نوشته‌ها

عوارض اپیسکتومی پس از درمان

اپیسکتومی به درمانی بسیار حساس برای رفع عفونت در پایه دندان و پیشگیری از عود عفونت و نیاز به عصب کشی مجدد اطلاق می شود. این درمان از این جهت حساس است که در صورت عود عفونت احتمال نیاز به کشیدن دندان بیشتر می شود. عوارض اپیسکتومی بسیار نادر است، اما به طور معمول اندودونتیست در جلسات مشاوره اولیه شما را از آنها آگاه می کند. اطلاع از خطرات جراحی ضروری است و در صورتی که جراح شما را از آنها مطلع نکرد خود در این مورد با او صحبت کنید. در غیر این صورت بهتر است فرد دیگری را برای انجام کار بیابید.

عوارض اپیسکتومی:

ثابت شده است که این روش تحت نظر یک اندودنتیست یا دندانپزشک واجد شرایط و با تجربه در اغلب موارد موفقیت آمیز است. اصلی ترین عوارض اپیسکتومی ناموفق بودن آن است. در این موارد معمولا لازم است دندان کشیده شود و راهی به جز استفاده از یک جایگزین مصنوعی باقی نمی ماند. سایر عوارض جانبی عبارتند از آسیب عصبی و عفونت های سینوسی.

آسیب عصبی:

خطر آسیب عصبی بسیار به محل دندان تحت درمان در دهان شما وابسته است. اگر دندان بیمار در فک پایین و در انتهای دهان قرار داشته باشد، خطر آسیب عصب بیشتر خواهد بود، زیرا اینجا محل اعصاب بسیار مهمی از جمله عصب مندیبولار است.

یک دندانپزشک حرفه ای باید از میزان عوارض اپیسکتومی آگاه باشد. احتمال دارد که قبل از اپیسکتومی از دندان رادیوگرافی تهیه شود. بدین ترتیب فاصله ریشه دندان تا اعصاب مهم مشخص می شود. با توجه به میزان خطر احتمالی تناسب این روش برای شما بررسی خواهد شد.

عفونت سینوسی:

همانند آسیب عصبی، خطر عفونت سینوسی نیز به محل قرارگیری دندان در دهان شما وابسته است. اگر دندان در فک فوقانی نیاز به جراحی داشته باشد، شما در معرض خطر بیشتری برای انتقال عفونت به سینوس ها پس از اپیسکتومی قرار خواهید داشت. در تلاش برای جلوگیری از این اتفاق، دندانپزشک یا اندودنتیست معمولا برای شما آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد. لازم به ذکر است که این داروهای تجویزی می توانند با دیگر داروهای مصرفی شما تداخل داشته باشند. بنابراین دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه سازید.

زمان تماس با متخصص:

در صورتی که در ناحیه انجام اپیسکتومی دچار درد شدید و تورم هستید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید. این امر می تواند نشانه ای از آسیب عصبی باشد و بنابراین مهم است که منطقه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و درمان مناسب برای آن اتخاذ شود.

در برخی موارد ممکن است در اطراف دندان جراحی شده یک فیستول بدون درد ظاهر شود. فیستول ها جوش های کوچکی هستند که اغلب نسبتا خیلی سریع به حالت عادی برمی گردند. با این حال گاهی دوباره عود می کنند، که نشانه ای از وجود عفونت است. در صورت مشاهده چند باره فیستول برای پیشگیری از انتشار عفونت به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع

hda-online

اپیسکتومی چیست: روش انجام و دوره بهبودی

اپیسکتومی روشی در دندانپزشکی است که در آن هر بافت آلوده و عفونی در طول عصب کشی برداشته می شود. این روش از این نظر اهمیت دارد که برای جلوگیری از عفونت های آینده و به نوبه خود عصب کشی مجدد ضروری است. اگر بعد از یک عصب کشی مجددا عفونت رخ دهد، یا باید یک عصب کشی دیگر انجام شود یا به جراحی گسترده تری برای حل مشکل نیاز است.

چرا اپیسکتومی انجام می شود؟

این روش برای حذف بافت آلوده و عفونی انجام می شود که در طی یک عصب کشی پیدا می شود. با حذف این بافت، کانال ریشه می تواند به طور کامل بهبود یابد. این روش برای جلوگیری از تکرار عفونت نیز انجام می شود.

آمادگی قبلی برای درمان:

قبل از انجام اپیسکتومی برای بیمار، دندانپزشک درخواست انجام رادیوگرافی از دندان آسیب دیده و استخوان اطراف آن را می دهد. بیماران از چند روز قبل از دهان شویه ضدعفونی استفاده می کند، دوره ای از آنتی بیوتیک را دریافت خواهد کرد و برای مبارزه با التهاب داروهایی برای او تجویز می شود. سابقه پزشکی و دارویی بیمار نیز بررسی می شود.

نحوه انجام این روش:

دندانپزشک ابتدا بافت لثه را می برد و آن را از روی دندان برمی دارد تا به ریشه دندان دسترسی پیدا کنند. قسمت کوچکی از نوک ریشه و بافت آلوده حذف خواهد شد. سپس با استفاده از رنگی مخصوص شکاف ها و ترک های دندان مشخص می شود تا احتمال نیاز به کشیدن دندان بررسی شود. در آخر کانال دندان پاکسازی و بسته خواهد شد. از دندان و ناحیه اطراف آن دوباره رادیوگرافی گرفته می شود تا از موفقیت آمیز بودن روش اطمینان حاصل شود. پس از آن اندودنتیست بافت را به جای خود باز می گرداند و بخیه می زند.

ریسک های مرتبط با اپیسکتومی:

یکی از بزرگترین خطرات این روش شکست جراحی است. در صورتی که جراحی موفقیت آمیز نباشد، دندان بیمار باید کشیده شود. سایر خطرات احتمالی در این روش عبارتند از آسیب به سینوس ها، عفونت، احتقان و آسیب عصبی. اگر بیمار دچار تورم، درد یا فیستول شود، باید در اسرع وقت با دندانپزشک خود تماس بگیرد.

دوره بهبودی:

ممکن است بیمار تا چند روز دچار درد و تورم باشد. مقداری کبودی و تورم نیز طبیعی است. غذا خوردن و نوشیدن بیمار تا چند روز محدود خواهد شد. بیمار امکان مسواک زدن روی ناحیه جراحی شده را نخواهد داشت. دندانپزشک برای بیمار آنتی بیوتیک و داروهای ضروری را تجویز خواهد کرد. بیمار در دوره بهبودی نباید سیگار بکشد. اغلب بیماران طی دو هفته پس از جراحی به طور کامل بهبود می یابند.

منبع

healthguideinfo