از نی برای نوشیدن
  • قطع مصرف دخانیات

عوارض درمان:

پس از جراحی فلپ لثه ممکن است مقداری دچار خونریزی و تورم شوید. بنابراین، ریسک این وجود دارد که دچار عفونت شده باشید.

با گذشت زمان، احتمال دارد که لثه ها در ناحیه درمان شده دچار تحلیل و فرسایش شوند. همچنین، دندان ها ممکن است به دمای سرد و گرم حساس شوند. پس از انجام جراحی، ریسک پوسیدگی دندان در ناحیه ریشه ها بیشتر می شود.

چه زمانی باید با متخصص تماس گرفت؟

ادامه درد و ناراحتی و مقداری خونریزی در طول ۴۸ ساعت پس از جراحی فلپ لثه عادی است. این علائم معمولا ظرف چند روز از بین می روند. در صورتی که خونریزی ادامه یافت یا علائم بعد از گذشت سه روز تشدید شدند، باید هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. این موارد می توانند علامت عفونت باشد. در این صورت، باید هر چه سریع تر درمان شوید.

منبع:

colgate

درمان حساسیت دندان و بررسی علل ابتلا به آن

حساسیت دندان مشکلی شایع است که باعث می شود دندان ها هنگام برخورد با ماده یا دمایی خاص دچار ناراحتی یا درد شوند. طبق تحقیقات آکادمی دندانپزشکی عمومی، دست کم ۴۰ میلیون بزرگسال در ایالات متحده آمریکا از حساسیت دندان رنج می برند. درد در اغلب اوقات شدید و ناگهانی اما موقتی است. بنابر تحقیقات درد ممکن است به بخش های عصبی دندان نیز نفوذ کند. خوشبختانه درمان حساسیت دندان ساده و سریع است.

برای یافتن روش درمان حساسیت دندان ابتدا باید عامل بروز درد و حساسیت مشخص شود. عوامل زیر در حساسیت دندان دخیل هستند.

علل حساسیت دندان:

اینگونه نیست که حساسیت دندان برای افراد با شرایط خاصی اتفاق بیفتد. این وضعیت ممکن است برای هرکسی پیش بیاید. شایع ترین نشانه حساسیت دندان ها این است که زمانی که دندان ها در معرض هوا، سرما و غذاهای شیرین، ترش یا داغ قرار می گیرند، جریانی سریع و ناگهانی از درد حس می شود. بعضی افراد ممکن است هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن نیز حساسیت دندان را تجربه کنند.

در دندان های سالم، مینای دندان از قسمت زیرین عاج محافظت می کند که از مینا نرم تر است. ریشه های دندان نیز توسط لثه ها حفاظت می شوند. اما اگر مینای دندان دچار فرسودگی شده باشد یا خط لثه تحلیل رفته باشد، عاج دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرد. پوسیدگی ها، دندان های ترک خورده، تحلیل لثه، فرسایش مینا یا ریشه دندان همه باعث می شوند عاج دندان آشکار شود. عاج دندان به عصب متصل است که باعث شروع درد در دندان های حساس می شود.

عاج دندان از هزاران توبول یا کانال های میکروسکوپی تشکیل شده است که به پالپ دندان راه دارند. زمانی که عاج در معرض عوامل مختلف قرار می گیرد این توبول های دندانی اجازه می دهند گرما، سرما، مواد ترش یا حتی چسبنده به اعصاب داخل دندان نفوذ کنند که این اتفاق باعث ایجاد درد می شود.

سایر علل بروز حساسیت دندان:

مسواک هارد:

مسواک زدن به شکل خیلی محکم یا استفاده از مسواک های هارد از علل بروز مشکل هستند. این کار می تواند مینای دندان را دچار فرسودگی کرده و عاج دندان را نمایان کند و یا باعث تحلیل لثه شود. تحقیقات نشان می دهند که مسواک های سافت به خوبی می توانند پلاک و ذرات غذا را از روی دندان و بین شیارها بزدایند و نیازی به اعمال فشار بیش از حد نیست. استفاده از نخ دندان می تواند نواحی باقی مانده را به طور کامل تمیز کند.

تحلیل لثه:

این اتفاق معمولا در افرادی می افتد که از بیماری های لثه رنج می برند. متاسفانه بیماری لثه تدریجی و بدون درد است. بنابراین بیمار معمولا دیرهنگام متوجه بیماری می شود. تحلیل لثه باعث نمایان شدن عاج و ریشه دندان می شود. تحلیل لثه می تواند در اثر شدید مسواک زدن نیز رخ دهد. تشخیص به موقع این عارضه می تواند از نیاز به جراحی و پیوند بافت پیشگیری کند. اگر حس می کنید در برخی نقاط طول دندان ها بیشتر از حد معمول است یا خط لثه ردیف و دارای تناسب نیست، به متخصص بیماری های لثه مراجعه کنید.

ورم لثه:

لثه های ورم کرده و دردناک می توانند منجر به نمایان شدن ریشه دندان شوند. ورم لثه در اثر بیماری دهان و دندان، استفاده از بریس ارتودنسی، تغییرات هورمونی بارداری و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان رخ می دهد.

دندان های ترک خورده:

تجمع و ورود باکتری ها به پالپ دندان از طریق ترک از علل حساسیت دندان است. در موارد شدیدتر این اتفاق می تواند باعث آبسه و عفونت شود.

ساییدن دندان ها روی هم یا دندان قروچه:

این کار ممکن است باعث فرسایش مینای دندان شود. دندان قروچه باعث شکستن و ترک دندان می شود که خود عاملی برای درد و حساسیت است.

محصولات سفیدکننده دندان:

این محصولات حاوی مواد شیمیایی زیادی هستند تا لکه ها را از بین ببرند، اما می توانند مینای دندان را نیز از بین ببرند. استفاده نادرست از محصولات سفیدکننده، دارای غلظت نامناسب هیدروژن پراکسید، و استفاده از آنها در دفعات متعدد باعث حساسیت دندان ها می شوند.

استفاده بلند مدت از دهانشویه:

بعضی از دهانشویه های بدون نسخه حاوی اسید هستند. اگر عاج دندان نمایان باشد، این اسیدها می توانند حساسیت دندان را بدتر کرده و همچنین به عاج آسیب بیشتری بزنند. دهانشویه های خنثی و حاوی فلوراید انتخاب بهتری هستند.

غذاهای ترش:

مصرف این غذاها فرسایش مینای دندان را تشدید می کنند.

درمان های دندانپزشکی:

ممکن است دندان ها بعد از انجام جرم گیری حرفه ای، جرم گیری عمیق دندان ها، تعویض روکش و دیگر فرآیندهای ترمیم دندان دچار حساسیت شوند. معمولا درد طی ۴ تا ۶ هفته خودبخود از بین می رود.

در صورتی که حساسیت دندان بیش از یک هفته ادامه یافت، مراجعه به دندان پزشک برای یافتن علت دقیق و ارائه درمان ضروری است.

درمان حساسیت دندان:

درد ناگهانی در دندانی که پوسیدگی مشخصی ندارد به عنوان حساسیت دندان تعبیر می شود. این نوع درد لذت و خوشی های کوچک افراد را در پی مصرف خوراکی های سرد یا گرم از بین می برد. متاسفانه حساسیت دندان ها هیچگاه به طور کامل از بین نمی روند. ممکن است نشانه ها کاهش پیدا کند یا حتی گاهی به نظر برسد که برای مدتی این وضعیت کامل از بین رفته است. اما تا زمانی که عامل مشکل مشخص نشود، درد از بین نخواهد رفت. در ادامه با برخی روش های درمان حساسیت دندان آشنا می شویم.

درمان حساسیت دندان به روش های متعددی انجام می شود و هر دندانپزشکی روش های مورد علاقه خود را توصیه می کند. اما هیچ روش مشخصی وجود ندارد که برای همه مؤثر باشد. تشخیص دقیق دلیل عارضه در درمان حساسیت دندان بسیار ضروری است. اگر دلیل حساسیت مشخص شد، درمان انتخاب شده در کاهش درد مؤثرتر خواهد بود. اگر دندانپزشک تنها حساسیت را درمان کند و دلیل آن را مورد توجه قرار ندهد، حساسیت ادامه یافته و بدتر می شود. به طور کلی درمان های زیر توصیه می شوند.

خمیردندان مخصوص دندان های حساس:

مارک های مختلفی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساس موجود است. ممکن است دندانپزشک یک نوع آن را معرفی کند یا خود شما بخواهید مارک های مختلفی را امتحان کنید تا محصولی که برای شما مؤثر است بیابید. حتما از خمیردندان حاوی فلوراید مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. خمیر دندان های سفید کننده دندان برای این منظور مفید نیستند و در واقع عارضه را تشدید می کنند. قبل از خواب به ریشه دندان که در معرض هوا قرار گرفته است لایه ای نازک از خمیردندان مخصوص دندان های حساس بمالید.

تعویض مسواک:

از مسواک های دارای برس نرم استفاده کنید. حتی مسواک مدیوم هم وضعیت شما را بدتر می کند. با ملایمت و فشار کم مسواک بزنید.

دوری از مواد اسیدی:

مواد اسیدی با تحلیل مینا و آزار عاج دندان موجب بروز درد می شوند. از مصرف غذاهای خیلی ترش، نوشابه ها و میوه هایی نظیر لیمو و پرتقال خودداری کنید. در صورتی که هر یک از این مواد را مصرف نمودید، بلافاصله پس از آن یک لیوان آب بنوشید تا محیط دهان از آن پاک شود. فراموش نکنید که مسواک زدن تا نیم ساعت پس از مصرف مواد اسیدی و گازدار ممنوع است. پس از مصرف این مواد، مینای دندان شما نرم تر شده است و مسواک زدن باعث زدودن بخشی از مینای دندان می شود. در طولانی مدت این کار آسیب شدیدی به دندان های شما وارد می کند.

فلوراید:

روزانه از دهانشویه های حاوی فلوراید استفاده کنید. زیر نظر دندانپزشک، می توانید از فلورایدتراپی نیز برای درمان حساسیت دندان استفاده کنید.

پرهیز از اعمال فشار به دندان:

از دندان قروچه پرهیز کنید. اگر دچار دندان قروچه هستید، می توانید با مراجعه به دندانپزشک، شب ها در طول خواب از گارد دندان سفارشی استفاده کنید.

فرآیندهای پزشکی برای درمان حساسیت دندان:

  • باندینگ، روکش و پرکردگی قالبی دندان (اینله و انله): این موارد می توانند ترک یا پوسیدگی دندان که باعث حساسیت می شوند را ترمیم کنند.
  • ژل یا وارنیش فلوراید
  • جراحی پیوند بافت لثه: اگر لثه تحلیل رفته باشد، این کار از ریشه دندان محافظت کرده و حساسیت را کاهش می دهد.
  • عصب کشی: این کار آخرین چاره برای درمان حساسیت دندان است که با روش های دیگر رفع نمی شود.

منبع:

livescience

انواع ایمپلنت دندان: توضیحات و شرایط استفاده

فقدان هرکدام از دندان ها باعث می شود لبخند فرد دچار نقص شود. در نتیجه، انواع ایمپلنت دندان ساخته شدند تا با کاربردهای مختلف خود نیازهای افرادی که دچار فقدان دندان شده اند را برآورده کنند. فارغ از تعداد و اندازه دندان از دست رفته، ایمپلنت های دندانی یکی از موفق ترین روش های موجود برای جایگزینی دندان محسوب می شوند.

انواع ایمپلنت دندان: ایمپلنت معمولی

یکی از انواع ایمپلنت دندان ایمپلنت معمولی است که می توان در موارد زیر استفاده کرد: برای جایگزینی یک دندان با یک روکش زیبای دندان یا چندین دندان با بریج دندانی و دندان مصنوعی هایی که با ایمپلنت پشتیبانی می شوند. این ایمپلنت های دندانی حداکثر پشتیبانی را ارائه داده و روشی بسیار رایج برای جایگزینی دندان های از دست رفته هستند.

با این حال، بسیار مهم است که بیمار بافت استخوانی کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت دندانی را داشته باشد. گاهی اوقات که بافت استخوان فرد برای انجام ایمپلنت کافی نیست، می توان از پیوند استخوان استفاده کرد تا استخوان بافت کافی برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را پیدا کند.

انواع ایمپلنت دندان: مینی ایمپلنت

برای بیمارانی که بافت استخوانی مورد نیاز برای پشتیبانی از ایمپلنت های معمولی را ندارند و یا افرادی که فواصل بسیار کوچکی دارند از مینی ایمپلنت ها استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها روش رایج دیگری به جای ایمپلنت های معمولی هستند، به این دلیل که معمولا می توان آنها را در یک جلسه جایگذاری کرده و همچنین خیلی کمتر تهاجمی هستند.

یک مینی ایمپلنت متشکل از یک میله بسیار کوچک فلزی، حدود نصف پهنای یک ایمپلنت معمولی، است که جایی که ریشه دندان از دست رفته است جایگذاری می شود و سپس یک روکش دندان یا دندان مصنوعی روی آن قرار می گیرد. مینی ایمپلنت ها را در اغلب اوقات می توان در یک جلسه جایگذاری کرد، زیرا جایگذاری آنها آسان تر بوده و نسبت به ایمپلنت های معمولی کمتر تهاجمی هستند. مینی ایمپلنت ها به دلیل اینکه باریک هستند، برای جایگزینی دندان های کوچک در فضاهای محدود دهان بسیار ایده آل هستند. بسیاری از افرادی که به دلیل نداشتن پشتیبانی کافی استخوان و لثه نمی توان برای آنها از ایمپلنت های معمولی استفاده کرد، گزینه مناسبی برای مینی ایمپلنت ها هستند.

معمولا از مینی ایمپلنت ها بیشتر به عنوان ثابت کننده دندان مصنوعی در فک پایین استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها اتصالاتی دارند که از طریق آنها به دندان مصنوعی که روی آنها قرار دارد متصل می شوند. در حالیکه دندان مصنوعی های مرسوم ممکن است در دهان حرکت کرده و موجب آزردگی لثه شوند، اما با افزودن پشتیبانی از طرف مینی ایمپلنت ها می توان آنها را ثابت نمود. در بعضی موارد، استفاده از مینی ایمپلنت ها توصیه نمی شود، زیرا این ایمپلنت ها مانند ایمپلنت های معمولی به استخوان فک جوش نمی خورند.

محبوبیت بیشتر:

مینی ایمپلنت ها در مقایسه با ایمپلنت های معمولی محبوب تر هستند، زیرا:

  • نیاز به زمان بهبودی کمی دارند.
  • درد کمتری دارند.
  • هزینه کمتری دارند.
  • کمتر تهاجمی هستند.

منبع

crowncouncil

سفید کردن دندان با لیزر: پاسخ به سوالات مهم

بدون شک سفید کردن دندان با لیزر به یک ناجی برای کسانی تبدیل شده است که به دنبال روشی سریع و بدون برگشت برای دستیابی به دندان هایی سفید و مرواریدی هستند. این روش در بسیاری از کلینیک های دندانپزشکی انجام می شود. تا همین اواخر، رایج ترین راه برای سفید کردن دندان ها استفاده از محلول هیدوژن پراکسید یا مواد مشابه بوده است. امروزه، با محبوب شدن این روش، دندانپزشکان از لیزر برای تسریع بخشیدن به واکنش های شیمیایی محلول های سفید کننده استفاده کردند. برخلاف دیگر روش های رایج، امکان انجام سفید کردن دندان با لیزر در خانه وجود ندارد. این روش باید زیر نظر دندانپزشک مجرب انجام شود.

روند سفید کردن دندان با لیزر چگونه انجام می شود؟

سفید کردن دندان با لیزر طبق مراحل زیر انجام می شود:

معاینه:

توصیه می شود که زنان باردار، تا پس از زایمان، سفید کردن دندان های خود را به تعویق بیاندازند. در صورتی که تغییر رنگ دندان ها بسیار واضح باشد، نوجوانان نیز می توانند دندان های خود را زیر نظر دندانپزشک سفید کنند.

در جلسه اول، دندانپزشک لثه ها را از نظر سلامت بررسی خواهد کرد. تحلیل لثه از موارد مهمی است که بررسی می شود. در این جلسه میزان عقب نشینی لثه از روی ریشه دندان بررسی می شود. اگر لثه تحلیل رفته باشد، دندان یکدست سفید نمی شود، زیرا ریشه دندان در برابر بلیچینگ مقاوم است. در این شرایط، درمان های دیگری برای شما توصیه خواهد شد.

پیش درمان:

در این مرحله، دندانپزشک دندان ها را جرم گیری می کند. پیش از سفید کردن دندان با لیزر لازم است تمام پوسیدگی های دندان ترمیم شود. در غیر این صورت محلول سفید کننده دندان از طریق حفره وارد سوراخ دندان می شود و موجب درد و حساسیت می شود.

دارو:

هر نوع روش سفید کردن دندان می تواند باعث درد و حساسیت، به خصوص در افراد مستعد، شود. به همین دلیل پیش از شروع درمان، داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی برای بیمار تجویز می شود.

جلسه سفید کردن دندان با لیزر:

در شروع درمان، از یک رابر یا گارد پلاستیکی برای باز نگه داشتن دهان بیمار استفاده می شود. سپس، دندانپزشک مانعی روی لثه ها قرار می دهد تا از آنها در برابر محلول سفید کننده دندان محافظت کند. این مانع می تواند نوعی ژل باشد که به شکل یک لایه پلاستیک مانند سخت می شود. پس از اطمینان از در امان بودن لثه ها، دندانپزشک مایع سفیدکننده را روی دندان می کشد. سپس، از نور لیزر برای فعال کردن ماده استفاده می کند.

این ماده چند دقیقه روی دندان باقی می ماند تا لکه ها از روی دندان برداشته شوند. سپس، این ماده با استفاده از یک ابزار مکشی از روی دندان برداشته می شود. این مراحل ممکن است سه بار تکرار شوند تا دندان ها به درجه سفیدی مطلوب برسند.

در انتها، دندانپزشک دهان را به دقت شستشو می دهد و لایه محافظ را به آرامی از روی لثه برمی دارند.

آیا سفید کردن دندان با لیزر موثر است؟

نتایج درمانی در هر بیمار متفاوت خواهد بود. اما به طور کلی، سفید کردن دندان با لیزر باعث سفید شدن دندان تا چند درجه می شود و نتایج آن در کمتر از ۲۰ دقیقه قابل مشاهده است. این روش زیر نظر دندانپزشک انجام می شود و کاملا ایمن انجام می شود.

تفاوت آن با روش های خانگی سفید کردن دندان چیست؟

لکه های روی دندان عموما زیر سطح دندان، در عمق حفره های ریزی قرار گرفته است که خمیردندان به آن دسترسی ندارد. خمیردندان سفیدکننده دندان می تواند لکه های روی سطح دندان را سفید کند و روند زرد شدن دندان را کند نماید اما نمی تواند لکه های عمیق را حذف کند.

در روش های سفید کردن دندان در مطب دندانپزشک، از غلظت بالاتری از پراکسید استفاده می شود که نتایج را درخشان تر می کند. نور لیزر مورد استفاده در این روش موجب تحریک روند سفید کردن دندان می شود و نتایج درمانی سریع تر حاصل مب شود.

هر چند، این روش گران تر از روش های خانگی است، اما مزایای این روش موجب می شود که این هزینه به صرفه باشد.

دلیل اینکه بیماران این روش را ترجیح می دهند این است که با این روش می توان به مشکلات مختلفی مانند بیماری لثه، پوسیدگی دندان و  مشخصا سفید کردن دندان پرداخت. سفید کردن دندان با لیزر فرآیندی سریع است، زیرا لیزر محلول هیدروژن پراکسید یا کاربامید پروکساید را فعال کرده و نتایج دلخواه را برای بیمار به همراه دارد. با اینکه این روش، روشی سریع بوده و نتایج آن بسیار عالی است، اما افراد این حق را دارند که درباره مزایا و معایب آن بدانند.

مزایای سفید کردن دندان با لیزر:

اثرات درمان با لیزر از چند ساعت بعد از فرآیند قابل رؤیت هستند، به همین دلیل است که به آن سریع ترین درمان دندانپزشکی اطلاق شده است. لیزر یکی از بهترین ابزارهایی است که در زمینه پزشکی مورد استفاده قرار گرفته و که با آن می توان به بهترین نتایج رسید. سرعت آن نیز برای بیماران مناسب است. امروزه افراد آنقدر پرمشغله هستند که از روش های سریع شدیدا استقبال می کنند. تصور کنید قبل از این درمان با دوستان خود یا فردی جدید ملاقات می کنید، سپس خود را بعد از انجام این درمان در حال ملاقات با همان فرد فرض کنید. بعد از سفید کردن دندان با لیزر اعتماد به نفس شما افزایش پیدا می کند.

معایب سفید کردن دندان با لیزر:

این فرآیند خطری ندارد، ولی بعضی از بیماران از این مسئله شکایت داشته اند که دندان هایشان بعد از اتمام فرآیند دچار حساسیت شده است. این وضعیت به دلیل استفاده از لیزر و پراکسیدها ایجاد می شود. از پروکسیدها به مقدار زیادی استفاده می شود. همچنین بعضی از بیماران مدت زیادی بعد از این درمان دچار مشکلات مربوط به لثه و دیگر مشکلات دندانی شده اند. اغلب عوارض به وجود آمده بعد از سفید کردن دندان با لیزر در حدود یک تا دو هفته بعد از درمان برطرف می شوند. از اصلی ترین مسئائل مربوط به این روش قیمت آن نسبتا بالای است.

مشورت با دندانپزشک:

از یک دندانپزشک وقت ملاقات گرفته (دریافت نوبت کلینیک یوسف آباد) و به او مراجعه کنید. با او مشورت کرده و اجازه دهید دندان هایتان را بررسی کند. اینکه بیشتر افراد این روش را انتخاب می کنند به این معنی نیست که دندان های شما نیز برای این درمان مناسب است. بنابراین اجازه دهید دندانپزشک تصمیم بگیرد که چه روش درمانی برای شما مناسب است.

منبع

dental

drsunildental

مراقبت از دندان ها در دوران بارداری: اصول مهم

تغییرات هورمونی در دوره بارداری می تواند باعث شود که لثه ها به راحتی دچار آزردگی و تورم شوند. اگر لثه هایتان دچار قرمزی، ورم و حساسیت شده و در هنگام مسواک زدن خونریزی می کند، در حال تجربه واکنشی اغراق شده نسبت به تشکیل پلاک روی دندان ها هستید. مراقبت از دندان ها در دوران بارداری اهمیت بیشتری نسبت به سایر مراحل زندگی دارد. واکنش های افراطی بدن به تغییرات هورمونی باعث افزایش استعداد فرد برای ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های لثه می شود.

مراقبت از دندان ها پیش از بارداری:

مراقبت از لثه و دندان ها قبل از بارداری اهمیت دارد. ثابت شده است که بین بیماری لثه در بارداری و تولد نوزاد نارس با وزن کم ارتباطی وجود دارد که موجب می شود فرزند شما در معرض بیماری های مختلف قرار بگیرد. تحقیقات نشان می دهند که از هر ۱۰۰ تولد زودهنگام، حدود ۱۸ تولد ناشی از بیماری های دندانی هستند. دندان ها و سرتاسر خط لثه را دو بار در روز با مسواکی نرم و کوچک و خمیردندان حاوی فلوراید مسواک بزنید.

مراجعه به دندانپزشک قبل از بارداری:

انجام درمان های دندانپزشکی قبل از بارداری راحت تر هستند. زیرا فرد ممکن است دچار حالت تهوع صبحگاهی باشد و یا به دلیل بارداری زودتر خسته شود. در عین حال، بهتر است از بی حسی و برخی روش های درمانی در طول دوران بارداری اجتناب شود. بنابراین، اگر قصد بارداری دارید، بهتر است برای معاینه دندان ها و لثه و ترمیم پوسیدگی های احتمالی به دندان پزشک مراجعه کنید.

مراقبت از دندان ها در دوران بارداری:

اگر باردار هستید یا احتمال می دهید که باردار باشید، این مسئله را حتما با دندانپزشک خود در میان بگذارید. در طول بارداری از دندانپزشک خود بخواهید لثه هایتان را معاینه کرده و برای مراقبت از آنها توصیه های لازم را بکند. دندانپزشکان و پزشکان در تجویز دارو برای زنان باردار احتیاط می کنند. بعضی از داروها مانند آنتی بیوتیک تتراسایکلین می توانند روی دندان درآوردن فرزندتان تأثیر بگذارند.

حالت تهوع صبحگاهی:

در دوره بارداری ممکن است دچار حالت تهوع صبحگاهی یا سوزش سر دل (ریفلاکس معده) شوید. محتویات معده اسیدی هستند و در هنگام استفراغ به دندان ها نیز برخورد می کنند. این اسید می تواند باعث فرسایش دندان ها شده و با حل کردن مینای دندان احتمال پوسیدگی دندان را افزایش دهد.

برای مراقبت از دندان ها در دوران بارداری تا حداقل ۳۰ دقیقه بعد از استفراغ یا ریفلاکس دندان ها را مسواک نزنید. با این کار به مینای دندان زمان می دهید تا خود را بهبود بخشد. بعد از استفراغ دهان خود را با آب شستشو دهید. این کار به پاک کردن اسید از روی دندان ها کمک می کند. به دندان های خود نیز مقداری خمیردندان حاوی فلوراید بمالید تا دهانتان تازه شده و مینای دندان تقویت شود.

اهمیت مسواک زدن در بارداری:

برای جلوگیری از تشکیل پلاک، دندان و لثه های خود را دو بار در روز به طور کامل مسواک بزنید. صبح ها بعد از صرف صبحانه و شب ها قبل از خواب مسواک بزنید. این امر در مراقبت از دندان ها در دوران بارداری اهمیت زیادی دارد. تشکیل پلاک بر روی دندان در بارداری سریع تر و راحت تر رخ می دهد.

بعضی از زنان باردار در هنگام مسواک زدن حالت تهوع پیدا می کنند. اگر مسواک زدن باعث حالت تهوع شما می شود، از مسواک هایی که سر کوچک و نرمی دارند و مخصوص کودکان هستند استفاده کنید و در اواخر صبح ها که حالت تهوع زیادی ندارید مسواک بزنید. هنگام مسواک زدن دندان های عقبی روی تنفس خود تمرکز کنید.

مسواک زدن بدون خمیردندان هم می تواند کمک کننده باشد. سپس خمیردندان حاوی فلوراید را روی دندان ها مالیده و با آب شستشو ندهید. در اسرع وقت مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید را ادامه دهید.

فلوراید:

فلوراید باعث تقویت دندان ها شده و از پوسیدگی آنها جلوگیری می کند. وجود فلوراید داخل آب یا خمیردندان به رشد کودک صدمه ای نمی زند. بعضی از منابع آب مانند مخزن آب یا بعضی آب های شهری حاوی فلوراید نیستند و ممکن است به مکمل نیاز باشد. برای مراقبت از دندان ها در دوران بارداری، در مراجعه بعدی با پزشک خود در این باره صحبت کنید.

تصویربرداری از دندان با اشعه ایکس در بارداری:

در دوره بارداری، تا جایی که امکان دارد باید از تصویربرداری از دندان با اشعه ایکس خودداری شود. اگر دندانپزشک تشخیص دهد که انجام این کار برای شما ضروری است، باید مراقبت و محافظت تخصصی انجام پذیرد.

ویار غذاهای خاص:

  • مصرف مکرر خوردنی و نوشیدنی های شیرین یا ترش (مانند آب پرتقال) احتمال پوسیدگی و ساییدگی دندان ها را افزایش می دهد.
  • غذاهایی را انتخاب کنید که شکر، چربی و نمک کم و فیبر بالایی دارند.
  • آب بنوشید.
  • در بین وعده های غذایی دهان خود را با آب بشویید.

منبع

pregnancybirthbaby

دستگاه ضدعفونی کننده مسواک: حقایق آن

باکتری، میکروارگانیسم، خطر، بیماری! اینها بخشی از کلماتی هستند که مردم را به سوی زندگی آنتی باکتریال سوق می دهند. بخشی از این تبلیغات در حوزه بهداشت دهان و دندان، برای متقاعد کردن افراد به خرید دستگاه ضدعفونی کننده مسواک به کار می روند. اما آیا این دستگاه ها واقعا مفید هستند؟ آیا استفاده از این دستگاه ها تنها راه تمیز کردن مسواک است؟

اثربخشی دستگاه ضدعفونی کننده مسواک:

طبق تحقیقاتی که در ژورنال های مختلف دندانپزشکی به چاپ رسیده اند، ثابت شده است که دستگاه ضدعفونی کننده مسواک عملکرد خوبی دارد. این دستگاه ها تعداد باکتری ها و ارگانیسم های موجود روی مسواک را کاهش می دهند. البته آنها ارگانیسم های زنده را به طور کامل از بین نمی برند، زیرا چنین موجوداتی در همه جا وجود دارند!

طبق تحقیقات حدود ۹۹ درصد میکروارگانیسم های روی مسواک توسط این دستگاه ها از بین می روند. بعضی از این ارگانیسم ها مضر هستند، ولی بسیاری از آنها خطری ندارند. سیستم ایمنی یک فرد سالم، معمولا با اکثر ارگانیسم هایی که برای فرد مضر هستند مقابله خواهد کرد. با این حال، مطمئن باشید که این دستگاه ها با استفاده از اشعه فرابنفش میکروارگانیسم ها را از بین برده و کاری را که برای آن ساخته شده اند به خوبی به انجام می رسانند.

آیا دستگاه ضدعفونی کننده مسواک تنها راه تمیز کردن مسواک هستند؟

اما طبق مطالعات محققان دندانپزشکی راه های دیگری نیز برای تمیز کردن مسواک وجود دارد. موارد زیر تعدادی از این روش ها بدین منظور هستند:

  • مایکروویو ها
  • ماشین های ظرفشویی
  • دهانشویه ها
  • روش قدیمی شستشو و خشک کردن در هوای آزاد

انتخاب بین این روش ها یا خرید دستگاه ضدعفونی کننده مسواک به شما بستگی دارد.

وسایل آشپزخانه:

مایکروویو و ماشین ظرفشویی عملکرد خوبی در کشتن میکروارگانیسم ها دارند. مایکروویو این کار را با تابش اشعه انجام می دهد و ماشین ظرفشویی از روش قدیمی صابون و آب داغ استفاده می کند. با اینکه اینها روش های مفیدی هستند، ولی دو مشکل اساسی وجود دارد:

  • امکان دارد اهل خانه از دیدن مسواک شما در آشپزخانه و ماشین ظرفشویی معترض شوند.
  • مایکروویو باعث داغ شدن بیش از حد مسواک می شود و استفاده از آن بلافاصله ممکن نیست.

راه حل مورد اول به شما و خانواده تان بستگی دارد! راه حل مورد دوم این است که برای مدت طولانی مسواک را در مایکروویو نگذارید. تحقیقات نشان می دهد که یک دقیقه یا کمتر برای کشتن هرگونه موجود زنده روی برس مسواک کافی است. قبل از استفاده از مسواک و گذاشتن آن داخل دهان، دمای آن را چک کرده یا با آب دمای آن را پایین بیاورید.

دهانشویه:

وظیفه دهانشویه از بین بردن باکتری های مولد پلاک در دهان است، پس طبیعتا برای مسواک نیز مؤثر خواهد بود. اگر بیست دقیقه مسواک را در هر نوع محلول ضدعفونی کننده ای قرار داده و بخیسانید، تمام میکروارگانیسم ها از بین خواهند رفت. هزینه این روش در طولانی مدت باعث شده است که استفاده از دستگاه های ضدعفونی کننده مسواک مقرون به صرفه تر تمام شود.

شستشو با آب و خشک کردن در هوای آزاد:

چه باور کنید و چه نکنید، این روش واقعا مسواک را تمیز می کند. مسلما این روش مانند روش های دیگر که در بالا ذکر شد مؤثر نیست، ولی واقعا تعداد باکتری های روی مسواک را کاهش می دهد. همچنین این روش بسیار کم هزینه است. در عین حال، در صورت دسترسی به نور خورشید، می توانید از اشعه فرابنفش خورشید به صورت رایگان برای مسواک خود استفاده کنید.

آگاهانه خرید کنید:

در مورد عملکرد و دوام دستگاه های ضدعفونی کننده مسواک نظرهای متفاوتی وجود دارد. هر چیزی که در تماس با آب باشد، عمر کوتاهی دارد و بسیاری از این دستگاه ها نیز چنین مشکلی دارند. برای بررسی میزان مصرف و دوام باتری برندهای موجود در بازار پرس و جو کنید. بعضی از باتری ها تنها چند ماه دوام می آورند، در حالیکه طول عمر بعضی از آنها چند سال است.

هزینه کردن برای شارژرهای باتری نیز ایده خوبی برای محدود کردن هزینه های شارژ دستگاه است. در آخر، با اینکه بسیاری از تولیدکنندگان در مورد مزایای استفاده از این دستگاه ها در تمیز نگه داشتن مسواک در هنگام بیماری صحبت می کنند، بهتر است برای جلوگیری از عود عفونت، بعد از بیماری مسواک خود را تعویض کنید.

منبع

placervilledentistry