نوشته‌ها

پالپوتومی چیست و در چه افرادی انجام می شود؟

پالپوتومی روشی است که برای نجات یک دندان عفونی شده با پالپ آلوده به کار می رود. گاهی از این روش به عصب کشی دندان شیری یاد می شود. زیرا این روش بیشتر برای کودکان و به ویژه برای دندان های مولار به کار می رود.

روش انجام پالپوتومی:

دندانپزشک برای راحتی بیمار کار را با بی حسی آغاز خواهد کرد. روش های متنوعی برای آرام سازی کودک شما وجود دارد که قبل از شروع کار با شما در میان گذاشته خواهند شد. در صورتی که کودک همکاری لازم را نداشته باشد، از بیهوشی استفاده می شود.

در طول روش انجام پالپوتومی ابتدا دندانپزشک با استفاده از رابر بند دندان را از سایر قسمت های دهان جدا خواهد کرد. سپس از ابزار ویژه ای برای تمیز کردن قسمت پوسیده دندان استفاده می کند. سایر بخش های باقی مانده دندان با استفاده از دارو استرلیزه می شود. سپس دندانپزشک از بتونه برای پر کردن دندان باقی مانده استفاده خواهد کرد. روی دندان با تاجی با اندازه مناسب پوشانده می شود و به دندان متصل می شود. در بیشتر موارد تاج از یک فولاد ضد زنگ ساخته می شود.

ششماه بعد دندانپزشک بیمار را برای معاینه مجدد فرا می خواند. پس از درمان، برخی از بیماران دچار عفونت مجدد می شوند. تاج دندان برخی دیگر از بیماران به دلیل مصرف مواد غذایی چسبنده مانند شکلات کاراملی جدا می شود.

تفاوت بین پالپوتومی و پالپکتومی چیست؟

هر دو روش در تلاش برای حفظ دندان های پوسیده شده با پالپ آلوده به کار می روند. در پالپوتومی، دندانپزشک فقط پالپ آلوده در قسمت تاج دندان را بر می دارد. در حالی که پالپ قسمت ریشه باقی می ماند. اما در پالپکتومی، دندانپزشک تمام پالپ را حذف می کند و پالپ ریشه را با مواد پر کننده جایگزین می کند.

کاندیدای این روش:

پالپوتومی تنها زمانی انجام می شود که پالپ آلوده تنها در قسمت تاج وجود داشته باشد. دندان هم باید قابل احیا باشد. در صورتی که دندان بیش از حد آسیب دیده باشد یا دیواره آن تضعیف شده باشد، دندان را باید کشید.

بهترین کاندیدا برای پالپوتومی، کودکی با سلامت کامل بدنی است. کودکانی که مبتلا به بیماری های مزمن هستند و سیستم ایمنی ضعیفی دارند مناسب این روش نیستند. بدن این بیماران به عفونت های باکتریایی حساس است. برای مثال کودکان دچار انواع لوسمی و تومور کاندیدای خوبی برای این روش نیستند.

دندان کودک خود را نجات دهید:

وجود دندان شیری در دهان کودک مجوزی برای نادیده گرفتن بهداشت دهان و دندان وی نیست. دندان های شیری پایگاهی برای رشد صحیح دندان های دائمی هستند. افتادن و پوسیدگی زودهنگام این دندان ها مهم ترین علل نامرتبی دندان ها در بزرگسالی، نیاز به ارتودنسی و اشکالات رشد فک است. در صورتی که نشانه ای از پوسیدگی در دندان های کودک خود شدید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

kidzsmile

اینله و انله: موارد استفاده و تفاوت آنها با تاج

زمانی که نیمی از دندان از بین رفته است یا پوسیدگی به قدری بزرگ است که دیواره دندان تضعیف شده است، دیگر استفاده از مواد پر کننده راه حل مناسبی نیست. در این موارد یک دندانپزشک ماهر می تواند بین استفاده از اینله، انله و تاج کامل برای شما بهترین را انتخاب کند. اما اینله و انله چیست؟

اینله و انله چیست؟

اینله و انله معمولا از رزین پرسلن، طلا یا کامپوزیت ساخته می شوند. این قطعات به منطقه آسیب دیده دندان متصل می شوند. اینله شبیه مواد پرکننده دندان است و درون پوسیدگی در کاسپ دندان قرار می گیرد. انله پوشش گسترده تری برای پوسیدگی است که برای بازسازی قسمت بزرگتری از کاسپ استفاده می شود. در مواردی که آسیب وارده به دندان به قدری گسترده نیست که شامل استفاده از تاج کامل شود، انله گزینه خوبی برای درمان بیمار است.

به طور سنتی، طلا به عنوان ماده مورد استفاده برای اینله و انله به کار می رفت. با این حال، در سال های اخیر، پرسلین به دلیل استحکام و هم رنگ بودن با دندان به طور فزاینده ای محبوب شده است.

نصب:

برای تکمیل مراحل درمان، هر دو این مواد به دو جلسه درمانی نیاز دارند. در اولین مرحله دندان از پوسیدگی و عفونت تمیز می شود یا پرشدگی قبلی برداشته می شود. سپس دندانپزشک از دندان قالبی تهیه می کند و به آزمایشگاه می فرستد. دندان به طور موقت پانسمان می شود و جلسه بعدی درمان تعیین خواهد شد.

در جلسه دوم، پانسمان موقت برداشته می شود. سپس دندانپزشک تناسب اینله یا انله را با دندان می سنجد. در صورتی که قالب به خوبی در دندان قرار بگیرد، مراحل اتصال آن انجام می شود و دندان در پایان پالیش می شود.

استفاده از اینله به دلیل دشواری در نصب در میانه دندان با هزینه بالاتری نسبت به انله همراه است. با این حال هر دو روش به دلیل ظاهر بسیار طبیعی و فراهم کردن پستی و بلندی طبیعی روی دندان بسیار بهتر از روش های قدیمی پر کردن دندان با آمالگام هستند.

این دو ماده به دلیل جذب بهتر فشار و مقاومت در برابر آن عمر بالاتری نسبت به مواد پرکننده دارند و در برخی موارد حتی تا ۳۰ سال نیز دوام می آورند.

با این وجود در برابر تغییر رنگ مقاومت کمتری دارند و در صورت بروز مشکل باید توسط دندانپزشک بلیچ شوند.

تاج دندان:

در مواردی که پوسیدگی به حدی است که امکان استفاده از هیچ یک از روش های فوق وجود ندارد، تنها باید از تاج برای پوشاندن کل ساختار دندان تا قسمت لثه استفاده کرد. در مقایسه با تاج، استفاده از انله کمتر تهاجمی است زیرا ساختار کمتری از دندان طبیعی فرد جایگزین می شود. هزینه هر دو نسبتا مشابه است، اما انله مقداری ارزان تر تمام می شود.

بنابراین در جایی که مناسب باشد استفاده از اینله و انله بر استفاده از تاج ارجح است، اما باید به یاد داشت که مهارت و تجربه دندانپزشک در جایگذاری صحیح این دو ماده روی دندان در نتیجه درمان اهمیت زیادی دارد.

منبع

abqdentists

عوارض بی حسی موضعی: نادر اما محتمل

گاهی برای حفظ سلامتی انجام برخی مراحل پزشکی ضروری است. بیهوشی برای اغلب روش های پزشکی از جراحی زانو تا پر کردن پوسیدگی پیشرفته انجام می گیرد. تا زمانی که بی حسی به درستی انجام شود جای نگرانی نیست. اما برخی افراد در مورد عوارض بی حسی موضعی نگران هستند.

انواع بی حسی:

دو نوع بیهوشی وجود دارد:

موضعی و عمومی. آکادمی دندانپزشکی کودکان آمریکایی (AAPD) بی حسی موضعی را به عنوان «از دست دادن موقت احساس، از جمله درد در یک قسمت از بدن در اثر استفاده از یک عامل موضعی و بدون کاهش سطح آگاهی» تعریف می کند. در واقع، دندانپزشک بخشی از دهان را با تزریق دارو به لثه یا گونه داخلی بی حس می کند؛ شما می توانید در تمام طول کار بیدار بمانید. بیهوشی عمومی، شما را برای مدت زمان طولانی آرام می کند و تنفس شما از طریق یک لوله هوا امکان پذیر می شود.

درمان های مستلزم استفاده از بی حسی:

متاسفانه، تمام جلسات مانند معاینات شش ماه یکبار یا جرم گیری ساده نیستند. کشیدن دندان یکی از رایج ترین فرآیندهای مستلزم استفاده از بی حسی است. دندان عقل یکی از دیگر درمان های مستلزم بی حسی در مواردی است که دندان جای کافی برای رشد ندارد یا به سایر دندان ها فشار وارد کرده است.

اگر چه عصب کشی در طول سالیان ساده تر شده است، اما به هر حال به بی حسی نیاز دارد. هنگامی که پالپ دندان دچار عفونت شده است باید تخلیه شود و دندان از عفونت پاک شود. پر کردن دندان نیز نیازمند بی حسی است. در این روش مقداری از سطح دندان برداشته می شود تا دندانپزشک جای کافی برای کار بر روی دندان داشته باشد.

عوارض بی حسی موضعی:

عوارض جانبی بی حسی موضعی چندان رایج نیست، اما گاهی ممکن است به وجود آید. بی حسی فراتر از قسمت تحتانی دهان گاهی دیده می شود. به عنوان مثال در پی تزریق در لثه، دارو ممکن است باعث افتادن پلک یا عضلات صورت شود. پس از برطرف شدن بی حسی، این افتادگی نیز برطرف می شود. در ادامه چند مورد از سایر عوارض جانبی بی حسی موضعی می آید:

ناتوانی در بستن چشم:

اگر در پی بی حسی نمی توانید پلک یکی از چشم های خود را ببندید، دندانپزشک می تواند تا زمان برطرف شدن بی حسی چشم، پلک را با چسب ببندد تا خشک نشود.

هماتوم:

هماتوم به تورم خونی اطلاق می شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که سوزن بی حسی با رگ خونی برخورد می کند.

تپش قلب:

داروهای مخدر در بیحسی می توانند تپش قلب را برای یک یا دو دقیقه افزایش دهند. اگر متوجه تپش قلب خود شدید، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

آسیب عصبی:

اگر سوزن به طور مستقیم به عصب برخورد کند، ممکن است فرد دچار بی حسی و دردی شود که برای هفته ها یا ماهها طول می کشد. آسیب عصبی در تزریق موضعی بسیار نادر است.

بهترین راه برای جلوگیری از هر گونه عوارض بی حسی موضعی رعایت دقیق نکات بهداشت دهان و دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا از هزینه برای ترمیم دندان های خود پیشگیری کنید.

منبع

colgate

بی حسی موضعی: مزایا و معایب

بی حسی موضعی تکنیکی است که امروزه دندانپزشکان برای پیشگیری از ترس و اضطراب بیماران استفاده می کنند. برخی از بیماران به خاطر شدت اضطراب خود از دریافت مراقبت های درمانی اجتناب می کنند. دندانپزشکان داروهای آرام بخش را در فرم های مختلف (قرص، گاز یا اکسید نیتروژن، درون وریدی) استفاده می کنند تا بیمار در وضعیت آرام قرار گیرد. در اثر تزریق بی حسی، تجربه کار دندانپزشکی حتی برای ترسوترین بیماران نیز خوش آیندتر خواهد بود.

مزایای بی حسی موضعی:

استفاده از بی حسی در دندانپزشکی مزایای متعددی دارد، زیرا بیمار در حالت همکاری قرار می گیرد و ترس های خود را فراموش می کند. برخی از مزایای بی حسی موضعی در دندانپزشکی عبارتند از:

تجربه دندانپزشکی بدون درد:

استفاده از بی حسی باعث می شود بیمار پروسه دندانپزشکی را بدون هیچ گونه دردی تجربه کند. از آنجا که اضطراب بیمار با استفاده از تزریق یا دارو از بین رفته است، بیمار می تواند بدون ترس درمان را از سر بگذراند.

از دست نرفتن زمان:

با استفاده از بی حسی، روش های دندانپزشکی که در غیر اینصورت طولانی هستند می توانند در زمان کمتری انجام گیرند. بیمار دیگر مجبور نیست برای جلسات متعدد بازگردد. دندانپزشک نیز قادر است در زمان کمتری کار بیشتری انجام دهد.

وضعیت آرام:

بی حسی موضعی برای بیمارانی مفید است که قادر به کنترل حرکات خود نیستند. برای بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون یا کودکان مبتلا به ADHD که مدت زمان طولانی نمی توانند آرام بمانند، استفاده از آرام بخش ضروری است. بدین ترتیب دندانپزشک نیز می تواند بدون مقاومت یا حرکات غیرقابل کنترل بیمار کار خود را انجام دهد.

مقرون به صرفه:

هزینه استفاده از بی حسی برای بیماران مقرون به صرفه و قابل پرداخت است.

معایب:

بیمارانی که با مصرف دارو راحت نیستند، ممکن است با مصرف داروی آرامبخش دندانپزشکی نیز راحت نباشند، زیرا این روش شامل استفاده از اکسید نیتروژن یا داروهای ضد اضطراب آرام بخش، با تزریق داخل وریدی یا بیهوشی، می شود. برخی از بیماران نیز ممکن است در مورد عوارض آن دچار نگرانی باشند. برخی از معایب بی حسی دندانپزشکی عبارتند از:

تاثیر داروی مخدر یا گاز:

بیماران بسته به تحمل خود واکنش متفاوتی به داروی بی حسی دارند. تعیین سطح مناسب برای بیمار جهت پیشگیری از عوارض جانبی غیرمنتظره در بیمار ضروری است.

عدم پوشش توسط بیمه دندانپزشکی:

برخی بیمه های دندانپزشکی استفاده از بی حسی را پوشش نمی دهند. بنابراین بیمار باید هزینه را خود پرداخت کند. پیش از انجام هر روش در مورد پوشش بیمه آن اطلاع کسب کنید.

تداخل دارویی:

بیمارانی که داروهای خاصی مصرف می کنند ممکن است در صورت استفاده از بی حسی دچار عوارض جانبی خاصی شوند. بهتر است پیش از شروع کار دندانپزشک را از داروهای مصرفی خود آگاه کنید.

دندانپزشکان توصیه می کنند که افراد دو بار در سال برای معاینه مراجعه کنند. اما زمانی که ترس بیمار از دندانپزشک کنترل و درمان نشود، ممکن است شرایط وی تشدید شود. معایب استفاده از بی حسی اندک است، اما زمانی که اثرات دراز مدت عدم مراقبت از دندان ها در نظر گرفته شود می توان از آن چشم پوشی کرد.

با استفاده از بی حسی موضعی، مشکل در طول انجام کار حل خواهد شد. آنچه لازم است افراد بدانند این است که با وجود دندانپزشکی ماهر و با تجربه مشکلات و عوارض درمان کاملا تحت کنترل است.

منبع

stlawrencedentistry

عفونت دندان: علائم و تشخیص

اکثر ما دچار دندان درد شده ایم و اولین گام انتظار برای ساکت شدن یا تشدید درد بوده است. با این حال دندان درد انواع مختلفی دارد و می تواند از علل متفاوتی ناشی شود. اگر درد هنگام مصرف مواد غذایی سرد یا گرم بروز کند، علت می تواند حساسیت دندان باشد. اگر درد تیز و شدید باشد و هنگام خوردن غذا احساس شود، علت می تواند وجود ترک یا حفره در دندان باشد. با این حال، اگر درد مداوم و ناتوان کننده باشد، ممکن است علت عفونت دندان باشد و این چیزی نیست که نادیده گرفته شود.

عفونت دندان چیست؟

دندان آبسه کرده، کیسه ای پر از عفونت داخل دندان یا بین دندان و لثه است. در ابتدا ممکن است فقط کمی آزار دهنده باشد، اما به سرعت تشدید می شود.

 علائم عفونت دندان:

علائم زیر نشانه های عفونت یا آبسه دندان هستند:

  • درد شدید، ناتوان کننده و مداوم که به گردن، فک و گوش منتشر می شود
  • حساسیت به دمای گرم و سرد
  • حساسیت به فشار جویدن یا دویدن
  • تب
  • تورم صورت و گونه
  • طعم بد و ناگهانی چرک در دهان و کاهش درد با تخلیه آبسه

اگر هر کدام از این علائم را علاوه بر تب داشتید، بلافاصله با دندانپزشک تماس بگیرید! تخلیه آبسه و احساس راحتی در پی آن، نشانه خوبی نیست. این به این معنی است که اکنون عفونت به سایر نقاط منتشر و فک شما بیشتر درگیر شده است. درمان عفونت دندان مستلزم دخالت سریع دندانپزشک است.

 تشخیص:

دندانپزشک می تواند به راحتی آبسه را شناسایی کند. انجام رادیوگرافی به راحتی می تواند وجود آبسه را در نزدیکی ریشه دندان تایید کند. در این حالت دندانپزشک می تواند سه کار برای بیمار انجام دهد:

در صورتی که عفونت گسترش یافته باشد، پیش از شروع درمان دندانپزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز می کند. نکته مهم در اینجا این است که آبسه به خودی خود از بین نمی رود و تنها دندانپزشک می تواند شما را مداوا کند. چنانچه دچار عفونت دندان هستید و در حال حاضر نمی توانید به دندانپزشک مراجعه کنید، هر چه سریع تر به اورژانس مراجعه کنید. عفونت می تواند ظرف یک یا دو روز در بدن منتشر شود. انتشار عفونت کل بدن شما را درگیر خواهد کرد و در موارد شدید حتی باعث مرگ فرد می شود. عفونت دندان چیزی نیست که به آن بی توجه باشید. بنابراین هرچه سریع تر به دنبال درمان باشید.

منبع

drnemeth

مراقبت های پس از کشیدن دندان

کشیدن دندان به خصوص دندان های دائمی می تواند تجربه ای تلخ برای افراد باشد. از دست دادن همیشگی یک دندان دائمی و عوارض ناشی از آن برای همه ناگوار است. با این وجود گاهی این روش دردناک می تواند تنها راه نجات فرد از درد، انتشار عفونت و در برخی موارد تحمل هزینه سنگین مالی برای ترمیم دندان باشد. برای پیشگیری از بروز عوارض درمان، رعایت توصیه های مربوط به مراقبت های پس از کشیدن دندان توسط بیمار ضروری است.

مراقبت های پس از کشیدن دندان:

از آنجا که خونریزی محل دندان امری طبیعی است، دندانپزشک از شما می خواهد که تا ۴۵ دقیقه پس از انجام درمان گازی را بین دندان های خود قرار دهید و روی محل زخم فشار دهید. این امر به تشکیل لخته خون و بند آمدن خونریزی کمک می کند. پس از انجام پروسه درمان مقداری درد و تورم طبیعی است.

برای کاهش تورم صورت قرار دادن کمپرس آب سرد مفید است. پس از رفع تورم، در صورتی که فک شما دچار درد و انقباض است می توانید از کمپرس آب گرم استفاده کنید. برای کم کردن فشار از روی فک، بهتر است سر خود را با قرار دادن چند بالش بالاتر قرار دهید. علاوه بر این دندانپزشک توصیه خواهد کرد که تا چند روز از مسکن های بدون نسخه مانند ادویل یا ایبوپروفن استفاده کنید. در مواردی که دندان با جراحی کشیده شده است، دندانپزشک داروهای مسکن خاص تجویز خواهد کرد.

سایر توصیه ها:

  • دهان خود را تا ۲۴ ساعت پس از جراحی با آب نشویید.
  • تا یک روز پس از درمان از مواد غذایی نرم یا مایعات استفاده کنید. سعی کنید در روزهای بعد با سمت مخالف غذا را بجوید.
  • مانند قبل مسواک بزنید اما از لمس و اعمال فشار به ناحیه زخم خودداری کنید.
  • پس از ۲۴ ساعت اول تا حداقل ۵ روز دهان خود را با دهان شویه آب نمک رقیق بشویید.

موارد ممنوع پس از جراحی:

از انجام موارد زیر در روزهای اول پس از درمان خودداری کنید:

  • انجام هر کاری که باعث باز شدن لخته خون و به تاخیر افتادن بهبودی می شود.
  • سیگار کشیدن
  • قرقره یا تف کردن با شدت زیاد
  • نوشیدن با نی
  • مصرف مایعات گرم
  • مواد غذایی تند، ترش، سفت، الکلی و گازدار
  • مسواک کردن لثه

زمان بهبودی:

با رعایت صحیح مراقبت های پس از کشیدن دندان محل زخم باید پس از ۵ تا ۷ روز بهبود یابد. لثه بین دوتا سه هفته پس از درمان به طور کامل بهبود می یابد. با این وجود در صورتی که فک در طول درمان آسیب دیده باشد، شش ماه برای ترمیم آن زمان نیاز است.

منبع

yourdentistryguide

کشیدن دندان و عوارض همراه با آن

کشیدن دندان زمانی لازم است که دندان ها دچار درهم ریختگی، بیماری لثه یا پوسیدگی بیش از حد غیر قابل درمان شده اند. در همه این موارد کشیدن دندان باعث حل مشکل یا پیشگیری از انتشار عفونت به سایر قسمت های بدن می شود.

اولین تجربه کشیدن دندان:

تقریبا تمامی افراد پروسه کشیدن دندان را با رشد دندان عقل در ۱۵ تا ۲۰ سالگی تجربه می کنند.

رشد دندان عقل می تواند با پیامدهایی مانند درد، عفونت و تورم لثه ها همراه باشد، بنابراین بیشتر دندانپزشکان توصیه می کنند که این دندان ها در اسرع وقت کشیده شوند تا از بروز عوارض جلوگیری شود. در موارد جدی که دندان کشیده نشده است سایر دندان ها دچار آسیب می شوند. بدین صورت که دندان عقل برای رشد تلاش می کند و این رشد با آسیب به سایر دندان ها، تجمع پلاک و باکتری و در برخی موارد کیست ها، تومور ها و بیماری های مختلف همراه است.

سایر شرایط:

همانند دندان های مولار آسیب دیده، در مواردی که دندان در اثر بیماری لثه لق شده است یا پوسیدگی و عفونت شدید مانع از درمان آن گشته، کشیدن دندان ضروری است.

گاهی نیز علت حذف دندان ها در هم ریختگی و نیاز به ایجاد فضا برای شروع درمان ارتودنسی است. در این روش دندانپزشک معمولا دندانی را انتخاب می کند که کمترین تاثیر را در زیبایی و توانایی جویدن مواد غذایی خواهد داشت.

استفاده از بیحسی:

در طول پروسه کشیدن دندان، بسته به شدت مشکل و تعداد دندان های آسیب دیده، از بی حسی عمومی یا موضعی استفاده می شود. در مواردی که مشکل جدی است یا تعداد دندان ها زیاد است دندانپزشک از بیهوشی عمومی استفاده خواهد کرد. پس از اتمام پروسه درمان، محل زخم بخیه زده می شود تا دوره بهبودی تسریع گردد.

مراقبت های پس از درمان:

پس از کشیدن دندان لازم است که بیمار از استعمال دخانیات دوری کند. مصرف غذاهای نرم مجاز است و فرد می تواند برای کنترل درد از مسکن استفاده کند. برای کنترل درد و تورم ناحیه زخم توصیه می شود که بیمار از محلول آب نمک استفاده کند.

عوارض کشیدن دندان:

همانند بسیاری از روش های دیگر، هنگامی که صحبت از کشیدن دندان به میان می آید عوارض خاصی با آن همراه است. یکی از آنها وضعیت دردناکی به نام حفره خشک است که بعد از کشیدن دندان در محل زخم لخته خون تشکیل می شود. کشیدن دندان ممکن است با ورود باکتری های مضر به جریان خون نیز همراه باشد که برای بیماران قلبی و کبدی می تواند بسیار خطرناک باشد. اگرچه این عوارض بسیار نادر هستند، اما هرکسی که قرار است این پروسه را از سر بگذراند بهتر است از تمامی جوانب آن آگاهی داشته باشد.

منبع

dentalfind

عصب کشی چگونه انجام می شود؟

زمانی که به بیمار گفته می شود که به عصب کشی نیاز دارد، معمولا به درد فکر می کند. با این حال درد بعد از این روش درمانی به دلیل وجود عفونت در دندان است نه خود درمان. در واقع برای از بین بردن درد عصب کشی انجام می شود وگرنه خود پروسه درمان بدون درد است. استفاده از بیحسی موضعی دندان و ناحیه اطراف آن را کاملا بی حس می کند. بنابراین در حین انجام کار چیز زیادی حس نخواهید کرد.

عصب کشی چگونه انجام می شود:

انجام این روش برای نجات دندان است نه کشیدن دندان. دندان و ریشه های آن حذف نمی شوند بلکه تنها کانال های دندان تمیز می شوند. مقداری از بافت اعصاب و پالپ دندان نیز برداشته می شود تا از تخلیه تمامی باکتری ها اطمینان حاصل شود.

اعصاب دندان برداشته شده اند، بنابراین دیگر دردی احساس نخواهم کرد:

بسیاری از افراد بر این باورند که پس از درمان، دیگر دندان درد نخواهد داشت. با این حال دندان صرفا به غذاهای گرم و سرد حساس نخواهد بود. اما تا چند روز پس از درمان ناحیه اطراف دندان درد خواهد داشت. برای کنترل درد می توانید از داروی های مسکن استفاده کنید.

علت استفاده از این روش:

برخی از خود می پرسند چرا زمانی که دندان در نهایت باید کشیده شود آنها باید رنج عصب کشی را متحمل شوند. اما این تصور درست نیست. در واقع در بسیاری از موارد این روش موفق است و باعث می شوند دندان سال ها در دهان دوام بیاورد.

عدم وجود درد، عدم نیاز به عصب کشی؟

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک می تواند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود. اگر در محیط دهان خود متوجه وجود جوش شدید حتما به دندانپزشک مراجعه کنید. وجود این جوش یا فیستول به معنی وجود تونلی برای تخلیه عفونت است. در حال حاضر دندان شما درد ندارد زیرا فیستول از تجمع فشار زیر دندان جلوگیری می کند. اما این عفونت باید درمان شود و احتمالا دندان شما به انجام این روش نیاز دارد. بدون درمان کانال بافت اطراف نیز آلوده خواهد شد.

مراجعه پس از درمان:

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به دندانپزشک مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

منبع

colgate

پانسمان موقت دندان: مراقبت از آن

دلایل زیادی وجود دارد که ‪دندانپزشک تصمیم می گیرد برای شما از پانسمان موقت دندان استفاده کند. ممکن است معالجه ریشه انجام داده و یا منتظر آماده شدن پرکننده طلا یا روکش برای مشکل دندانی خود باشید. دلیل هرچه که هست، اگر چنین پانسمانی در دهان خود دارید، احتمالاً با این سؤال مواجه خواهید شد که تا زمانی که دندان شما به صورت دائم ترمیم شود چه کارهایی باید و چه کارهایی نباید انجام دهید.

از آنجایی که این پانسمان موقت است، کاملاً واضح به نظر می رسد که راحت تر از پرکردگی های معمولی از جای خود خارج می شود. پس چگونه می توان آن ها را تا زمان مراجعه بعدی به دندانپزشک در سر جای خود نگه داشت؟

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام غذا خوردن:

دندانپزشک به شما خواهد گفت که تا جایی که امکان دارد از خوردن غذا با آن سمتی از دهان که پانسمان موقت شده است خودداری کنید. گاهی ممکن است نیاز باشد پانسمان موقت دندان چندین هفته یا بیشتر ادامه یابد، در طول این زمان فراموش کردن اینکه در دهان خود پانسمان دارید راحت بوده و ممکن است گهگاهی از آن قسمت برای جویدن استفاده کنید. این کار نباید مشکلی ایجاد کند. تا زمانی که با آن طرف دهان خود به آهستگی غذا می خورید، مشکلی برای پانسمان موقت ایجاد نخواهد شد. از مصرف برخی غذاها در طول دوره استفاده از پانسمان موقت دندان باید اجتناب کنید. غذاهای سخت و ترد مانند آجیل ها، شکلات های جویدنی و تافی و جویدن آدامس مثال هایی از این دست هستند.

مراقبت از پانسمان موقت دندان هنگام مسواک زدن و استفاده از نخ دندان:

بعد از اینکه دندان شما به صورت موقت پانسمان شد، ممکن است در مورد مسواک زدن دندان ها دچار نگرانی شوید. اما مشخصاً مسواک زدن دندانی که به طور موقت پانسمان شده به شکلی که دیگر دندان ها را مسواک می زنید هیچ اشکالی ندارد. برای احتیاط بیشتر، از مسواک های دارای برس نرم یا فوق نرم استفاده کنید و به آرامی ولی به صورت کامل مسواک بزنید.

استفاده از نخ دندان برای دندان تازه پر شده مستلزم دقت زیاد است. اگر پرکردگی به لبه دندان رسیده باشد، برای استفاده از نخ دندان باید بسیار مراقب باشید. در هنگام بیرون آوردن نخ دندان از بین دندان ها، به جای اینکه نخ دندان را به سمت بالا بکشید، آن را از کنار بیرون بیاورید تا به پانسمان موقت دندان گیر نکرده و باعث درآمدن آن نشود.

به طور کلی چنانچه مراقبت های لازم را به عمل آورید، پانسمان موقت دندان تا هنگام مراجعه بعدی به دندانپزشک یا حتی گاهی تا حدود یک ماه دوام کافی را خواهد داشت.

منبع

colgate

معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی: پیشگیری

تخمین زده شده است که بیش از نیمی از جامعه تا قبل از بروز درد و پیشرفت پوسیدگی دندان به دندان پزشک مراجعه نمی کنند. این امر باعث پیشرفت عارضه، پیچیده تر شدن شرایط بیمار، و افزایش هزینه های دندانپزشکی می شود. اگر شما جز این جمعیت هستید، ممکن است دلایل زیر شما را به پیگیری معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی ترغیب کند.

ترمیم مشکلات دندانی در ابتدای ظهور:

اگر معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی را مداوم انجام دهید، دندانپزشک می تواند مشکلات و پوسیدگی های دندان را زمانی که کوچک تر هستند ترمیم کند. بدین ترتیب هزینه کمتری نیز برای درمان های دندانپزشکی پرداخت خواهید کرد. از سوی دیگر، هرچه حفره سریع تر پر شود، ماندگاری مواد پرکننده بیشتر خواهد بود. مطمئنا هزینه پر کردن ساده بسیار کمتر از عصب کشی و استفاده از تاج روی دندان در سال های بعد است.

مشکلات دندانی تنها زمانی حس می شوند، که در مرحله پیشرفته قرار داشته باشند. بیماری لثه، آبسه، و عفونت همه با پیشرفت بیماری و درد بروز می کنند. مسلما درمان تمام این بیماری ها در یک زمان بسیار پرهزینه تر از انجام معاینات جهت پیشگیری از بروز مشکل است. به علاوه هر نوع درمان پوسیدگی به معنی کاهش استحکام دندان در طولانی مدت است. این امر در مورد عصب کشی و پوسیدگی های شدید بیشتر صدق می کند. به همین دلیل، معاینه منظم به سلامت دهان و دندان شما کمک می کند.

درمان های دندانپزشکی بسیار بهتر از گذشته شده اند:

اگر دلیل شما برای عدم پیگیری معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی تجربه بد در سال های پیشین است، می توانیم به شما این نوید را بدهیم که پیشرفت های اخیر در دندان پزشکی تجربه کاملا متفاوتی را برای شما رقم خواهند زد. امروزه تاج، روکش، براکت ها و مواد پرکننده با دندان همرنگ شده اند و لبخند زیباتری به شما هدیه می دهند.

پیشرفت داروهای بی حسی و ضداضطراب در دندانپزشکی:

قبل از مراجعه به دندانپزشکی داروهای زیادی وجود دارند که می توانید برای کاهش اضطراب خود مصرف کنید. اگر از درد سوزن دندانپزشکی می ترسید، می توانید از دندانپزشک بخواهید که یک ژل بیحس کننده روی لثه شما قرار دهد تا تزریق کاملا بدون درد انجام گیرد. به جز این دلیلی برای ترس وجود ندارد، چون تمام پروسه تحت بی حسی کامل انجام خواهد گرفت.

در دندانپزشکی اطفال نیز، با معرفی گاز خنده آور یا اکسید نیتروژن، اضطراب کودکان بدون نیاز به بیهوشی کامل تا حد زیادی برطرف می شود. با این وجود، امکان استفاده از بیهوشی کامل در بیماران با نیازهای خاص یا بیمارانی که فاقد همکاری لازم با تیم درمان هستند نیز وجود دارد.

امکان استفاده از طرح های درمانی در معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی:

هزینه های دندانپزشکی برای اغلب افراد سنگین است. برخی مراکز وابسته به دانشگاه علوم پزشکی خدمات معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی را به صورت رایگان یا با هزینه ای ناچیز ارائه می کنند. در این مراکز پس از انجام معاینه مشاوره های درمانی لازم در اختیار بیمار قرار می گیرد. از آنجا که این گونه طرح ها معمولا شامل درمان های پیشرفته تر مانند عصب کشی یا ایمپلنت نمی شود، چنانچه شما از این گونه طرح ها به صورت منظم استفاده کنید و در رعایت بهداشت دندان های خود کوشا باشید، تا حد بسیار زیادی در پرداخت هزینه ها صرفه جویی خواهید کرد.

منبع:

oralanswers